पुस्तकालयभाग १९

१५ जेठ शहिनशाही सम्मत २ भगत सिँघ दे गृह कीर पिण्ड ज़िला जम्मू

जन भगत दर्शन मंगे पुरख अकाल, अकल कलधारी मिले बेपरवाहीआ। साहिब स्वामी लभ्भे दीन दयाल, जो दीन कर के रच्छया ख़ुशी मनाईआ। लेखे लाए जन्म जन्म दी कीती घाल, घायल हो के पट्टी नाम बंधाईआ। गोदी चुक्के आपणे लाल, बाल अंञाणे दए वड्याईआ। सदा सुहेला हो के करे प्रितपाल, प्रितपालक हो के वेख वखाईआ। चरण दुआर बख्शे सच्ची धर्मसाल, दर घर साचे वज्जदी रहे वधाईआ। बिरहों विछोड़े विच कदे ना करे बेहाल, बिहबल रूप ना कोए बदलाईआ। नाम शब्द दे के सच्चा धन माल, धनी धुर दे दए बणाईआ। निरमाणता विच रखे कंगाल, अधीनगी इक्को इक दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक समझाईआ। जन भगत सुणे इक संदेसा, अठ्ठे पहर ध्यान लगाईआ। मिले मेल नर नरेशा, जो नरायण हो के नरां दए वड्याईआ। झगड़ा मुकाए ब्रह्मण्ड खण्ड देस प्रदेशा,

पुरीआं लोआं विच्चों बाहर कढाहीआ। मिन्नत करनी ना पए किसे ब्रह्मा विष्न महेष गणेशा, शंकर सीस ना कोए निवाईआ। दूजा मंगे कोई ना लेखा, राए धर्म ना दए सज़ाईआ। मंज़ल चढ़दयां लग्गे कोई ना ठेडा, अगे हो ना कोए अटकाईआ। सच दुआर दा खुल्ल्हे भेदा, परदा रहे ना राईआ। फोलणा पए ना चार वेदां, पुराण अठारां ना कोए खुल्हाईआ। सिध्धा मेहरवान नाल मिले दीदा, दीदा दानिस्ता इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची दस्से सिफ्त नाम तअरीफ़ा, तुआरफ़ विच परदा दए उठाईआ। जन भगत परदा देवे चुक्क, चारों कुण्ट अक्ख खुल्हाईआ। अन्तर ओहला रहे लुक, अन्ध अन्धेर ना कोए जणाईआ। मनुआ मन ना होवे चुप, उच्ची कूक ना कोए सुणाईआ। जगत तृष्ना मिटे भुक्ख, काम क्रोध ना कोए हल्काईआ। लख चुरासी रहे ना दु:ख, जूनी जून ना कोए भवाईआ। घर स्वामी ठाकर मिले अबिनाशी अचुत, चेतन सुरती दए कराईआ। अंदरे अंदर बदल के रुख, रुखसत दे के नाता जगत देवे तुड़ाईआ। उज्जल करे मुख, मुफ्त आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणी धारों पए उठ, निरगुण हो के नूर करे रुशनाईआ। जन भगत कदे ना होवे दुखीआ, दलिद्र विच कदे ना आईआ। आत्म परमात्म मिल के करे सुखीआ, सुखसागर विच समाईआ। इक्को ध्यान रखे रुचीआ, रचना बाहर ना कोए रखाईआ। बुद्धी बिबेक करे .. ... ... ... ... , आपणा आप लए अपनाईआ। मन वासना कटे कोई ना बुत्तीआ, बुत्तख़ाने वज्जे वधाईआ। भाओ रहे ना कोई दुतीआ, द्वैती लेखा दए चुकाईआ। प्रेम प्यार मुहब्बत अंदर माणे सदा ख़ुशीआ, ख़ुशहाल मिल के आपणा आप लए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, भाग लगाए काया कुटीआ, कुटलता अंदरों बाहर कढाहीआ। जन भगत काया कुटीआ करे ख़िआल, लेखा होर ना कोए रखाईआ। जिस घर वसे दीन दयाल, सो मन्दिर सोभा पाईआ। सुरती शब्दी सुणे ताल, तलवाड़ा वज्जे चाँईं चाँईंआ। माया ममता तुट्टे जंज़ाल, जागरत जोत होए रुशनाईआ। जीवन ज़िंदगी हल्ल होए स्वाल, फ़िकरा अवर ना कोए पढ़ाईआ। लेखा रहे ना शाह कंगाल, किंगरे किंगर मृदंग ना कोए वजाईआ। नज़री आए दीन दयाल, बेनज़ीर, आपणी नज़र बदलाईआ। जन भगतां सद रखे चरणां नाल, चरणोदक बूँद स्वांती मुख चुआईआ। लख चुरासी विच्चों भाल, गफ्लत विच्चों लए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा सच्चा धन माल, नाम ख़ज़ीना इक्को दए वखाईआ। जन भगत सद रखे इक्को घर वसेरा, जित्थे विसर कदे ना जाईआ। जुग चौकड़ी होए ना कदे अन्धेरा, किशना शुक्ला पक्ख थित ना कोए वण्डाईआ। झगड़ा रहे ना मेरा तेरा, तूं मैं ना कोए लड़ाईआ। इक्को वसे नगर खेड़ा, जित्थे साहिब स्वामी डेरा लाईआ। तत्तां वाला रहे ना झेड़ा, दीन मज़्हब रो रो देवे

ना कोए दुहाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी करनहारा मेहरा मेहरवान आपणी दया कमाईआ। जन भगतां करे हक नबेड़ा, हकीकत विच्चों हकीकत खोज खुजाईआ। चरण सरन सरनाई आया जेहड़ा, जगत झेड़े विच्चों बाहर कढाहीआ। शौह दरयाए डुब्बण ना देवे बेड़ा, बण मलाह खेवट खेटा बन्ने देवे लगाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल सतिगुर सच्चा आदि जुगादि जुग चौकड़ी इक्को बथेरा, बहुते गुरू कम्म किसे ना आईआ। इक्को रंग रवे सदा सदा सद गुरू गुर चेला, गुर गोबिन्द गया समझाईआ। मानस जन्म होवे वक्त सुहेला, सुहञ्जणी घड़ी मिले वड्याईआ। जन भगतां परमात्म लभ्भणा ना पए जंगल जूह विच बेला, घर बैठयां घर विच घर दए समझाईआ। जो वसणहारा धाम नवेला, निज घर वासी पुरख अबिनाशी परदा दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां करे बन्द खलासी, बन्धन अगे ना कोए रखाईआ। जन भगत किसे दा बणे ना कदे ख़ादम, ख़िदमतगार ना कोए अख्वाईआ। जगत शरअ ना कोए बांधन, बन्धनां विच ना कोए भटकाईआ। प्रकाश तक्के ना सूरज चांदन, सति जोत वेखे चाँईं चाँईंआ। पैसयां टकयां दी लभ्भे कदे ना आमदन, आमद विच ख़ुशामद विच बरामद विच राह तक्के बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां निरगुण धार आपणे मिलण दा दस्स के साधन, सिध्धा आपणे रंग समाईआ।

१५ जेठ शहिनशाही सम्मत २ सेवा सिँघ दे गृह पिण्ड कीर जम्मू

जन भगत अन्तर आत्म परमात्म नाल जाए जुड़, नाता बिधाता इक रखाईआ। किसे आस ना रखे देवत सुर, विष्न ब्रह्मा शिव सीस ना कोए झुकाईआ। बाहरों सुणे ना कोए राग ताल सुर, धुन आत्मक सुण के ख़ुशी मनाईआ। जगत वस्त दी समझे कोए ना थुड़, नाम भण्डारा लै के हस्से चाँईं चाँईंआ। पाँधी बण के मंज़ल चढ़े धुर, धाम दवारे जा के सोभा पाईआ। जित्थे जा के कोई ना आवे मुड़, प्रभ चरण कँवल बैठे डेरा लाईआ। पुरख अबिनाशी साहिब स्वामी इक्को मिले सतिगुर, सतिगुरू गुर गोर विच्चों बाहर कढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगत इक्को दर रहे हज़ूरी, हाज़र हो के सेव कमाईआ। सचखण्ड दी लै मन्ज़ूरी, लेखा पिछला दए चुकाईआ। वासना रहे कोए ना कूड़ी, कूड़ कुटम्ब ना भरम भुलाईआ। बुद्धी रहे ना मूख, मूढ़्ही, चतुर सुघड़ वज्जे वधाईआ। मंज़ल रहे ना नेड़े दूरी, पैंडा अगला दए मुकाईआ। मानस जन्म लेखे लग्गे ज़रूरी, चुरासी विच ना कोए भवाईआ। इक्को दर्शन करे नूरी, नूर

नुराना नज़री आईआ। जन्म जन्म दी कर्म कर्म दी लेखे लग्गे मज़दूरी, मुश्कल अगे ना कोए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लए उठाईआ। जन भगत कदे ना रहे ओहले, परदयां विच्चों परदा लए उठाईआ। सुरती शब्दी प्रीतम विच मौले, मौला घर में नज़री आईआ। देवे वड्याई उपर धरनी धरत धवले, धौल हस्से चाँईं चाँईंआ। करे प्रकाश नूर अलाही अवले, अवल इक्को एकँकार बेपरवाहीआ। जन भगत सुहेले मस्ती अंदर करे बवले, बाबल बावरा आपणा रंग लए रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां वजावण ना देवे कोई हथ्थां वाले तबले, तपदे हिरदे शांत करके सति दए समझाईआ। जन भगत सांतक होवे सदा सति, अग्नी तत ना कोए तपाईआ। इक्को उपजे ब्रह्म मत, ब्रह्म विद्या दए समझाईआ। नाड़ी नाड़ी ना उबले रत, बहत्तर भँवर ना कोए भवाईआ। अग्नी कूड़ पोह ना सके अग्ग, अमृत मेघ दए बरसाईआ। हँस बुद्धी बणाए कग, कागों हँस उडाईआ। दरस वखा उपर शाह रग, शमां बुझी दए जगाईआ। जगत वासना दूर कराए हद्द, हदूद आपणी दए वखाईआ। जित्थे इक्को नाद रिहा वज्ज, आदि जुगादि करे शनवाईआ। दीपक जोती रिहा जग, अन्ध अन्धेरा रिहा मिटाईआ। भगत भगवान कदे ना होवण अड्ड, सुहञ्जणी सेज सोभा पाईआ। पिछला लेखा पिच्छे जाए छड्ड, अगे अगला मालक मिले बेपरवाहीआ। जिस दी आदि जुगादि जुग चौकड़ी भगतां नाल मिल के बणदी यद्द, पुश्त पनाह सद आपणा हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सन्त सुहेले साचे गृह लवे सद्द, सद्दा होका आपणा नाम सुणाईआ। जन भगत राह तक्के गहर गम्भीर, गवर इक्को नज़री आईआ। जिस दा तत्तां वाला नहीं शरीर, पंज तत काया देवणहार वड्याईआ। जिस दे हुक्मे अंदर गुर अवतार पैगम्बर पीर, परा पसन्ती मद्धम बैखरी चारे बाणी चारे खाणी विच्चों गाईआ। शरअ शरीअत तन माटी ख़ाकी पा ज़ंजीर, ज़ेर ज़बर गए समझाईआ। मंज़ल दस्स के चोटी अख़ीर, वाहवा कह के ढोले रहे सुणाईआ। जिस दी नज़र ना आए किसे तस्वीर, मुसव्वर रूप ना किसे दरसाईआ। जिस नूं सजदा कीता कबीर, कबरां विच्चों बाहर डेरा गया लगाईआ। हज़रतां किहा आमीन, तेरी बेपरवाहीआ। भगतां देवे यकीन, भरवासा इक्को इक रखाईआ। हुक्मे अंदर दे तलकीन, तुलबे सारे दए पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे साचे मार्ग दए लगाईआ। जन भगत लभ्भे इक, मलाह, खेवट खेटा अवर ना कोए रखाईआ। जो सिधा सचखण्ड दा दस्से राह, दूजी बिधी ना कोए समझाईआ। मंज़ल मंज़ल साची मजल दए पहुंचा, पन्ध अगे रहे ना राईआ। निरअक्खर वक्खर सिख्या दए सिखा, विद्या दा लेखा दए चुकाईआ। प्रेम प्यार दी भिच्छया देवे पा, पारब्रह्म ब्रह्म परदा दए उठाईआ। पार करा के थल अस्गाह, टिल्ले पर्बत

चोटी चरणां हेठ दबाईआ। धुर दा दस्स के इक्को नाँ, नाउँ निरँकार अंदर दए वसाईआ। सदा सुहेला हो के देवे ठंडी छाँ, अग्नी तत ना कोए तपाईआ। बाल अंञाणयां बणे पिता माँ, गोदी आपणी लए उठाईआ। जन भगतां वखा के धुर दा, थाँ, डेरा पिछला दए चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिन्हां नाल मिल के शब्दी धार हां विच कर लई हां, हार जित्त दा लेखा दए चुकाईआ।

१५ जेठ शहिनशाही सम्मत २ फ़रंगी राम दे गृह पिण्ड झण्डे झज्जर कोटली कैंप जम्मू

जन भगत चढ़े अगम्मी घाटी, साची मंज़ल पन्ध मुकाईआ। आवण जावण रहे ना कोई वाटी, चुरासी गेड़ ना कोए भवाईआ। साहिब स्वामी अन्तरजामी मिले कमलापाती, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। नाम भण्डारा देवे साची दाती, दाता दयावान बेपरवाहीआ। दरस वखावे इक इकांती, इक इकल्ला नज़री आईआ। अमृत बूँद देवे हयाती, हाज़र हो के परदा देवे उठाईआ। चरण प्रीती जोड़े साचा नाती, सहारा इक्को इक समझाईआ। मानस जन्म जन भगतां पुछे वाती, भेव अभेदा आप खुल्हाईआ। जिन्हां दी लेखे ला लए इक राती, रुत्त विच्चों रुत्त दए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे माण वड्याईआ। हरिजन लेखा चुक्के चारे कूट, हरि भगत वज्जे वधाईआ। पुरख अकाल होवे मौजूद, मेहर नज़र इक रखाईआ। किसे नूं पढ़ना पए ना हज़ारा दरूद, इस्म आज़म इक दरसाईआ। मेहरवान हो के रखे महिफ़ूज़, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। झगड़ा रहे ना किसे जिंन भूत, जनत बेख़बर ख़बर उठाईआ। जो साचे हिरदिउँ बण जाण पूत, तिन्हां दु:ख ना लागे राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। जन भगत जगत दु:ख विच कदे ना रोवे, हाहाकार ना कोए वखाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी अमृत जल मुखड़ा धोवे, दुरमति मैल धवाईआ। अमृत आत्म बीज साचा बोवे, फल फुलवाड़ी आप महकाईआ। ग़फ्लत विच कदे ना सोवे, सुत्यां लए उठाईआ। करे कराए सोई जग होवे, करन करावणहार बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे पार लँघाईआ। जन भगत लवे कदे ना हौका, ग़म ग़म ना कोए सताईआ। पुरख अबिनाशी चढ़ाए आपणी नौका, नईआ नाम दए समझाईआ। दरस कराए शाह पातशाह सच्चे शाहो का, शहिनशाह इक्को नज़री आईआ। नाता जोड़ के पता पूत मांउ का, गोद सुहञ्जणी इक टिकाईआ। सहारा दे के ठंडी छाउँ का, अग्नी तत दए बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। जन भगत कदी ना मारे धाह, नेत्र नैणां नीर ना कोए वहाईआ।

जिन्हां मिल गया बेपरवाह, बेपरवाही विच रखाईआ। अमृत आत्म जाम देवे प्या, प्याला मधुर अंदरों बाहर कढाहीआ। साची मंज़ल दस्से राह रस्ते विच ना कोए अटकाईआ। कोट जन्म दे बख्श गुनाह, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार सच्ची सरनाईआ। जन भगत कदी ना होवे जुदा, वक्खरा रहिण कोए ना पाईआ। हक प्रीती होवे फ़िदा, आपणा आप मिटाईआ। मार्ग वेखे धुर दा सिध्धा, सदने वांग रहे ना बणया कसाईआ। साची मिले धुर दरगाह जगह, थान भूमिका सोहणी नज़री आईआ। जित्थे नाम पदार्थ मिले मज़ा, दूसरा रस ना कोए वखाईआ। पोह ना सके कोए कज़ा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मे अंदर हुक्म वरताईआ। जन भगतां प्रभ दए भरोसा, सिदक सिदक विच्चों उपजाईआ। जन्म जन्म दा रहिण ना देवे रोसा, रस्ते साचे देवे लगाईआ। भाग लगाए काया कोठा, पंज तत वज्जे इक वधाईआ। निर्मल प्रकाश करे जोता, अन्ध अन्धेर दए मिटाईआ। लख चुरासी विच्चों मानस जन्म स्वच्छ दे के मौका, मुकम्मल परदा दए उठाईआ। अबिनाशी करता दीन दयाल राह दस्स के सौखा, मंज़ल आपणी दए चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भवगान, गुरमुखां नाल कदे करे ना धोखा, धुखदे धूंएं ठंडे ठार बणाईआ।

१५ जेठ शहिनशाही सम्मत २ प्रकाशो देवी दे गृह चक्क पंडत झज्जर कोटली कैंप जम्मू

जन भगत कदे ना तक्के दृष्टी चम्म, मन का मोह ना कोए रखाईआ। झगड़ा मुका के ख़ुशी ग़म, इक्को रंग विच समाईआ। भरम भय ना रहे जन, ममता मोह ना कोए हल्काईआ। नाम भण्डारा मिले धन, वस्त अमोलक झोली पाईआ। भाग लग्गे काया माटी तन, तपदे हिरदे शांत कराईआ। साचा नाम संदेसा देवे कन्न, सरवण सुणे आप सुणाईआ। भाण्डा भरम देवे भन्न, गढ़्ह हँकार आप तुड़ाईआ। सच प्रकाश चाढ़े चन्न, जलवा नूर करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां बेड़ा देवे बन्न्ह, बन्धन आपणा इक्को पाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ साँईं दास दे घर पिण्ड झण्डा कैंप झज्जर कोटली जम्मू

जन भगत झगड़ा मुका के संसार कूड़ कुकर्म, कुटलता अंदरों दए कढाहीआ। सति सच जाणे सच धर्म, धीरज जत सति सन्तोख वधाईआ। प्रभू प्रीती जाणे धुर दा कर्म, कांडा दा झगड़ा दए मुकाईआ। निरगुण धार कदे ना करे भरम,

भाण्डा भरम भउ भन्नाईआ। झगड़ा रखे ना वरन बरन, इक्को रंग तक्के ख़लक ख़ुदाईआ। अबिनाशी करता जाणे साची सरन, सरनगति मालक इक्को नज़री आईआ। भय रखे ना कोई मरन, मरन जीवण इक्को रंग समाईआ। साची मंज़ल सिक्खे चढ़न, सुरत शब्द नाल जुड़ाईआ। धुर दा ढोला जाणे पढ़न, सोहँ साचा सोहला गाईआ। पुरख अबिनाशी पकड़े चरण, चरणोदक पी पी ख़ुशी वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन भेव दए खुल्हाईआ। जन भगत नाता तोड़े कलयुग कूड़ कुड़यार, ममता मोह ना कोए रखाईआ। जूठ झूठ जड़्ह देवे उखाड़, अंदरों करे सफ़ाईआ। इक्को वस्त मंगे अपर अपार, प्रभ दर्शन कर के ख़ुशी मनाईआ। शब्द नाद वज्जे धुन्कार, अगम्मी राग अलाहीआ। निरगुण जोत होए उज्यार, बिन चन्द सूरज रुशनाईआ। मन्दिर सोहे सच दवार, जिस गृह बैठे डेरा लाईआ। भगत सुहेला मीत मुरार, मेहरवान दया कमाईआ। जन भगतां सद पावे सार, सार शब्द नाद सुणाईआ। बणया रहे सदा ग़मखार, ग़मी चिन्ता दूर कराईआ। भव सागर करे पार, भँवर विच ना कोए भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां रिहा तराईआ। जन भगत कदे ना लोड़े मोह ममता, माया बन्धन कोए ना पाईआ। गढ़्ह रहे ना हउमें हंगता, हिरदे हरि हरि वसाईआ। दरवेश रूप ना धारे मंगता, घर घर अलख ना कोए जगाईआ। सच दुआर ना रहे संगदा, लोक लाज ना कोए वड्याईआ। रिवाज छड्डे दीन दुनी जग दा, प्रभ चले हुक्म रजाईआ। अग्नी वांग कदे ना मघदा, कूड़ी तपश ना कोए जलाईआ। भेव खुल्ले हँ ब्रह्म दा, पारब्रह्म मेला मिले सहिज सुभाईआ। लेखा देवे दर घर साचे जन्म दा, कर्म कर्म नाल बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, माण बख्श के आपणी सरन दा, सहिँसे सारे दए मिटाईआ। जन भगत कदे फसे ना विच दुनी, बन्धन अवर ना कोए रखाईआ। शब्दी दाता बणे गुनी, गहर गम्भीर ढोला गाईआ। लहिणा मुका के ·षी मुन्नी, मुन्न सुन्न तों अगे वेखे चाँईं चाँईंआ। जित्थे शब्द नाद ना कोए धुनी, अनहद राग ना कोए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां पुकार सदा रिहा सुणी, सुण सुण हर घट हर थाँ हरि मन्दिर हरि जू हरि हरि होवे आप सहाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ प्रेमी देवी दे गृह पिण्ड झण्डा कैंप झज्जर कोटली जम्मू

जन भगत एका सिमरे हरि का नाम, हरि हिरदे सदा वसाइंदा। दूसर बणे ना किसे ग़ुलाम, चाकर हो ना सेव कमाइंदा।

झोली पाए धुर दा दान, वस्त अगम्म आप वरताइंदा। लोकमात वड्याई देवे माण, दरगाह साची सचखण्ड दुआर सुहाइंदा। जन्म जन्म दा पूरन होवे काम, अगला पिछला पन्ध आप चुकाइंदा। भाग लग्गे काया खेड़े नगर ग्राम, गृह मन्दिर सोभा पाइंदा। मंज़ल मंज़ल पौड़े चढ़ना करे आसान, मेहर नज़र नाल पार कराइंदा। ग़फ्लत विच ग़ाफ़ल रहिण ना देवे बाल अंञाण, बुध बिबेक साची टेक आप समझाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची दस्से सति पहिचाण, परदा ओहला आप उठाइंदा। जन भगत दूसर किसे ना झुकाए सिर, सर प्रभ दी भेंट कराईआ। अन्तर अन्तर ना जाए फिर, धीरज धीर नाल वड्याईआ। इक्को मालक समझे प्रीतम पिर, पारब्रह्म बेपरवाहीआ। जिस तों विछड़यां होया चिर, अन्तिम ओसे विच समाईआ। सच फुलवाड़ी विच्चों गुरमुख ग़ुंचा फुल्ल जाए खिल, पत्त टहणी आप महकाईआ। प्रेम प्यारा बणया रहे हरदिल, हिरदे हरि हरि नाम ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे वेख वखाईआ। जन भगत कूड़ा रखे कोई ना डेरा, घर सच्चा इक सुहाईआ। जित्थे रहे ना अन्ध अन्धेरा, सतिगुर नाम करे रुशनाईआ। वसदा रहे धुर दा खेड़ा, खिड़की कुण्डी आप खुल्हाईआ। नज़री आए नेरन नेरा, निज घर बैठा सोभा पाईआ। जित्थे इक्को रंग सञ्झ सवेरा, प्रभाती रूप ना कोए बदलाईआ। चुरासी वाला रहे ना गेड़ा, फाँसी वाला फंद ना कोए भवाईआ। सदा सदा सद रहे चाउ घनेरा, मन चैंचल ना कोए चतुराईआ। बुद्धी दा रहे कोई ना झेड़ा, मति मतवाली ना कोए कुरलाईआ। पुरख अकाल करे मेहरा, नज़रे कर्म आप उठाईआ। आपणे रंग रंगाए चेरा, चेरा गुर इक्को रंग समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन परदा दए चुकाईआ। जन भगत कदे ना होए बेसबर, सबूरी सिदक नाल हंढाहीआ। अन्धेरा चुका के काया कबर, काअबा किबल वेख वखाईआ। धुर दा तक्के सच्चा अदल, इन्साफ़ करे बेपरवाहीआ। जो ज़िंदगी जीवण देवे बदल, मन का मणका दए उलटाईआ। सच चाढ़े आपणी मज़ल, मंज़ल इक्को दए वखाईआ। जित्थे नाद गावे धुर दी ग़ज़ल, ग़रज अवर ना कोए रखाईआ। जन भगतां पोह ना सके अज़ल, अज़ीज़ आपणे लए उठाईआ। जगत वासना कर के कतल, मकतूल इक्को करे पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा वखा के पिछला वतन, बेवतनां परदा आप उठाईआ। जन भगत सदा लोड़े आपणा घर, दूजे दर ना मंगण जाईआ। जित्थे वस्से मालक इक्को हरि, हरिजन साचे सदा मिलाईआ। खुल्ला रखे धुर दा दर, दरबान अगे ना कोए अटकाईआ। गुरमुख सन्त सुहेले लए फड़, फड़ बाहों आप उठाईआ। निरगुण हो के सरगुण मंज़ल जाए चढ़, पैंडा पन्ध मुकाईआ। शब्दी धार बन्न्हे लड़, जोरू ज़र चलण ना देवे चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी

किरपा कर, जन भगत नुहाए धुर दे सर, सरोवर इक्को इक वखाईआ। जन भगत सतिगुर चरण धूढ़ी करे सच्चा नहावण, तीर्थ तट ना कोए वड्याईआ। लेखा जाणे विद्या अक्खरी बावन, निरगुण सरगुण वज्जे वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर भेव दस्स के गए अकावन, हुक्में अंदर हुक्म जणाईआ। साहिब सतिगुर मेहरवान अमृत मेघ बरसे सावण, साँवल सुंदर दया कमाईआ। दुरमति मैल धोवे पतित पावन, पुनीत गुरमुख लए बणाईआ। दरदवंद हो के पकड़े दामन, दामनगीर आप अख्वाईआ। आत्म दा बणे अन्त ज़ामन, जमां तों लए छुडाईआ। मनुआ मन हँकारी हँकार करे कोई ना रावण, तीर अणयाला इक्को दए चलाईआ। सन्त सुहेले साचा नाम इक्को गावण, गा गा ख़ुशी मनाईआ। पुरख अबिनाशी घर साचे दर्शन पावण, नेत्र लोचन नैण अक्ख बिगसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लोकमात जन भगतां आवे आप उठावण, सोया ग़फ्लत अंदर रहिण कोए ना पाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ करतार सिँघ दे गृह पिण्ड धंगाली कैंप झज्जर कोटली जम्मू

जन भगत प्रभ मिलण दा रखे शौंक, शमां अन्तर आपणी आप जगाईआ। साची मंज़ल जाए पहुंच, जित्थे जगत विकार ना कोए अटकाईआ। मन बुद्धी दी रहे कोई ना सोच, वासना कूड़ ना कोए भरमाईआ। झगड़ा रहे ना कोई जीव लोक, जागरत जोत होवे रुशनाईआ। नाम निधाना सुणे इक सलोक, जिस दे सोहले सिफ्त सलाहीआ। सच दवारे लग्गी वेखे मौज, महबूब मजलस भगतां नाल बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन आपणे घर वसाईआ। जन भगत वेखे आपणा पिछला घराना, जिस विच्चों होई जुदाईआ। जिस दा मालक इक्को इक श्री भगवाना, पतिपरमेश्वर नज़री आईआ। ओथे दिसे ना कोए बेगाना, वैरी वैर ना कोए कमाईआ। कूड़ा दिसे ना कोए निशाना, जूठ झूठ नज़र कोए ना आईआ। इक्को तख्त बैठा शाह सुल्ताना, तख्त निवासी सोभा पाईआ। जो गुर अवतार पैगम्बरां देवे नाम दाना, भगतां भगती विच लगाईआ। जुग चौकड़ी खेल खेलदा रहे विच जहाना, निरगुण सरगुण वेस वटाईआ। निरअक्खर धार अक्खरां वाला बणाउँदा रहे गाणा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक वरताईआ। जन भगत घर मन्दिर आपणे वेखे मीत, मित्र प्यारा हरि जू नज़री आईआ। जिस दा झगड़ा नहीं हस्त कीट, ऊँच नीच वण्ड ना कोए वण्डाईआ। साचा नाम सब नूं दस्से हदीस, हाज़र हो के हज़रतां करे पढ़ाईआ। मनुआ शैतान ना रहे अबलीस, लाअनत जामा गल ना कोए पवाईआ। जन भगतां रखे सदा उडीक, सूफ़ी सन्तां राह तकाईआ। साचे नाम दी करे तबलीक,

तरतीब वार सदा समझाईआ। गुरमुखां बदल देवे नसीब, नसल धुर दी दए समझाईआ। घर वखाए इक अजीब, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। जिस दी गुर अवतार पैगम्बर कर के गए ताईद, सो सचखण्ड दवारा दए जणाईआ। जित्थे भगतां प्रभ मिलण दी सदा रहे उम्मीद, विछोड़े विच विछड़ कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां साचे दर दए टिकाईआ। जन भगत आपणा गृह मन्दिर वेखे कोठा, कुटीआ सोहणी नज़री आईआ। जिस नूं समझे कोए ना लम्बा चौड़ा छोटा, नाप विच ना कोए रखाईआ। जित्थे इक्को प्रकाश देवे निरगुण जोता, आदि जुगादि सदा रुशनाईआ। कोटां विच्चों जन भगत सुहेले विरले मिलदा मौका, जो मन्दिर चढ़ के अंदर वड़ के ख़ुशी मनाईआ। हक हकीकत दा देवे होका, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। पैंडा मुके चौदां लोका, चौदां तबकां लहिणा रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे आप उठाईआ। जन भगत आपणा गृह मन्दिर वेखे धुर दा मठ, परदयां विच्चों परदा फ़ाश कराईआ। जित्थे नूर नुराना जोत रोशन होवे लट लट, अन्ध अन्धेर नज़र कोए ना आईआ। इक्को सोभावन्त सोभा पाए पुरख समरथ, जिस दी महिमा सदा अकथ, कथनी कथ ना सके राईआ। जिस दे चरण कँवल पैगम्बर अवतार गुरू शुरु तों जाण ढठ्ठ, अन्त नूं ओसे विच समाईआ। जो कलयुग अन्त श्री भगवन्त शब्दी धार अंदर कर इक्ट्ठ, एकँकार वेख वखाईआ। जन भगतां कारन खोल्ह के हट्ट, भगत दुआर दिती वड्याईआ। चार वरन अठारां बरन सब दा सांझा रख के हक, हकीकत धुर दी दिती जणाईआ। दीन मज़्हब दी रहे ना कोई वट्ट, शरअ करे ना कोए लड़ाईआ। ऊँच नीच दा दिसे कोए ना हट्ट, सब दा मालक इक्को नज़री आईआ। जो सरन सरनाई जाए ढठ्ठ, चरण कँवल ध्यान लगाईआ। ओह लोआं पुरीआं ब्रह्मण्ड खण्ड आकाश प्रकाश विच जावे टप्प, अगे हो ना कोए अटकाईआ। सचखण्ड दवारे साचे घर जावे वस, जित्थे मेला होवे शहिनशाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां सचखण्ड दवारे दे के धुर दा हक, हिकमत नाल कूड़ी हकूमत दए बदलाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बेला सिँघ दे गृह पिण्ड धंगाली कैंप झज्जर कोटली जम्मू

जन भगत प्रभ चरण धूढ़ी ख़ाक रमाए जिस्म, रोम रोम विच समाईआ। धूणी ताए ना जगत कूड़ी वेखे भस्म, स्वाह सीस ना कोए पवाईआ। सच सौगंद प्रभू प्रेम प्रीती खाए कसम, किस्मत आपणी लए बदलाईआ। सद दर्शन लोड़े नूरे

चशम, अक्ख प्रतख नज़र आए गुसाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगत दए वड्याईआ। जन भगत नूर विच्चों लोड़े नूर, ज़हूर विच्चों ज़हूर करे रुशनाईआ। मंज़ल विच्चों मंज़ल नेड़े करे दूर, दूर दा दर्रा बन्द कराईआ। हाज़री विच्चों हाज़र तक्के हज़ूर, हज़रत धुरदरगाहीआ। शुक्रिए विच शुकर करे मशकूर, मुश्कल विच्चों मुश्कल आपणी हल कराईआ। विछोड़े विच विछड़ कदे ना रहे मजबूर, मजबूरी मख़मूरी विच बदलाईआ। सदा सदा सद अमृत रस दा चक्ख इक सरूर, जो सवरन पारस दोहां तों अगे लेखा दए बताईआ। ख़ुशी विच सदा होवे मशकूर, साहिब मुसाहिब आपणा इक मनाईआ। ग़ुरबत तन ना रहे ग़रूर, ग़रीब निमाणा हो के सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन्म जन्म दा मेट कसूर, कुशल कुशलता झोली पाईआ। जन भगत कदे ना होवे औखा, दुखड़े विच ना दु:ख समाईआ। आपणा पन्ध मुकावे सौखा, सुखमण विच ना कोए अटकाईआ। मनुआ देवे कोई ना धोखा, धूआँधार ना कोए कराईआ। पढ़ना पए ना कोई पोथा, पुस्तक हथ्थ ना कोए उठाईआ। पन्ध मुकावे लोक परलोका, भज्जे वाहो दाहीआ। गावे इक सलोका, सोहँ राग अलाहीआ। प्रभ मिलण दा रख के शौंका, शाकर हो के सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम निधाना जन भगतां अंदर वजाए अगम्मी धौंसा, भय विच विकार दए कढाहीआ। जन भगत सुणे इक्को धौंसा डंका, नाअरा बेपरवाहीआ। जो जाणया राजे जनका, जंन अंदरों दिता कढाहीआ। जिस कारन फेरया मन का मणका, अष्ट बक्कर मिली वड्याईआ। भाग होया साचे तन का, तन माटी ख़ाकी सोभा पाईआ। प्रकाश होया अगम्मी चन्न का, नूर नूर नूर रुशनाईआ। भण्डारा मिल्या धुर दे नाम धन का, घर खज़ाना दिता टिकाईआ। राग सुणना चुकया कन्न का, काया मन्दिर अंदर शब्द सुणे शनवाईआ। माण रिहा ना हउँ हम का, हँ ब्रह्म रूप आपणा नज़री आईआ। झूठा नाता दिस्या चमढ़ी चम्म का, चम्म दृष्टी लई बदलाईआ। लेखा ला के पवण स्वास दम दा, दामनगीर इक्को श्री भगवान ल्या बणाईआ। जो ना मरे ना कदे जम्मदा, जूनी विच लख चुरासी रिहा भवाईआ। जन भगतां कदे ना डंनदा, लख चुरासी सज़ा दए भुगताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी जन भगतां वक्त सुहञ्जणा करे धन्न धन्न धन्न का, धर्म दवारा एकँकारा साचा गृह सचखण्ड इक्को इक वखाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ प्रेम सिँघ दे गृह पिण्ड सरदारी कैंप मुअतल जम्मू

जन भगत किसे दर ना मंगे आबा, अमृत प्रभ दा पी के ख़ुशी मनाईआ। माण रखे ना कोए कँवली नाभा, नाभी तों परे स्वादा बेपरवाहीआ। सीस झुका के जगत इष्ट ना करे अदाबा, सीस इक्को इक निवाईआ। आत्म परमात्म प्यार करे सांझा, साची रीती आप मनाईआ। कलयुग अन्धेर झक्खड़ ना वेखे झांजा, अडोल अडुल रह के ख़ुशी विच समाईआ। अठ्ठे पहर सोहँ ढोला गीत रहे गांदा, गावत गा गा ख़ुशी मनाईआ। अबिनाशी करता सब दा लेखा रहे लांदा, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन वेखे थक्का मांदा, जगत मंज़ल विच्चों पार कराईआ। हरि भगत कूड़ी करे ना कोई बनावट, ठग्गां वाला रूप ना कोए वटाईआ। पुरख अबिनाशी कोलों मंगे नाम नयामत, वस्त अमोलक झोली डाहीआ। जिस दे नाल रहे सदा सही सलामत, जन्म मरन विच कदे ना आईआ। प्रभ दी बणया रहे अमानत, काया माटी अंदर बह के वक्त लँघाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी आदि जुगादि सदा सद सब दा जाणत, अणजाणत कहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन उज्जल आप कराईआ। जन भगत कटे जगत ना कोए ग़ुलामी, दरवेश दर ना अलख जगाईआ। कलमा पढ़े ना शरअ कलामी, कायनात ना कोए सुणाईआ। वड्याई विच ना लए बदनामी, नेकी बदी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। ममता मोह विच मन ना करे हरामी, कूड़ी क्रिया संग ना कोए रखाईआ। इक्को ध्यान प्रभ चरण करे ध्यानी, ओट इक्को इक तकाईआ। जिस दी दरगाह सच निशानी, निशाना आपणा रिहा झुलाईआ। जन भगतां देवणहारा पद निरबाणी, पदमां दे विच्चों बाहर कढाहीआ। आत्म रहिण ना देवे बेगानी, बेगम धुर दी लए बणाईआ। लेखे लावे बाल बिरध अवस्था जवानी, जोबनवन्ता आपणा हुक्म वरताईआ। जन भगतां संग सूरा सरबंग कदे ना करे बेईमानी, बेवा रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मंज़ल आपणी दस्से आसानी, एहसान सिर ना कोए चढ़ाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बीबी भाईआं देवी पिण्ड धंगाली कैंप झजर कोटली जम्मू

जन भगत कहे मैं जावां आपणे रस्ते, सच दवारे ख़ुशीआं पन्ध मुकाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव राह विच मिलण हस्सदे, ख़ुशीआं ढोले गाईआ। सानूं प्रभ दा खेल दस्स दे, की कलयुग अन्त कल वरताईआ। असीं चार कुण्ट दहि दिशा रहे

नठदे, उस दी समझ कोए ना आईआ। चरण कँवल सरनाई रहे ढठ्ठदे, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। भाण्डे घड़दे रहे अठ्ठ तत दे, पंजां तत्तां मिल के ख़ुशी वखाईआ। मेल करदे रहे हड्ड मास नाड़ी रत दे, रतन अमोलक हीरे सर्ब प्रगटाईआ। संदेशे दिन्दे रहे सज्जण सच दे, हुक्मे अंदर सुणाईआ। सानूं खेल दस्स दे अज्ज दे, दर तेरे मंग मंगाईआ। की वेस पुरख समरथ दे, किस बिध भगतां दए वड्याईआ। जन भगत कहे असीं ओसदी सरनाई वसदे, चरण कँवल आस रखाईआ। साडे झगड़े मुक्क गए जगत वाली अक्ख दे, प्रतख दर्शन पाईआ। इक्को ढोला रटदे, जो सहिज दिता समझाईआ। झगड़े मिट गए दूई वाले विछोड़े फट्ट दे, पट्टी सहिज दिती बंधाईआ। खेल करे गृह मन्दिर साचे जट्ट दे, जटा जूटधारी नज़र किसे ना आईआ। भेस वटा के वांग नट दे, नटुआ हो के आपणा स्वांग वखाईआ। कोटां विच्चों जन भगत थोड़े लाहा खट दे, जिन्हां दी खटीआं आत्म सेजा दिती सुहाईआ। अमृत रस प्रीती अंदर चट्ट दे, चेटक कूड़ा दए गवाईआ। सदा सदा सद चरण सरन ढठ्ठदे, डिगयां लए उठाईआ। प्रेम प्यार विछोणे देवे पट्ट दे, बिस्तरे जगत ना कोए सुहाईआ। अर्शां तों थल्ले फ़र्शां तों उत्ते उह तम्बूआं टैंटां विच वसदे, टंटे सारे गए मुकाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव राह वेखण ओस अक्ख दे, जो आख़र मंज़ल इक्को इक जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखे लहिणे जाणे घट घट दे, दर दर देणा दे के ख़ुशी मनाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बंती देवी दे गृह छम्ब झज्जर कोटली कैंप जम्मू

जन भगत कहे मैनूं मिले गुरू अवतार, पैगम्बर हस्स हस्स ख़ुशी मनाईआ। लोकमात दा दस्स विहार, की खेल प्रभू रचाईआ। किस बिध लहिणा देणा रिहा उतार, भगतां होए सहाईआ। चार कुण्ट पावे सार, दहि दिशा खोज खुजाईआ। जन्म मरन तों करे बाहर, चुरासी गेड़ रहे ना राईआ। सच वखावे धर्म दवार, नाते कूड़े दए तुड़ाईआ। महल अटल चढ़ाए उच्च मनार, मंज़ल अगली पन्ध मुकाईआ। नाता जोड़े बण के सांझा यार, यराना आपणा इक वखाईआ। जिस दी महिमा कागत कलम ना लिखणहार, शाही रोवे मारे धाईआ। करे खेल अपर अपार, अपरम्पर आपणा हुक्म मनाईआ। जन भगतां रखे किस बिध नाल, शब्द इशारे नाल उठाईआ। जन भगतां किरपा कीती आप निरँकार, निरगुण हो के वेख वखाईआ। इक्को सिख्या दिती सिखाल, साची करे पढ़ाईआ। दीनां बंधू हो दयाल, मेहर नज़र उठाईआ। सच मुहब्बत कर प्यार, प्रीती आपणी विच रखाईआ। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दस्स जैकार, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ां टिल्ले पर्बतां समुंद सागरां जगत अभ्यासां जोगां दा खैहड़ा दिता छुडाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ शिवो देवी पिण्ड धंगाली झज्जर कोटली जम्मू

जन भगत कहे मैं चढ़या सच मनार, मंज़ल वेखी बेपरवाहीआ। जित्थे इक्को इक जैकार, इक्को आवाज अलाहीआ। जित्थे इक्को इक चमत्कार, इक्को नूर रुशनाईआ। जित्थे इक्को शहिनशाह सिक्दार, तख्त निवासी सोभा पाईआ। इक्को हुक्म देवे जुग चार, धुर फ़रमाना आप सुणाईआ। इक्को भेजे गुर अवतार, पैगम्बरां वण्ड वण्डाईआ। इक्को सन्तां भगतां दे अधार, निरगुण जोत करे रुशनाईआ। इक्को विष्न ब्रह्मा शिव करे ख़बरदार, धुर संदेसा आप समझाईआ। इक्को त्रैगुण माया पंज तत भरे भण्डार, चारे खाणी सोभा पाईआ। इक्को लख चुरासी खेल करे अपार, अपरम्पर स्वामी हो के डेरा लाईआ। इक्को चार कुण्ट दहि दिशा होवे उज्यार, रवि ससि देवणहार वड्याईआ। इक्को मण्डल मण्डप गगन गगनंतर खेले खेल बण करतार, करनी दा करता इक अख्वाईआ। इक्को इक धरनी धरत धवल दए अधार, मेहर नज़र इक उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां बख्शे सच दवार, दरगाह साची सोभा पाईआ। जन भगत कहे मैं तक्कया मन्दिर निराला, हरि जू हरि हरि नज़री आईआ। जित्थे बिन दीपक जोत होवे उजाला, अन्ध अन्धेर ना कोए वखाईआ। सचखण्ड दुआर सोहे सच्ची धर्मसाला, धर्म दवारा इक्को सोभा पाईआ। जित्थे वसे पुरख अकाला, अकल कलधारी डेरा लाईआ। जिस दा खेल जुग जुग निराला, चौकड़ी आपणा हुक्म वरताईआ। पूरी करे घाला, जो सेवक हो के साची सेव कमाईआ। अन्त अन्तश्करन विच्चों पकड़ उठाए बाला, नन्न्हे बच्चे आपणे रंग रंगाईआ। मार्ग दस्स इक सुखाला, सुखमन विच्चों बाहर कढाहीआ। त्रैगुण माया कूड़ी क्रिया तोड़ जंजाला, जीवन जुगत दए समझाईआ। हरिजन होण ना देवे कोई बेहाला, मेहर नज़र नज़र आपणी लए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग चौकड़ी जन भगतां कारन निरगुण बदलदा रहे आपणी चाला, चार वरन अठारां बरन मन मति बुद्धी समझ कोए ना पाईआ।

१६ जेठ शहिनशाही सम्मत २ फ़त्तू राम दे गृह पिण्ड अम्बा राए जम्मू

जन भगत कहे प्रभू दवारा सोहणा रमणीक, सुहावणा सुहञ्जणा नज़री आईआ। जित्थे दिसे ना कोए शरीक, द्वैत वण्ड ना कोए वण्डाईआ। अन्धेरा अन्ध ना होवे तारीक, इक्को नूर जोत करे रुशनाईआ। ठाकर स्वामी मिले ठीक, निरगुण आपणी दया कमाईआ। आत्म परमात्म करे सच प्रीत, हकीकत नूं हकीकत विच रखाईआ। सनमुख सदा रहे नज़दीक,

मंज़ल दूर ना कोए बणाईआ। सचखण्ड दवारे दा बण वसनीक, आसण सिँघासण डेरा लाईआ। जुगा जुगन्तर गुर अवतार पैगम्बरां देंदा रहे तरतीब, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणे विच भवाईआ। साचा नाम कलमा दस्सदा रहे हदीस, सति सतिवाद दए जणाईआ। लख चुरासी जीव जंत वेखदा रहे जगदीस, जगदीशर हो के फेरा पाईआ। जन भगतां आसा मनसा पूरी करे जो रख के बैठे उडीक, संसा रोग दए चुकाईआ। काया माटी ठांडी करे सीत, अग्नी तत बुझाईआ। नाउँ निरँकारा दस्से गीत, सति सतारा नाल वजाईआ। झगड़ा मुका के हस्त कीट, आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म दए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां सदा करे आप तस्दीक, तसल्ली नाल हुक्म आप समझाईआ। जन भगत कहे सच दवारा वेख्या ठंडा, अग्नी अग्ग ना कोए तपाईआ। जो उपर खण्डां ब्रह्मण्डां, गगन गगनंतरां सोभा पाईआ। जित्थे ना कोई सूरज ना कोई चन्दा, मण्डल मण्डप ना कोए रुशनाईआ। तत वजूद ना ख़ाकी बन्दा, रसना ढोला ना कोए सुणाईआ। चारे खाणी ना जेरज अंडा, ... ... ... ... ... ... ... ...। मन वासना करे कोई ना दंगा, बुद्धी वाली ना कोए लड़ाईआ। सरोवर वहे कोई ना गंगा, गोदावरी जमना सुरस्ती नाल ना कोए मिलाईआ। ढोला गीत गाए कोई ना छन्दा, जै जैकार ना कोए सुणाईआ। चतुराई विच बणे कोई ना चंगा, बदी रूप ना कोए वखाईआ। इक्को एक एकँकार पुरख अकाल रहे बख्शंदा, जो भगतां मेहर नज़र नाल पार कराईआ। दो जहान होवे तरंदा, तारनहार इक अख्वाईआ। संसार सागर पार कराए कन्ढ्ढा, शौह दरया ना कोए रुढ़ाईआ। मंज़ल सच चढ़ाए डण्डा, डण्डावत आपणी दए समझाईआ। जन भगतां अन्तर दे के प्रेम अनन्दा, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। लहिणा देणा चुकाए विच्चों वरभण्डा, भंडी कूड़ी दए गवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां देवे सचखण्ड दुआर चंगा, जित्थे चुग़ली निंदया करन कोए ना आईआ।