२६ चेत २०२१ बिक्रमी दिल्ली दरबार पहाड़ गंज
परवरदिगार दए पैग़ाम, पेशीनगोई जणाईआ। शाह रूम कहे मैं सुणया एलान, आलमगीर करे पढ़ाईआ। उम्मत नबी रसूल दिसे महमान, चौदां तबक देण दुहाईआ। सदी चौधवीं होए हैरान, अमाम आपणा हुक्म वरताईआ। ख़ालक ख़लक बदले नज़ाम, नौबत आपणा नाम वजाईआ। चोटी मुंने बण के आप हजाम, कलधारी आपणी कल धराईआ। पीर पैगम्बर करन
❋
❋
सलाम, सजदा सीस झुकाईआ। लख चुरासी किसे ना आए पहचान, बेपहचान बेपरवाहीआ। नूरी कलमा वेखे इक मैदान, दो जहानां खोज खुजाईआ। मुश्किल भगतां करे आसान, रहमान रहमत इक कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। शाह रूम कहे मैं होया महिरूम, ख़ाली हथ्थ रिहा वखाईआ। बरदा दर बणा ममनून, सजदा सीस झुकाईआ। परवरदिगार दा पढ़या ना किसे हक़ मज़मून, मजलस सच ना कोए कमाईआ। शाह सुल्तानां लेखा चुक्के वांग फ़रऊन, फर्श अर्श दए दुहाईआ। नुक्ता नज़र ना आए नून, ऐन अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। कूड़ी क्रिया मिटण वाला हजूम, हज़रत हुक्म सच वरताईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी जिस दा किसे ना लाया नजूम, भेव सके कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल बेपरवाहीआ। शाह रूम कहे वेख्या शाहकार, शहिनशाह दाता बेपरवाहीआ। बिन अस्व बणया शाहसवार, लोक परलोक दो जहान चरणां हेठ रखाईआ। बिन काग़ज़ कलम लेख लिखे अगम्म अपार, शाही शकल ना कोए जणाईआ। नग़मा नज़म सुणाए धुर दी धार, नाद धुन वजाईआ। मैं वेख होया हैरान, नेत्र नैण शरमाईआ। जिस दी सिफ्त करे अञ्जील कुरान, परवरदिगार नूरो नूर नूर ख़ुदाईआ। सो ख़ालक खेल करे महान, महिबूब आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे धुरदरगाहीआ । शाह रूम कहे पीर पैगम्बर देण शहादत, पिछला लेखा अग्गे रखाईआ। अग्गे मुक्के जगत इबादत, मकतब नज़र कोए ना आईआ। परवरदिगार बेपरवाह बदले सब दी आदत, अदना आहला इक्को रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ। शाह रूम कहे मैं सूफ़ीआं वेखी टोपी, पैगम्बरां सेली नज़री आईआ। काहनां नाल नच्चदी वेखी गोपी, सीता राम सति लई प्रनाईआ। गुर अवतारां हथ्थ फड़ाई वेखी सोटी, शब्दी धार जणाईआ। जन भगतां आत्मा चढ़दी वेखी चोटी, सच महल्ले सोभा पाईआ। साचे सन्तां जगदी वेखी जोती, निरगुण सरगुण करे इक रुशनाईआ। गुरमुख गाउँदे वेखे श्लोकी, साचा ढोला राग अल्हाईआ। गुरसिख मेल मिलाया वेख्या शौंकी, शहिनशाह आपणा जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाणा इक वरताईआ। रूम कहे मैं वेख्या रहीम, राज़क दाता बेपरवाहीआ। जिस दी अजब निराली ताअलीम, तुलबा गुर अवतार पीर पैगम्बर लए बणाईआ। जिस दा महल अटल आलीशान अज़ीम, अजब अजीब निराला नूर करे रुशनाईआ। जो आदि जुगादि जुग चौकड़ी गहर गम्भीर ग़नीम, गुणवन्ता बेपरवाहीआ। जिस दा रूप ना नर ना मदीन, जोती जाता परवरदिगार नूर इलाहीआ। जिस दी एथे ओथे दो जहानां करे ना कोए तक्सीम, लोक परलोक वंड ना कोए वंडाईआ। सो साहिब सतिगुर पुरख अकाल दीन दयाल आपणी धार रखे महीन, जग नेत्र वेखण कोए ना पाईआ। शाह
❋
❋
पातशाह होए शहिनशाह दर बरदा बणे मस्कीन, ग़ुलाम आपणा रूप वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल हरि रघराईआ। शाह रूम कहे मैनूं याद आया जेठ नौ, पिछला लेखा समझाईआ। नव नौ चार वेख्या भौं, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। दहि दिशा माणस वेखे बणे काउँ, हँस काग रूप वटाईआ । जननी जन जणेंदी नज़र ना आई माउँ, पिता गोद ना कोए पूत सुहाईआ। सति सतिवादी पकड़े कोई ना बांहों, फड़ गले ना कोए लगाईआ। सिर रखे ना ठंडी छाउँ, समरथ देवे ना कोए वड्याईआ। सिर झुके ना साचे पाउँ, चरण कँवल ना कोए सरनाईआ। अदालत सच ना करे कोए न्याउँ, जगत मुख़ालफ़त विच लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा हुक्म रिहा वरताईआ। शाह रूम कहे मैं मिटावां शक़, शख़सीयत सब नूं दयां समझाईआ। जिस दी हकीकत आदि जुगादी हक़, सो हाकम बेपरवाहीआ। मैं जलवा नूर ज़हूर ल्या तक्क, दाता दानी नज़री आईआ। वसणहारा घट घट, ब्रह्मण्ड खण्ड रिहा समाईआ। पीर पैगम्बरां सच सनुहुड़ा रिहा दस्स, दस्तावेज़ दस्त पिछला लेख फड़ाईआ। नेत्र खोल्ह वेखो अक्ख, वेला आख़र दए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मरान आपणा हुक्म वरताईआ । हुक्मरान बणे महिबूब, मुजरा दो जहान वेख वखाइंदा। खेले खेल बहि के सच अरूज, ज़िमीं असमान फोल फुलाइंदा। चढ़ हक़ मंज़ल मक्सूद, नेत्र नैण अक्ख खुल्हाइंदा। चौदां तबक वेख हदूद, हज़रत आपणा फेरा पाइंदा। कवण जन होए महफ्ूज़, मेहर नज़र कवण उठाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा लेखा आप दृढ़ाइंदा । शाह रूम कहे मैं वेख्या शायर, शरीअत विच्चों बाहर नज़री आईआ। अगम्म अथाह बेमुकाम जिस दी सैर, सैरगाह दो जहानां कोलों बाहर रखाईआ। जिथ्थे कोई ना वड़े ऐर ग़ैर, हैबत सब दे उते छाईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर दर बरदे मंगदे मेहर, चरण सरन सरन चरण सीस झुकाईआ। नूर नुरानी शाह सुल्तानी तेरी लहर, आदि जुगादि इक्को धार वहाईआ । सच पैगम्बर दर दुआर मंगदे ख़ैर, ख़ैरीयत तेरे कोलों झोली पाईआ। खाणी बाणी शास्त्र सिमरत अञ्जील कुरान मिल के बण के मुशायर, मुशायरा तेरा नाम सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा रिहा खुल्हाईआ। शाह रूम कहे मैं तक्कया अक्ख, अक्खीआं वालयां दयां जणाईआ। करे खेल पुरख समरथ, महिमा अकथ कथ दृढ़ाईआ। बेपरवाह आया नट्ठ, पड़दानशीं पर्दा रिहा चुकाईआ। साचा मार्ग इक्को दस्स, धुर दी करे पढ़ाईआ। कूड़ी क्रिया खेड़ा भट्ठ, सति सच करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान होए सहाईआ। शाह रूम कहे मैनूं याद आए पिछले हार, जो मस्तक सीस उते टिकाईआ। जिस दी जन भगत खिड़ी गुलज़ार, गुलशन सच नाम महकाईआ। तिस दी सुण सच्ची गफ़तार, गुफ़त
❋
❋
शुनीद ख़ुशी मनाईआ। मुहब्बत करे बण के सांझा यार, रहमत विच्चों रहमत आप प्रगटाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा लेखे रिहा लगाईआ। शाह रूम कहे मैं तक्कया उह नज़ारा, आपणी नज़र उठाईआ। जोती चमके नूर उज्यारा, सच करे रुशनाईआ। दो जहानां वेखणहारा आर पार किनारा, मझधार आपणा हुक्म वरताईआ । लेखा जाणे गुर अवतारा, पीर पैगम्बरां हुक्म वरताईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी धुर स्वामी परवरदिगारा, पारब्रह्म बेअन्त अगम्म अथाह अथाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा रिहा खुल्हाईआ। शाह रूम कहे सब रहिणा शाद, शाकर सब नूं आप कराइंदा। कूड़ी क्रिया करे बरबाद, धुर फ़रमाणा हुक्म जणाइंदा। भगत भगवान सच दवारे करे आबाद, साची बस्ती नाम वसाइंदा। सति धर्म दे चाढ़्ह जहाज़, कूड़ी क्रिया पार कराइंदा। सदी चौधवीं सुण फ़रयाद, फाँसी सब दे गल लटकाइंदा। ईसा मूसा मुहम्मद धुर दी सुणन आवाज़, हौली हौली आप जणाइंदा। कर किरपा जन भगतां खोल्हे राज़, पड़दा उहला आप उठाइंदा। सम्मत इकीसे सब दी अक्ल भुल्ले निमाज़, निमाज़ी नज़र कोए ना आइंदा। वेखो करनेहारा किवें करे फ़साद, फ़ैसला आपणे हथ्थ टिकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा वर, पिछला लेखा कराया याद, नव जेठ दिती दाद, शाह रूम मौलाना मुग़ालते विच कदे ना आइंदा।