१ पोह २०२० बिक्रमी हरि भगत दुआर जेठूवाल
निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण सो, सो पुरख निरँजण वड्डी वड्याईआ। निरवैर निरँकार प्रभ आपे हो, साकार खेल वखाईआ। अनभव प्रकाश अगम्मी लो, जोती जाता वड वड्याईआ। आदि जुगादी धुर दा मोह, सति सतिवादी आप बंधाईआ। ब्रह्म ब्रह्मादी आपे छोह, शहिनशाह आपणी कार कमाईआ। दो जहानां देवे ढोआ ढो, ब्रह्मण्ड खण्ड वेखे थाउँ थाईंआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर अमृत रस इक्को चो, धुर दी धार सति वहाईआ। नर नरेश सच संदेस शब्द अगम्म आपे हो, होका सति सति दृढ़ाईआ। जुगा जुगन्तर भेव ना जाणे को, अलख अलखना लख सके कोई ना राईआ। जुग चौकड़ी बणया रिहा निरमोह, मुहब्बत हथ्थ ना किसे फड़ाईआ। लख चुरासी जीव जंत साध सन्त रिहा टोह, घर घर आपणा फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। निरगुण सरगुण खेल अपार, हरि करता आप कराइंदा। आदि जुगादी साची कार, धुर दी धार आप बंधाइंदा। नित नवित्त खेल निरँकार, नर निरँकारा आप कराइंदा।
❋
❋
जुग चौकड़ी वेखणहार, निरगुण सरगुण वेस वटाइंदा। बोध अगाधा बोल जैकार, नाम नाअरा इक लगाइंदा । कातब बण वड लिखार, कलम छाही रंग चढ़ाइंदा। संदेसा दे सर्ब संसार, साखी सच आप समझाइंदा। कुदरत कादर दे आधार, कलमा आपणा आप समझाइंदा। महिबूब मुहब्बत करे सच दरबार, दरगाह साची वेख वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। निरगुण सरगुण करनी करे करतार, हरि करता वड वड्याईआ। वसणहार सच दुआर, सचखण्ड साचे सोभा पाईआ। महल अटल उच्च मनार, निरगुण जोती नूर नूर रुशनाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी आप कमाईआ। निरगुण सरगुण बण के आप, प्रभ आपणी खेल खलाइंदा। सरगुण दे के निरगुण जाप, धुर संदेसा राग सुणाइंदा। निरवैर हो के सज्जण साक, सगला संग निभाइंदा। पवित्र हो के खोले्ह ताक, पतित पार कराइंदा। अन्दर वड़ के दस्से बात, हरि बातन आप समझाइंदा। मन्दिर चढ़ के मारे झात, दर घर साचे सोभा पाइंदा। माही बण के वेखे पत्तण घाट, किनारा आपणे हथ्थ रखाइंदा। पांधी बण के मेटे वाट, दो जहानां पन्ध चुकाइंदा। प्रकाश हो मिटाए अन्धेरी रात, जोती चन्द इक चमकाइंदा । सतिगुर हो सुणावे गाथ, धुर दा ढोला राग अल्हाइंदा। कन्त हो के बणे कमलापात, नारी नर नरायण प्रनाइंदा। दाता हो के खोल्हे डूंग्घा खात, अतोट अतुट आप वरताइंदा। निरगुण हो के लेख चुकाए आपणी ज़ात, ज़ात अज़ात वंड ना कोए वंडाइंदा। आदि जुगादि जुग चौकड़ी दो जहानां वेखे हालात, हालत सब दी आप बणाइंदा। पुरख अकाला दीन दयाला हरख सोग ना पाए वफ़ात, मढ़ी गोर ना आसण लाइंदा। प्याला मदि ना कोए आबे हयात, अमृत रस मुख ना कोए रखाइंदा। देवणहारा धुर दी दात, वड भण्डारी आप वरताइंदा। वेखणहारा कायनात, लोक परलोक खोज खुजाइंदा। बख्शणहारा सर्ब नज़ात, मेहर नज़र नैण उठाइंदा। सुणावणहारा भविक्ख्त वाक, गुर अवतारां पीर पैगम्बरां आप पढ़ाइंदा। जानणहारा लेखा मात, धरनी धरत धवल सोभा पाइंदा। वसणहारा इक इकांत, नर हरि नज़र किसे ना आइंदा। रचणहारा रचना आदि, अन्त आपणे विच छुपाइंदा। खेलणहारा खेल ब्रह्माद, ब्रह्मांड आपणी कार कमाइंदा। उपजावणहारा सन्त साध, साधक आपणे रंग रंगाइंदा। मारनहारा धुर आवाज़, शब्दी ढोला राग सुणाइंदा। रचणहारा सच्चा काज, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी कल धराइंदा। करनहारा धुर दा राज, दरगाह साची सोभा पाइंदा। बोलणहारा बोध अगाध, बिन रसना जिह्वा राग सुणाइंदा। बणनहारा कन्त सुहाग, जुग चौकड़ी नार आप प्रनाइंदा। करनहारा सर्ब त्याग, सच दवारे बहि बहि आसण लाइंदा। बणावणहारा सच समाज, जुग चौकड़ी खेल खलाइंदा। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण देवणहारा आपणा दाज,
❋
❋
दौलत नाम ख़ज़ाना झोली इक भराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण आपणी खेल वखाइंदा। निरगुण सरगुण खेल दो, दो जहान वज्जे वधाईआ। निरगुण सरगुण दए मोह, मुहब्बत आपणे नाल जुड़ाईआ। निरगुण सरगुण करे लो, सच प्रकाश इक रुशनाईआ। निरगुण सरगुण अमृत देवे चो, साची धार इक वहाईआ। निरगुण सरगुण धुर दी देवे सो, सति संदेसा नाम सुणाईआ। निरगुण सरगुण ढोआ देवे ढो, पंज तत मिले वड्याईआ। निरगुण सरगुण भेव ना जाणे को, प्रभ आपणे हथ्थ रखी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, शाह पातशाह बेपरवाहीआ। निरगुण सरगुण बेपरवाह, भय भउ ना कोए रखाईआ । आदि जुगादी शहिनशाह, भूपत इक्को नज़री आईआ। लेखा जाणे दो जहान, सचखण्ड वसे सच्चा माहीआ। धुर संदेसा देवे अलाह, शब्दी शब्द जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण सरगुण देवणहार वड्याईआ । निरगुण सरगुण देवे दान, दाता दानी दया कमाइंदा। निरगुण सरगुण देवे पहचान, बेपहचान आपणी बूझ बुझाइंदा । निरगुण सरगुण देवे माण, चरण कँवल ध्यान रखाइंदा। निरगुण सरगुण देवे ज्ञान, ब्रह्म विद्या आप पढ़ाइंदा। निरगुण सरगुण करे कल्याण, सिर आपणा हथ्थ रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। निरगुण सरगुण होया एक, एकँकार वज्जे वधाईआ। सरगुण कहे प्रभ तेरी टेक, दूजा नज़र कोए ना आईआ। निरगुण कहे मैं तेरा भेत, घर तेरे बैठा मुख छुपाईआ। सरगुण कहे तेरा रूप ना दिसे कोई रेख, रंग नज़र कोए ना आईआ। निरगुण कहे मैं करां हेत, घर साचे फेरा पाईआ। रल के खेलां अगम्मी खेड, समझ सके कोए ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, सच संदेसा इक सुणाईआ। निरगुण कहे सुण सरगुण मीत, सति सति जणाईआ। सो पुरख निरँजण चलाई आपणी रीत, हरि पुरख निरँजण खेल रचाईआ। एकँकार हो अनडीठ, आदि निरँजण नूर रुशनाईआ। अबिनाशी करता गाए गीत, श्री भगवान साचा ढोला राग अल्हाईआ। पारब्रह्म प्रभ इक अतीत, त्रैगुण विच कदे ना आईआ। सरगुण तेरी चलाई अगम्मी रीत, रीतीवान होए सहाईआ। जुग चौकड़ी सरगुण निरगुण खेल खेली ठीक, अन्तिम ठीकर भन्न वखाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग सारे करदे गए उडीक, बिन नेत्र ध्यान लगाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर मंगदे गए भीख, दर दरवेश झोली डाहीआ। लोकमात मार झात सुणाउँदे गए गीत, धुर दा राग अल्हाईआ। लेखा दस्सदे गए शिवदुआले मन्दिर मस्जिद मट्ठ मसीत, गुरूदवारे गुर गुर बन्धन पाईआ। सरगुण करे सरगुण प्रीत, सरगुण निरगुण मेला सहिज सुभाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त पतिपरमेश्वर परवरदिगार सब रखदे गए
❋
❋
उडीक, नेत्र लोचण नैण ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, भेव अभेदा रिहा खुल्हाईआ। सरगुण सुण सच्चा सोहला, सो साहिब आप जणाईआ। जुग चौकड़ी रख्या उहला, पड़दा पड़दे विच छुपाईआ। सतिनाम दा दित्ता सोहला, ढोला इक जणाईआ। कलमे अन्दर गाया मौला, मौला आपणा हुक्म मनाईआ। निरगुण हो के सरगुण नज़री आया उपर धौला, धरनी धरत वज्जे वधाईआ। गुर अवतार पीर पैग़म्बर कर के गए कौला, कीता इकरार मंग मंगाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरा खेल बिन काया चोला, चोली आपणा रंग वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सब दा लेखा दए जणाईआ। साचा लेखा सुणो अकाल, अकल कलधारी आप जणाइंदा। सरगुण हो के मिले दयाल, दीनन आपणी दया कमाइंदा। निरगुण सरगुण खेल कमाल, दूआ बन्धन इक्को पाइंदा। सरगुण नाता तुटे काया माटी खाल, हड्ड नाड़ी मास चम्म कम्म किसे ना आइंदा। लोकमात दिसे ना कोए निशान, निशाना हथ्थ ना कोए उठाइंदा। चारों कुण्ट वेख मार ध्यान, नेत्र नैण रूप नज़र कोए ना आइंदा। निरगुण सरगुण अन्तिम सिफ़रा होया अंक बणे ना कोए जहान, लेखा लेख ना कोए जणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण तेरा हाल समझाइंदा। सरगुण तेरा अन्त सिफ़रा, ज़ीरो रूप वटाईआ। इक्को रह जाए अक्खरां वाला फ़िकरा, तत नज़र कोए ना आईआ। नाता टुट्ट जाए सजणां मित्रां, सगला संग ना कोए निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सरगुण सच दए दृढ़ाईआ। सरगुण कहे की प्रभ मेरा रूप सिफ़र, निशान नज़र कोए ना आईआ। सुण के मैनूं होया फ़िकर, ग़मगीन दए दुहाईआ। मेरे कोल जे कीता मेरा ज़िकर, सच भेव दे समझाईआ। तेरे नालों निरगुण सरगुण कदे ना जाए विछड़, विछोड़ा सह सके ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, दर तेरे अलख जगाईआ। सुण सिफ़रे धुर दी बात, हरि करता आप जणाईआ। सरगुण देवे ना कोई साथ, निरगुण आपणा मेल मिलाईआ। सिफ़रे पुछे ना कोई वात, मतलब हल्ल ना कोए कराईआ। सिफ़रा हो के इक्को मंग सच्ची दात, पुरख अकाल रिहा जणाईआ। इक इकल्ले पुछ मेरी वात, तुध बिन मेरी सार कोए ना पाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर जे मेहर कर वेखे झाक, बिन अक्खां नैण उठाईआ । तेरी पुछे आप वात, निरवैर होए सहाईआ। लेखा पूरा करे लिख्या कलम दवात, छाही आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दित्ता सच्चा वर, साची सिख्या इक समझाईआ। सिफ़रा कहे मैं होया निहाल, मिली माण वड्याईआ। इक्को वस्त मंगां सच कमाल, ख़ाली झोली अग्गे डाहीआ। निरगुण सरगुण हो के बणया तेरा लाल, लालन तेरा रूप वखाईआ। अन्तिम वसया तेरी धर्मसाल, दूजा घर
❋
❋
ना कोए बणाईआ। निरगुण सरगुण बणे दो दोहां वेख आपणा हाल, हाल आपणा दे जणाईआ। बिन एके होए कंगाल, सिफ़रा कूक कूक सुणाईआ। दूआ सिफ़रा बीस अंक मिल्या आण, जोड़ा धुर दा सच मिलाईआ। बिन एक कोई ना करे पहचान, टेक नज़र कोए ना आईआ। किरपा कर श्री भगवान, इक्को तेरी ओट तकाईआ। साहिब सतिगुर हो दयाल, पुरख अकाल हुक्म जणाईआ। जुग चौकड़ी अवल्लड़ी चाल, को समझ ना सके राईआ। कलयुग अन्त वेखां आण, निरगुण आपणा फेरा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, इक्को आपणा रूप दसाईआ। सिफ़रे सुण आपणी याद, हरि करता आप जणाइंदा। ठाकर स्वामी सुणे फ़रयाद, बेपरवाह फेरा पाइंदा। जिस निरगुण हो के सरगुण रचना रची आदि, सो मध जुगादि आपणा हुक्म वरताइंदा। जिस घट घट अन्तर सति सुणाया नाद, धुर अनादी नाद अल्हाइंदा। सो पुरख अकाल दीन दयाल आपणा एक बणाए समाज, समग्री तेरी झोली पाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर चार जुग दे वेखण रचया काज, जुग चौकड़ी नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, ज़ीरो तेरा अंक एका दए बदलाईआ। ज़ीरो एका बदले अंक, अंगीकार आप कराईआ। सरगुण सुहाए दूए तेरा बंक, बंक दवारी वड वड्याईआ। लेख चुका राउ रंक, राज राजान हुक्म वरताईआ। नाम अगम्म सुणा डंक, दो जहान करे शनवाईआ। जुग चौकड़ी मेट शंक, संसा सब दा दए गंवाईआ। सति बणाए साची बणत, घड़नहार बेपरवाहीआ। एके नाल इक सुणाए मंत, मंतव इक्को इक जणाईआ। इक्को मिले हरि सुहागी कन्त, कन्तूल इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिफ़रे देवे माण वड्याईआ । ज़ीरो कहे आ इक, तेरी उडीक लगाईआ। गुर अवतार तेरा लेखा गए लिख, पीर पैगम्बर सिफ्त सालाहीआ। आदि जुगादि धुर दे पित, पिता परमेश्वर तेरी सरनाईआ। निरगुण सरगुण कर हित्त, हितकारी वेख वखाईआ। धुर दा लेखा दे लिख, लिखणहार तेरी सरनाईआ। जन भगतां पा भिख, भिच्छया भिख्या इक्को वार वरताईआ। लेखे ला आपणे रित, रती रत ना अग्न तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा पर्दा दे उठाईआ। पड़दा चुक्क सिफ़रा कहे, पारब्रह्म तेरी सरनाईआ। सति दवारे एका बहे, आपणा बल धराईआ। तेरा नाउँ सदा सद रहे, जुगा जुगन्तर तेरी वड्याईआ। तेरा महल कदी ना ढहे, जिस घर वसें आसण लाईआ। जुग चौकड़ी तेरा भै, भउ विच सर्ब लोकाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर तेरा नाम संदेसा गए कह, लख चुरासी जीव जंत सुणाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल आदि जुगादि किसे दी कदे ना लए रै, जो करना कर वखाईआ। सिफ़रा नीवां हो के चरणीं ढह, बिन एके तेरी कुल नज़र किसे ना आईआ। दूर दुराडे
❋
❋
नेड़े आ के बहि, हरिजन तेरे तेरा ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। दूआ कहे आ मिल इक, एकँकार तेरी सरनाईआ। मेरा लेखा फेर लिख, सरगुण मिले वड्याईआ। कर प्यार साचा हित्त, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। तेरे दवारयों मंगीए भिख, भिच्छया झोली पाईआ। तूं साहिब आदि जुगादि जुग चौकड़ी सरगुण सारे लए जित्त, निरगुण आपणा डंक वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, दूए देवे माण वड्याईआ। दूए देवे माण श्री भगवन्त, एकँकार इक जणाईआ। दूए तेरे अग्गे बण के बणे अंक, पुरख अकाल जोड़ जुड़ाईआ। वीह तों इक्की बणे बणत, इकीस आपणा रंग रंगाईआ। लख चुरासी विच्चों लभ्भ के गुरमुख सन्त, सज्जण सुहेले अंग रखाईआ। नाम जणाए धुर दा मंत, मन्त्र इक्को इक समझाईआ। गढ़ तोड़ हउमे हंगत, हँ ब्रह्म इक समझाईआ। इकीआं बणाए साची संगत, संग वसे बेपरवाहीआ। संगत चाढ़्हे साची रंगत, दो जहान उतर कदे ना जाईआ । दूजे दर जाण ना देवे मंगत, जिंन्हां आपणा दरस कराईआ। हरि का भेव किसे ना पाया पंडत, मुल्लां शेख़ कहिण कोए ना पाईआ। लभ्भ लभ्भ थक्के जेरज अण्डज, उत्भुज सेत्ज भज्जण वाहो दाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दूए एके एके दूए दो इक करे कुड़माईआ। दूआ कहे मैं मंगी मंग, एका नज़री आया। इक कहे मैं सूरा सरबँग, दूए तेरा जोड़ जुड़ाया। दोहां मिल के आया सच अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाया। सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण मिल के चढ़या चन्द, बिन चन्दां जोत चमकाया। जन भगतां ख़ुशी कराए बंद बंद, बंदगी आपणे नाम समझाया । नाता तोड़ जगत दुहागण रंड, कन्त कन्तूहल मेल मिलाया। सति सुणा सुहागी छन्द, साचा ढोला राग अलाया। आत्म परमात्म दे अनन्द, मंगल इक्को इक सुणाया। जुग जन्म दी टुट्टी गंढ्ढ, धुर दा मेला मेल मिलाया। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वडयाया। दूए एके तेरी इकी, वीह सौ चौदां बिक्रमी ध्यान लगाईआ । कवण वेला प्रभ बणाए साची सिक्खी, सिख्या इक्को नाम समझाईआ। जिस नूं गोबिन्द कहि के गया खंडयों तिक्खी वालों निक्की, आपणे विच छुपाईआ। पीर पैगम्बर जिस दे नाम दी लिख लिख देंदे गए चिट्ठी, बण चिट्ठी रसैण फेरा पाईआ। उस दी खेल सदा अनडिठी, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। बिन भगतां धार दिसे ना किसे चिटी, काली कमली सब दे सिर ते ओढण नज़री आईआ। जगत वासना रस माणे फिक्की, अमृत धार ना कोए जणाईआ। बिन पुरख अकाल निरगुण सरगुण हो कोई ना बणाए धुर दी इकी, दूआ एका जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। साहिब सतिगुर दी साची इकी, लोकमात कदे ना जाए भिट्टी, ज़ात पात दीन मज़्हब वंड ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद
❋
❋
देवणहार वड्याईआ। इक्की तेरा सुण के हाल, जगदीश ताज अक्ख खुल्हाईआ। मैं वेखां प्रभ दा सच समाज, जिस दी बणत आप बणाईआ। चार जुग दा पिछला मेट रिवाज़, मार्ग इक्को इक समझाईआ। जन भगतां दे के धुर दा राज, ख़ाली झोली नाम धराईआ। बिन पड़दिउँ रख के लाज, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा इक्को वर, प्रभ तेरे हथ्थ वड्याईआ। ताज कहे प्रभ मैं सोहां तेरे सीस, वड तेरी शहिनशाहीआ। तेरा नाउँ आदि जुगादि जगदीश, जगदीश्र तेरी सरनाईआ। तेरी कोई ना करे रीस, सानी रूप ना कोए वटाईआ। तेरे दर ते मंगां भीख, बण सवाली झोली डाहीआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी तेरी रखी उडीक, गुर अवतार पीर पैगम्बर ध्यान लगाईआ। सो साहिब वक्त आया नज़दीक, दूआ सिफ़रा वेख वखाईआ। सिफ़रे आपणे उते फेर लीक, तेरा एका ल्या बणाईआ। दूए एके मिल के इक्की बणी ठीक, जिस इक्की विच्चों ठाकर नज़री आईआ। एस इक्की दी गोबिन्द रख के गया उडीक, दूर दुराडा नैण उठाईआ। कवण वेला प्रभ बन्न्हे इक प्रीत, सच प्रीती लएं लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, मेरी लाज अन्त रखाईआ। ताज कहे प्रभ रखीं लाज, तेरे अग्गे अरजोईआ। इक सत्त दा रच के काज, वीह सौ सतारां बिक्रमी तेरा ध्यान लगाईआ। तिन्न साल तिन्नां लोकां मारदा रिहा अवाज़, चौथे साल चौथा पद वखाईआ। जिस दवारे गुर अवतार पीर पैगम्बर सारे आवण आपणी छड्ड के पिछली निमाज़, सजदा सीस इक झुकाईआ। तेरा किसे ना पाया कोई आगाज़, तेरा भेव कोए ना पाईआ। दूरों दूरों प्रभ तेरे नाम दी सुणदे रहे आवाज़, सच संदेसा इक्को इक जणाईआ। धन्न भाग परम पुरख खोल्हे आपणा राज़, पड़दा उहला इक चुकाईआ । ग़रीब निमाणे कोझे कमले भगत भगवान सद्दे आपणे पास, पासा सब दा दए उलटाईआ। दर तेरे रल मिल गुर अवतार पीर पैगम्बर वेखण पैंदी रास, कवण बिधे भगत भगवान गोपी काहन नचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, दर तेरे झोली डाहीआ। ताज कहे मैं सब दा ताज, बिन मेरे शहिनशाह नज़र कोए ना आइंदा । ताज कहे मेरी रईयत समाज, समग्री इक्को इक वखाइंदा। ताज कहे मेरी इक अवाज, दो जहानां साहिब सुणाइंदा। ताज कहे मेरा इक्को काज, हरि करता आप कराइंदा। ताज कहे मैं खोल्हां राज़, पड़दा उहला आप उठाइंदा। जन भगतो सारे मैनूं कहो शाबाश, जो तुहाढ्ढा संग निभाइंदा। पुरख अकाल अग्गे करां अरदास, अरज़ोई इक्को इक सुणाइंदा। जिन्हां दा लेखा मेरे उते लिख्या ख़ास, तेरी शहादत सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नाल भुगताइंदा। माझा मालवा दुआबा जम्मू वेख वसे आस पास, साम्हणे सब नूं नज़री आइंदा। इक्को इक्की तेरी ख़ास, ख़ालस रूप समझाइंदा। पंज पंज
❋
❋
इन्हां विच्चों कर दास, दासी आपणा राह वखाइंदा। छब्बी पोह तेरा वेखां खेल तमाश, दर घर साचा सोभा पाइंदा। इकीवां रले इक्को साथ, दूर दुराडा वंड वंडाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची इक्की आप वडियाइंदा। साची इक्की प्रभ तेरी एक, रविदास चम्यार दित्ती वखाईआ। छब्बी पोह खोल्हणा भेत, अभेद आप जणाईआ। इकीआं कर के सच्चा हेत, हरिसंगत रंग रंगाईआ। सब दा दाता नेतन नेत, नेरन नेर नज़री आईआ । इक्को मेहर नज़र सब नूं लैणा वेख, दूजी वंड ना कोए वंडाईआ। परमात्म पुरख दस्स अगम्मी खेड, बण खिलाड़ी आप खिडाईआ। जे कोई लभ्भे हरि दी रेख, बिन भगतां नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, सीस ताज देवे माण वड्याईआ। सीस ताज तेरा मन्नया कहिणा, सो साहिब आप जणाईआ। चौथे जुग दूर हो के बहिणा, नेड़े रहिण कोए ना पाईआ। तेरे अक्खरां मुल्ल पैणा, करता कीमत आप चुकाईआ। सोना स्वर्ण नहीं कोई गहिणा, जन भगतां बणत बणाईआ। इकीआं विचे हरि जू बहिणा, बहि बहि ख़ुशी मनाईआ। माझा मालवा दुआबा जम्मू सच वखाए आपणे नैणां, नैण आपणे नाल मिलाईआ। चार वरन बणाए भाई भैणां, सच सैण इक समझाईआ। ऊँच नीच कोई ना रहिणा, राउ रंक ना कोए वड्याईआ। इकीआं इकीआं भाणा कहिणा, भावी दर दुरकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका इक्की करे परवान, इक्की सिक्खी बिन लेख लिखी लेखे आपणे विच रखाईआ। दो इक जुड़ी जोड़ी, हरि सतिगुर आप जुड़ाइंदा । आपणे हथ्थ पकड़ी डोरी, तन्द आपणे नाल बंधाइंदा। वेखणहारा अन्ध घोरी, दो जहानां खोज खुजाइंदा। जिंन्हां गोबिन्द चाड़्हया मौत घोड़ी, सो मौत गुरमुखां चरणां हेठ दबाइंदा। खेल करे आपणी दोहरी, धार धार विच्चों बदलाइंदा। गोबिन्द सुत करे मोहरी, मोहर आपणा नाम लगाइंदा। अमरजीत सुरजीत ज़ोरा ज़ोरी, ज़बरदस्त दया कमाइंदा। बंता सिँघ वस्त दिती कोरी, कृपानिध आप वखाइंदा। बचन सिँघ नाल ना करे चोरी, कीती घाल लेखे पाइंदा। मंगल सिँघ प्रभ गया बौहड़ी, बौहड़ जन्म फेर ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम आपणा रंग रंगाइंदा । पंचम माण मिले सांझा, हरिसंगत अग्गे अग्गे रखाईआ। माझे नाल जोड़ दुआबा, दुआबा माझा रूप वटाईआ। सर्ब जीआं दा बण के सांझा, सांझी वारता इक वखाईआ। निरवैर निरँकार जणाए आपणा स्वांगा, स्वांगी आपणा स्वांग रचाईआ। अमरीक सिँघ पूरी करे तांघा, प्रीतम सिँघ गोदी गोद सुहाईआ। नसीब सिँघ पाए गांढा, लाल सिँघ चन्द चमकाईआ। प्यारा सिँघ खेल दोसांझा, लेखा सहिज सुभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पंचम देवे माण वड्याईआ । दुआबे
❋
❋
मिले माण वड्याई, हरिसंगत खेल खलाइंदा। मालवे नाल करे कुड़माई, भगत भगवान नाता जोड़ जुड़ाइंदा। राम सिँघ दया कमाई, केहर सिँघ अंग लगाइंदा। निरँजण सिँघ गाउणा चाईं चाईं, जागीर सिँघ जोग वखाइंदा। हरबंस सिँघ पकड़े बाहीं, कुल्ली कक्खां सोभा पाइंदा। पंच मिलावा भाई भाई, दूई द्वैत डेरा ढाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। मालवे मेल कीता करतार, जम्मू जोड़ जुड़ाईआ। बाल अवस्था देवे तार, गुरनाम ख़ुशी वखाईआ। देवी सिँघ दे आधार, देवा सिँघ गोद बहाईआ। प्रेम सिँघ कर प्यार, पक्की तरां दए समझाईआ। राम चन्द सेवा लग्गी विच संसार, साबत मिल्या बेपरवाहीआ। पंजां दे इक आधार, अन्तर आत्म बूझ बुझाईआ। हरिसंगत साची दए वखाल, व्याख्या आपणी नाल जणाईआ। इकीआं एको लए भाल, एकँकार खोज खुजाईआ । जसवन्त सिँघ लए उठाल, ठोकर नाम लगाईआ। निरगुण सरगुण बण दलाल, दलाली इक्को इक वखाईआ। सम्मत पन्द्रां दे साचे लाल, वीह सौ बिक्रमी भेद खुल्हाईआ। पन्द्रां कत्तक जिन्हां निभाई नाल, तिन्हां नाता लए जुड़ाईआ। सीस दस्तार बन्न्ह लाल, पंचम रंग सोभा पाईआ। सूहा वेख वेख होए निहाल, चिट्टी धार वज्जे वधाईआ। पीला करे आप प्रितपाल, नीला नील कंठ माण गुआईआ। काला सूसा मेटे काल, कलकाती दए गुआईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्की इक्की जोड़ जुड़ाईआ। इक्की अग्गे इक्की पिच्छे, पिच्छा अग्गा इकीआं विच रखाईआ। इकीआं अन्दर आपे भज्जे, फिरे वाहो दाहीआ। जिध्धर वेखो गुरमुख सजे, बेमुख नज़र कोए ना आईआ । मेहरवान हो के पड़दा कज्जे, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। हरिसंगत दर्शन कर कर रज्जे, वेख हरिसंगत सतिगुर ख़ुशी मनाईआ। शब्द सरूपी साहिब गज्जे, ग़ज़ल ढोला राग तर्ज़ नाम जणाईआ। माझा मालवा दुआबा जम्मू बद्धे, बद्धी सके ना कोए छुडाईआ। बिन मकक्यों काअब्यो कराए हज्जे, बिन हुजरयों लए मिलाईआ। मन्दिर मसीतां विच्चों बाहर कढ्ढे, सच दवारा इक वखाईआ। शिवदुआले मट्ठ छड्डे, तीर्थ तट ना कोए वखाईआ। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ डूंग्घी कन्दर कोई ना लभ्भे, सतिगुर साख्यात आपणा दरस कराईआ। प्रेम प्रीती नाल बद्धे, मधुर रस इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, साची इक्की इक्की विच सिक्खी सिक्खी विच निक्की आपणी धार समाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुहाए सुहञ्जणी रुत्त आपणी थिती, जिस थित सरगुण निरगुण नज़री आईआ।
❋
❋