९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ बीबी जीतो दे गृह पिण्ड रमदास ज़िला अमृतसर
सतिजुग साचे साचे धर्म दा कर प्रचार, कलयुग कूड़ी क्रिया जूठ झूठ दे मिटाईआ। पवित्र कर सर्ब अस्थान, गुरदर मन्दिर मस्जिद शिवदवाला मठ्ठ पाक नज़र कोए ना आईआ। शरअ विच दीन दुनी होई शैतान, तीर्थ तटां विभचार रहे कमाईआ। भय रखे ना कोए श्री भगवान, नेत्र लोचण नैण अक्ख ना कोए शरमाईआ। हरि चरण प्रीती करे ना कोए ध्यान, हिरदे हरि ना कोए वसाईआ। पढ़ पढ़ थक्का जीव जहान, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी भेव कोए ना
❋
❋
पाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म मेल मिले ना किसे श्री भगवान, पारब्रह्म ब्रह्म नाता ना कोए जुड़ाईआ। काया माटी साचे मन्दिर अनहद नाद सुणे ना कोए धुनकान, अगम्मी राग ना कोए सुणाईआ। अमृत आत्म रस निजर झिरना बूँद स्वांती मिले ना पीण खाण, जगत तृष्ना अग्ग ना कोए बुझाईआ। मन वासना चार कुण्ट दहि दिशा फिरे सवान, बुध बिबेक साची टेक, ओट इक्क अकाल ना कोए रखाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर होई वैरान, पंच विकार अंदरों बाहर ना कोए कढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिजुग साचे तेरी धार लए प्रगटाईआ। सतिजुग साचे कलयुग कूड़ी क्रिया कढ्ढ, लोकमात धरनी धरत धवल रहिण ना पाईआ। बिन हरि नामे सब दे ख़ाली होए हड्ड, माया ममता मोह होई हल्काईआ। गुर अवतारां पैगम्बरां दा मार्ग गए छड्ड, भरमे भुल्ली सर्ब लोकाईआ। विश्व धार बणे कोई ना परम पुरख दी यद्द, क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश अन्तर निरंतर परदा सके ना कोए उठाईआ। मन विकार दूई द्वैत शरअ ज़ंजीर तोड़े कोई ना हद्द, मंज़ल चोटी चढ़ अख़ीर, निरगुण जोत दरस कोए ना पाईआ। सुरती शब्दी निरगुण धार होई अड्ड, आत्म परमात्म परमात्म आत्म जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। त्रैगुण माया पंज तत अग्नी रही लग्ग, नाउँ निरँकार अमृत मेघ ना कोए बरसाईआ। भरमे भुल्ला जीव जंत जगत जग, जागरत जोत ना कोए रुशनाईआ। किसे दरस ना होवे उपर शाह रग, सच दवारे मिल के वज्जे ना हक वधाईआ। जगत विकारा पी पी थक्के मदि, नाम ख़ुमारी सच ना कोए चढ़ाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया साचे नाम नालों कीता अलग, सिफ्ती ढोले सारे गा गा शुकर मनाईआ। सतिजुग साचे साचा धर्म चार वरन अठारां बरन क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश इक्को दस्स, दहि दिशा दे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच फ़रमान इक्क समझाईआ। सतिजुग साचे धरनी धरत धवल दे धुर फ़रमाना, हुक्म अगम्म अथाह बेपरवाह दे समझाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल परवरदिगार सांझे यार सब नूं मन्नणा पए भाणा, राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान सिर सके ना कोए उठाईआ। चार वरन अठारां बरन क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश गाओ आत्म परमात्म साचा गाणा, हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई पुरख अकाल दीन दयाल धुर दा राम इक्को इष्ट मनाईआ। जिस दी सिफ्त महिमा जुग चौकड़ी शास्त्र वेद करन पुराणा, अञ्जील कुरान ओसे दा ढोला गाईआ। सो समरथ स्वामी अन्तरजामी खेले खेल दो जहानां, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर आपणा हुक्म वरताईआ। निरगुण निरवैर निराकार जोत सरूपी पहरया बाणा, आदि निरँजण दर्द दु:ख भय भंजन भव सागर पार कराईआ। · सतिजुग साचे धुर दा नाम निधान जगत जीवां
नेत्र पा नाम अंजण, अन्ध अज्ञान अंदरों दे कढाहीआ। साची डण्डावत प्रणाम दस्स धुर दी बन्दन, बन्दगी विच मुछन्दगी
❋
❋
कूड़ी दे मुकाईआ। धुर दा टिक्का नाम जोत ललाटी मस्तक ला चन्दन, चन्द सूरज तों पर्हे होए रुशनाईआ। आवण जावण लख चुरासी पतित पावण पारब्रह्म पतिपरमेश्वर कटणहारा दीन दुनी दे फंदन, लख चुरासी जम दी फाँसी रहिण कोए ना पाईआ। सन्त सुहेले गुरू गुर चेले भगत भगवान दर ठांडे इक्को वस्त मंगण, नाउँ निरँकारा एकँकारा धुर दा कलमा दए जणाईआ। काया माटी तन वजूद चाढ़े साची रंगण, रंग रंगीला मोहण माधव आपणी दया कमाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दा वज्जे इक्क मृदंगन, मधुर धुन हरि भगत सुहेला लए सुण, सुन्न समाधी विच्चों अगला लेखा दए जणाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया रहे ना कोए अवगुण, गुणवन्ता गुण निधान श्री भगवान वस्त अमोलक काया झोली देवे पाईआ। एका नाम शब्द दो जहान लए सुण, गुर अवतार पैगम्बर विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर मिल के ढोला गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी एकँकार, करनी दा करता करनेहार, कुदरत दा मालक सृष्ट दा पालक ख़लक दा ख़ालक दुनी दा दीन, देवणहारा सच तालीम, सतिजुग साचे कलयुग अंदर कर तरमीम, हुक्मे अंदर हुक्म देणा प्रगटाईआ।
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ प्रीतम सिँघ दे गृह पिण्ड मुद्दी पुर ज़िला अमृतसर
सतिजुग साचे लोकमात बण बरदा, पुरख अकाल दीन दयाल सचखण्ड निवासी रिहा जणाईआ। कूड़ कुड़यारा गढ़्ह हँकारा तोड़ घर घर दा, गृह मन्दिर अंदर काया माटी कर रुशनाईआ। सच भण्डारा वखा अमृतसर सरोवर नरायण नर दा, नर हरि आपणा परदा ओहला दए चुकाईआ। जन भगत साचा सन्त गुरमुख गुरसिख तूं मेरा मैं तेरा ढोला होवे पढ़दा, आत्म परमात्म मिल के वज्जे सच वधाईआ। सन्त सुहेला सज्जण साची मंज़ल होवे चढ़दा, अद्धविचकार अग्गे हो ना कोए अटकाईआ। धरनी धरत धवल उपर हुक्मे अंदर तैनूं घल्लदा, पुरख अबिनाशी घट निवासी धुर फ़रमाना आप जणाईआ। जगत वक्त चुका कपट छल दा, दुहेला रहिण कोए ना पाईआ। मुकाम वखा सचखण्ड दुआर दरगाह साची अटल दा, निहचल दे माण वड्याईआ। लेखा वेख जल थल दा, अनदिन आपणी सेव कमाईआ। कलेश रहे ना कलूए कल दा, कलकाती देणे खपाईआ। झगड़ा रहे ना दूई द्वैती सल्ल दा, दूती दुश्मण नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सतिजुग साचे तेरी साची धार प्रगट करे आप निरँकार, बख्शिश करे सृष्टी संसार, दृष्टी सब दी दे बदलाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दी लै जा धुनी, धुन आत्मक राग देणा जणाईआ। आलस निंद्रा
❋
❋
विच रहे ना कोए ·षी मुनी, मुनीश्रां देणा उठाईआ। तेरा मालक ख़ालक प्रितपालक वड गुण गुणी, गहर गम्भीर बेनज़ीर इक्को नज़री आईआ। सब दी पुकार एथे ओथे दो जहान सदा रिहा सुणी, अनसुणत सब दा परदा ओहला दए चुकाईआ। अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के सब दी बदल दे कूणी, काम क्रोध लोभ मोह हँकार देणा मिटाईआ। सच प्रेम दी सब दे अंदर ला धूणी, मन हँकारा कूड़ विकारा देणा जलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग तेरा सच दुआर प्रगट करे आप निरँकार, करनी दा करता कुदरत दा मालक आपणा हुक्म आप सुणाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दी लै जा धुज्ज, धर्म दा पूत दे बणाईआ। जन भगतां साचे सन्तां भेव खुल्हा गुझ, परदा ओहला दे उठाईआ। धुर दा मालक लैण बुझ, परमात्म मिल के वज्जे वधाईआ। सच दवारा जाए सुज्झ, नेत्र लोचण नैण अक्ख होए रुशनाईआ। कलयुग कूड़ी निंद्रा विच्चों जाण उठ, आलस रहिण कोए ना पाईआ। साचे नाम दा जाम अमृत पीवण घुट, प्याला मधुर हथ्थों देण सुटाईआ। दूई द्वैती शरअ शरीअत निकले फुट्ट, बन्द किवाड़ी बजर कपाटी परदा देणा खुल्हाईआ। कर प्रकाश निर्मल जोत, जोती जाते नाल मिलाईआ। झगड़ा रहे ना वरन गोत, दीन मज़्हब ना कोए लड़ाईआ। चिन्ता मिटा के ग़म हरख़ सोग, सांतक सति देणा वरताईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म साचे नाम दी दे के चोग, चुग़ली निंदया तों देणा छुडाईआ। हउमे हंगता रहे कोई ना रोग, गढ़्ह हँकार ना कोए बणाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म तूं मेरा मैं तेरा करना धुर संजोग, संजीदगी नाल मेला देणा मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति दवारे सचखण्ड दुआर सति धर्म साची बख्शे मौज, ख़ुशी ग़मी विच्चों बाहर कढाहीआ।
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ बीबी महिंदर कौर दे गृह पिण्ड मुद्दी पुर ज़िला अमृतसर
सतिजुग साचे धुर दा नाम लै वस्त, वास्ता सब दे नाल रखाईआ। इक्को रंग रंगणा कीट हस्त, ऊँच नीच वण्ड ना कोए वण्डाईआ। लहिणा देणा सब दा देणा दस्त, बदस्त लेखा मुकाउणा थाउँ थाँईंआ। जन भगतां नाम ख़ुमारी रखणा मस्त, सच प्याला जाम प्याईआ। कूड़ी क्रिया लोकमात विच्चों कर के नष्ट, सति धर्म देणा प्रगटाईआ। गुरमुखां जन्म मरन दा रहे कोई ना कष्ट, गेड़ चुरासी देणा कटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर तेरे हथ्थ रखाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दी दे धुन्कार, धर्म दवारा इक्को दे वखाईआ। सृष्ट सबाई पूजा होवे परम पुरख
❋
❋
निरँकार, निरगुण निरवैर सर्ब मनाईआ। दुतीआ भाउ कर ख़ुआर, भाण्डा भरम भउ भन्नाईआ। सर्ब जीआं दा सांझा दस्स यार, जल्वागर नूर ख़ुदाईआ। सचखण्ड निवासी सब दा मददगार, वैरी मीत नज़र कोए ना आईआ। देवणहारा आदि जुगादि जुग चौकड़ी नाम आधार, गुर अवतार पैगम्बर सेवा लाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वेखदा आया वारो वार, वारस हो के आपणा हुक्म मनाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त किरपा करे आप दातार, दाता दानी हो के मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति स्वामी अन्तरजामी घट भीतर लख चुरासी जीव जंत साध सन्त खोज खुजाईआ। सति धर्म सृष्ट सबाई दे दे अगम्मा रस, नाम रसीआ दे जणाईआ। मन वासना कर के वस्स, वसल दस्स बेपरवाहीआ। निज नेत्र खोल्ह के अक्ख, अक्खरां तों परे दस्स पढ़ाईआ। सच दुआर खोल्ह के हट्ट, नाम अमोलक देणा वरताईआ। झगड़ा रहे ना तीर्थ तट, अठ्ठ सठ्ठ ना कोए लड़ाईआ। सब दा मालक कमलापति, पतिपरमेश्वर दे समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बर जिस दा गाउँदे जस, ढोले गीत नग़मे रागां नादां विच सुणाईआ। सो सब दा लहिणा देणा जुग चौकड़ी देवणहारा हक्क, हकीकत सब दी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित निरगुण सरगुण करे खेल पुरख समरथ, देवणहार नाम भण्डारा वथ, दौलत धुर दी धुर दा राम आप वरताईआ।
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ शृंगारा सिँघ दे गृह पिण्ड खहिरे ज़िला अमृतसर
सतिजुग साचा सचखण्ड करे निमस्कार, प्रभ चरण कँवल सीस झुकाईआ। किरपा कर आप निरँकार, निरवैर दे माण वड्याईआ। लोकमात जावां विच संसार, हुक्मे अंदर तेरी सेव कमाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कढ्ढां बाहर, दीन दुनी विच नज़र कोए ना आईआ। जूठ झूठ गढ़्ह तोड़ां हँकार, माया ममता मोह दयां खपाईआ। नारी नर करे ना विभचार, दुराचार ना कोए कमाईआ। सर्ब जीवां बख्शां इक्क आधार, क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश वण्ड ना कोए वण्डाईआ। तेरा नाउँ जपावां परम पुरख अकाल, अकल कलधारी तेरा राह वखाईआ। भगत सुहेले गुरमुख उठावां लाल, सन्त साजण खोज खुजाईआ। कलयुग रीती नीती बदल देवां चाल, सतिजुग साचा धर्म दयां प्रगटाईआ। जो तेरे नाम दी घालण रहे घाल, चार वरन अठारां बरनां विच्चों तेरे नाल मिलाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां वखावां दीन दुनी दा हाल, हालत सब दी दयां वखाईआ। जोती
❋
❋
जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एको देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी एकँकार सांझे यार सतिजुग तेरे ठांडे दरबार मंग मंगाईआ। सतिजुग कहे प्रभू धर्म दा दे दे बल, बलधारी दे बणाईआ। कलयुग कूड़ विकार मेटां कपट छल, धरोह जगत ना कोए कमाईआ। तेरा प्रकाश करां घड़ी घड़ी पल पल, जोती जोत जोत जोत रुशनाईआ। दीन मज़्हब ज़ात पात मेटां द्वैती सल्ल, ऊँच नीच करे ना कोए लड़ाईआ। अमृत आत्म निजर झिरना वखावां साचा सरोवर जल, अठ्ठ सठ्ठ तीर्थ भज्जण दा लेखा दयां मुकाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म एका वेखां रंग महल्ल, सच दवारा इक्को इक्क सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सतिजुग साचा तेरे चरण कँवल दर ठांडे सीस निवाईआ। सतिजुग साचे साचा बख्शां इक्को नाम, नाउँ निरँकारा दीन दुनी देणा दृढ़ाईआ। प्रेम प्रीती देवां जाम, अमृत रस देणा चखाईआ। कूड़ी क्रिया लोकमात ना रहे निशान, निशाना शब्द अणयाला तीर इक्क वखाईआ। सिर हथ्थ रखे अबिनाशी करता मेहरवान, श्री भगवान आपणी दया कमाईआ। कूड़ी क्रिया चार कुण्ट दहि दिशा नौ खण्ड सत्त दीप रहे ना कोए तुफ़ान, नाम खण्डा विच ब्रह्मण्डां जेरज अंडां इक्को देणा वखाईआ। सब नूं नज़री आए मालक ख़ालक प्रितपालक श्री भगवान, शाह पातशाह शहिनशाह सब दा पिता माईआ। मन बुद्धी दा रहे ना कोए ग़ुलाम, झगड़ा रहे ना दीन इस्लाम, रसना जेहवा ना कोए कलाम, कायनात परदा ओहला देणा उठाईआ। साचा मन्दिर दस्स मकान, शिवदवाले मन्दिर मठ्ठ जिस दी पहचान, बिन सतिगुर गुरूदवारा ना कोए परवान, दर दरबारा दरगाह साची नज़र किसे ना आईआ। साचा नाम संदेसा बिन रसना जेहवा दे ज़बान, भेव अभेदा खोल्ह धुर अमाम, नज़री आए सब नूं एका काहन, दूजा रूप ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा राह इक्क दरसाईआ। सतिजुग साचे साची सिख्या दे दे जग, सख़ावत नाम भण्डारा झोली पाईआ। दीन दुनी दी बुझे अग्ग, ममता मोह ना कोए तपाईआ। एका नाम ढोला गीत कलमा नग़मा गावण छन्द, तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म मिल के वज्जे वधाईआ। सन्त सुहेले गुरमुख गुरसिख जन भगत सूफ़ी फ़कीर दर ठांडे लैणे सद्द, सद्दा होका इक्को नाम जणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर सदी चौधवीं प्यार मुहब्बत नाता गए छड्ड, एथे ओथे दो जहान सगला संग ना कोए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सतिजुग तेरी साची लाए हद्द, तेरे नाम दा वज्जे नद, सुणे लोक परलोक ब्रहिमद, ब्रह्मांड आपणा हुक्म वरताईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दा लै भण्डारा, लोकमात देणा वरताईआ। कलयुग जीव मूर्ख मूढ़्ह ना रहे गवारा, बिबेक बुद्धी देणी कराईआ। सच्चा मार्ग दस्स धुर दरबारा, एकँकारा देणा मिलाईआ। मंज़ल किसे
❋
❋
ना रहे कोई दुष्वारा, जोग अभ्यास इक्को देणा समझाईआ। चार वरन अठारां बरन सांझा दस्सणा इक्क जैकारा, अक्खरां वाली वण्ड ना कोए वण्डाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला सचखण्ड वसे सदा सच्ची धर्मसाला, सो सहाउणा दरसाउणा मनाउणा इक्क दवारा, दूजे दर दरवेश हो के मंगण कदे ना जाईआ। जिस घर जिस गृह जिस मन्दिर सईयदे करदे गुरू अवतारा, पैगम्बर नमस्ते कहि के शुकर मनाईआ। सो स्वामी अन्तरजामी घट भीतर वेखणहार सर्ब संसारा, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित लख चुरासी खोज खुजाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त निरगुण जोत बिन वरन गोत निरगुण निरवैर परवरदिगार सांझा यार धुर दा सिक्दारा कल्की अवतारा, निहकलंक कल आपणी खेल खिलाईआ। जो जगत विद्या वसे बाहरा, चौदां लोक ना पावे सारा, चौदां तबक हाहाकारा, ज़िमीं असमानां वेखे अखाड़ा, गगन गगनंतर हुक्मे अंदर करे खेल न्यारा, लेखा जाणे सदा चौकड़ी जुग चारा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणे हुक्मे अंदर फिराईआ। सो मालक ख़ालक प्रितपालक पारब्रह्म पतिपरमेश्वर करे खेल अपर अपारा, अपरम्पर स्वामी सदा निहकामी अन्तरजामी लख चुरासी जीव जंत अन्तर अन्तर खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एथे ओथे दो जहान जोती शब्द सदा सिक्दारा, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण हुक्मे अंदर आपणा हुक्म वरताईआ।
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ हज़ारा सिँघ दे गृह पिण्ड खहिरे
सतिजुग कहे प्रभ बिन तेरी किरपा मिटे ना कलयुग दु:ख, दर्दीआं दर्द ना कोए वण्डाईआ। मन वासना कूड़ी तृष्ना मिटे ना भुक्ख, कामना कूड़ ना कोए तजाईआ। उजल होवे किसे ना मुख, बिन तेरे नाम दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। बिन हरि नामे आवे किसे ना साचा सुख, सांतक सति ना कोए कराईआ। पुरख अकाल दीन दयाल हो के सन्त सुहेले गोदी चुक्क, भगत भगवान आपणे रंग रंगाईआ। मन विकारा कूड़ हँकारा शब्द डण्डे कुट्ट, खण्डा धुर दा लै उठाईआ। ग़रीब निमाणयां उपर मेहरवान हो के तुठ, दयावान हो के आपणी दया कमाईआ। जो तेरे चरण कँवल गया झुक, डण्डावत कर के सीस निवाईआ। उस दा आवण जावण लख चुरासी पैंडा जाए मुक, राए धर्म ना दए सज़ाईआ। आत्म परमात्म मेल मिलाउणा निर्मल जोत, जोती जाते पुरख बिधाते तेरे हथ्थ वड्याईआ। सचखण्ड वसाउणा धुर दे कोट, जिस घर दीवा बाती कमलापाती तेरा निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। चिन्ता ग़म ना व्यापे कोई सोच, हिरस हवस ना कोए वधाईआ।
❋
❋
तेरे प्रेम दी मानण मौज, मजलस जन भगत तेरे नाल रखाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म आदि जुगादी तेरी गोत, वरनां बरनां विच्चों खहिड़ा देणा छुडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सतिजुग कहे प्रभ बिन तेरे हुक्म कलयुग ना होवे दूर, बलहीण ना मूल अख्वाईआ। हुक्म नाल जूठ झूठ मेट कूड़, क्रिया कपट रहिण ना पाईआ। जोती जाते पुरख बिधाते बख्श आपणा नूर, नूर नुराना श्री भगवाना आपणा नाम दे चमकाईआ। शब्दी खण्डे तोड़ गढ़्ह ग़रूर, ग़ुरबत दुरमति दोवें बाहर कढाहीआ। प्रगट हो के नज़री आ हाज़र हज़ूर, हज़रतां दे हज़रत पीरां दे पीर रसूलां दे रसूल आपणा वेस वटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सति सतिवाद धुर दी धार इक्क जणाईआ। सति धर्म कहे प्रभ किरपा कर आप भगवन्त, भगवान हो के दया कमाईआ। मेरे नाल मिला साचे सन्त, भगत सुहेले जोड़ जुड़ाईआ। जिन्हां दे अन्तर आत्म तेरा नाउँ मणीआं मंत, मन का मणका गए भवाईआ। गढ़्ह तोड़ हउमे हंगत, हँ ब्रह्म विच समाईआ। तैनूं कहि के बेअन्त बेअन्त बेअन्त, शुकर आपणा रहे जणाईआ। मालक ख़ालक सृष्ट सबाई धुर दे कन्त, तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा खेल जुग चौकड़ी आदि अन्त, जुग चौकड़ी सद चले तेरे हुक्म रज़ाईआ।
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ मिलखा सिँघ दे गृह पिण्ड खहिरे ज़िला अमृतसर
सतिजुग कहे प्रभ साचा दे नाम ख़ंजर, कूड़ी क्रिया घात दए कराईआ। धुर दा दे नाम निधान अंजण, जगत अन्धेरा दए मिटाईआ। वड्याई बख्श आप निरँजण, नरायण हो के हो सहाईआ। दाता बण दर्द दु:ख भय भंजन, भव सागर पार कराईआ। इक्को धूढ़ बख्श मज्जन, मजलस आपणे नाल रखाईआ। भगत सुहेले तैनूं सद्दण, अन्तर आत्म ध्यान लगाईआ। तूं सच दवारा आवीं लँघण, बण के धुर दा पाँधी राहीआ। तेरे प्रकाश नाल गुरमुख दीपक जगण, आपणा नाम करन रुशनाईआ। साची प्रीती अंदर रहिण मग्न, सुरती शब्द विच समाईआ। बाहरों तत्तां वाला बदन, अंदर तेरा नूर डगमगाईआ। सचखण्ड छड्ड के आए तेरा वतन, बेवतनां आपणे घर लैणा बुलाईआ। चुरासी विच्चों मानुख जन्म दा उत्तम श्रेष्ट यतन, यथार्थ तेरी सेव कमाईआ। तूं स्वामी हो के आवीं रखण, रक्ख्या करीं थाँईं थाँईंआ। वेख वखावीं उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण, दिशा कूट परदा ओहला रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगत सुहेले तेरे आए साचे पत्तण, घाट किनारे आपणे देणा लगाईआ।
❋
❋
९ कत्तक शहिनशाही सम्मत २ गुरमीत कौर दे गृह पिण्ड मान ज़िला अमृतसर
सतिजुग साचे सृष्ट सबाई दस्सणा इक्को ठाकर, सचखण्ड निवासी देणा समझाईआ। जो पार करे विच्चों संसार सागर, आवण जावण लख चुरासी नाता दए तुड़ाईआ। करे प्रकाश काया माटी गागर, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। ग़रीब निमाणयां सच दवारे देवे आदर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर ठांडे होए सहाईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दा लै ख़र्चा, लोकमात ख़ुशी मनाईआ। पुरख अकाल दे नाम दी दस्स चर्चा, चार वरन दे समझाईआ। धुर दे हुक्म दा पा अग्गे पर्चा, जिस नूं हल ना कोए कराईआ। मालक दस्स उपर अर्शा, हर घट वस्या नज़री आईआ। भेव खोल्ह ज़िमीं फ़र्शा, परदा ओहला देणा चुकाईआ। कलयुग मिटे कूड़ अन्धेरा गर्दा, जगत विकार रहिण ना पाईआ। जन भगतां मेल होवे धुर दे हरि दा, हिरदे हरि लैण वसाईआ। नज़र आवे जो विछड़या चिर दा, जगत विछुन्ने जोड़ जुड़ाईआ। भेव दस्स परमात्म पिर दा, प्रीतम इक्को देणा जणाईआ। जो चार कुण्ट दहि दिशा दो जहान निरगुण धार फिरदा, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। भेव खुल्हा दे घर थिर दा, सन्त सुहेले सचखण्ड लै मिलाईआ। जिस दे हुक्म नाल जुग चौकड़ी गेड़ा गिड़दा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणा रूप लैण बदलाईआ। ओसे दे हुक्म नाल लहिणा देणा सब दा निबड़दा, लेखे विच्चों लेखा दए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची वस्त दए वरताईआ। सतिजुग साचे साचे नाम दा दे ढंडोरा, चार कुण्टां दे सुणाईआ। कलयुग मिटे अन्धेर घोरा, कूड़ी क्रिया देणी खपाईआ। मात दिसे ना कोई ठग्ग चोरा, कूड़ हराम ना कोए कमाईआ। साचे नाम दा इक्को गावण सारे दोहरा, तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म मिल के ख़ुशी मनाईआ। सस्से उपर दस्स सो होड़ा, हँ ब्रह्म आप जणाईआ। पुरख अकाल दी गुर अवतार पैगम्बरां सदा लोड़ा, बिन श्री भगवान लख चुरासी कम्म किसे ना आईआ। प्रभ दा दर्शन जितना होवे उतना थोड़ा, जन भगत बिना दरस जग रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भेव चुका के तोरा मोरा, आत्म परमात्म परमात्म आत्म सोहँ ढोला बण विचोला, सोहला धुर दा दिता समझाईआ।