पुस्तकालयभाग १६

१४ माघ २०२० बिक्रमी प्रीतम सिँघ दे गृह बाबू पुरा ज़िला गुरदास पुर

सेवा कहे मेरे प्रबीन, बेनज़ीर तेरी सरनाईआ। मैं निर्धन हो मस्कीन, दर ठांडे सीस निवाईआ। जुग चौकड़ी रही अधीन, नेत्र नैण ना कोए उठाईआ। तेरा वेख खेल यामबीन, मेहरवान भेव कोए ना आईआ। मैं वेख थक्की लोक तीन, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। बिरहों विछोड़े अन्दर तड़फां जिउँ जल मीन, बिलप चातृक वांग कुरलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। सेवा कहे मैं जगत निमाणी, हस्ती नज़र कोए ना आईआ। जुग चौकड़ी भरदी रही पाणी, पीसण पीस सेव कमाईआ। बणी रही बाल अञ्याणी, बल बुध ना कोए रखाईआ । फिर फिर वेखदी रही चारे खाणी, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज ध्यान लगाईआ। पुरख अकाल मेरे मेहरवान मैनूं किसे ना बणाया धुर दी राणी, सिर हथ्थ ना कोए टिकाईआ। मैं कोझी कमली मात पछताणी, पश्चाताप विच वक्त लँघाईआ। सच दवारे देवे ना कोए माणी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान हो सहाईआ। सेवा कहे मैं होछी मति, मात चले ना कोए चतुराईआ। साचा करे ना कोई साथ, संगी संग ना कोए निभाईआ। नेत्र उठा वेखे ना कोई अक्ख, नैनण नैण नैण शरमाईआ। मेरा किसे ना दित्ता हक़, हकीकत झोली कोए ना पाईआ। दरोही ख़ुदाए गई थक्क, थकावट मेरी ना कोए मिटाईआ। फिर फिर वेख्या जगत हट्ट, घर घर आपणी अलख जगाईआ। मेरी कोई ना रखे पत, धीरज धीर ना कोए धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान तेरी वड्याईआ। सेवा कहे मैं बाली नढ्ढी, बचपन विच दयां दुहाईआ। शाह सुल्तानां घरों कढ्ढी, जगत जहान ना कोए ढोईआ। मेरा दुखी अंग अंग करे हड्डी, तत तत्त रिहा कुरलाईआ। मेरी धार किसे ना बद्धी, रीत मात ना कोए जणाईआ। बीते काल कोट सदी, सिर सदका ना कोए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मोहे दे माण वड्याईआ। सेवा कहे मैं निक्की बाली, सोच समझ ना कोए रखाईआ। जुग चौकड़ी घाल घाली, नित नवित्त कार कमाईआ। जिस वेले वेखां हथ्थ दोवें ख़ाली, वस्तू नज़र कोए ना आईआ। नानक निरगुण दस्स के गया दलाली, साची सिख्या इक समझाईआ । अंगद किहा बेमिसाली, मिसल सब दी दए बणाईआ। अमरदास किहा धुर दा माली, मालक इक्को बेपरवाहीआ। रामदास बोल किहा साहिब सतिगुर दीन दयाली, दयावान वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दे माण वड्याईआ। सेवा कहे मैं जगत निमाणी, निर्धन आपणा नाउँ रखाईआ। चार जुग मेरी करे ना कोई पहचानी, मन्दिर घर ना कोए वसाईआ। प्रेमी मिले ना कोई हाणी, ओढण सीस ना कोए टिकाईआ। सच्ची देवे ना कोई निशानी, निशाना हथ्थ ना कोए फड़ाईआ।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान हो सहाईआ। सेवा कहे मैं घोल घोली, सीस जगदीश निवाईआ। जुग चौकड़ी कदे ना बोली, चुप्प चुपीती कार कमाईआ। कलयुग अन्तिम अन्तर हिरदे मैं वी डोली, धीरज नज़र कोए ना आईआ। चारों कुण्ट वेख्या पैंदी रौली, होका देवे जगत लोकाईआ। जन भगत कहिण श्री भगवान हथ्थ लै के मैंहदी मौली, तन्द सगन नाम बंधाईआ। सच दरगाह जिस ने खोल्ही, देवे सर्ब माण वड्याईआ । मैं वी चल के आई हौली हौली, पिछला पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा देणा इक वर, वर दाते दर तेरे मंग मंगाईआ। सेवा कहे मैं आई चल, दूर दुराडा पन्ध मुकाईआ। पर्बत चोटी टिल्ले रहे हल्ल, जंगल जूह ध्यान लगाईआ। शाही लशकर वेखण दल, फ़ौजदार नैण उठाईआ। मैं सभना कर के वल छल, ओझल हो के मुख छुपाईआ। किरपा कर मेरे भगवन, साहिब तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची करनी दए जणाईआ। सेवा कहे मैनूं आया दुःख, दुक्खा इक्को नज़री आईआ। मेरे प्रेमीआं सदा रहे भुक्ख, कंगला रूप वटाईआ। मैं ओन्हां मंगां सुख, दर तेरे कर अरज़ोईआ। तेरी दो जहान लुट्ट, मैं मुहताज झोली डाहीआ। किरपा कर प्रभ तुठ, मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची भिच्छया दे वरताईआ। सेवा कहे मैं कोझी कमली, मूर्ख मति रही कुरलाईआ। बिरहों विछोड़े कीती बवली, सुरती सुरत भवाईआ। मिले माण ना उपर धवली, धरनी धरत ना कोए सहाईआ। ख़ाली वेख मेरी बग़ली, भिच्छया नज़र कोए ना आईआ। की हालत दस्सां साहिब अगली, बल रहिण कोए ना पाईआ। मैं वेख के ख़ुश इक्को होई तूं भगतां सीस बद्धी पगड़ी, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। ओन्हां पिच्छे मैं हो के आई तकड़ी, बल आपणा नाल मिलाईआ। बिन तेरी किरपा टंगों होई लंगड़ी, भज्ज सकां ना वाहो दाहीआ। कूड़ी क्रिया मैनूं रही जकड़ी, कदम सकां ना कोए उठाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, मैं वेख के आई ब्रह्मण क्षत्री, शूद्र वैश दर दर फेरा पाईआ। सेवा कहे मैं होई नालायक, मोहे मिले ना कोए वड्याईआ। आदि जुगादि मैं सब दे रही मातहित, हुक्मे अन्दर फेरा पाईआ। मैनूं करे ना कोई रयाइत, झोली दर ना कोए भराईआ। सारे करदे रहिण हदाइत, आपणा ज़ोर जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा दे इक वर, साहिब सतिगुर दीन दयाल दया कमाईआ। सेवा कहे मेरा कोई ना मुल्ल, कीमत करते ना कोई पाइंदा। कोझी कमली जे गई भुल्ल, भुल्लयां राह नज़र ना आइंदा। तेरे चरणां अन्दर जावां रुल, दूजा गृह ना कोई भाइंदा। तेरी रहमत सदा अनमुल्ल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दे सच्चा वर, साहिब सब तेरी आस रखाइंदा। सेवा

❋

❋

कहे मैं होई मज़बूर, मुश्किल हल्ल ना कोए कराईआ। चारों कुण्ट भरया ग़रूर, ग़ुरबत विच फिरे लोकाईआ। त्रैगुण माया तपे तन्दूर, अग्नी अग्ग ना कोए बुझाईआ। साहिब सतिगुर मेरा कर मुआफ़ कसूर, दोए दोए जोड़ लागां पाईआ। मेरी आसा मनसा पूर, संसा रोग रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लेखा दे वखाईआ। सेवा कहे वेख मेरा हाल, पर्दा उहला आप चुकाईआ। अट्ठे पहर होई बेहाल, सुरती सुरत ना कोए वड्याईआ। मेरी चोली होई कंगाल, झोली सके ना कोए भराईआ। साचा मिले ना कोए दलाल, विचोला संग ना कोए निभाईआ। मैं जुग चौकड़ी थक्की भाल, दहि दिशा फेरा पाईआ। मेरा हल्ल ना होया सवाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा सच्चा वर, साहिब आपणे नाल मिलाईआ। सेवा कहे मैं होई छोटी, जगत नेत्र नज़र ना आईआ। मैनूं लभ्भदे गए कोटन कोटी, कोटन कोटां विच्चों ध्यान लगाईआ। मैं डूंग्घे अन्दर वड़ के रही सोती, सुत्यां सके ना कोए जगाईआ। जुग चौकड़ी रही रोती, रुस्सयां सके ना कोए मनाईआ। प्रेम प्यार दे हन्झूआं वहाउँदी रही मोती, छहबर धार इक लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा दे साचे घर, देवणहार तेरे हथ्थ वड्याईआ। सेवा कहे प्रभ हो मेहरवान, मेहर नज़र उठाईआ। किरपा सिन्ध दे दान, गहर गम्भीर तेरी सरनाईआ। गुणी गहिंद कर परवान, दर बेनन्ती इक जणाईआ । सद बख्शंद वेख आण, निरवैर वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लहिणा लैणा झोली पाईआ। सेव कहे मेरा देदे लहिणा, दर तेरे मंगण आईआ। इक्को वार तैनूं कहिणा, सीस सजदा इक्को वार झुकाईआ । चार जुग फेर चुप्प करके रहिणा, रसना बोल ना कोए अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा देदे धुर दा वर, धुर मस्तक रेख मिटाईआ। सेवा कहे मेरा देदे लेखा, लेखा लिख्त तेरे हथ्थ वड्याईआ। क्यों साहिब सतिगुर मेरा भुल्लया चेता, ग़फ्लत विच वक्त लँघाईआ। तूं साहिब स्वामी सब दा नेता, नर नरायण नज़री आईआ । निरवैर निरँकार बणे खेवट खेटा, बेड़े आपणे लए चढ़ाईआ। जिवें भगत दवारे बणाए आपणा बेटा, पिता पुरख अकाल नाउँ धराईआ। मैं वी उह रंग वेखां, जो अनडिठड़ा दएं रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दे माण वड्याईआ। दे वड्याई साहिब सतिगुर, पारब्रह्म तेरी सरनाईआ। मैं दूर दुराडी आई तुर, मंज़ल मंज़ल पन्ध मुकाईआ। तूं साहिब स्वामी लेखा जाणे धुर, जुग चौकड़ी तेरी सरनाईआ। दर दवारे दोए हथ्थ रही जोड़, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। बौहड़ी बौहड़ी रही कुरला तूं बौहड़, बेपरवाह आपणी दया कमाईआ। मैं निमाणी वल वेख कर के ग़ौर, गहर गम्भीर अक्ख खुल्हाईआ। सच सच्च दर तेरे पावां शोर, शोरश अवर ना कोए मचाईआ। जोती जोत सरूप

❋

❋

हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा इक वर, मेरा लेखा दे लिखाईआ। तेरा लेखा लिखणा की, साहिब सतिगुर आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी तेरी रखी नींह, साची सेवा इक समझाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग बीज्या बी, अन्तिम आपे वेख वखाइंदा। ब्रह्मण्डां खण्डां विच्चों साढे तिन्न हथ्थ तेरी लेखे लग्गी सीं, सीमा आपणी आप समझाइंदा। जिस दवारे जन भगत रहे जी, हरि जीवत मुक्त कराइंदा। ओसे गृह ख़ुशीआं नाल थी, सच कहाणी आप दृढ़ाइंदा। श्री भगवान बरसे अमृत मींह, मेघला इक्को धार वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा आप समझाइंदा । साची सेवा कर समझ, हरि इक्को वार समझाईआ। श्री भगवान मार रमज़, इशारे नाल ल्या उठाईआ। मेहरवान हो के मर्दाना मर्द, सच मर्दानगी इक कमाईआ। तेरे नाल वंडी दर्द, दीना अनाथा होए सहाईआ। खोल्ह वखाए पिछली फ़रद, लहिणा देणा भेव मिटाईआ। तेरी गोबिन्द पूरी करे अर्ज़, आरज़ू ख्वाहिश नाल मिलाईआ। तूं आपणा पूरा कर लै फ़र्ज़, सेव सच सच्च कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे माण वड्याईआ। सुण सेवा बाली नढ्ढी बच्ची, श्री भगवान आप समझाइंदा। जुग चौकड़ी तेरी रुत्त रही कच्ची, साचा फल ना कोए लगाइंदा। चारों कुण्ट वगदी रही वा तत्ती, सांतक सति ना कोए कराइंदा। तेरा खेल किसे ना वेख्या आ के अक्खीं, नेत्र नैण ना कोए खुलाइंदा। सारे रसना जिह्वा तैनूं कैहन्दे रहे अच्छी, अच्छी तर्हां तेरा भेव कोए ना पाइंदा। तूं तड़फदी रहीउँ जल विछोड़े वांग मच्छी, तेरी मुश्किल हल्ल ना कोए कराइंदा। साहिब सतिगुर पत तेरी रखी, मेहरवान सिर साचा हथ्थ टिकाइंदा । सच कहाणी अगली दस्सीं, श्री भगवान पुछ पुछाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाइंदा। सच कहाणी पुच्छे करतार, हरि करता आप जणाईआ। साची सेवा दस्स ख़िदमतगार, की की कार कमाईआ । केहड़ा वणज कवण व्यपार, कवण हट्ट चलाईआ। कवण शहर कवण बज़ार, कवण वेखे चाईं चाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच कहाणी पुच्छ इक्को हुक्म जणाईआ। सेवा कहे सच दस्सां भगवान, झूठ नज़र कोए ना आईआ। बण के बाली नढ्ढी नाधान, सद साची सेव कमाईआ। मैनूं सब तों चंगी लग्गी तेरी शान, दूजा नज़र कोए ना आईआ। सब तों चंगा लग्गा तेरा पुत्त बलवान, गोबिन्द सूरा बेपरवाहीआ। मैं ओस नाल कीता प्यार, सच सच दयां दृढ़ाईआ। ख़ुशी विच आ के बच्चे नींहां हेठ दब्बे निशान, निशाना तेरे नाल मिलाईआ। सच संदेसा दे विच जहान, उच्ची कूक दित्ता सुणाईआ। साची सेवा बिन सतिगुर पूरे कोई ना करे परवान, लेखे लेख ना कोए लगाईआ । सुण अवाज़ गोबिन्द किहा सुण नादान, क्यों बैठी माण वधाईआ। मेरा लेखा अजे ना मुकया विच जहान, भुलेखा सब दा

❋

❋

दूर कराईआ। निरगुण हो के आवे पुरख अकाल, जोती जाता वेस वटाईआ। मैं आवां उस दे नाल, शब्दी कार कमाईआ । करां खेल इक महान, साची धुर दी बणत बणाईआ। ओस वेले आवीं चल अंजाण, बाली आपणा रूप वटाईआ। फेर देवां इक फ़रमान, सच संदेस सुणाईआ। जिन्हां नीहां हेठ निशान, तिन्हां देवां माण वड्याईआ। साढे तिन्न हथ्थ मन्दिर बणे महान, माणस मानुख लेखे सारे लाईआ। नौ दर खोल्ह सच निशान, दर दरवाजा आप दृढ़ाईआ। भगत दवारा कर प्रधान, भगवन तेरी सेवा इक वखाईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत साचे वेखण आण, नेत्र नैणां दर्शन पाईआ । गीत ख़ुशीआं सारे गाण, ढोला इक्को राग अल्हाईआ। सदी बीसवीं तेरा लेखा होए परवान, बीस बीसा दए जणाईआ। जन भगतां दे के धुर दा दान, सीस जगदीश पगड़ी नाम बंधाईआ। फिर तैनूं नाल लै के जाए भगत दुआर भगवान, आपणा संग रखाईआ। दर दर घर घर घर घर दर दर गुरमुखां तैनूं दए वखाल, शब्द इशारे नाल जणाईआ। तूं ख़ुशीआं नाल वेखीं आण, नेत्र अक्खां दर्शन पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा लेखा हौली हौली तेरी झोली देवे पाईआ।

१४ माघ २०२० बिक्रमी खेड़ा सिँघ दे गृह बाबू पुरा ज़िला गुरदास पुर

कुल्ली कहे मैं गुरमुख खेड़ा, जिस गृह हरि जू नज़री आइंदा। जिस दा वड्डा सोहणा वेहड़ा, गुलशन रूप वटाइंदा । प्रेम प्रीती पाया घेरा, ख़ुशीआं नाच नचाइंदा। मैं वेखां गुरमुख केहड़ा केहड़ा, जो मेरे अन्दर बहि बहि रंग चढ़ाइंदा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गृह मेरा वेख वखाइंदा। कुल्ली कहे मैं गुरमुख नगर, नगरी हरि जू आप वसाईआ। पूरी कीती मेरी सधर, घर सज्जण फेरा पाईआ। मैं किते ना जावां लभ्भण, जंगल जूह ना खोज खुजाईआ। मेरी पत आया रखण, बेपरवाह जगत गोसाईंआ। सच्चा मार्ग अगम्मी आया दस्सण, रहिबर बण के नूर अलाहीआ । मेरे अन्दर आया वसण, घर साचा इक सुहाईआ। मेरे दुखड़े आया कटण, सुख सागर विच समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर मेरे हथ्थ टिकाईआ। कुल्ली कहे मेरा भाग चंगा, भागां भरी ख़ुशी मनाईआ । जिस दवारे साहिब लँघा, कदम कदम पन्ध मुकाईआ। गुरमुख गुरसिख नाल सजा, सोहणी बणत बणाईआ। प्रेम प्रीती अन्दर मधा, मधुर धुन राग सुणाईआ। जिस ने आ के पर्दा कज्जा, सदा सदा होए सहाईआ। मैं मन्नां उहदी सद रज़ा, भाणे विच समाईआ। सच पुछो प्रभ नूं मिल के आया उह मज़ा, जिस दा रस सके ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

❋

❋

किरपा कर, मोहे ग़रीबणी दए वड्याईआ। कुल्ली कहे मेरा सोहया बंक, घर वज्जी नाम वधाईआ। प्रभ ठाकर मिल्या धुर दा कन्त, सेज सुहञ्जणी रिहा सुहाईआ। मैं मिल सखीआं गीत गावां मंत, धुर दा राग अल्हाईआ। जिस मेरी बणाई बणत, तिस दे निउँ निउँ लागां पाईआ। धन्न वड्याई दर आई संगत, जे मेरे अन्दर वड़ के हरि सतिगुर दर्शन पाईआ। ओन्हां चढ़े उह रंगत, जिहड़ी बहार मेरे उते सुहाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं सुख दाता दीनां बंधप, बन्धन सारे रिहा कटाईआ।

१४ माघ २०२० बिक्रमी दलीप सिँघ दे गृह बाबूपुर ज़िला गुरदास पुर

श्री भगवान कहे सुण सेवा बच्ची, धुर दा लेख समझाईआ। तेरी कहाणी लग्गी सच्ची, साहिब सतिगुर भाईआ। तेरी प्रीत धुर दी लग्गी, ना सके कोई मिटाईआ। श्री भगवान रीती साची दस्सी, बेपरवाह दया कमाईआ। करया खेल पुरख समर्थी, शहिनशाह होए सहाईआ। मैं वखावां तैनूं अक्खीं, जो दर आया सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच पर्दा रिहा उठाईआ। साची सेवा सर्ब कमाउँदा ए। सो पुरख निरँजण भेव चुकाउँदा ए। हरि पुरख निरँजण पर्दा लाहुँदा ए। एकँकार आप वखाउँदा ए। आदि निरँजण भेव मिटाउँदा ए। अबिनाशी करता रंग रंगाउँदा ए। श्री भगवान संग निभाउँदा ए। पारब्रह्म सेवा अन्दर आपणी कार आप लगाउँदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा इक दृढ़ाउँदा ए। सेवा अन्दर सेव कमाउँदे ने। विष्न ब्रह्मा शिव सीस निवाउँदे ने। गुर अवतार पीर पैगम्बर दोए जोड़ मंग मंगाउँदे ने। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची करनी आप समझाउँदा ए। साची करनी इक दृढ़ावांगा। धुर दी रीती आप समझावांगा। सचखण्ड दुआर इक वखावांगा। घर दीपक जोत रुशनावांगा। धुर दी अगम्मी बणत बणावांगा। नार कन्त रूप वटावांगा। गृह मन्दिर सोभा पावांगा। थिर घर दुआर इक उपजावांगा। बण जननी जन सुत प्रगटावांगा। सच दुआर सुहा रुत, फल फुलवाड़ी आप महकावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची सेवा आपणे हथ्थ रखावांगा। साची सेवा आपणे हथ्थ रखावांगा। शब्दी सुत इक प्रगटावांगा। धुर दा हुक्म इक अलावांगा। साची रचना रचना विच्चों प्रगटावांगा। विष्नूं विश्व धार चलावांगा । ब्रह्मा ब्रह्म रूप धरावांगा। शंकर धूंआँधार प्रगटावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, साची सेवा इक लगावांगा। साची सेवा सर्ब कमाउणगे। श्री भगवान दवारे सीस निवाउणगे। बण दरवेश मंग मंगाउणगे।

❋

❋

ख़ाली झोली अग्गे डौहणगे। दोए जोड़ वास्ता पाउणगे। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची कारे लग्ग लग्ग ख़ुशी मनाउणगे। साची कारे आप लगावांगा। विष्नूं हथ्थ भण्डार फड़ावांगा। साची सेवा इक समझावांगा। घर घर रोज़ी रिज़क पुचावांगा। साचा इश्क आपणे नाल रखावांगा। स्वामी इष्ट रूप हो नज़री आवांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी खेल करावांगा। ब्रह्मे सेवा सच समझावांगा। ब्रह्म इक्को नूर प्रगटावांगा। ज़ाहर ज़हूर खेल खलावांगा। शब्दी नाद तूर वजावांगा। आसा मनसा पूर, तृष्ना तृखा मिटावांगा। हो के हाज़र हज़ूर, हरि मन्दिर इक वखावांगा। जिस गृह नज़री आए जोती नूर, सच उजाला इक करावांगा । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सेवा इक वखावांगा। साची सेवा सच जणावांगा । शंकर धूंआँधार विच्चों उठावांगा। कर प्यार धूढ़ी टिक्का मस्तक लावांगा। एह आधार सर्ब समझावांगा। हथ्थ त्रसूल इक फड़ावांगा। लहिणा देणा मूल झोली पावांगा। बण धुर दा कन्त कन्तूल, सच संदेसा इक सुणावांगा। तिन्नां दस्स के सच असूल, साची सिख्या इक दृढ़ावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठावांगा । मेहर नज़र प्रभू उठाएगा। त्रैगुण माया आप प्रगटाएगा। रजो तमो सतो नाम धराएगा। पंज तत आपणी गंढ्ढ पवाएगा। अप तेज वाए पृथ्मी आकाश खेल कराएगा। शब्द संदेसा भेज, धुर दा हुक्म आप जणाएगा। सच समझा के आपणी खेल, सेवा इक्को इक वखाएगा। पंज तत कर के धुर दा मेल, बन्धन आपणा नाम रखाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सेवा इक्को इक जणाएगा। साची सेवा हरि जणाउँदा ए। त्रैगुण माया मेल मिलाउँदा ए। पंज तत साचा जोड़ जुड़ाउँदा ए। विष्न ब्रह्मा शिव आप समझाउँदा ए। चारे खाणी वंड वंडाउँदा ए। अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज साची धार बधाउँदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा इक्को इक रखाउँदा ए। सेवा अन्दर खाणी चार रचाउँदा ए। सेवा अन्दर विष्न ब्रह्मा शिव दे आधार, साचे मार्ग आपे लाउँदा ए। सेवा अन्दर बोल जैकार, चारे बाणी राग अलाउँदा ए। सेवा अन्दर कर पसार, लख चुरासी वंड वंडाउँदा ए। सेवा अन्दर महल अटल उसार, लोक परलोक आप सुहाउँदा ए। सेवा अन्दर गगन मण्डल खेल निराल, आकाश प्रकाश नूर चमकाउँदा ए। सेवा अन्दर रवि ससि आधार, सेवा अन्दर मण्डल मण्डप डेरा लाउँदा ए। सेवा अन्दर ज़िमीं असमान, धरत धवल आप वखाउँदा ए। सेवा अन्दर खेल करे जुग चार, जुग चौकड़ी बन्धन पाउँदा ए। सेवा अन्दर बोल जैकार, चारे वेदां राग अलाउँदा ए। सेवा अन्दर खेल न्यार, निरगुण सरगुण घाल कमाउँदा ए। सेवा अन्दर हो त्यार, निरवैर पुरख वेस वटाउँदा ए। सेवा अन्दर कर शृंगार,

❋

❋

पंज तत काया चोला आप हंढ्ढाउँदा ए। सेवा अन्दर बण गुरू अवतार, लोकमात वेख वखाउँदा ए। सेवा अन्दर शब्दी धार, धुर दा राग अलाउँदा ए। सेवा अन्दर बण लिखार, कातब आपणी कलम चलाउँदा ए। सेवा अन्दर कर प्यार, अमृत मेघ बरसाउँदा ए। सेवा अन्दर खेल संसार, सज्जण सुहेले मेल मिलाउँदा ए। सेवा अन्दर हो ख़बरदार, बेख़बर ख़बर सुणाउँदा ए। सेवा अन्दर जलवा नूर कर उज्यार, ज़ाहर ज़हूर पड़दा लाहुँदा ए। सेवा अन्दर पीर पैगम्बर बण के मीत मुरार, सगला संग निभाउँदा ए। सेवा अन्दर कलमा कायनात बोल जैकार, हदाइत इक्को इक सुणाउँदा ए। सेवा अन्दर भगत भगवन्त कर त्यार, भगती इक्को इक वखाउँदा ए। सेवा अन्दर सन्त सज्जण लए उठाल, अन्दर वड़ वड़ मेल मिलाउँदा ए। सेवा अन्दर गरुमुखां करे प्रितपाल, जुग जुग सिर सिर हथ्थ रखाउँदा ए। सेवा अन्दर गुरसिखां चले नाल, जगत विछोड़ा दूर कराउँदा ए। सेवा अन्दर खाणी बाणी कर त्यार, शास्त्र सिमरत वेद पुराण बणत बणाउँदा ए। सेवा अन्दर गीता ज्ञान दे आधार, अञ्जील कुरान ढोला गाउँदा ए। सेवा अन्दर करे खेल अगम्म अपार, अगम्मड़ी कार कमाउँदा ए। सेवा अन्दर तेई अवतार, साहिब सतिगुर हुक्म चलाउँदा ए। सेवा अन्दर ईसा मूसा मुहम्मद लए उठाल, मुसल्ला इक्को हेठ वछाउँदा ए। सेवा अन्दर नानक गोबिन्द बन्न्ह धार, साची सेवा इक लगाउँदा ए। सेवा अन्दर भगत अठारां कर प्यार, प्रेम प्रीती जोड़ जुड़ाउँदा ए। सेवा अन्दर गोबिन्द बणाया आपणा बाल, पिता पुरख अकाल अख्वाउँदा ए। सेवा अन्दर बाले नीहां हेठां दए सवाल, सेवा अन्दर महल अटल रुशनाउँदा ए। सेवा अन्दर खण्डा खड़ग खिच कटार, तीर तरकश भथ्था आपणे कंध वखाउँदा ए। सेवा अन्दर सब कुछ वार, आप आपा मेट मिटाउँदा ए। सेवा अन्दर सत्थर हंढ्ढाया सांझे यार, माछूवाड़ा रुत सुहाउँदा ए। सेवा अन्दर बोल जैकार, पुरख अकाल इक ध्याउँदा ए। सेवा अन्दर बण भिखार, साची भिख्या मंग मंगाउँदा ए। सेवा अन्दर देवणहार, धुर दी वस्त आप वरताउँदा ए। सेवा अन्दर अगम्मी गुफ़तार, बिन रसना जिह्वा राग अलाउँदा ए। सेवा अन्दर करे खेल आप निरँकार, निरगुण आपणी कल वरताउँदा ए। सेवा अन्दर कीता कौल इकरार, धुर दा लेख आपणे हथ्थ रखाउँदा ए। सेवा अन्दर कल कल्की लै अवतार, सम्बल आपणी रुत्त सुहाउँदा ए। सेवा अन्दर गोबिन्द कर प्यार, शब्दी जोती जोड़ जुड़ाउँदा ए। सेवा अन्दर लेखा जाण जुग चौकड़ी चार, नव नौ पन्ध मुकाउँदा ए। सेवा अन्दर हो त्यार, त्रैगुण अतीता फेरा पाउँदा ए। सेवा अन्दर करे खेल आप करतार, कुदरत आपणा खेल रचाउँदा ए। सेवा अन्दर वेखे विगसे वेखणहार, नेत्र लोचण नैण खुलाउँदा ए। सेवा अन्दर हो के गरिफ्तार, आपणा बल ना कोए जणाउँदा ए। सेवा अन्दर आपा आप वार, पंज तत काया माटी तत जलाउँदा ए। सेवा अन्दर जोती जोत कर चमत्कार,

❋

❋

दीआ दीपक इक्को डगमगाउँदा ए। सेवा अन्दर करे खेल सिरजणहार, निरगुण निरवैर पुरख अकाल दीन दयाल परवरदिगार सांझा यार साची करनी कार कमाउँदा हे। सेवा अन्दर भगत भगवन्त लए उठाल, फड़ बाहों गोद बहाउँदा ए। सेवा अन्दर वेखे लाल, लालन आपणा रंग रगाउँदा ए। सेवा अन्दर हो दयाल, दयालता इक्को इक वरताउँदा ए। सेवा अन्दर नाता तोड़ काल महाकाल, महिबूब आपणा घर वखाउँदा ए। सेवा अन्दर सचखण्ड दुआर सच्ची धर्मसाल, हरि भगतां लई बणाउँदा ए। सेवा अन्दर सन्त सुहेले लए भाल, पुरख अबिनाशी दर दर घर घर सेव कमाउँदा ए। सुण सेवा आ के वेख सब दा हाल, बिन सेवक नज़र कोए ना आउँदा ए। सब दे मस्तक नूरी जलवा इक जलाल, जौहर इक्को रंग वखाउँदा ए। श्री भगवान साची सेवा विच्चों लए भाल, जो भालयां हथ्थ किसे ना आउँदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा विच सर्ब रखाउँदा ए। सेवा कहे मोहे होई हैरानी, नेत्र नैणां नैण शरमाईआ। श्री भगवान तेरी खेल महानी, मैं समझ सकां ना राईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर तेरे दर उते भरन पाणी, माण अभिमान ना कोए जणाईआ। तेरी सेवा विच फिरदे चारे खाणी, चारों कुण्ट नज़री आईआ। तेरी सेवा विच दो जहान चलावण निशानी, निशाना इक्को इक तकाईआ। तेरी सेवा विच सब ने बोली बाणी, बाण निराला तीर चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दे मोहे वर, दर तेरे मंग मंगाईआ । सुण सेवा प्रभ कहे करतार, हरि करता दए जणाईआ। सेवा विच सर्ब संसार, दिवस रैण सेव कमाईआ। गुरमुखां सेवा अपर अपार, जन भगतां सेवा सोभा पाईआ। मनमुखां सेवा जगत प्यार, कूड़ा नाता जोड़ जुड़ाईआ। साची सेवा हथ्थ ना आए बिन सतिगुर चरण प्यार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक सुणाईआ। सेवा कहे मैं तैथों डरदी, उच्ची कूक सकां ना राईआ। मनमुख दवारे जावां मरदी मरदी, मेरी चले ना कोई वड्याईआ। तेरे प्रेम दा मिले कोई ना दर्दी, धुर दा संग ना कोई बणाईआ। मन वासना सब दी लग्गी मर्ज़ी, मुजरम दिसे जगत लोकाईआ। जिस वेले जन भगत दवारे वड़दी, गीत गावां ख़ुशीआं चाईं चाईंआ। निउँ निउँ पैर ओहनां दे फड़दी, जो तेरे चरणी लग्न सरनाईआ। गोली बणां दर दी, घर घर सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा दे इक वर, हरि एका दे वखाईआ। सुण सेवा कहे निरँकार, हरि करता आप जणाइंदा। सेवा विच खेल अपार,,अपरम्पर आप समझाइंदा। साची सेवा अपर अपार, धुर दा फल खवाइंदा। जगत सेवा कूड़ पसार, करता कीमत कोए ना पाइंदा। कूड़ी सेवा अन्दर नेत्र रोवे पुरख नार, पुत्तर धी सर्ब कुरलाइंदा। जगत कटुम्ब ना कोए अधार, सज्जण सैण नज़र कोई ना आइंदा। साची सेवा गुरमुख गुरमुख करन प्यार, प्रेम प्रीती विच्चों प्रगटाइंदा। जिस

❋

❋

सेवा दी खिले सच गुलज़ार, सो बगीचा हरि महकाइंदा। सेवा करदे करदे सेवा मंगदे गए गुरू अवतार, पीर पैगम्बर झोली सर्ब डाहइंदा। सब दी सेवा करे आप निरँकार, सेवा करदा नज़र किसे ना आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा भेव आप समझाइंदा। सुण सेवा धुर दी गाथ, हरि करता आप जणाईआ। तेरी सेवा जगत दात, पारब्रह्म वड्याईआ। तेरा मेला भगतां साथ, सन्त साजण जोड़ जुड़ाईआ। तेरी सेवा प्रभ चरण प्रीती नात, घर इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। सेवा कहे मोहे कोई ना नाता, जगत मिले ना कोई वड्याईआ। इक्को मंगां धुर दी दाता, दातार तेरे अग्गे झोली डाहीआ। मैं जन भगत दवारे ख़ाली बरतन मांझां नाल परातां, ख़ाक धूढ़ी नाल सेव कमाईआ। निउँ निउँ गुरमुखां दे चरणा वल झाकां, नैण उपर ना सकां उठाईआ। हौली हौली सुणां उहनां दीआं बातां, जो ख़ुशीआं तेरा ढोला गाईआ। जिन्हां बिरहों विछोड़े विच लँघाईआं रातां, तिन्हां पैरां हेठ आपणा सीस टिकाईआ। चुक्क के भार धन्न धन्न आखां, कहि कहि शुकर मनाईआ। ख़ुशीआं विच कहां मेरीआं मुक्कीआं वाटां, अग्गे पन्ध नज़र ना आईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मोहे देणी माण वड्याईआ। श्री भगवान कहे सेवा तूं सेव की कमौणी आं। नेत्र लोचण लए पेख, हरि जू की की खेल वरतौणी आं। जन भगतां पिच्छे धरया भेख, तिस आपणी जोत अकालण निरगुण सेवा विच रखौणी आं। भगत दवारे वेख सच कोट, फूलण बरखा इक बरसौणी आं। दे नाम भण्डार अतोट, अतुट दात वरतौणी आं। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सेवा साची सच कमौणी आं। सेवा कहे तूं भगवान, प्रभ तेरे हथ्थ वड्याईआ। एह दात मैनूं दे दे दान, दर दरवेश बैठी झोली डाहीआ। मैं जा के सेवा करां महान, सेवक बण के सेव कमाईआ। जिस मार्ग गुरमुख आण, तिन्हां केस चवर झुलाईआ। जिस वेले मेरे उपर चरण टिकान, मैं ख़ुशीआं नाल लवां उठाईआ। नाले कूक पुकार करां बिना ज़बान, अन्दरे अन्दर राग सुणाईआ। चलो ओस नूं मिलीए आण, जो धुर दा मालक बेपरवाहीआ। जिस मेरी सेवा लाई विच जहान, जन भगतां जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे माण वड्याईआ। सुण के बात सेवा दी हरि, धुर संदेसा इक जणाईआ। उठ बाल आ दर, दर्दी दर्द वंडाईआ। आपणी कहाणी दस्स घड़, की की बणत बणाईआ। तेरी किस लगाई जड़्ह, पत डाहली कवण महकाईआ। की करनी जुग जुग रिहा कर, नेहकर्मी इक्को मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे माण वड्याईआ। सेवा कहे मेरे रूप पंज, पंजां विच्चों नज़री आईआ। पंज कहिण तेरी धार सूरा सरबँग, शहिनशाह तेरी बेपरवाहीआ। शहिनशाह कहे मेरा खेल इक अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ।

❋

❋

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार वड्याईआ। सेवा कहे मेरा मेल पंज, पंज मिले वड्याईआ। मेरा रूप दा ना कोई तत काया कंच, गढ़ नज़र कोई ना आईआ। अप तेज वाए पृथ्मी अकाश ना कोई नूर अग्नी अंच, धूंआँधार ना कोई रखाईआ। साहिब सतिगुर पुरख अकाल बणाई मेरी बणत, घाड़त आपणी हथ्थीं घड़ाईआ। जिस दा भेव नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग किसे ना पाया जीव जंत, गुर अवतार ना कोए लेख लिखाईआ। मेरी महिमा सदा अगणत, रसना जिह्वा ना कोई समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेरा भेव दए चुकाईआ। सेवा कहे मेरे पंज रूप, रूपावन्ती नज़री आईआ। साहिब स्वामी मेरा भूप, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। मेरी सेवा चार कूट, चारे रूप दए समझाईआ। पंजवीं सेवा चरण विच रख सब तों करे मज़बूत, हार जित आपणे हथ्थ रखाईआ। ना कोई तत ना वजूद, बुत्त रूप ना कोई वखाईआ। साहिब सतिगुर इक महिबूब, मेहरवान दए वड्याईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी सदा मौजूद, विछोड़ा नज़र कोई ना आईआ। साहिब सतिगुर मैनूं कर के रख्या महफ्ूज़, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहरवान होए सहाईआ। सेवा कहे मेरा रूप प्रगट, श्री भगवान आप प्रगटाईआ। मेरा खेल हर घट, हरि करता आप जणाईआ। मेरा खेल मरघट, मढ़ी गोर वेख वखाईआ। मेरा खेल तीर्थ तट, तट किनारा फोल फुलाईआ । मेरा खेल मन्दिर मट्ठ, शिवदुआले वेखां चाईं चाईंआ। मेरा खेल हथ्थ पुरख समरथ, श्री भगवान साची सेवा लाईआ। मेरा खेल सदा अकथ, कथनी कथ ना सके राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, सच सेवा दए वड्याईआ। सेवा कहे मेरा प्रीतम ओह, देवे माण वड्याईआ। जिस सेवा अन्दर आपणी सेवा लाई छब्बी पोह, वेस अवल्लड़ा रूप वटाईआ। सेवा ख़ातर निरगुण हो, सरगुण रंग ना कोए रंगाईआ। मीत मुरारा सज्जण ल्या टोह, गोबिन्द आपणे अंग लगाईआ। दो जहानां सब तों सेवा खोह, साची सेवा इक्को रूप वखाईआ। कूड़ कुटम्ब नालों तोड़ मोह, जन भगतां होए सहाईआ। सेवा कर कर दुरमति मैल धो, निर्मल निर्मल आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सेवा आप दरसाईआ। सेवा कहे मैं पंच प्यारी, सच रंग रंगाईआ। जुग चौकड़ी मैंनूं सारे वेंहदे रहे कुँवारी, जोबन मती नूर अलाहीआ। डोली फड़ किसे ना चाढ़्ही, जगत कहार कंध ना कोई उठाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर प्रेम प्रीती करदे गए वारो वारी, वारता लेखे जाणे लोकाईआ। रसना जिह्वा बत्ती दन्द बोल गए उच्ची कूक पुकारी, धुर दा नाद वजाईआ। सब दा दाता शहिनशाह आवे इक्को वारी, एकँकारा नाउँ उपाईआ। जिस दी सेवा सर्ब तों न्यारी, नेत्र नैण नज़र ना आईआ। जिस दी सेवा सेवक रूप बण के देवे

❋

❋

बहारी, कूड़ा किरकट हूंझ वखाईआ। तिस सेवा संग साहिब लगाए यारी, मेहरवान जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवे माण वड्याईआ । सेवा कहे मेरे मेहरवान, मोहे सच दे दृढ़ाईआ। मेरा लेखा कब करें परवान, आपणे लेखे लाईआ। शाह पातशाह हो मेहरवान, निरगुण निरवैर आप जणाईआ। बीस बीसे जन भगतां दे माण, गुरमुख आपणी गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा लेखा इक दृढ़ाईआ। साची सिख्या इक दृढ़ाउँदा ए। श्री भगवान हुक्म सणाउँदा ए। बीस बीसा ख़ुशी मनाउँदा ए। जन भगतां आप वडयाउँदा ए। साची सेवा तेरी रीती इक वखाउँदा ए। पिछली बीती आप झोली पाउँदा ए। अग्गे कर के ठंडी सीती, जन भगतां जोड़ वखाउँदा ए। तूं वेखीं प्रभ दी लुकण मीटी, आउँदा जांदा नज़र किसे ना आउँदा ए। करे खेल अगम्मी अनडीठी, अनडिठड़ी कार कमाउँदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, तैनूं सच दुआर बहाउँदा ए। सेवा तैनूं सच दुआर बहावांगा। जन भगतां अन्दर आप रखावांगा। काया मन्दिर सच सुहावांगा। भाग लगा के डूंग्घी कन्दर, निर्मल नूर जोत चमकावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को दे सच्चा वर, किस वेले खेल कर के मेरा सच्चा घर वखावेगा। श्री भगवान दया कमाउँदा ए। सच सुनेहड़ा इक सुणाउँदा ए। तेरा राह आप चलाउँदा ए। बीस बीसा ढूंड ढुुंडाउँदा ए। जगत जगदीशा रंग रंगाउँदा ए। सब दा ख़ाली कर के ख़ीसा, ख़ालस तेरा रूप जणाउँदा ए। धुर दी दे इक हदीसा, हज़रत कलमा इक पड़ौं्हदा ए। दूर दुराडों आ नज़दीका, नेरन नेर पन्ध मुकाउँदा ए। मेरे भगतां नाल ना करीं शरीका, शरीकत तेरी सर्ब गवाउँदा ए। एहनां अन्दर मेरी तौफ़ीका, तोहफा तेरी झोली पाउँदा ए। तूं सेवा सेवा कराईं नाल रीझां, रहीम रहमान वेख वखाउँदा ए। अग्गे वेख लँघ दहिलीजां, पर्दा उहला आप उठाउँदा ए। नेत्र तक्क ला के नीझां, नैण अक्ख खुलाउँदा ए। सेवा वेख कहे प्रभ नज़री आया मीता, मित्र प्यारा जो अख्वाउँदा ए। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरिभगत जिस अकट्ठा कीता, घर इक्को रंग चढ़ौ्हंदा ए। भेव चुकाया ऊँचां नीचां, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश संग निभाउँदा ए। जिन्हां नैण खोल्ह तीजा, राती सुत्तयां दरश दिखौंदा ए। एहनां दी सेवा अन्तर रीझा, प्रेम प्रीती इक वखाउँदा ए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप जणाउँदा ए। सेवा कहे मैं सेवा करनी, सेवक रूप वटाईआ। भगवान कहे लग्ग एहनां दी चरणी, जो चरणी बैठ सीस झुकाईआ। सेवा कहे मैं पाणी भरनी, दर दर घर घर फेरा पाईआ। भगवान कहे औखी मंज़ल चढ़नी, बिना हरि किरपा चढ़न कोई ना पाईआ । सेवा कहे मैं तैथों डरनी, सीस ना उपर उठाईआ। श्री भगवान कहे मैं उह खेल करनी, जो आदि जुगादि ना किसे कराईआ।

❋

❋

सेवा कहे मैं मरदी मरनी, मर मर आपा आप मचाईआ। श्री भगवान कहे तूं इक्को सिख्या पढ़नी, जो गुरमुख देण समझाईआ। सेवा कहे मैं कन्नी फड़नी, चोली गंढ्ढ पवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सेवा सच सेवा दए समझाईआ। सेवा वेख सेवक सेवा करन, अट्ठे पहर ध्यान लगाईआ। रसना जिह्वा परम पुरख दा ढोला पढ़न, सच्चा राग अल्हाईआ। बिरहों विछोड़े अन्दर मरन, जीवत जीवण रूप वटाईआ । तूंही तूंही करन, मैं ममता रहे गंवाईआ। जागत सोवत ख़ुशीआं करन, कर कर रहे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एह देवे सच माण वड्याईआ। श्री भगवान कहे सुण धुर सुचज्जी, अच्छी तरह समझाईआ। सेवा अन्दर रात संगत गई भज्जी, सुरती सतिगुर विच रलाईआ। जिस वेले रात होई अद्धी, अन्ध अन्धेर रहे गंवाईआ। गुरमुख गुरसिख हथ्थ खलोते बद्धी, बन्दना इक कराईआ। किशन सिँघ हौली जिही बात सुणाई अद्धी, अग्गों बैठा ज़बान बंद कराईआ। साहिब सतिगुर तेरी वड्याई वड्डी, किछ कहिणा कहिण ना पाईआ। ओसे वेले पंजां सपुत्रीआं किहा बापू गल्ल अच्छी, अच्छी तरां जणाईआ। मैंढी सीस कर के नंगी, खुलड़े केस दिती दुहाईआ। लालो उठ के मंग मंगी, मेहरवान हो सहाईआ। श्री भगवान किहा सत्त महीने एहनां दी औध रहिंदी, लेखा मुकया थाउँ थाईंआ। ओसे वेले संगत सारी रो के कैहन्दी, बख्श साहिब सच्चे गुसाईआ। इक्को तेरे प्रेम दी लग्गे मैहन्दी, दूजा रंग ना कोई रंगाईआ । तेरी काया तेरे हुंदयां ढहिंदी, लज्जया तेरी झोली पाईआ। संगत तेरी तेरा भाणा सहिंदी, सिर सिर ख़ुशी मनाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दोहां हथ्थां फड़ के किहा हरि दया करे कला ना चढ़दी ना ढहिंदी, ढहि ढेर ना कोई बणाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान देवे दान हो मेहरवान जगत जहान निशानी रहिंदी, लेखा सके ना कोई मुकाईआ। सुण बचन लाल नेत्र रो, लालो आख सुणाईआ। तेरे बिनां ना साडा को, संग ना कोई वखाईआ। तेरे जोगे गए हो, दिवस रैण निक्कीआं निक्कीआं बच्चीयां रहीआं गाईआ। क्यों प्रभू तोड़दा मोह, नाता पंज तत छुडाईआ। श्री भगवान दयावान आपे हो, सिँघ किशन दिती वड्याईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान रख विचोला मैनूं एहनां जोगा गया हो, सिर ओढण पर्दा दोशाला आपणा आप टिकाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जींवदयां जींवदयां जीउदे जीव लए तराईआ।