२ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ हरबंस कौर दे गृह पिण्ड मूधल ज़िला अमृतसर
सति कहे प्रभ सच कर प्रकाश, अन्ध अन्धेरा दे गवाईआ। तेरे प्रेम विच होवण सारे दास, ख़ुदी विच रहिण कोए ना पाईआ। ढोला गावण स्वास स्वास, नाम निरंतर देणा दृढ़ाईआ। लेखे लाउणा हड्ड मास, नाड़ी नाड़ी कर रुशनाईआ। मानस जन्म आवे रास, लेखा चुरासी देणा मुकाईआ। परमात्म हो के आत्म वसणा साथ, सगला संग बणाईआ। चरण कँवल दे सहारा अनाथां नाथ, दीनन आपणी गोद टिकाईआ। तूं साहिब स्वामी सदा समराथ, देवणहार अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सन्त सुहेले गुरमुख तेरा गावण जस, धुर दा नाम निरँकारा इक्को गाईआ।
२ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ गुरनाम सिँघ दे गृह पिण्ड वेरका ज़िला अमृतसर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ तेरी ओट, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी इक्क सरनाईआ। जुग चौकड़ी लोकमात बीते कोटी कोट, नित नवित तेरा खेल बेपरवाहीआ। सच प्रकाश बिन तेरे दूसर होए ना निर्मल जोत, जोती जाते तेरा नूर नज़र किसे ना आईआ। बिन तेरे नाम साचा दिसे ना कोए सलोक, सोहला ढोला राग अनाद ना कोए जणाईआ। जोती
❋
❋
जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी तेरी आस तकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण परम पुरख करतार, कुदरत कादर तेरी नज़री आईआ। जुग चौकड़ी बीते विच संसार, लोकमात थिर रहिण कोए ना पाईआ। भविख्तां विच तेरा करदे आए इज़हार, सोहले ढोले रागां नादां विच शनवाईआ। सो वेला वक्त पहुंचया आण, निगाहबान हो के वेख वखाईआ। सृष्टी दृष्टी होई शैतान, शरअ विच करे लड़ाईआ। साबत रिहा ना किसे ईमान, आलम इलम ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार तेरी आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण दर तेरे बणे भिखारी, भिक्खक हो के झोली डाहीआ। किरपा कर निरवैर नर नरायण निरँकारी, निराधार तेरा नूर नज़री आईआ। शाह पातशाह शहिनशाह सच्चे सिक्दारी, भूपत भूप तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। दो जहानां कर ख़बरदारी, बेख़बरां ख़बर पुचाईआ। निरगुण नूर कर उज्यारी, चार कुण्ट दहि दिशा नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर दरवाज़ा ग़रीब निवाज़ा धुर दा देणा खुल्हाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण ग़रीब निवाज़, नवाज़श विच सीस झुकाईआ। जुग चौकड़ी करदे आए आदाब, अदब नाल कदमबोसी कर के ख़ुशी मनाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त चरण कँवल सरनाई गए लाग, धूढ़ी टिक्का मस्तक ख़ाक रमाईआ। दर दवारे ठांडे मार आवाज़, बेनन्ती दिती सुणाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सृष्टी दृष्टी अंदर लग्गी आग, अमृत मेघ ना कोए बरसाईआ। सदी चौधवीं साडा पूरा होया राज, रईयत रहिण कोए ना पाईआ। किरपा कर पुरख अकाल दीन दयाल तेरा खेल सदा आदि, जुगादि तेरे हथ्थ वड्याईआ। नाम निधान नौजवान मर्द मर्दान वजा अगम्मी नाद, नौबत हक दे सुणाईआ। कूड़ी क्रिया कायनात कर बरबाद, साचा नाम इक्क समझाईआ। सति धर्म सतिजुग साचा कर आबाद, दीन दुनी रहे ना कोए लड़ाईआ। शरअ विच होवे ना कोए फ़साद, मन का मणका दे भवाईआ। हँस बुद्धी रहे ना कोई काग, कागों हँस दे उडाईआ। दीपक जोत जगा चिराग़, घर घर आपणा नूर कर रुशनाईआ। जगत रीती बिन मन्दिर मसीती बदल दे समाज, समें दे मालक तेरे हथ्थ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर रहे आख, आख़र ध्यान लगाईआ। किरपा कर पुरख अबिनाश, अबिनाशी करते दे वड्याईआ। सगली सृष्ट दृष्ट कर रहरास, रहमत नाल तराईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म दस्स जाप, जगजीवण दाते दे समझाईआ। कोट जन्म दे पूरब मेट पाप, पवित्र ख़ाकी माटी तन वजूद दे बणाईआ। साचे भगतां धुर दा सज्जण बण साक, साख्यात हो के नज़री आईआ। दर ठांडे दस्सीए अन्त अन्त हालात, हालत बदली
❋
❋
सर्ब लोकाईआ। बिन तेरे हुक्म कलयुग कूड़ी क्रिया कदे ना पाए वफ़ात, हयाती विच्चों ज़िंदगी ना कोए बदलाईआ। फिरी दरोही कायनात, चार कुण्ट हल्काईआ। निरगुण वेख अन्धेरी रात, साचा चन्द नूर ना कोए चमकाईआ। शब्द अगम्मी सुणे ना कोए आवाज़, धुर संदेसा ना कोए दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कठ्ठे हो के कहिण, दीन मज़्हब वण्ड ना कोए वण्डाईआ। दर दवारे भिच्छया साची आए लैण, लहिणा देणा झोली दे भराईआ। नुकता रहे ना ऐन ग़ैन, बिन अक्खरां अक्खर सब नूं दे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क सुणाईआ। धुर दा हुक्म दस्स आप, प्रभ आपणी दया कमाईआ। सृष्ट सबाई इक्को होवे जाप, जगजीवण दाते देणा जणाईआ। रूह बुत्त दोवें करने पाक, पतित पुनीत देणे बणाईआ। नज़री आउणा साख्यात, सनमुख हो के सोभा पाईआ। चार वरन दिसे इक्क जमात, दूजा रूप ना कोए बदलाईआ। तेरी सिफ्त महिमा दस्से ना कोए लुग़ात, अक्खरां विच ना वड वड्याईआ। तूं सब दा मालक ख़ालक प्रितपालक माई बाप, पिता पुरख अकाल अख्वाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सब दी झोली दे दे दात, दाता दानी हो के आप वरताईआ। आत्म परमात्म सांझी कर दे गाथ, वक्खरा रहिण कोए ना पाईआ। मन वासना झगड़ा रहे ना ख़ाहिश, ख़सूसीअत आपणी दे समझाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म तेरा होए विश्वास, कूड़ विषयां तों लैणा बाहर कढाहीआ। दो जहानां मण्डल मण्डप तेरी पैंदी वेखीए रास, लख चुरासी सुरती शब्दी गोपी काहन नचाईआ। तेरे उपर परम पुरख सब नूं आस, निरासा रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एको देणा धुर दा वर, धर्म दवारा इक्क खुल्हाईआ। धर्म दुआर अगम्मा खोल्ह दे, कर किरपा श्री भगवान। नाम जैकारा एका बोल दे, गा गा ख़ुशी होवण दो जहान। साचे कंडे सब नूं तोल दे, तोलणहारे नौजवान। लख चुरासी कूड़ वरोल दे, सति सच कर पहचान। साचा नाम इक्क अनमोल दे, अनमुलड़ी वस्त कर प्रधान। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सृष्ट सबाई होणा मेहरवान। सृष्ट सबाई वेख आप, हरि आपणी दया कमाईआ। कूड़ी क्रिया मेट पाप, पतित पुनीत दे बणाईआ। जो भविख्तां विच आए आख, अन्तिम पूरा दे कराईआ। हउँ बालक नढ्ढे सेवक तेरे दास, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। हुक्मे अंदर निरगुण सरगुण खेल कर के आए तेरे पास, सचखण्ड दवारे चरण कँवल मिली सरनाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण निरगुण तेरा मंगदे साथ, सगला संग बेपरवाहीआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त मेट अन्धेरी रात, रुतड़ी आपणे रंग रंगाईआ। जन भगतां साचे सन्तां गुरमुखां जोड़ शब्दी धार नात, रिश्ता फ़रिश्तयां तों परे आपणा लैणा बणाईआ। पूरा
❋
❋
कर अगम्मा वाक्, वाकिफ़कार हो के वेख वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर करन अरदास, बेनन्ती इक्क जणाईआ। सब दी पूरी कर दे ख्वाहिश, ख़ालस हो के धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ठांडे दरे दरबार देणा दान, दाते दातार दर तेरे आस रखाईआ।
३ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ अजीत सिँघ दे गृह वेरका ज़िला अमृतसर
सतिगुर शब्द कहे मेरा गुरमुखां नाल नाता, नातवां रूप ना कोए बदलाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण देंदा आया साथा, सगला संग धरनी धरत धवल उपर वखाईआ। गुर अवतारां पैगम्बरां दस्सदा आया अगम्मी गाथा, बिन मेरी किरपा जगत चले ना कोए वड्याईआ। सच दुआर एकँकार भेव खोल्हदा रिहा पुरख समराथा, बिन सतिगुर शब्द परदा ओहला ना कोए उठाईआ। सिफ्ती सिफ्त जणाउँदा रिहा लिखाउँदा रिहा नाल कलम दवाता, स्याही नाल शहिनशाह वड्याईआ। सन्त सुहेलयां सदा बणदा रिहा राखा, जन भगतां याचक हो के सेव कमाईआ। जुग चौकड़ी सब दीआं पूरीआं करदा रिहा आसां, जो निरगुण निरवैर निरँकार उपर ओट तकाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल पाउँदा रिहा रासां, गोपी काहन आपणी धार चलाईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात वरन गोत बणाउँदा रिहा जातां, हुक्मे अंदर आपणा हुक्म जणाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल श्री भगवान दा मन्नदा रिहा आखा, हुक्मे अंदर भज्जा वाहो दाहीआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सब तों वक्खरा दस्सया साका, साख्यात हो के आप समझाईआ। नौ सत बिन साहिब समरथ दूजा रहे कोई ना आका, मालक सब दा इक्को बेपरवाहीआ। दीन दुनी बिन सच व्यपार सब नूं दिसे घाटा, सतिगुर शब्द कहे मेरा वणज करन कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक्क सुणाईआ। सतिगुर शब्द कहे बिन मेरी किरपा, किरपन पार ना कोए कराईआ। दीन दुनी दी कटे कोई ना बिप्पता, चार युग देण गवाहीआ। साचा रूप धरे ना कोए सिख दा, सिख्या सच ना कोए समझाईआ। मेरी धार शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान बाणी बोध कोई ना लिखदा, अक्खरां वाली ना कोए पढ़ाईआ। निरगुण निरवैर निराकार निरँकार मेरे बिना किसे नहीं दिसदा, साख्यात नज़र किसे ना आईआ। मेरे कोल भण्डारा, सतिगुर शब्द कहे, पुरख अकाल दे जस दा, जुग चौकड़ी सद वरताईआ। बाकी लहिणा देणा किसे दा नहीं रखदा, करनी कीती सब दी झोली पाईआ। सब तों वक्खरा इशारा दस्स के नेत्र अक्ख दा, आख़र मंज़ल दयां चढ़ाईआ। विछोड़ा कटा के रहिणा वक्ख दा, वास्ता इके नाल जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि,
❋
❋
आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैथों परदा ना कोई ओहला, चोरी चोर ना कोए कमाईआ। बिन मेरी धार गुर अवतार पैगम्बर बणे ना कोए विचोला, विचला भेव ना कोए खुल्हाईआ। तन वजूद माटी ख़ाक सदा गोला, सेवक हो के लोकमात आपणी सेव कमाईआ। जुग चौकड़ी आदि जुगादि सदा सद सतिगुर शब्द कहे तेरा वक्खरा ढोला, जुग जुग आपणी करां पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क उपाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरी क्या कोई करे सिफ्त, अक्खरां नाल की वड्याईआ। मेरे हुक्म अंदर सारे गृफ्त, बाहर रहिण कोए ना पाईआ। कोई समझ ना सके बिन मेरे पुरख अकाल दा इष्ट, दृष्टी जगत ना कोए खुल्हाईआ। आत्म परमात्म जाण ना सके गृहस्त, गृहस्ती रोवण मारन धाईंआ। भरोसा यकीन ना आवे सिदक, भगत भगवान ना कोए मिलाईआ। झगड़ा पए ना दूती निन्दक, निरवैर रूप ना कोए दरसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा हुक्म वरताईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं वेखणहारा हाल, माज़ी परदा जगत खुल्हाईआ। धुर दा रख के सच सवाल, बिन पैमाने नापां लोकाईआ। चार वरन चार जुग दा पिछला वेख अहिवाल, दयाल समझ किसे ना आईआ। मन बुद्धी सब घालदे रहे घाल, घालणा विच लोकाईआ। कलयुग अन्त बदल के चाल, निराली आपणी खेल खिलाईआ। निरगुण जोत दा बण दलाल, विचोला शब्द आप अख्वाईआ। भगत सुहेले सज्जण भाल, गुरमुख गुरसिख लै उठाईआ। नाता तोड़ के कूड़ जंजाल, जीवण जुगत हक समझाईआ। जिन्हां पोह ना सके काल, वेले अन्त ना कोए सज़ाईआ। सचखण्ड दवारा इक्को दिता वखाल, जिस दा दुआर ना कोए बदलाईआ। लख चुरासी विच्चों कर बहाल, घर ठांडे दिता टिकाईआ। सतिगुर शब्द कहे बिन मेरे कोई ना मिलाए नाल पुरख अकाल, जोती जोत ना कोए समाईआ। कलयुग अन्त हो दयाल, दीनां आपणी गोद उठाईआ। साचा मार्ग दस्स सुखाल, मंत्र धुर दा रिहा पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्द गुरू गुर सतिगुर आप रखवाल, रखक हो के रच्छया करे थाउँ थाँईंआ।
३ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ निरँजण सिँघ दे गृह पिण्ड वेरका ज़िला अमृतसर
सतिगुर शब्द कहे भगतां लवां जोड़, जोड़ीआं विच्चों जोड़ी आपणे नाल मिलाईआ। दूसर दी रहिण ना देवां लोड़, लोड़ींदा साजण घर दयां मिलाईआ। साचे मार्ग देवां तोर, जुग जुग सिख्या सच समझाईआ। नाम मंत्र फ़ुरना दे के फोर,
❋
❋
फ़रमांबरदार लवां बणाईआ। कर प्रकाश अन्धेरे घोर, कूड़ी क्रिया दयां मिटाईआ। मनुआ मन ना पावे शोर, छोहर धुर दा दयां मिलाईआ। मेरे अग्गे चले ना किसे दा ज़ोर, ज़ोरावर बैठे सीस निवाईआ। हुक्मे अंदर हुक्म दे के नकोर, नवें तों नवां दयां बदलाईआ। जन भगतां नाल आपणी पूरी कर के लोड़, मार्ग अगला दयां समझाईआ। द्वैत विच मेरी नहीं किसे नाल खोर, ख़ुदी वालयां डेरा देवां ढाहीआ। जुग चौकड़ी मेरा खेल अवर का और, औरत मर्द समझ कोए ना पाईआ। जे कोई वेखे तक्क के ग़ौर, गहर गम्भीर हो के परदा लवां पाईआ। बिन भगतां कारज किसे ना जावे सौर, सौहरे पईए दोवें मारन धाईंआ। जुग चौकड़ी पिच्छो चलदा मुहब्बत वाला दौर, बिन गुरसिखां हथ्थ किसे ना आईआ। लख चुरासी विच्चों कुशतयां नालों गुरमुख मेरा चंगा जौहर, पुश्त दर पुश्त जिन्हां दी प्रीती चली आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा सगला संग बणाईआ। सतिगुर शब्द कहे बिन मेरे रस होए कोए ना मिठ्ठा, कूड़ कुड़यारी दिसे लोकाईआ। बिन मेरे हुक्म गुर अवतार पैगम्बर लेख कोए ना लिखा, अक्खरां जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। बिन मेरी धार समझे कोई ना चिठ्ठा, विद्या दी विद्या ना कोए समझाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग लख चुरासी जीव जंत कढ्ढ ना सके कोई सिट्टा, नतीजा सच ना कोए वखाईआ। बिना पुरख अकाल दूसर अवर नाहीं पिता, बिन मेरी पत्रका समझ किसे ना आईआ। जग नेत्र कदे ना दिसा, दिशा हिस्सा वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जन भगतां साचे सन्तां सदा सदा सद बण के धुर दा मिता, मित्र प्यारा हो के मिती आपणी दयां समझाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त शब्दी धार सतिगुर बिन वजूदों बण के निक्का, निक्कयां तों वड्डे रिहा बणाईआ। सच प्रेम दा ला टिक्का, टिक्कयां वाले गुरू तों खहिड़ा दयां छुडाईआ। अंदरे अंदर पा के खिच्चां, प्यार मुहब्बत विच बदलाईआ। आपणे मिलण दीआं दे के सिक्कां, सिख साजण लए जगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा मार्ग दस्से सिध्धा, औझड़ राह ना कोए भवाईआ।
३ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ हरनाम कौर दे गृह पिण्ड वेरका ज़िला अमृतसर
जन भगत कहे किरपा कीती सतिगुर शब्द, सर्ब दिता जणाईआ। इक्को दुआर दा दस्सया अदब, आदाब धुर दा दिता समझाईआ। झगड़ा मुका के दीन मज़्हब, मज़्हबां तों परे शरअ नर नरायण दिती जणाईआ। जिस दे गुर अवतार पैगम्बर पूजदे कदम, कदमबोसी कदीम दी रीती चली आईआ। ओथे कोई तत्तां वाला पैर नहीं जिस विच लभ्भणा पए पदम, चिन्न्हां
❋
❋
वाला निशान ना कोए वखाईआ। इक्को जोत जोत विच सारे बैठे मग्न, वक्खरा डेरा ना कोए लगाईआ। बिन रसना जेहवा बत्ती दन्द धार दी अंदर अंदर तूं मेरा मैं तेरा जपण, दूजी अवर ना कोए पढ़ाईआ। एका रूप सति सरूप निरगुण निरवैर लभ्भण, जोती जाता नज़री आईआ। सो स्वामी अन्तरजामी जन भगतां आया सद्दण, होका हक नाम सुणाईआ। लख चुरासी विच्चों आया लभ्भण, सन्त सुहेले कर कर मेले आपणे नाल मिलाईआ। भाग लगा के काया माटी तन वजूद बदन, बदला पूरब जन्मां दा रिहा चुकाईआ। शब्दी ओढण सतिगुर सीस रहिण ना देवे नग्न, कन्त सुहाग हो के नज़र उठाईआ। प्रेम प्रीती साची रीती धर्म दुआर एकँकार चाढ़ के आपणी रंगण, अनडिठड़ा रंग दए वखाईआ। जन भगत कहे बिन सतिगुर शब्द दुआर दूजे दर मैं कदे ना जावां मंगण, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान लिखण पढ़न दी लोड़ रहे ना राईआ। सारे ओसे दे मिलण दा वसीला यतन, यथार्थ सब दा मालक इक्को नज़री आईआ। जित्थों विछड़े ओसे दे जाणा वतन, बेवतनां नूं वतन (वाले) लए बणाईआ। सचखण्ड दवारा अगम्मी घाट धुर दा पत्तन, जित्थे पत्रयां वाली ना कोए पढ़ाईआ। इक्को जोत प्रकाश पुरख अकाल समर्थण, जिस दा मालक प्रितपालक जल्वागर नूर ख़ुदाईआ। जन भगत सुहेले ओथे वसण, जित्थे जन्म कर्म दा लेखा रहे ना राईआ। संसा रोग वाला नहीं कोई भरम, माटी चर्म ना कोए वड्याईआ। चुरासी विच लैणा नहीं पैंदा जरम, जन्म रूप ना कोए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां दे के धुर दी सरन, सरन इक्को दए वखाईआ। जन भगत कहे सतिगुर शब्द मेरा मीता, मित्र प्यारे सारे दिते तजाईआ। जुग चौकड़ी बदलणा जिस दी रीता, मन्दिर मसीतां तों बाहर डेरा दिता लवाईआ। आदि जुगादि सदा ठांडा सीता, अग्नी तत ना कोए तपाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां जो देंदा रिहा हदीसा, हुक्में अंदर हुक्म मनाईआ। सो साहिब स्वामी एकँकार मेरा जगदीसा, जन भगत सुहेला निउँ निउँ सीस झुकाईआ। जिस दा देवण वाला ख़ाली होवे ना ख़ीसा, अतोट अतुट नाम भण्डारा वरताईआ। कोई बदल ना सके ओस दा कीता, करनी दा करता इक्को नज़री आईआ। सदा सद रहे अतीता, त्रैगुण हुक्में विच चलाईआ। सद वसे धाम अनडीठा, सचखण्ड साचे सोभा पाईआ। जन भगतां काया मन्दिर अंदर घर वखाए नज़दीका, नेरन नेरा हो के परदा दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां आपणे नाम दा दस्स के टीका, बुद्धी तों परे दिता समझाईआ।
❋
❋
३ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ पिशोरा सिँघ दे गृह पिण्ड वेरका ज़िला अमृतसर
सतिगुर शब्द कहे आपणी करनी नाल भगत कोई नहीं बणदा, कमाई विच कमी सब दे अंदर नज़री आईआ। जिस नूं कहिंदे जुलाहा ताणा तणदा, ओस कबीर दा मालक काअब्यां तों परे डेरा लाईआ। जो लेखा जाणे लख चुरासी जीव जंत मानव जाती मन दा, अन्तर अन्तर वेखे थाउँ थाँईंआ। जोग अभ्यास पूजा पाठ मेल करे ना अगम्मी चन्न दा, पढ़ पढ़ थक्की सर्ब लोकाईआ। सुणया राग कम्म नहीं आउँदा कन्न दा, सरवणां मिले ना कोए वड्याईआ। कोई लेखा नहीं लग्गदा तत्तां वाले गुरू नूं दिते धन दा, अरबां खरबां विच मनसा पूर ना कोए कराईआ। जिंनां चिर सतिगुर शब्द आपणी किरपा नहीं करदा, कदीम दे विछड़े मेल मिलाईआ। इक्को मालक सच दवारे साचे घर दा, बेघरे गुर अवतार पैगम्बर नज़री आईआ। आपणी मेहर नाल मुहब्बत विच सब (नूं वरदा), वारी वारी आपणे अंग लगाईआ। जो करनी मन मति बुद्धी अंदर जगत करदा, ओस नाल सतिगुर दी समझ किसे ना आईआ। जिस मंज़ल स्वामी हो के चढ़दा, रसत्यां तों परे राह आपणा रिहा बणाईआ। जो नग़मा कलमा नाम बिना अक्खरां तों भगत सुहेला पढ़दा, उह बिना सतिगुर शब्द सके ना कोए समझाईआ। कलयुग अन्त एसे कारण चार कुण्ट दहि दिशा डरदा, सतिगुर अग्गे अक्ख ना कोए उठाईआ। क्यों उह आपणी दया नाल दयालू हो के कृपालू हो के आपणयां भगतां आप फड़दा, भगती दा खहिड़ा दिता छुडाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा फिर फिर आप लभ्भदा, जंगल जूह उजाड़ पहाड़ विच भगत सुहेला लभ्भण कोए ना जाईआ। इक्को रूप दस्स अगम्मी हरि दा, हिरदे विच हारदिक दए वधाईआ। जन्म कर्म विछोड़ा मेट चिर दा, चिरी विछुन्ने काया कुंनी विच मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा रंग आप रंगाईआ। सतिगुर शब्द कहे बिन मेरे कोई ना बणया भगत, जगत भबूती कम्म किसे ना आईआ। आपणे प्रेम प्यार दी दे के शक्त, शक्ती अंदर नाम टिकाईआ। माण वड्याई दे के उपर धरत, पंज तत ख़ुशी मनाईआ। जिंनां चिर निरगुण हो के सरगुण दे अंदर ना आवां परत, परमात्मा दा भेद किसे ना आईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग हकीकी प्यार वलों मैं रख के बरत, बरतन सब दे मूधे रखे कराईआ। गुर अवतार पैगम्बर बथेरे गए तड़प, ठीक ठीक मेरा ढोला गाईआ। चरण कँवलां विच लटक, नैण मटक मटक भवाईआ। मेरे हुक्म दा ओन्हां पिच्छे चढ़या रिहा कटक, सिर सक्या ना कोए उठाईआ। मैं सुत्ता रिहा बिन नींद दे (बेखटक), आलस तों बाहर डेरा लाईआ। मेरा फ़रमाना अगम्मी चटक, चटूरे भाण्डे वेखे थाउँ थाँईंआ। फ़रमाना दे के सख्त, सख्ती नाल समझाईआ। जिस वेले आवे मेरा वक्त, सिध्धा भगतां नाल मेल मिलाईआ। भावें मालक सारे जगत, जगत दा मालक आप अख्वाईआ।
❋
❋
फिर वी भगतां नालों रख के फ़र्क, फिरकयां विच वण्ड वण्डाईआ। गुर अवतार पैगम्बर मुड़ के कोई ना आवे परत, इक्क दूसरे दे पिच्छे यक्के बाद दीगरे हुक्म नाल घलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरे बिन काहदी पूजा, किस दा ध्यान लगाईआ। होर नहीं कोई दूजा, तीजे नैण ना कोए वड्याईआ। बिन मेरी किरपा साचा दर किसे ना सूझा, बुद्धिवानां बुद्धी दिती भुलाईआ। काया माटी सब दा भाण्डा मूधा, बिन सतिगुर शब्द सके ना कोए उलटाईआ। काया गागर सागर डूंग्घा, बिन सतिगुर शब्द पार ना कोए कराईआ। सतिगुर शब्द कहे जिस वेले मेरे वक्त दा इक्को वज्जे हूंगा, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गुर अवतार पैगम्बर थर थर कम्बण, सिर सके ना कोए उठाईआ। जगत विद्या विच मैं गूंगा, धुर दी धार विच मैं दो जहान ढूंडा, बचया रहिण कोए ना पाईआ। बिन भगतां दूजे नाल कदे नहीं कूंदा, शब्दी गल्ल ना किसे समझाईआ। जुग चौकड़ी मेरा लारा हूं हूं दा, हौकयां विच सारे दिते तरसाईआ। बिन भगतां भेव दस्सया ना तूं ही तूं दा, तुहमत सब नूं दिती लगाईआ। मालक बण के (लूं लूं) दा, लोचनां तों परे लोचा भगतां वेख वखाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं मालक बुत्त रूह दा, जुग जुग आपणा हुक्म मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भेव खुल्हा दे सच दुआर आपणी जूह दा, जगत जूहां विच्चों बाहर कढाहीआ।
३ कतक शहिनशाही सम्मत २ सीतल सिँघ दे गृह पिण्ड हरदो झण्डे ज़िला गुरदासपुर
पुरख अकाल आपणी किरपा आप कर, करनी दे करते कुदरत दे मालक तेरे हथ्थ वड्याईआ। अबिनाशी करते पुरख अकाल दीन दयाल सांझे यार खोल्ह दर, दर दरवाज़ा ग़रीब निवाजा चार वरन अठारां बरन इक्को दे दिसाईआ। सच सरोवर अमृत धार नौ सत्त वखा इक्क सर, दुरमति मैल अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर रहिण कोए ना पाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर एकँकार इक्को नज़री आवे हरि, हिरदे अंदर वस के आपणा परदा दे उठाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया जगत विकार माया ममता मोह जाए झड़, हउमे हंगता गढ़्ह दे तुड़ाईआ। त्रैगुण माया अग्नी अग्ग कोई ना जावे सड़, पंज तत तत्व तत आपणा दे बुझाईआ। साहिब स्वामी अन्तरजामी घट भीतर काया मन्दिर अंदर साचे चढ़, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी दे वजाईआ। सन्त सुहेले गुरमुख सज्जण निरगुण सरगुण आपणे ला लड़, शब्दी डोरी अगम्मी तन्द बंधाईआ , निरभउ भय ख़तरा चुका डर, दीन दुनी दा दर्द दे मिटाईआ। गुर अवतार पैगम्बर दर ठांडे मंगण वर, दर दरवेश हो के सीस झुकाईआ। सचखण्ड
❋
❋
दुआर एकँकार दरगाह साची मुकामे हक तेरा घर, हकीकत दे मालक शरक्त दीन दुनी दी दे गवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कृपाल हो के कूड़ी क्रिया दे मिटाईआ। किरपा कर पुरख समरथ, साहिब स्वामी तेरी वड्याईआ। धुर दा मार्ग चार वरनां अठारां बरनां दस्स, दहि दिशा कर पढ़ाईआ। गुरमुख साचे सन्तां निज नेत्र खोल्ह अक्ख, अक्खरां तों परे निरअक्खर धार दे समझाईआ। आत्म परमात्म करीए वस्स, वसल यार मिले जल्वागर नूर ख़ुदाईआ। घर प्रकाश नूरी दीपक जोत जगे लट लट, अन्ध अन्धेर रहिण कोए ना पाईआ। दूई द्वैती शरअ शरायती वाला मेट फट्ट, नाम पट्टी इक्क बंधाईआ। दुरमति मैल दर्द दु:ख भय भंजन हो के कट, काया कटाखश तीर अणयाला इक्क चलाईआ। सच दुआर एकँकार लोकमात खोल्ह हट्ट, वस्त अमोलक इक्क वरताईआ। धुर दे मालक सृष्टी दे प्रितपालक सब किछ तेरे हथ्थ, देवणहार तेरी बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। पुरख अकाल किरपा करदे आप, आप आपणी दया कमाईआ। आत्म परमात्म दस्सदे जाप, जगजीवण दाते जुगती जगत दे समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बर भविख्तां विच जो गए आख़, आख़र सब दा लेखा पूरा दे कराईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया रहे ना कोई गुस्ताख़, बुद्धी बिबेक सब दी नज़री आईआ। निज गृह काया मन्दिर अंदर निरगुण धार कर वास, निवास अस्थान आपणा (लै बणाईआ)। जन भगतां आत्म परमात्म दे धरवास, पारब्रह्म ब्रह्म मेला लै मिलाईआ। झगड़ा चुक्के पृथ्मी आकाश, अकल कलधारी आपणा खेल देणा वखाईआ। तेरे दर दरबार जोड़ के हाथ, नमों नमों कहि के सारे सीस झुकाईआ। मंज़ल पौड़े चढ़ा आपणे घाट, अद्धविचकार दो जहान ना कोए अटकाईआ। लख चुरासी आवण जावण पतित पावण मेट वाट, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज नाता रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, करनी दे करते आपणा रंग देणा रंगाईआ। पुरख अकाल किरपा सदा करदा, जुग जुग आपणी खेल खिलाईआ। गुर अवतार पैगम्बर घल्लदा, हुक्म संदेशे नाल वड्याईआ। भेव खुल्हा के निहचल धाम अटल दा, उच्च अगम्म अथाह बेपरवाह आपणा परदा दए उठाईआ। नज़ारा दस्स अगम्मी रंग महल्ल दा, महिफ़ल आपणे नाल लगाईआ। मालक हो के जल थल दा, महीअल खोजे थांओं थाँईंआ। झगड़ा मुकावे नित नवित दूई द्वैती सल दा, साहिब सुल्तान मेहरवान हो के आपणा हुक्म वरताईआ। लेखा रहिण ना देवे कूड़ कुड़यारे कल दा, कालख टिक्का दुरमति मैल धोवे सब दी शाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, किरपा अंदर हर घट अंदर वसदा, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। पुरख अकाल किरपा करन जोग, जुग चौकड़ी दया कमाईआ। किरपा अंदर भगतां कर संजोग, धुर मेला लए मिलाईआ। किरपा अंदर
❋
❋
कट के हउमे रोग, हँ ब्रह्म दए समझाईआ। किरपा अंदर परदा लाह के चौदां लोक, चौदां तबक भेव दए खुल्हाईआ। किरपा अंदर मेट के हरख सोग, चिन्ता ग़म दए मिटाईआ। किरपा अंदर आत्म परमात्म दे के धुर दा योग, जोगीशर आपणा हुक्म वरताईआ। किरपा अंदर दे के दरस अमोघ, भगत सुहेले आपणे घर वसाईआ। किरपा अंदर साचे सन्तां देवे आपणी मौज, मौजूदा हो के मेल मिलाईआ। किरपा अंदर गुरमुखां दस्से खोज, खोजी हो के आपणा संग दए निभाईआ। किरपा अंदर गुरसिखां प्रगट कर के निर्मल जोत, जोती जाता पुरख बिधाता आपणा नूर करे रुशनाईआ। किरपा अंदर मन वासना मेट के सोच, बुद्धी तों पर्हे करे पढ़ाईआ। किरपा अंदर आपणे नाम दा दस्स सलोक, सोहला ढोला इक्को दए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहार साचा वर, निहकंलक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा करे सदा जुग चार, वेखे विगसे पावे सार, भगत सुहेले लए उठाल, सूफ़ीआं बणे हक दलाल, सच दवारा एकँकारा दरगाह साची धाम न्यारा, ठांडा दर कृपाल हो के किरपा नाल वखाईआ।
३ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ जागीर सिँघ दे गृह पिण्ड सोहल ज़िला गुरदासपुर
सतिगुर शब्द कहे जुग चौकड़ी मेरे मुहताज, नित नित बैठे ध्यान लगाईआ। मांगत हो के मंगदे रहिण दाद, ख़ाली झोली इक्क वखाईआ। धुर संयोगी बणाउँदे रहिण साथ, सगला संग जणाईआ। किरपा कर पुरख अबिनाश, दीनन हो के सीस झुकाईआ। निरगुण जोत कर प्रकाश, जोती जाते तेरी वड वड्याईआ। दीन दुनी बदलदा रिहों सदा समाज, समें दी समग्री आप वरताईआ। निरगुण सरगुण रचदा रिहों काज, निरवैर हो के आपणा खेल खिलाईआ। शब्द अगम्मी दो जहान मारदा रिहों आवाज़, अनरागी आपणा राग सुणाईआ। सजदयां विच दस्सदा रिहों आदाब, नमस्ते विच नमों नमों समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, मेहरवान महबूब मुहब्बत अंदर तेरा राह तकाईआ। सतिगुर शब्द कहे आदि जुगादि एका दानी, दयावान इक्क अख्वाईआ। जिस दी गुर अवतार पैगम्बर सदा निशानी, निशाने जगत गए समझाईआ। जिस नूं समझणा नहीं आसानी, बुद्धिवानां बुद्धी दी चले ना कोए चतुराईआ। सो पुरख अकाल दीन दयाल जोत नुरानी, नूर नुराना दो जहानां डगमगाईआ। जिस दी जूह होवे ना कदे बेगानी, लख चुरासी अंदर बैठा सोभा पाईआ। भेव अभेदा जाणे चारे खाणी चारे बाणी, परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपणा हुक्म सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी सति पुरख निरँजण आपणी कार कमाईआ।
❋
❋
सतिगुर शब्द कहे जुग चौकड़ी दर दरवेश, सिर सके ना कोए उठाईआ। मंगते रहे हमेश, निउं निउं सीस निवाईआ। कहिंदे रहे पेश, वेस अनेक वखाईआ। सुणदे रहे संदेश, धुर फ़रमाना शब्द अल्हाईआ। धरदे रहे वेस, लोकमात रूप बदलाईआ। खेलदे रहे खेल, ख़ालक ख़लक नाल जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क वरताईआ। सतिगुर शब्द कहे जुग चौकड़ी मेरा हुक्म होवे बलवान, बलधारी इक्क अख्वाईआ। जिस दा डंका वज्जे ज़िमीं असमान, ब्रह्मण्ड खण्ड रिहा भवाईआ। सीस निवाउँदे गोपी काहन, सीता राम चरण कँवल निउं निउं लागण पाईआ। पैगम्बर करन सलाम, गुरु गुरदेव कहि के शुकर मनाईआ। सब तों वक्खरा महल अटल उच्च मकान, मकबरयां विच डेरा कदे ना लाईआ। जित्थे रसना जेहवा बत्ती दन्द करे ना कोए कल्याण, अक्खरां वाला पत्तरयां वाला कलमा ना कोए जणाईआ। इक्को हुक्म श्री भगवान, धुर संदेसा अगम्मी धार अल्हाईआ। जिस नूं समझे ना कोए इन्सान, बुद्धी तों परे ज्ञान, शब्दी शब्द खेल महान, दो जहान ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी साचा हुक्म हुक्म विच्चों बदलाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं आदि जुगादी गुरदेव, देव आत्मा दयां वड्याईआ। सरगुण निरगुण सारे करदे सेव, सेवक हो के साची कार कमाईआ। मेरा खेल अलख अभेव, अगम्म अगोचर समझ कोए ना आईआ। गा ना सके कोई रसना जिहव, बत्ती दन्द ना कोए वड्याईआ। धाम न्यारा निहचल अटल निहकेव, निहकर्मी हो के आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल धुर दा हरि, धर्म दवारा एकँकारा इक्को इक्क वखाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं खेल दस्सां कमलापाती, पतिपरमेश्वर दयां जणाईआ। लख चुरासी जोत जगावां बिन दीवा बाती, नूरो नूर डगमगाईआ। कलयुग अन्त हुक्म श्री भगवन्त मेटां अन्धेरी राती, सतिजुग साचा चन्द चमकाईआ। चार वरन अठारां बरन इक्को दस्स के पूजा पाठी, सिमरन जोग अभ्यास दयां समझाईआ। जन भगतां पुछां वाती, वारस हो के आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति धर्म तेरा सतिजुग बणा के सच्चा साथी, महासार्थी हो के साथ देवे निभाईआ।