पुस्तकालयभाग १९

२० जेठ शहिनशाही सम्मत २ धर्मो देवी पिण्ड छम्ब कैंप खूण जम्मू

धरती कहे मेरा होया वड्डा कर्म, निहकर्मी दिती वड्याईआ। पूरबला पालया धर्म, मेरा धर्म ल्या रखाईआ। रिषीआं नूं दे के जरम, जन्म ल्या उपजाईआ। दुखियां दे मेट के भरम, भाण्डा भरम भउ दिता भन्नाईआ। भगतां नूं दे के सरन, सरनगति जणाईआ। मंज़ल दस्सया चढ़न, ओझड़ राहों बचाईआ। अंदर दस्सया वड़न, प्रभ दा दर्शन पाईआ। सच दवारे दस्सया खड़्हन, हरि संगत मिल के वज्जी वधाईआ। बावन दा पूरा कीता प्रन, परमात्म आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवणहार सरनाईआ। धरती कहे मैं मनसा विच होई पूर, प्रभ पूरन दिती वड्याईआ। मेरा पिछला पैंडा रिहा ना दूर, अगला पन्ध दिता मुकाईआ। नाता तोड़ के कूड़, कुटम्ब भगतां दिता वखाईआ। जित्थे बणया रहे मज़दूर, जुग चौकड़ी सेव कमाईआ। दिन्दा रहे नूर, जोत नूर रुशनाईआ। भण्डारा करदा रहे भरपूर, अतोट अतुट वरताईआ। बेनन्ती करदा रहे मन्ज़ूर, मज़दूरी सब दी झोली पाईआ। जन्म जन्म दा कट कुसूर, दुरमति मैल धवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। धरती कहे मेरी जुग चौकड़ी आसा पुन्नी, भरवासा मिल्या बेपरवाहीआ। मेरे सीस तों ओढण लथ्था ना चुन्नी, प्रभ ने परदा दिता पाईआ। भगत सुहेले मिले गुणी, गहर गभीर दिता वखाईआ। मन्न के साची धुनी, धन्न भाग कह के शुकर मनाईआ। जिस वेले सच जैकार सुणी, सोहँ ढोला रहे गाईआ। लेखा चुकाया रिषी मुनी, मुनकर हो ना मुख भवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी सब दी पुकार सुणी, अनभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ।

२० जेठ शहिनशाही सम्मत २ कृपाल सिँघ तूतां वाले दे गृह कैंप खूण जम्मू

रिषीआं बावन दी कीती धन्न धन्न, धन्न कह के ख़ुशी मनाईआ। एह आवाज शुक्कर परोहत दे पै गई कन्न, शंकयां विच हाए हाए सुणाईआ। एह किस दा बिरध तन, समझ कोए ना आईआ। बल नूं देवण आया डंन, भेख कोए बदलाईआ। मैनूं पै गया जंन, भरम विच रखाईआ। हौली जेही कोल आ के बावन, परोहत दे विच सुणाया कन्न, हुक्म धुरदरगाहीआ। जे तूं वेख्या सी चन्न, तैनूं दयां समझाईआ। हँकारी ठीकर अंदरों भन्न, भज्जा जा वाहो दाहीआ। पंज वार इश्नान कर आपणे तन, तेरे माटी मन्दिर होए सफ़ाईआ। फेर भेव खुल्ले ब्रह्म हँ, हँ ब्रह्म नज़री आईआ। तृष्ना रहे ना तम, तामस

देणी चुकाईआ। दृष्टी रहे ना चम्म, नेत्र अक्ख खुल्हाईआ। ख़ुशी रहे ना ग़म, ग़मख़ार होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। शुक्कर परोहत होया हैरान, हैरानी अंदर आईआ। चोरी सब तों करां इश्नान, मैनूं वेखण कोए ना पाईआ। मेरे वल किसे दा ना होवे ध्यान, नेत्र अक्ख ना कोए उठाईआ। मैं करां जल परवान, भज्जा वाहो दाहीआ। फिर कुछ मैं पुछां आण, सहिजे दे समझाईआ। अंदरों होया इक फ़रमान, हुक्म दिता दृढ़ाईआ। तेती मिन्ट वक्त पछाण, वध घट ना कोए रखाईआ। हुण तैनूं बणाउणा अणजाण, तेरी विद्या देणी भुलाईआ। अगे सुणावां इक फ़रमान, हुक्म संदेसा बेपरवाहीआ। तेरा मेला होणा वशिष्ट राम, रमईआ हो के खेल खिलाईआ। गोबिन्द जन्मे तेरे ग्राम, राज महल्ल मिले वड्याईआ। अन्त अख़ीरी खेल श्री भगवान, अबिनाशी करता आप कराईआ। साचे रिषीआं करे परवान, परवाने सब दे हथ्थ फड़ाईआ। तेरा उहनां नाल लेखा चुकाए आण, बाकी पिच्छे ना कोए रखाईआ। परोहत चरण कँवल कर ध्यान, सीस दिता निवाईआ। बावन दे के इक फ़रमान, फ़ुरनयां विच्चों फ़ुरना दिता प्रगटाईआ। तेरी करे आप कल्याण, पुरख अबिनाशी होए सहाईआ। कलयुग जिस वेले वक्त पहुंचया आण, समां समां दिता बदलाईआ। तेरा फेर कराए पंज वार इश्नान, निशान आपणा वेख वखाईआ। एसे कर के राज नरैण नूं खेचल दिती महान, दीबाण बाण धुर दा आप लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लहिणा देणा सर्ब चुकाए विच जहान, काइदा कानून आपणे हथ्थ रखाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ राम चन्द दे गृह देवा पिण्ड कैंप खूण जम्मू

धरती कहे ख़ुशी होए रोड़े पत्थर, इट्टां मिट्टी ख़ाक ख़ुशी मनाईआ। जिस वेले वैराग अंदर सुट्टदे रहे अथ्थर, बिन नैणां नीर वहाईआ। घास फूस उत्ते जिस दा वेख्या सत्थर, सेजा सच हंढाहीआ। सो साडी पूरी करन आया सध्धर, जो सधनां सैण तराईआ। ग़रीब निमाणयां कीता कदर, कुदरत दे मालक हो सहाईआ। सच इन्साफ़ कीता अदल, अदम दा लेखा दिता मुकाईआ। छड्ड मैदानां पध्धर, उच्चे नीवें टिब्बयां चलया चाँईं चाँईंआ। मेहर कर के आपणी कर नदर, नज़र आपणी दया कमाईआ। दीन दुनी वेखे ग़दर, झगड़ा सर्ब लोकाईआ। सृष्टी होवे महशर, दृष्टी दए दुहाईआ। जन भगतां चोटी चाढ़ सिखर, मंज़ल इक दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। इट्टां पत्थर कहिण रोड़े, रुढ़दी धारों ल्या बचाईआ। कर किरपा जिस आपणे नाल जोड़े, जुग चौकड़ी दिती वड्याईआ।

सन्त सुहेला हो के बौहड़े, निरगुण हो के वेख वखाईआ। भगत जनां सुणा के दोहरे, धुर दा नाम जणाईआ। लेखे ला के कोटां विच्चों थोड़े, जोती शब्दी धार मिलाईआ। नाम अगम्मे चढ़ाए घोड़े, ब्रह्मण्ड खण्ड पार लँघाईआ। लेखा मुके पेके सौहरे, इक्को घर दए वखाईआ। जित्थे ग़ुस्से विच कोई ना होड़े, भय नाल ना कोए डराईआ। लग्गी प्रीत कोए ना तोड़े, नाता कूड़ ना कोए जणाईआ। ममता मोह दिसे ना ठग्ग चोरे, हँकार विकार ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र नाल तराईआ। रोड़े पत्थर कहिण साडे नाल तरया घास, चरण छोह के ख़ुशी मनाईआ। बण के दासी दास, सेवक नज़री आईआ। करे हास बलास, ख़ुशीआं रंग वखाईआ। वेख जोत प्रकाश, भज्जया वाहो दाहीआ। जन्म जन्म दी पूरी होई आस, तृष्ना लई बुझाईआ। जित्थे रिषी जपदे रहे स्वास स्वास, अंदर वड़ के ध्यान लगाईआ। ओथे वस्या सब दे पास, घर स्वामी नज़री आईआ। दर्शन दे के साख्यात, शनाख़त आपणी दए कराईआ। हरिजन बणा के पारजात, पारब्रह्म प्रभ आपणा रंग रंगाईआ। ख़ुशी होई नबातात, कायनात वज्जी वधाईआ। बनास्पत कदी ना होवे उदास, लेखा सब दा रिहा चुकाईआ। धरनी कहे लेखे लग्गे स्वास, साह साह जिस नूं रही ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दी मेटे वाट, वट्टा सट्टा जगत नाल कराईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ इन्द्रो देवी दे गृह पिण्ड दयोड़े कैंप मनवाल जम्मू

ख़ुशीआं विच हस्से टिबे टोए, पध्धर आपणा रंग वखाईआ। दुरमति मैल साडा धोए, पापां रंग दिता मिटाईआ। सच अमोलक वस्त दे के इक्को ढोए, ढोला इक्को दिता सुणाईआ। भगत भगवान मिल के गाए दोहे, दोहरा हुक्म आप वरताईआ। अमृत जाम साचा अन्तर चोए, मुख रसना जेहवा समझ सके ना राईआ। सच प्रकाश कीता आपणा लोए, लोचन दुनी दा इक खुल्हाईआ। जिस वैराग अंदर रोए, सो मिल्या बेपरवाहीआ। लेखा समझ सके ना कोए, कूक कूक कूक दुहाईआ। किसे नाल कदे ना करे धरोहे, धुर दा मालक दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ। टोए टिब्बे हस्सण पर्बत, चोटीआं ख़ुशी मनाईआ। पुरख अबिनाशी सच दवारे पाई बरक्त, बेपरवाह दिती वड्याईआ। ग़रीब निमाणे अमृत जाम प्याया शरबत, शरअ कूड़ बाहर कढाहीआ। ख़ुशीआं अंदर प्रेम दी आई हरक्त, भज्जे नठ्ठे चाँईं चाँईंआ। लेखे लग्गे झाड़ी बूटे दरख़त, ख़ता सब दी मुआफ़ कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूरब लहिणा सब दी झोली पाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ भाईआ देवी पिण्ड मोयल कैंप मानसर जम्मू

दरख़त बूटे कहिण टाहणी पत्त, जड़्ह चोटी ख़ुशी मनाईआ। प्रभ वेख्या कमलापति, कोझयां कमलयां होए सहाईआ। जो सांझा गावे जस, भगत भगवान ढोला इक अलाहीआ। पूरब लहिणा देवे हक, हाकम हो के वेख वखाईआ। दिंदयां कदे ना जावे थक, अतोट अतुट भण्डार आप वरताईआ। आत्म ब्रह्म प्यार देवे सति, सति सतिवादी वेख वखाईआ। धीरज सन्तोख देवे यति, मनसा मन ना कोए हल्काईआ। भाग लगाए तत अठ्ठ, त्रै पंज वज्जे वधाईआ। लोकमात लज्जया लए रख, मेहरवान हो के वेख वखाईआ। सन्त सुहेले तक्के आपणी अक्ख, भगत भगवान जोड़ जुड़ाईआ। गुरमुख रहिण ना देवे वक्ख, गुरसिख इक्को घर टिकाईआ। जित्थे तूं मेरा मैं तेरा सांझा होवे जस, वेद पुराण सिफ्त ना कोए सालाहीआ। करे खेल पुरख समरथ, धुर दा मालक नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूरब लेखा रिहा मुकाईआ। टाहणी पत्ते बोली शाख़, शनाख़त धुर दी नज़री आईआ। जो बावन गया आख, पतित पावन पूर कराईआ। रिषी रहे ना कोए उदास, सिक्खी साची आप उपजाईआ। लेखे ला के हड्ड मास, नाड़ी नाड़ी करे रुशनाईआ। मंज़ल मुका के घाट, पार किनारे दए लगाईआ। साची दस्स के गाथ, सिख्या इक समझाईआ। मेल मिला पुरख अबिनाश, अबिनाशी करता आपणे रंग रंगाईआ। जन भगतां देवे साथ, सगला संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धरनी धरत धवल तेरी पूरी कर के ख़ाहिश, अवल आपणा नाम इक समझाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ सोभा सिँघ दे गृह पिण्ड मोयल कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत मानस जन्म जग जाए जीत, हिरदे हरि हरि इक वसाईआ। प्रेम प्यार दी चला के रीत, सृष्टी दृष्टी दए समझाईआ। खेल वखा के हस्त कीट, ऊँचां नीचां जाए समाईआ। पुरख अबिनाशी सब दा मीत, मित्र प्यारा इक्को वेख वखाईआ। जो हर घट वसे चीत, घट घट रिहा समाईआ। साचा करे नाम बख्शीश, वस्त वास्तक इक वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जुग चौकड़ी वेख वखाईआ। जन भगत सफ़ल होवे जन्म, कुफल अंदरों लए खुल्हाईआ। मिटे मन का भरम, भउ जगत चुकाईआ। तक्के साची सरन, ओट इक रखाईआ। मस्तक निवे चरण, जगदीश सीस झुकाईआ। घर साचे मिले वड़न, गृह मन्दिर सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

कर, सच देवणहार सरनाईआ। जन भगत मानस जन्म लेखे, हरि गिणती विच गिणाईआ। निरगुण हो के आपे वेखे, सरगुण मेले सहिज सुभाईआ। जुग जन्म रखे चेते, चातृक आपणे लए उठाईआ। नाम शब्द दए संदेशे, धुर फ़रमान दृढ़ाईआ। अंदर वड़ के खोल्हे भेते, ममता मोह मिटाईआ। भगत भगवान सदा खेल करे जुग केते, कोटन कोटि काल गए विहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन आपणे रंग रंगाईआ। जन भगत जन्म लेखे जाए लग्ग, माटी ख़ाक ना कोए रलाईआ। आत्म परमात्म रहे ना अलग, धुर दा मेला सहिज सुभाईआ। नाता कूड़ कुड़यार तुट्टे जग, जगत पित दए शरनाईआ। पोह सके ना अग्नी अग्ग, तत्ती वा ना कोए लगाईआ। नाम निधान सुणाए नद, हद्द कूड़ी पार कराईआ। अमृत जाम प्याए मध, मधुर धुन इक सुणाईआ। दरस देवे उपर शाह रग, परदा ओहला आप चुकाईआ। बिन काअब्यों कराए धुर दा हज्ज, हज़रत हो के नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन देवे माण वड्याईआ। जन भगत जन्म जाए संवार, माटी ख़ाकी मिले वड्याईआ। पूरब लहिणा लेखा चुक्के उधार, बाकी अवर ना कोए रखाईआ। रिषीआं लहिणा देणा करे आर पार, पारब्रह्म प्रभ बेपरवाहीआ। सच सौदागर कराए वणज वपार, सौदा इक्को हट्ट नाम विकाईआ। ख़रीददार थोड़े लभ्भे भगत सुहेले यार, दूजा लैण कोए ना आईआ। करे खेल तख्त निवासी एकँकार, अकल कलधारी आपणी कल वरताईआ। लहिणा देणा चुकावणहार सदा जुग चार, चौकड़ औकड़ सब दी वेख वखाईआ। कलयुग अन्तिम हो त्यार, त्रैगुण अतीता फेरा पाईआ। जन भगत सुहेले कर के ख़बरदार, नाम संदेशे आप उठाईआ। साची भूमिका खिड़ी वेखे आप गुलज़ार, गुलशन आपणा आप महकाईआ। अन्त लहिणा देणा भगत भगवन्त दए उतार, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण चारे कुण्ट ख़ुशी मनाईआ। वार थित दिवस घड़ी पल लए विचार, विलखण आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां पैज जाए संवार, धरनी धरत धवल पावे सार, हब्ब किछ आपणे रख अख्त्यार, इफ़तलाफ़ अंदरों दए कढाहीआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ हरनामो देवी दे गृह पिण्ड मोयल कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहिण असीं पूरब लहिणा आए लैण, पुरी लोअ ब्रह्मण्ड खण्ड तजाईआ। सृष्ट सबाई आए कहिण, अबिनाशी करता मन्नो बेपरवाहीआ। पारब्रह्म प्रभ दर्शन करो आपणे नैण, जग लोचन हरस मिटाईआ। इक अकल्ला बणे सच्चा साक सज्जण सैण, समरथ स्वामी होए सहाईआ। जुग चौकड़ी आदि जुगादि देवे देण, कर्ज़ा सब दा दए चुकाईआ। जिस राम

दी महिमा सुणदे विच रामायण, राम दा राम भगतां रिहा तराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दी करनी कार कमाईआ। जन भगत कहिण असां पूरब लैणा लेखा, बावनधारी नज़री आईआ। चौथे जुग चुक्कया ठेका, गुर अवतार पैगम्बर गए सीस निवाईआ। जन भगतां साहमणे कीता एका, इक्को एकँकार लैणा मनाईआ। दूजी रखणी नहीं कोई टेका, सिर सके ना कोए झुकाईआ। अन्त रहिणा नहीं वेखी वेखा, भरम अंदरों देणा कढाहीआ। मालक तक्कणा नर नरेशा, अबिनाशी करता शहिनशाहीआ। जिस दा सचखण्ड साचा देसा, मातलोक करे रुशनाईआ। जुग चौकड़ी आवे वार अनेका, बिन भगतां दरस ना किसे वखाईआ। जिस बल बावन रख्या चेता, सतिजुग धार सतिजुग दए प्रगटाईआ। सो दो जहानां बण के आया नेता, धुर फ़रमान हुक्म सुणाईआ। जन भगतां अंदर खोल्हे भेता, भेव आपणा दए खुल्हाईआ। श्री भगवान आदि जुगादि रहे हमेशा, जन्म मरन वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जन भगतां बदल देवे रेखा, कर्म कांड दा लेखा दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक उठाईआ। जन भगत कहिण असीं नहीं वड्डे छोटे, निक्के बाल बिरध जवानी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जगत विचार विच मारे कदे ना गोते, वैहन्दे वहण ना कोए पाईआ। इक्को प्रभ दा दर्शन रहे लोचे, दो जहाना ध्यान ना कोए लगाईआ। सचखण्ड दी साची रहे सोचे, समझ जगत ना कोए भुलाईआ। लख चुरासी विच्चों मानस जन्म मिलण दे मौके, पारब्रह्म प्रभ मिल के आपणा आप समाईआ। माया ममता दे ना सके धोखे, कूड़ी क्रिया ना कोए हल्काईआ। असां मंज़ल पौड़ी चढ़ना सौखे, अद्धविचकार ना कोए अटकाईआ। उच्ची कूक ढोले गाउणे होके, हुक्म सुण के ख़ुशी मनाईआ। कलयुग जीव जगत जहान रहिणे सोते, सुत्यां अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे रंग रंगाईआ। जन भगत कहिण असीं लहिणा देणा लैण च वड्डे, वड्डयां विच्चों नज़री आईआ। पुरख अकाल आपणी धारों कढ्ढे, चुरासी गेड़ ना कोए भवाईआ। कूड़ कुड़यारे नाते छड्डे, आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। सच दवारे जाईए भज्जे, चलीए वाहो दाहीआ। जित्थे इक्को दीपक जगे, निरगुण जोत होवे रुशनाईआ। भगत भगवान नाते बणना सके, सकयां नालों होए जुदाईआ। चरण कँवल सरनाई साची रखे, घर ठांडे दए बहाईआ। जित्थे जगत अक्ख कोई ना तक्के, निज नेत्र दर्शन पाईआ। नाता बिधाता करे पक्के, कच्ची गंढ्ढ ना कोए रखाईआ। कोटन कोटां विच्चों भगत सुहेले थोड़े अच्छे, जिन्हां मिले माण वड्याईआ। परम पुरख सरनाई ढठ्ठे, निउँ निउँ लागण पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धुर दरबार कर सच्चे, सच सच सच विच समाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ जीत कौर पिण्ड धंगाली कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहिण असीं वेखे जुग चौकड़ी चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग नित नित्त वेस वटाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी पारब्रह्म पतिपरमेश्वर मिल्या सांझा यार, आदि निरँजण अबिनाशी करता आपणा रूप बदलाईआ। सन्त सुहेला इक अकेला एकँकार मार्ग लाउँदा रिहा विच संसार, हुक्में अंदर हुक्म सुणाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म पाउँदा रिहा सार, सरगुण निरगुण निरगुण सरगुण आपणा खेल वखाईआ। शब्द संदेसा नाम निधान कलम शाही कातब बण के लेखा लिखदा रिहा लिखार, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी रंग रंगाईआ। पंज तत काया माटी मन मति बुध दिन्दा रिहा अधार, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता करनी कार कमाईआ। भगत वछल अछल अछल्ल गुरमुखां दिन्दा रिहा दीदार, निज लोचन नैण ज्ञान अक्ख प्रतख खुल्हाईआ। जोती जाता पुरख बिधाता चार कुण्ट दहि दिशा हुन्दा रिहा उज्यार, गुर अवतार पैगम्बर रूप वटाईआ। जन भगत कहिण सदा सदा सद साडा बणया रिहा मीत मुरार, विछोड़े विच्चों जोड़ा आप मिलाईआ। अंदर वड़्ह के मन्दिर चढ़ के शब्द अगम्मी दस्सदा रिहा गुफ़तार, अक्ख़रां तों बाहर करे पढ़ाईआ। आदि अन्त जुगा जुगन्त जिस दी पावे कोई ना सार, बेअन्त कह के सारे शुकर मनाईआ। सो स्वामी अन्तरजामी जन भगतां मीता ठांडा सीता करे हक प्यार, हकीकत विच्चों सच खोज खुजाईआ। जन भगत कहिण बिन भगतां प्रभ दा करे ना कोए इज़हार, परदा ओहला भेव ना कोए खुल्हाईआ। इष्ट दृष्ट विच करे ना कोए प्यार, सृष्ट कूड़ कुड़यार हल्काईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगत सुहेले लए वर, वरन बरन वेख कोए ना पाईआ। जन भगत कहिण असीं आउँदे रहीए जग, प्रभ आपणा जोड़ जुड़ाईआ। लख चुरासी जीव जंत छड्ड, साडे अंदर वड़ के आपणी मंज़ल दए वखाईआ। पंज तत काया माटी ख़ाकी रहिण ना देवे अड्ड, नाम निधाना श्री भगवाना अंदर दए टिकाईआ। सति धर्म दा निशाना गड्ड, जिस नूं दो जहान वेख विष्न ब्रह्मा शिव सीस निवाईआ। बिन भगतां प्रभ दी चले मात ना यद्द, बिना भगवन्त गोद ना कोए उठाईआ। साची सिख्या गावे कोई ना सच, सति सतिवादी रूप ना कोए वटाईआ। भाग लग्गे ना काया माटी कच्च, निरगुण नूर जोत ना कोए रुशनाईआ। दर्शन मिले ना किसे अगम्मी अक्ख, जगत लोचण बन्द कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, जन भगतां मेला मिलाउँदा रहे पुरख समरथ, महिमा अकथ आप समझाईआ। जन भगत कहिण साडा मेला हुन्दा रहे गहर गम्भीर, दूसर ओट ना कोए तकाईआ। पंजां तत्तां वाला लेखे लाउँदे रहे सरीर, मन शरीर परे हटाईआ। नज़र तक्क दे, रहे बेनज़ीर, नज़र नुराना शहिनशाहीआ। जिस दी बाहर नज़र ना आए किसे

तस्वीर, जोती जोत जोत समाईआ। जो मंज़ल चढ़े अख़ीर, काया काअबे साचे हुजरे धुर दे मन्दिर डेरा लाईआ। जिस गढ़्ह विच बह के ख़ुशी मनाए कबीर, सो भगत सुहेले सहिजे आपणा पन्ध मुकाईआ। पुरख अबिनाशी घट घट वासी जन भगतां बदल देवे तकदीर, तदबीर आपणी इक समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा नाम निधाना जाम प्याए ठांडा सीर, अग्नी तत दए बुझाईआ। जुग चौकड़ी नित नवित भगत भगवन्त इक दूजे दी बणे रहे धीर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शाह अमीर कंगाल वण्ड ना कोए वण्डाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ ढेरू राम दे गृह पिण्ड मनावर कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहिण साडी चुक्की माया ममता, मन वासना बन्द कराईआ। नाता तुटया हँ हंगता, वज्जी सच वधाईआ। मेल मिल्या साची संगता, सरन मिली सरनाईआ। ठाकर पाया धुर दा पंडता, करे नाम पढ़ाईआ। लेखा चुका चुरासी जन का, जन्म दए बदलाईआ। लहिणा चुकाए साचे तन का, तन मन आपणे लेखे पाईआ। जुग जन्म बेड़ा बन्न्हदा, कलयुग अन्त होए सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, लहिणा जाणे आपणे जन दा, भुल्ल विच भुल्ल कोए ना जाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बीबी सन्तो देवी दे गृह पिण्ड नवां चक कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहे मैं सतिगुर जोगा, जुगां दी धार चली आईआ। मेरा प्रभ दे नाल बदलदा रहे चोगा, काया कपड़ वेस वटाईआ। मिलदा रहे नाम सलोका, साचा ढोला गाईआ। दिन्दा रहवां होका, हुक्म मन्न बेपरवाहीआ। दस्सदा रहां लोका, ओट इक्को शहिनशाहीआ। जिस दी लख चुरासी जोता, जोती जोत करे रुशनाईआ। जिस नूं मिलयां कदे ना आए मौता, मर के जीवण जीवण लए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां मेटे अगली पिछली सोचा, सच साजण हो के आपणे घर वसाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ भोला राम दे गृह पिण्ड सरदारी कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहिण साडा मिटया कर्म कांड, कंडा कूड़ ना कोए चुभाईआ। घर ठाकर मिल्या ठांड, अग्नी अग्ग बुझाईआ।

जन भगतां बख्श्या गवांढ, दर साचे वज्जी वधाईआ। जन्म जन्म दी पूरी कीती तांघ, तृष्ना दिती मिटाईआ। बदल के आया स्वामी स्वांग, कलयुग जीव नज़र किसे ना आईआ। अमृत रस दी चाढ़े कांग, विख अंदरों दए रुढ़ाईआ। गुरमुखां पूरी करे मांग, आशा पूर बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक वरताईआ। जन भगत कहिण साडा तन मन होया ठांडा, अग्नी रही ना राईआ। तन मन ढोला गांदा, गा गा ख़ुशी मनाईआ। सच सरोवर अंदर नहांदा, मैल ममता मोह मिटाईआ। मन का मणका आप भवांदा, गेड़ा गेड़े विच्चों चलाईआ। पुरख अबिनाशी दर्शन पाउँदा, जलवा तक्के नूर रुशनाईआ। घर ठांडा इक रुशनांदा, अन्ध अन्धेर रहिण ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां सहारा दे के आपणे नाँ दा, नईआ नौका जगत पार कराईआ। जन भगत कहे मेरे अन्तर आई शांती, सति दिता वरताईआ। मिल्या अमृत बूँद स्वांती, अग्नी अग्ग गवाईआ। मारी अंदर झाती, परदा ल्या उठाईआ। मिल्या कमलापाती पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। जिस दी सब तों वक्खरी साखी, जुग जुग करदे गए पढ़ाईआ। जन भगत बणाए दासण दासी, सेवक सेवा आप लगाईआ। साचे मण्डल पावे रासी, सोहणा आपणा रूप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त सुहेले वेखे शब्द स्वासी, स्वास शब्द पवण पवण स्वास शब्द विच समाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ मलूका राम दे गृह पिण्ड देवा कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहिण सानूं दु:ख ना कोई व्यापे, सुख प्रभ चरण कँवल नज़री आईआ। मिले मेल पुरख अबिनाशी साचे, जो देवणहार सच सरनाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण जिस दी महिमा आखे, कथा कथ कथ सुणाईआ। जो आत्म परमात्म निरगुण निरगुण जोड़े नाते, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा मेल मिलाईआ। जिस दे जग गाउँदे साके, ढाडी वारां विच अल्हाईआ। खेल वेखदे भगत भगवान दीन दुनी जगत तमाशे, तमअ आपणी ना कोए रखाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया चार कुण्ट लग्गी आंचे, आंचल पल्लू सके ना कोए छुडाईआ। शब्दी चोट कोई ना जागे, ठग्ग चोर होई लोकाईआ। मंज़ल चढ़े कोई ना आगे, काया अंदर परदा ना कोए उठाईआ। दीपक जोत जगे ना कोई चिराग़े, घर घर दीवे बाती रहे जगाईआ। शब्द नाद अनहद सुणे कोई ना वाजे, बाहर ढोलक छैणे सर्ब रहे खड़काईआ। दुरमति मैल कोई ना धोवे दाग़े, पतित पुनीत ना कोए बणाईआ। बिन पुरख अबिनाशी साची साजणा कोई ना साजे, सज्जण धुर दा नज़र कोए ना आईआ। जन भगत

कहिण असीं ओसदे चरण लागे, जित्थे लागत लग्गे कोए ना राईआ। सानूं भुल्ल गए जन्म देण वाले मापे, मात पिता पुरख अकाल इक्को गोद रिहा उठाईआ। सचखण्ड दुआर दे निवासे, सुहञ्जणा घर दए जणाईआ। जित्थे इक्को नूर जोत प्रकाशे, अन्ध अन्धेर रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां लहिणा देणा पार कराए पृथ्मी आकाशे, आकाशां तों उपर दर घर साचे ठांडे सचखण्ड दुआर दए टिकाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बलवन्त कौर दे गृह पिण्ड छम्ब कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहे मेरा मालक पुरख अकाला, सचखण्ड निवासी इक अखवाइंदा। आदि जुगादि जुग चौकड़ी बणया रहे दीन दयाला, भगत सुहेले गोद उठाइंदा। निर्मल निरगुण जोत करे उजाला, कूड़ी क्रिया अन्ध अन्धेर मिटाइंदा। सचखण्ड दुआर वखाए सच्ची धर्मसाला, धर्म दवारा इक्को सोभा पाइंदा। बणया रहे भगतां सदा रखवाला, जुग जुग आपणी सेव कमाइंदा। पापां मैल दुरमति दाग़ धोवे काला, पतित पुनीत आप कराइंदा। कूड़ी क्रिया ममता मोह तोड़े जंजाला, जोती जाता जोत रुशनाइंदा। जन भगतां लेखे लाए जन्म जन्म दी घाला, घायल आयल मसायल सब दा हल कराइंदा। नाम प्रीती देवे सच नवाला, कूड़ी क्रिया तृष्ना भुक्ख गवाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन गोद उठाए आपणा बाला, बाल्मीक ·षी हो के रिषी आप जणाइंदा। जन भगत कहे मेरा मालक निरँकार, नर निरवैर नज़री आईआ। जिस दी दो जहान सच्ची सरकार, सच अदालत रिहा कमाईआ। ठांडे दर झुकदे जिस दे पैगम्बर गुर अवतार, निमस्कार कर कर सारे सीस निवाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव हुक्में अंदर ख़बरदार, ख्वाबां विच वेखण जगत लोकाईआ। पुरख अबिनाशी शब्द संदेसा देवे जुग चौकड़ी वारो वार, वारता आपणी आप जणाईआ। सन्त सुहेले उठाए विच संसार, विहार आपणे नाल मिलाईआ। मार्ग दस अगम्म अपार, अलख अगोचर करे पढ़ाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग अन्त श्री भगवन्त पावे सार, सर्ब व्यापी सन्त सुहेला दया कमाईआ। गुरमुख गुरसिख सज्जण लए उठाल, चुरासी फाँसी जम दी दए कटाईआ। झगड़ा मुका के शाह कंगाल, मेल मिलाए दीन दयाल, सच दुआर वखाए सच्ची धर्मसाल, जित्थे पोह ना सके काल, महाकाल रहे सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगतां जीवण हल करे स्वाल, ज़िंदगी बन्दगी विच बिना बन्दना दए बदलाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ धर्म चन्द दे गृह पिण्ड छम्ब कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहे जगत नालों कीता निर्मोह, मुहब्बत आपणे नाल जुड़ाईआ। जोत सरूप आपे हो, निरगुण हो के दया कमाईआ। नाम दस्स के सोहँ सो, आदि अन्त मध इक्को रंग रंगाईआ। सच प्रकाश कर के लो, लोचण दिता खुल्हाईआ। अमृत रस चो, चोरां दिता भजाईआ। जिस दा भेव ना जाणे को, समझ सके ना राईआ। कूड़ी क्रिया जगत वासना खोह, ज़ात पात दिती गवाईआ। सतिजुग विछड़े कलयुग अन्त नहीं कीता धरोह, धुर दा मेला ल्या मिलाईआ। प्रेम नाल कहे सच संदेश सुणो, सरवणां अंदर ज्ञान प्रगटाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल मालक इक्को चुणो, जो अवतार गुरू पैगम्बर सब दा पिता माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सुणाए साची धुनो, धुनीआं दी धार जिस विच्चों प्रगट करे शनवाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ धन्ना राम दे गृह पिण्ड अम्बा राए कैंप राम कोट जम्मू

जन भगत कहे मेरा मालक इक्का, दो इक दए वड्याईआ। भगत उधारे वड्डा निक्का, आयू लेखा ना कोए समझाईआ। गुरसिख पार उतारे साचा सिखा, सिख्या धुर दी इक समझाईआ। पूरा करे जो बावन लेखा लिखा, लिख्त भविख्त नाल मिलाईआ। रिषीआं पूरी कर के इच्छा, सच भण्डारा लेखे पाईआ। अगे नाम दी पा के भिच्छा, भिच्छक धुर दे लए बणाईआ। मानस जन्म जिन्हां जित्ता, लोकमात वज्जी वधाईआ। अबिनाशी करता करे हित्ता, हितकारी हो के वेख वखाईआ। धुर ठाकर मिले सिध्धा, विचोला विच ना कोए रखाईआ। जगत निराली कर के बिध्धा, बदला सब दा रिहा चुकाईआ। जिस नूं समझ ना सके कोई किड्डा, वड्डा छोटा भेव कोए ना पाईआ। सो भगतां दा भगती दा प्रेम प्यार अंदर कढ्ढे सिट्टा, सिट्टेबाज़ी जगत दए तजाईआ। जन्म जन्म दा लेखा कर के चिट्टा, दुरमति मैल दए धवाईआ। साचा घर गृह मन्दिर धाम वखाए इक अनडिठ्ठा, सचखण्ड साचा सोभा पाईआ। जित्थे याद ना रहे मात पित भाई भैण साक सज्जण सैण पिच्छा, पुत्तर धी प्यार ना कोए रखाईआ। इक्को पुरख अकाल दीन दयाल जोत सरूप सच प्रकाश दिस्सा, जो घट घट रिहा समाईआ। सच दुआर एकँकार जन भगतां करे हित्ता, हितकारी हो के अन्तिम आपणे विच मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत भगत सुहेले आप प्रगटाईआ। जन भगत कहिण साडी जन्म दी पूरी होई बाज़ी, बाज़ां वाले नाल मिल के बाज़ी लई लगाईआ। साडी आत्म होई राज़ी, राज़क रहीम दए सरनाईआ। झगड़ा रिहा ना किसे पंडत मुला

काज़ी, शरअ शरीअत ना कोए लड़ाईआ। मनुआ मन रहे ना ग़ाज़ी, हँकारी गढ़्ह देणा तुड़ाईआ। सोई सुरत सवाणी जागी, शब्द गुरू रिहा उठाईआ। आसा तृष्ना रहे ना पाजी, पाज सब दा देणा खुल्हाईआ। जन भगत सुहेले दर घर साचे सचखण्ड दुआर इक्को सुणन रागी, जिस दी धुन जगत ना कोए शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म कर्म दी प्रीत वेखे साची, लेखे लावे काया माटी काची, कंचन गढ़्ह अंदर वड़, मन्दिर चढ़, सच दवारे खड़्ह, निरगुण नूर जोत धर, मेल मिला हरी हरि, सर साचे दए नुहाईआ।

२१ जेठ शहिनशाही सम्मत २ नंदू दे गृह पिण्ड सरदारी कैंप छले जम्मू

जन भगत कहे मेरा गृह मन्दिर सुहञ्जणा, भिन्नड़ी रैण वज्जी वधाईआ। परम पुरख परमात्म आत्म पाया दर्द दु:ख भय भंजना, भय भउ भरम सर्ब गवाईआ। आदि जुगादि शाह पातशाह आदि निरँजणा, जोती जाता पुरख बिधाता नूर नूर करे रुशनाईआ। एकँकार कर प्यार चरण धूढ़ कराए धुर दा मजना, दुरमति मैल अंदर बाहर कूड़ी क्रिया बाहर कढाहीआ। एथे ओथे दो जहान श्री भगवान बणे साचा सज्जणा, सगला संग सूरा सरबंग आप निभाईआ। भगत भगवान इक्को दीप हो के जगणा, जागरत जोत बिन वरन गोत करे रुशनाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म देवे सच अनन्दना, आनंद आनंद विच्चों प्रगटाईआ। गुरमुखां दस्स के धुर दी बन्दना, बन्दीख़ाने विच्चों बाहर कढाहीआ। नाम निधान चाढ़े धुर दी रंगणा, रंग रंगीला सच्चा माहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे पार लँघाईआ। जन भगत कहे परम पुरख दा वेखणा अगम्मी नूर, नूर नुराना शाह सुल्ताना गृह मन्दिर अंदर नज़री आईआ। जो सदा सुहेला इक अकेला सर्ब कला भरपूर, पतिपरमेश्वर पारब्रह्म बेपरवाहीआ। जो आदि जुगादि जुग चौकड़ी जन भगतां आसा मनसा करे पूर, कूड़ी क्रिया माया ममता तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। चरण प्रीती साची नीती कँवल धवल देवे धूढ़, अवल आपणा रंग रंगाईआ। चतुर सुघड़ बणाए मूर्ख मूढ़्ह, नाम निधाना श्री भगवाना इक्को करे पढ़ाईआ। जन भगतां पन्ध मुकाए नेड़े दूर, अन्तर आत्म हाज़र हज़ूर, साहिब स्वामी अन्तरजामी, घट भीतर मेला मेले सहिज सुभाईआ। बोध अगाध शब्द अनाद गुर अवतार पैगम्बर सुणाए बाणी, बानी हो के आपणा हुक्म वरताईआ। लेखा जाणे अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर चारे खाणी, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज फोल फुलाईआ। जन भगतां देवे नित नित्त दाद ब्रह्म ब्रह्माद धुर दी इक निशानी, जिस दा निशाना नज़र किसे ना आईआ। जिस नूं जगत विद्या समझे ना कोई विद्वानी, चौदां विद्या नेत्र रोवे मारे धाईआ। जन भगतां उपर करे आप मेहरवानी, महबूब हो के

मुहब्बत विच दए दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मंज़ल करे आसानी, देणी पए ना कोए कुरबानी, बख्शे इक्को पद निरबानी, थिर घर साचा सच दवारा इक जणाईआ।

२२ जेठ शहिनशाही सम्मत २ वीरो देवी पिण्ड धंगाली कैंप छले जम्मू

रिषी कहिण परम परम प्रभ पाया धुर दा राम, रमईआ राम नज़री आईआ। धरनी कहे पूरा कर के आपणा काम, मेरा लहिणा रिहा चुकाईआ। आसा कहे मैं करां प्रणाम, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। भरवासा कहे मैं होया बलवान, जिस पिछला पैंडा ल्या मुकाईआ। लहिणा देणा कहे मेरा पूरा कौल होया आण, इकरार दिता भुगताईआ। भाग लगा के जंगल बीआबान, जूह मिली वड्याईआ। सच पदार्थ खा के पकवान, पक्के कच्चे आपणे रंग रंगाईआ। भूमी सोहे अस्थान, वज्जे सच वधाईआ। भगत करे परवान, भगवान बेपरवाहीआ। मंज़ल होए आसान, मुश्कल हल्ल कराईआ। सच दवारे देवे आराम, धाम सुहञ्जणा इक सुहाईआ। जित्थे इक्को वार करनी पए प्रणाम, दूसर सिर ना कोए झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा सब दा पूर कराईआ। रिषी कहिण साडी रास आई राशी, रस्ता मिल्या बेपरवाहीआ। घर पा पुरख अबिनाशी, करनी दा करता नज़री आईआ। जन्म जन्म दी लाह उदासी, अंदरों चिन्ता दिती कढाहीआ। तोड़ कट जमां दी फाँसी, फ़ैसला इक्को हुक्म सुणाईआ। भगत सुहेले कर के दासी, दहि दिशा वेख वखाईआ। किरपा कर सर्ब गुणतासी, गुणवन्ता होए सहाईआ। जन भगत कोई ना होवे मदरा मासी, स्वास स्वास इक्को नाम ध्याईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दे अन्तर हो के बणे सच्चा पाठी, पाठशाला काया मन्दिर आप वखाईआ।

२२ जेठ शहिनशाही सम्मत २ धन्ना सिँघ दे घर पिण्ड खेरोवाल कैंप छले जम्मू

प्रभ कहे हरि संगत मेरा परिवार, पारावार कहिण कोए ना पाईआ। जिन्हां नूं जुग जुग विछोड़दा रिहा संसार, अन्त आपणे नाल मिलाईआ। सच प्रीती दे के चरण प्यार, प्यार मुहब्बत विच्चों लए प्रगटाईआ। पूरब लहिणा लेखा कर्म विचार, वेख वखाए थाउँ थाँईंआ। मेहरवान हो के निक्के वड्डे जोबनवन्ते सारे जाए तार, तारनहार बेपरवाहीआ। चुरासी विच होए ना कोए ख़ुआर, ख़ालस आपणा रंग चढ़ाईआ। अंदर बाहर करे संभाल, एथे ओथे होए सहाईआ। जन भगत रहे ना

कोए कंगाल, नाम भण्डारा झोली पाईआ। पिता हो के करे प्रितपाल, बालक आपणे गोद उठाईआ। इक इक्क दा लेखा जाणे अहिवाल, भुल विच ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि संगत देवे माण वड्याईआ। श्री भगवान कहे हरि संगत मेरी धार, सतिजुग सच मिले वड्याईआ। जिस दा लेखा रहे जुग चार, चार कुण्ट ना कोए मिटाईआ। जुग चौकड़ी गाउँदे रहिण वार, वारता विच आपणा राह वखाईआ। करदे रहिण निमस्कार, नमों नमों कह के सीस झुकाईआ। मनाउँदे रहिण त्योहार, ख़ुशीआं विच्चों ख़ुशीआं आप प्रगटाईआ। झुकदे रहिण हरि भगत दवार, पैंडे पन्ध मुकाईआ। गाउँदे रहिण निरँकार निरँकार, विष्नूं भगवान जैकार सुणाईआ। अन्त अख़ीरी शब्द ज़ंजीरी आत्म परमात्म जाए डार, अंदर सके ना कोए तुड़ाईआ। अगे होण ना देवे ख़ुआर, ख़ुआरी विच रखे लोकाईआ। रिषीआं दा पूरा कीता विहार, एसे कारन एथे ल्या टिकाईआ। सो लहिणा देणा पूरब कर्ज़ चलया उतार, मकरूज़ आप चुकाईआ। अगे दे के सच प्यार, घराने साचे दए वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरि संगत तेरा बणया रहे अधार, सहारा इक्को इक नज़री आईआ।

२२ जेठ शहिनशाही सम्मत २ बुढो देवी दे घर कैंप छेले जम्मू

रिषीओ तुहाडा पूरा होया वर, वर्हे बरस गिणन दी लोड़ रही ना राईआ। प्रभ दर्शन ल्या कर, दर्शन दे के ख़ुशी मनाईआ। सब दा चुकया डर, जम डण्ड ना कोए लगाईआ। इक्को पल्लू ल्या फड़, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। साचे मन्दिर जाणा चढ़, ख़ुशीआं नाल पन्ध मुकाईआ। नहाउणा इक्को सर, दुरमति मैल रहे ना राईआ। ख़ुशीआं नाल सब ने जाणा आपणे घर, गृह गृह वज्जदी रहे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दे उत्ते किरपा जाए कर, मेहरवान हो के मेहर नज़र नाल तराईआ।