पुस्तकालयभाग १९

२६ सावण शहिनशाही सम्मत २ अवतार सिँघ दे गृह पिण्ड काउँके ज़िला अंर्मिसर

सतिजुग तेरा धर्म दुआर होए सुहञ्जणा, भगत दुआर मिले वड्याईआ। सति प्रकाश करे आदि निरँजणा, आदी बुनयादी इमदादी बेपरवाहीआ। आत्म परमात्म नाता जोड़े बण के धुर दा सजणा, सगला संगी बहुरंगी आपणी खेल वखाईआ। सच

सरोवर इक्को कराए अगम्मी मजना, जन्म कर्म दा रोग रहे ना राईआ। हरि सरनाई साचा सजदा दस्से आपणी बन्दना, बन्दगी विच मुशंदगी दए मुकाईआ। निज घर निजानंद विच्चों प्रगटाए परमानंदना, जगत तृष्ना अग्ग रहे ना राईआ। पार कराए जगत दुआर कूड़ कुड़यार हद्दना, हदूद महिदूद आपणी दए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड दवारा वखा के सच परगणा, ठांडे दर सोभा पाईआ। सतिजुग तेरा सुहेला होए वक्त, वाकिफ़कार मिले बेपरवाहीआ। माण वड्याई देवे विच जगत, जगदी जोत जग्हा जग्हा कर रुशनाईआ। साचे नाम दी दे के अगम्मी शक्त, शख्सीअत असलीअत सब दी दए बदलाईआ। मनुआ करे ना कोए हसद, हस्ती मस्ती नाम ख़ुमारी दए चढ़ाईआ। लेखा जाण के उपर अर्श, शरअ फर्श दए रखाईआ। मेहरवान हो के उपर भगत, भाग भगवान आपणा झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान हो के सदा देवे दरस, जगदीशर ईश्र आपणा रूप बदलाईआ। सतिजुग तेरा साचे धर्म नाल मिलाप, मिल मिल वज्जे वधाईआ। आत्मा दा परमात्मा नाल जाप, सिफ्तां वाली ना कोए पढ़ाईआ। सच दुआर दा खुल्हा रहे ताक, खिड़की बन्द ना कोए कराईआ। पूरा करे भविख्तां वाला वाक्, वाक्य कलयुग वेखे चाँईं चाँईंआ। जगत दृष्टी विच्चों कढ्ढ नफ़ाक, इतफ़ाक झोली दए भराईआ। भगत सुहेले बणा के जोती शब्दी साक, साख्यात वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची दे के नाम दात, दाअवेदार अगला दए बणाईआ। सतिजुग तेरा सच्चा होवे मेला, मिल मिल प्रभ ख़ुशी मनाईआ। रंग चढ़या रहे गुरू गुर चेला, चेला गुर इक्को रंग समाईआ। प्रभ मिलदा रहे सज्जण सुहेला, साहिब स्वामी नज़री आईआ। कलयुग कूड़ी जूह रहे ना बेला, जंगल विच आपणा नाम मंगल दए वखाईआ। अचरज खेल पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणा खेला, जगत सृष्टी भेव कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी लेखा जाणे इक अकेला, दूजा संग ना कोए रखाईआ।

२६ सावण शहिनशाही सम्मत २ भाग सिँघ दे गृह पिण्ड महावा ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचे सृष्ट सबाई होवे एका इष्ट, आत्म परमात्म मिल के वज्जे वधाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल खोल्ह सर्ब दृष्ट, दीन दुनी दयाल हो के आपणे मार्ग लाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया कलयुग ममता ना रहे भृष्ट, भाण्डा भरम भउ भन्नाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साची धारा दए प्रगटाईआ। सतिजुग साचे

सृष्ट सबाई मन्ने पुरख अकाल, चार कुण्ट दहि दिशा दूजा नज़र कोए ना आईआ। सचखण्ड दवारा साची दिसे धर्मसाल, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश जित्थे मिल के सोभा पाईआ। झगड़ा रहे ना कोई शाह कंगाल, ऊँच नीच राउ रंक वण्ड ना कोए वण्डाईआ। साहिब स्वामी अन्तरजामी पारब्रह्म होवे आप कृपाल, ब्रह्मवेता भेव अभेदा दए खुल्हाईआ। सतिगुर शब्द एथे ओथे दो जहानां बण दलाल, धुर विचोला परदा ओहला दए उठाईआ। अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर सदा वसे नाल, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण विछड़ कदे ना जाईआ। मेहरवान महबूब हो के तोड़नहारा जगत जंजाल, जागरत जोत बिन वरन गोत करे रुशनाईआ। सन्त सुहेले जन भगत जो घालण रहे घाल, तिन्हां लहिणा देणा नाम भण्डारा अमोलक झोली पाईआ। जन्म मरन दा हल करे स्वाल, लख चुरासी जम की फाँसी दए तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिजुग तेरी साची धार बंधाईआ। सतिजुग तेरा दो जहानां चले साचा राह, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल इक्को ध्यान लगाईआ। अबिनाशी करता परवरदिगार बणे सच मलाह, खेवट खेटा बण के धुर दा नेता हुक्मरान इक्को हुक्म चलाईआ। सुरती शब्दी देवे सच सलाह, अक्खरां तों बाहर निरअक्खर करे पढ़ाईआ। भगत भगवन्त साध सन्त आत्म परमात्म मेला लए मिला, परदा ओहला अंदरों दए चुकाईआ। मेहरवान हो के महबूब साचे गुरमुखां बख्शे कोट जन्म गुनाह, पतित पापी पुनीत दए बणाईआ। आदिन अन्ता श्री भगवन्ता हो के पकड़े बांह, लख चुरासी विच्चों पार कराईआ। दरगाह साची सचखण्ड दवारा देवे थाँ, जित्थे बिना हरि किरपा चरण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग तेरा साचा मार्ग सति सति दए उपजाईआ। सतिजुग सच तेरा अगम्मी होवे नाम, नाउँ निरँकारा निरगुण धार आप जणाईआ। अमृत रस बण के साकी देवे धुर दा जाम, सति ख़ुमारी इक्को इक रखाईआ। भाग लगा के काया माटी नगर ग्राम, दीवा बाती कमलापाती करे रुशनाईआ। आत्म धुन उपजाए सच्ची धुनकान, अनहद नादी आप करे शनवाईआ। सच दवारा एकँकारा जन भगतां देवे माण, अभिमान अज्ञान रहिण कोए ना पाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा नौ खण्ड सत्त दीप वरन बरन एका दस्से सच निशान, दूजा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल श्री भगवान, सतिजुग तेरी भावना भाव विच पूर कराईआ। सतिजुग साचे तेरा इक्को होवे काहन, जो लख चुरासी गोपी रिहा प्रनाईआ। जिस दा तत्तां वाला नहीं कोई निशान, जोती जोत डगमगाईआ। सद वसे सचखण्ड धुर मकान, मुकामे हक डेरा लाईआ। नाम निधाना देंदा रहे फ़रमान, फ़ुरनयां विच्चों बाहर करे पढ़ाईआ। जिस नूं बुद्धी वाला समझे ना कोए इन्सान, अनुभव आपणा खेल वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर मंगदे

गए दान, भिक्खक हो के झोली अगे डाहीआ। विष्न ब्रह्मा शिव सेवा करन महान, जुग चौकड़ी भज्जण वाहो दाहीआ। सो करनी दा करता पारब्रह्म हो के मेहरवान, मेहर नज़र इक उठाईआ। सतिजुग तेरी सति नीती बिन अक्खरां करे परवान, परम पुरख परवाना नाम निधाना आपणा रिहा जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे तेरे सच धर्म दा बणाए इक विधान, चार वरन अठारां बरन इक्को हुक्म हुक्में अंदर आप मनाईआ।

२६ सावण शहिनशाही सम्मत २ सुमां सिँघ दे गृह
पिण्ड मोदे ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचे तेरे साथी सच्चे गुरसिख, जिन्हां सिख्या प्रभ जणाईआ। जन्म मरन तों बाहर जिन्हां दा भविष्, भविख्त नाल मिल के वज्जे वधाईआ। मनसा पूरी होई इच्छ, ईश्वर जगदीश्वर मेहर नज़र उठाईआ। नाम निधान पाए भिच्छ, भिखारी झोली आप भराईआ। मानस जन्म जग जावण जित्त, जींवदयां जग मिले सच्ची सरनाईआ। सदा परम पुरख दा रहे हित, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। जिन्हां कारन आया नवित, निरगुण हो के वेस वटाईआ। उहनां नंगी होण ना देवे पिठ्ठ, पुश्त पनाह आपणा हथ्थ रखाईआ। सच दवारे बण के पित, गोद सुहञ्जणी इक सुहाईआ। सद वसणहारा चित, मन चिन्ता दए गवाईआ। किरपा कीती उपर जिस, दरगाह साची दए टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे गुरमुख गुरसिख, सिख्या तों बाहर कर पढ़ाईआ। सतिजुग साचे तेरा सच्चा संगी गुरमुख, मुखीआ चुरासी विच्चों नज़री आईआ। जिस दा जन्म मरन दा रहे कोई ना दु:ख, मात गर्भ ना मिले सज़ाईआ। पुरख अकाल रखे ओट, ओड़क आपणे विच समाईआ। निर्मल नूर मिले जोत, जोती जोत करे रुशनाईआ। झगड़ा रहे ना लोक परलोक, सचखण्ड दवारा इक वखाईआ। जित्थे आत्म परमात्म दा सांझा सलोक, अक्खरां वाला लेख ना कोए बणाईआ। मन बुद्धी दी रहे कोई ना सोच, जगत विद्या परदा ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुखां मुका के हरख सोग, जोग सति धर्म दए दृढ़ाईआ। सतिजुग तेरा साथी सच्चा सन्त, साहिब सतिगुर जिस देवे वड्याईआ। जिन्हां दे आत्म अन्तर नाम इक्को सुणाया मंत, लग मातर दी लोड़ ना कोए रखाईआ। सुरती शब्दी मेला मिल्या रहे नार कन्त, सेज सहंजणी इक्को नज़री आईआ। नाता तोड़ के विच्चों जीव जंत, जगह बजगह होवे आप सहाईआ। सति दवारे बणाए

साची बणत, घड़न भन्न्हणहार समरथ बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे सन्तां महिमा गणे अगणत, जिन्हां आपा मेल बिन बाती तेल काया मन्दिर अंदर करे रुशनाईआ।

२६ सावण शहिनशाही सम्मत २ बीबी छिन्दो दे गृह पिण्ड धनोए ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचे तेरा साचा होवे धर्म, सो पुरख निरँजण देवे माण वड्याईआ। सृष्टी दृष्टी दा साचा होवे कर्म, हरि पुरख निरँजण भेव अभेदा दए खुल्हाईआ। दीन दुनी झगड़ा रहे ना वरन बरन, एकँकार इक अकल्ला मेहर नज़र उठाईआ। दो जहानां मिले साची सरन, आदि निरँजण जोती जाता इक्को नूर करे रुशनाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल इक्को ढोला पढ़न, अबिनाशी करता शब्द अनादी नाद करे शनवाईआ। साची मंज़ल बिन पौड़े डण्डे सन्त सुहेले चढ़न, श्री भगवान सच निशान सचखण्ड दवारे इक वखाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण भेव खुले्ह आत्म ब्रह्म, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर परदा ओहला दए उठाईआ। करे खेल करनी दा करता कुदरत दा मालक उपर धवल, धरनी धरत धौल लहिणा देणा झोली पाईआ। पूरा करे गुर अवतार पैगम्बरां भविख्तां वाला कौल, इकरार बेइकरार शाह सुल्तानां हो सहाईआ। हर घट निवासी जोत प्रकाशी लख चुरासी जीव जंत अन्तर रिहा मौल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग साचा रंग रंगाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दा वज्जे इक्को डंका, विष्न ब्रह्मा शिव करोड़ तेतीसा सुरप्त इन्द बैठण सीस निवाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप चार कुण्ट दहि दिशा सुहाए धुर दा बंका, बंक दवारा एकँकार इक्को इक वखाईआ। झगड़ा रहिण ना देवे कोई राउ रंका, राज राजान शाह सुल्तान जीव जहान आत्म ब्रह्म दए समझाईआ। भेव खुल्हाए बोध अगाधा बण अगम्मी पडंता, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश नाम निधाना इक्को इक दरसाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया माया ममता गढ़्ह तोड़े हउमे हंगता, हरि हिरदे अंदर वस के रैण अन्धेरी मस्या दए गवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिजुग तेरा सति दवारा लोकमात आप प्रगटाईआ। सतिजुग साचे तेरा सच्चा सच होवे उपदेश, परम पुरख परमात्म आत्म इक्को इक बूझ बुझाईआ। करे खेल सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी नर नरेश, तख्त निवासी धुर दरगाही इक्को हुक्म सुणाईआ। जिस दे दर कोटन कोटि झुकदे विष्न ब्रह्मा महेष, शंकर निउँ निउँ लागण पाईआ। गुर अवतार पैगम्बर सजदयां विच करन आदेस, नमों नमों कह के चरण धूढ़ी मस्तक टिक्का ख़ाक

रमाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला निरगुण निरवैर निराकार एका धार अगम्म देस, जोती जाता पुरख बिधाता लख चुरासी जीव जंत फोल फुलाईआ। सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी सच दवारे करनहारा हेत, नित नवित नर नरायण आपणी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग साचे तेरा लहिणा देणा तेरी झोली पाईआ। सतिजुग कहे मेरे परम पुरख कृपाल, दीन दयाल तेरी सरनाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सृष्ट सबाई होणा बेहाल, चार कुण्ट दहि दिशा सांतक सति ना कोए वरताईआ। दरगाह साची सचखण्ड दवारा मिले ना कोए दलाल, गुर अवतार पैगम्बर पल्लू सारे गए छुडाईआ। सब दे सिर ते कूके काल, काल नगारा डौरू डंका एका रिहा वजाईआ। सुरत सवाणी शब्द हाणी मिल के करे ना कोए पहिचाण, आत्म परमात्म मेला मेल ना कोए मिलाईआ। मन वासना दीन दुनी होई कंगाल, बुध बिबेक रूप ना कोए वटाईआ। माया कारन शाह सुल्तानां वज्जे ताल, धुन अनादी नाद आत्मक राग ना कोए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लोकमात वेख आपणा घर, निरगुण हो के फेरा पाईआ। सतिजुग कहे प्रभ कलयुग कूड़ कुड़यारा तक्क, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। कोई ना जाणे हकीकत हक, हकूमत सच ना कोए कमाईआ। मन वासना सृष्टी दृष्टी रही नठ, इष्टी तेरा रूप नज़र किसे ना आईआ। सति सतिवाद खेड़ा होया भठ्ठ, माया ममता मोह करे हल्काईआ। सति प्रकाश तेरा नूर ब्रह्म जोत जगे ना लट लट, नौ दवारे पन्ध ना कोए चुकाईआ। साचा लाहा साहिब स्वामी सच दवारयों सके कोई ना खट, नाम निधान श्री भगवान हथ्थ किसे ना आईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात वरन गोत पई वट्ट, अगली वाट पन्ध ना कोए मुकाईआ। कलयुग स्वांगी स्वांग करे खेल नटुआ नट, मण्डल रासी सुरती शब्दी गोपी काहन रास ना कोए वखाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल सति धर्म लोकमात खोल्ह आपणा हट्ट, सन्त सुहेले गुरू गुर चेले गुरमुख गुरसिख भगत वणजारे लै बणाईआ। सदी चौधवीं लहिणा देणा मुका पुरख समरथ, ईसा मूसा मुहम्मद नेत्र रो रो देण दुहाईआ। गोबिन्द यारड़े दा सत्थर गया घत्त, जगत सूलां सेज हंढाहीआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निरगुण धार निरवैर हो के लोकमात आ वत्त, बेवतनां नूं वतन दे वखाईआ। साचा धर्म सन्तोख धीरज दे जत, अग्नी तत ना लागे राईआ। मानव जाती सब दी सांझी होवे मत, ब्रह्म पारब्रह्म परदा दे चुकाईआ। तूं मेरा मैं तेरा रसना जेहवा बत्ती दन्द गावे तेरा जस, सिफ्तां विच तेरा ढोला गाईआ। निज नेत्र ज्ञान लोचन खोल्ह अक्ख, प्रतख रूप होवे गुसाँईंआ। तेरी आत्म परमात्म तेरे नालों रहे ना वक्ख, कर किरपा आपणा मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा धुर दा वर, सतिजुग साचा झोली डाहीआ। सतिजुग कहे प्रभ कलयुग वेख कूड़ कुड़यार,

चारों कुण्ट अन्धेरा छाईआ। साचा दिसे ना कोए मित्र मुरार, विभचारी होई लोकाईआ। भविख्तां विच पैगम्बरां कीता तेरा इज़हार, लेखा लिख के कलम शाहीआ। गुर अवतार करदे गए पुकार, होका शब्दी नाम सुणाईआ। कल कल्की इक अवतार, जिस दा भेव कोए ना पाईआ। जिस नूं जन्मे कोई ना माई विच संसार, नाता तत ना कोए बणाईआ। अन्तरजामी घट भीतर देवणहार होवे जीव अधार, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज वेखे थाउँ थाँईंआ। निरगुण नूर जोत करे उज्यार, शब्दी डंक वजाए अपार, दो जहानां इक तराना दए सुणाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव करन निमस्कार, ब्रह्मण्ड खण्ड रवि ससि ज़िमीं असमान फिरन चरण दवार, हुक्में अंदर भज्जण वाहो दाहीआ। कलयुग कूड़ी क्रिया लोकमात विच्चों कढ्ढ बाहर, धरनी धरत धवल उपर रहिण कोए ना पाईआ। परम पुरख परमात्म तेरे नाम दा होवे इक जैकार, इक्को तेरा इष्ट दीन दुनी सर्ब मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सचखण्ड निवासी तेरी सच सच्ची सरकार, जिस दा तख्ता आदि अन्त जुगा जुगन्त ना कोए उलटाईआ। श्री भगवान कहे सुण सतिजुग मीता, धुर संदेसा दयां दृढ़ाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया बदल के अन्तर रीता, मन्दिर मसीत लहिणा दयां मुकाईआ। इक नाम जणावां दो जहान अनडीठा, जिस नूं शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी कहिण कोए ना पाईआ। सति धर्म दी सति चलावां रीता, आत्म परमात्म बिन अक्खरां करां पढ़ाईआ। साचा कलमा इक्को दस्सां हदीसा, हज़रत पैगम्बर जिस नूं पढ़ के ख़ुशी मनाईआ। चार वरन अठारां बरन इक्को होवे नसीहता, नसल असल ब्रह्म पारब्रह्म दयां दृढ़ाईआ। मिले माण वड्याई हस्त कीटा, ऊँचां नीचां राउ रंकां इक्को दर वखाईआ। सच दुआर विच संसार दिसे ठांडा सीता, दूई द्वैत शरअ शरायत अग्नी तत ना कोए तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग तेरा खोल्हे दर, दर दरवाज़ा ग़रीब निवाजा इक्को इक वखाईआ। सतिजुग सच गुर अवतार पैगम्बर करदे गए उडीक, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। निरअक्खर अक्खर धार बण के करदे गए तारीफ़, सिफ्तां विच धुर दे ढोले गाईआ। जोती शब्द करदे गए प्रीत, प्रीतम परम पुरख इक्को इक मनाईआ। जो आदि जुगादि जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणी बदलदा आया तवारीख, आपणी तारीख ना किसे दृढ़ाईआ। सो कलयुग अन्त श्री भगवन्त लेखा मुकावे ऊँच नीच, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, समरथ स्वामी अन्तरजामी घट भीतर गृह मन्दिर काया माटी खोज खुजाईआ। सतिजुग साचे तेरा पुरख अकाल देवे साथ, सगला संग बणाईआ। नाम अगम्मा दस्स के पाठ, पाठशाला इक्को दए वखाईआ। जित्थे झगड़ा रहे ना ज़ात पात, दीन दुनी ना कोए वड्याईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म निरगुण निरगुण बणे साक, सरगुण

वज्जे तन वधाईआ। त्रैगुण माया पोह ना सके अग्नी आंच, पंज विकार ना कोए हल्काईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मिटे अन्धेरी रात, सतिजुग तेरी रुतड़ी सति सतिवादी आप सुहाईआ। पूरा करे गुर अवतारां पैगम्बरां भविख्त वाक्, वाक्य वेखे थाउँ थाँईंआ। सृष्टी दृष्टी अंदरों कढ्ढ नफ़ाक, इतफ़ाकया इतफ़ाक धुर दा दए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब गुणां गुणतास, गुणवन्ता गहर गम्भीर बेनज़ीर लाशरीक परवरदिगार सांझा यार इक्को नज़री आईआ।

२६ सावण शहिनशाही सम्मत २ मंगल सिँघ दे गृह पिण्ड सारंगड़ा ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचे सो पुरख निरँजण देवे साची टेक, आदि जुगादी मेहरवान महबूब दया कमाईआ। लख चुरासी जीव जंत साध सन्त अन्तर आत्म बुद्धी करे बिबेक, मन वासना कूड़ी क्रिया हउमे हंगता रहिण कोए ना पाईआ। अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के सच दवारे खोल्हे आपणा भेत, अछल अछेदा आपणा परदा दए उठाईआ। सचखण्ड दवारा एकँकारा निरगुण निरवैर दस्से आपणा देस, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी साचा मेला आप मिलाईआ। जिस गृह रूप रंग ना कोए रेख, अनभउ प्रकाश इक्को इक दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग साचे दीन दयाल दीनां बंधप दयानिध ठाकर स्वामी, मेहर नज़र इक उठाईआ। सतिजुग साचे सच संदेसा देवे इक इकल्ला, आदिन अन्ता श्री भगवन्ता हुक्म वरताईआ। दो जहान बणाए सच महल्ला, चार कुण्ट इक्को हुक्म दए वरताईआ। पावे सार समुंद सागर डूँग्घी ग़ार जला थला, पर्बत टिल्ले चोटी पहाड़ वेखे चाँईं चाँईंआ। दूई द्वैती चार वरन अठारां बरन मेटे सल्ला, सुल्हकुल अमुल आपणा नाम वरताईआ। साचा मन्दिर गृह वखाए उच्च अटला, छप्पर छन्न नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचे देवे वर, दयावान आपणी दया कमाईआ। सतिजुग साचे तेरा सच दवारा होवे उच्च अरूज, अर्श फर्श मिले माण वड्याईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर दया करे आप हक महबूब, परवरदिगार सांझा यार वाहिद आपणा हुक्म वरताईआ। जन भगतां दे के इक्को मंज़ल मकसूद, सच दवारे हक मुकामे दए पुचाईआ। जित्थे पढ़ना पए ना कोए हज़ारा दरूद, अक्खरां वाला लेख ना कोए वखाईआ। दिशा रहे ना कोई कूट, सूरज चन्द ना कोए रुशनाईआ। वण्ड रहे ना हद्द हदूद, बेअन्त बेपरवाह इक्को नज़री आईआ। सच दवारे हो मौजूद, मजलस धुर दी दए वखाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त कूड़ी क्रिया कर के नेसतो नाबूद, सति धर्म तेरा बूटा दए लगाईआ। लोकमात

धरनी धरत धवल उपर बिन तत्तां तेरा प्रगट करे वजूद, वाहिद आपणा हुक्म वरताईआ। सच संदेसा नर नरेशा देवे पंज तत काया कलबूत, धुर फ़रमाना इक दृढ़ाईआ। जिस दा गुर अवतार पैगम्बर चार युग सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग दे के गए सबूत, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी शहादत आपणी भुगताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सति धर्म तेरा सच दवारा इक्को इक खुल्हाईआ। सतिजुग साचे पुरख अकाल एका नाउँ करे प्रसिद्ध, विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर सिर सके ना कोए उठाईआ। झगड़ा रहे ना कोए नौ निद्ध अठारां सिद्ध, रिद्धि सिद्धि कम्म किसे ना आईआ। आत्म परमात्म साची दस्से आपणी बिध, बिधना दा लेखा दए मिटाईआ। सर्ब आत्मा दा परमात्म नज़र आए इक्क, एकँकार बेपरवाहीआ। जन भगतां रस देवे निझ, निझर झिरना आप झिराईआ। अगला लेखा देवे लिख, पूरब लहिणा झोली पाईआ। भेव खुल्हा के परम पुरख आपणे भविख, परदयां विच्चों परदा दए उठाईआ। देवे वड्याई गुरमुख साचे सिख, जो सतिगुर शब्द मिल के इक्को इष्ट मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदि जुगादि जुग चौकड़ी खेल करे नित नवित, निरगुण सरगुण आपणा हुक्म जणाईआ। सतिजुग साचे तेरा नज़री आवे धर्म दवार, धुर दरगाही आप सुहाईआ। जित्थे इक्को एक होवे जैकार, नाअरा हक हक सुणाईआ। दूसर दिसे ना मीत मुरार, धुर दा मालक सोभा पाईआ। जिस नूं लभ्भदे गए जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग अक्ख उठाईआ। सो खेल करे आपणी धार, जोती जाता वेस वटाईआ। जिस नूं माता जन्मे ना कोए विच संसार, सीर नीर मुख ना कोए लगाईआ। सो खेल करे एकँकार, इक अकल्ला आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया दए निवार, नविरती प्रकृती दए बदलाईआ। सति धर्म दा कर सच प्रचार, पर्चा सब दे अगे पाईआ। लख चुरासी कर के ख़बरदार, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। सोई सुरती दए उठाल, जागरत जोत करे रुशनाईआ। नाम अगम्मी वजाए ताल, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग तेरा सति धर्म, सरन आपणी विच रखाईआ। सतिजुग तेरा धर्म होवे अनोखा, पुरख अकाल दीन दयाल देवणहार वड्याईआ। चौथे युग पिच्छो आया मौका, मुकम्मल हुक्म दए सुणाईआ। जन भगतां नाल करे ना कदे धोखा, ममता मोह ना कोए वधाईआ। साचा मार्ग दस्स सौखा, मंज़ल आपणी देणा चढ़ाईआ। पैंडा मुका के चौदां लोका, चौदां तबक खैहड़ा देणा छुडाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म गा के सच सलोका, सो स्वामी अन्तरजामी मिल के दर घर साचे सोभा पाईआ। जिस दा भाणा सदा सदा सद विच जहान किसे ना रोका, अगे हो ना कोए अटकाईआ। सो साहिब सुल्तान हो मेहरवान सतिजुग तेरी पूरी करे लोचा, जन भगतां लोचन नैण

निज नेत्र अक्ख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन अठारां बरन सृष्टी दृष्टी अंदर साचा इष्ट दस्से इक्को ओटा, ओड़क पुरख अकाल दीन दयाल दयानिध सागर गहर गम्भीर बेनज़ीर लातस्वीर, दीन दुनी बदल ज़मीर शरअ ज़ंजीर दए कटाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ पूरन सिँघ दे गृह पिण्ड लेलीआं ज़िला अर्मिंतसर

सतिजुग कहे प्रभ मैं तेरा सेवक बड़ा चाक, चाकरी चार कुण्ट कमाईआ। धर्म दवारे दा खोल्ह के ताक, ताकतवर तेरे नाल दयां मिलाईआ। निरगुण निरगुण मेला करावां सज्जण साक, सरगुण मिले माण वड्याईआ। जगत वासना विच कदे ना होवां गुसताख़, जूठ झूठ ना नाल रलाईआ। सच प्रेम दी सानूं दस्स जाच, याचक हो के सेव कमाईआ। तामस अग्नी रहे ना कोए आंच, सांतक सति तेरा नाम दरसाईआ। इक्को अक्खर सृष्ट सबाई लए वाच, सोहँ ढोला धुर दरगाहीआ। सुनेहड़ा देवां पाती पात, पत्रका तेरी दयां वखाईआ। सहायता करां अनाथां नाथ, दिवस रैण भज्जां वाहो दाहीआ। साचे भगतां दे के साथ, तेरा संग बणाईआ। शब्दी हुक्म अंदर जो देवें आख, आख़र मन्न के ओसे सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा इक वर, सेवक हो के तेरी साची सेव कमाईआ। सतिजुग कहे प्रभ तेरा होवां दास, दासतां तेरी दयां जणाईआ। बिन साचे नाम ख़ाली रहे ना कोए स्वास , साह साह नाल सब तेरा ढोला गाईआ। सच दवारे होवे सच प्रकाश, जोती नूर तेरा नज़री आईआ। अन्ध अन्धेरी रहे कोए ना रात, साची रुतड़ी तेरे रंग रंगाईआ। जन भगतां वस के सदा पास, पासा अंदरों दयां बदलाईआ। इक्को पुरख अकाल उत्ते होवे धरवास, धर्म दवारा इक्को नज़री आईआ। तेरा खेल वेख पुरख अबिनाश, साचे घर वज्जे वधाईआ। धुरों देणी आपणी दात, दाते दानी दया कमाईआ। बिन तेरे नाम वड्डी नहीं कोई करामात, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां मानस जन्म कर रास, रसीआ हो के आपणा रस चुआईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ बीबी जागीर कौर दे गृह पिण्ड लेलीआं ज़िला अमृतसर

सतिजुग कहे प्रभ मैं होवां ख़िदमतगार, ख़ादम हो के सेव कमाईआ। तेरी ख़लकत करां प्यार, ख़िल्लत तेरा नाम वखाईआ। सही सलामत वेखां सर्ब संसार, दुखीआ नज़र कोए ना आईआ। सांझा दस्स के इक प्यार, मुहब्बत तेरे नाल

जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सगला संग देणा बणाईआ। सतिजुग कहे प्रभ तेरा होवां ख़ादम, ख़िदमत करां जगत लोकाईआ। पावां सार बनी नौ आदम, आदत कलयुग दयां बदलाईआ। कूड़ी क्रिया रहिण ना देवां मातम, मित्र प्यारा इक्को दयां वखाईआ। साचा मेला मेल परमात्म, नूर नूर विच समाईआ। तेरा दरस करां ज़ाहर बातन, घर विच घर करां रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच बेनन्ती इक्को आया आखण, आख़र मेरा माण देणा रखाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ सन्त सिँघ दे गृह पिण्ड लेलीआं ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ बणां तेरा मज़दूर, मज़दूरी धुर दी झोली पाईआ। सदा दरस मंगां हाज़र हज़ूर, नेरन नेरा हो के होणा सहाईआ। सच भण्डारा नाम करना भरपूर, जगत अन्ता रहे कोए ना राईआ। मध ख़ुमारी नाम देणा सरूर, रंग इक्को देणा रंगाईआ। सहायता सच करनी ज़रूर, ज़रूरत आपणी रिहा प्रगटाईआ। किरपा कर के बख्शणा नूर, करनी घर घर रुशनाईआ। साचे भगतां बख्शणे पूरब कुसूर, अगला लेखा आपणे हथ्थ वखाईआ। पैंडा रहे ना कोए दूर, वाट दुराडी नेड़े नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरी आसा मनसा पूर, आशा आपणे नाल रखाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ अजीत सिँघ दे गृह पिण्ड लोपोके ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ मैं होवां तेरा मस्कीन, निरमाणता ग़रीबी झोली देणी पाईआ। लख चुरासी जीव जंत जंत पुरख अकाल तेरा करावां यकीन, भरोसे विच बन्न्हां सर्ब लोकाईआ। सचखण्ड दवारा महल अटल दस्सां उच्च अज़ीम, आलीशान शान तेरी दयां जणाईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात ऊँच नीच रहे ना कोए तकसीम, आत्म ब्रह्म पारब्रह्म परदा दयां उठाईआ। सब नूं दस्सां परम पुरख मालक कदीम, कुदरत दा कादर इक अख्वाईआ। तूं मेरा मैं तेरा भगत भगवान दी दे तालीम, तुलबे तालब इलम सारे दयां बणाईआ। तेरा मार्ग साचा दस्स महीन, निज नेत्र दयां वखाईआ। सांझा प्यार होवे नर मदीन, पुरख नार इक्को रंग रंगाईआ। सतिगुर शब्द दे होण सर्ब अधीन, देवत सुर पूजण कोए ना जाईआ। हक फ़ैसला तेरा

मन्नण कोरट सुपरीम, सच अदालत दयां वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर मेरे हथ्थ रखाईआ। सतिजुग कहे प्रभ सदा तेरा बणया रहां बरदा, ग़ुलाम हो के नौबत दीन दुनी अंदरों दयां कढाहीआ। भेव खुल्हावां काया माटी तन वजूद घर घर दा, गृह गृह परदा दयां उठाईआ। इश्नान दस्सां आत्म सरोवर सच्चे सर दा, अठ्ठ सठ्ठ नहावण दा लेखा दयां मुकाईआ। धुर फ़रमान संदेसा देवां नरायण नर दा, नर निरँकार तेरी करां सच पढ़ाईआ। लहिणा देणा मूल मुकावां चोटी जड़्ह दा, चेतन सुरती सुत्यां दयां उठाईआ। जीव जंत तेरे नाउँ दा ढोला होवे पढ़दा, पाठशाला दीन दयाला इक्को दयां वखाईआ। सच दवारा तेरा होवे वसदा, जित्थे वसल असल मिले जलवागर नूर ख़ुदाईआ। सच इशारा होवे अगम्मी अक्ख दा, जगत नेत्र नैण ना कोए मिलाईआ। नाम जैकारा सुणे हकीकत हक दा, सति सच वज्जे वधाईआ। जन भगतां होवां लभ्भदा, चार कुण्ट दहि दिशा वेख वखाईआ। भगत दवारे अंदर होवां फबदा, चरण कँवल निव निव सीस निवाईआ। नाता तुड़ावां कलयुग कूड़ी क्रिया अग्ग दा, अगला परदा दयां उठाईआ। दर्द वण्डां दीन दुनी सृष्टी जग दा, जग्हा जग्हा वेख वखाईआ। जो सन्त सुहेला गुरमुख तेरे विछोड़े अंदर होवे तपदा, सांतक सति दयां कराईआ। तूं मेरा मैं तेरा सोहँ ढोला होवे जपदा, जगजीवण दाते तेरे विच दयां मिलाईआ। सेवा करदा मैं कदे ना थकदा, थकावट विच कदे ना आईआ। त्रेता द्वापर कलयुग राह रिहा तक्कदा, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। कवण वेला आए पुरख समरथ दा, जो समां दए बदलाईआ। तूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी गुर अवतारां पैगम्बरां भगतां पैज आया रखदा, रखिअक हो के रक्ख्या करें थाउँ थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा आसरा नयासरा हो के इक तक्कदा, सहारा किनारा सच दवारा आपणा देणा वखाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ सुविंदर सिँघ दे गृह पिण्ड भुल्लर ज़िला अमृतसर

सतिजुग कहे प्रभ मैं तेरा सच्चा बणां मुरीद, धुर दे मुर्शद तेरी सेव कमाईआ। तेरे भगतां करावां तेरी दीद, दाइरयां विच्चों बाहर कढाहीआ। तेरे नूरी चन्द दी पीड़, जोती जोत डगमगाईआ। सांझी दस्सां प्रीत, आत्म परमात्म मेल मिलाईआ। सुहावणा होवे गीत, ढोला शहिनशाहीआ। गुरमुख बणावां तेरे अज़ीज़, प्यारे मुहब्बत विच रखाईआ। तेरी पहिचाण दी दस्स तमीज़, तमअ अंदरों दयां कढाहीआ। सच दवारे बहण दी साची दस्सां रीझ, दवारा इक्को इक्को इक वखाईआ। जित्थे सोहणा अमीर ग़रीब, ग़ैरत वेख ना कोए मनाईआ। तेरा खेल तक्कण अजीब, अजब निराले देणा वखाईआ। दूर दुराडा

नेड़े आए करीब, करमां दा गेड़ा दए चुकाईआ। संसा रहे ना कोई किस्मत नसीब, निशाना इक्को दयां लगाईआ। मेरी आशा मनशा पूरी कर उम्मीद, मेहरवान तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे हुक्में अंदर सृष्ट सबाई देवां सच तरतीब, तरीके नाल तारीख दयां बदलाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ अनूप कौर दे गृह पिण्ड भुल्लर ज़िला अमृतसर

सतिजुग कहे प्रभ तेरे दर होवां दरवेश, भिखारी हो के झोली डाहीआ। तूं आदि जुगादि दिन्दा रहीं हमेश, जुग चौकड़ी झोलीआं नाम भराईआ। कलयुग कूड़ी बदल दे लोकमात रेख, भेख रहिण कोए ना पाईआ। तेरे नाम दा सच्चा सुणावां इक संदेश, संधया अमृत इक्को ढोला गाईआ। जिस दा भेव पा ना सके सहँसर मुख शेष, विष्न ब्रह्मा शिव कहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा इक वर, सतिजुग साचा सच दवारे सच साची मंग मंगाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ दलीप सिँघ दे गृह पिण्ड मानां वाला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ मैं तेरे दर दा होवां बरदा, नीकण नीका नज़री आईआ। सेवक बणां जन भगत सुहेले घर घर दा, गृह गृह काया मन्दिर अंदर वेख वखाईआ। भेव खुल्हावां पारब्रह्म ब्रह्म नरायण नर दा, नारी नर दयां समझाईआ। इक्को तेरा ढोला रहवां पढ़दा, दो जहानां वज्जे हक वधाईआ। सच दवारे निउँ निउँ चरण कँवलां सीस रहां धरदा, धरनी धरत धवल उपर सोभा पाईआ। बन्दगी विच बन्दना रहां करदा, डण्डावत विच डर भय भउ भुलाईआ। इश्नान वेखां सरोवर साचे सर दा, तीर्थ तट किनारा इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा इक वर, साहिब सतिगुर तेरी सरनाईआ। सतिजुग कहे प्रभ तेरे दर दा होवां भिखारी, भिख्या मंग के ख़ुशी मनाईआ। तेरे हुक्म दी वेखां सिक्दारी, दो जहानां सीस निवाईआ। निरगुण नूर जोत वेखां उज्यारी, ब्रह्मण्ड खण्ड होवे रुशनाईआ। नाम शब्द धुन सुणा धुनकारी, अगम्म अगम्मड़ा भेव देणा खुल्हाईआ। आत्म परमात्म लग्गदी वेखां यारी, पंचम नाता कूड़ रहिण ना पाईआ। घर ठांडे दर्शन करां दरबारी, दरगाह साची ध्यान लगाईआ। जिस घर वस्या नर नरायण निरँकारी, निरगुण

आपणा नूर डगमगाईआ। सो वेखां महल अटल उच्च मनारी, सचखण्ड दवारा सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे साची कर दारी, दर्दी हो के दर्दीआं दर्द वण्डाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ गुरदित सिँघ दे गृह पिण्ड माना वाला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ तेरे दर दा होवां मंगता, मांगत हो के झोली डाहीआ। नाम निधाना दे दे बोध अगाधा पंडता, जगत विद्या तों बाहर आपणी बूझ देणी बुझाईआ। आत्म परमात्म मेला मिले धुर दरगाही साचे कन्ता, कन्त कन्तूहल तेरी इक सरनाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया गढ़्ह तोड़ हउमे हंगता, हँ ब्रह्म दे जणाईआ। दर तेरे निमाणा हो के करां मिन्नता, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। फिरे दरोही तेरे नाम दी चारे सिमतां, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण बचया कोए रहिण ना पाईआ। साची सिख्या दे दे प्रभ कूड़ कुड़यारयां निन्दकां, प्रीती अंदर तेरा ढोला सारे गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा सगला संग बणाईआ। सतिजुग साचा कहे प्रभ मेरी मन्ज़ूर कर अर्ज़ी, आरज़ू ख़ाहिश तेरे अगे रखाईआ। तेरी धार आदि जुगादि नरायण नर दी, निरँकार तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। तूं सार पावीं लख चुरासी जीव जंत घर घर दी, गृह गृह काया माटी फोल फुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को पूजा होवे पुरख अकाल साचे हरि दी, हिरदे अंदर हरि जू हरि हरि नज़री आईआ। सतिजुग साचा कहे प्रभ मेरी मन्न अरज़ोई अरदास, दास हो के रिहा सुणाईआ। मानव ज़ाती जन्म कर रास, कर्म कुकर्म दे बदलाईआ। ख़ाली जाए ना कोए स्वास, साह साह सद तेरा नाम ध्याईआ। निर्मल नूर जोत कर प्रकाश, अन्ध अन्धेरा अंदरों दे कढाहीआ। प्रीतम हो के पारब्रह्म ब्रह्म वस पास, निज घर बह के ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रह्मण्ड खण्ड तेरे हुक्म दी पैंदी वेखां रास, मण्डल मण्डप ख़ुशीआं विच तेरा ढोला गाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ तारा सिँघ दे गृह पिण्ड मानांवाला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ वस्त दे नाम अनमुल्ल, अनमुलड़ी दौलत झोली पाईआ। सच्चे तराजू उत्ते जाए तुल, जगत वट्टयां वण्ड ना कोए वण्डाईआ। भाग लगाउणा भगवन भगतां कुल, कुलवन्ते कुलमालक तेरी आस रखाईआ। गुरमुख गुरसिख

कोई ना जाए भुल्ल, अभुल्ल आपणे रस्ते लैणा चलाईआ। कूड़ी माया विच ना जाए रुल, संसार सागर विच्चों बाहर कढाहीआ। मानस जन्म साचा बूटा कदे ना जाए हुल्ल, पत्त टहणी फुल्ल आप महकाईआ। साची चरण प्रीती जावण घुल, आपणा आप घोल घुमाईआ। गुरसिख दीपक कदे ना होवे गुल्ल, सच चिराग करनी रुशनाईआ। धुर दे चरणां दी दे के धूल, धूढ़ मस्तक ख़ाक देणी रमाईआ। पूरब लेखा चुका के मूल, मुलम्मे दा कंचन देणा कराईआ। जन भगत उधारना तेरा असूल, असल तों असल देणा प्रगटाईआ। भगती अंदर लाउणा ना कोए मसूल, कीमत जगत ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दा लहिणा देणा तेरे दर तों होवे वसूल, दूजे दर मंगण कोए ना जाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ लाभ सिँघ दे गृह पिण्ड मानांवाला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ सच्चा बख्श चरण सहारा, सिर कदमां उपर टिकाईआ। तेरे नाम दा सुणां इक्को नाअरा, दूजी आवाज़ कोए ना आईआ। तेरा नूर होवे उज्यारा, चमक चमक विच्चों प्रगटाईआ। तेरा गृह वसे घर बाहरा, भगत दवारा सोभा पाईआ। मिले वड्याई पुरख नारा, नर नरायण होणा सहाईआ। तूं निरगुण निरवैर निराकार निरँकार चौवीआं अवतारा, अवतरा तेरी कार कमाईआ। तेरा निखुट्ट ना जाए भण्डारा, गुर अवतार पैगम्बर मंग मंग झोलीआं सर्ब भराईआ। तेरा होवे इक वरतारा, शब्द गुरू वड्डी वड्याईआ। जिस दा रूप रंग नज़र ना आवे विच संसारा, रेख भेख समझ कोए ना पाईआ। जो भगतां बणया मीत मुरारा, मित्र हो के दया कमाईआ। सगला संग बणया रहे नर निरँकारा, निरगुण विछड़ कदे ना जाईआ। तूं पुरख अकाल दीन दयाल आदि जुगादी देवणहारा, दाता धुर दा शहिनशाहीआ। दर दरवेश मनुक्ख फिरे भिखारा, सतिजुग निउँ निउँ सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा अन्त ना पारावारा, बेअन्त बेअन्त तेरा लेखा सारे गए सुणाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ भगवान कौर दे गृह पिण्ड मानांवाला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा कहे मैं तेरी सच्ची करां सेवा, प्रेम तेरे भगतां नाल रखाईआ। तेरे नाम दा अमृत रस देवां मेवा, बिन रसना दयां चखाईआ। तूं साहिब स्वामी अन्तरजामी सदा निहकेवा, निहचल तेरा धाम दयां दृढ़ाईआ। तूं आदि जुगादी

अलख अगोचर अगम्म अथाह अभेवा, बिन तेरी किरपा भेत कोए ना पाईआ। तेरी सिफ्त गा ना सके कोई जिह्वा, बुद्धी विच ना कोए वड्याईआ। जन भगतां मालक हो के मिल वड देवी देवा, देव आत्मा आपणे नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे नाम दा लग्गे मस्तक साचा थेवा, निरगुण नूर जोत ललाटी होवे रुशनाईआ।

२७ सावण शहिनशाही सम्मत २ चरण सिँघ दे गृह पिण्ड मानांवाला ज़िला अर्म्मतसर

सतिजुग साचा कहे प्रभ बख्श चरण धूढ़, सो पुरख निरँजण दर ठांडे मंग मंगाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया नाता तुट्टे कूड़, सति धर्म मिले वड्याईआ। चतुर सुघड़ बणा मूर्ख मूढ़्ह, नाम निधाना इक्को इक समझाईआ। आत्म उपजे तेरा नूर, अन्धेरा अन्ध रहे ना राईआ। सिफ्तां विच होवे तेरा, ज़हूर, रागां विच तेरा नाम ध्याईआ। भगतां सन्तां मिल ज़रूर, निरगुण हो के वेख वखाईआ। हर घट अन्तर जलवा दे सच्चा कोहतूर, परदा ओहला आप उठाईआ। तेरे दर दे सन्त सुहेले सच मज़दूर, दिवस रैण सेव कमाईआ। प्रगट हो हाज़र हज़ूर, हर हिरदे कर रुशनाईआ। गुरमुखां होणा ना पए मजबूर, मुश्कल अगली दे चुकाईआ। तेरे नाद दी उपजे तूर, तुरीआ तों परे शुरु होवे तेरी पढ़ाईआ। सच बेनन्ती कर मन्ज़ूर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी दर तेरे दिती सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा कहे जुग चौकड़ी बदलणा तेरा दस्तूर, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग हुक्में अंदर गेड़ा रिहा भवाईआ।