पुस्तकालयभाग १४

२९ जेठ २०२० बिक्रमी तारा सिँघ दे गृह दीवान गढ़ जम्मू

सचखण्ड हरि साची धार, सो पुरख निरँजण आप चलाइंदा। हरि पुरख निरँजण खोल्ह कवाड़, सच दुआरे सोभा पाइंदा। एकँकार खेल अपार, हरि करता आप कराइंदा। आदि निरँजण हो उज्यार, साचा नूर इक रखाइंदा। अबिनाशी करता ठांडे दरबार, सच सिँघासण इक बहाइंदा। श्री भगवान मीत मुरार, साचा सज्जण आप अख्वाइंदा। पारब्रह्म प्रभ कर प्यार, प्रेम प्रीती इक समझाइंदा। महल अटल कर उज्यार, सच दुआर इक सुहाइंदा। निरगुण दाता पुरख बिधाता शाहो भूप बण सिक्दार, शहिनशाह आपणा नाउँ रखाइंदा। राजन राज वड बलकार, बल आपणा आप रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दी धार आप बणाइंदा। धुर दी धार श्री भगवान, आदि आदि आप बंधाईआ। निरगुण जोत नूर महान, जोती जाता डगमगाईआ। सच दुआर कर परवान, सच दुआरा इक सुहाईआ। निरवैर पुरख नौजवान, नर हरि आपणा डेरा लाईआ। सति सतिवादी हुक्मरान, शहिनशाह इक्को इक अख्वाईआ। करता खेल करे महान, भेव अभेव कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि आपणे हथ्थ रखाईआ। आदि पुरख अपरम्पर स्वामी, पारब्रह्म वड्डी वड्याईआ। शाह पातशाह वड सुल्तानी, राजन राज आप अख्वाईआ। करे खेल नूर नूरानी, मुकामे हक़ इक रुशनाईआ। परवरदिगार नूर लासानी, नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका धार लए प्रगटाईआ। आपणी धार आपे रख, हरि करता खेल कराइंदा। निरगुण निराकार निरँकार निरवैर हो

प्रतख, आपणी कल आप रखाइंदा। खेल कर पुरख समरथ, समरथ आपणा राह चलाइंदा। सच दुआरे आपे वस, सचखण्ड वड वडियाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी निरगुण रीती इक्को इक उपजाइंदा। साची रीत श्री भगवन्त, आदि पुरख आप उपजाईआ। आपणा खेल करे बेअन्त, बेअन्त वड वड्याईआ। आपणा नाता जोड़े नार कन्त, कन्त कन्तूहल सच अख्वाईआ। आपणा नाउँ निरँकारा दस्से मंत, मंत्र इक्को इक प्रगटाईआ। आपणी महिमा जाणे अगणत, लेखा लिख्त विच ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख बेपरवाहीआ। आदि पुरख प्रभ बेपरवाह, बेपरवाही विच समाइंदा। सति सतिवादी नाउँ धरा, सच सिँघासण सोभा पाइंदा। निर्मल दीआ बाती कमलापाती कर रुशना, नूर नूराना डगमगाइंदा। खेड़ा मन्दिर टिल्ला इक सुहा, मन्दिर गृह सोभा पाइंदा। साची करनी आप कमा, निहकर्मी कर्म कमाइंदा। साचा हुक्म आप वरता, हुक्मी हुक्म सिफ्त सालाहइंदा। दर दरवेश आप अख्वा, निउँ निउँ सजदा सीस झुकाइंदा। परवरदिगार बण अथाह, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख आपणा भेव आपणे हथ्थ रखाइंदा। आदि पुरख हरि खेल अवल्ला, समझ विच किसे ना आईआ। सचखण्ड निवासी वसे निहचल धाम अटला, उच्च महल्ल डेरा लाईआ । दीपक जोती आपे बला, तेल बाती ना कोए पाईआ। सच संदेस नर नरेश नर निरँकार इक्को घल्ला, बिन अक्खरां करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि पुरख साचा नर, नर नरायण इक अख्वाईआ। आदि पुरख नर नरायण, नर हरि आपणी कार कमाइंदा । रसना जिह्वा कोई ना सके कहिण, कातब लेख ना कोए वखाइंदा। आपे जाणे आपणा लहिण देण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आपणे हथ्थ रखाइंदा। साची खेल करे करतार, करता आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। आदि आदि आपणा कर पसार, असुते प्रकाश नूर रुशनाईआ। निरवैर पुरख हो तैयार, साचे मन्दिर डेरा लाईआ। सेज सुहञ्जणी कर प्यार, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। निरगुण सज्जण निरगुण मीत निरगुण मुरार, निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। निरगुण कन्त निरगुण भतार, निरगुण अंगीकार हो जाईआ। निरगुण मन्दिर निरगुण दुआर, निरगुण सति सरूप आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा भेव दए समझाईआ। निरगुण दीवा निरगुण बाती, निरगुण नूर नूर धराइंदा। निरगुण नर नरायण कमलापाती, निरगुण सति सरूप अख्वाइंदा। निरगुण खेल निरगुण तमाशी, वेखणहार निरगुण हो जाइंदा। निरगुण पुरख निरगुण अबिनाशी, निरगुण आपणी कार कराइंदा। निरगुण मण्डल निरगुण रासी, निरगुण गोपी काहन रूप वटाइंदा । निरगुण तृष्ना निरगुण आसी, निरगुण पूरी आशा आप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप

आपणी किरपा कर, आदि पुरख प्रभ आपणी कार कमाइंदा। निरगुण पिता निरगुण माता, पूत निरगुण रूप वटाईआ। निरगुण प्रेम निरगुण नाता, निरगुण बिधाता जोड़ जुड़ाईआ । निरगुण पूजा निरगुण पाठा, निरगुण करे सच पढ़ाईआ। निरगुण अमृत निरगुण सरोवर निरगुण मारे ठाठा, निरगुण लहर लहर उपजाईआ। निरगुण खेल पुरख समराथा, निरगुण अकथ कथा आपणी रिहा गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण मीत निरगुण सज्जण, निरगुण आपणी कार कमाइंदा। निरगुण धूढ़ निरगुण मजन, निरगुण दुरमति मैल लुहाइंदा। निरगुण होए पड़दे कज्जण, निरगुण दूई द्वैत वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर साचा इक वडियाइंदा। निरगुण सज्जण निरगुण साक, साहिब इक्को इक अख्वाईआ। निरवैर पुरख खोल्ह ताक, घर मन्दिर करे रुशनाईआ। सचखण्ड दुआरे शाहो शाबाश, शहिनशाह आपणा आसण लाईआ। आपणी इच्छया कर प्रकाश, प्रकाशवान भेव चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण निरगुण मेल मिलाईआ। निरगुण अन्दर निरगुण बाहर, निरगुण गुप्त निरगुण ज़ाहर, निरगुण नज़र किसे ना आईआ। निरगुण पुरख निरगुण नार, निरगुण कन्त निरगुण भतार, निरगुण सेवक सेवा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव दए समझाईआ। निरगुण दस्से सच प्रीत, प्रीतीवान बेपरवाहीआ। आदि जुगादि रहे अतीत, घर साचे डेरा लाईआ। सति सतिवादी इक्को ढोला इक्को गीत, राग अनादी इक्को गाईआ। करे खेल सदा अनडीठ, नेत्र नज़र किसे ना आईआ। सच स्वामी साचा मीत, मित्र प्यारा इक हो जाईआ। सचखण्ड दुआरे वसे ठीक, आसण इक्को इक सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती दए जणाईआ। सच प्रीत श्री भगवान, इक्को इक जणाइंदा। आप आपणा कर परवान, आपा मेल मिलाइंदा। आपे देवणहारा दान, साची वस्त आप वरताइंदा। आपे करनहार परवान, आपणी झोली आप भराइंदा। आपे होए हुक्मरान, धुर फ़रमाना हुक्म सुणाइंदा। आपे होए दर दरबान, दर दरवेश रूप वटाइंदा। आपे होवे नाम शब्द ज्ञान, आपे रागी राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आप रखाइंदा। सच प्रीती शब्दी धार, निरगुण निरगुण आप रखाईआ। थिर घर साचा खोल्ह कवाड़, दर मन्दिर दए वड्याईआ। सुत दुलारा अन्दर वाड़, मेहर नज़र टिकाईआ। तेरा मेरा इक प्यार, आदि जुगादि ना कोए तुड़ाईआ। नाता जुड़या अगम्म अपार, अलख अगोचर देवे इक सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक लगाईआ। सच प्रीत लग्गी नर हरि, घर साचे वज्जे वधाईआ। हरि भउ चुकाए भय डर, भ्यानक रूप ना कोए बणाईआ। मीत हो के पल्लू लए फड़, गंढ्ढ आपणे नाल पुआईआ। जोती जोत सरूप हरि,

आप आपणी किरपा कर, शब्दी खेल इक समझाईआ। प्रीत अन्दर शब्द धार, सो साहिब आप चलाइंदा। शब्द धार कर प्यार, विश्व आपणा खेल वखाइंदा। विश्व अन्दर प्रेम आधार, कँवल कँवला रूप वटाइंदा। कँवला अन्दर अमृत ठंडा ठार, हरि स्वामी आप रखाइंदा। अमृत अन्दर ब्रह्म पसार, पारब्रह्म प्रभ आपणा वेस वटाइंदा। सच प्रीती चरण प्यार, निरगुण निरगुण आप समझाइंदा। आपणी इच्छया कर परवान, सच परवाना आप समझाइंदा। योद्धा सूरबीर बलवान, बल आपणा आप रखाइंदा। सुन अगम्म वेखणहारा मार ध्यान, बिन अक्खां अक्ख खुलाइंदा। सचखण्ड निवासी हो मेहरवान, निरगुण आपणा फेरा पाइंदा। वेखणहारा सुंञ मसाण धूंआँधार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्यार अन्दर आपणा प्यार वधाइंदा। सच प्यार दस्से आप, प्रभ आपणी दया कमाईआ। शब्द दुलारे बण माई बाप, पिता पूत गोद सुहाईआ। प्रेम अन्दर सच्चा जाप, सो पुरख निरँजण करे पढ़ाईआ। प्रीती अन्दर वसे साथ, सगला संग निभाईआ। प्रेम अन्दर वखावे आपणा घाट, पत्तण इक्को इक जणाईआ। प्रीती अन्दर मुकावे वाट, पन्ध रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, विष्न ब्रह्मा शिव प्रेम सिखाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव प्रेम अपारा, अपरम्पर स्वामी आप जणाइंदा। इक्को दर इक्को दरबारा, दरवाजा इक्को इक खुल्हाइंदा। इक्को मित्र इक प्यारा, सज्जण इक इक हो जाइंदा। इक्को चरण इक सहारा, कँवल इक्को नज़री आइंदा। इक्को करनहार पसारा, करता करनी इक कमाइंदा। इक्को वेखे वेखणहारा आप आपणा पर्दा लाहइंदा। इक्को वसे सचखण्ड दुआरा, थिर घर इक्को इक वसाइंदा। इक्को विष्न ब्रह्मा दए हुलारा, शंकर इक्को गंढ्ढ पुआइंदा। इक्को देवणहार भण्डारा, ब्रह्मवेता इक अख्वाइंदा। इक्को त्रिसूल तिक्खी धारा, त्रै त्रै आपणा रंग रंगाइंदा। इक्को बणे सच वणजारा, साचा हट्ट चलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीत प्रीत नाल मिलाइंदा। शब्द प्रीती विष्न धार, ब्रह्मा ल्या उपाईआ। ब्रह्मा कर सच प्यार, शंकर धार जणाईआ। तिन्नां विचोला बण निरँकार, सच प्रीती इक रखाईआ। प्रीती अन्दर कर पसार, त्रैगुण माया नाउँ रखाईआ। त्रैगुण माया दे आधार, पंज तत्त करे कुड़माईआ। पंज तत्त खोल्ह कवाड़, नौ दर खोल्ह खुलाईआ। नौ दुआरे खोल्ह दुआर, जगत तृष्ना विच मिलाईआ। जगत तृष्ना वसया बाहर, निरगुण दाता वड वड्याईआ। निरगुण खेल करे निरँकार, घर घर विच आप बहाईआ। दीवा बाती कर उज्यार, कमलापाती वेख वखाईआ। बूँद स्वांती ठंडी ठार, अमृत ताल इक बणाईआ। शब्द अनाद सच्ची धुनकार, अनहद नादी नाद सुणाईआ। गृह मन्दिर अन्दर साचा मंगलाचार, बिन रसना जिह्वा ढोला गाईआ। आत्म सेजा कन्त भतार, नर हरि बैठा आसण लाईआ। वंडे वंड अपर अपार, पारब्रह्म ब्रह्म आपणी अंस मिलाईआ। मेल

मिलावा सिरजणहार, घर मेला सहिज सुभाईआ। दहि दिशा कर पसार, हरि ख़ालक ख़लक विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रेम नाल प्रेम गंढ्ढ रखाईआ। आत्म परमात्म प्रेम डोर, बन्धन इक्को इक रखाइंदा। पारब्रह्म ब्रह्म रखे लोड़, नाता बिधाता जोड़ जुड़ाइंदा। ईश जीव जाए बौहड़, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्यार अन्दर रचना सच रचाइंदा। प्यार अन्दर लख चुरासी, साहिब सतिगुर आप उपाईआ। प्यार अन्दर बंद ख़ुलासी, बंदी छोड़ आप हो जाईआ। प्यार अन्दर मण्डल रासी, रवि ससि करे रुशनाईआ। प्यार अन्दर निरगुण जोत परकासी, नूरो नूर नूर रुशनाईआ। प्यार अन्दर आत्म परमात्म बुझे प्यासी, अन्तर इक्को ध्यान लगाईआ। प्यार अन्दर पारब्रह्म ब्रह्म बणाए दासी, सेवक साची सेव जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप जणाईआ। प्यार अन्दर चार वेद, बोध अगाधा नाद जणाइंदा। प्यार अन्दर अछल अछेद, निरगुण सरगुण रूप धराइंदा। प्यार अन्दर लिखे लेख, धुर दी बाणी राग अल्हाइंदा। प्यार अन्दर धारे भेख, निरवैर आपणी कार कमाइंदा। प्यार अन्दर लए वेख, गुर अवतार वेस वटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्यार इक जणाइंदा। प्यार अन्दर बन्न्हे तन्द, तन्दी नज़र किसे ना आईआ। प्यार अन्दर गावे छन्द, जुग चौकड़ी राग अल्हाईआ। प्यार अन्दर देवे अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। प्यार अन्दर अन्दर जावे लँघ, गुर अवतार पीर पैगम्बर मेल मिलाईआ। प्यार अन्दर दूई द्वैती ढावे कंध, भाण्डा भरम भउ भंनाईआ। प्यार अन्दर सुरत सवाणी रंडेपा कटे रंड, शब्द सुहागी कन्त मिलाईआ। प्यार अन्दर बजर कपाटी तोड़े जंद, पड़दा दूई दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। प्यार अन्दर जुग चौकड़ी चार, चारों कुण्ट भेव चुकाईआ। प्यार अन्दर वेद चार, चार वरन दए जणाईआ। प्यार अन्दर चारे खाणी भर भण्डार, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वेख वखाईआ। प्यार अन्दर बोल जैकार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी रिहा जणाईआ। प्यार अन्दर बणे मीत मुरार, निरगुण सरगुण होए सहाईआ। प्यार अन्दर सांझा यार, घट घट अन्दर डेरा लाईआ। प्यार अन्दर करे गुफ़तार, गुफ़त शुनीद, हाल सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची रीती इक रखाईआ। प्यार अन्दर देवे जोत, जोत जगत इक जणाइंदा। प्यार अन्दर भोगे भोग, वड भोगी खेल कराइंदा। प्यार अन्दर करे संजोग, धुर मेला मेल मिलाइंदा। प्यार अन्दर देवे दरस अमोघ, स्वच्छ सरूपी रूप वटाइंदा। प्यार अन्दर खेल खेले चौदां लोक, चौदां तबकां वेख वखाइंदा। प्यार अन्दर गाए सच श्लोक, मंत्र आपणा नाम दृढ़ाइंदा। प्यार अन्दर देवे मोख, मुफ्त आपणा नाम वरताइंदा। प्यार अन्दर मिटाए हरख सोग, चिन्ता रोग

ना कोए जणाइंदा। प्यार अन्दर देवे चोग, माणक मोती मुख लगाइंदा। प्यार अन्दर बख्शे ओट, सच सरनाई इक समझाइंदा। प्यार अन्दर करे प्रकाश निर्मल जोत, अज्ञान अन्धेर चुकाइंदा। प्यार अन्दर सच वखाए इक्को गोत, वरन बरन ना कोए जणाइंदा। प्यार अन्दर होए सदा मदहोश, मधुर प्याला इक प्याइंदा। प्यार अन्दर रहे ख़ामोश, रसना जिह्वा ना कोए जणाइंदा। प्यार अन्दर लोचां रिहा लोच, आसा इक्को इक वधाइंदा। प्यार अन्दर सोचां रिहा सोच, आपणी सोच ना किसे समझाइंदा। प्यार अन्दर वसे सचखण्ड दुआरे किले कोट, महल अटल इक रुशनाइंदा। प्यार अन्दर शब्द नगारे लाए चोट, दो जहानां लोआँ पुरीआँ ब्रह्मण्डां खण्डां आप सुणाइंदा। प्यार अन्दर भगत भगवान आहलणयों डिगे उठाए बोट, जुग जुग आपणी गोद बहाइंदा। प्यार अन्दर भेव खुल्हाए गोझ, आप आपणा पर्दा लाहइंदा। प्यार अन्दर गुर सतिगुर माणे मौज, शहिनशाह आपणा रंग रंगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादी इक प्रीत, प्यार प्यार विच्चों प्रगटाइंदा। प्यार अन्दर गुर अवतार, लोकमात मिले वड्याईआ। प्यार अन्दर शब्द नाद धुनकार, शास्त्र सिमरत वेद पुराण करे पढ़ाईआ। प्यार अन्दर खेले खेल सदा जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग आप हंढ्ढाईआ। प्यार अन्दर वेखे विगसे करे विचार, विष्न ब्रह्मा शिव दए वड्याईआ। प्यार अन्दर करोड़ तेतीसा कर उज्यार, सुरप्त इन्द नाल मिलाईआ। प्यार अन्दर गण गंधर्ब करन जैकार, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। प्यार अन्दर ·षी मुनी वाजां रहे मार, उच्चे टिल्ले पर्बत ध्यान लगाईआ। प्यार अन्दर वड़े डूंग्घी गार, आप आपणा माण गंवाईआ। प्यार अन्दर सिर विच पावण छार, धूढ़ी तन ख़ाक रमाईआ। प्यार अन्दर ठरन जल धार, जल धारा सीस पुआईआ। प्यार अन्दर लभ्भदे फिरन विच पहाड़, जंगल जूहां डेरा लाईआ। प्यार विच कोटन कोटि गए हार, सच प्यार हथ्थ किसे ना आईआ। प्यार अन्दर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरे हथ्थ सदा वड्याईआ। प्यार अन्दर लख चुरासी, दिवस रैण ध्यान लगाईआ। प्यार अन्दर करन हासी, जन भगत नैण उठाईआ। प्यार अन्दर सन्त उदासी, मन बैराग रिहा कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रेम इक समझाईआ। सच प्रेम दस्स भगवान, दर तेरे अर्ज़ सुणाईआ। कवण खेल करे महान, आप आपणा भेव चुकाईआ। जुग चौकड़ी तेरा हथ्थ ना आया निशान, कोटन कोटि गए फेरीआं पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा साचा वर, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। श्री भगवान दस्से सच प्यार, आदि जुगादी आप समझाइंदा। साचा हुक्म परवरदिगार, ना कोई मेटे मेट मिटाइंदा। शाहो भूप इक सिक्दार, शहिनशाह इक्को इक अख्वाइंदा। सचखण्ड वसां सच मनार, सिँघासण इक्को इक सुहाइंदा। सुत दुलारे कर प्यार, साचा मार्ग इक

जणाइंदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग तेरा विहार, तेरी धार आप बंधाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रेम प्रीती इक वडियाइंदा। प्रेम प्रीती लोकमात, प्रभ दिती वड वड्याईआ। गुर अवतार दे के आए दात, धुरदरगाही मात वरताईआ। आत्म परमात्म सच बंधाया नात, नाता इक्को इक जुड़ाईआ। प्रेम अन्दर गाई गाथ, तूं मेरा मैं तेरा दूजा नज़र कोए ना आईआ। पारब्रह्म ब्रह्म तेरी ज़ात, अजाति रूप ना कोए वटाईआ। आत्म परमात्म देणा साथ, साचा संग निभाईआ। जुग चौकड़ी मेटे अन्धेरी रात, निरगुण जोत नूर कर रुशनाईआ। जन भगतां पूरी करीं ख्वाहिश, आसा आपणे नाल मिलाईआ। हरिजन चेतन स्वास स्वास, दिवस रैण ढोला गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक बंधाईआ। सच प्रीती पाए बन्धन, हरि बंदगी इक जणाइंदा। आत्म परमात्म सच अनन्दन, अनन्द अनन्द इक रखाइंदा। गीत गौण सुहागी छन्दन, सोहँ राग अल्हाइंदा। जन्म कर्म दे कटे बन्धन, लख चुरासी गेड़ कटाइंदा। शब्द जणाए इक्को छन्दन, शहिनशाह आपणा हुक्म मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आपणे नाम रखाइंदा। सच प्रीती रखे नाल, हरि सतिगुर वड वड्याईआ। देवणहारा शाह कंगाल, ऊँच नीच ना कोए जणाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग जन भगतां देंदा आया भाल भाल, लख चुरासी विच्चों फोल फुलाईआ। सति सतिवादी बण दलाल, साचा वणज इक कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीतीवान इक अख्वाईआ। प्रीती करन तेई अवतार, त्रैगुण नाता तोड़ तुड़ाईआ। प्रीती करे मूसा ईसा मुहम्मद यार, यारी यार नाल लगाईआ। प्रीती करन भगत अठारां कर निमस्कार, दोए दोए जोड़ सीस झुकाईआ। प्रीती करन गुरू दस सच विहार, नानक गोबिन्द राह जणाईआ। प्रीती करन सदा जुग चार, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। प्रीती करन भगत भगवान इक्को वार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल रिहा जणाईआ। प्रीती करे भगत भगवन्त, भगवन आपणी दया कमाईआ। मेल मिलावे नार जिवें कन्त, घर साची सेज सुहाईआ। नाम सुणाए मणीआ मंत, सोहँ सो करे पढ़ाईआ। नाता तुटे लख चुरासी जीव जंत, जागरत जोत करे रुशनाईआ। गढ़ टुट्टे हउमें हंगत, हँ ब्रह्म इक समझाईआ। गुरमुख बणे साचा पंडत, बोध अगाध इक दृढ़ाईआ। दूजे दर ना होए मंगत, जिस प्रीती श्री भगवान नाल लगाईआ। माणस जन्म ना होवे भंगत, जून अजूनी ना कोए भुआईआ। लेखा चुक्के जेरज अण्डज, उत्भुज सेत्ज नाता रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती इक दृढ़ाईआ। सच प्रीती करो अन्तिम कल, हरि सतिगुर आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी जो करदा रिहा छल, अछल छल धारी आपणा वेस वटाइंदा। निरगुण हो के दीपक गया बल, जोती जोत जोत रुशनाइंदा।

जन्म कर्म दा मेटे सल, वरन बरन दा रोग गवाइंदा। सच संदेसा देवे घल्ल, सोई सुरती आप उठाइंदा। आत्म सेजा बहे मल्ल, सिँघासण इक्को डेरा लाइंदा। वेखणहारा पंज तत्त काया माटी कूड़ी खल्ल, घर घर विच सोभा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्यार इक समझाइंदा। सच प्यार करो हरि नरेश, नर नरायण वड्डी वड्याईआ। अन्तिम लै के जाए आपणे देश, जिस घर वसे बेपरवाहीआ। निमस्कार निउँ करन विष्न ब्रह्मा महेष, भगतन आपणा सीस झुकाईआ। भगत भगवान आपे लए वेख, वेखणहार वड वड्याईआ । निरवैर हो के करे हेत, हितकारी आपणा फेरा पाईआ। अन्दर वड़ के दस्से भेत, भरम कोए रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती अन्दर देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती कलिजुग अन्त, सो साहिब आप जणाइंदा। आत्म परमात्म जपो नाम इक्को मंत, मंत्र इक्को इक समझाइंदा। काया चोली चढ़े रंग बसन्त, कूड़ी क्रिया मेट मिटाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रेम इक वखाइंदा। सच प्रेम निरगुण नरायण निहकलंक, जिस दा रूप रंग रेख नज़र कोए ना आईआ। लख चुरासी अन्दर वजावे डंक, दो जहानां आप सुणाईआ। लेखा जाणे राउ रंक, राज राजानां शाह सुल्तानां एका हुक्म मनाईआ। जन भगत सुहाए साचा बंक, जिस गृह आपणा आसण लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती इक बंधाईआ। सच प्रीती अन्तरजामी, सो पुरख निरँजण आप बंधाइंदा। सर्ब जीआं घट जाण जाणी, जानणहार खेल खलाइंदा। आत्म परमात्म पढ़ाई सच्ची बाणी, तीर अणयाला आप चलाइंदा। आवण जावण चुकाए काणी, चारे खाणी पन्ध मुकाइंदा। सुरती शब्दी मेल मिलावा साचे हाणी, साची जोड़ी जोड़ जुड़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीती प्रीतम आप जणाइंदा। सच प्रीती पुरख अकाल, आदि जुगादि निभाईआ। दीनां बंधप दीन दयाल, दीनां अनाथां होए सहाईआ। काया मन्दिर अन्दर वखाए सच्ची धर्मसाल, काअबा इक्को नज़री आईआ। जोती जलवा नूर जलाल, जगत नूर नूर रुशनाईआ। घर बैठा सांझा यार, बेपरवाह सच्चा शहिनशाहीआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत नित नवित्त करो दीदार, निज नेत्र अक्ख खुल्हाईआ। लभ्भयां हथ्थ ना आवे विच संसार, कोटन कोटि बैठे ढेरीआं ढाहीआ। कलिजुग अन्त कूड़ कुड़यारा अन्ध अँध्यार, साचा चन्द नज़र कोए ना आईआ। दहि दिशा काम क्रोध लोभ मोह हँकार, माया ममता होई हल्काईआ। जूठ झूठ वणज वपार, कूड़ कुड़यारा हट्ट चलाईआ। कलिजुग कूके बोल जैकार, साधां सन्तां रिहा डराईआ। मेरा मेला नाल निरँकार, मैं हुक्मे विच कार कमाईआ। बचया रहे ना कोई विच संसार, सब दी बुद्धि रिहा भुआईआ। मन वासना भर भण्डार, मनमति गंढ्ढ पुआईआ। धर्म जड़ दिती उखाड़, मात सके ना कोए लगाईआ। सब

दे पिच्छे लाई पंचम धाड़, दिवस रैण रही सताईआ। त्रैगुण माया अग्नी हाढ़, ततव तत रही जलाईआ। बिन हरि भगत सच करे ना कोए प्यार, कूड़ा नाता जगत लोकाईआ। चारों कुण्ट धूंआँधार, साचा नूर नज़र ना आईआ। दर दर घर घर नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप दिसे विभचार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक लगाईआ। सच प्रीत जिस गई लग्ग, तिस मिले माण वड्याईआ। कलिजुग नालों होवे अड्ड, आप आपणा मुख भुआईआ। नौ दुआरे लँघे हद्द, जगत वासना मेट मिटाईआ। सुखमन टेडी मुक्के पन्ध, पांधी आपणा राह तकाईआ। शब्द अनाद सुणे अनहद, धुन आत्मक राग शनवाईआ। अमृत जाम पीए मदि, ख़ुमार इक्को इक रखाईआ। निरगुण जोत होए प्रकाश, जोत निरँजण नूर रुशनाईआ। आत्म सेजा बहे सज, सच सिँघासण डेरा लाईआ। प्रेम अन्दर प्रीतम लए सद्द, घर आवे सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरस कराए रज्ज रज्ज, तृष्ना भुक्ख रहिण ना पाईआ। जिस जन प्रीत लग्गी एक, एकँकार होए सहाईआ। निर्मल निरवैर करे बुध बिबेक, कूड़ी क्रिया नज़र ना आईआ। त्रैगुण माया ना लाए सेक, अग्नी तत्त ना कोए वखाईआ। साहिब सतिगुर देवे साची टेक, चरण कँवल सरनाईआ। कलिजुग अन्तिम करे हेत, प्रीतीवान फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, प्रेम इक्को इक रखाईआ। सज्जण सच सच प्रेम, गुर गुर धार रखाइंदा। जुग चौकड़ी साचा नेम, निरवैर पुरख आप निभाइंदा। गोबिन्द कीता उपर हेम, कुण्ट आपणी वंड वंडाइंदा। प्रभ मिल्या साक सैण, सज्जण इक्को नज़री आइंदा। जन्म जन्म दा देवे देण, लहिणा झोली आपे पाइंदा। दुष्ट दमन दर वेखे नैण, नेत्र अक्ख इक खुल्हाइंदा। रसना कोई ना सके कहिण, कह कह हाल ना कोए जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक लगाइंदा। सच प्रीत लग्गी गोबिन्द, हरि गोबिन्द दए वड्याईआ। जगत सगल मिटे चिन्द, चिन्ता चिखा रहिण ना पाईआ। मेल मिलावा गुणी गहिंद, गहर गम्भीर दए सरनाईआ। अमृत धार बख्शे सागर सिन्ध, लहर लहर विच्चों प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीती आपणे नाल बंधाईआ। प्रीती आपणे नाल बन्न्ह, बन्धन इक्को इक रखाइंदा। गोबिन्द चाढ़्हे साचा चन्न, चन्न चांदना नैण शरमाइंदा। वस्त अमोलक देवे धन, धन दौलत ख़ाक रूप वखाइंदा। एका राग सुणाए कन्न, बिन कन्नां आप अल्हाइंदा। एका जननी हो के जने जन, पुरख अकाल पूत इक वडियाइंदा। एका बेड़ा देवे बन्न्ह, बन्न्ह आपणे कंध उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीती अन्दर कार कमाइंदा। प्रीती अन्दर नेरन नेर, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। प्रीती अन्दर खादे बेर, ज़ात पात ना कोए जणाईआ। प्रीती अन्दर तन्दल चब्बे कर के मेहर, मेहर नज़र

उठाईआ। प्रीती अन्दर लहिणा देणा दए नबेड़, लेखा कोए रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, सच प्रीत इक समझाईआ। कलिजुग अन्तिम प्रीत करो भगवान, श्री भगवान आप जणाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर जिस तों मंगदे दान, अग्गे आपणी झोली डाहीआ। विष्न ब्रह्मा शिव जिस दा सुणन फ़रमान, धुर संदेसा राग अल्हाईआ। जुग चौकड़ी जिस दा खेल महान, सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग वंड वंडाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान जिस दा जगत निशान, सो निशाना रिहा झुलाईआ। ईसा मूसा मुहम्मद अञ्जील कुरान जिस दा ब्यान, तीस बतीसा सिफ्त सालाहीआ। नानक गोबिन्द जिस दा करन ध्यान, खाणी बाणी करे परवान, नाउँ निरँकारा इक जणाईआ। सो साहिब समरथ प्रगट होया आण, निरगुण जोत नूर रुशनाईआ। जिस दा मंत्र दो जहान, गगन गगनंतर नाद सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीती इक्को नाल जणाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, परखणहारा सब दी नीती, नीतीवान घट घट बैठा आसण लाईआ।