पुस्तकालयभाग १४

८ हाढ़ २०२० बिक्रमी कुंदन सिँघ माल चक्क दे नवित्त दरबार विच जेठूवाल

सच प्रीत करे जुग सति, सति सति समझाइंदा। सच प्रीत करे गुरमति, गुरमती गुर समझाइंदा। सच प्रीत पुरख समरथ, हरि सतिगुर आप रखाइंदा। सच प्रीत कमलापति, कँवल नैण आप लगाइंदा। सच प्रीत ब्रह्म मति, पारब्रह्म ब्रह्म समझाइंदा। सच प्रीत साचा हक़, हरि भगतां आप वखाइंदा। सच प्रीत दो जहानां वाली रिहा तक्क, सच दुआरे आसण लाइंदा। सच प्रीत सदा अनथक, थकावट रूप ना कोए वटाइंदा। सच प्रीत सतिगुर हथ्थ, जगत जीव ना कोए कमाइंदा। सच प्रीत सगल विसूरे जाइण लथ्थ, जो जन लोकमात कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप समझाइंदा। सच प्रीत आत्म साखी, गुर सतिगुर आप समझाईआ। सच प्रीत पारब्रह्म प्रभ भाखी, भाख्या देवे जगत लोकाईआ। सच प्रीत खोल्हे ताकी, बंद कवाड़ा कुण्डा लाहीआ। सच प्रीत चढ़ावे साचे राकी, अस्व घोड़ा शब्द वखाईआ। सच प्रीत लेखे लाए तन ख़ाकी, माटी खेह ना कोए उडाईआ। सच प्रीत लहिणा देणा चुकाए बाकी, पूरब लेखा झोली पाईआ। सच प्रीत जन भगतां मिले दाती, दाता दानी आप वरताईआ। सच प्रीत मेटे अन्धेरी राती, निरगुण

चन्द करे रुशनाईआ। सच प्रीत अमृत बूँद स्वांती, ठंडी ठार धार वहाईआ। सच प्रीत सतिगुर प्रभाती, अमावस रैण ना रूप वटाईआ। सच प्रीत इक इकांती, अक्ल कल धारी आप समझाईआ। सच प्रीत लोकमाती, मेहरवान सज्जण आप दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा आप दरसाईआ। सच प्रीती सच दुआर, सो पुरख निरँजण आप कराईआ। सच प्रीती सतिगुर धार, निरगुण निरगुण वेख वखाईआ। सच प्रीती गुर गुर प्यार, गुर शब्द दए वड्याईआ। सच प्रीती भगत आधार, ओट इक्को इक जणाईआ। सच प्रीती सन्त कार, सति पुरख निरँजण आप समझाईआ। सच प्रीती गुरमुख विहार, बिवहारी आपणी धार जणाईआ। सच प्रीती गुरसिख कार, हरि करनी करता आप वखाईआ। सच प्रीती सब तों वसे बाहर, बिन सतिगुर पूरे हथ्थ किसे ना आईआ। सच प्रीती लभ्भदे गए जुग चार, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। सच प्रीती अन्दर विष्नूं करे निमस्कार, निउँ निउँ आपणा सीस झुकाईआ। सच प्रीती ब्रह्मे करे भिखार, दर भिख्या मंगे चाईं चाईंआ। सच प्रीती शंकर लावे छार, तन भबूत रमाईआ। सच प्रीती त्रैगुण माया करे विहार, पंज तत्त तत्त कुड़माईआ। सच प्रीती अन्दर परमात्म आत्म खोल्ह कवाड़, हिस्सा आपणा वंड वंडाईआ। सच प्रीती अन्दर निर्मल दीआ दीपक कर उज्यार, जोती जोत जोत रुशनाईआ। सच प्रीती अन्दर नाद शब्द धुनकार, वड रागी राग अल्हाईआ। सच प्रीती अन्दर लख चुरासी कर पसार, घट घट अन्दर आपणा डेरा लाईआ। सच प्रीती अन्दर निरगुण सरगुण लै अवतार, गुर गुर आपणा वेस वटाईआ। सच प्रीती अन्दर बोल जैकार, नाउँ निरँकारा दए समझाईआ। सच प्रीती अन्दर जाणे शब्द सार, सार आपणी धार रखाईआ। सच प्रीती अन्दर वसे सचखण्ड दुआर, दरगाह साची डेरा लाईआ। सच प्रीती अन्दर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कराईआ। सच प्रीती करे भगवान, प्रभ आपणी दया कमाईआ। सच प्रीती देवे दान, दाता दानी इक अख्वाईआ। सच प्रीती दो जहान निशान, जन भगत लए उपजाईआ। सच प्रीती आत्म अन्तर देवे ब्रह्म ज्ञान, साची विद्या करे पढ़ाईआ। सच प्रीती अनहद नाद सुणाए सच्ची धुन्कान, शब्दी शब्द नाद वजाईआ। सच प्रीती करे काया मन्दिर साढे तिन्न हथ्थ मकान, बेमुकाम आसण लाईआ। सच प्रीती एथे ओथे दो जहान देवे माण, अभिमान कोए रहिण ना पाईआ। सच प्रीती साहिब सतिगुर मिले आण, दीन दयाल दर दर घर घर फेरा पाईआ। सच प्रीती देवे फ़रमान, धुर संदेसा इक अल्हाईआ। सच प्रीती लभ्भदे फिरदे राज राजान, शाह सुल्तान हथ्थ किसे ना आईआ। सच प्रीती गुरमुख विरले पाण, जिन्हां प्रभ सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप रचाईआ। सच प्रीती करे गोबिन्द, हरि गोपाल बेपरवाहीआ। सच प्रीती धार

सागर सिन्ध, गहर गम्भीर आप प्रगटाईआ। सच प्रीती सतिगुर बिंद, बिंद अनादी रूप वखाईआ। सच प्रीती सागर सिन्ध, सरोवर इक्को नाम भराईआ। सच प्रीती जीउ पिण्ड, जीवण जुगत दए जणाईआ। सच प्रीती, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच प्रीती इक्को इक वखाईआ। सच प्रीती हरि का संग, सतिगुर देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती आत्म अनन्द, गुर चरण मिले सरनाईआ। सच प्रीत अगम्मी छन्द, ढोला सोहला राग अल्हाईआ। सच प्रीती दूई द्वैत ढाहे कंध, भाण्डा भरम भउ भंनाईआ। सच प्रीती जगत रंडेपा कटे रंड, कन्त सुहाग इक मिलाईआ। सच प्रीती माया ममता लग्गा तोड़े जंद, कुंजी इक्को नाम वखाईआ। सच प्रीती आदि जणाई हँ ब्रह्म, पारब्रह्म पढ़ाईआ। सच प्रीती सो पुरख निरँजण आप मंग, दर भिखक फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीती सोहँ आपणा रंग वखाईआ। सो कहे मेरी सच प्रीत, हँ नाल लगाईआ। हँ कहे मैं गावां गीत, सो तेरी वड्याईआ। सो कहे मैं ठांडा सीत, सीतल धार वहाईआ। हँ कहे मैं तेरी चलावां रीत, रीतीवान तेरी सरनाईआ। सो कहे मेरा खेल ठीक, ठाकर आपणा रंग रंगाईआ। हँ कहे मैनूं तेरी उडीक, नित नवित्त ध्यान लगाईआ। सो कहे मैं आदि जुगादि लवां जीत, बचया कोए रहिण ना पाईआ। हँ कहे मैं वसां तेरे भीतर भीत, भित आपणा ना कोए रखाईआ। ना देहुरा ना मन्दिर मसीत, शिवदुआला नज़र कोए ना आईआ। जहिं वेखा तहिं वसे अतीत, त्रैगुण रोक ना सके राईआ। पंज तत्त ना कोए शरीक, मन मति बुध ना कोए लड़ाईआ। जिन्हां साहिब सतिगुर नाल लग्गी प्रीत, प्रीतम आपणी प्रीत दए समझाईआ। इक्को ढोला गाउणा सोहँ गीत, दीन दयाल दए समझाईआ। निरगुण हो के वसे चीत, सरगुण आपणा बन्धन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीत इक्को घर वखाईआ। प्रीत करे गोबिन्द करतार, हरि करनी आप कमाइंदा। सच प्रीती सतिगुर शृंगार, वस्त्र भूशन कोए ना सोभा पाइंदा। सच प्रीती प्रेम कज्जल धार, नेत्र नैण नैण मटकाइंदा। सच प्रीती सोहणी पट्टी सीस आधार, मेहरवान वेख वखाइंदा। सच प्रीती साढे तिन्न करोड़ खिड़े गुलज़ार, रोम रोम नाच नचाइंदा। सच प्रीती अमृत आत्म आए बहार, निझर झिरना बूँद स्वांती मुख चुआइंदा। सच प्रीती आत्म भँवरा करे गुंजार, रस रसीआ वेख वखाइंदा। सच प्रीती जगत जुगत तों वसे बाहर, भगत भगवन्त आप समझाइंदा। सच प्रीती साहिब सतिगुर नाता जोड़ पुरख नार, नर नरायण आत्म परमात्म कन्त नार रूप वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक लगाइंदा। सच प्रीत किसे हथ्थ ना आए जोजन, कोटन कोटि पांधी नट्ठण वाहो दाहीआ। सच प्रीती लभ्भे ना विच्चों साचे भोजन, रसना जिह्वा रस रस होए हल्काईआ। सच प्रीती कोटन कोटि

खोजण, खोज्यां हथ्थ किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीती इक्को घर वखाईआ। सच प्रीती सतिगुर चरण, प्रभ देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती करनी करन, हरि करता आप समझाईआ। सच प्रीती नेत्र खोल्हे हरन फरन, निज नैण दए वखाईआ। सच प्रीती तरनी तरन, तारनहारा आप समझाईआ। सच प्रीती नाता तोड़े मरन डरन, लख चुरासी गेड़ कटाईआ। सच प्रीती गुरमुख विरले सतिगुर चरण फड़न, फड़या पल्लू ना कोए छुडाईआ। सच प्रीती आत्म परमात्म ढोला पढ़न, दोहां इक्को रंग रंगाईआ। सच प्रीती सन्त सुहेले गुरु गुर चेले उच्चे मन्दिर चढ़न, घर साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती इक रखाईआ। सच प्रीती आत्म परमात्म सेव, सेवा सच सच समझाईआ। सच प्रीती सतिगुर देव, देवत सुर रहे कमाईआ। सच प्रीत सदा निहकेव, निहचल धाम दए वड्याईआ। सच प्रीत अलख अभेव, अलख निरँजण आप जणाईआ। सच प्रीती, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती सतिगुर रंग, गुरमुख विरला वेख वखाइंदा। सच प्रीती आत्म सेज पलँघ, साची खटीआ सोभा पाइंदा। सच प्रीती सच अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाइंदा। सच प्रीती साचा छन्द, निरगुण साचा राग अल्हाइंदा। सच प्रीती मुकाए साचा पन्ध, पांधी मंज़ल वेख वखाइंदा। सच प्रीती अन्दर गुरमुख जाए लँघ, अद्धविचकार ना कोए अटकाइंदा। सच प्रीती नाता तोड़ जेरज अंड, आवण जावण भेव मुकाइंदा। सच प्रीती लेख मुकाए भेख पखण्ड, भाण्डा भरम भउ भंनाइंदा। सच प्रीती ख़ुशी कराए बंद बंद, बंदीख़ाना तोड़ तुड़ाइंदा। सच प्रीती नज़री आए निरगुण चन्द, चन्द सूरज मुख शरमाइंदा। सच प्रीती जुग जन्म कर्म दी टुट्टी देवे गंढ्ढ, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी आपणी दया कमाइंदा। सच प्रीती करे सूरा सरबँग, शाह पातशाह आपणा फेरा पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आप कमाइंदा। सच प्रीत कमाए हरि, हरि वड्डा वड वड्याईआ। निरगुण हो के आवे दर, दर दरवेश फेरा पाईआ। सरगुण कोलों मंगे वर, ख़ाली झोली अग्गे डाहीआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत सच प्रीत भण्डारा दयो भर, प्रभ इक्को आस रखाईआ। जिस प्रीत अन्दर गुर अवतार पीर पैगम्बर दीन मज़्हब ज़ात पात रहे लड़, वरन बरन देण दुहाईआ। सच प्रीत आत्म परमात्म फड़ाए लड़, गंढ्ढ इक्को नाम रखाईआ। सच प्रीत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, बख्शे सच सच्ची सरनाईआ। सच प्रीत करे भगवन्त, भगवन आपणी दया कमाईआ। निरगुण सरगुण दस्से नाम मंत, मंत्र सच करे पढ़ाईआ। लेखा जाण जीव जंत, गुरमुख सज्जण आप उठाईआ। गढ़ तोड़ हउमें हंगत, साची सिख्या इक समझाईआ। मेल मिलावा नर हरिसंगत, नर नरायण

वेख वखाईआ। जोड़ जुड़ाया अगम्मी पंगत, पंगती आपणी नाल मिलाईआ। दो जहानां बण के पंडत, अगाध बोध करे पढ़ाईआ। कूड़ी क्रिया करे खण्डत, खण्डा खड़ग नाम चमकाईआ। सच प्रीत जो जन आए मंगत, मेहरवान हो झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा खेल इक समझाईआ। सच प्रीत करे प्रभ मीता, हरि वड्डा वड वड्याईआ। सच प्रीत अन्दर वेद पुराण शास्त्र सिमरत अल्हाए गीता, ज्ञान गुरमुख इक दृढ़ाईआ। सच प्रीत सुणाए इक हदीसा, कलमा नबी रसूल समझाईआ। सच प्रीत अन्दर खाणी बाणी पीसण पीसा, नाम निधान करे रुशनाईआ। सच प्रीत अन्दर प्रगट होवे हरि जगदीशा, कल कल्की फेरा पाईआ। सच प्रीती लहिणा देणा वेखे बीस बीसा, दूआ सिफ़रा जोड़ जुड़ाईआ। सच प्रीती अन्दर जन भगतां भरे ख़ाली खीसा, नाम वस्त आप वरताईआ। सच प्रीती अन्दर लेखा लग्गे हस्त कीटा, ऊँच नीच कोए रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। सच प्रीत भगत जन पाउणगे। साचा ढोला इक्को गाउणगे। पुरख अकाल इक मनाउणगे। दूजे सीस ना किसे झुकौंणगे। तीजे मन्दिर इक सुहाउणगे। तोड़ जन्दर ख़ुशी मनाउणगे। उजड़े खण्डर फेर वसाउणगे। मन बन्दर बन्न्ह वखाउणगे। तेज भान चन्द्र चन्द चमकाउणगे। वड़के साचे अन्दर, पुरख अबिनाशी दर्शन पाउणगे। दूजे दर ना जाण मंगण, प्रभ इक्को ओट रखाउणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीती विच समाउणगे। सच प्रीती इक कमावेगा। पुरख अकाल कल्ला आवेगा। सच महल्ला आप वसावेगा। जलां थलां वेख वखावेगा। टिल्ले पर्बत फोल फुलावेगा। बूरे कक्के बिले भेव चुकावेगा। साचे चिल्ले तीर इक रखावेगा। वस्त्र वेख काले पीले नीले, रंग लालन लाल रंगावेगा। गुर अवतारां पीर पैगम्बरां छड्ड जाणे जगत वसीले, वसीला इक्को नज़री आवेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आप लगावेगा। सच प्रीत साहिब लगाएगा। हरिजन सोए आप उठाएगा। जग मोए फेर जवाएगा। जो आपणा आप बैठे खोए, ख़ाली भण्डारे फेर भराएगा। जो पिछले विछड़े रहे रोए, अग्गे आपणा मेल मिलाएगा। दुरमति मैल पापां धोए, अमृत मेघ इक बरसाएगा। कूड़ी क्रिया अन्दरों खोए, नाम सच इक वरताएगा। बीज आपणा सच्चा बोए, कूड़ा कोई रहिण ना पाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीत इक वखाएगा। सच प्रीत प्रभू कमावेगा। जन भगत दुआरे आवेगा। बण डूम राग अलावेगा। जो बणया रिहा सूम, आपणा खुल्ला हथ्थ वखावेगा। जिस दा पाड़ ना सके कोई मज़मून, सो आपणा हुक्म वरतावेगा। जिस दा हथ्थ ना आए कानून, सो करनी कार कमावेगा। जन भगतां अन्दर लगाए अगम्मी फ़ून, फुन आपणा

हुक्म जणावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, प्रीत प्रीतम प्रितपालक आप रखावेगा। सच प्रीती आप रखावेगा। लख चुरासी नीती वेख वखावेगा। हस्त कीटी फोल फुलावेगा। जन भगतां मीठी मीठी बात सुणावेगा। सतिजुग दी रीती, आपणे रंग रंगावेगा। खेल करे इक अनडीठी, चार वेद समझ ना आवेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीती इक्को घर लगावेगा। प्रीती इक्को घर लगाएगा। लग्गी अन्त तोड़ निभाएगा। अद्धविचकार ना कोए रखाएगा। जिस करया सच प्यार, तिस आपणी गोद बहाएगा। जिस दित्ता नाम आधार, तिस बेड़ा आप तराएगा। जिस जणाया सोहँ जैकार, तिस जै जैकार वखाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आप निभाएगा। सच प्रीती निभावेगा। पुरख अकाल दया कमावेगा। शाह कंगाल इक्को घर बहावेगा। रंग लाल अगम्म चढ़ावेगा। नूरी जलवा दे जुमाल, परवरदिगार भेव खुलावेगा। लेखा जाण हक़ हलाल, हकीकत आपणी गंढ्ढ पुआवेगा। जिस गोबिन्द वारे लाल, तिस गोबिन्द घोड़ चढ़ावेगा। सो गोबिन्द गुरमुखां करे सच्ची भाल, दूर दुराडे वेख वखावेगा। सुरती शब्दी फड़ के ल्याए नाल, पिच्छा होर ना कोए जणावेगा। आ के दस्से मुरीदां हाल, मुर्शद आपणे आप सुणावेगा। सचखण्ड दी सच्ची धर्मसाल, साचा मन्दिर इक रखावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म परमात्म कर परवान, प्रेम प्रीती परम पुरख आप निभावेगा।

८ हाढ़ २०२० बिक्रमी नरैण सिँघ, गुरनाम सिँघ कंग दे नवित्त दरबार विच जेठूवाल

सच प्रीत सज्जण सुहेला, हरि सज्जण आप निभाईआ। सच प्रीत धुर दा मेला, मिलणी जगदीश कराईआ। सच प्रीत गुरु गुर चेला, चेला गुर मिले वड्याईआ। सच प्रीत वखाए धाम नवेला, महल अटल इक रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक उपजाईआ। सच प्रीत ग़रीब निवाज, हरि करता आप कमाइंदा। सच प्रीत शाहो भूप वड राजन राज, शहिनशाह आपणे हथ्थ रखाइंदा। सच प्रीत मार आवाज़, गुरमुख सोए आप उठाइंदा। सच प्रीत रच रच काज, हरि करनी आप कमाइंदा। सच प्रीत सिर बंधाए ताज, गुरमुख साचे रंग रंगाइंदा। सच प्रीत रखे लाज, लाजावन्त आप हो जाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप कमाइंदा। सच प्रीत गोबिन्द धार, धरनी धरत मिले वड्याईआ। सच प्रीत धुर दी कार, हरि करता आप कमाईआ। सच प्रीत रहे जुग चार, चौकड़ी आपणा बन्धन पाईआ। सच प्रीत बोल जैकार, दो जहानां दए सुणाईआ। सच प्रीत करे निमस्कार, निवण

सो अक्खर इक जणाईआ। सच प्रीत जाणे आप करतार, करता आपणा खेल आप रचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सद वड्याईआ। सच प्रीत गोबिन्द गढ़, हरि करता आप कमाइंदा। सच प्रीत अन्दर वड़, गृह मन्दिर आप लगाइंदा। सच प्रीत आत्म परमात्म लए फड़, प्रेम बन्धन इक्को पाइंदा। सच प्रीत भगत भगवान लगाए लड़, पल्लू आपणी गंढ्ढ दवाइंदा। सच प्रीत करे नरायण नर, नर हरि आपणी कल धराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीतीवान वेख वखाइंदा। सच प्रीत लोकमात, निरगुण सरगुण आप जणाईआ। सच प्रीत धुर दी दात, हरि भगत देवे वड्याईआ। सच प्रीत गुरमुख ज़ात, दूजा रंग ना कोए रंगाईआ। सच प्रीती साचा नात, बिधाता आपणा मेल मिलाईआ। सच प्रीती आदि जुगादि सदा साथ, विछड़ कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक दृढ़ाईआ। सच प्रीती करे जगदीश, जगदीशर आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। सच प्रीत जणाए इक हदीस, नाम इक्को इक समझाईआ। सच प्रीत राह तक्के बीस बीस, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती इक समझाईआ। सच प्रीत करे उडीक, नित नित ध्यान लगाईआ। जुग चौकड़ी गए बीत, पांधी आपणा पन्ध मुकाईआ। ढोले गा गा गए गीत, रागी राग नाद सुणाईआ। वड़ वड़ गए मन्दिर मसीत, शिवदुआले मट्ठ डेरा लाईआ। दस दस गए हरि इक अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। रव्या रहे हस्त कीट, लख चुरासी विच समाईआ । आदि जुगादि गावे इक्को गीत, सोहँ आपणा नाम उपाईआ। नाउँ निरँकारा दस्से ठीक, ठाकर आपणा हुक्म मनाईआ। सति धर्म दी सच प्रीत, सो साहिब आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीतीवान इक अख्वाईआ। प्रीतीवान पुरख अकाल, अक्ल कला अख्वाइंदा। जुग चौकड़ी हो दयाल, दीनन आपणे गले लगाइंदा। भगत वछल बण कृपाल, कृपानिध वेख वखाइंदा। साचा मन्दिर सच्ची धर्मसाल, धर्म दुआर हट्ट खुलाइंदा। गुरमुख गुरसिख अनमुलड़े लाल, माणक मोती रूप वटाइंदा। निरगुण हो के बण दलाल, करता कीमत आपे पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक समझाइंदा। सच प्रीत गढ़ी चमकौर, चन्द चांदनी विच कराईआ। सच प्रीत वेख्या कर के ग़ौर, गहर गम्भीर पड़दा लाहीआ। सच प्रीत अन्दर प्रेमी करे चौर, चवर इक्को इक झुलाईआ। सच प्रीत अन्दर होए अवर का और, भेव अभेदा आप जणाईआ। सच प्रीत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा रिहा जणाईआ। सच प्रीती गोबिन्द सूर, सूरबीर कमाइंदा। सच प्रीती हाज़र हज़ूर, हज़रत आपणा रंग रंगाइंदा। सच प्रीती बख्शे नूर, नूर नूराना डगमगाइंदा। सच प्रीत अनादी तूर, तुरिया डेरा

ढाइंदा। सच प्रीती आसा पूर, मनसा ममता मोह मिटाइंदा। सच प्रीती करे ज़रूर, ज़रूरत आपणे हथ्थ रखाइंदा। सच प्रीती अन्दर होए मजबूर, मजबूरी आपणे विच छुपाइंदा। सच प्रीती लेखा चुकाए नेड़ा दूर, दूर दुराडा नेरन नेरा नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप निभाइंदा। सच प्रीत गुरमुख सिख, सतिगुर साहिब आप निभाईआ। सच प्रीत अन्दर लेखा देवे लिख, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। सच प्रीत अन्दर वसे साचे देस, देस दसन्तर मिले वड्याईआ। सच प्रीत वटाए भेस, भेख आपणा आप बदलाईआ। सच प्रीत करी दस्मेस, दहि दिशां फोल फुलाईआ। सच प्रीत करे साचा हेत, हितकारी नाम धराईआ। सच प्रीत जाणे नेतन नेत, निज नेत्र नैण खुल्हाईआ। सच प्रीती करे रणभूमी साचे खेत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक वड्याईआ। सच प्रीत करे गुर पूरा, आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। सच प्रीती चतुर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़्हा, मूढ़्हे आपणा रंग रंगाईआ। सच प्रीती रंग चढ़ाए नाम गूढ़ा, उतर कदे ना जाईआ। सच प्रीती बख्शे चरण धूढ़ा, मस्तक टिक्का इक लगाईआ। सच प्रीती तोड़े माण ग़रूरा, हँकार विकार रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती गुरसिख संगत, हरिसंगत संग रखाईआ। सच प्रीती हरिजन मंगत, मंगण इक्को दर आईआ। सच प्रीती नानक लाया अंग अंगद, अंगीकार इक हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती दए समझाईआ। सच प्रीती करे गुरदेव स्वामी, गुर मंत्र नाम दृढ़ाइंदा। सच प्रीती जाणे अन्तरजामी, घट घट गृह गृह नर हरि वेख वखाइंदा। सच प्रीत बख्शे अमृत ठंडा पाणी, जगत तृष्ना अग्न बुझाइंदा। सच प्रीत गुर शब्दी मिले इक्को हाणी, दूजा नज़र कोए ना आइंदा। सच प्रीत नाता तोड़े चार खाणी, चार वरन वंड ना कोए वंडाइंदा। सच प्रीत आत्म अन्तर सुणाए इक्को बाणी, बाण निराला तीर लगाईआ। सच प्रीत हरि की महिमा अकथ कहाणी, कथनी कथ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सच प्रीती रंग अगम्मा, हरि एका एक चढ़ाइंदा। सच प्रीती लेखा चुक्के हरख सोग ग़मां, चिन्ता चिखा ना कोए जलाइंदा। सच प्रीत लेखे लाए पवण स्वास दमां, रसना जिह्वा भेव मिटाइंदा। सच प्रीती काया कंचन करे माटी चम्मां, चम्म दृष्टी आप बदलाइंदा। सच प्रीती कमाए नाम धना, कबीर जुलाहा नाल मिलाईआ। सच प्रीती अन्दर पारब्रह्म प्रभ फिरे भंना, जुग जुग आपणा फेरा पाईआ। सच प्रीती अन्दर गुरमुख गुरसिख जगत वल्लों होवे अन्न्हा, निज नेत्र नैण इक खुल्हाईआ। सच प्रीत अन्दर गुरमुख विरला मन्नां, जिस ममता मोह तजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप रचाईआ। सच प्रीत सतिगुर मौज, माधव आपणी खेल कराइंदा।

सच प्रीती इक्को नाल बहुत, बहुते मित्र कम्म कोए ना आइंदा। सच प्रीती सतिगुर रखे करन दा शौक, शहिनशाह आपणी आप कमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरि मन्दिर आप वडियाइंदा। सच प्रीती गोबिन्द सुत, सति पुरख निरँजण आप कमाईआ। सच प्रीत अबिनाशी अचुत, हरि चाकर आप समझाईआ। सच प्रीती अन्दरे अन्दर पए उठ, बाहरों लभ्भण कोए ना जाईआ। सच प्रीती देवे जिस उपर जाए तुठ, मेहरवान मेहर नैण तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सच प्रीती अन्दर दित्ता ताज, सीस सीस नाल बदलाईआ। सच प्रीती अन्दर वेखे शाह नवाब, शहिनशाह आपणा फेरा पाईआ। सच प्रीती अन्दर गोबिन्द बणया बाप, पुरख अकाल वड्डी वड्याईआ । सच प्रीत अन्दर नानक निरगुण जपया सोहँ जाप, साची करे इक पढ़ाईआ। सच प्रीती अन्दर कोट जन उतारे पाप, दुरमति मैल मैल धुआईआ। सच प्रीत अन्दर गुरमुख बणया साक, सज्जण इक्को नज़री आईआ। सच प्रीती अन्दर भगत दुआर खोल्लया ताक, तख्ता ज़िमी असमान उलटाईआ। सच प्रीती अन्दर पूरा करे भविक्ख्त वाक, गोबिन्द लहिणा झोली पाईआ। सच प्रीती अन्दर चढ़या शब्दी राक, अस्व इक्को इक दौड़ाईआ। सच प्रीती करे रसूल पाक, बेऐब नूर ख़ुदाईआ। सच प्रीती देवे आबे हयात, हज़रत हो दया कमाईआ। सच प्रीत बख्शे कायनात, कलमा हक़ इक पढ़ाईआ। सच प्रीती निरगुण नूर जोत आफ्ताब, अन्ध अन्धेर दए मिटाईआ। सच प्रीती अन्दर मिले बण नवाब, नौबत आपणा नाम सुणाईआ। सच प्रीती अन्दर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सच प्रीती थापण थाप, जुग चौकड़ी वेख वखाइंदा। सच प्रीती अन्दर बणे माई बाप, पिता पूत गोद उठाइंदा। सच प्रीती अन्दर सच स्नेहुड़ा जाए आख, आख़र आपणा मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पड़दा उहला आप चुकाइंदा। सच प्रीती अन्तर बोले, अनबोलत राग अल्हाईआ। सच प्रीती अन्दर वसे कोले, घर घर विच डेरा लाईआ। सच प्रीती अन्दर गावे ढोले, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। सच प्रीती अन्दर गुरमुख गुरसिख आत्म परमात्म मौले, मौला आपणा रंग रंगाईआ। सच प्रीती अन्दर भाग लगाए काया चोले, चोली काया दए बदलाईआ। सच प्रीती अन्दर वसे पड़दे ओहले, जगत नेत्र नज़र किसे ना आईआ। सच प्रीती अन्दर पड़दा खोल्हे, ख़ालक ख़लक दए समझाईआ। सच प्रीती अन्दर लख चुरासी तोल तोले, नाम तराज़ू इक उठाईआ। सच प्रीती अन्दर भगत भगवान मिलाए भोले, जगत वेखे ना कोए चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीत इक्को घर निभाईआ। सच प्रीत सच संदेसा, बोध अगाध दृढ़ाइंदा। सच प्रीत मेल नर नरेशा, नर हरि कन्त अंग लगाइंदा । सच प्रीत वखाए साचा देसा,

देस दसन्तर पन्ध मुकाइंदा। सच प्रीत प्रभ रखे हमेशा, जन भगतां नाल लगाइंदा। सच प्रीत करे गुर गोबिन्द दस दस्मेसा, सम्बल आपणा डेरा लाइंदा। सच प्रीत साहिब सतिगुर पेखा, पुरख अकाल इक्को नज़री आइंदा। सच प्रीत अन्दर बदले रेखा, रेख आपणी आप समझाइंदा। सच प्रीत अन्दर देवे भेता, भेव आपणा आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक रखाइंदा। सच प्रीत करे निरँकार, निरगुण निरवैर दया कमाईआ। कलिजुग अन्त लै अवतार, वड अवतारी फेरा पाईआ। जुग चौकड़ी बन्न्हदा रिहा धार, धरनी धरत धवल सुहाईआ। वेखदा रिहा सिरजणहार, घर घर रिज़क पुचाईआ। ढोला जणाउदा रिहा आपणी वार, गुर गुर राग सुणाईआ। ओहला रखदा रिहा आप करतार, कुदरत पड़दे विच छुपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक कमाईआ। सच प्रीत करन जोगा, हरि इक्को इक अख्वाइंदा। जुग जुग देवे भगतां मौका, मुकम्मल आपणा राह वखाइंदा। मार्ग दस्से सदा सौखा, औझड़ राह कोए ना पाइंदा। एथे ओथे देवे कोए ना धोखा, कूड़ा बन्धन ना कोए जणाइंदा। जिस साहिब दी रखो ओटा, सो साहिब वेख वखाइंदा । गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत कोई रहिण ना देवे खोटा, खोटे खरे आप बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप रखाइंदा। सच प्रीत प्रभ लए रख, राखी आप कराईआ। प्रीत वेखण दी प्रीतम खोल्हे अक्ख, अक्ख आपणी नाल मिलाईआ। हिरदे अन्दर वड़ के देवे दस्स, दहि दिशा हुक्म जणाईआ। तूं मेरा मैं तेरे वस, दूजी गंढ्ढ ना कोए पुआईआ। प्रीती अन्दर प्रीतम इकट्ठ, भगत भगवान जोड़ जुड़ाईआ। प्रीती अन्दर सीस ताज रख, सिँघ संगत मिले वड्याईआ। प्रीती अन्दर कलिजुग अन्तिम आवे नस्स, कदम कदम ना कोए टिकाईआ। प्रीती अन्दर खोल्ह अगम्मी हट्ट, जन भगतां वणज कराईआ। प्रीती अन्दर गोबिन्द शब्द मारे सट्ट, दु:ख दर्द ना लागे राईआ। प्रीती अन्दर पुरख अकाल देवे इक मति, ब्रह्म मति सच पढ़ाईआ। प्रीती अन्दर प्रीत कदे ना होवे बस, अन्त नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक जणाईआ। सच प्रीत सिँघ संगत नरैण, हरि करता आप कमाईआ। निरगुण हो के आया कहिण, सर्ब कला समझाईआ। तेरा मेरा इक्को लहिण देण, देणा लहिणा इक्को घर वखाईआ। गढ़ी मन्नया मेरा कहिण, सीस ताज टिकाईआ। कलिजुग अन्तिम आए लैण, श्री भगवान फेरा पाईआ। जगत वासना ना कोई वहण, वहिम ग़म ना कोए रखाईआ। जग जीव भावें कुछ कहिण, कह कह ताअने लाईआ। भगत भगवान दोवें रहिण, रहि रहि ख़ुशी मनाईआ। गुर चेला बणया साक सैण, नाता इक्को इक जुड़ाईआ। सच प्रीत बिना गुरसिख कदे ना रहिण, बिन प्रीती प्रीतम हथ्थ किसे ना आईआ। अन्तिम सब नूं लाड़ी मौत खाए डाइण, बचया कोए

रहिण ना पाईआ। जगत वसेरा कटण रैण, आवण जावण उठ उठ कर कर धाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरिसंगत मेल मिलाईआ। हरिसंगत संगत होया मिलाप, मेला इक्को घर वखाइंदा। आत्म परमात्म सब दा जाप, जप जीव जगत जणाइंदा। तेरा परमेश्वर तैनूं मिले आप, दूजे दर लभ्भण कोए ना जाइंदा। जिस दे मिलयां कोट जन्म दे उतरन पाप, सो साहिब क्यों मनों भुलाइंदा। जिस जुग चौकड़ी थापण दित्ते थाप, हुक्मी हुक्म आप भुआइंदा। जिस नूं गोबिन्द कह के गया बाप, गुरमुख क्यों मुख शरमाइंदा। उह सज्जण नहीं उह साक, उह धूढ़ नहीं उह ख़ाक, उह पाकी नहीं उह पाक, उह जाति नहीं उह ज़ात, उह सर्ब जीआं दा आप, आपणे घर विच बैठा डेरा लाईआ। जिस दा इक्को नूर जोत प्रकाश, प्रकाशवान करे सर्ब लोकाईआ। सो भगतां होए दासी दास, बण सेवक सेव कमाईआ। जुग जन्म दी पूरी करे आस, अन्तिम आपणे अंग लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच प्रीती साचे नाल मिलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लहिणा देणा देवे आण, अभुल्ल भुल्ल ना जाए विच जहान, श्री भगवान आपणी दया कमाईआ।

९ हाढ़ २०२० बिक्रमी सुखदेव पिण्ड कल्ला दे नवित्त दरबार विच जेठूवाल

सच प्रीत करे पुरख अकाल, मेहरवान दया कमाईआ। जुग चौकड़ी बण दलाल, निरगुण सरगुण वेख वखाईआ। कलिजुग अन्त खेल कमाल, करनी करता आप जणाईआ। मेल मिलावा गोबिन्द लाल, लालन आपणा रंग रंगाईआ। अन्दर बाहर चले नाल, सगला संग रखाईआ। मुर्शद पुच्छे मुरीदां हाल, घर सज्जण फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप लगाईआ। सच प्रीत गई लग्ग, निरगुण सरगुण नाल लगाईआ। चढ़ के बैठा उपर शाह रग, सच सिँघासण डेरा लाईआ। नाम जैकारा बोले गज्ज, साचा नाद वजाईआ। जगत दुआरा पार हद्द, घर आपणे डेरा लाईआ। गुरमुख गुरसिख सज्जण सद्द, भेव अभेद खुल्हाईआ। दर्शन करे रज्ज रज्ज, तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत दए वड्याईआ। सच प्रीत लगाए अन्त, अन्तिम आपणी दया कमाईआ। वेस वटा श्री भगवन्त, भगवन आपणी खेल रचाईआ। धुरदरगाही निरगुण मंत, निरगुण दए जणाईआ। शब्द अनादी महिमा अगणत, सिफ्ती सिफ्त ना कोए सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक रखाईआ। सच प्रीत प्रभ करन आए, करनी करता आप कमाइंदा। निरवैर हो के फेरा पाए, निर्धन सरधन रंग रंगाइंदा। पुरख अकाल

नाउँ रखाए, अक्ल कल आपणी धार चलाइंदा। निहकलंका डंक वजाए, डौरु इक्को हथ्थ उठाइंदा। सच दुआर बंक वडयाए, महल अटल इक रुशनाइंदा। पूत सपूता नाल मिलाए, मेल मिलावा आपणे विच जणाइंदा। पूरब लहिणा झोली पाए, अगला लेखा आप समझाइंदा। प्रीत करन परमेश्वर आए, परम पुरख खेल कराइंदा। जगत नेत्र नज़र ना आए, नेत्रहीण कलिजुग जीव नैण शरमाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप निभाइंदा। सच प्रीत चढ़ावण आया तोड़, टुट्टी गंढ्ढणहार अख्वाईआ। शाहसवारा चढ़े अगम्मी घोड़, सोलां कलीआं आसण सिँघासण रिहा सुहाईआ। दो जहानां श्री भगवाना जाए बौहड़, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। वेखणहारा अन्ध घोर, डूंग्घी भँवर फोल फुलाईआ। आपणा ताण रखे ज़ोर, ज़ोरू ज़र ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप निभाईआ। सच प्रीत निभाए कन्त, सो साहिब दया कमाईआ। जुग चौकड़ी गुर अवतारां पीर पैगम्बरां मन्नदा आया मिन्नत, जो बैठे ध्यान लगाईआ। शब्द आधारी जोत निरँकारी नाम निधाना देंदा रिहा हिम्मत, बल चरण कँवल जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। प्रीत लगावण दा रखे चाउ, चाउ घनेरा इक समझाइंदा। जुग चौकड़ी कर पसाउ, पसर पसारी वेख वखाइंदा। सिफ्त सालाही रख रख नाउँ, नाउँ निरँकारा वड वडियाइंदा। भगत भगवन्त फड़ फड़ बांहों, नित नवित्त आप जगाइंदा। साचे मार्ग पाए राहो, मघ इक्को इक वखाइंदा। साचा ढोला इक्को गाओ, दूजा अक्खर ना कोए पढ़ाइंदा। पुरख अबिनाशी एका पाओ, घर मन्दिर मेल मिलाइंदा। पूरब जन्म दा रोग गंवाओ, विछोड़ा कोए नज़र ना आइंदा। सच प्रीती जोग कमाओ, सिंङी नाद ना कोए वजाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सिख्या इक दृढ़ाइंदा। सच प्रीत करे हरि करता, करनहार वड्डी वड्याईआ। निर्भय भउ आदि जुगादि ना डरदा, भय सिर ना कोए रखाईआ। ना जीवत ना कदे मरदा, मुक्त जुगत ना कोए रखाईआ। ना ग़ुलाम ना दिसे बरदा, शाह पातशाह नज़र किसे ना आईआ। ना मन्दिर ना महल्ल वड़दा, चार दीवारी बंद ना कोए कराईआ। ना विद्या ना अक्खर पड़दा, ना इबारत रिहा लिखाईआ । ना उहला ना कोई पड़दा, मुख घूँगट ना कोए टिकाईआ। ना नारी ना वेस नर दा, नार पुरुष समझ कोए ना पाईआ। आपणी करनी आपे करदा, हरि करता बेपरवाहीआ। प्रेम प्रीती अन्दर मरदा, मर जीवत आपणा वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती आप रखाईआ। सच प्रीत आपे रख, जुग जुग तोड़ निभाईआ। जन भगत दुआरे हो प्रतख, निरगुण सरगुण वेस धराईआ। अन्तर आत्म खोल्ह अक्ख, आख़र आपणा दरस दिखाईआ। करे नबेड़ा हकीकत हक़, लाशरीक नूर ख़ुदाईआ। जुग चौकड़ी रिहा तक्क,

नज़र किसे ना आईआ। गोबिन्द मार्ग गया दस्स, साची सिख्या इक समझाईआ। कलिजुग अन्त होवे प्रगट, कल कल्की फेरा पाईआ। सच दुआरा खोल्हे हट्ट, मन्दिर इक्को इक सुहाईआ। भगत भगवान लए सद्द, सद्दा आपणा नाम दिवाईआ। जगत दुआरी मुक्के हद्द, किनारा आपणा दए समझाईआ। पार कर डूंग्घी खड्ड, मंज़ल साची दए बहाईआ। लख चुरासी नालों कर के अड्ड, भेव अभेदा आप समझाईआ। गुरमुख गुरसिख सज्जण लभ्भ, निरवैर आपणा राह जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत इक रखाईआ। सच प्रीत करे हरि जोग, जुगती जगत जणाइंदा। प्रीत अन्दर आत्म भोग, रस रसीआ रस वखाइंदा। होए मिलावा धुर संजोग, विजोग रूप ना कोए वटाइंदा। वज्जे डंका चौदां लोक, परलोक ढोला गाइंदा। दो जहानां सुणे इक श्लोक, सोहँ राग अल्हाइंदा। सच दुआरे कोई ना सके पहुंच, अद्धविचकार सर्ब कुरलाइंदा। भगत भगवान दोवें इक दूजे दी मानण मौज, मौजूदा आपणा हाल सुणाइंदा। जुग चौकड़ी बीते औध, थिर कोए रहिण ना पाइंदा। गुरमुख गुरसिख वड ज्ञाता होए बोध, जिस आपणी दया कमाइंदा। मन आत्मा दोवें लए सोध, सुद्धी आपणे हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीत आप लगाइंदा। सच प्रीती हरि लगाए, जुग चौकड़ी वेस वटाईआ। सन्त सुहेले लए जगाए, जागरत जोत करे रुशनाईआ। भेव अभेदा आप खुलाए, अनभव आपणी कार कमाईआ। अछल अछेदा नज़र ना आए, लख चुरासी नैण उठाईआ। आपणी खेडा रिहा खलाए, ख़ालक ख़लक वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच प्रीती इक रखाईआ। प्रीत करन आए प्रभ दीन दयाला, दयानिध बेपरवाहीआ। भगत वछल बण रखवाला, जन साची सेव कमाईआ। त्रैगुण माया तोड़ जंजाला, जीवण जुगत दए समझाईआ। काया मन्दिर सच्ची धर्मसाला, धर्म दुआरा इक प्रगटाईआ। मन का मणका फिरे माला, तसबी हथ्थ ना कोए उठाईआ। अग्नी तत्त ना उठे ज्वाला, मुख लाटी बंद कराईआ। इक्को लेखा शाह कंगाला, ऊँच नीच वंड ना कोए वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, प्रीती इक्को घर लगाईआ। प्रीत लगाए इक्को घर, घर मन्दिर आप जणाईआ। नित नवित्त लए वर, आप आपणा मेल मिलाईआ। सच महल्ले जाए चढ़, राह विच ना कोए अटकाईआ। गुरमुख सवाणी लाए लड़, हाणी इक्को नज़री आईआ। लेखा जाणे चोटी जड़, मध आपणी कार कमाईआ। करे खेल नरायण नर, समझ कोए ना पाईआ। सच प्रीती लए कर, आत्म सेजा डेरा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा रंग आप वखाईआ। आत्म सेजा सच प्रीती, सो साहिब आप लगाईआ। आदि जुगादी इक्को रीती, रीतीवान रिहा समझाईआ। चार युग दी जाणे बीती, पिछली अगली आपणे हथ्थ

रखाईआ। खेल जाणे जीव जीअ की, लख चुरासी रिहा समाईआ। बजर कपाटी निक्की गीटी, बिन सतिगुर पूरे सके ना कोए हटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। आत्म सेजा लाए प्रीत, सुरती शब्दी जोड़ जुड़ाईआ। करे कराए ठांडे सीत, सीतल धार इक वखाईआ। निज मन्दिर वेख अतीत, त्रैभवन धनी दए समझाईआ। भाग लगणा बीस बीस, बीस बीसा आप समझाईआ। साचा कलमा सिदक हदीस, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप वखाईआ। सच प्रीती करने जोगा, जुगत आपणे हथ्थ रखाइंदा। निरगुण सरगुण कलिजुग अन्तिम बदले चोगा, चोली तन ना कोए रंगाइंदा। उच्ची कूक शब्द अनाद ब्रह्म ब्रह्माद देवे होका, दो जहानां आप सुणाइंदा। धुर फ़रमाना साचा हुक्म इक्को फड़या सोटा, गुर अवतार पीर पैगम्बर विष्न ब्रह्मा शिव सर्ब डराइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलिजुग जिस दी रख दे रहे ओटा, सो पुरख अकाल वेख वखाइंदा। जिस दी धार अन्दर मारया ग़ोता, डूंग्घी भँवर आप भुआइंदा। सो साहिब प्रीत करन दा देवे सब नूं मौका, भुल्लया कोए रहिण ना पाइंदा। जिस दा मार्ग जुग चौकड़ी सौखा, गुर सरन आप समझाइंदा। सतिगुरू दुआरे कदे ना होए धोखा, धुखदे धूएं आप बुझाइंदा। भगत भगवान उच्ची कूक सुणाए लोका, लोकाई आपणा राग अल्हाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच प्रीती आप रखाइंदा। सच प्रीत करे निरँकार, निरवैर वड्डी वड्याईआ। सचखण्ड दुआरयों हो तैयार, सति सतिवादी फेरा पाईआ। थिर घर मन्दिर खोल्ह कवाड़, सुत शब्दी नाल मिलाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर कर ख़बरदार, नेत्र नैण जाग खुल्हाईआ। त्रैगुण माया लए उठाल, आलस निंद्रा दए गंवाईआ। पंज तत्त कर बहाल, दे मति आप समझाईआ। लख चुरासी खेल निराल, हरि निराली कार कराईआ। कलिजुग अन्तिम गुर अवतारां पीर पैगम्बरां पूरा करे स्वाल, जो स्वाली बण बण मंगदे गए चाईं चाईंआ। कलिजुग अन्त श्री भगवन्त सच प्रीत निभाए नाल, प्रीतम आपणा फेरा पाईआ। सब दी पूरी करे घाल, कीती घाल थांएँ पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। सच प्रीती करन आए प्रभ संगत, सगला संग रखाईआ। वेख वखाए जेरज अंडत, उत्भुज सेत्ज फोल फुलाईआ। हरिजन आसा पूरी करे मंगत, मांगत इक दुआर दए वखाईआ। जन भगतां संग तरे सुखदेव पंडत, जो दोसासन जन्म लेखे पाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सदा सदा सुख अनन्दत, अनन्द अनन्द अनन्द विच रिहा समाईआ।