पुस्तकालयभाग १४

५ जेठ २०२० बिक्रमी जेठूवाल दरबार विच

निरगुण रूप श्री भगवान, निराकार वड वड्याईआ। साल बहत्तरवें हो प्रधान, बहत्तर देवणहार वड्याईआ। पंचम जेठ खेल महान, दो जहानां वेख वखाईआ। भूपत भूप नौजवान, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्त दो दए वड्याईआ। सति सतिवादी आप सति, सति पुरख निरँजण नाउँ धराइंदा। दोए दोए रूप हो प्रतख, निरगुण सरगुण धार वखाइंदा। आदि जुगादी खेल पुरख समरथ, हरि का भेव कोए ना पाइंदा। जुग चौकड़ी मार्ग दस्स, धुर फ़रमाणा हुक्म मनाइंदा। लख चुरासी डोर नथ्थ, तन्दी नाम तन्द बंधाइंदा। हर घट अन्तर हिरदे वस, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाइंदा। देवणहारा साची वथ, वस्त अमोलक आप वरताइंदा। बोध अगाध महिमा अकथ, निरबाण शब्द समझाइंदा। अगम्म अथाह बोल अलख, सच जैकार अल्हाइंदा। पुरख अकाल हो वक्ख, वक्खरी कार कमाइंदा। गुर अवतारां मार्ग दस्स, पीर पैगम्बर आप पढ़ाइंदा। नाम निधाना सच्चा जस, वेद पुराण सिफ्त सालाहइंदा। निर्मल निरवैर अंमिउँ रस, रस निझर इक जणाइंदा। प्रेम अणयाला मारे कस, तिक्खी मुखी धार बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। बहत्तर साल होया बिहतर, बिहतरी आपणी रिहा जणाईआ। लख चुरासी काया खेत्र, नाड़ बहत्तर करी कुड़माईआ। निरगुण सरगुण अग्गे पाया पेपर, हल्ल स्वाल ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करनी आपणे हथ्थ रखाईआ। सत्त दो करनी कर, बहत्तर एका गंढ्ढ पुआइंदा। शाहो भूप दे वर, जुग चौकड़ी वेख वखाइंदा। जुग चौकड़ी खोल्ह दर, दर दरवाज़ा आप जणाइंदा। धुर फ़रमाणा हुक्म घल्ल, सच संदेस अल्हाइंदा। निरगुण सरगुण खेल अछल अछल्ल, छल धारी आप कराइंदा। सचखण्ड निवासी सच दुआर मल, थिर घर आपणा चरण टिकाइंदा। जोती शब्दी धार रल, दोए दोए आपणी कार कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। साची करनी करामात, कुदरत कादर आपणे विच रखाईआ। आदि जुगादी एका दात, एकँकार आप वरताईआ। बोध अगाधी शब्द जमात, अक्खर इक्को इक दरसाईआ। दो जहानां सच्चा वाक, वातावरन दए जणाईआ। निरगुण सरगुण खेल तमाश, अपरम्पर आपणी कार कमाईआ। सर्ब निवासी रखे वास, वास्ता

आपणे नाल जुड़ाईआ। लख चुरासी कर कर दास, दासी रूप दए समझाईआ। गुर अवतार जुगन्तर शाख़, शख्सीयत देवणहार वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सत्त दो खेल अनोखा, भेव कोए ना आइंदा। निरगुण सरगुण मार्ग सौखा, जुग चौकड़ी कार कमाइंदा। भगत भगवन्त इक्को मौका, मुकम्मल आपणा मेल मिलाइंदा। नव नौ चार ना राह सौखा, पांधी पन्ध ना कोए मुकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। सत्त दो खोल्हे भेद, अनभव आपणी कार कमाईआ। नेत्र शरमाइण चार वेद पुराण अठारां देण दुहाईआ। शास्त्र सिमरत रोवे कतेब, हरि का अन्त कहिण ना पाईआ। अञ्जील कुरान ना सके कोई पेख, गीता ज्ञान रिहा दृढ़ाईआ। खाणी बाणी पद निरबाणी साचा हेत, बोध अगाध अगाध बोध शब्द नाद शनवाईआ। निरवैर निराकार निरँकार साचा हेत, अजूनी रहित अछल छलधारी भगत भगवान आप जणाईआ। अलख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह खेले खेल, ख़ालक ख़लक रूप वखाईआ। दाता योद्धा सूरबीर नर नरेश, नर निरँकार इक अख्वाईआ। आदि जुगादि जुगा जुगन्तर रहे हमेश, ना मरे ना जाईआ। पीर पैगम्बर गुर गुर भेज, अवतारी अवतार दए वड्याईआ। हर घट अन्तर माणे सेज, सेज सुहञ्जणी आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सत्त दो दए समझाईआ। सति सति पुरख निरँजण, सत्त सत्त वड्याईआ। दो दो निरगुण सरगुण दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजन, बेपरवाह बेपरवाहीआ। आदि जुगादी साचा सज्जण, जुग जुग कार कमाईआ। सर सरोवर नुहाए मजन, दुरमति मैल धुआईआ। सदा सुहेला परदे कज्जण, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साता दूआ जोड़ जुड़ाईआ। सत्त दो बणया अंक, एकँकार आप बणाइंदा। निरगुण सरगुण सोहे बंक, बंक दुआरी वेख वखाइंदा। अनहद नादी वज्जे डंक, सुर ताल ना कोए जणाइंदा। नाम निधाना मणीआं मंत, इक्को राग अल्हाइंदा। मेल मिलावा नर नरायण कन्त, नारी हरिजन आप प्रनाइंदा। दरवेश भिखारी बणे मंगत, दाता दानी आप हो जाइंदा। बोध अगाधा ज्ञान पंडत, निष्अक्खर अक्खर राग अल्हाइंदा। सत्त दो दा साचा सन्त, सतिगुर इक्को इक अख्वाइंदा। आदि बणाए आपणी बणत, अन्त घाड़न वेख वखाइंदा। लख चुरासी जीव जंत, खाणी बाणी आपणा नाच नचाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साल बहत्तर वंड वंडाइंदा। साल बहत्तर सति सतिवादी, सति सति जणाईआ। लेखा जाण बोध अगाधी, भेव अभेद आप छुपाईआ। वेखणहारा पूत पोतरा पूत सपूता ब्रह्म ब्रह्मादी, पारब्रह्म वड वड्याईआ। दो जहानां रच रच शादी, सुअम्बर इक्को इक जणाईआ। आर पार किनारा जाणे हादी, हदूद हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। निरगुण सरगुण बण समाजी, साची

रचना वेख वखाईआ। नाम निधाना अगम्मड़ी भाजी, भगत भगवान आप वरताईआ। सति सरूपी सच्चा ताजी, अस्व इक्को इक दौड़ाईआ। हक़ हकीकत बणे हाज़ी, लाशरीक फेरा पाईआ। महिबूब बणे इक निमाज़ी, सजदा सीस जगदीश झुकाईआ। आपणे घर आपणे मन्दिर इक्को होवे आप राज़ी, दूजा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी आप कमाईआ। साची करनी साल बहत्तर, पंचम जेठ देवणहार वड्याईआ। जोती जाता कर इकत्तर, एका रंग वखाईआ। लेखा जाणे नाल सत्तर, सति पुरख निरँजण मेल मिलाईआ। सत्त चार दा बीज बीज्या एका वत्तर, फुल्ल फलवाड़ी आप महकाईआ। पत डाली वेखे पत्र, निरगुण नैण अक्ख खुल्हाईआ। गुर का लेखा ना जाणे अक्खर, सतिगुर आपणा पर्दा लाहीआ। उच्चे टिल्ले फोले पत्थर, पर्बत वेखे थाउँ थाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, माण तोड़े अष्टाबक्कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। सत्त दो गया जाग, साल बहत्तरवें मिली वड्याईआ। पंचम जेठ परम पुरख परमात्मा कन्त सुहाग, नर नरायण सच्चा शहिनशाहीआ। लख चुरासी लाए आग, नव नौ आपणा फेरा पाईआ। चार कुण्ट वेखे भाज भाज, पांधी बण बण पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। पंचम जेठ साल बहत्तरवां, निरगुण आपणा आप जणाइंदा। लेखा चुक्के सत्त ज़ीरो सत्तरवां, साता इक्को नज़री आइंदा। सत्त चार दा दिवस इकत्तरवां, चौथे युग सति पुरख निरँजण आपणी कार कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा भेव चुकाइंदा। पंचम जेठ दिवस सुहाउणा, सुहञ्जणी रैण मिले वड्याईआ। श्री भगवान खेल रचाउणा, रच रच वेखे बेपरवाहीआ। शाह सुल्तान सर्ब रवाउणा, नेत्र नैण नीर वहाईआ। तख्त ताज सर्ब गवाउणा, शहिनशाह रूप ना कोए जणाईआ। साची नींद ना किसे सौणा, सुख आसण ना कोए वड्याईआ। गीत सुहाग किसे ना गाउणा, चार कुण्ट रही कुरलाईआ। पुरख अबिनाशी किसे ना पाउणा, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। बीस बीसा रंग ना किसे चढ़ौ्हंणा, दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम जेठ दए वड्याईआ। पंचम जेठ घर घर सोग, बिन सतिगुर ख़ुशी ना कोए मनाइंदा। जन्म कर्म दा होए वजोग, धुर संजोग ना कोए मिलाइंदा। कूड़ी क्रिया खुसणी चोग, माया ममता मोह चुकाइंदा। फिरे दुहाई लोक परलोक, नाम श्लोक ना कोए अल्हाइंदा। सद ढोला सच गाए ना कोई झोक, सोहला राग ना कोए अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म आप वरताइंदा। पंचम जेठ होवे दुःख, दुखियां दु:ख वधाईआ। बेपरवाह एका उठ, सृष्ट सबाई दए हिलाईआ। निरगुण सरगुण आपणी कारे पए जुट, बल आपणा आप प्रगटाईआ। शाह सुल्तानां लए पुच्छ,

सुत्तयां मात जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कराईआ। पंचम जेठ होवे रोणा, लख चुरासी सर्ब कुरलाइंदा। गुरमुख विरले दुरमति दाग़ धोणा, जिस जन आपणा भेव चुकाइंदा। साचा राग किसे ना गाउणा, नाम ताल ना कोए वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी आप कमाइंदा। पंचम जेठ खेल अपारा, हरि स्वामी आप कराइंदा। साल बहत्तरवां कर उज्यारा, उजरत सब तों मंग मंगाइंदा। कूड़ी क्रिया जगत किनारा, मँझधारा आप रुढ़्हाइंदा। साहिब शब्द दा नाम प्यारा, सतिगुर गुर गुर आप जणाइंदा। खड़ग खण्डा दो धारा, निरगुण सरगुण आप चमकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप छुपाइंदा। पंचम जेठ चढ़े चा, चाउ घनेरा इक जणाईआ। पारब्रह्म प्रभ मिले बेपरवाह, बेपरवाही दए वखाईआ। जल थल महीअल वेखे अस्गाह, पुरी लोअ खोज खुजाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड फेरा पा, जेरज अंड पर्दा दए चुकाईआ। चौदां तबकां वेख वखा, चार वरन करे जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, किरती आपणी कार कमाईआ। पंचम जेठ नीर उछाल, आपणा आप जणाइंदा। वेखो शाह हुन्दे कंगाल, कंगालां शाह बणाइंदा। कलिजुग विच सतिजुग दयां वखाल, पूरब लेखा पूर कराइंदा। निरगुण हो के बण दलाल, सच दलाली नाम कमाइंदा। सन्त सुहेले जगत उठाल, भगत भगवान जोड़ जुड़्हाइंदा। जींवदयां जग देवे माण, मरयां आपणी गोद उठाइंदा। बीस बीसा बीस फ़रमाण, बीस बीस सिफ्त सालाहइंदा। शाह जगदीशा नौजवान, त्रैगुण अतीता वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, पंचम जेठ दया कमाइंदा। पंचम जेठ होवे सोग, ख़ुशी ग़मी विच बदलाईआ। घर घर लग्गे चिन्ता रोग, काया चुल्हा रूप जणाईआ। सच मिले ना कोए जोग, जोगी जुगत ना कोए जणाईआ। काया मन्दिर बिरहों रोग, मनमति इक्को तीर चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। पंचम जेठ मारे आवाज़, उच्ची कूक कूक सुणाइंदा। भिन्नड़ी रैण मेरा देणा साथ, तेरा संग रखाइंदा। दोहां विचोला पुरख अबिनाश, दूजा नज़र कोए ना आइंदा। चार कुण्ट खेल तमाश, हरि ख़ालक वेख वखाइंदा। शाह सुल्तानां लाए आतश आत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी आप कमाइंदा। पंचम जेठ आतश अग्ग, मनमति दए लगाईआ। घर घर नगारा जाए वज्ज, डंका इक्को इक सुणाईआ। सच धर्म दी टुट्टे हद्द, कूड़ी क्रिया झोली पाईआ। गुर सतिगुर दोवें जाण छड्ड, प्रभ मिले ना बेपरवाहीआ। गुरमति नालों होण अड्ड, कूड़ा बन्धन एका पाईआ। सोहला राग ना गाए कोए छन्द, आत्म परमात्म जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। सच ना लैण निजानंद, आत्म रस ना कोए वखाईआ। बीस बीसे मुक्के किसे ना पन्ध, जुग चौकड़ी दए गवाहीआ। जोती

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप समझाईआ। साचा खेल करे ख़ालक मख़लूक, मालक आपणी कार कमाइंदा। साबत रहिण ना देवे किसे सलूक, दस्त दस्त ना कोए मिलाइंदा। अग्नी तत्त लाए कलबूत, पंज तत्त काया आप जलाइंदा। सच दए ना कोए सबूत, साबत ईमान ना कोए वखाइंदा। चारों कुण्ट जूठ झूठ, माया ममता मोह वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। पंचम जेठ कहे मेरी आई वारी, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण जामे दो दो पलटाईआ। पहले पंज तत्त शृंगारी, दूजे निर्मल जोत उज्यारी, तीजे मार शब्दी उडारी, चौथे आत्म कुँवारी आण प्रनाईआ। देवणहार सच ख़ुमारी, लेखा जाणे धुर दरबारी, जोती नूर नूर उज्यारी, नाद धुन शब्द शनवाईआ। लहिणा देणा कर्ज़ उतारी, खेले खेल शाह अस्वारी, गोबिन्द सुत पैज स्वारी, अबिनाशी अचुत वड वड्याईआ। शाहो भूप बण सिक्दारी, दो जहानां बणे हक़दारी, कूड़ी क्रिया करे ख्वारी, सच सुच्च देवणहार वड्याईआ। नव नौ चार पार उतारी, करे खेल अगम्म अपारी, कल कल्की लै अवतारी, निहकलंका आपणा डंक वजाईआ। बीस बीसा रिहा शृंगारी, नेत्र नैण इक उग्घाड़ी, चार कुण्ट वेखे वारो वारी, दहि दिशा फोल फुलाईआ। शाह सुल्तानां मारे मारी, राज राजानां करे ख्वारी, लेखे लग्गे ना किसे दिहाढ़ी, नेत्र रोवे पुरख नारी, धीरज धीर ना कोए धराईआ। निरगुण चीर पावे दो फाड़ी, लेखा चुक्के कलिजुग हाढ़ी, चारों कुण्ट नच्चे मौत लाड़ी, राए धर्म घर घर दर दर आपणा लेखा रिहा जणाईआ। चित्रगुप्त अक्ख उग्घाड़ी, वही ख़ाता रिहा वखाली, अन्तिम आई रैण अन्धेरी काली, साचा चन्द ना कोए चमकाईआ। परम पुरख प्रभ खेल निराली, प्रगट नूर जोत अकाली, वेखणहारा सचखण्ड सच्ची धर्मसाली, धर्म दुआर इक सुहाईआ। भगत वछल सदा प्रितपाली, जुग चौकड़ी बणे माली, देवणहार नाम दलाली, साची सिख्या इक समझाईआ। सन्त सुहेले सज्जण भाली, मस्तक देवे नाम लाली, करे खेल बेमिसाली, मिसल आपणी नवीं बणाईआ। चार युग करे ख़ाली, इकवंजा बवन्जा लेखे लाए सेवा घाली, निरगुण सरगुण सुरत संभाली, साहिब आपणा फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। पंचम जेठ मारे डाका, निरगुण नज़र किसे ना आइंदा। सब दा पूरा करे भविक्ख्त वाका, गुर अवतार पीर पैगम्बर आपणे दर वखाइंदा। शब्दी पूरा करे साका, साख़ी आपणे नाम जणाइंदा। हक़ रहे ना किसे कोई बाका, बाकी सब दी झोली पाइंदा। निरवैर पुरख निरँकार खेल खलाए सच तमाशा, साची करनी आप जणाइंदा। जन भगतां पूरी करे आसा, आसा आपणी विच समाइंदा। चरण कँवल दे भरवासा, सचखण्ड दुआर इक वखाइंदा। प्रगट हो पुरख समराथा, समरथ आपणी कार कमाइंदा। होए सहाई अनाथ अनाथां, ग़रीब निमाणे गले लगाइंदा। शब्दी

शब्द सुणाए गाथा, नाम नामा राग अल्हाइंदा। भेव खोल्हे मस्तक माथा, बंद ताकी कुण्डा लाहइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम आपणी गंढ्ढ पुआइंदा। पंचम जेठ आया नेड़े, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। कर्म कांड जगत झेड़े, निहकर्मी कर्म ना कोए कटाईआ। चारों कुण्ट लग्गे डेरे, साचा सन्त नज़र कोए ना आईआ। कूड़ी क्रिया नाल लै लए फेरे, माया ममता लैण प्रनाईआ। आसा तृष्ना कोई ना करे बेरे, तीर निराला ना कोए चलाईआ। दीन मज़्हब पए झगड़े झेड़े, झगड़ा हक़ ना कोए मिटाईआ । कलिजुग अन्दर सतिजुग खुल्हे होण वेहड़े, धर्म दुआर इक बणाईआ। पार उतरन दर्शन करन जेहड़े, जीवण जुगत दए जणाईआ। लख चुरासी चुकण झेड़े, आवण जावण पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम जेठ दा पंच ख़ुलासा, आप जणाए पुरख अबिनाशा, अबिनाशी आपणी कार कमाइंदा। पंचम जेठ बन्न्हे गाना, तन्द आपणा नाउँ रखाइंदा। तख्त निवासी नौजवाना, शाह भूपत भूप वेस वटाइंदा। सूरबीर मर्द मर्दाना, योद्धा आपणी कार कमाइंदा। अन्तिम आए विच मैदाना, मेदनी सारी वेख वखाइंदा। चन्द चमके इक्को भाना, नूर नूर विच्चों प्रगटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम आपणा पर्दा लाहइंदा। पंचम पर्दा लाहे चोला, चुगली निन्दया ना कोए जणाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी बण विचोला, दो दो धड़ दए कराईआ। नार कन्त बण कहार चुक्के डोला, निरगुण सरगुण सेव कमाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर सति स्वामी बण के मौला, मुल कीमत घर घर देवे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल सच्चा शहिनशाहीआ। शहिनशाह हरि खेल अपारा, सति पुरख निरँजण आप कराइंदा। दिवस नाल मिले दिहाढ़ा, दिहाढ़े नाल आपणी वंड वंडाइंदा। आपणे नाल करे प्यारा, परम पुरख आपणी धार प्रगटाइंदा। आपणी धार करे विहारा, बिवहारी साची कार कमाइंदा। साची कार करनेहारा, कादर कुदरत वेख वखाइंदा। कुदरत खिड़ी मात गुलज़ारा, गुलशन आपणा इक महकाइंदा। ग़ुंचा फूल ना जाणे सारा, पत डाली भेव कोए ना पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लेखा आप जणाइंदा। पंचम जेठ हो जवान, साल वीहवें रिहा जणाईआ। मेरा मेरे वल होया ध्यान, मेरी मेरी मेरी विच्चों प्रगटाईआ। तेरा तेरा तैनूं परवान, तेरा तेरा तेरी सरनाईआ। लेखा जाण ज़िमी असमान, गगन गगनंतर खोज खुजाईआ। चार कुण्ट खेल महान, ख़ालक ख़लक वेख वखाईआ। पंचम जेठ कर परवान, परवाना शाह सुल्ताना इक पुचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ज़ीरो ज़ीरो ज़ीरो इक आपणा दरस दिखाईआ। इक दरस दए अनेक, अनक कल आपणी खेल कराइंदा। दस्स के आए अगम्मी भेत, धुर फ़रमाणा हुक्म जणाइंदा। रण भूमी आउणा सब ने खेत, घर

इक्को इक वखाइंदा। रुत्त रहे ना बसन्ती चेत, ख़िज़ां रूप सर्ब वटाइंदा। जो होणा सो लैणा पेख, नेत्र नैण नैण जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आत्म परमात्म देवे सच्चा राज, सच सिँघासण इक वखाइंदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण निज घर रखे वासन, वसल बण मुर्शद मुरीदां आप कराइंदा।