पुस्तकालयभाग १६

१७ जेठ २०२१ बिक्रमी गुरा राम दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

मेहरवान हो के आया प्रभ आप, सो साहिब सतिगुर फेरा पाइंदा। दयावान हो के जपाए इक्को जाप, आत्म परमात्म बूझ बुझाइंदा। भगत वछल हो बख्शे अगम्मी दात, वस्त अमोलक झोली पाइंदा। प्रकाशवान हो के मेटे अन्धेरी रात, अन्ध अन्धेरा दूर कराइंदा। बोध अगाधा हो के दस्से सच्ची गाथ, सोहँ ढोला राग सुणाइंदा। पतिपरमेश्वर हो के बणे पित मात, भगत भगवन्त पूत सपूते गोद उठाइंदा। शाह पातशाह हो के चरण कँवल बंधाए नात, सरन सरनाई इक जणाइंदा। निरगुण निरवैर निराकार हो के पारब्रह्म ब्रह्म दस्से सच्ची ज़ात, वरन गोत ऊँच नीच वंड ना कोए वंडाइंदा। लोक परलोक ब्रह्मण्ड खण्ड वेख सच दुआर दसाए हाट, चौदां लोक चौदां तबक पढ़ाइंदा। गुप्त ज़ाहर बातन करे बात, अनहद नादी नाद सुणाइंदा। सच किनारा पत्तण वेखे कन्ढ्ढी घाट, नईया नौका आपणा नाम जणाइंदा। दीन दयाल हो के पुछणहारा वात, वास्ता आपणे नाल जुड़ाइंदा। अनभव धारी हो के रिहा भाख, लख चुरासी खोज खुजाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग जो गए आख, आखर सब दा लेखा झोली पाइंदा। करे खेल बण स्वांगी नटुआ नाट, मण्डल रासी रास रचाइंदा।

❋

❋

सेज सुहाए सुहञ्जणी बिन पावा चूल खाट, अन्तर आत्म सोभा पाइंदा। देवे वड्याई हरिजन गुरमुख वड वड भाग, रुत रुतड़ी आप सुहाइंदा। गृह मन्दिर घर दीपक जगे चिराग़, बिन तेल बाती डगमगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सज्जण सुहेले आप मिलाइंदा। सज्जण सुहेले मिलावणहारा, पड़दा उहला आप चुकाईआ। वेखे विगसे वेखणहारा, दूर दुराडा नेरन नेरा रूप वटाईआ। अन्तर आत्म करनहार प्यारा, परमात्म प्रीतम हो के वेस वटाईआ। महल अटल देवणहार सहारा, साढे तिन्न हथ्थ काया बंक खोज खुजाईआ। नाम सौदागर बण वणजारा, शब्द अमोलक हट्ट चलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निरवैर आपणा रूप धराईआ । निरवैर हो के आया प्रभ, पारब्रह्म प्रभ वेस वटाइंदा। सन्त सुहेले लए लभ्भ, जीव जंत खोज खुजाइंदा। घर स्वामी वजाए नद, धुर दा राग अल्हाइंदा। कूड़ी क्रिया विच्चों कढ्ढ, सच प्रीती जोड़ जुड़ाइंदा। कर प्रकाश काया हड्ड, जोती जाता डगमगाइंदा। अमृत जाम प्याए मध, बिन रसना रस चखाइंदा। साचे मन्दिर आपे लँघ, घर घर विच वेख वखाइंदा । आत्म सेज अगम्मी पलँघ, अबिनाशी करता डेरा लाइंदा। ना कोई सूरज ना कोई चन्द, नूरो नूर नूर रुशनाइंदा। एथे ओथे दए इक अनन्द, अनन्द अनन्द विच समाइंदा। किरपा कर सूरा सरबँग, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जन भगतां चोली दए रंग, रंग रंगीला इक चढ़ाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाइंदा। भगत वछल आया भगवन्त, भगवन दया कमाईआ। जिस दी महिमा आदि जुगादि सिफ्त सुणौदे ग्रन्थ, शास्त्र सिमरत राग अल्हाईआ। जिस नूं दीन मज़्हब मन्नदे पन्थ, इष्ट देव स्वामी कहि कहि सीस निवाईआ। जिस दी ओट रखदे सन्त, आप आपणा भेंट चढ़ाईआ। जिस नूं गुरमुख कैहन्दे धुर दा कन्त, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। जिस नूं गुरसिख कैहन्दे बणावे बणत, घड़न भंनणहार वड्डी वड्याईआ। जिस दा लेखा लख चुरासी जीव जंत, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज रिहा समाईआ। जिस दवारे विष्न ब्रह्मा शिव बणे मंगत, दर बैठे अलख जगाईआ। जिस दवारयों गुर अवतार पीर पैगम्बर बोध अगाधे बणन पंडत, धुर दा राग नाद शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सो स्वामी खेल कराईआ। सो स्वामी आया जग, जग जीवण दाता नाउँ धराइंदा। जन भगतां वासा कर उपर शाह रग, घर साचे मेल मिलाइंदा। जन्म जन्म दी बुझाए अग्ग, कर्म कर्म दा रोग गवाइंदा। नौ दवारे पार हद्द, घर मन्दिर इक वखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां वेख वखाइंदा। भगत तारनहार प्रभ आप, निरगुण दया कमाईआ। जुग चौकड़ी पिच्छों परमात्म हो के बणे बाप, पिता हो के गोद सुहाईआ। निरगुण हो के दस्से जाप, सोहँ ढोला इक समझाईआ। दाता हो के बख्शे दात, दयावान झोली आप

❋

❋

भराईआ। साची नईया बेड़े चाढ़्ह जहाज़, निरगुण आपणे कंध उठाईआ। एथे ओथे रख लाज, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे रिहा जगाईआ। हरिजन जगाए शब्दी धार, सहिज सहिज उठाईआ। अन्तर आत्म कर प्यार, परमात्म वेख वखाईआ। निरगुण सरगुण दए आधार, निरवैर खेल खलाईआ। जीव जंत ना पावे सार, भरमे भुल्ले सर्ब लोकाईआ। गुरमुख विरला जिस बख्शे चरण कँवल उपर धवल इक प्यार, प्रीती नीती इक दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा मार्ग इक वखाईआ। सच्चा मार्ग रिहा दस्स, दर्दी दर्द वंडाईआ। प्रगट हो पुरख समरथ, साहिब फेरा पाईआ। गुरमुखां खोल्ह आपणी अक्ख, आखर बूझ बुझाईआ। अमृत झिरना धुर दा रस, बूँद स्वांती मुख चुआईआ। सति सन्तोख धीरज जत, हठ रूप दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ। मेहर नज़र करे पारब्रह्म, नेत्र नैण नैण उठाईआ। जन भगतां लेखे लाए कर्म, निहकर्मी होए सहाईआ। सच जणावे इक्को धर्म, सति सतिवादी धुर दी बूझ बुझाईआ। लेखा चुक्के वरन बरन, चार अठारां वंड ना कोए वंडाईआ। पुरख अकाल सब दी सरन, सरनगति इक अख्वाईआ। सन्त सुहेले पल्लू फड़न, गुर चेले मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। वड्याई वड्डा देवणहारा, आदि जुगादी खेल कराइंदा। जिस दा अन्त ना पारावारा, बेअन्त नाउँ धराइंदा। जो जुग चौकड़ी खेल वेखणहारा, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी कार कमाइंदा। जो नित नवित्त गुर अवतार पीर पैगम्बर लए अवतारा, लख चुरासी जीव जंत साध सन्त आप समझाइंदा। जो शब्द अनाद बोलणहार जैकारा, सिफ्ती सिफ्ती नाउँ प्रगटाइंदा। जो शास्त्र सिमरत वेद पुराण बणे लिखारा, अक्खर अक्खर जोड़ जुड़ाइंदा। जो वाक भविक्ख्त दस्सणहारा भेव न्यारा, अनभव आपणी कार कमाइंदा । जो जोती जाता पुरख बिधाता वसणहारा धाम न्यारा, सचखण्ड साचे सोभा पाइंदा। सो साहिब समरथ कलयुग अन्तिम खेल करे न्यारा, निराकार भेव अभेदा आपणा आप खुलाइंदा। भगतां देवे बिन भगती सहारा, आत्म शक्ती शख्सीयत आपणे नाल मिलाइंदा। प्रेम प्रीती अन्दर बण वणजारा, दर दर घर घर फेरी पाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाइंदा। साची करनी करे करतार, करनहार दया कमाइंदा। भगत जनां सच प्रितपाल, प्रितपालक हो के सेव कमाइंदा। कोए ना जाणे आपणी घाल, बण दलाल मेल मिलाइंदा। अगला पिछला दस्स अहिवाल, हकीकत हक़ विच्चों प्रगटाइंदा। गोद उठा छोटे नन्न्हे निक्के बाल, बालक आपणी उंगली लाइंदा । सच वखा सच्ची धर्मसाल, धर्म दवारा इक सुहाइंदा। मार्ग देवे धुर सुखाल, औझड़ राह ना कोए पाइंदा। जिस दी जुग चौकड़ी गुर अवतार करदे गए भाल, नेत्र नैण नैण सर्ब उठाइंदा। सो प्रगट हो के खेल करे दीन दयाल, दीनां

❋

❋

अनाथां नाथ हो के गले लगाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाइंदा। साची करनी करे गोबिन्द, गहर गम्भीर वड्डी वड्याईआ। जन भगतां मेट कूड़ी चिन्द, चिन्ता चिखा दिती जलाईआ। शब्द अनादी बणा बिंद, सुत अपराधी लए उठाईआ । लेखा जाणे जीउँ पिण्ड, ब्रह्मण्ड खोज खुजाईआ। नाम सतार वजाए धुर दी किंग, तन्दी तन्द सतार नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल गहर गम्भीर गुणी गहिंद, गवर आपणा हुक्म वरताईआ। गहर गम्भीर वड डूंग्घा सागर, शाह पातशाह इक अख्वाईआ। सच सरोवर जन भगतां निर्मल कर्म करे उजागर, दुरमति मैल धवाईआ। एथे ओथे अग्गे पिच्छे निरगुण सरगुण देवे आदर, अदालत धुर दी दए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच करनी कार कमाईआ।

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

भगवान कहे मैं सेवादार, जुग जुग जन भगतां सेव कमाइंदा। नित नवित्त लै अवतार, वेस अनेका रूप वटाइंदा। सति सतिवादी मार्ग सच सिखाल, सिख्या धुर दी इक पढ़ाइंदा। लख चुरासी जीव जंत विच्चों उठाल, पर्दा उहला मेट मिटाइंदा। दूर दुराडा नेरन नेरा हो के पुच्छां हाल, अन्तर आत्म खोज खुजाइंदा। बाल अञ्याणे फड़ उठावां सच वखावां सच्ची धर्मसाल, दर दवारा इक्को इक जणाइंदा। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग चलां नाल नाल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाइंदा। भगवान कहे मैं भगतां जोगा, जग जीवण दाता नाउँ धराईआ। पंज तत काया चोला चोग़ा, चोली आपणी रंग वखाईआ। शब्दी हो के देवां होका, धुर दा नाउँ सुणाईआ। माण दवावां चौदां लोकां, परलोक दयां वड्याईआ। साची बख्शां चरण ओटा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जीव जंत विच्चों वेखां खरा खोटा, नाम कसवटी उपर लगाईआ । नाम पदार्थ देवां बहुता, जगत धन ना कोए चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग इक दृष्टाईआ। भगवान कहे मैं भगतां मीत, मित्र प्यारा इक अख्वाइंदा। पंज तत काया करां ठंडी सीत, अग्नी तत बुझाइंदा। सच सुणावां सोहँ गीत, दूजा राग ना कोए अल्हाइंदा। बण स्वामी वसां चीत, चेतन सुरती आप वखाइंदा। अचरज दस्सां धुर दी रीत, सच प्रीत इक बणाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सदा सुहेला दया कमाइंदा। भगत कहे प्रभ तेरी ओट, भगवन तेरी सरनाईआ। मेरा नूर नुरानी तेरी जोत, रूप अनूप तेरा नज़री आईआ। मेरा काया बंक तेरा कोट, घर मन्दिर दित्ता सुहाईआ। तेरा नाम मेरा श्लोक, सोहणा ढोला राग अल्हाईआ । तेरे प्रेम प्यार अन्दर मोहत, मुहब्बत

❋

❋

तेरे नाल लगाईआ। तेरे चरण मिले मौज, मजलस होर ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच मार्ग देणा जणाईआ। भगत कहे प्रभ तेरा सदका, हउँ वारी घोली घोल घुमाईआ । लेखा जाणे पूरब जन्म दा, कर्म आपणे लेखे पाईआ। लहिणा देणा चुकाए मरन का, भाण्डा भरम भउ भंनाईआ । लहिणा देणा देवीं साची सरन का, शरनारथी आपणी गोद उठाईआ। मार्ग दस्सीं मंज़ल चढ़न का, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। भगत कहे मोहे तेरा भरवासा, सरनगति तेरी सरनाईआ। जन्म जन्म दी पूरी कर दे आसा, हउमं तृष्ना मेट मिटाईआ। दर दरवेश घर होए ना कोए निरासा, नर नरायण तेरी वड्डी वड्याईआ । वस्त अगम्म अथाह बेपरवाह प्रेम प्रीती बख्श दाता, दयावान दया कमाईआ। अन्दर बाहर गुप्त ज़ाहर रसना जिह्वा बत्ती दन्द गावां तेरी गाथा, मन्त्र इक्को इक करां सच पढ़ाईआ। बिन तेरी किरपा तेरा रूप ना किसे पछाता, बेपहचान नज़र किसे ना आईआ। सच सच तूंही पिता तूंही माता, हउँ बालक रूप सखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बख्शी इक्को नाता, धुर दा मेला मेल मिलाईआ। भगवान कहे मैं बणां संग, दूजा संगी ना कोए बणाईआ। भगत कहे मैं लागां अंग, अंगीकार इक्को इक अख्वाईआ। श्री भगवान कहे मैं वजावां मृदंग, धुन आत्मक राग अल्हाईआ । भगत कहे मैं माणां अनन्द, अनन्द अनन्द तेरे विच्चों नज़री आईआ। श्री भगवान कहे मैं टुट्टी देवां गंढ्ढ, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी नाउँ धराईआ। जन भगत कहे मैं गावां तेरा छन्द, तूं मेरा सच्चा माहीआ। श्री भगवान कहे मैं दीन दयाल सदा बख्शंद, बख्शिश आपणी इक वरताईआ। जन भगत कहे मैं दर दुआर मंगां धुर दी मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। श्री भगवान कहे मैं लेख चुकावां खण्ड ब्रह्मण्ड, पुरी लोअ अकाश पन्ध मुकाईआ। जन भगत कहे मैं सच दुआर तेरा वेखा लँघ, अद्धविचकार ना कोए अटकाईआ। श्री भगवान कहे मेरा प्रकाश ना कोई सूरज ना कोई चन्द, जोती जोत जोत रुशनाईआ। जन भगत कहे मैं वेखां सुहञ्जणी ठंड, अग्नी तत ना कोए तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, माण देणा थाउँ थाईंआ। जन भगत कहे मैं वेखां दरबारा, दरगाह तेरी फेरी पाईआ। श्री भगवान कहे मेरा ओथे इक उज्यारा, दीवा बाती नज़र कोए ना आईआ। जन भगत कहे मैं बोलां सच जैकारा, तूही तू राग अल्हाईआ। श्री भगवान कहे मैं करां सच प्यारा, फड़ बांहों गले लगाईआ। दोहां मिल के निरगुण रूप बणे निरँकारा, निरवैर आपणी खेल खलाईआ। जुग चौकड़ी पिच्छों लोकमात प्रभ करे आप बिवहारा, बिवहारी हो के फेरा पाईआ। आदि जुगादि जिस दा अन्त ना पारावारा, बेअन्त खेल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भगत भगवन्त लगाए लड़, पल्लू आपणे नाल बंधाईआ। भगत भगवान करे मिलाप, मेहरवान दया कमाइंदा। बिन भगतां

❋

❋

सोहँ किसे ना जपया जाप, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग गुर अवतारां पीर पैगम्बरां अक्खरी नाम पढ़ाइंदा। किसे ना बुज्झया आपा आप, आपणे विच्चों वड प्रतापी नज़र किसे ना आइंदा। कोए ना मिल्या प्रभ दी ज़ात, पाकी पाक ना कोए अख्वाइंदा। कलयुग अन्त श्री भगवन्त जिन्हां भगतां दित्ता धुर दा साथ, बण संगी सगला संग निभाइंदा। दूर दुराडा वेखण आया कन्ढ्ढी घाट, पाबंदी अग्गे ना कोए रखाइंदा। वड्डी छोटी निक्कीउँ निक्की सब तों चंगी उह ज़ात, जिस ज़ात विच आपणा नूर दरसाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वेखणहारा सच बाग़ात, बाग़ीचा गुलशन गुरमुख गुरसिख वेख ख़ुशी मनाइंदा।

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी बसो देवी दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

जन भगत कहे सुण भगवान, निरगुण आपणा ध्यान लगाईआ। हउँ बाली बुध अञ्याण, मूर्ख मुग्ध नज़री आईआ । किस बिध सानूं बख्शें माण, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। कवण वस्त देवें दान, अमोलक इक वरताईआ। जगत नैण तैनूं ना सके पहचान, मन मति समझ ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भेव अभेदा दे खुल्हाईआ । जन भगत कहिण प्रभ दस्सीए की, समझ विच कुछ ना आईआ। किस सहारे रहे जी, जीवत जीवण जन्म तेरे लेखे पाईआ। पूरब जन्म की बीज्या बी, फल कवण रिहा वखाईआ। किस बिध नाता जुड़या साढे तिन्न हथ्थ काया सीं, घर मन्दिर सोभा पाईआ। कवण प्रेम प्याला ल्या पी, मधुर रस इक चखाईआ। कवण प्रीती गए थी, आपणा आप लुटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच सच दे समझाईआ। सच दस्स पुरख अकाल, तेरे अग्गे अरज़ोईआ। किस बिध बणे तेरे लाल, नाता सच जुड़ाईआ। जगत ग़रीबी दिसीए कंगाल, वस्त हथ्थ ना कोए रखाईआ। दौलत ख़ज़ाना ना धन माल, महल अटल ना कोए वड्याईआ। माला तसबी ना कोई मृगछाल, आसण सिँघासण ना कोए सुहाईआ। पूजा पाठ हवन ना कोए विचार, तिलक ललाट ना कोए लगाईआ। संख नाद ना कोए आवाज़, आरती रूप ना कोए वखाईआ। गेरू कपड़े ना कोई सन्त साध, मिट्टी ख़ाक ना कोए रमाईआ। सुबह शाम ना तेरी याद, रसना जिह्वा बत्ती दन्द सिफ्त ना कोए सालाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, किस बिध लहिणा रिहा चुकाईआ। जन भगत कहिण प्रभ होई हैरानी, सोच समझ रही ना राईआ। घर घर दिसे कूड़ शैतानी, शरअ करे लड़ाईआ। सुरत सवाणी बाल नादानी, तेरी समझ ना पाईआ। अमृत मिल्या ना ठंडा पाणी, निझर रस ना कोए चखाईआ। भेव चुक्कया ना चारे खाणी, बाणी समझ

❋

❋

ना कोए समझाईआ। एसे कारण होई परेशानी, पश्चाताप रिहा सताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा देणा इक वर, किस बिध मेला रिहा मिलाईआ। श्री भगवन्त हो ख़ुशहाल, ख़ुशीआं नाल जणाइंदा। सुण मेरे लाडले लाल, हरि लालन दया कमाइंदा, जिस उपर होवां आप कृपाल, मेहर नज़र उठाइंदा। आपणी बख्श देवां दौलत नाम सच्चा धन माल, प्रेम ख़ज़ीना इक भराइंदा। साची घालण लवां घाल , घोल घुमाई आपणा भेंट चढ़ाइंदा। अन्दर वड़ के वसां नाल, हरदम आपणा रंग रंगाइंदा। एहो मेरी अवल्लड़ी चाल, जन भगतां दया कमाइंदा। अठ सठ तीर्थ ना देवां नुहाल, जोग अभ्यास ना कोए कराइंदा। रसना जिह्वा ना पूजा पाठ, तसबी माला ना गल लटकाइंदा। आलस निंद्रा ना देवां रात, दिवस वंड ना कोए वंडाइंदा। जिस वल मेहर नज़र कर के लवां झाक, अगली पिछली झाकी आप जणाइंदा। बंद किवाड़ा खोल्ह के ताक, पड़दा दूई द्वैत उठाइंदा। बातन दस्सां आपणी बात, बीती कहाणी आप समझाइंदा। चरण प्रीती बख्श के दात, वड्डी भगती आप कराइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा खेल आप वखाइंदा। साची भगती सतिगुर चरण, आदि जुगादि समझाईआ। साची विद्या गुरमुख पढ़न, इक्को नाम ध्याईआ। साची मंज़ल सन्त सुहेले चढ़न, आपणा पन्ध मुकाईआ। जन भगतां किरपा कर के पुरख अकाल लोकमात आवे खड़न, निरगुण निरवैर वेस वटाईआ। नाता तोड़ ज़ात पात वरन बरन, साची सरन इक समझाईआ। जो गुरसिख सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान ढोला पढ़न, तिन्हां मंज़ल पन्ध दो जहानां ल्या मुकाईआ।

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी नानक चन्द दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

जन भगतो जुग जन्म दी पूरी होई भगती, श्री भगवान लेखे लाइंदा। गुर अवतार पीर पैगम्बर सम्मत इकीवें तक्कदे रहे बरसी, सदीआं विच सद्दा दे दे सर्ब सुणाइंदा। जिस वेले किरपा करे श्री भगवान दाता धुर दा अर्शी, अर्श कुर्श आपणे लेखे लाइंदा। रूप वटाए निरगुण निरवैर निराकार फ़र्शी, फ़ैसला आपणे हथ्थ रखाइंदा। माण दिवावे वड्डे वड कर नालों नरसी, साची हुंडी इक्को हथ्थ फड़ाइंदा। दो जहानां पल्ले बन्न्हे ख़र्ची, ख़ैरख़ाह हो के पूरी ख्वाहिश वखाइंदा। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग पिच्छों थोड़यां गुरमुखां दी निकली पर्ची, बाकी पर्चा हल्ल ना कोए कराइंदा। दीना बंधू दीन दयाल हो के होया दर्दी, दर्दीआं दु:ख वंडाइंदा। जिस दी वेद व्यास ईसा मुहम्मद गोबिन्द पा के गए अर्ज़ी, सो आरजू सुणनहार वेस वटाइंदा। आदि जुगादि चल के आया धुर दा कर्ज़ी, मकरूज़ जन भगतां लहिणा झोली आप टिकाइंदा। पुरख अकाल दीन

❋

❋

दयाल खेल कदे ना करे फ़र्ज़ी, हक़ हकीकत विच्चों आप वखाइंदा। जन भगतो बिन भगतीउँ तुहाढ्ढी पूरी कीती मर्ज़ी, जन्म मरन दी मर्ज़ गवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाइंदा। जन भगत तेरा चुक्कया झेड़ा, झगड़ा मुका लोकाईआ। उजड़या वसया तेरा खेड़ा, खिड़की बंद खुल्हाईआ। जिथ्थे नाता जुड़े तेरा मेरा, होवे ना कदे जुदाईआ। प्रेम प्यार दा सदा खुल्ल्हा वेहड़ा, चार दीवारी बंद ना कोए वखाईआ। ना कोई सञ्झ ना सवेरा, सूरज चन्द ना कोए रुशनाईआ। ना कोई दूर ना कोई नेड़ा, पांधी पन्ध ना कोए मुकाईआ। कोहलू चक्की चक्क ना कोए गेड़ा, अवण गवण ना कोए भवाईआ। पुरख अकाल दयावान हो के करे मेहरां, मेहर नज़र इक उठाईआ। जिध्धर वेखो नज़री आए श्री भगवान निरगुण निरवैर धुर दा शेरा, शेर दलेर आपणा नाउँ धराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे पार लँघाईआ। जन भगतो छुट्टा जग, लेखा मुकया जगत लोकाईआ। मिल्या मेल सूरे सरबग्ग, सर्ब कल दाता वेख वखाईआ। मात गर्भ फेर नहीं पैणा अग्ग, नौ अठारां कुण्ड ना कोए रखाईआ। जन्म कर्म दी मुक्की हद्द, कूड़ी क्रिया डेरा ढाहीआ। लेखे लग्गा काया माटी हड्ड, जो जन नेत्र नैण दर्शन पाईआ। अग्गे रहिण ना देवे अड्ड, जगत विछोड़ा दए चुकाईआ। एसे कारण ग़रीब निमाणे रिहा सद्द, होका देवे बेपरवाहीआ। भगतां विच्चों भगती लई लभ्भ, बिन भगतीउँ भगत दित्ते तराईआ। एहो वड्याई रहे जग, जग जीवण दाता होए सहाईआ । बिन मक्के काबिउँ कराया हज्ज, बिन हुजरयों हक़ वखाईआ। बिन तन्द रबाब वजाया नद, अगम्मी राग सुणाईआ। गुरमुखो गुरसिखो साचे मन्दिर वड़ना भज्ज, अद्धविचकार ना कोए अटकाईआ। मरन तों पिच्छों सृष्टी रोवे जग, गुरमुखां वज्जे वधाईआ। सच्चा दीपक जाए जग, जोती जोत जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन लहिणा रिहा चुकाईआ। जन भगत तेरा मुकया पन्ध, पुरख अकाल होए सहाईआ। कूड़ी क्रिया नाता टुट्टा गंद, हउमे हंगता ना कोए लड़ाईआ। निरगुण मिल के सरगुण गाया छन्द, सोहँ ढोला राग अल्हाईआ। जिस विच्चों मिल्या परमानंद, निजानंद होए रसाईआ। बिन जल धारा पए ठंड, बूँद स्वांती मुख चुआईआ। जगत अन्धेरे चाढ़्ह के चन्द, साचा नूर कीता रुशनाईआ। घर सज्जण स्वामी आया लँघ, बंक दवारी लंका गढ़ तुड़ाईआ। जिस राम दी राम कर के गया मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। सो साहिब सतिगुर पुरख अकाल दीन दयाल सेज सुहञ्जणी बैठ पलँघ, आसण सिँघासण सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, जन भगत तराए घर घर, घर विच घरेलू बण के फेरा पाईआ।

❋

❋

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी राम लाल दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

जन भगत तेरी सोहे कुली, कुलवन्ता आप सुहाइंदा। जिथ्थे मार्ग लग्गी विछड़ी आत्मा रूह भुल्ली, दर साचा इक जणाइंदा । पंज तत काया अन्दर वड़ के सिम्मल वांग ना हुली, पत डाली फुल आप महकाइंदा। जगत अन्धेरी कूड़ी झुल्ली, चार कुण्ट अन्धेरा छाइंदा। धन्न वड्याई तिन्हां जिस दवारयों प्रभ भोग लगाए रोटी सुक्की गुल्ली, रसना जिह्वा सति सालाहइंदा। सो फुल्ल फलवाड़ी लोकमात फुल्ली, बंस सरबंस आप सुहाइंदा। धुर दे तोल अगम्मी कंडे तुली, जगत तराजू हथ्थ ना कोए वखाइंदा । अग्गे वासते किरपा कर के जन भगतां छुट्टी दिती खुल्ली, राए धर्म अग्गे हो ना कोए अटकाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जिन्हां वखाए धुर दा घर, ओन्हां दी छुडौणी फेर पए ना चुली, अमृत अन्तर आपणा जाम प्याइंदा। कुली कहे मैं की दस्सां, दस्सण योग कहाणी समझ किसे ना आईआ। ख़ुशीआं विच अन्दर बाहर हस्सां, धुर संजोग मिल्या बेपरवाहीआ । ओन्हां दे कदमां ढट्ठां, जिन्हां नूं अरबां विच्चों मिली वड्याईआ। नैण नेत्र वेखां अक्खां, लोचण आपणा आप खुल्हाईआ। वारी घोली निरमाणता विच टेकां मथ्था, धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। जिन्हां नूं परम पुरख परमात्म पिता मिल्या सका, धुर दा नाता सच बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र उठाईआ। जन भगत कहे कुली तेरा वड्डा भाग, सोहणी बणत बणाईआ। जिस विच जगया उह चिराग़, जिस दा नूर इक्को इक रुशनाईआ। तेरे अन्दर वड़ के दुरमति मैल धो के जावे दाग़, सति सरूप रूप वटाईआ। ग़रीब निमाणयां पूरा करे काज, करता पुरख हो सहाईआ । जिन्हां नूं बेड़े चाढ़्ह के जाए जहाज़, मंज़ल अगला पन्ध मुकाईआ। एहो अज नहीं पिछला रवाज़, जुग चौकड़ी होए सहाईआ। पर एहो जेही पिच्छे नहीं दिती दात, बिन भगतीउँ भगवान भगत लए बणाईआ। जुग चौकड़ी पिच्छों निरगुण आ के तोरया एह रवाज, रवाइत रयाइत गुरमुखां झोली पाईआ। अग्गे होण ना देवे किसे दे मुहताज, मुहब्बत आपणे नाल बंधाईआ। सीस जगदीश रख के ताज, ताकत आपणी नाल रखाईआ। जो हरिजन साहिब दा होया दास, तिस दासी दिसे लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन्म जन्म दे विछड़यां पूरी आस कराईआ।

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी बेलू राम दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

भगत कहे प्रभ दित्ता प्यार, अन्तर धार दिती प्रगटाईआ। साचा मन्दिर सुझया घर बार, गृह आपणा वेख वखाईआ । दीआ बाती होया उज्यार, अन्ध अन्धेर रिहा ना राईआ। साची सखीआं सुणया मंगलाचार, गीत गोबिन्द इक अल्हाईआ। जोती

❋

❋

जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लहिणा रिहा चुकाईआ। भगत कहे प्रभ दस्सया प्रेम, परम पुरख दया कमाईआ। मेल मिलाया जिस तपस्सया कीती हेम, कुण्ट इक्को खोज खुजाईआ। उस दे नाल मिल के पक्का होया नेम, नाता सके ना कोए तुड़ाईआ। दर्शन कर बिगसाए नैण, नेत्र ख़ुशी मनाईआ। जिह्वा सिफ्त आई कहिण, साची सेवक बण के सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची रीती दिती समझाईआ। जन भगत कहे प्रभ दित्ता प्रेम रस, वड रसीए दया कमाईआ। मेरी पूरी कीती आस, आशा आपणे नाल रखाईआ। निज आत्म कर के वास, वसल सच्चा दित्ता वखाईआ। दूई द्वैती कर के नास, नालश कूड़ी दिती मिटाईआ। सच नूर कर प्रकाश, दीपक दीआ डगमगाईआ। अट्ठे पहर बख्शी प्रभात, संध्या नज़र कोए ना आईआ। साचे सन्तां बख्शी जमात, गुरमुखां संग रखाईआ। लेखा लिखा के नाल कलम दवात, बिन भगतीउँ भगत दित्ते बणाईआ। एहो जेही अग्गे किसे ना दस्सी जाच, याचक आपणे गले लगाईआ। इक्को ढोला पढ़ा के धुर दी गाथ, दर घर साचे मेल मिलाया सहिज सुभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर्शन दे के साख्यात, सज्जण सुहेले लए तराईआ। जन भगत कहे प्रभ बख्शया नाता, आत्म परमात्म संग रखाईआ। निरगुण हो के बणया राखा, सरगुण देवे माण वड्याईआ। जिन्हां इक्को मन्नया शब्दी रूप आखा, आखर चोटी दए चढ़ाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवणहारा दाता, घाटा आपणे घर ना कोए वखाईआ।

१८ जेठ २०२१ बिक्रमी नंदू राम दे गृह पिण्ड सरदारी जम्मू

प्यार मुहब्बत नहीं एह कूक, आवाज़ां विच्चों आवाज़ इक इलाहीआ। जिस दा चार यारी दए सबूत, पीरां विच्चों पीर देण गवाहीआ। जिस नूं चलदयां फिरदयां मिल्या इक महिबूब, सच कलमा गया पढ़ाईआ। चरवाहे रखणा याद उच्च अरूज, सोहणी बणत बणाईआ। तेरी हद्द इक हदूद, बंदीख़ाना दए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूरब लेखा रिहा चुकाईआ। चार यारी दे पिछले संगी, मुहम्मद वेख वखाईआ। जिस वेले आएयों पैरीं नंगी, तन ख़ाकी रूप वटाईआ। प्रेम प्यार अन्दर मंग इक्को मंगी, वसल मिले बेपरवाहीआ। तैनूं दरस दखाउणा उपर शाह रग जगत घंडी, घर आपणा इक प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देणी वड्याईआ । चार यारी दा पिछला साक, सज्जण इक्को अख्वाईआ। जिस दा पूरब नाम मुशताक, मुशकड़ीआं विच हस्स हस्स ख़ुशी मनाईआ। इक दिन डुब्बण लग्गा सी आफ्ताब, रमज़ान महीना दए गवाहीआ। रोज़ा चौधवां पकड़या फुल गुलाब, ख़ुशीआं महक महकाईआ।

❋

❋

उधरों आया हक़ जनाब, मुहम्मद फेरा पाईआ। नील कन्ढ्ढे कीता आण आदाब, सजदा सीस झुकाईआ। बांहों पकड़ ओस किहा शताब, हौली जेही उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे बेपरवाहीआ। मुशताक किहा मैं मस्कीन, मस्कीनां विच्चों नज़री आईआ। मैं बरदा दर अधीन, बरख़ुरदार रूप वटाईआ। मैं पढ़ी अल्फ़ ये ना कोए सीन, नून नून ग़ुने विच ना कोए बदलाईआ। इक्को कलमा पढ़या या अमीन, मेरा तूही तू ख़ुदा ख़ुदाईआ। मैं तेरे दर अधीन, आसरा तेरा इक तकाईआ। मैनूं साची कर तलकीन, तसबी माला हथ्थ ना कोए फड़ाईआ। मैं कहां या आमीन, धुर दा राग सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवे वड्याईआ। सुण मुशताक एह नील कन्ढ्ढा, जल धारा वहिण वहाईआ। नीली धारों अमृत मिले ठंडा, ठंडा रूप वटाईआ। तेरा अग्गे लेखा दस्सां चंगा, चंगी तरह समझाईआ। कलयुग अन्तिम होवें भुक्खा नंगा, भुख्यां विच्चों भुक्ख प्रभ नूं तेरी सच्ची भाईआ। जिस वेले मेरा परवरदिगार लोकमात लै के आए मृदंगा, तेरे नाल मिल के दए वजाईआ। तूं सभनां नालों चंगा, चंगी तरह देवां समझाईआ । बाहरों वेखण नूं जगत जहान लग्गें मंदा, दुनी दार तैथों मुख भवाईआ। जिस दवारे जा के मैं मंगां, सो देवणहारा मांगत हो के तेरे दर ते आईआ। जगत महताबी आफ्ताबी चढ़े चन्दा, महिराबी नूर रुशनाईआ। तेरा नाम होणा इक अनन्दा, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। जिस दा परम पुरख नाल मिल के बणे छन्दा, सोहँ रूप वटाईआ। लेखे लाए बंदगीउँ बिनां बंदा, बन्धन अगला पिछला दए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अगला लेखा करे चंगा, पिछला दु:ख पूरा पूरा पूरा रिहा चुकाईआ।

नंदू तेरी ग़रीबी विच सुख, प्रेम बैठा रूप वटाईआ। तेरी कुल्ली विच भुक्ख, प्रभ दा ध्यान लगाईआ। तेरी जुली नेत्र रही चुक्क, लोचण रही उठाईआ। तेरा प्रेम प्यार गलवकड़ी पाए घुट्ट, नाता तोड़ जगत लोकाईआ। जींवदयां तेरी चुरासी गई छुट्ट, जन्म मरन दा झगड़ा दित्ता मुकाईआ। अग्गे एसे तरह गोदी लै जाए चुक्क, घर आ के पहलों दरस दिखाईआ। जे कोई आंढी गवांढी लए पुच्छ, साख्यात नज़री आउँदा देणा समझाईआ। मैं पिता तूं मेरा पुत्त, तेरे पुत्त पोतरे रूप वटाईआ। सोहणा दर्शन करना घर बैठयां चुप्प, राती सुत्यां होए सहाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दुखियां विच्चों तेरा कट के जावे दुःख, दलिद्र आपणी झोली पाईआ।

❋

❋