२४ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ सुरजन सिँघ दे गृह पिण्ड मांगा सराए ज़िला अमृतसर
सति कहे प्रभ साचे प्रेम दी दे दाद, सृष्टी दृष्टी अंदर आप टिकाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा इक्को तेरा नाम लए अराध, दूसर वण्ड ना कोए वण्डाईआ। साची मंज़ल वेख आपणे गुरमुख सच्चे साध, सन्त सुहेले मेल मिलाईआ। धुन आत्मक सुणा अगम्मा राग, शब्दी शब्दी ताल वजाईआ। बिन रसना जेहवा बख्श आप स्वाद, अमृत धुर दा जाम आप प्याईआ। कूड़ी क्रिया रहे ना वाद विवाद, विख अंदरों देणी कढाहीआ। सोई सुरती दीन दुनी जाए जाग, जागरत जोत होवे रुशनाईआ। तूं मेरा मैं तेरा हर हिरदे आवे आवाज़, चार वरन अठारां बरन इक्को ढोला गाईआ। मन वासना रहे कोई ना काग, हँस गुरमुख देणे प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सति दवारा देणा प्रगटाईआ। सति कहे प्रभ साचे नाम दा वज्जे डंका, ब्रह्मण्ड खण्ड सोया रहिण कोए ना पाईआ। पुरख अकाल इक्क सुहाए तेरा बंका, परवरदिगार सांझा यार नज़री सब नूं आईआ। इक्को माण ताण दर दुआर दे राउ रंका, शाह हकीर वण्ड ना कोए वण्डाईआ। भेव अभेदा खोल्ह आपणे सन्तां, भगवन हो के भगतां जोड़ जुड़ाईआ। बोध अगाध बण पंडता, नाम निरअक्खर दे जणाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया गढ़्ह तोड़ हउमे हंगता, हँ ब्रह्म परदा दे उठाईआ। सति धर्म कहे तेरे दवारे करदा मिन्नता, पुरख अबिनाशी घट निवासी दर ठांडे सीस निवाईआ। सांतक सति करदे दृष्टी वालीआं सिसकां, सृष्टी आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति दवारा देणा जणाईआ। सति कहे साची दस्स अगम्म हदूद, मंज़ल
❋
❋
हक बहक समझाईआ। जित्थे जावे ना कोई तन वजूद, तन माटी ख़ाक नज़र कोए ना आईआ। इक्को मालक मिले नर हरि महबूब, नूर नुराना नज़री आईआ। झगड़ा रहे ना एका दूज, एकँकारा इक्को हुक्म देणा समझाईआ। तेरा भेव बिन तेरी किरपा कोई ना सके बूझ, बुद्धिवान चले ना कोई चतुराईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कलयुग अन्त श्री भगवन्त कर नेस्तोनाबूद, सच सुच्च घर घर दे टिकाईआ। जिधर तक्कां नज़री आवें मौजूद, लख चुरासी काया मन्दिर अंदर सोभा पाईआ। जन भगत सुहेले कर महिफूज, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, महल अटल दस्स अर्श अरूज, तेरी सरन इक्क तकाईआ। सति धर्म कहे साची दे दे वस्त आप, धुर मालक आप वरताईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया रहे ना पाप, पतित पुनीत देणा बणाईआ। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश इक्क खुल्ल्हा ताक, धर्म दवारा दे प्रगटाईआ। जित्थे झगड़ा रहे ना कोई ज़ात पात, दीन मज़्हब ना कोए लड़ाईआ। मानव मानव होवे इत्तफाक, आत्म आत्म रंग रंगाईआ। पंजां तत्तां साधना साध, सिदक सबूरी जोड़ जुड़ाईआ। सब दे अन्तर आपणी दस्स याद, भरम भुलेखा बाहर कढाहीआ। साढे तिन्न हथ्थ कलयुग जीवां खेड़ा उजड़या कर आबाद, नाम निधान श्री भगवान बूटा इक्क लगाईआ। तूंही तूंही सब दे अंदरों निकले इक्क आवाज़, चार कुण्ट दहि दिशा वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी शब्दी धार जीव जंत साध सन्त नज़री आईआ।
२४ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ प्रीतम सिँघ पिण्ड मांगा सराए ज़िला अमृतसर
सति धर्म तेरा वेला रिहा आ, समां समें विच्चों बदलाईआ। सतिगुर शब्द बणे मलाह, खेवट खेटा धुर दरगाहीआ। साचा मार्ग दए वखा, रस्ता इक्को नज़री आईआ। आपणा नूर कर रुशना, अन्ध अन्धेरा दए मिटाईआ। साची सिख्या दए समझा, बुद्धी तों परे कर पढ़ाईआ। ख़ुदी नूं मेटे आप ख़ुदा, ख़ालक ख़लक वेख वखाईआ। किसे नूं रहिण ना देवे जुदा, जो हरि हरि रहे ध्याईआ। साची बणत लए बणा, घड़न भन्न्हणहार बेपरवाहीआ। कलयुग कूड़ी क्रिया दए रुढ़ा, अग्गे हो ना कोए अटकाईआ। सतिजुग साची धारा दए चला, चलत वेखे जगत लोकाईआ। नाम निधाना दए सुणा, सोहला धुर दा राग अल्हाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सब ने लैणा गा, गावत गावत गावत ख़ुशी मनाईआ। पुरख अकाल होवे मेहरवान, मेहरबान मेहर नज़र उठाईआ। साचा दस्स के इक्क ईमान, धर्म इक्को इक्क प्रगटाईआ। निरगुण सरगुण दे कलाम, कलमा कायनात पढ़ाईआ। जोती जाता बण अमाम, अमल वेखे कूड़ लोकाईआ। कलयुग बदल देवे निज़ाम, नौबत सतिजुग सच
❋
❋
वजाईआ। दूजा रहे ना कोए हुकाम, हुक्म आपणा इक्क समझाईआ। लेखा जाणे जगत जीव अवाम, फोलणहारा थाउँ थाँईंआ। जन भगतां देवे सच अस्थान, दवारा धुर दा आप दृढ़ाईआ। जिस गृह वसे श्री भगवान, भगत सुहेले लए टिकाईआ। सदा झुल्ले इक्क निशान, निशाना अवर ना कोए बणाईआ। गुरमुख होण ना देवे किसे ग़ुलाम, जगत शरअ ज़ंजीर तुड़ाईआ। साचा बख्शे इक्क पैग़ाम, नाउँ निरँकारा आप जणाईआ। धुर संदेसा दे पैग़ाम, जगत सुत्यां लए उठाईआ। चरण प्रीती दे आराम, सुख सागर विच समाईआ। आवण जावण लख चुरासी गेड़ा कर आसान, हुक्में अंदर पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगतां भगवन हो के लए मिलाईआ।
२४ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ अजीत सिँघ दे गृह पिण्ड मांगा सराए ज़िला अमृतसर
सति धर्म कहे मेरे शहिनशाह साचे भूप, भूपत भूप तेरी सरनाईआ। कर प्रकाश सति सरूप, जोती जाते निरगुण जोत कर रुशनाईआ। कलयुग अन्ध अन्धेरा मिटे चारे कूट, दहि दिशा वज्जे वधाईआ। झगड़ा रहे ना जूठ झूठ, साचे नाम दा ढोला सृष्टी गाईआ। सतिगुर शब्द अगम्मी भेज दूत, दुतीआ भाउ दे मिटाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया लोकमात विच्चों करे कूच, तन माटी कूचा गली कर सफ़ाईआ। सच सुहञ्जणी होवे रुत्त, रुतड़ी आपणा नाम महकाईआ। किरपा कर अबिनाशी अचुत, बेपरवाह वेख वखाईआ। बिन हरि नामे ख़ाली दिसण बुत्त, काया काअबे महबूब नज़र किसे ना आईआ। जन भगतां उजल कर मुख, नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप वेख वखाईआ। सन्त सुहेला विछोड़े विच झल्ले कोई ना दु:ख, दर्दीआं दर्द लैणा वण्डाईआ। निरगुण हो के आपणी गोदी चुक्क, सरगुण मेला सहिज सुभाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल हो के पुच्छ, पारब्रह्म ब्रह्म परदा आप उठाईआ। तूं मेरा मैं तेरा नाम निधान श्री भगवान दस्स आपणी तुक, तुख्म तासीर दे बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लख चुरासी वेख झुक, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज फोल फुलाईआ। सति धर्म कहे प्रभ मेरे गहर गम्भीर, गवर तेरी सरनाईआ। लख चुरासी बदल दे ज़मीर, ज़ामन बण के बेपरवाहीआ। जगत शरअ तोड़ ज़ंजीर, मार्ग इक्को इक्क समझाईआ। जिस मंज़ल ते चढ़या कबीर, भगत सुहेले दे पुचाईआ। लेखा रहे ना ग़रीब अमीर, अमरापद देणा जणाईआ। झगड़ा रहे ना कोए तकदीर, तदबीर आपणी देणी समझाईआ। तेरे हथ्थ नाम शमशीर, शहिनशाह इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर,
❋
❋
सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी दीन दयाल दर दरवाज़ा ग़रीब निवाज़ा देणा खुल्हाईआ। सति धर्म कहे मेरे धुर दे परवरदिगार, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी इक्क सरनाईआ। बिन नेत्र अक्खां लोचन बख्श आपणा दीदार, जल्वागर कर नूर रुशनाईआ। मैं आदि जुगादी तेरा तल्बगार, दूजी ओट ना कोए रखाईआ। दस्तगीर बण मददगार, साहिब स्वामी अन्तरजामी हो के वेख वखाईआ। आवण जावण लेखा रहे ना कोए विच संसार, पूरब लहिणा देणा मुकाईआ। भगत सुहेले खिदमतगार, ख़ादम हो के फेरा पाईआ। दीन दुनी दा बदल निज़ाम, नाज़म आज़म देणे मिटाईआ। इक्को ढोला दस्स जैकार, सोहला धुर दा राग सुणाईआ। नव नौ चार तेरा होए प्यार, पारब्रह्म ब्रह्म परदा देणा उठाईआ। त्रै पंज रहे ना कोए आधार, नौ दर पैंडा पन्ध मुकाईआ। दर ठांडे खोल्ह किवाड़, जन भगतां परदा बजर कपाट तुड़ाईआ। तेरा शब्द उपजे नाद सच्ची धुन्कार, आत्म राग इक्क जणाईआ। अमृत बख्श ठंडा ठार, निजर झिरना आप झिराईआ। दीआ बाती कमलापाती कर उज्यार, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। महल अटल खेल होवे अपार, अपरम्पर स्वामी देणा समझाईआ। आत्म परमात्म तेरे अधार, ओट इक्को इक्क रखाईआ। कलयुग अन्तिम कर ख़बरदार, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। वाहिद कलमा तेरा यार, हक महबूब तेरी पढ़ाईआ। अलिफ़ ये दी रहे ना कोए गुफ़तार, गुफ़त शनीद देणा समझाईआ। दर दरवाज़ा खोल्ह दवार, दरगाह साची पन्ध मुकाईआ। जन भगतां दे दीदार, मुरीद मुर्शद मिल के वज्जे वधाईआ। सदी चौधवीं खेल तेरा अपार, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश समझ कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धर्म दवारा देणा प्रगटाईआ। सति कहे मैं वेखां धर्म दवार, दर ठांडा नज़री आईआ। निरगुण नूर होवे उज्यार, जोती जोत जोत रुशनाईआ। तख्त निवासी एकँकार, परवरदिगार सोभा पाईआ। सयदे करन पैगम्बर गुरू अवतार, सीस जगदीस इक्क झुकाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बण भिखार, ख़ाली झोली रहे वखाईआ। देवणहार इक्क दातार, शाह पातशाह सच्चा शहिनशाहीआ। जिस दा हुक्म चल्ले सदा जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग सके ना कोए बदलाईआ। सो ख़ालक ख़लक खेले खेल अपर अपार, भेव अभेदा आप जणाईआ। जन भगतां दए दीदार, दीदा दानिस्ता नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दी पावे सार, महासार्थी इक्को नज़री आईआ।
❋
❋
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ दर्शन सिँघ दे गृह पिण्ड मांगा सराए ज़िला अमृतसर
सदा सहाई होवे मेहरवान, सहायक इक्को इक्क अखवाइंदा। धर्म प्रीती दे के दान, चरण कँवल ओट समझाइंदा। धुर दा नाम दस्स निशान, मंज़ल हक हकीक पुचाइंदा। बोध अगाध महिमा अकथ दस्स महान, सिफ्त सालाही राग समझाइंदा। जोती जाता वड अमाम, भेव अभेदा आप खुल्हाइंदा। पुरख अकाला दीन दयाला नौजवान, मर्द मर्दाना हुक्म वरताइंदा। जुग चौकड़ी खेले खेल विच जहान, ब्रह्मण्डां खण्डां आपणा रंग रंगाइंदा। कलयुग अन्त श्री भगवन्त हो प्रधान, परम पुरख आत्म परमात्म हुक्म मनाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आपणे हथ्थ रखाइंदा। साची करनी करे करतार, दूजा नज़र कोए ना आईआ। दो जहानां पावे सार, दीन दुनी वेख वखाईआ। शाहो भूप बण सिक्दार, शहिनशाह आपणा हुक्म इक्क सुणाईआ। कूड़ी क्रिया कर ख़ुआर, सति धर्म दए प्रगटाईआ। मानव मानस दए आधार, मानुख आपणे रंग रंगाईआ। सृष्ट सबाई करके ख़बरदार, सुरती शब्द नाम लगाईआ। मंज़ल दस्स अगम्म अपार, साचे पौड़े दए चढ़ाईआ। दुखियां दर्द दए निवार, हरख सोग ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर दुआर दए जणाईआ। दर दुआर वसे आप, एकँकारा दया कमाईआ। आत्म परमात्म धुर दा जाप, चार जुग गुर अवतार पैगम्बर गए समझाईआ। रूह बुत्त होवे पाक, पतित पुनीत मिले वड्याईआ। बिनां तन्द सितार दे उपजे राग, धुन नाद अनाद शनवाईआ। सोई सुरती जाए जाग, आलस निंद्रा दए चुकाईआ। गुरमुख रहे कोए ना काग, सोहँ हँसा जाप जपाईआ। अन्तर अन्तर उपजे वैराग, निरंतर मंत्र इक्क दृढ़ाईआ। घर स्वामी मिले कन्त सुहाग, पुरख अबिनाशी घट निवासी करे कुड़माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा लेखा दए मुकाईआ। धुर दा लेखा एकँकार, इक्क इकल्ला आप जणाइंदा। जुग चौकड़ी पावे सार, धरनी धरत धवल वेख वखाइंदा। लख चुरासी विच्चों सन्त सुहेले लए उबार, गुरमुख आपणे रंग रंगाइंदा। नाम भबूती दे के धुर दी छार, शरअ विच्चों बाहर कढाइंदा। आत्म परमात्म कर प्यार, निरगुण दीआ बाती जोत जगाइंदा। अमृत बख्श के ठंडा ठार, अग्नी तत कूड़ बुझाइंदा। शब्द नाद दे धुन्कार, सुन्न समाधी परदा लाहन्दा। काया माटी रहिण ना देवे अंध्यार, निरगुण नूरी चन्द चमकाइंदा। भगत सुहेले साची मंज़ल देवे चाढ़, नौ दवारे सुखमन टेडी बंक पार कराइंदा। मन वासना करे ना कोए ख़ुआर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सति सतिवादी हरिजन साचे आपणे रंग रंगाइंदा। हरिजन आपणे रंगे रंग अवल्ला, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। सचखण्ड दुआर वखाए आपणा महल्ला, घर इक्को इक्क सुहाईआ। झगड़ा चुके जला थला, महीअल डेरा
❋
❋
ना कोए लगाईआ। शब्दी धार फड़ के पल्ला, गुरमुख आपणी गंढ्ढ पवाईआ। करे खेल आदि पुरख अबिनाशी करता इक्क इकल्ला, दूजा नज़र कोए ना आईआ। दरगाह साची साचा धाम वखाए निहचल धाम अटला, छप्पर छन्न चार दिवार नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि अन्त जुगा जुगन्त नित नवित जन भगतां फड़ाए आपणा शब्दी डोरी पल्ला, आर पार लेखा दए मुकाईआ।
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ जागीर सिँघ दे गृह पिण्ड मैणीआं ज़िला अमृतसर
सति कहे मैं तेरा आसावंद, आस आदि आदि रखाईआ। तेरे हुक्म दा हो पाबन्द, जुग चौकड़ी सेव कमाईआ। धुर दे मालक मिल ख़ावंद, ख़ाहिश मेरी पूर कराईआ। ख़ुशी होवे बन्द बन्द, बन्दगी इक्को देणी जणाईआ। तेरे नूर दा चमके चन्द, अन्ध अन्धेरा देणा गवाईआ। आत्मा परमात्मा गावे छन्द, साचा ढोला बेपरवाहीआ। घर ठाकर आवे अनन्द, सच दवारे वज्जे वधाईआ। मन विकारा करना खण्ड खण्ड, कूड़ी क्रिया बाहर कढाहीआ। सुरत सवाणी रहे ना रंड, कन्त सुहाग मिल के वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग देणा रंगाईआ। सति कहे प्रभ तेरे नाम दी चढ़े रंगत, रंगण इक्को दे वखाईआ। चार वरन अठारां बरन सृष्ट सबाई तेरी होवे संगत, सगला संग इक्क जणाईआ। दूजे दर कोई ना जावे मंगत, क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश भिच्छया देणी पाईआ। सब दा लहिणा देणा चुकाउणा कलयुग अन्त, अन्तश्करन वेख वखाईआ। सतिजुग साची रुत्त मौले बसन्त, बहार गुलशन विच महकाईआ। हरख़ सोग ग़म ना रहे चिन्त, सुख सहिज देणा उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सति कहे प्रभ हथ्थ रख मेरे सिर, पुश्त पनाह हो सहाईआ। तेरा धाम वेखां थिर, सचखण्ड साचा सोभा पाईआ। जिस गृह वसें निरवैर निर, निरँकार डेरा लाईआ। गुर अवतार पैगम्बर जिस धारों किरनां बण के जांदे किर, कर्म कांड दा डेरा ढाहीआ। ओन्हां कारण कलयुग अन्तिम आयों फिर, फ़ारग सारे दिते कराईआ। जन भगतां वास्ते लाईं ना चिर, चिरी विछुन्ने जोड़ जुड़ाईआ। चार जुग शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान गुर अवतार पैगम्बर तेरा शब्दी दस्सदे गए चिन्न्ह, रूप रंग समझ कोए ना पाईआ। सम्मत सम्मती लेखा रहे गिण, थित वार आपणा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सब दा लेखा देणा मुकाईआ। सति कहे प्रभ तेरी धार अवल्ली, दो जहानां समझ किसे ना आईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी जोत अकालण इक्क इकल्ली, दो जहानां खेल खिलाईआ। गुर
❋
❋
अवतार पैगम्बर योद्धे सूरबीर भेज के बली, बल आपणा आप प्रगटाईआ। भगत सुहेला बणदा रिहों वली छली, अछल अछल्ल आपणी कार कमाईआ। होका देंदा रिहों काया नगर धुर दे खेड़े अगम्मी गली, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। बिन भगतां आत्म परमात्म तेरे नाल किसे ना रली, मेल मिला के ख़ुशी ना कोए मनाईआ। तेरा खेल वेख्या जलीं थलीं, टिल्ले पर्बत सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कूड़ी क्रिया जगत विकार चरण कँवल हेठां मलीं, मलीन मुलभ्मा कंचन देणा बणाईआ।
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ बीबी जीतो दे गृह पिण्ड बाबोवाल ज़िला अमृतसर
जीव जंत समझे कोई ना बाकी, लेखा अगला नज़र किसे ना आईआ। बिन सतिगुर पूरे धुर दा शब्द दिसे कोए ना साकी, साख्यात परदा ना कोए उठाईआ। बन्द किवाड़ा खुले्ह किसे ना ताकी, जलवा नूर ना कोए रुशनाईआ। मनुआ मिटे ना हँकारी आकी, कूड़ विकार ना कोए कढाहीआ। पुरख अकाल दीन दयाल दी आदि जुगादि बाणी साची, धुर दा शब्द वज्जे सच नाम वधाईआ। नित नवित करे खेल श्री भगवान पंज तत बुत्त विच ख़ाकी, ख़ालस सालस आपणा रंग रंगाईआ। नाम अमोलक काया गोलक विकाए धुर दी हाटी, जगत वणजारा समझ कोए ना पाईआ। निरगुण निरवैर निराकार निरँकार अलख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह करे खेल कमलापाती, पतिपरमेश्वर आपणा हुक्म वरताईआ। जो निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण बणया रहे धुर दा साथी, सगला संगी बहुरंगी आपणा वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच स्वामी अन्तरजामी घट भीतर लख चुरासी जीव जंत साध सन्त वेख वखाईआ। साध सन्त प्रभ चाढ़े रंग, रंगण इक्को इक्क जणाइंदा। निज आत्म दे के परमानंद, परम पुरख आपणा भेव खुल्हाइंदा। शब्द अगम्मी वजा मृदंग, तुरीआ तों परे हरे आपणा रूप दरसाइंदा। शाह पातशाह शहिनशाह सूरा सरबंग, भेव चुका ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल जन भगतां चरणां हेठ रखाइंदा। धाम न्यारा एकँकारा परवरदिगारा सांझा यारा वसे सचखण्ड, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी परवरदिगार सांझा यार दरगाह साची इक्को नूर नज़री आइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवाद ब्रह्म ब्रह्माद शब्द अनाद धुर दा राग अल्हाइंदा। धुर दा राग शब्द अगम्मी धुन, जगत सरवण सुणन कोए ना पाईआ। जिस नूं खोजण कोटन कोटि रिख मुन, मुनीश्र बैठे ध्यान लगाईआ। धुर दी धार एकँकार जन भगतां दस्से आपणा गुण, अवगुण अंदरों बाहर कढाहीआ। लख चुरासी विच्चों सन्त सुहेले सज्जण चुण, चार
❋
❋
वरन अठारां बरन विच्चों आपणे रंग रंगाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर भेव पावे कवण, परदा ओहला काया चोला बिन शब्द विचोला सके ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति धर्म दा सति दवारा, सति सतिवादी आपणा राह जणाईआ। सति धर्म कहे प्रभ परदा खोल्ह, बिन अक्खां नज़री आईआ। तेरे नाम दा वज्जे अगम्मी ढोल, ढोलक छैणा ना कोए खड़काईआ। सचखण्ड दवारे तोल इक्को तोल, तोलणहारा इक्को नज़री आईआ। लख चुरासी विच्चों साध सन्त गुरमुख वरोल, मेहरवान महबूब मेहर नज़र इक्क उठाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म पारब्रह्म ब्रह्म वस सदा कोल, जगत विछोड़ा कूड़ कुड़यारा देणा मिटाईआ। गोबिन्द धार कर प्यार अमृत बख्श अगम्मी पाहुल, रसना जेहवा रस समझ कोए ना आईआ। गुर अवतार पैगम्बरां नाल जो दीन दुनी दे मालक कीता कौल, इकरार आपणा पूरा दे कराईआ। सृष्टी दृष्टी भुल्ली उपर धौल, इष्टी एका नूर नज़रे ना कोए ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा दे साचा वर, धरनी धरत धवल तेरा बैठी राह तकाईआ। सति कहे प्रभ मेरे धुर दे प्रीतम चोजी, मेहरवान तेरी इक्क सरनाईआ। शब्दी धार दो जहानां बण खोजी, लख चुरासी वेख वखाईआ। तेरा भगत नाम विहूणा रहे कोए ना रोगी, दुखियां दु:ख देणा मिटाईआ। सच प्रेम दी बख्शणी सोझी, चतुर सुजान सुघड़ सुचज्जे देणे उठाईआ। निरगुण निरवैर निराकार चुक्कणे आपणी गोदी, मेहर नज़र सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। झगड़ा चुकाउणा चौदां तबक चौदां लोकी, सच सलोकी इक्क सुणाईआ। तेरी मंज़ल गुरमुखां चढ़नी होए ना औखी, सहिज सुभाउ नौ दवारे पार देणे कराईआ। निरअक्खर नाम धार बख्श पढ़नी पए कोई ना पोथी, अक्खरां तों परे निरगुण हरे तेरा जलवा नूर नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच स्वामी सतिगुर साचे जीउ पिण्ड काचे तन वजूद देणी वड्याईआ। सति कहे मेरे हर घट मालक, बेपरवाह बेनज़ीर नज़री आईआ। करनी दे करते ख़लक दे ख़ालक, मख़लूक तेरी ओट तकाईआ। निरगुण सरगुण बण सालस, साहिब स्वामी वेस वटाईआ। चार वरन अठारां बरन बणा ख़ालस, ख़ालस रूप तेरा नूर करे रुशनाईआ। जन भगत अंदर रहे ना कोई निंद्रा आलस, ज्ञान नेत्र देणा खुल्हाईआ। कूड़ी क्रिया मेट टिक्का रहे कोई ना कालख, दुरमति मैल देणी धवाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल सचखण्ड दुआर तेरी सच्ची अदालत, अदल इन्साफ़ इक्को देणा वखाईआ। जित्थे वुकला करे ना कोए वकालत, हुक्मे अंदर सारे बैठे सीस निवाईआ। इक्को गोबिन्द सतिगुर शब्द देवे शहादत, बरीख़ाना सब नूं दे जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी नूरी जोत सदा सही सलामत, जन्म मरन कर्म विच कदे ना आईआ।
❋
❋
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ गिरधारा सिँघ दे गृह पिण्ड बलोवाल ज़िला अमृतसर
सति धर्म गुरमुखां दात, जगत जुगत हथ्थ किसे ना आईआ। देवणहारा आदि जुगादि, जुग चौकड़ी सदा वरताईआ। रखणहारा एथे ओथे लाज, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। उतम श्रेष्ठ कर के भाग, भगवन आपणे रंग रंगाईआ। दीन दुनी दा जगा के चिराग़, गुरमुख सच करे रुशनाईआ। जगत तृष्ना बुझा आग, अगला परदा दए उठाईआ। माया डस्से ना डस्सणी नाग, सति सन्तोख इक्क जणाईआ। साचे बेड़े चढ़ाए जहाज़, नाम निधाना इक्क वखाईआ। साची मंज़ल पुचाए आप, दर ठांडे दए बहाईआ। जित्थे पोह ना सके तीनों ताप, त्रैगुण झगड़ा दए चुकाईआ। आत्म परमात्म होवे जाप, बिन रसना ढोला गाईआ। चिन्ता रहे ना कोए संताप, सति सतिवादी नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चरण प्रीती जोड़ के नात, नर नरायण आपणे रंग रंगाईआ। जन भगतां सति दा जोड़ रिश्ता, सतिगुर आपणे नाल बंधाईआ। देवे दु:ख ना कोए फ़रिश्ता, राए धर्म ना डंन लगाईआ। रूप बणा के साचे सिख दा, साची मंज़ल दए पुचाईआ। जित्थे चित्रगुप्त लेख नहीं लिखदा, चुरासी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। रस मिले परम पुरख दे हित दा, अबिनाशी करता वेख वखाईआ। झगड़ा रहे ना मनूए चित्त दा, चार्तक अमृत बूँद दए प्याईआ। साचा खेल पुरख अबिनाशी इक्क दा, गुरमुख इक्क इक्क रिहा तराईआ। जग नेत्र किसे ना दिसदा, जोती जामा वेस वटाईआ। लहिणा देणा मुका के पत्थर इट्ट दा, इष्ट निरगुण जोत रिहा समझाईआ। हिस्सा देवे गोबिन्द वाली चिट्ट दा, बिन अक्खरां लेखे पाईआ। वेस वटा के धुर दे पित दा, पतिपरमेश्वर गुरमुख गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा जाणे नित नवित दा, जुग चौकड़ी आपणा हुक्म वरताईआ। जन भगतां सति सदा दवार, दरबान हो के ख़ुशी मनाईआ। लोकमात सेवादार, सेवक हो के सेव कमाईआ। चरण कँवल बण पनिहार, पनघट इक्को वेख वखाईआ। ख़ुशीआं नाल प्रभ दा करे इज़हार, सिफ्तां वाले ढोले गाईआ। उच्ची कूक करे पुकार, तूं ही तूं ही राग सुणाईआ। साचा कर दरस दीदार, दीद ईद चन्द चमकाईआ। उच्ची कूक बोल जैकार, नाअरा इक्को दए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत सुहेला गुरमुख सतिगुर हो के रिहा तार, तारनहार समरथ आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ।
❋
❋
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ दलीप सिँघ दे गृह पिण्ड बलोवाल
जन भगतां लहिणा देणा सदा सति दा, सति सतिगुर दए वड्याईआ। झगड़ा रहे ना कूड़ी रत दा, रतन अमोलक दए वखाईआ। ढोला दस्स के आपणे जस दा, सोहँ करे हक पढ़ाईआ। दीदार बख्श प्रेम अक्ख दा, आख़र आपणा रंग चढ़ाईआ। हरिजन अंदर होवे वसदा, सच दवारे सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल पुरख समरथ दा, देवणहार सच्ची सरनाईआ। सच सरनाई एकँकार, इक्क इकल्ला आप रखाईआ। दर ठांडा खोल्ह किवाड़, अग्नी तत दए बुझाईआ। ममता मोह ना सके साड़, हँकार विकार ना कोए वधाईआ। नाम निधाना बख्श के धार, धर्म दवारा इक्क समझाईआ। पुरख अबिनाशी धुर दा यार, मुहब्बत इक्को इक्क बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सिक्दार, सिख़र चोटी चढ़ के वेख वखाईआ।
२५ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ बीबी सवरन कौर दे गृह पिण्ड सैदपुर ज़िला अमृतसर
सति धर्म कहे प्रभ कलयुग कूड़ी क्रिया मेट गुस्ताख़, लोकमात धरनी धरत धवल रहिण मूल ना पाईआ। कलयुग जीवां जन्म कर्म मन विकार कर मुआफ़, मेहरवान महबूब मेहर नज़र उठाईआ। जन्म कर्म दा लेखा कर दे साफ़, दुरमति मैल धवाईआ। रूह बुत्त अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर कर दे पाक, पाकीज़ा हो के नूर ख़ुदाईआ। साचा कलमा धुर दा नग़मा कायनात दीन दुनी दस्स इक्क आदाब, सजदा इक्को इक्क समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा वाहिद लाशरीक निकले इक्क आवाज़, दूजा राग ना कोए अल्हाईआ। तेरे चरण कँवलां पढ़नी पए इक्क निमाज़, प्रेम प्रीती वुज़ू दे समझाईआ। काया खेड़ा उजड़या सब दा कर आबाद, अमृत मेघ आप बरसाईआ। धुन आत्मक हर हिरदे उपजे वैराग, वैरी कूड़े दे मिटाईआ। तेरे नाम दी विद्या नूं समझे ना कोए दिमाग़, बुद्धी तों परे बोध अगाध दे जणाईआ। सोई सुरती सब दी जाए जाग, आलस निंद्रा रहे ना राईआ। गुरमुख हँस बणा काग, मन वासना ना कोए कुरलाईआ। चार वरन अठारां बरन सृष्टी दृष्टी बदल दे समाज, रस्ता वाबस्ता हो के इक्को इक्क जणाईआ। तेरा खेल सदा आदि जुगादि, जुग चौकड़ी आपणा हुक्म वरताईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल तेरे नाम दा वज्जे इक्को डंका नाद, नाउँ निरँकारा दे दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति धर्म कहे इक्को देणा धुर दा वर, दर ठांडे सीस झुकाईआ। सति धर्म कहे प्रभ दस्स
❋
❋
दे एको पूजा पाठ, सिमरन तेरा नाम नज़री आईआ। जन्म जन्म दी कर्म कर्म दी मुके सब दी वाट, पाँधी हो के कोए ना भज्जे वाहो दाहीआ। कूड़ी क्रिया काया मन्दिर अंदर मेट अन्धेरी रात, निरगुण हो के साचा नूर चन्द कर रुशनाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म दस्स आपणी गाथ, गहर गम्भीर बेनज़ीर हो के कर पढ़ाईआ। तूं साहिब स्वामी अन्तरजामी पुरख समराथ, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी वड वड्याईआ। गुर अवतार पीर पैगम्बर भविख्तां विच जो गए आख, आख़र लहिणा देणा सब दा झोली पाईआ। जन भगतां अंदर साचे मन्दिर खोल्ह आपणा ताक, परदा ओहला ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण नूर जोत कर प्रकाश, प्रकाश्त वेखे सर्ब लोकाईआ। सति धर्म कहे प्रभ लोकमात निरगुण धार आ, आलमां इलम दे जणाईआ। सृष्ट सबाई वेख भरी गुनाह, दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। तुध बिन दिसे ना कोए मलाह, बेड़ा कंध ना कोए उठाईआ। चार वरन ना दए कोई समझा, झगड़ा मज़्हब ना कोए चुकाईआ। हर हिरदे अंदर डेरा ला, निरगुण हो के सोभा पाईआ। तूं ही जल्वागर ख़ुदा, नूर नुराना नूर इलाहीआ। दीन दुनी होई बेवफ़ा, वफ़ादारी सब नूं दे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग कूड़ी मेट सफा, मलेछ बुद्धी नज़र कोए ना आईआ। सति धर्म कहे मेरे सति पुरख साहिब स्वामी निरँजण, निराकार तेरी सरनाईआ। दाता दानी बण दर्द दुख भय भंजन, भव सागर पार कराईआ। नाम निधाना धुर दा दे अंजन, नेत्र लोचण नैण होवे रुशनाईआ। तेरे चरण धूढ़ दा होवे मजन, दूजा सरोवर ना कोए वखाईआ। दर दरवेश हो के सारे मंगण, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त पुरख अकाल आपणे नाम दी चाढ़ रंगण, रंगत इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे झोली डाहीआ। सति धर्म कहे मैं बणया दरवेश, घर तेरे अलख जगाईआ। तूं आदि जुगादी देवणहार हमेश, निरगुण सरगुण झोली सर्ब भराईआ। लख चुरासी जीव जंत लैणा वेख, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। लोकमात मार झात वेख आपणा परदेस, जित्थे परदेसी गुरमुख बैठे ध्यान लगाईआ। नज़री आ नेतन नेत, दूर दुराडा पन्ध चुकाईआ। परमात्म हो के आत्म कर हेत, पारब्रह्म ब्रह्म मेला लै मिलाईआ। अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के निरगुण निरगुण दस्स भेत, भेव आपणा दे खुल्हाईआ। जो दिवस रैण एका एक रहे चेत, चेतन सब नूं दे कराईआ। कूड़ी क्रिया कर के खेत, ख़ादम आपणे लै बणाईआ। पुरख अकाल हो के लै वेख, अकल कलधारी आपणी कल प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सति साची मंग मंगाईआ। सति कहे मेरे सर्ब गुणां भरपूर, भरम देणा गवाईआ। कूड़ी क्रिया कढ्ढ ज़रूर, ज़ाहर ज़हूर कर रुशनाईआ। मन वासना रहे ना कोए मफ़रूर, शब्द
❋
❋
डोरी बंध बंधाईआ। झगड़ा दूई ना रहे कूड़, झूठ अपराध देणा मिटाईआ। चतुर सुघड़ बणा मूर्ख मूढ़्ह, परदा ओहला आप चुकाईआ। जन भगतां बख्श अगम्मी धूढ़, मस्तक टिक्के नाम वखाईआ। तूं मालक आदि जुगादी हाज़र हज़ूर, हज़रतां दा हज़रत नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जुग चौकड़ी बदलणा तेरा दस्तूर, दस्त बदस्त सब दा लहिणा देणा दे मुकाईआ।
२६ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ प्यारा सिँघ दे गृह पिण्ड सैदपुर ज़िला अमृतसर
सति कहे प्रभ मेल आपणे सन्त सुहेले गुरमुख, भगत भगवान निरगुण सरगुण नाता लै जुड़ाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर उजल कर मुख, प्रेम प्यार मुहब्बत विच आपणा रंग रंगाईआ। जन्म मरन आवण जावण लख चुरासी रहे किसे ना दु:ख, पतित पुनीत ठांडे सीत दे कराईआ। मात गर्भ उलटा होणा पवे ना रुख़, अग्नी तत ना कोए जलाईआ। मेहरवान महबूब परवरदिगार सांझे यार आपणी गोदी चुक्क, मुर्शद हो के मुरीदां वेख वखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म दस्स आपणी अगम्मी तुक, शब्द अनादी नाद धुन कर शनवाईआ। गृह मन्दिर काया अंदर इक्क अगम्मा दे सुख, सुखसागर काया गागर अंदर नज़री आईआ। परदा ओहला भेव अभेदा रहे कोई ना लुक, ठाकर हो के ठोकर आपणा नाम लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां वखा धुर दा घर, जिस गृह निरगुण नूर जोत करे रुशनाईआ। सति धर्म कहे प्रभ सन्त सुहेले वेख आपणे मीत, मित्र प्यारा हो के मेल मिलाईआ। जिन्हां नाल जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग बदलदा आयों रीत, मन्दिर मसीत लेखा दएं चुकाईआ। धाम वखाएं सदा अनडीठ, महल अटल दएं दृढ़ाईआ। जिस गृह मन्दिर अंदर वसें आप जगदीस, जगदीशर हो के खोज खुजाईआ। तेरा लहिणा देणा हस्त कीट, लख चुरासी भेव अभेदा परदा दे उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां दे इक्को वर, आत्म परमात्म तेरी साची करन प्रीत, प्रीतम इक्को लैण मनाईआ। सति कहे प्रभ जन भगत सुहेले वेख जग, जागरत जोत कर रुशनाईआ। त्रैगुण पोह ना सके अग्नी अग्ग, अमृत मेघ दे बरसाईआ। जगत दवारे पार कर हद्द, दर ठांडा इक्क जणाईआ। दे दरस उपर शाह रग, शहिनशाह हो के मेला लै मिलाईआ। तेरे नाम दी धुन सुणन सच्ची अनहद्द, अनरागी हो के आपणा राग दे दृढ़ाईआ। नाम ख़ुमारी जाम हकीकी दे मद, मधुर धुन वज्जे सच वधाईआ। · कूड़ी क्रिया मेट अन्धेरी
रात, निरगुण नूरी चन्द कर रुशनाईआ। एथे ओथे दो जहानां अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर सतिगुर शब्द हो के दे साथ, सगला
❋
❋
संग आप निभाईआ। आत्म परमात्म धुर दा ढोला होवे तेरी गाथ, निरअक्खर निरवैर निराकार निरँकार दे समझाईआ। साचे सन्तां धुर दे भगतां खोल्ह अक्ख, दर्शन दे सदा प्रतख, दूर नेड़ा पन्ध ना कोए रखाईआ। सृष्टी दृष्टी दीन दुनी नालों कर वक्ख, नाता आपणे नाल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, भगतन मीता ठांडा सीता, सति दवारा एकँकारा गृह मन्दिर देणा वखाईआ। सति धर्म कहे प्रभ भगतां दे अगम्मी दान, गुरमुख सन्त सुहेले सज्जण झोली दे भराईआ। चरण धूढ़ी बख्श अगम्मी इश्नान, अंदर बाहर दुरमति मैल रहे ना राईआ। सुरत सवाणी आपणी सख़ी अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के वेख साचे काहन, निरगुण हो के निरगुण मेल मिलाईआ। शब्द निराला मार आपणा बाण, अणयाला तीर चलाईआ। झगड़ा मुके जीव जहान, जागरत जोत होवे रुशनाईआ। घर ठाकर स्वामी मिल आण, बाहर खोजण दी लोड़ रहे ना राईआ। सन्त सुहेले दर ठांडे तेरा दर्शन पाण, बिन काअब्यो साचा हज्ज दे कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा हुक्मी हुक्म इक्क दृढ़ाईआ। सति धर्म कहे प्रभ आ जा भगतां दवार, दर दरवाज़ा आप खुल्हाईआ। बिन रसना जेहवा बत्ती दन्द कर गुफ़तार, गुफ़त शनीद दे समझाईआ। तेरी महिमा मजलस विच होवे अपर अपार, जिस नूं अलिफ़ ये समझ सके ना राईआ। कागद कलम ना लिखणहार, शाही मिले ना कोए वड्याईआ। साचे सन्तां दे दीदार, बिन अक्खां अक्ख खुल्हाईआ। धुर दे मालक परवरदिगार, पारब्रह्म प्रभ तेरी बेपरवाहीआ। कलयुग रैण अन्धेरी चार कुण्ट सृष्टी दिसे बेहाल, बिहबल हो के रही कुरलाईआ। सब दे सिर ते कूके काल, बिन सतिगुर शब्द पार ना कोए कराईआ। निरगुण निरवैर सति सरूपी शाहो भूपी बण दलाल, लोकमात मार झात गुरमुख सज्जण आपणे रंग रंगाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरा देंदी गई अहिवाल, सिफ्तां विच तेरा ढोला गाईआ। तूं सब दा मालक ख़ालक प्रितपालक दीन दयाल, दयानिध इक्को इक्क नज़री आईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त पुरख अबिनाशी घट निवासी सति धर्म कहे मेरा मन्न सवाल, सवाली हो के बेनन्ती दिती सुणाईआ। साचे सन्तां सदा सदा सद वसें नाल, नाम निधाना वजाउँदा रिहों ताल, मार्ग जग जीवण दाते दस्सदा रहीं सुखाल, शब्दी सुत बणा के आपणा लाल, सदा वसाँईं सचखण्ड दुआर सच्ची धर्मसाल, दूजा दर ना कदे वखाईआ।
❋
❋