पुस्तकालयभाग १४

२५ चेत २०२० बिक्रमी महिन्दर कौर नछत्र कौर दे गृह जंडयाला ज़िला जलन्धर

जीव जी का जाणे भेव, जुग जुग वेख वखाइंदा। जीव जी का जाणे नेम, नित नित वेख वखाइंदा। जीव जी का जाणे प्रेम, घर घर खोज खोजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा वक्खो वक्ख रखाइंदा। जीव जी का लेखा वक्खरा, मात पित भाई भैण वंड ना कोए वंडाइंदा। जीव जी का लेखा जाणे विच पत्थरां, टिल्ले पर्बत वेख वखाइंदा। जीव जी का प्रेम प्यार साचा सत्थरा, सत्थर यारड़ा सेज सुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, लहिणा सब दी झोली पाइंदा। जीव जी का सदा सद हित, हितकारी वेख वखाइंदा। जीव जी का लहिणा नित नवित्त, जुग जुग झोली पाइंदा। जीव जी का बणे मात पित, गोद सुहञ्जणी आप सुहाइंदा। जीव जी का लेखा मुक्के बूँद रित, तत्त चोला लेखे पाइंदा। जीव जी का लेखा लिख, बिन लेखिउँ पार कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाइंदा। जीव जी पहने चोगा, चोला तन हंढ्ढाईआ। जीव जी का इक्को मौका, माणस जन्म वड्याईआ। जीव जी का इक्को नाम सौखा, सोहँ करे पढ़ाईआ। जीव जी का चुक्के धोखा, दूई रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। जीव जी का जानणहार, हरि सतिगुर आप अख्वाइंदा। जीव जी का वणज वपार, हरि सतिगुर नाम हट्ट विकाइंदा। जीव जी का ठांडा दरबार, सतिगुर सरनाई इक दरसाइंदा। जीव जी का मेला कन्त भतार, नर नरायण सुरत शब्द प्रनाइंदा। जीव जी का इक दुआर, दर दरवाज़ा आप खुल्हाइंदा। जो जन सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बोले जैकार, तिस जम नेड़ ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, जन्म जन्म कर्म कर्म वरन वरन बरन बरन उपर धरनी धरन, धवल लेखा सर्ब मुकाइंदा।

२५ चेत २०२० बिक्रमी लक्षमण सिँघ गुरमेज सिँघ दे गृह रुढ़का कलां ज़िला जलन्धर

भगत भगवान दा सांझा ब्यान, ना कोई मेटे मेट मिटाइंदा। प्रहिलाद वेख करे ध्यान, नेत्र नैण खुलाइंदा। जिस हरनाक्ष मारया आण, नर सिँघ रूप वटाइंदा। सो साहिब वड बलवान, आपणा फेरा पाइंदा। लेखा जाण ज़िमी असमान, दो जहान खोज खुजाइंदा। कलिजुग अन्तिम देवे दान, दर दरवेश वेख वखाइंदा। धुर संदेसा इक परवान, नाम परवाना हथ्थ फड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप समझाइंदा। भगत भगवान होण इकट्ठे, घर साचे वज्जे वधाईआ। इक दूजे दी चरणी दोवें ढट्ठे, वड्डा छोटा कोए नज़र ना आईआ। प्रेम प्रीती अन्दर दोवें रते, रंग इक्को इक रखाईआ। साहिब समरथ दी साची मते, सिख्या सच सच दृढ़ाईआ। नाम ख़ज़ाना झोली घत्ते, भाण्डे ख़ाली रिहा भराईआ। निक्के निक्के वेखणहारा बच्चे, पारब्रह्म प्रभ आपणी गोद उठाईआ। जिउँ भावे तिउँ दो जहान रखे, रक्षया करे थाउँ थाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा जीवण विच्चों जीवण, जीवण जीवण झोली पाईआ। जीवण झोली पाए आप, प्रभ आपणी दया कमाइंदा। जगत दरवाज़ा भगत निवाज़ा साची थापण

थाप, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। साढे दस रैण भिन्नड़ी बणे माई बाप, मईआ पिता इक्को नज़री आइंदा। जिस दा आदि जुगादी सच्चा जाप, जप जीव आत्म रस इक्को इक वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी आप कराइंदा। भगत भगवान कर इकट्ठ, इक दूजे नूं देण वधाईआ। मैं तेरा तूं मेरा रल मिल गाईए सच्चा जस, वेद पुराण कम्म किसे ना आईआ। तूं दूर दुराडा आएयों नट्ठ, असीं तेरा राह तकाईआ। निरगुण हो के अन्दर वस, सरगुण पूरी आस तेरे उत्ते रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। भगत भगवान लिख्या लेखा, लिख्त आपणी आप जणाइंदा। ना कोई भरम ना भुलेखा, भाण्डा भउ आप भंनाइंदा। आपणे नेत्र निरगुण आप आ के वेखा, दूजा विचोला ना कोए रखाइंदा। साचे घर कोई ना देवे धोखा, कूड़ी क्रिया मेट मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दुआरे आपणा राह वखाइंदा। नवें पिता दा नवां प्यार, नव जीवण दए जणाईआ। चिट्टे वस्त्र तन शृंगार, साचा रंग वखाईआ। साढे तिन्न हथ्थ मौली तन्द निरँकार, निरगुण मंग मंगाईआ। अगला लेखा जानणहार, भगतन होए सहाईआ। चाली दिन रहिंदे विच संसार, पंज तत्त काया नाता रही तुड़ाईआ। बिन सतिगुर पूरे कोई ना पावे सार, भगत प्यार प्रेम प्रीती बन्धन पन्ध मुकाईआ। नवां प्यो बणे आप निरँकार, जीवदयां मार मार जीवत फेर कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमेज सिँघ दा गुरू करतार, साचा लेखा रातीं रुती दए समझाईआ।

२५ चेत २०२० बिक्रमी आत्मा सिँघ दे गृह रुढ़का कलां

सतिगुर मिलयां उपजे अनन्द, जन्म कर्म दु:ख रहे ना राईआ। गुरमुख गुर गुर चाढ़्हे चन्द, लोकमात जगत रुशनाईआ। लख चुरासी तोड़े बंदीख़ाना, बंद, जूनी जून ना कोए भुआईआ। लेखे लाए रसना जिह्वा बत्ती दन्द, जो जन हरि हरि नाम ध्याईआ। अन्तर आत्म पावे ठंड, स्वच्छ सरूपी जिस जन दरस दिखाईआ। जुग जन्म दी टुट्टी देवे गंढ्ढ, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी दया कमाईआ। दूई द्वैती कूड़ी क्रिया ढाहे कंध, सच सुच मंत्र नाम दृढ़ाईआ। गीत सुहागी जणाए छन्द, आत्म परमात्म वज्जे वधाईआ। दीन दयाल सदा बख्शंद, हरिजन वेखे थाउँ थाईंआ । अमृत मेघ बरस पाए ठंड, त्रैगुण अग्नी तत्त बुझाईआ। आवण जावण मात गर्भ मुकाए पन्ध, जोती जोत जोत लए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस जन सतिगुर पूरा होए सहाईआ। सतिगुर मिलयां मिटे दुःख, दर्द रहिण ना पाइंदा। उज्जल

होए जगत मुख, भगत भगवान सिफ्त सालाहइंदा। सफल कराए मात कुक्ख, जन जननी लेखे लाइंदा। ग़रीब निमाणयां आपणी गोदी लए चुक्क, सतिगुर पूरा जुग जुग सेव कमाइंदा। पंच विकार विच्चों कढ्ढे कुट्ट, कूड़ी क्रिया डेरा ढाइंदा। नाम भण्डारा दए अतुट, काया झोली आप भराइंदा। किरपा कर अबिनाशी अचुत, चेतन आपणा राह वखाइंदा। सुरती शब्दी मौले रुत्त, रुत्त रुतड़ी आप महकाइंदा। गुरमुखां गुरसिखां हरि सतिगुर लए पुच्छ, जुग जुग आपणा फेरा पाइंदा। कर्म कांड पिच्छे जो गए रुट्ठ, तिन्हां कर किरपा मेल मिलाइंदा। अमृत आत्म जाम प्याए घुट्ट, निझर झिरना आप झिराइंदा। दरस दखाए दया कमाए काया हरिमन्दिर विच्चों उठ, जोती नूर डगमगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुर सतिगुर आपणे रंग रंगाइंदा। गुरसिख चाढ़्हे सतिगुर रंग, सति सतिवादी दया कमाईआ। आत्म सेजा सुहाए पलँघ, पावा चूल ना कोए रखाईआ। अट्ठे पहर वजाए मृदंग, अनहद नादी नाद सुणाईआ। नौ दुआरे वेखे पार लँघ, दसवें आपणा मेल मिलाईआ। ख़ुशी कराए बंद बंद, बंदीख़ाना दए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां देवणहारा वर, दर घर साचे होए सहाईआ। होए सहाई सदा आप, श्री भगवान दया कमाइंदा। जन भगतां बण माई बाप, पिता पूत गोद उठाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म देवे जाप, निष्अक्खर वक्खर आप पढ़ाइंदा। मेट मिटाए तीनों ताप, त्रैगुण अग्न ना कोए तपाइंदा। लेखा जाणे पंज तत्त माटी ख़ाक, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश खोज खुजाइंदा । उत्तम रखे गुरमुख ज़ात, ऊँच नीच ना कोए वडियाइंदा। देवे दरस बहु बिध भांत, अनक कल आपणी कार कमाइंदा। काया मन्दिर मेट अन्धेरी रात, निरगुण नूर सच्चा चन्द चमकाइंदा। किरपा कर ठाकर स्वामी हरि सतिगुर पुच्छे वात, दीन दयाल दीनन आपणा मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरसिखां देवणहार नजात, निज आत्म निज परमात्म निज घर निज गृह निज मन्दिर आपणा रंग वखाइंदा।