सुरजीत सिँघ दी शादी वास्ते बेनती
माझा मालवा जम्मू वेखो निशान दोआबा, दो धार खेल खिलाईआ। जिस दा लेखा लिख के गया शब्द गुरू आदि जुगादी जोबनवन्ता नढ्ढा बाबा, जिस दी उमर सके ना कोए समझाईआ। जिस दा खेल करदा गया वाला बाज़ां, बाज़ी अन्त लगाईआ। छड्ड के जगत ख़ाहिश तख्त ताजा, तख्ता दीन दुनी उलटाईआ। करे खेल वड राजन राजा, भूपत भूप बेपरवाहीआ। जिस ने जगत दा बदलणा समाजा, समें दी शहादत दए भुगताईआ। जिस दे हुक्में अंदर होणा काजा, कार आपणी आप कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। सतिगुर शब्द आदि बुढ्ढा नढ्ढा नौजवान, बिन हड्डां सोभा पाईआ। हुक्म संदेशे देंदा रहे फ़रमान, जुग चौकड़ी सेव कमाईआ। पूरब लेखा वेखे मार ध्यान, परदा ओहला रहिण ना देवे राईआ। देवणहारा सब नूं वरदान, झोली ख़ाली रिहा भराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक समझाईआ। जन भगतो जगत समाज दी साची बदलणी रीत, रीतीवान दए दृढ़ाईआ। लोड़ रहे ना मन्दिर मसीत, साचा कलमा दए जणाईआ। आत्म परमात्म दस्से प्रीत, प्रीतम इक्को लैणा मनाईआ। जो सदा रहे अतीत, त्रैगुण डेरा ढाहीआ। जिस दा मार्ग सदा ठीक, लोकमात ना कोए बदलाईआ। जिस दी सारे करदे गए उडीक, बिन अखां अक्ख खुल्हाईआ। उस दी आ गई तारीक, तवारीख वेखे थाउँ थाँईंआ। जन भगतो तुहाडे कोलों कराउणी इक तस्दीक, शहादत इक्कीआं देणी भुगताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा
कर, अगला हुक्म आप दृढ़ाईआ। इक्की सिख करो अरदास, बेनन्ती इक्को इक जणाईआ। पुरख अकाल सब दे कारज करने रास, जो तेरा ध्यान लगाईआ। भगत समाज बणाउणा ख़ास, वरन बरन ना कोए लड़ाईआ। जेहड़ी पूरब कन्यां वाली आस, गोबिन्द शब्दी हुक्म सुणाईआ। जुझार दा इक ग्लास, प्यास सब दी दए बुझाईआ। जन भगतो सारे करो कयास, पंज पोह दए समझाईआ। लक्षमण सिँघ गृह कर निवास, इश्नान सब तों ल्या कराईआ। ओस विच डूँग्घी राज़ वाली बात, जो परदा दए खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ। जन भगतो जे तुसीं ख़ुशी नाल कराउणी चाहुन्दे जीत दी शादी, सुरजीत सिँघ तुहाडे हथ्थ फड़ाईआ। मज़्हबां विच्चों दे के आज़ादी, बरबादी विच्चों बाहर कढाहीआ। सतिगुरू मिलण दे बण के आदी, आदत दयां बदलाईआ। जिस कन्यां दी पूरबले कर्म दी किस्मत जागी, जन्म विच्चों जन्म ल्या प्रगटाईआ। होवण मात वडभागी, वज्जे सच वधाईआ। नवीं साजणा दिती साजी, हुक्म इक मनाईआ। जन भगतो सच्चा प्रेम भगतां दा लागण लागी, दूसर सेव ना कोए कमाईआ। पंज पंज सिख माझा मालवा दोआबा जम्मू इक्ट्ठे हो के मंग मंगो नाल आज़ादी, बीस तुहाडी गणत गणाईआ। इकीवीं नाल रलाओ बिशन कौर दादी, जो दाअवेदार अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार सरनाईआ। इक्की जन भगत पंज वार देण आख, इक्ट्ठे हो के बचन जणाईआ। पुरख अकाल ख़ुशीआं वाली वखा ओह रात, जिस रात विच्चों दिवस सच दा नज़री आईआ। साची मिले दात, दौलत बेपरवाहीआ। गुरमुख ख़ुशीआं दी लै के आउण सौग़ात, फूलण बरखा इक लगाईआ। दो जहान मारन झाक, ब्रह्मण्ड खण्ड अक्ख उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। इक्की सिख मंगण मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। पुरख अकाल चाढ़े रंग, रंग पिछला दए बदलाईआ। सोहणा बणे संग, वज्जदी रहे प्रेम वधाईआ। चढ़या रहे चन्द, गुरमुखां कर रुशनाईआ। गुरदर्शन पए ठंड, तृष्ना अग्न बुझाईआ। सति दी पए गंढ्ढ, सके ना कोए तुड़ाईआ। जन भगतो अठारां हाढ़ साढे नौ दा वेला होवे रात नशंग, निसचे नाल तकाईआ। ख़ुशीआं नाल ढोले गाउणे धुर दे छन्द, बिन साजां ताल लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार वड्याईआ। इक्की सिख इक्की लैण हार, हर इक विच सोहँ अंक जुड़ाईआ। पंजां प्यारयां दे सिर उत्ते पीली होवे दस्तार, तन चोला आपणा रंग रंगाईआ। नंगी होवे कटार, चमक विच रुशनाईआ। सोहणा होवे शृंगार, अगम्मी रंग चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी दए दृढ़ाईआ। इक्की हार इक इक्क दी वण्ड, वण्डे बेपरवाहीआ। दस दस दी गंढ्ढ, इक नाल जुड़ाईआ। प्यार प्यार दा छन्द, सोहँ
ढोला बेपरवाहीआ। होवे कारज अनन्द, कर्ज़ा पिछला दए चुकाईआ। जुझार पिच्छे गुरमुखां करना पए ना जंग, जगत ना कोए लड़ाईआ। ख़ुशी रखे बन्द बन्द, बन्दीख़ाने तों दए बचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। इक्की सिख करो ध्यान, शब्दी हुक्म जणाईआ। जे हरि संगत करे परवान, फेर शादी प्रभ नूं भाईआ। चार कुण्ट चार सत्त रंगे झुलदे होण निशान, राज नरैण सेव कमाईआ। तारा सिँघ ब्रह्मण इक निक्का जिहा ल्यावे तीर कमान, रंग सत्त नाल रंगाईआ। लाल सिँघ छे इंच दी ल्यावे कृपान, वड्डी छोटी ना कोए बणाईआ। डाकटर पाल सिँघ सवा रुपईए दा देवे दान, हरि संगत हथ्थ वड्याईआ। केहर सिँघ जल कराए पान, ग्लास ढाई उंगलां वण्ड वण्डाईआ। तेज भान सवा रती करे परवान, केसर किस्म वाला बदलाईआ। गुरमुखो सोहणे बण के आयो महिमान, महिमानी आपणा नाम प्रभू सब नूं दए खवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। हरि संगत आउणा नाल चाउ, ख़ुशीआं विच वड्याईआ। तुहाडे नाल सच्चा भाओ, भगत वज्जे वधाईआ। धुर दा ढोला गाओ, अगम्मी कर पढ़ाईआ। होणा सच न्याउँ, न्याँकार दए समझाईआ। जन भगतां बिना प्रभ नूं मिले कोई ना थाउँ, आपणी डोर तुहाडे हथ्थ फड़ाईआ। तुहाडा परत के बणया पिता माउँ, आपणी गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति देवे वड्याईआ। माझा मालवा जम्मू दोआबा ख़ुशीआं वाली लै के आयो सौग़ात, सोहणा रंग बदलाईआ। गोबिन्द दी तुहाडे लाल मिल के सुहञ्जणी होवे रात, भिन्नड़ी वज्जे वधाईआ। सतिजुग दी होणी प्रभात, भरम दए मिटाईआ। गुरमुख सिँघ लेखा लिखे नाल कलम दवात, शहादत इक भुगताईआ। लेखा रहे जुग आदि, जुग चौकड़ी वड्याईआ। शब्दी गोबिन्द दा गुरमुखो घराना करना आबाद, जो तुहाडे पिच्छे गया लुटाईआ। इस दा होर ना कोई लभ्भयो जवाब, ख़ताब देवे बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच्चा हुक्म इक वरताईआ। जो दस्सया सो शब्दी हुक्म ठीक, ठाकर दए दृढ़ाईआ। कुछ लेखा सुरजीत दी माता कौर रणजीत, कलम नाल वड्याईआ। प्रभ दे कोलों मंगणी पए भीख, अबिनाशी करते झोली देणी भराईआ। इक्कीआं नूं करनी पए तस्दीक, शहादत विच गवाहीआ। हरि संगत विच तौफ़ीक, जो तोअफ़े विच प्रेम प्यार वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग मार्ग दी हुक्म अंदर कर के आप तस्दीक, अगला लेखा दए बणाईआ।