पुस्तकालयभाग १४

२५ चेत २०२० बिक्रमी लक्षमण सिँघ दे खूह उत्ते रुढ़का कलां

लक्षमण कुल्ली कहे मेरे वेखो लच्छण, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। साहिब सतिगुर मेरी पत आया रखण, मेहर नज़र उठाईआ। हरिसंगत नाल मिलाई वरोल मक्खण, छाछ रूप ना कोए वखाईआ। मेरे अंग अंग लग्गे फरकण, मेरी सुरती लए अंगड़ाईआ। जन्म जन्म दी मेरी मिटे धड़कण, दु:ख दर्द रहे ना राईआ। गुरमुख वेख मेरे नैण लग्गे मटकण, ख़ुशी ख़ुशी विच्चों प्रगटाईआ। मेरे विकार लग्गे झटकण, भज्जण वाहो दाहीआ। प्रेम प्रीत नगारे लग्गे खड़कण, हरिजन ढोले

सच्चे गाईआ। गुरसिख साचे लग्गे कड़कण, बोल बुलारा इक्को इक जणाईआ। मेरी पिछली मिटे मुड़त्तन, बल आपणा दए जणाईआ। अगली पिछली मिटी हरसन, हरस रही ना राईआ। अमृत मेघ लग्गा बरसन, मेहर नज़र उठाईआ । खोटे खरे लग्गा परखण, सच कसवटी हथ्थ उठाईआ। काया भाण्डे माटी पोचे बरतन, निरगुण सरगुण साफ़ कराईआ। मेरे विच रहे ना कोई अड़चन, अन्ध अन्धेरा दए गंवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। लक्षमण कुल्ली वेख वेख नच्चे, नाच आपणा रही वखाईआ। मैं गुरमुख गुरसिख वेखे सच्चे, सच सच जिन्हां मिली वड्याईआ। पारब्रह्म दे साचे बच्चे, चल के आए वाहो दाहीआ। मैनूं कोझी कमली नूं एहो लग्गे अच्छे, अच्छी तर्हां समझाईआ। मेरे लूं लूं अन्दर रचे, रचना आपणी रहे वखाईआ। हुण नहीं दिसदे कच्चे, गोबिन्द इक्को वार पकाईआ। पिच्छे मैनूं वी पैंदे रहे धक्के, हुण धक्का ना कोए लगाईआ। हरिसंगत मिल्या मेल भैण भाई सके, सतिगुर नाता आप जुड़ाईआ। कलिजुग जीव रहिण हक़े बक्के, हरि का भेव कोए ना पाईआ। श्री भगवान शाह सुल्तान जिस वेले मेरे वल तक्के, मेरे नैण नैण शरमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, रहमत इक्को इक कमाईआ। लक्षमण कुली कहे मैनूं आवे हासा, हस्सदयां चैन ज़रा ना आईआ। जिस दा गुर अवतार पीर पैगम्बर वेखण जाण तमाशा, सो तमाशा आपणा रिहा वखाईआ। भुल्ली भटकी नूं दर आ के दए दिलासा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। प्रभ चरण चरण रख भरवासा, तेरा भरम दए गंवाईआ। तेरा ख़ाली रहे ना कासा, वस्त अमोलक विच टिकाईआ। करवट लै के बदलया पासा, पासा तेरा दए उलटाईआ। जुग जुग दी पूरी करे आसा, आसा आसा विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। लक्षमण कुल्ली अक्ख खोल्हे, चोरी चोरी नैण उठाईआ। कवण कूटे मेरा हरि जू बोले, आपणा राग सुणाईआ। हरिसंगत जिस दे वसे कोले, दूर दुराडे आपणे अंग रखाईआ। मैं वेख्या उह सारे भोले भाले, जिन्हां दी धन्ना सेव कमाईआ। सब दे लेखे लाए पंज तत्त काया चोले, जिन्हां आपणा रंग रंगाईआ। मैं वी चढ़ना ओसे डोले, जिस डोले विच मेरा लक्षमण वसे सच्चा माहीआ। मेरा पर्दा कोई ना फोले, मेरा घूँगट ना कोए उठाया। मैं सुणदी रही साधां सन्तां दे रौले, चारों कुण्ट देण दुहाईआ। जिन्ना चिर प्रभ मेरा मेरे नाल ना बोले, मेरी शांत ना कोए कराईआ। धन्न भाग मेरा कुण्डा आ के खोल्हे, खिड़की बंद रहिण ना पाईआ। प्रेम प्यार दे दए झकोले, हुलारा आपणा नाम लगाईआ। गुरमुख गौण सोहँ ढोले, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लेखा दए चुकाईआ। लक्षमण कुल्ली उच्ची चढ़, नेत्र नैण उठाईआ। कवण मेरा राग रिहा पढ़, पढ़ पढ़ जगत सुणाया। नेत्र वेख डिगी दड़,

होश रही ना राया। साहिब सुल्तान सिफ्तां रिहा कर, जिस दा ना सीस ना धड़, नाम ढोला इक्को गाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लेखा रिहा चुकाया। लक्षमण कुल्ली कहे मैं गुंदा सीस, हार शृंगार लगाईआ। मैनूं वेखे मेरा जगदीश, वल मेरे ध्यान लगाईआ। मैं आंढीआं गवांढीआं कहां मेरी कोए ना करे रीस, मैनूं इक्को मिल्या सच्चा माहीआ। जिस दे दुआरे कोई ना लग्गे फ़ीस, फ़ैसला इक्को वार सुणाईआ। कर किरपा देवे नाम हदीस, साहिब होर रहे ना राईआ। मेहरवान हो के देवे असीस, असलीअत आपणी दए समझाईआ। किरपा कर जिस दुआर चरण टिकाए विच सम्मत बीस, लोकमात विच्चों बिस्तरे चुक्क के सचखण्ड दए लगाईआ। मैनूं एहो वस्त चाहीदी ठीक, दूजी लोड़ रहे ना राईआ। नित नवित्त राह तक्क के रही उडीक, आपणी अक्ख खुल्हाईआ। सो वेला आया प्रभ भुगतण आया तरीक, गवाह गुर चेले नाल मिलाईआ। जिस दा दिसे ना कोए शरीक, मेरी शरकत दए गंवाईआ। मैं कोझी कमली की करां ताअरीफ़, जिस तुआरफ़ आपणा दित्ता कराईआ। इक्को मंग मेरी लग्गी निभ जाए प्रीत, प्रीतीवान तेरे हथ्थ वड्याईआ। मेरे विच इक्को निक्की जिही झीत, जिस विच्चों हरि जू नज़री आईआ। दे दरस करे ठंडी सीत, सीतल धार वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरे सुत्ते भाग जगाईआ। नीं सईओ मेरे जागे भाग, वडभागी घर आया। मेरे अन्धेरे जगाए चिराग, तेल बाती ना कोए रखाया। मेरे पापण दे धोवे दाग़, दुरमति मैल रहे ना राया। घर मेले कन्त सुहाग, ख़ुशी इक्को वार जणाया। दिवस रैण रहे वैराग, मेरी चले ना कोए चतुराया। जिस वेले मेरी खुल्हे जाग, चारों कुण्ट हरि जू नज़री आया। मैं वेख ख़ुशी होई आज, अचनचेत आपणा खेल खलाया। जिस दी हरिसंगत बणी समाज, सोहणा रंग वखाया। फड़ के बदो बदी मेरा पर्दा दित्ता उठाल, प्रभ आपणा सगन मनाया । मैनूं सुत्ती नूं मार आवाज़, बौहड़ी आपणा हुक्म सुणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लक्षमण कुल्ली वेख अनमुल्ली, कीमत आपे रिहा चुकाया। एह कुल्ली कहे ओ महींवाल, सोहणी तेरा ध्यान लगाईआ। नैं दी झल्ले ना कोई झाल, धार वहण रिहा वहाईआ। इक आर इक पार दोहां ना मिले कोए सहार, रोवण मारन धाहींआ। यार नालों विछड़या यार, यारी यार तोड़ ना कोए निभाईआ। कच्चा घड़ा संग ना चलया घुम्यार, घुंमण घेरा पाईआ। ओस वेले सोहणी करी पुकार, बिन ख़ुदावंद बेड़ा पार ना कोए कराईआ । कक्खां कुल्ली दे गई हार, जिस दा नित नित ध्यान रखाईआ। ओ साहिब परवरदिगार, तेरे हथ्थ वड्याईआ। फेर मेलीं विच संसार, एह सर बूटे कमाद काने रूप वटाईआ। एह हलट चले संसार, जल धारा रूप वटाईआ। एह जिन्हां दा सच्चा प्यार, साहिब सतिगुर दए वड्याईआ। खेल करे आप निरँकार, झुग्गी तेरा

लहिणा दए उतार, हरि का प्रेम सोहणी धार, महींवाल लक्षमण नज़री आईआ।

सो पुरख निरँजण सर्ब गुणवन्त, शाह पातशाह वड्डी वड्याईआ। हरि पुरख निरँजण महिमा अगणत, शाहो भूप इक अख्वाईआ। एकँकारा खेल बेअन्त, वड दाता इक रघुराईआ। आदि निरँजण नूर महंत, जोती जोत जोत रुशनाईआ। श्री भगवान साचा कन्त, जुग चौकड़ी खेल कराईआ । अबिनाशी करता साचा धाम सुहंत, सचखण्ड साचे डेरा लाईआ। पारब्रह्म एका नाउँ जणाए साचा मंत, मंत्र इक्को इक समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम दए प्रगटाईआ। हरि का नाउँ सच्चा निरँकार, आदि जुगादि आप चलाइंदा। हरि का नाउँ आत्म आधार, जोती जाता आप प्रगटाइंदा। हरि का नाम खेल करतार, करनी करता आप कमाइंदा। हरि का नाम वसे सच दुआर, थिर घर साचे सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप समझाइंदा। हरि का नाम साचा मीत, मित्र प्यारा इक अख्वाइंदा। हरि का नाम धुर संदेसा गीत, सति सतिवादी आप सुणाइंदा। हरि का नाम रहे सदा अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आइंदा। हरि का नाम जुग चौकड़ी लए चीत, जग जीवण दाता खेल कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेद आप खुल्हाइंदा। हरि का नाउँ सदा अगम्म नेत्र, नज़र किसे ना आईआ। हरि का नाउँ निरगुण धारों पए जम्म, मात पित ना कोए बणाईआ। हरि का नाउँ सदा सदा सद जाणे आपणा कम्म, निहकर्मी आपणी कार कमाईआ। हरि का नाउँ लख चुरासी जीव जंत बेड़ा देवे बन्न्ह, जग सागर आप तराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम दए वड्याईआ। हरि का नाउँ साचा रस, सो पुरख निरँजण आप प्रगटाइंदा। हरि का नाउँ मार्ग दस्स, हरि पुरख निरँजण राह चलाइंदा। हरि का नाउँ हर घट वस, एकँकारा गंढ्ढ पुआइंदा। हरि का नाउँ जोत प्रकाश, नूर नुराना नज़री आइंदा। हरि का नाउँ शाहो शाबाश, शाह पातशाह वेस वटाइंदा। हरि का नाउँ दासी दास, सेवक सेवा इक कमाइंदा। हरि का नाउँ मण्डल मण्डप पावे रास, गोपी काहन नाच नचाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप प्रगटाइंदा। हरि का नाउँ विष्नूं रंग, विश्व आप चढ़ाइंदा। हरि का नाउँ ब्रह्मा मंग, पारब्रह्म प्रभ झोली आप भराइंदा। हरि का नाउँ शंकर मृदंग, सति त्रसूल इक चमकाइंदा। हरि का नाउँ सच्चा अनन्द, अनन्द अनन्द विच जणाइंदा। हरि का नाउँ देवणहार सूरा सरबँग, श्री भगवान आप वरताइंदा। हरि का नाउँ जुग चौकड़ी देवणहारा दंड, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप समझाइंदा। साचा नाम साचा खेल, सो करता आप जणाईआ। साचा नाम मेले मेल, विछोड़ा कोए रहिण ना पाईआ। साचा नाम साचा चाढ़्हे

तेल, घर साचे सगन मनाईआ। साचा नाम पुरख अकाल मेले सज्जण सुहेल, श्री भगवान गंढ्ढ पुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक दरसाईआ। साचा नाम नाम सति, सति सतिवादी आप जणाइंदा। साचा नाम ब्रह्म मति, ब्रह्म विद्या आप पढ़ाइंदा। साचा नाम निरगुण तत्त, सरगुण आपणा खेल वखाइंदा। साचा नाम निझर रस, घर झिरना इक झिराइंदा। साचा नाम हिरदे वस, हरि मन्दिर इक वखाइंदा। साचा नाम लेखा चुकाए तत्त अट्ठ, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश मन मति बुध पन्ध मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक रखाइंदा। साचा नाम एको एक, आदि जुगादि वड्डी वड्याईआ। साचा नाम साची टेक, विष्न ब्रह्मा शिव ध्यान लगाईआ। साचा नाम करे साचा हेत, आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। साचा नाम रुत्त बसन्ती करे चेत, फुल्ल फलवाड़ी आप महकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक जणाईआ। साचा नाम एकँकार, अक्ल कलधारी आप जणाइंदा। शब्द अगम्म कर तैयार, हरि साची सेवा लाइंदा। विष्न ब्रह्मा शिव रच अखाड़, निरगुण साचा नाच नचाइंदा। करनहारा सति प्यार, प्रेम प्रीती इक दरसाइंदा। हुक्मे अन्दर हुक्मी कार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप दरसाइंदा। साची खेल करे भगवान, भगवन हथ्थ वड्डी वड्याईआ। शब्द सुत सुत बलवान, सूरबीर इक उठाईआ। लेखा जाण दो जहान, दोए दोए धारां वंड वखाईआ। निरगुण सरगुण कर परवान, सच परवाना नाम जणाईआ। देवणहारा साचा दान, साची वस्त आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक दरसाईआ। साचा नाम सोहँ सो, सो पुरख निरँजण आप प्रगटाइंदा। साचा नाम सदा निरमोह, मुहब्बत इक्को घर वखाइंदा। साचा नाम करे प्रकाश लो, अन्ध अन्धेर चुकाइंदा। साचा नाम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप जणाइंदा। साचा नाम भगतन रंग, रंग रंगीला आप चढ़ाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग मंगदे गए मंग, बण भिखारी झोली सर्ब डाहइंदा। देवणहारा एकँकार सूरा सरबँग, जुग चौकड़ी वेख वखाइंदा। लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां आपे लँघ, ज़िमी असमानां वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप जणाइंदा। साचा भेव खोल्हे करतार, हरि करता वड वड्याईआ। लेखा लेख लिख जुग चार, जुग चौकड़ी बन्धन पाईआ। उच्ची कूकन वेद चार, शास्त्र सिमरत देण गवाहीआ। गीता ज्ञान करे पुकार, अट्ठ दस रिहा समझाईआ। पुराण अठारां खोल्ह कवाड़, ब्रह्म पारब्रह्म जणाईआ। अञ्जील कुरान हाहाकार, नाअरा इक्को इक सुणाईआ। खाणी बाणी करे ख़बरदार, धुर संदेसा इक अल्हाईआ। गुर अवतार कर कर प्यार, साची सिख्या गए समझाईआ। पीर पैगम्बर बण यार, मित्र प्यारे जगत

अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्को इक वखाईआ। साचा नाम साहिब दा मीता, आदि जुगादि संग निभाइंदा। साचा नाम सदा अनडीठा, जगत नेत्र नज़र किसे ना आइंदा। साचा नाम सदा अतीता, त्रैगुण पर्दा कोए ना पाइंदा। साचा नाम ठांडा सीता, सतिगुर साची धार विहाइंदा। साचा नाम जुग चौकड़ी चलाए रीता, रीतीवान इक अख्वाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्को इक वखाइंदा। साचा नाम पुरख अकाल हथ्थ, श्री भगवान आपणी वंड वंडाईआ। जुग चौकड़ी चला रथ, निरगुण सरगुण गुर अवतार सेव कमाईआ। सति सतिवादी दे वथ, नर निरँकार झोली दए भराईआ। आत्म परमात्म ढोला जस, सिफ्ती सिफ्त सिफ्त सालाहीआ। निर्मल नूर जोत कर प्रकाश, जोती जोत डगमगाईआ। मण्डल मण्डप साची रास, गोपी काहन नाच नचाईआ। सदा सदा सद खेल तमाश, ख़ालक ख़लक रिहा कराईआ। भगत भगवान पूरी करे आस, नाम निशाना इक वखाईआ। लेखा जाण पृथ्मी आकाश, गगन मण्डल खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम मंगण दी साची रीती, आदि आदि जणाईआ। प्रभ दा नाम आदि मंगदे, विष्न ब्रह्मा शिव झोली डाहीआ। हरि का नाम गुर अवतार पीर पैगम्बर वंडदे, जीवां जंतां दे वड्याईआ। हरि का नाम खेल खेले सूरे सरबँग, दे शाह पातशाह भेव अभेद खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम वड वड्याईआ। हरि का नाम सदा सुहेला, आदि जुगादि अख्वाइंदा। हरि का नाम भगतन मेला, भगती आपणा राह वखाइंदा। हरि का नाम गुरु गुर चेला, गुर सतिगुर आप समझाइंदा। हरि का नाम वसे सदा नवेला, जगत नेत्र नज़र किसे ना आइंदा। कटणहारा धर्म राए दी जेला, लख चुरासी पन्ध मुकाइंदा। हरि का नाम होए सहाई जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूंग्घी कन्दर बेला, समुंद सागर वेख वखाइंदा। हरि का नाम जपण दा अन्तिम वेला, लख चुरासी जीव जंत सो पुरख निरँजण आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को इक वखाइंदा। हरि का नाम जपण पीर फ़कीर, निज नेत्र ध्यान लगाईआ। हरि का नाम जपण दस्तगीर, सदा सदा संग रखाईआ। हरि का नाम जपण गुणी गहीर, गहर गम्भीर दए वड्याईआ। हरि का नाम निराला तीर, अणयाला इक वखाईआ। हरि का नाम बज़र कपाटी देवे चीर, कूड़ी क्रिया मेट मिटाईआ। हरि का नाम चोटी चाढ़्हे फड़ अख़ीर, हउमे हंगता दए गंवाईआ। हरि का नाम ठांडा करे सरीर, अग्नी तत्त ना लागे राईआ। हरि का नाम शरअ कटे ज़ंजीर, शरीअत करे ना कोए लड़ाईआ। हरि का नाम बदले सर्ब तकदीर, जो बैठे नाम ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। हरि का नाम साचा संग, सदा सदा सद अख्वाइंदा। हरि का नाम अगम्मी

मृदंग, काया मन्दिर सतिगुर आप वजाइंदा। हरि का नाम सूरा सरबँग, भय भउ ना कोए रखाइंदा। हरि का नाम एकँकार इक्को देवे सच अनन्द, अनन्द आत्म आप जणाइंदा। हरि का नाम मेटे अगला पिछला पन्ध, साचे मार्ग फड़ फड़ लाइंदा। हरि का नाम जन्म कर्म दी टुट्टी देवे गंढ्ढ, सरगुण निरगुण पुरख अकाल गंढ्ढ पुआइंदा। हरि का नाम शब्द सुहागी छन्द, सोहला गुर अवतार पीर पैगम्बर गाइंदा। हरि का नाम सुरत सवाणी होण ना देवे रंड, कन्त सुहाग इक मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक उपजाइंदा। हरि का नाम ऊँचन ऊँच, नीकन नीक नीक अख्वाईआ । हरि का नाम चारे कूट, दहि दिशा होए सहाईआ। हरि का नाम नाता तोड़े जूठ झूठ, सच सुच दए समझाईआ। हरि का नाम गुरमुखां उपर जाए तुठ, जिस जन आपणी मेहर नज़र टिकाईआ। हरि का नाम अमृत जाम प्याए घुट्ट, ठांडा सीर इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सदा वड्याईआ। हरि का नाम रुत्त सुहञ्जण, सोभावन्त सुहाइंदा। हरि का नाम नेत्र पाए एको अंजन, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। हरि का नाम साचा मजन, दुरमति मैल धुआइंदा। हरि का नाम परदे कज्जण, ग़रीब निमाणयां सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। हरि का नाम सच्चा सज्जण, दो जहानां विछड़ ना जाइंदा। हरि का नाम हरि का भजन, सिमर सिमर सर्ब सुख पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम आप दरसाइंदा। हरि का नाम जुग जुग उडीक, सतिजुग आपणा ध्यान लगाईआ। त्रेता वेखे कवण वेला आए तरीक, प्रभ मेला मेले सहिज सुभाईआ। द्वापर कहे मेरा कोई ना रहे शरीक, निरगुण शरकत दए गंवाईआ। कलिजुग कहे मैं नेत्र वेखां ठीक, जो श्री भगवान दए समझाईआ। मेरे अन्दर कोई लाए पारब्रह्म नाल प्रीत, सच प्रीती कवण कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप समझाईआ। साचा नाम निरगुण गाया, नानक नानक नाम वज्जी वधाईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी इक मनाया, दूजा इष्ट ना कोए रखाईआ। मंत्र सोहला ढोला इक दृढ़ाया, जीव जंत कर पढ़ाईआ। साध सन्त राह वखाया, आत्म पर्दा कुण्डा लाहीआ। जीव जंत सड़दा आप बचाया, अमृत मेघ इक बरसाईआ। थिर घर दा साचा भेव खुल्हाया, शब्द अगम्म रबाब वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक दरसाईआ। नानक निरगुण साचा नाम जाण, जाणी जाण अख्वाया। निरगुण हो के मिल भगवान, सचखण्ड सोभा पाया। लै के आया धुर फ़रमाण, मंत्र नाम सति दृढ़ाया। जीवां जंतां दे ज्ञान, चार वरन इक्को रंग वखाया। सोहँ रूप नौजवान, आत्म परमात्म परमात्म आत्म इक्को गंढ्ढ पुआया। भरम भुल्ले ना कोए नादान, भुलेखा इके वार जणाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम सच सच उपाया।

नाम कहे वड्डा बलवान, मेरे हथ्थ सर्ब वड्याईआ। गुर अवतार मेरा करन ध्यान, पीर पैगम्बर मेरी सिफ्त सालाहीआ। बिन मेरे मिले ना कोई भगवान, भगवन नज़र किसे ना आईआ। सच धर्म दी सति दुकान, जुग जुग मात चलाईआ। देंदा रिहा धुर फ़रमाण, अक्खर वक्खर जगत संदेस सुणाईआ। मनाउदा रिहा आपणी आन, सिर सिर हुक्म मनाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग, हो प्रधान सच प्रधानगी आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेरी सेवा इक्को लाईआ। नाम कहे मेरी सेवा गई लग्ग, हरि सतिगुर आप लगाइंदा। खेलां खेल नौ खण्ड पृथ्मी विच जग, लख चुरासी वेख वखाइंदा। जन भगतां मेल मिलावां उपर शाह रग, नौ दर दुआरे पन्ध मुकाइंदा। दीपक दीआ जोत जाए जग, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। फड़ फड़ हँस बणावां कग्ग, कागों हँस आप उडाइंदा। साचे मन्दिर आपे सद्द, घर घर विच आप वखाइंदा। वज्जे नाद शब्द धुन अनहद, अनरागी राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक सुणाइंदा। साचा नाम लए सुण, जिस जन दया कमाईआ। आत्म उपजे इक्को धुन, ताल तलवाड़ा ना कोए रखाईआ। श्री भगवान जणाए आपणे गुण, गहर गम्भीर दए जणाईआ। सन्त सुहेले साचे चुण, गुर चेले वेख वखाईआ। लख चुरासी छाण पुण, भगत भगवन्त लए जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरि हरि नाम वड वड्याईआ। हरि हरि नाम वड वडेरा, जुग चौकड़ी राह जणाइंदा। दूर दुराडा नेरन नेरा, घर घर सोभा पाइंदा। लेखा जाणे तेरा मेरा, मेरा तेरा इक्को घर बणाइंदा। सुरत सवाणी देवणहारा गेड़ा, उलटी लट्ठ आप गिढ़ाइंदा। कूड़ कुड़यारा मेटणहारा झेड़ा, मन मति बुध आप खपाइंदा। बन्नणहारा साचा बेड़ा, खेवट खेटा रूप वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि हरि नाम सिफ्त सालाहइंदा। हरि हरि नाम सिफ्त सालाह, जुग जुग वड्डी वड्याईआ। रहबर बणे मात मलाह, साचा राह वखाईआ। निरगुण सरगुण दए सलाह, साची सिख्या इक समझाईआ। लख चुरासी जीव जंत पर्दा दए उठा, अनभव प्रकाश वखाईआ। अमृत आत्म जाम दए प्या, मधुर रस इक वखाईआ। साची सिख्या दए दृढ़ा, बोध अगाध करे पढ़ाईआ। सृष्ट सबाई मिथ्या दए जणा, अटल रहिण कोए ना पाईआ। धुर दी लिख्या सके ना कोए मिटा, मेटणहार ना कोए अख्वाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग लए हंढ्ढा, पारब्रह्म प्रभ आपणा फेरा पाईआ। गुर अवतार रचन रचा, पीर पैगम्बर धार वखाईआ। दीन मज़्हब मार्ग ला, ज़ात पात करी कुड़माईआ। आख़र इक्को पुरख अकाल जणा, परवरदिगार सच समझाईआ। वरन बरन क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश आत्म परमात्म दए दरसा, ब्रह्म इक्को नज़री आईआ। विष्नूं सेवा रिहा कमा, घर घर रिज़क

पुचाईआ। ब्रह्मा जोत रिहा जगा, नूर नूर करे रुशनाईआ। शंकर लेखा रिहा मुका, हथ्थ त्रिसूल उठाईआ। गुर शब्द हुक्म रिहा सुणा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम अखण्ड इक प्रगटाईआ। हरि का नाम सदा अखण्डत, खण्ड खण्ड ना कोए कराइंदा। भेव ना जाणे कोई पंडत, जगत नेत्र नज़र ना आइंदा। वसणहारा जेरज अंडत, उत्भुज सेत्ज कार कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक उपाइंदा। साचा नाम सति सरूर, सति सति दृढ़ाइंदा। साचा नाम तोड़े ग़रूर, ग़ुरबत रूप ना कोए वटाइंदा। साचा नाम आसा मनसा करे पूर, जुग जुग आसा वेख वखाइंदा। साचा नाम नाता तोड़े कूड़ो कूड़, साची सिख्या इक समझाइंदा। साचा नाम हाज़र हज़ूर, हरिजन साचे वेख वखाइंदा। साचा नाम सर्ब भरपूर, घट घट डेरा लाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम सर्ब वखाइंदा। साचा नाम चार वरन, चार युग समाईआ। साचा नाम खोल्हे हरन फरन, निज नेत्र दए वड्याईआ। साचा नाम तरनी तरन, करता पुरख आप उपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका नाम सिफ्त सालाहीआ । साचा नाम जुग चौकड़ी धार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आप हंढ्ढाइंदा। साचा नाम सच वपार, जगत वणजारा हट्ट चलाइंदा। साचा नाम शब्द करतार, दूजी वस्त ना कोए वखाइंदा। साचा नाम मस्त ख़ुमार, मस्ती इक्को इक चढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप जणाइंदा। साचा नाम करे पुकार, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। कल कल्की आवे अवतार, निरगुण आपणा फेरा पाईआ। डंका वज्जे अगम्म अपार, दो जहान करे शनवाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव लए उठाल, सोया कोए रहिण ना पाईआ। लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां बण दलाल, वेखणहारा थाउँ थाईंआ। लेखा जाणे शाह कंगाल, शहिनशाह आपणा फेरा पाईआ। आपे सुणे मुरीदां हाल, मुर्शद दाता वड वड्याईआ। कलिजुग चले अवल्लड़ी चाल, समझ सके ना कोए राईआ। हरिजन साचे आपे उठाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव खुल्हाईआ। साचा नाम भेव खोल्हे, खोल्हणहार अख्वाइंदा। अन्तर आत्म निरगुण बोले, अनबोलत राग अल्हाइंदा। भाग लगाए काया चोले, साढे तिन्न हथ्थ बंक सुहाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को घर वसाइंदा। नाम वसे घर निरँकार, दूजे हट्ट ना कोए विकाईआ। कलिजुग अन्तिम हो तैयार, श्री भगवान दया कमाईआ। नाम अगम्म लै भण्डार, दो जहानां वेख वखाईआ। जोती जोत हो उज्यार, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। वसणहारा ठांडे दरबार, सम्बल एका घर वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को इक जणाईआ। इक्को नाम सदा अनन्त, अक्ल कला अख्वाइंदा। इक्को नाम सदा बेअन्त,

अन्त कोए ना आइंदा। इक्को नाम लेखा जाणे साध सन्त, सतिगुर आपणी कार कमाइंदा। इक्को नाम आत्म परमात्म मंत, मंत्र इक्को इक पढ़ाइंदा। इक्को नाम आदि अन्त, जुग चौकड़ी खेल कराइंदा। इक्को नाम श्री भगवन्त, शाह पातशाह आपणा नाउँ प्रगटाइंदा। इक्को नाम गढ़ तोड़्हे हउमे हंगत, निवण सो अक्खर राह जणाइंदा। इक्को नाम साचा पन्थ, मार्ग इक्को इक समझाइंदा। इक्को नाम साचा संख, दो जहानां नाद सुणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। इक्को नाम सच वकील, दरगाह साची होए सहाईआ। इक्को नाम अन्त अपील, बरीख़ाना दए वखाईआ। इक्को नाम सब दी करे ताअमील, घर घर फेरा पाईआ। इक्को नाम बदलण ना देवे किसे दलील, मन वासना चले ना कोए चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम सर्ब दरसाईआ। साचा नाम हरि गुण गाओ, गहर गम्भीर वड वडियाइंदा। प्रभ मिलण दा रखो चाउ, इष्ट इक्को इक वडियाइंदा। हरि सतिगुर सरनाई लागो पाउँ, निउँ निउँ सीस सर्ब झुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सृष्ट सबाई आप दृढ़ाइंदा। हरि का नाम जीव जप, जगजीवण दाता आप जणाईआ। त्रैगुण मिटे अग्नी तप, तीनों ताप रहिण ना पाईआ। धीरज बख्शे सन्तोख सति, धर्म इक्को इक समझाईआ। नाड़ बहत्तर ना उब्बले रत, रती रत ना कोए वखाईआ। जानणहारा मित गत, भेव अभेद खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक इक दरसाईआ। हरि का नाम सदा अनोखा, नज़र किसे ना आइंदा। लख चरासी नाल करे धोखा, लुक लुक आपणा मुख छुपाइंदा। बिन सतिगुर पूरे मार्ग होए ना सौखा, गुर नानक गुर एह समझाइंदा। कूड़ी क्रिया कोए ना भरे हौका, हाहाकार कम्म किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक वडियाइंदा। साचा नाम हरि दी सिख्या, गुर सतिगुर गया समझाईआ। ना कोई मेटे धुर दा लिख्या, मेटणहारा नज़र कोए ना आईआ। गुरमुख विरले मन मनुआ जितया, जिस प्रभ आपणी दया कमाईआ। घर पाया इक अनडिठया, छप्पर छन्न ना कोए छुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिस आपणा नाम बुझाईआ। जिस ने बुझया हरि का नाम, तिस मिले इक वड्याईआ। अन्तर आत्म पीता जाम, झगड़ा कोए रहिण ना पाईआ। दूजा दिसे ना कोए निशान, पुरख अकाल इक दरसाईआ। जुग चौकड़ी बदलणहार नज़ाम, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आपणी वंड वंडाईआ। परवरदिगार करावणहार सलाम, अलैकम आपणा राह जणाईआ। कायनात देवणहार पैग़ाम, पीर पैगम्बर कलमा नबी पढ़ाईआ। प्रगटावणहारा काहना राम, राम राम दए सरनाईआ। ईसा मूसा मुहम्मद देवणहारा दान, दाता दानी वड वड्याईआ। नानक निरगुण सरगुण कर परवान, सो पुरख निरँजण आपणा

रंग वखाईआ। गुर गोबिन्द योद्धा सूरबीर बली बलवान, बल इक्को इक प्रगटाईआ। सुत दुलारा नौजवान, ना मरे ना जाईआ। शब्द सरूपी खेल महान, जुग चौकड़ी आप खलाईआ। साचा नाम कर प्रधान, दो जहानां प्रधानगी इक कमाईआ। लख चुरासी बरदे करे ग़ुलाम, सिर सके ना कोए उठाईआ। नीती रहिण ना देवे शैतान, शरीअत करे ना कोए लड़ाईआ। सर्ब जीआं दा इक भगवान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम इक्को घर वखाईआ। नाम विके इक्को हट्ट, सो पुरख निरँजण आप विकाइंदा। गुरमुख विरले लाहा लैण खट्ट, दूसर नज़र किसे ना आइंदा। देवणहार पुरख समरथ, श्री भगवान आपणी कार कमाइंदा। लहिणा देण चुकाए हथ्थो हथ्थ, जगत उधार ना कोए वखाइंदा। कलिजुग अन्तिम हो प्रगट, निरगुण आपणी जोत जगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक रखाइंदा। साचा नाम इक्को रख, रक्षया करे सर्ब थाईंआ। कलिजुग अन्त हो प्रगट, पारब्रह्म प्रभ भेव चुकाईआ। साचा मार्ग साहिब दस्स, दहि दिशा करे शनवाईआ। इक्को मन्नो पुरख समरथ, अकाल पुरख वड्डी वड्याईआ। नाता तोड़ो पंज तत्त, पंज तत्त गुरू ना कोए अख्वाईआ। शब्द गुरू हर घट रिहा वस, घर खोजो सज्जण भाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम हट्टी दए जणाईआ। नाम हट्ट काया अन्दर, सो पुरख निरँजण आप टिकाइंदा। जन भगतो खोलो्ह आपणा जन्दर, कुंजी निरगुण आप प्रगटाइंदा। चढ़ के वेखो साचे मन्दिर, सतिगुर साचा नज़री आइंदा। मन वासना बन्न्हो बन्दर, दहि दिशा ना उठ उठ धाइंदा। भाग लगाओ अन्धेरे खण्डर, जोती जोत जोत रुशनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक उपाइंदा। साचा नाम इक प्रकाश, प्रकाशवान अख्वाईआ। हरि का नाम शब्द स्वास, स्वास स्वास समाईआ। हरि का नाम खेल तमाश, ख़ालक ख़लक वेखे चाईं चाईंआ। हरि का नाम हरि की शाख़, शनाख़त आपणे हथ्थ जणाईआ। हरि का नाम सतिगुर रिहा भाख, भाख्या अगली दए पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप कराईआ। हरि का नाम नाम सो, सो सतिगुर आप जणाइंदा। हरि का नाम हँ ब्रह्म कर आए मोह, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। हरि का नाम महाराज रूप हो, महिमा आपणी सिफ्त सालाहइंदा। हरि का नाम शेर कूड़ी क्रिया लवे खोह, सच सुच इक वरताइंदा। हरि का नाम सिँघ बब्बर रूप हो के सब नूं लए जोह, लख चुरासी फोल फुलाइंदा। विष्नूं सेवादार बण के घर घर रिज़क ढोआ रिहा ढो, श्री भगवान सेव लगाइंदा। भगवान आपणे वरगा आपे हो, निरगुण आपणी कल रखाइंदा। जै जैकार करन सर्ब लोअ, लोक परलोक इक्को नाअरा लाइंदा। बिन सतिगुर नानक होर ना जाणे को, कबीर जुलाहा आपणा ध्यान लगाइंदा। लख चुरासी रही रो, हरि का नाम हथ्थ

किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम इक्को इक उपाइंदा। हरि का नाम इक्को इक, एकँकार दए वड्याईआ। कोई ना सके पढ़ लिख, लिखण पढ़न विच ना आईआ। जुग चौकड़ी श्री भगवान वंडणहारा हिस, साचा हिस्सा आप वंडाईआ। कर किरपा दित्ता जिस जिस, सो गा गा ढोला गए सुणाईआ। मेरा साहिब सदा अनडिठ, जगत नेत्र नज़र ना आईआ। आदि जुगादि ना देवे पिट्ठ, सनमुख दिसे बेपरवाहीआ। जन भगतां करे हित्त, नित नवित्त मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग आपणा वेस वटाईआ। जुग जुग वेस करे करतार, कुदरत कादर वेख वखाइंदा। कलिजुग अन्तिम हो उज्यार, निरगुण नूर जोत जगाइंदा। साचे भगतां कर प्यार, श्री भगवान आप उठाइंदा। अन्तर अन्तर दे प्यार, प्रेम प्रीती इक समझाइंदा। झगड़ा करे सर्ब संसार, झगड़त झगड़त पन्ध ना कोए मुकाइंदा। गुरमुख गुरसिख करे विचार, गुर सतिगुर भेव खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर जन भगतां खेल वखाइंदा। जन भगतां वखाए खेल आप, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। जिउँ प्रहिलाद हरनाक्ष बणया बाप, घर घर विच पए लड़ाईआ। साहिब सच्चा थापण रिहा थाप, समरथ पुरख बेपरवाहीआ। देवणहार अगम्मी दात, वस्त अमोलक आप वरताईआ। कलिजुग वेख अन्धेरी रात, साचा चन्द इक चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा बेपरवाहीआ। भगत वखाया इक धरू, घर धोखा मात कराईआ। फड़ के कढ्ढया जंगल जूह, महल अटल रहिण ना पाईआ। निर्धन हो के गाया तू ही तू, तुध बिन नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग जुग भगतां वेखे थाउँ थाईंआ। भगतां वेखे बलि बलि धार, बल बावन रूप वटाईआ। ब्रह्मण बण के एकँकार, अछल छल खेल कराईआ। ढाई कर्मां मंग दुआर, दोए विच पन्ध मुकाईआ। अन्तिम सुट्टया मूँह दे भार, माण ताण ना कोए रखाईआ। हासी करे सर्ब संसार, भगत चले शब्द रजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। भगत अमरीक रिहा जणाया, दुरबाशा वेस वटाईआ। चरणोदक लै मुख लगाया, श्राप देवे वाहो दाहीआ। श्री भगवान इक ध्यााया, निज अन्तर ध्यान लगाईआ। चक्र सुदर्शन सेवा लाया, सेवा सच कमाईआ। इन्दलोक शिवलोक ब्रह्मलोक भगत भगवान आप भजाया, अग्गे दिसे ना कोए सहाईआ। कर किरपा सिर हथ्थ टिकाया, तत्ती वा ना लागे राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जुग जुग भगतां ठोकर रिहा लगाईआ । ठोकर लग्गी भगत कबीर, गंगा विच खेल रचाईआ। बन्न्ह के सुट्टया पंज तत्त सरीर, शरीक बणी जगत लोकाईआ। कोई ना जाणे हद्द अख़ीर, आख़र

हरि जू खेल वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां जुग जुग वेस वटाईआ। जुग जुग वेस वटाए करता, करता पुरख वड्डी वड्याईआ। आदि जुगादि कदे ना मरदा, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। आपणी करनी आपे करदा, कर कर रिहा वखाईआ। अग्नी हवन कदे ना सड़दा, मढ़ी गोर ना कोए दबाईआ। सदा सदा सद आपणा नाउँ आपे पढ़दा, दो जहानां रिहा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी आप कराईआ। साची करनी करे हरनाक्ष, नर सिँघ आपणी धार जणाईआ। दर दरवाज़े विच आउँदयां बहि के करी हिफाज़त, मेहरवान आपणा चरण टिकाईआ। अग्गे देवे ना किसे इज़ाज़त, हुक्म बन्धन इक्को पाईआ। वेखणहार सर्ब शरारत, शहिनशाह बेपरवाहीआ। जन भगतां करे ना कदे कोए ममानत, रोक सके ना कोए राईआ। सच धर्म दी सच अमानत, गुरमुख गुर गुर गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सृष्ट सबाई एका नाम दृढ़ाईआ। सृष्ट सबाई नाम दृढ़, दृढ़ विश्वास कराइंदा। दूई द्वैती ना कोई किड़, क्रिया कर्म ना कोए वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुगा जुगन्तर चार वरन सच प्रीती, दो जहान इक्को रीती, इक्को बणत बणाइंदा। इक्को बणत बणाए श्री भगवान, हरि करता सेव कमाइंदा। शब्द सरूपी सच ज्ञान, जुग चौकड़ी आप जणाइंदा। कलिजुग अन्तिम खेल महान, निरगुण निरँकार आप वखाइंदा। भगत भगवन्त कर परवान, बेपरवाह रंग वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, नाम गानां धुर निशाना साचा तन्द बंधाइंदा। साचा तन्द बन्न्हे डोर, साढे तिन्न हथ्थ मंग मंगाईआ। परम पुरख प्रभ पै गई लोड़, गुरमुख इक्को आस रखाईआ। निरगुण सरगुण नाता जोड़, मौली तन्द गंढ्ढ पुआईआ। मुल्लां शेख़ मचावण शोर, पंडत पांधे रहे कुरलाईआ। श्री भगवान आपणे हथ्थ विच फड़ी डोर, दो जहानां रिहा भुआईआ। लख चुरासी वेखे कर के ग़ौर, गहर गम्भीर नैण उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साढे तिन्न हथ्थ तेरा लेखा लेखे विच्चों लए बचाईआ। लेखे विच्चों लेख बचा, सो सतिगुर दया कमाइंदा। पूत सपूते दया कमा, मेहर नज़र उठाइंदा । तन्दी तन्द इक मंगा, साढे तिन्न हथ्थ वंड वंडाइंदा। चाली दिन अगले वेख वखा, मेहर नज़र उठाइंदा। गुरमेज़ सिँघ गुर अंग लगा, जन्म जन्म विच्चों बदलाइंदा। चालीवें दिन पंज तत्त हो जाणा सी सुआह, लोकमात रहिण ना पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्दी अग्न इक्को ला, रोवण नूं इकट्ठे कीते आंढी गवांढी भैण भ्रा, सच विहारा आप कराइंदा। चाली दिन दूर नेड़े, नेरन नेर जणाईआ। उजड़े वसाए फेर खेड़े, खेड़ा आपणे रंग रंगाईआ। बन्न्हणहार डुब्बदे बेड़े, पाथर

पाहन तराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नवां जीवण फिर दिवाईआ। नवां जीवण देवे नवां बाप, पुरख अकाल पिता अख्वाइंदा। गुर सतिगुर बणे सच्चा साक, पिछला नाता तोड़ तुड़ाइंदा। अग्गे पुछणहारा वात, आप आपणा मेल मिलाइंदा। देवणहारा तत्त विच्चों तत्त दात, दाता दानी दया कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जींवदयां ही मरग विहार, मृत्यु देवे फड़ के तार, तारनहारा इक अख्वाइंदा। तारनहारा हरि रघुनाथ, हरि वड्डा वड वड्याईआ। जुग चौकड़ी वसे साथ, साहिब सतिगुर विछड़ कदे ना जाईआ। सच प्रीती जोड़े चरण कँवल नात, नाता बिधाता इक्को इक रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साढे तिन्न हथ्थ रंग रंगाईआ। साढे तिन्न हथ्थ मौली तन्द, मौला आपणी कार कमाइंदा। लेखा चुक्के सूरज चन्द, तारा मण्डल ना कोए चमकाइंदा। लोक परलोक दो जहान चौदां तबक खण्ड ब्रह्मण्ड देवे बंध, बन्धन फेर ना कोए तुड़ाइंदा। सच संगीत इक्को ढोला सोहला सुणाए छन्द, विष्न ब्रह्मा शिव राग अल्हाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर साध सन्त श्री भगवन्त मानण इक अनन्द, अनन्द अनन्द विच रखाइंदा। जुग जन्म दी टुट्टी गंढ्ढ, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची कार आप कमाइंदा। साची कार करावण आया, हरि वड्डा वड वड्याईआ। त्रैगुण माया पर्दा लाहया, पंज तत्त ना कोए लड़ाईआ। अमृत जाम इक प्याया, रस मिट्ठा इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। साढे तिन्न हथ्थ अग्गों मारे नाअरा, कूक कूक सुणाईआ। क्यों कूड़ी क्रिया कीता प्यारा, पंज तत्त माटी तेरे कम्म किसे ना आईआ। श्री भगवान कहे प्रभ सिरजणहारा, दे मति रिहा समझाईआ। भगतन हित्त कीआ विहारा, दूजी लोड़ कोए ना राईआ। बिन भगतां भगवान होए ना मात उज्यारा, जगत मिले ना कोए वड्याईआ । वेले गज कीआ हुदारा, तन्दूआ तन्द तन्द कटाईआ। साढे तिन्न हथ्थ लेखे लग्गे फेर मनारा, अप तेज वाए पृथ्मी अकाश मेल मिलाईआ। निरगुण मेल निरगुण धारा, सरगुण सरगुण वंड वंडाईआ। चेला गुर गुर अवतारा, अवतरी इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सृष्ट सबाई एका रंग वखाईआ। साढे तिन्न हथ्थ वेख विचार, सति सतिवादी आप जणाइंदा। तुध बिन कोई ना दिसे यार, सरगुण रूप ना कोए वटाइंदा। तेरा ओढण पा पा गए गुर अवतार, पीर पैगम्बर तेरे अन्दर वड़ वड़ पर्दा पाइंदा। तेरा महल अटल मनार, ख़ाकी ख़ाक रूप वटाइंदा। जिस अन्दर वड़े आप निरँकार, निरगुण दीआ बाती डगमगाइंदा। तेरे नाल वसे संसार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साढे तिन्न हथ्थ आप समझाइंदा। साढे तिन्न हथ्थ कहे मेरा मीत रविदास,

जो लेखा गया लिखाईआ। सद वसे मेरे पास, विछोड़ा कोए नज़र ना आईआ। कबीर जुलाहे मेरे अन्दर कीता निवास, बैठा आपणा मुख छुपाईआ। मेरे अन्दर वड़ के सतिगुर नानक बणया दासी दास, चार वरनां सेव कमाईआ। मेरे मन्दिर बहि के गुर गोबिन्द गुरमुखां किहा शाबाश शाबाश, अमृत सच प्याला जाम प्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक देणा साचा वर, तेरा नाता तुट ना जाईआ। पंज तत्त सुण अख़ीर, हरि आख़र आप जणाइंदा। तेरे अन्दर वस के गए पैगम्बर पीर, पारब्रह्म प्रभ आपणी धार चलाइंदा। तेरे अन्दर शरअ ज़ंजीर, शरीअत तेरे विच रखाइंदा। तेरे अन्दर अमृत नीर, रस इक्को इक वखाइंदा। तेरे अन्दर काम क्रोध लोभ मोह हँकार लाई पीड़, आसा तृष्ना हउमे हंगता माया ममता नाच नचाइंदा। तेरे अन्दर वसण शाह हकीर, शाह पातशाह, तेरी ओट तकाइंदा। तूं क्यों होइउँ अन्त दिलगीर, तेरा नाता ना अजे तुड़ाइंदा। भाईंआ नाल भाई मिल्या रहि जाए वीर, गुरमेज आत्म सेज फेर विछाइंदा। साहिब सतिगुर मारे निराला तीर, अणियाला आप चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीवण जीवण विच्चों बदलाइंदा। जीवण विच्चों जीवण आया, जुगती नज़र किसे ना आईआ। समरथ पुरख दया कमाया, दीनन होए सहाईआ। जींवदयां ही पार कराया, किनारा इक्को इक रखाईआ। मरदयां मरदयां फेर जवाया, मुर्दा रूप ना कोए दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ। नवें जीवण दा नवां बाप, साचा गानां हथ्थ बंधाइंदा। तूं मेरा मैं तेरा साक, दूजा नज़र कोए ना आइंदा। बिन अक्खां खोल्हे अन्दर ताक, बजर कपाटी कुंडा लाहइंदा। हथ्थ नाल मिलाए हाथ, दस्त दस्त विच फड़ाइंदा। तेरी मेरी इक्को याद, यादाशत होर वधाइंदा। तेरी कूक सुण फरियाद, हरि फरियादी फेरा पाइंदा। तेरा जन्म साची दाद, तेरी झोली फेर भराइंदा। लख चुरासी विच्चों काढ, हरि जू आपणे नाल मिलाइंदा। साची गोद लडाए लाड, मेहर नज़र इक उठाइंदा। अन्तर आत्म देवे स्वाद, रस इक्को इक चखाइंदा। बेड़े चाढ़्हे नाल ज़हाज़, जन भगत भगतां नाल रखाइंदा। फड़ सुत्यां मार आवाज़, श्री भगवान आप जगाइंदा। अन्दर वड़ के खोल्हे राज़, भेव अभेद समझाइंदा। किसे कम्म ना औणे दो जहानां राज, शहिनशाह नज़र कोए ना आइंदा। जिस मिले आप महाराज, श्री भगवान अंग लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जीवण विच्चों जीवण हयाती दिवस रैण इक प्रभाती, जगे जोत बिन तेल बाती, हवन इक्को इक कराइंदा। जीवण कहे मेरी ज़िंदगी आई, ज़िंदा हरि कराया। नज़री आई जोत अकालण इक्को माई, पिता पुरख अकाल होए सहाया। निरगुण बणया दाया दाई, दर साचे सेव कमाया। आत्म परमात्म होई कुड़माई, घर मन्दिर इक वडयाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

कर, देवणहारा साचा वर, नाम इक्को झोली पाया। नाम वस्त झोली पा, पल्लू हरि फड़ाईआ। जुग चौकड़ी विछड़े मेल मिला, जोती जोत जोत रुशनाईआ। आसा तृष्ना भुखड़े हरस दिखा, दर्दीआं दर्द वंडाईआ। बण मात गर्भ दे उलटे रुखड़े जन्म दिवा, सतिगुर जन्म घर आपणे दए समझाईआ। बणे जण जणेंदी माँ, गोदी इक्को इक उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या चार वरन, ऊँच नीच राउ रंक जानणा भैण भाईंआ। चार वरन इक्को नाता, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश आप जणाइंदा। सर्ब जीआं दा पुरख बिधाता, घट घट डेरा लाइंदा। आपणा आप जिस पछाता, तिस दूजा नज़र कोए ना आइंदा। सर्ब जीआं दा इक्को दाता, दूजी वंड ना कोए वखाइंदा। आत्म परमात्म सीतजुग साची गाथा, सो पुरख निरँजण राह चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, लहिणा देणा नेत्र नैणां आप वखाइंदा। लहिणा देणा मात चुकाया, हरि सतिगुर सेव कमाईआ। गुर गुर मेला सहिज सुभाया, घर साचे वज्जे वधाईआ। नाम तन्दन तन्द बंधाया, बेपरवाह हो सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, पंझी चेत काया खेत, साचा हेत, उजड़या खेत फेर वसाईआ।