२७ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ बंता सिँघ दे गृह पिण्ड पंज गराईआं ज़िला गुरदासपुर
अस्सू कहे प्रभ नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग गए लँघ, जुग जुग तेरा ध्यान लगाईआ। सचखण्ड दुआर एकँकार बैठा रिहों आपणी सेज पलँघ, सति सतिवादी हो के आपणा हुक्म सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरे नाम दा वजाउँदे रहे मृदंग, निरगुण सरगुण हो के तेरा ढोला गाईआ। सच प्रेम दा बख्श अगम्मा अनन्द, काया माटी चम्मां भाग लगाईआ। ख़ुशी वखाउँदा रिहों बन्द बन्द, बन्दगी अंदर मछन्दगी इक्क जणाईआ। अन्त अख़ीर मंगीए एहो मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ।
❋
❋
सृष्टी दृष्टी अंदर वेख सूरे सरबंग, निरगुण निरवैर निराकार निरँकार आपणा ध्यान लगाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा होई नंग, साचा तेरा नाम ओढण सीस ना कोए टिकाईआ। फिरी दरोही विच वरभण्ड, नौ खण्ड रही कुरलाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया जूठ झूठ वध्या गंद, सच सुगंध नज़र कोए ना आईआ। मन हँकारा घर घर करे जंग, सांतक सति ना कोए कराईआ। सति धर्म कहे मैं वेख होया दंग, हैरानी मेरे अंदर आईआ। किरपा कर सूरे सरबंग, शाह पातशाह शहिनशाह तेरे हथ्थ वड्याईआ। एका नाम वजा दो जहान मृदंग, अगम्मी नाद कर शनवाईआ। मानव ज़ाती भेव खुल्हा दे ब्रह्म हँ, आत्म परमात्म दे दिड़्हाईआ। तृष्ना कूड़ी रहे ना कोए तम, तामस तृखा ना कोए सताईआ। चिन्ता सोग मिटा दे ग़म, गहर गम्भीर आपणा रंग रंगाईआ। पवण स्वासी लेखे ला दे दम, जो जन तेरा नाम ध्याईआ। भगत उधारना तेरा कम्म, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग रीती चली आईआ। पुरख अकाल दीन दयाल हो के बेड़ा बन्न्ह, खेवट खेटा हो के बेड़ा बन्ने दे लाईआ। भाग लगा काया माटी चम्म, चम्म दृष्टी दे बदलाईआ। नाम भण्डारा वस्त अमोलक दे धन, जगत ख़ज़ाने दी लोड़ रहे ना राईआ। अन्ध अन्धेर मिटा अज्ञान अन्न्ह, जलवा नूर कर रुशनाईआ। दहि दिशा ना उठ उठ धावे मन, मन दी मनसा दे खपाईआ। भगत सुहेले सज्जण तार (जन), तन माटी ख़ुशी वखाईआ। हर घट निवासी एको रम, राम रहीम तूही नज़री आईआ। तेरे गृह शब्दी धार भगत सुहेले जाण जम्म, जमां दा झगड़ा दे मुकाईआ। कूड़ी क्रिया दे डंन, साची विद्या इक्क समझाईआ। सच दवारा वेख लँघ, भगतां मन्दिर अंदर परदा लाहीआ। तेरा सदा रहे संग, विछोड़े विच्चों विछोड़ा दे कटाईआ। जिस दा लेखा पुरी अनन्द, अनन्द ओसे दी झोली पाईआ। दूजा दिसे कोई ना संग, पुरख अकाल तेरी मिल के वज्जे वधाईआ। निरगुण धार प्रगट हो निसंग, निरअक्खर आपणा हुक्म दे जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सति धर्म तेरे दवारे मंग रिहा मंगाईआ। सति धर्म कहे नौ सौ चुरानवे चौकड़ी युग रिहों ओहले, सचखण्ड दवारे सोभा पाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां सुणाउँदा रिहों ढोले, शब्द अनादी नाद वजाईआ। सच दवारे दे बणा के रखे गोले, हुक्म अंदर हुक्म चलाईआ। भाग लगा के काया माटी पंज तत चोले, चोज आपणे दएं समझाईआ। तेरा नाम फ़रमान धुर दा रसना जेहवा बोले, अनरागी राग सुणाईआ। अन्तिम गए तेरे कोले, लोकमात होई जुदाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त निरगुण धार भाग ला उपर धरनी धरत धौले, धर्म दवारा इक्क वखाईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात ऊँच नीच राउ रंक रहिण ना रौले, झगड़ा सब दा दे गवाईआ। हर घट अंदर तेरा नूर मौले, जोती जोत डगमगाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरा कर कौले, इकरारनामा सारे रहे वखाईआ। कल तेरा भगत कोई ना डोले,
❋
❋
अडोल अडुल देणा जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सतिनाम साची आस रखाईआ। सति धर्म कहे प्रभ नव नौ चार गए बीत, बीती कहाणी शास्त्र सिमरत वेद पुराण रहे जणाईआ। तेरी कलयुग तों अग्गे दस्से कोए ना रीत, अञ्जील कुरान परदा ना कोए खुल्हाईआ। गुर अवतार पैगम्बर करे ना कोए नसीहत, हुक्में अंदर हुक्म ना कोए दृढ़ाईआ। तेरे हुक्म दी सारे करके गए वसीअत, असलीअत विच तेरा राह तकाईआ। दीन दुनी आदि जुगादि जुग चौकड़ी लख चुरासी तेरी मलकीअत, मालक इक्को नज़री आईआ। दो जहान श्री भगवान बिन साचे भगतां आपणी समझ सक्या ना कोए वलदीअत, पिता पुरख अकाल नज़र किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका दे साचा वर, सति सच तेरे अग्गे झोली डाहीआ। सति धर्म कहे जुग चौकड़ी गए नठ्ठ, बण के पाँधी पन्ध मुकाईआ। मैं बैठा रिहा कर के हठ, धीरज धार नाल रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर जुग जुग मार्ग गए दस्स, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरा हुक्म सुणाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी अक्खरां वाला दे के हक, सिफ्तां वाली कर वड्याईआ। रागां नादां विच गाया जस, ढोला बेपरवाहीआ। अन्तिम कर के सारे बस, बैठे निउं निउँ सीस झुकाईआ। कलयुग अन्त चल्ले किसे ना वस्स, वास्ता सारे रहे पाईआ। प्रगट हो पुरख समरथ, साहिब स्वामी तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ। भविख्तां दा पूरा कर हक, लहिणा देणा दे चुकाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग तेरे उत्ते सब नूं रिहा शक, कलयुग अन्तिम सहिसा रोग दे गवाईआ। कूड़ी क्रिया मातलोक विच्चों बाहर दे धक्क, धक्का हुक्म वाला लगाईआ। सति धर्म लोकमात दे रख, धर्म दवारा इक्क खुल्हाईआ। सन्त सुहेला रहे कोई ना वक्ख, गुरमुख गुर गुर गुर जोड़ जुड़ाईआ। गुरसिखां करना पक्ख, जो तेरी ओट तकाईआ। तेरा नाअरा जैकारा इक्क होवे अलख, अक्खरां तों बाहर देणा समझाईआ। मेहरवान महबूब पुरख समरथ, शाह पातशाह शहिनशाह तेरी ओट तकाईआ। सन्त सुहेले गुरमुख हरिजन भगत निरगुण तेरा राह रहे तक्क, बिन अक्खां अक्ख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी तेरी महिमा सदा अकथ, कथनी कथ्थ ना सके राईआ।
२७ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ करतार कौर दे गृह पिण्ड पंज गराँई ज़िला गुरदासपुर
सति धर्म कहे प्रभ कलयुग जीव रहे कोई ना विच निंद्रा, आलस अलख अगोचर देणी गवाईआ। मन विकारी हँकारी
❋
❋
तोड़ के जूठ झूठ दा जिंदरा, कुंजी नाम धुर दे राम देणी लगाईआ। साची रास वखाउणी काया माटी साढे तिन्न हथ्थ बन बिन्दरा, सुरती शब्दी गोपी काहन नचाईआ। नेत्र नीर वहायण तेरा खेल वेख के सुरप्त इन्द्रा, सिँघासण आसण सारे देण तजाईआ। तूं मालक ख़ालक प्रितपालक इक्क नरिंदरा, नर नरेश नज़री आईआ। साचे नाम दा ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल मृदंग वजा किंगरा किंगरा, लख चुरासी अंदर तेरा धुन आत्मक राग वज्जे थांओं थाँईंआ। माण वड्याई बख्श जगत जीव जहान पिंगला, काया मंज़ल साचे पर्बत दे चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सति धर्म सति दवारे आस रखाईआ। सति धर्म कहे परम पुरख परमात्म तेरी इक्को आस, आसा तृष्ना कूड़ी क्रिया दीन दुनी दे गवाईआ। चार वरन अठारां बरन निर्मल जोत कर प्रकाश, अन्ध अन्धेर सञ्झ सवेर इक्को रंग देणा रंगाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म आपणे कर दास, पारब्रह्म ब्रह्म मिल के वज्जे सच वधाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के मेट अन्धेरी रात, सति सरूप शाहो भूप आपणा नूरी चन्द कर रुशनाईआ। तूं मेरा मैं तेरा शब्द अनादी ब्रह्म ब्रह्मादी दस्स जाप, गुर अवतार पैगम्बर मिल के तेरा ढोला धुर दा गाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया मन विकार हँकार कर विनास, अबिनाशी करते तेरे हथ्थ वड्याईआ। झगड़ा रहे ना दीन दुनी ज़ात पात, कमलापाती पतिपरमेश्वर भेव अभेदा देणा खुल्हाईआ। निरगुण हो के सरगुण देणा चार कुण्ट साथ, दहि दिशा सगला संग बणाईआ। तेरा नाम निधान श्री भगवान सच दवारे वज्जे इक्को नाद, नादी सुत गुरमुख लैणे प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सतिजुग साचा खेड़ा कर आबाद, लोकमात जड़्ह दे लगाईआ। सति धर्म कहे प्रभ किरपा कर गुण निधान, बेअन्त तेरी ओट रखाईआ। साचा झुल्ले धर्म इक्क निशान, निशाने कूड़े दे गवाईआ। सन्त सुहेले गुर चेले मिल के तेरा दर्शन पाण, दीद ईद चन्द कर रुशनाईआ। सदी चौधवीं शरअ रहे ना कोए शैतान, शरीअत विच्चों असलीअत दे प्रगटाईआ। मन वासना करे ना कोए हराम, दुष्ट दुराचार नज़र कोए ना आईआ। ममता रहे ना कोए ग़ुलाम, ग़ुरबत अंदरों देणी कढाहीआ। इक्को सजदा तेरे चरण कँवल होवे सलाम, नमस्ते कहि के सारे शुकर मनाईआ। सति धर्म दा सति सतिवादी सब नूं दे दान, दाता हो के आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी सच दवारा देणा जणाईआ। सति धर्म कहे प्रभ आसा मनसा कर दे पूरी, पारब्रह्म प्रभ तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। एका जलवा दस्स नूरी, नूर नुराना नूर इक्को नज़री आईआ। जगत वासना रहे कोए ना कूड़ी, कूड़ कुटम्ब देणा मुकाईआ। सब दे मस्तक टिक्का लाउणा धुर दी धूढ़ी, दुरमति मैल देणी धवाईआ। तन वजूद रहे ना
❋
❋
कोए ग़रूरी, निवण सु अक्खर देणा जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दीन दयाल तूं आदि जुगादि सदा दस्तूरी, हुक्मे अंदर हुक्म लैणा मनाईआ। सति धर्म कहे मैं मंगणहारा एक, एकँकार तेरा ध्यान लगाईआ। सच दवारे बख्श आपणी टेक, दूजे दर ना कोए भवाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरा कर लेख, लिख्या लेख ना कोए मिटाईआ। तेरे चरण कँवल इक्क आदेस, निउं निउँ लागां पाईंआ। तूं मालक ख़ालक प्रितपालक दो जहानां इक्क नरेश, नर नरायण इक्को नज़री आईआ। तेरी धार आदि जुगादि सदा शब्द गुरू दस दस्मेश, दहि दिशा वज्जे तेरी वधाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त जोती जामा धुर दे रामा तेरा नज़री आए भेस, भेख अवल्ला नूरी अल्ला समझ कोए ना पाईआ। सन्त सुहेले जन भगत सूफ़ी सन्त फ़कीर लै वेख, वक्खरा हो के आपणा परदा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड दवारा तेरा धुर दा देस, दरगाह साची मुकामे हक हक हकीकत वाली आदि जुगादि इक्को इक्क पढ़ाईआ।
२७ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ कांशी राम दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति धर्म कहे प्रभ सृष्ट सबाई रही रो, नेत्र नैण नीर वहाईआ। तेरा भेव ना दस्से को, परदा ओहला ना कोए चुकाईआ। माया ममता तेरे नालों कीता निर्मोह, मुहब्बत हक ना कोए कमाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया करे धरोह, दग़े फ़रेब नाल लड़ाईआ। तेरे दवारे दी देवे कोई ना साची सो, संदेसा धुर ना कोए सुणाईआ। काया मन्दिर अंदर होवे कोई ना लो, जोती नूर ना कोए रुशनाईआ। पंच विकार बणा के गरोह, धक्का सब नूं रहे लगाईआ। आत्म परमात्म निरगुण धार तेरे नाल सके कोई ना छोह, पारब्रह्म मेला मेल ना कोए कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सति धर्म ढहि प्या सरनाईआ। सति धर्म कहे प्रभ दीन दुनी रही कुरला, कर्म कुकर्म ना कोए बदलाईआ। साचा मिले ना कोए मलाह, खेवट खेटा रूप ना कोए बदलाईआ। इक्को तेरी ओट रहे तका, दो जहान ध्यान लगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर देण सलाह, धुर संदेसा इक्क अलाईआ। करनी दा करता कुदरत दा मालक निरवैर पुरख जावे आ, वेस अवल्लड़ा रूप धराईआ। जिस दा लेखा लिखे कोई ना कलम शाह, परदा ओहला ना कोए चुकाईआ। ग़रीब निमाणयां कोझयां कमलयां पकड़े बांह, भगत सुहेले आपणे रंग रंगाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सच करे न्याँ, अदल इन्साफ़ आपणा दए दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सति धर्म तेरा लेखा वेख
❋
❋
वखाईआ। सति धर्म कहे प्रभ सृष्टी मारे तेरे नाम दा नाअरा, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। साचा दिसे ना कोए मनारा, महल अटल ना कोए रुशनाईआ। किरपा कर नर निरँकारा, शाह सिक्दारा इक्को तूंही नज़री आईआ। कलयुग मेट धूआँधारा, साचा चन्द दे चमकाईआ। तेरे चरण कँवल नमस्ते निमस्कारा, निउँ निउँ लागां पाईआ। तेरा नाम खण्डा आदि जुगादि सदा दो धारा, गुरमुख मनमुख दोवें वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा बख्श हक प्यारा, प्रेम प्यार विच्चों आपणी मुहब्बत दे जणाईआ। सति धर्म कहे प्रभ कलयुग कूड़ी क्रिया दे दे तलाक, साथ रहिण कोए ना पाईआ। धुर दी धार बख्श इख़लाक, रीती नीती नाल कुड़माईआ। निरगुण सरगुण बण सज्जण साक, धुर दा संग निभाईआ। जन भगतां अन्तर प्रीतम हो के खोल्ह ताक, परदयां विच्चों परदा दे उठाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म बख्श इत्तफाक, निफ़ाक नज़र कोए ना आईआ। कलयुग रैण मिटे अन्धेरी रात, रुतड़ी रुत्त तेरे नाल महकाईआ। अबिनाशी करते धुर दे मालक आण के पुच्छ वात, वाक्फकार हो के वेख वखाईआ। चार वरन अठारां बरन धर्म बणा इक्क जमात, रंग इक्को दे रंगाईआ। सति धर्म कहे प्रभ श्री भगवान बिन तेरी किरपा झगड़ा चुक्के ना ज़ात पात, जगत हालात ना कोए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे उत्ते आदि जुगादि जुग चौकड़ी सब नूं पूरा विश्वास, विषयां विच्चों आपणा विशा दे बदलाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ चरण सिँघ दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति कहे प्रभ भगतां दस्स आपणा धर्म, अधर्मी रहिण कोए ना पाईआ। उत्तम सृेष्ट कर कर्म, निहकर्मी हो के वेख वखाईआ। सुफल कर माणस जन्म, चुरासी गेड़ ना कोए भवाईआ। अन्तर संसा रहे कोई ना भरम, द्वैत देणा डेरा ढाहीआ। नज़री आएं इक्को पुरख परम, परमात्म आत्म जोड़ जुड़ाईआ। झगड़ा रहे ना ज़ात पात वरन, बरन वण्ड ना कोए वण्डाईआ। सब नूं इक्को दे सरन, शरनगत दे समझाईआ। निज नेत्र दर्शन तेरा करन, दोए लोचण पेख वज्जे वधाईआ। तेरे नाम दी मंज़ल चढ़न, कूड़ी क्रिया पन्ध मुकाईआ। चरण कँवल पल्लू धुर दा फड़न, सहारा इक्को दे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा रंग रंगाईआ। सति कहे प्रभ जन भगतां आपणा नाम दस्स सच, जूठ झूठ रहिण कोए ना पाईआ। भाग लगा काया माटी कच्च, कंचन गढ़्ह दे बणाईआ। इक्क उपजा ब्रह्म मत, विद्या धुर दी दे समझाईआ। अन्तर खोल्ह अक्ख, प्रतख नज़री आईआ। लख चुरासी विच्चों रख, रक्ख्या कर थाउँ थाँईंआ। सिर
❋
❋
समरथ रख हथ्थ, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। तेरे चरण कँवल जावण ढठ्ठ, धूढ़ी टिक्का मस्तक लाईआ। घर सरोवर वखा अठ्ठ सठ्ठ, अमृत आपणा नाम जणाईआ। दुरमति मैल दे कट, पतित पुनीत कर सफ़ाईआ। साचे नाम दा खोल्ह के हट्ट, गृह वणजारे लै बणाईआ। जन भगतां उबले कदे ना रत्त, सांतक सांत सति कर वखाईआ। बिन तेरे कोई ना जाणे मितगत, परदा ओहला ना कोए चुकाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल कर हित, भगत सुहेले अंग लगाईआ। दिवस रैण वस चित, मन दी ठग्गी दे गवाईआ। सुहञ्जणी घड़ी कर वार थित, घड़ी पल आपणे नाल वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला समरथ, घट मन्दिर कर रुशनाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ अजीत सिँघ दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति कहे प्रभ जन भगतां दे आपणे नाम दी रती, रतन अमोलक हीरे दे बणाईआ। धीरज सन्तोख दे सति सती, सतिवादी आपणी गंढ्ढ पवाईआ। नाम भण्डारा दे साचा लाहा लैण खट्टी, खटका लख चुरासी दे गवाईआ। निरगुण धार पढ़ा आपणी पट्टी, जगत मकतब दी लोड़ रहे ना राईआ। निरगुण धार निरगुण जोत जगा अगम्मी बत्ती, सति सरूप कर रुशनाईआ। मालक बण धुर दा पती, पतिपरमेश्वर मेहर नज़र उठाईआ। मन वासना फिरे ना नस्सी, चार कुण्ट दहि दिशा ना उठ उठ धाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग अन्तिम पत रखीं, जन भगतां हो सहाईआ। सति कहे प्रभ जन भगतां थोड़ी जेही मिकदार, चुरासी विच्चों नज़री आईआ। जिन्हां दा हकीकत विच हक वसल दा इक्को यार, असल तेरा नूर नूर कर रुशनाईआ। मुहब्बत विच महबूब दे दीदार, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। शरअ कलमयां तों रख बाहर, इबादत आपणी दे समझाईआ। वाहिद मेला होवे परवरदिगार, शाह महबूब तेरी सरनाईआ। दर ठांडे खोल्ह किवाड़, परदा ओहला देणा चुकाईआ। बिन तेरे साचा करे ना कोए प्यार, धुर दा संग ना कोए बणाईआ। भगत सुहेले तेरे ख़िदमतगार, जुग जुग सेव कमाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त कर किरपा आप निरँकार, निरगुण हो के वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड निवासी धुर दे सिक्दार सिख्या आपणी देणी दृढ़ाईआ।
❋
❋
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ तारा सिँघ दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति कहे प्रभ जन भगतां बण आका, अकल दा मालक बेपरवाहीआ। आपणे मन्दिर दा खोल्ह ताका, कुफ़ल रहिण कोए ना पाईआ। आपणे नाम दा दस्स साका, शब्द कहाणी इक्क दृढ़ाईआ। सच धाम दा दस्स पाठा, पूजा इक्को दे समझाईआ। झगड़ा रहे ना अठ्ठ साठा, सरोवर धुर दे देणा नुहाईआ। मंज़ल बमंज़ल चुक्के वाटा, पाँधी पन्ध ना कोए भवाईआ। तेरा दरस होवे साख्याता, सिख़र चोटी चढ़ के मंज़ल परदा देणा उठाईआ। कलयुग मेट अन्धेरी राता, नैण आपणे कर रुशनाईआ। तूं साहिब स्वामी साचा, सतिगुर इक्को इक्क अख्वाईआ। जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरी बदलदी रही गाथा, अदली हो के आपणा अदल कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां बण राखा, रखक हो के वेखणा थाउँ थाँईंआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ मक्खण सिँघ दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति कहे प्रभ जन भगतां दे नाम सहारा, सहायक इक्को नज़री आईआ। जगत जहान कर पार किनारा, नईआ नौका आपणा नाम चलाईआ। साचा मन्दिर दस्स दवारा, सचखण्ड बहि के ख़ुशी मनाईआ। दीआ बाती निरगुण जोत कर उज्यारा, दर ठांडे डगमगाईआ। अमृत जाम दे ठांडा ठारा, रस निजर इक्क झिराईआ। शब्द नाद दे सच्ची धुन्कारा, अनरागी राग सुणाईआ। कूड़ी क्रिया मेट अंध्यारा, अज्ञान अन्ध रहिण ना पाईआ। तेरा दिसे हक दवारा, हकीकत विच तेरा नूर नज़री आईआ। शाह पातशाह शहिनशाह सच्चे सिक्दारा, धुर फ़रमाना देणा सुणाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी तेरा अन्त ना पारावारा, बेअन्त इक्को तूंही नज़री आईआ। सो कलयुग अन्त श्री भगवन्त जन भगतां नाम कर उज्यारा, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सचखण्ड तेरा घर सच्चा दरबारा, दवारा इक्को इक्क देणा वखाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ सन्त सिँघ दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति कहे प्रभ जन भगतां आपणे नाम दी दे मस्ती, ख़ुमारी धुर दी दे चढ़ाईआ। आपणी दस्स अगम्मी हस्ती, हस्त कीट विच्चों नज़री आईआ। कूड़ी क्रिया जन भगतां अंदरों नस्सदी, भज्जे वाहो दाहीआ। आवाज़ निकले तूंही तूं तेरे जस
❋
❋
दी, तेरा नाम ढोला गाईआ। नींद खुल्ल्हे अंदरली अक्ख दी, परदा ओहला दे चुकाईआ। तेरी कथा कहाणी लग्गे सच दी, सच सच दे समझाईआ। सोभावन्ती देह होवे काया माटी कच्च दी, कंचन गढ़्ह दे बणाईआ। मन वासना ना फिरे नच्चदी, शब्द डोरी तन्द बंधाईआ। धार दस्स प्रभू प्रतख दी, स्वच्छ सरूपी आपणा दरस कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। सति कहे प्रभ भगतां अंदरों खोल्ह परदा, बाहरों नज़र किसे ना आईआ। तैनूं आपणे मन्दिर वेखण चढ़दा, घर स्वामी हो के वेख वखाईआ। सच दुआर दा बण बरदा, सेवक हो के सेव कमाईआ। तूं मालक घर घर दा, बिन तेरे गृह सोभा कोए ना पाईआ। तेरा खेल जुग चौकड़ी नरैण नर दा, नर हरि तेरी इक्क सरनाईआ। सति कहे मैं निउँ निउँ चरण कँवल सीस धरदा, जगदीस संग बणाईआ। बिन भगतां तेरा नाम कोई ना जपदा, लोकमात ढोला ना कोए गाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया झगड़ा मेट दे पप दा, पतित पुनीत दे बणाईआ। बिन तेरे पैज कोई ना रखदा, जुग चौकड़ी दए गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिन तेरे भगतां काया खेड़ा कदे ना वसदा, रुत्त बसन्त ना कोए सुहाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ हरभजन कौर दे गृह पिण्ड सनईआ ज़िला गुरदासपुर
सति धर्म कहे प्रभ साचे भगत (लैण) तेरा नाम, बिन भगतां निरँकार ना कोए वड्याईआ। तेरे प्यार दा पीवण जाम, हकीकत वेख ख़ुशी मनाईआ। तेरा संदेसा देवण तमाम, तमअ विच्चों सृष्टी बाहर कढाहीआ। बिन पैसे टक्यों बण ग़ुलाम, तेरी चाकरी सेव कमाईआ। चरण कँवल रखण ध्यान, सिर सजदयां विच निवाईआ। साबत धर्म रख ईमान, जगत दु:ख सुक्ख तेरी झोली पाईआ। योद्धे सूरबीर बण बलवान, जगत समाज नाल (करन) लड़ाईआ। इक्को ढोला तेरा गाण, गा गा ख़ुशी मनाईआ। नाता तोड़ जगत जहान, मेहरवान तेरी ओट रखाईआ। चरण कँवल कर इश्नान, अठ्ठ सठ्ठ पन्ध मुकाईआ। तैनूं मन्नण इक्को काहन, दूजा कन्त ना कोए हंढाहीआ। तेरे दवारे करन बिसराम, सच सिँघासण सोभा पाईआ। बिन तेरी महिमा होर करन ना कोए कलाम, कलमा धुर दा ढोला गाईआ। कदमबोसी विच सलाम, सही सलामत तेरी सेव कमाईआ। तेरे सिर ना कोए एहसान, उजरत मंग ना कोए मंगाईआ। किरपा कर वड मेहरवान, सति धर्म तेरी झोली डाहीआ। साचे भगतां दे दान, अनमुल्ल आप वरताईआ। निरगुण नूर कर महान, जोत जोत नाल मिलाईआ। आपणी दस्स पहचान, परदा
❋
❋
दे उठाईआ। जन्म जन्म दे विछड़े कर परवान, परवाने धुर दे लै बणाईआ। जिस्म दा इस्म बण जजमान, मालक हो के हो सहाईआ। बिन तेरी किरपा काया बस्ती दिसे वैरान, वैरी घर विच करन लड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी मंज़ल दस्स आसान, घर स्वामी ठाकर मिले श्री भगवान, अग्गे हो अद्धविचकार ना कोए अटकाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ सुरजीत सिँघ दे गृह पिण्ड फ़ैज़ पुरा ज़िला गुरदासपुर
जन भगतो सतिजुग दी रखो आस, असल रूप सब नूं नज़री आईआ। किरपा करे पुरख अबिनाश, श्री भगवान दया कमाईआ। निरगुण नूर जोत करे प्रकाश, दो जहानां डगमगाईआ। कूड़ी क्रिया करे घात, जूठ झूठ दए गवाईआ। कलयुग मेटे अन्धेरी रात, सति सतिवादी साचा चन्द चमकाईआ। आत्म परमात्म दस्से साची गाथ, सोहँ ढोला हक पढ़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म जोड़ के आपणा नात, रंग इक्को दए रंगाईआ। झगड़ा रहे ना दीन मज़्हब ज़ात पात, ऊँच नीच ना वण्ड वण्डाईआ। नाम भण्डारा देवे धुर दी गाथ, अनमुलड़ी दौलत आप वरताईआ। साहिब स्वामी अन्तरजामी रखणा याद, यादाशत साची लैणी बणाईआ। सो सुणे आप फ़रयाद, मातलोक वेख वखाईआ। वस्त अमोलक देवे दाद, ख़ाली झोली सर्ब भराईआ। सोई सुरती जाए जाग, आलस निंद्रा ना कोए रखाईआ। गुरमुख हँस बुद्धी रहिण ना देवे कोई काग, कागों हँस दए बणाईआ। धुर दे नाम दी मारे अगम्मी आवाज़, शब्दी राज़ आप खुल्हाईआ। काया खेड़ा होण ना देवे बरबाद, आबाद आपणे नाल कराईआ। बिन रसना जेहवा अमृत देवे स्वाद, बूँद स्वांती आप चुआईआ। तन माटी ख़ाकी रहिण ना देवे कोई विवाद, कूड़ी क्रिया बाहर कढाहीआ। हयाती नूं बदलण वाला देवे आब, जाम धुर दा इक्क प्याईआ। झगड़ा मुका के पुन्न सवाब, साचे दर दए वड्याईआ। धुर दे हुजरे दस्से करना आदाब, डण्डावत बन्दना आपणी दए समझाईआ। इक्को नाउँ निरँकारा दस्से वाहिद, वाहवा आपणा हुक्म वरताईआ। सति धर्म करे आइद, काइदा कानून ना कोए बदलाईआ। जन भगतां समझावे सच मुफ़ाइद, मुफ्त मुफ़लिसां आप वरताईआ। धुर दा हुक्म कर राइज, राजन राज आपणा हुक्म वरताईआ। कलयुग कर्म कांड दा कढ्ढ के अन्त नताइज, नतीजा गुर अवतार पैगम्बरां दए सुणाईआ। कोटां विच्चों जन भगत सुहेले थोड़्हे वेख के लायक, बरख़ुरदार आपणी गोद बिठाईआ। शब्दी सतिगुर हो के करे हमायत, हमसाजण हो के मेल मिलाईआ। सच दवारा बख्शे अनायत, रहमत आपणी झोली पाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया सुणे ना कोए शकायत, शक विच वेखे सर्ब लोकाईआ।
❋
❋
चार जुग दे नामां दी गुर अवतार पैगम्बरां वेखे नुमाइश, हिसयां विच हिस्से दए दृढ़ाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल कर पैमाइश, पैदाइश वालयां दा लेखा दए मुकाईआ। साची मंज़ल दस्से हक रहाइश, रहिणा सहिणा इक्को दए समझाईआ। जित्थे मन वासना कदे ना आवे तैश, ग़ुस्सा ग़म ना कोए सताईआ। जन भगतां होण ना देवे नालायक, नालश अंदरों बाहर देवे कढाहीआ। चार कुण्ट दहि दिशा सब दी कर के अज़माइश, इष्ट दे मालक वेखे थाउँ थाँईंआ। गुरमुखां आपणे घर दी कर पैदाइश, दर दवारे देवे माण वड्याईआ। साची पट्टी पढ़ा के दस्से इक्क जमायत, अवल दोम सोम वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब नूं एका हुक्म करे हदायत, हुजरयां अंदर मुजरा ना कोए लगाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ हुक्म सिँघ दे गृह पिण्ड फ़ैज़पुर ज़िला गुरदासपुर
जन भगत कहिण प्रभ अमृत दे आबेहयात, हयाती जगत दे बदलाईआ। सच दवारयों बख्श नजात, नछावर आपणा आप कराईआ। सदा सुहेला हो के दे साथ, संगी धुर दा बण के बेपरवाहीआ। लहिणा देणा वेख मस्तक माथ, पूरब लेखा दे चुकाईआ। सर्ब गुणां समराथ, सर्ब स्वामी तेरी वड वड्याईआ। साची मंज़ल पूरी कर दे घाट, लेखा अवर ना कोए जणाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म तेरी जात, तेरा नूर नूर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। मेहर नज़र उठा श्री भगवान, भाग सब दा दे बणाईआ। गुरमुख तेरे बच्चे बाल अंञाण, बुद्धी वाली ना कोए चतुराईआ। चरण प्रीती दे धुर दा दान, दानशमंदां विच्चों दाना आपणे लै प्रगटाईआ। सच दुआर बख्श माण, अभिमान अंदरों दे कढाहीआ। तेरा नाम अगम्मी सुणन बिनां कान, राग आपणा दे जणाईआ। सच दवारा वखा अगम्मी मकान, जिस मुकाम विच निरगुण जोत करें रुशनाईआ। तेरा सच सिँघासण शब्दी धार वेखण आण, तत्तां दी लोड़ रहे ना राईआ। मंज़ल चढ़ के होण परवान, परम पुरख आपणे विच लैणा मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्को देणा धुर दा वर, सच दुआर एकँकार भगत सुहेले धुर दी मंग मंगाईआ। जन भगत कहिण प्रभ दे दे नाम वक्खरा अनडिठ, जगत विद्या हथ्थ किसे ना आईआ। बिन अक्खरां अक्खर दे लिख, लेक्खयां तों परे आपणा लेखा दे समझाईआ। जिधर तक्कीए निरगुण धार आवें दिस, दहि दिशा तेरा नूर होवे रुशनाईआ। तूं मालक बण धुर दा पित, पिता पूत गोद लैणे उठाईआ। जन भगतां कर आपणा हित, हरदम तेरा नाम ध्याईआ। सिख्या अंदर बणा लै धुर
❋
❋
दे सिख, सख्ती नाल आपणा हुक्म मनाईआ। करवट लै बदल ला पिठ्ठ, सनमुख हो के दर्शन दे वखाईआ। तेरा नाउँ अबिनाशी करता कहिंदे नित, नवित आपणी कार कमाईआ। सर्ब स्वामी वस चित, चेतन सुरती दे कराईआ। तूं पार उतारें जिस, वेद पुराण ओसे दा ढोला गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। जन भगत कहिण प्रभ आ जा काया मन्दिर गृह, घर ठांडे वज्जे वधाईआ। तेरे नाम दी लग्गी लय, लायक नालायक लै बणाईआ। साडे कोल नहीं कोई शै, शहिनशाह ख़ाली हथ्थ देण दुहाईआ। इक्को तेरा रखदे भय, भउ विच बैठे सीस झुकाईआ। पंच विकारा गढ़्ह हँकारा नर निरँकारा अंदरों कर दे खै, ख़ैरखाह हो के आपणा संग निभाईआ। तेरा नाम निधाना इक्को अंदर रहे, रहिबर हो के रस्ता दे वखाईआ। सच संदेसा धुर दा कहै, हुक्म हाकम आप जणाईआ। झगड़ा मुका दे त्रैगुण त्रै, त्रैगुण लेखा रहे ना राईआ। आपणी शक्ती दस्स दे शवै, शंकर ब्रह्मा शिव बैठण सीस निवाईआ। कूड़ी क्रिया करदे लै, भगतां संग रहिण ना पाईआ। इक्को याद तेरी रहै, याददाशत देणी बणाईआ। जन भगत सुहेले रहे कह, कूक कूक सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी सब नूं नाम भण्डारा वस्त दएं, दे दे आपणी ख़ुशी मनाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ जसवन्त सिँघ दे गृह पिण्ड फ़ैज़पुरा ज़िला गुरदासपुर
जन भगत कहिण ना तरसा, तड़प विच ना रख जुदाईआ। दयाल हो के दया कमा, दीन आपणे नाल मिलाईआ। पिछली आदत दे बदला, बदला सब दा दे चुकाईआ। गुरमुख साचे लै उठा, घर घर अंदर वेख वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर बणा गवाह, पूरब दी शहादत दे भुगताईआ। अग्गे आपणे लेखे लगा, समां समाप्त पिछली खेल वखाईआ। तेरा निशाना वेखीए नवां, नौवां सत्तां वज्जे वधाईआ। कूड़ा लालच रहे ना राअ, तमअ हरस हवस ना कोए तड़फाईआ। भाग लगा काया माटी चम्मां, चमन गुलशन आपणा दे महकाईआ। तेरी सेज सुहञ्जणी सवां, हरिजन साचा ख़ुशी मनाईआ। सचखण्ड दुआर सदा रहवां, बिन तेरे दूजा नज़र कोए ना आईआ। चरण कँवल सरनाई साची बहवां, भूमिका इक्को सोभा पाईआ। नित तेरा ढोला कहवां, गा गा शुकर मनाईआ। तेरे प्रकाश नाल जगा आपणी शमां, दीपक दीप डगमगाईआ। वस्त अमोलक तेरे दर तों लवां, ख़ाली झोली देणी भराईआ। मेहरवान वेखीं किते कर ना देवीं पर्हां, नाता आपणे नालों तुड़ाईआ। तेरे चरण कँवलां बलिहारी बलिहार जावां, जमां तों लैणा छुडाईआ। तेरा नाम निधाना गावां नाल चावां, चाओ
❋
❋
घनेरा देणा वखाईआ। गलवकड़ी पावां बिन हथ्थां बाहवां, अंगीकार कर के आपणे अंग लगाईआ। विछोड़े विच निकलण ना देवीं हावां, हमराह हो के आपणा संग बणाईआ। जन भगतां सदा तेरे मिलण दा दाअवा, दाअवेदार देणा बणाईआ। आपणे नाल तोल तोल के सावां, सांझे घर देणा वसाईआ। जित्थे जन्म कर्म दा पुछे कोई ना नावां, लेखा मंगण वाला नज़र कोए ना आईआ। सदा मंगण तेरीआं छावां, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। पुरख अकाल जन भगत उठाउणे ज्यों पुत्तर गोद मावां, मुकाबला अवर ना कोए जणाईआ। मालक इक्को तेरी सेज रावां, दूजा अवर ना कोए हंढाहीआ। संग धुर दा तेरे संग निभावां, संगी साथी सर्ब तजाईआ। प्रेम प्रीती अंदर लै के अगम्मी लावां, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। सचखण्ड दवारे जावां चावां चावां, ग़मी नेड़ कोए ना आईआ। तेरा प्रेम प्यार रहमत वाला सरूप इक्क वखावां, तेरे अग्गे परदा लाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां रहिण ना देवीं दो जहान निथावां, अस्थान चरण कँवल देणा वखाईआ।
२८ अस्सू शहिनशाही सम्मत २ दलीप सिँघ दे गृह पिण्ड फ़ैज़पुरा ज़िला गुरदासपुर
जन भगत कहिण प्रभ साडी दूर कर थकावट, थक्के मांदे मंग मंगाईआ। साचे नाम दी कर सख़ावत, रहमत मेहर झोली पाईआ। मन दी अंदरों मेट बग़ावत, झगड़ा करे ना कूड़ लड़ाईआ। आपणा नूर कर सही सलामत, समें दे विछड़े मंग मंगाईआ। प्यार मुहब्बत दे अगम्मी नयामत, तोहफ़ा यकतरफ़ वरताईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कर कयामत, कामल मुर्शद तेरी बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क वरताईआ। जन भगत कहिण प्रभ सारे गए थक्क, अग्गे बल रिहा ना राईआ। विकारी नक्कों ना लथ्थी नथ्थ, कुटम्ब कूड़ ना कोए मुकाईआ। कर कर थक्के बहुता हठ, हठी हो के जोग कमाईआ। पाँधी बण के रहे नठ्ठ, भज्जे वाहो दाहीआ। साडे रिहा कोई ना वस, चली ना कोई चतुराईआ। बुद्धी वाली कर के बस्स, तेरी ओट तकाईआ। हिरदे अंदर वस, हरि मालक बेपरवाहीआ। तेरे चरण कँवल रहे ढठ्ठ, नाता छड्डया ख़लक पराईआ। आपणे खाते घत्त, आप आपणे नाल मिलाईआ। जुग जुग तेरे नाल आईए वत, वतन बेवतन तेरी ओट रखाईआ। तूं साहिब स्वामी कमलापति, पतिपरमेश्वर शहिनशाहीआ। लेखे ला साडी रत्त, रतन अमोलक हीरे लै बणाईआ। सच दवारे दी दे मत, मतयां विच ना कोए रखाईआ। इक्को तेरा नाम लईए रट, बिनां रिटन तों राईट देणा बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर खेल पुरख समरथ, आसा
❋
❋
सब दी पूर कराईआ। जन भगत कहिण प्रभ तेरे देण दा आया मौका, मुक्के कूड़ी वस्त पराईआ। जन भगतां अंदरों साफ़ कीता चौंका, पवित्र आपणा आप तेरे नाल बणाईआ। अमृत तेरा नाम तरौंका, पवित्र जल धार वहाईआ। तूं आउणा नाल शौंका, सूरबीर हो के फेरा पाईआ। गोबिन्द दा पूरा कर दे ढईए वाला ढौंका, लेखा अगला आपणे नाल बणाईआ। साढे तिन्न हथ्थ सुहा दे आपणे प्यार वाला पटना पौंटा, जित्थे छप्पर छन्न दूजी अवर ना कोए छुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिन तेरी किरपा जन भगत सच दुआर कोए ना पहुंचा, सचखण्ड तेरा दरस कोए ना पाईआ।