२२ पोह शहिनशाही सम्मत २ दरबारा सिँघ दे गृह मलूवाल ज़िला अमृतसर
पैगम्बर कहिण असीं बैठे रहे करके सिदक, सबर विच तेरी आस रखाईआ। तेरा नाम कलमा दे के आए सबक, सिख्या कायनात दृढ़ाईआ। हद्द वण्ड के आए चौदां तबक, शरअ ज़ंजीर पवाईआ। नूर दा नूर नालों पा के फ़र्क, फ़िरकयां वाला राह वखाईआ। सदी चौधवीं ला के शर्त, शर्तीया तेरा नाम समझाईआ। परवरदिगार आवे परत, पतिपरमेश्वर वेस वटाईआ। सो निवासी उपर अर्श, फर्श दए सुहाईआ। सब दे उत्ते करे तरस, रहमत करे नूर ख़ुदाईआ। छुरी कसाई दिसे कोए ना करद, कत्लगाह दए मिटाईआ। ग़रीब निमाणयां वण्डे दर्द, दुखियां दु:ख दए मिटाईआ। आपणा खेल करे असचरज, जिस नूं समझे ना कोए लोकाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग चार जुग दी पिछली वेखे फ़रद, गुर अवतार पैगम्बर सारे लए बुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असां वेख्या ना तेरा गृहस्त, सच दुआर सेव ना कोए कमाईआ। लोकमात आउँदे रहे तेरी विच फ़रिसत, जुग जुग आपणा फेरा पाईआ। मजाजी विच्चों हकीकी दस्सदे रहे इश्क, आशक माशूक आत्म परमात्म रूप दरसाईआ। अन्तिम सारे तन वजूद छड्ड के आए खिसक, थिर रहिण कोए ना पाईआ। कलयुग अन्त आपणी धारों सारे गए तिलक, सच दवारे नज़र कोए ना आईआ। पुरख अकाल दीन दयाल परवरदिगार सांझे यार एसे कारण रहे विलक, बिन अक्खां नेत्र रो रो देण दुहाईआ। साडी ख़ुआरी होई ज़िलत, हमसवारी समझ कोए ना पाईआ। तेरे धुर दरबार साडी मिन्नत, दोए जोड़ वास्ता पाईआ। सानूं बख्श उह हिम्मत, हौसला दे वखाईआ। असीं आ के वेखीए तेरे भगतां दी साची सिम्मत, जिस दवारे बैठे सोहणे नज़री आईआ। अन्तर ग़मी ना होवे चिन्नत, रोग सोग ना कोए वखाईआ। उन्हां विच होवे कोई ना निन्दक, सारे तेरा ढोला गाईआ। प्रेम प्यार नाल असीं ओन्हां नाल जाईए चिमट, गलवकड़ी सोहणी पाईआ। एह समां होणा चार तों उत्ते इक्क मिनट, घड़ी ईसा कलाक वाली खड़काईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। पैगम्बर कहिण साडे अमाम, आमद विच तेरा दर्शन पाईआ। बरदे होईए ग़ुलाम, सेवक सेवा सच कमाईआ। तेरा खेल वेखीए तमाम, नेत्र लोचन नैण अक्ख उठाईआ। तेरे झुलदे होण निशान, निशाने गुरमुख सोभा पाईआ। गाउँदे होण गान, ढोला बेपरवाहीआ। नच्चदे होण विच मैदान, सोहणी ख़ुशी बणाईआ। स्त्री मर्द दोवें होण परवान, इक्को माण देवे वड्याईआ। पंच वेखीए नौजवान, हरिजन सोहणे सोभा पाईआ। पंज तेरे बाढी उह तरखाण, जो धर्म दवारे सोभा पाईआ। पंज तेरे उह बलवान, जेहड़े ज़ोर ज़ेर ज़बर दुनियां वाली बैठे गवाईआ। तेरे पंज
❋
❋
उह निशान, जेहड़े निशाने आपणे गए बदलाईआ। पंजां कर परवान, देवें माण वड्याईआ। नौवां बण के काहन, सोहणा रंग चढ़ाईआ। पंझीआं मेला आण, पंझीआं कर कल्याण, धुर दी बणत बणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असां वेखणा एह घमसान, धूढ़ उडे चाँईं चाँईंआ। तूं सानूं करना परवान, श्री भगवान तेरी बेपरवाहीआ। असीं वसणा नहीं किसे मकान, शरे मैदान तेरा दर्शन पाईआ। बोलणा नहीं नाल ज़बान, धुर दी धार नाल शनवाईआ। ठीक समें नाल पहुंचीए आण, सिर देणा हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा वेला वक्त देणा वखाईआ।
२२ पोह शहिनशाही सम्मत २ जीवण सिँघ, दर्शन सिँघ दे गृह पिण्ड मलूवाल ज़िला अमृतसर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं पहुंचणा विच कदमां, कदीम दी आसा पूर कराईआ। अन्त अख़ीर मेटणा सदमा, पिछला रोग चुकाईआ। जन भगत थोड़्हे दिसणे विच्चों पदमां, अरबां खरबां ना कोए वड्याईआ। जिन्हां दे कारण पुरख अकाल ने सानूं सद्दणा, लोकमात दया कमाईआ। नाम नगारा इक्को वज्जणा, साची ख़ुशी लैणी प्रगटाईआ। भगत भगवान मिल के सोहणा सजणा, हरि सज्जण रंग रंगाईआ। धुर दा दीपक बिन तेल बाती जगणा, निरगुण नूर होवे रुशनाईआ। इक्को रंग वेखणा आहला अदना, जो आयण प्रभ सरनाईआ। पुरख अकाल ने छुपणा विच बदना, तत्तां वाला परदा पाईआ। बाहरों वेख्यां किसे ना लभ्भणा, भरमे रहे लोकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असां गुरमुखां दे नाल अगांह वधणा, नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग कदमां नाल पूर कराईआ। अन्त पहुंचणा ओस पतणा, जिस पत्तण दा मालक इक्क अख्वाईआ। सिर ते चुक्कया होया होणा भतना, भत्ता अगम्म अथाहीआ। जा के भगत दवारे रखणा, आपणी भेंट चढ़ाईआ। जिस दा रस हरि संगत चक्खणा, गुरमुखां ख़ुशीआं नाल खवाईआ। असां सेवा करदयां मूल नहीं हटणा, भज्जणा चाँईं चाँईंआ। जिस छड्डया पौंटा पटणा, पट्टी आपणी दए दृढ़ाईआ। गुरमुखां चाढ़ के साचा वटणा, मस्तक टिक्का दए छुहाईआ। अंदर वड़दयां सारयां सोहँ ढोला रटणा, ज़बान बन्द ना कोए कराईआ। एह ऐहो जेही होणी घटना, चार जुग पिच्छे वेखण विच कदे ना आईआ। इस नूं कोई कहि ना सके रसना, विद्या विच विद्वान ना कोए जणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडा उह पूरा होणा बचना, जेहड़ा बिन कलम दवात शाही दिता लिखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा मार्ग इक्क दस्सणा, दसे तों अगला अंक आप बदलाईआ।
❋
❋
२२ पोह शहिनशाही सम्मत २ गुरे शाह दे गृह मलूवाल ज़िला अमृतसर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं मस्ती विच होईए खीवे, खेवट खेटा वेख बेपरवाहीआ। जिस दा नाम रस दो जहान पीवे, जुग चौकड़ी ख़ुशी मनाईआ। जिस दे नूर नाल लोकमात जुग जुग जगे दीवे, दीपक अन्ध कर रुशनाईआ। उस दे कारण अर्शां दे उत्तों आए धरनी उत्ते होए नीवें, निउँ निउँ दर्शन पाईआ। उस दा भगत सुहेला आदि जुगादि जुग चौकड़ी सदा जग जीवे, चुरासी विच कदे ना आईआ। बलिहारी ओसे दे कदमां खीवे, इक्को ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा खेल इक्क वखाईआ। गुर अवतारां पैगम्बरां मेला वेख होया धुर दा, वज्जे सच वधाईआ। ओधरों ध्यान आया दुर्गा, अष्टभुज अक्ख खुल्हाईआ। जिस दा मंत्र सदा फुरदा, उह मालक बेपरवाहीआ। जिस दा रूप सच्चे सतिगुर दा, सति सतिवाद विच समाईआ। उह लहिणा देणा चुकावे सब दा धुर दा, पूरब दए मुकाईआ। उस दा हुक्म कदे ना मुड़दा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। उह भण्डारा गुण भरपूर दा, अवगुण दए चुकाईआ। ओहदा दर्शन हाज़र हज़ूर दा, हज़रतां करे पढ़ाईआ। ओहदा प्रकाश अगम्मी नूर दा, निरगुण नूर डगमगाईआ। उस दा खेल सदा दस्तूर दा, अदल इन्साफ़ आप कमाईआ। सब दी मनसा पूरदा, भवानी कहे मैनूं निशानी याद पिछली आईआ। गढ़्ह तोड़े सदा ग़रूर दा, ग़ुरबत दए गवाईआ। रूप धार आप मज़दूर दा, सेवा भगतां जगत कमाईआ। झगड़ा मेटे कलयुग कूड़ फ़तूर दा, फ़तवा सब दे उत्ते लाईआ। वेस वटा के हक महबूब दा, मुहब्बत सब दी आप प्रनाईआ। झगड़ा मुका के तन वजूद दा, वजह आपणी दए समझाईआ। आदि जुगादि जिस नूं कूकदा, देवे इक्क दुहाईआ। ओहदा खेल वेखणा मौजूद दा, किस बिध भगतां होए सहाईआ। जिस दा निशाना नहीं किसे तीर बन्दूक दा, नाम अणयाला तीर चलाईआ। जिस दा हुक्म नहीं चूक दा, लेखा चुक्के जगत लोकाईआ। उह मालक दिसे दो जहानां कूट दा, कुटीआ साढे तिन्न हथ्थ आपणे रंग रंगाईआ। वल छल कर के पंज तत काया भूत दा, भूत भविख सारे वेख वखाईआ। लेखा जाणे आपणी मंज़ल मक्सूद दा, बेपरवाह बेपरवाहीआ। मेरी आशा ओहो बूझ दा, मनसा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म आप वरताईआ। दुर्गा कहे मेरा इष्ट भवानी, सृष्टी विच सुणाईआ। मेरी कलयुग एह निशानी, दीवे बाती नाल रुशनाईआ। मेरी बात किसे ना मानी, मन्नण विच किसे ना आईआ। हरि दा तक्के ना कोए नूर नुरानी, जलवे विच ना कोए समाईआ। मेरी जूह होई बेगानी, वैरी दिसे लोकाईआ। मैं बेनन्ती इक्क सुणानी, वेला अन्त वेख वखाईआ। पुरख अकाल कर मेहरवानी, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। सुघड़ दिसे ना कोए सवाणी, सुचज्जी रूप ना कोए बदलाईआ।
❋
❋
मेरी आशा दिसे पुराणी, नवां रंग ना कोए रंगाईआ। तूं धुर दा हुक्मरानी, एका हुक्म दे सुणाईआ। मैं वेखां नैण ध्यानी, अक्ख प्रतख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा लहिणा पूर कराईआ। दुर्गा कहे मेरा लहिणा कर दे पूरा, पारब्रह्म तेरी बेपरवाहीआ। सच प्रकाश बख्श के नूरा, नूर इक्को इक्क वखाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट के कूड़ा, कूड़ कुटम्ब देणा गवाईआ। तेरे चरण दी मंगां धूढ़ा, धूढ़ी टिक्के ख़ाक रमाईआ। मैं सोहणा पावां रंगला, चूड़ा, लाल रंग तेरा रूप दरसाईआ। तूं वेखीं हाज़र हज़ूरा, हरि आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी आसा आपणे लेखे लाईआ। दुर्गा कहे मैं वसां सच दरगाह, सच दवारे ध्यान लगाईआ। मैं छड्डे थल अस्गाह, बैठी मुख भवाईआ। मैं पर्बतां विच्चों मारी हा, होका दे के रही सुणाईआ। सुण मेरे बेपरवाह, तेरे हथ्थ वड्याईआ। अन्त होईं सहा, सहायता मंगण दर ते आईआ। जेहड़ीआं कंजकां नूं कुँवारीआं रख के खाणा रही खवा, ख़ाह मख़ाह आपणी कार कमाईआ। हो के बेवफ़ा, वफ़ादारी दिती चुकाईआ। अन्तिम रो के मारां धाह, उभे साह सुणाईआ। सत्तां सतवन्तीआं तों दीवे लईं जगा, चार मुख चार चार टिकाईआ। मैं ढोला लवां गा, सोहणा राग सुणाईआ। पिछला लेखा तेरी झोली देवां पा, कदमां उत्ते सीस निवाईआ। सिध्धी भगत दवारे जावां आ, सेवा कर के झट लँघाईआ। अंदर चरण रखण लग्गयां प्रेम दे दीपक लैणे जगा, माचस गुरमुख सिँघ हथ्थ फड़ाईआ। पाटे चीथड़ां दा रविदास दा लहिणा देणा चुका, चिट्टे वस्त्र ओथे देणे बदलाईआ। मैं वेखां नाल चा, चाओ घनेरा नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिन तेरे चरणां होर किते नहीं बचा, बचया नज़र कोए ना आईआ।
२२ पोह शहिनशाही सम्मत २ किशन सिँघ दे गृह मलूवाल ज़िला अमृतसर
गुर अवतार पैगम्बर नाल मिल भवानी दुर्गा, दो जहानां हुक्म सुणाईआ। वेखणा खेल अगम्मी सतिगुर दा, सति सतिवादी पुरख अबिनाशी रिहा दृढ़ाईआ। जेहड़ा विछोड़ा होया अनन्द पुर दा, भज्जे वाहो दाहीआ। ओहो शब्दी धार आया मुड़दा, निरगुण निरवैर फेरा पाईआ। जिस दा सोहणा संग जुड़दा, गुरमुख सज्जण नाल मिलाईआ। राग दस्स अगम्मी सुर दा, सुत्तयां ल्या उठाईआ। करे खेल होर दे होर दा, होका दे के जगत जणाईआ। लशकर जुड़ना नहीं कोई ठग्ग चोर दा, भगत सुहेले नज़री आईआ। नाता जुड़ना इक्को डोर दा, गंढ्ढ आपणा नाम रखाईआ। किशन सिँघ इक्क टहणा भन्न के ल्याउणा बोहड़ दा, पत्ते इक्की रंग वखाईआ। उत्ते परदा होवे दोहर दा, दो जहान मिले वड्याईआ। कलयुग लेखा मुक्के
❋
❋
अन्ध घोर दा, साचा नूर करे रुशनाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल करे खेल आपणी लोड़ दा, दूजे समझ किसे ना आईआ। नाद शब्द वज्जे घनघोर दा, हरि संगत ढोला गाईआ। दुनिया वक्त दिसे मख़ौल दा, मुखीए गुरमुख पार लँघाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं डंका वजाउणा ओस ढोल दा, जो अनहद तों परे आपणी आवाज़ सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं धुर दे बणे साथी, सगला संग बणाईआ। पुरख अकाल साडी मन्नी आखी, बेनन्ती लेखे पाईआ। सुनेहड़े वाली पाती, गोबिन्द देणी जणाईआ। सुहञ्जणी होणी राती, भिन्नड़ी रैण मिले वड्याईआ। करे खेल कमलापाती, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, गुरमुख नौ बणाउणे भाटी, भट्टां वांग आपणा राग सुणाईआ। पंजां हथ्थ फड़ाउणी उह बाटी, जेहड़ा बाटा गोबिन्द आपणे विच गया छुपाईआ। जल उत्ते जगाउणी उह बाती, जिस नूं बेवतन समझ सके कोए ना राईआ। गोबिन्द दे अंगीठे वाली इक्क सौ इक्क नाल रखणी पाथी, भेव अगला दए जणाईआ। एह सेवा करे तत्तां वाले दी चाची, बसन्त कौर वड वड्याईआ। आंच लावे राम कांशी, कश्मीर दा पिछला नज़री आईआ। करे खेल पुरख अबिनाशी, पारब्रह्म प्रभ आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। पंज गुरमुख गेरू कपड़यां नाल बणाए वेदांती, विद्या दा भण्डारा आप जणाईआ। पंज धर्म दे बणाए पाठी, जो सब दे अग्गे मिल के नाअरा लाईआ। लेखा जाणे हरि साहिब कमलापाती, कामल मुर्शद नूर ख़ुदाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सानूं हुक्मे अंदर नवीं दस्सी जाए साखी, सुख़न पिछले वेख वखाईआ। जन भगतां रहिण ना देवे बाकी, बाकायदा पिछला मूल चुकाईआ। अठ्ठे पहर इक्को जेही कर प्रभाती, भावना आपणे नाल मिलाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, सचखण्ड दा सच्चा मिल गया साथी, जिस ने अस्व उपर पाउणी काठी, काठ गढ़्ह तों जगीर कौर दा जन्म देणा बदलाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण कुछ अग्गे दिसे घाटी, मंज़ल सोहणी दिती बणाईआ। सोहणी वण्ड होणी इलाकी, तन ख़ाकी रंग रंगाईआ। एह खेल दिसे इत्तफाकी, अग्गे समझ ना किसे समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण जन भगतो सारे मिल के ख़ुशीआं विच लँघाईए राती, जमाती हो के इक्को नाम ध्याईआ।
२२ पोह शहिनशाही सम्मत २ गुरबख्श सिँघ दे गृह जेठूवाल
गुर अवतार पैगम्बर कहिण असां अगली वस्त लैणी विच झुंगे, भगतां दे पिच्छो झोली डाहीआ। कुछ गोबिन्द दा लेखा नाल गुंगे, पुत्त सन्ता सिँघ दा नज़री आईआ। जिस दे साथी होणे इक्की मुंडे, इक्की साल तों वध्ध उमर ना कोए रखाईआ।
❋
❋
सब ने पगड़ीआं विच रुमाल होणे टुंगे, लड़ दो बाहर वधाईआ। इक्क इक्क फुल्ल गुलाब सब ने लैणे सुंघे, वेला वक्त चार समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं वस्त लैणी चंगी, चंगी तर्हां जणाईआ। इक्की गुरमुख हथियार पहनण जंगी, खण्डे कृपान हथ्थ उठाईआ। बुढ्ढा ओन्हां दा कोई ना बणे संगी, इक्की चाली दे अंदर नज़री आईआ। सब ने रखणे उत्ते कंधी, मोढ्ढयां उत्ते टिकाईआ। जैकारयां विच पाउणी भंडी, तूं ही तूं ही राग सुणाईआ। इक्की कदम ते जा के तलवार सब ने करनी नंगी, हथ्थ उपर लैणा उठाईआ। दुर्गा वेखे आपणी चण्डी, चण्डाल रहिण कोए ना पाईआ। गुरमुख पूजे कोई ना जंडी, जटा जूट ना कोए मुन्नाईआ। इक्क दूजे दे सारे बणन सन्बंधी, सगला संग रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवे माण वड्याईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं वेखणे सच्चे लाड़े, हरिजन बांके नज़री आईआ। जिन्हां दे मोढ्ढयां उत्ते होण कुहाढ़े, वण्ड सत्तां वाली गणाईआ। खुल्ल्हे छड्डे होण दाहड़े, साफ़ सुथरे आप बणाईआ। वट्ट मुच्छां नूं होण चाढ़े, अक्ख लाल रंग रंगाईआ। पुरख अकाल दे कढ्ढण हाढ़े, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। किसे नूं दु:ख ना लग्गे जाड़े, हवा पवन ना कोए ठराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणे हथ्थां नाल दबाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडा पूरा होवे हज्ज, हाजत अवर रहे ना राईआ। सत्तां बीबीआं कोल होण छज्ज, नवें नकोर नज़री आईआ। सत्तां दे हथ्थ विच होण पाणी दे जग, अमृत भर के ख़ुशी मनाईआ। सत्तां दा एह नाअरा होवे तूं ही रब्ब, पतिपरमेश्वर नज़री आईआ। सत्तां दा सोहणा होवे इक्को जेहा कद्द, वड्डा छोटा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मेला लए मिलाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं चाहुन्दे करना आदर, ख़ुशीआं सेव कमाईआ। सत्तां बीबीआं दे सिर ते ख़ाली होवे गागर, अमृत धुर दा लै के आईए चाँईं चाँईंआ। सत्तां कोल होवे उत्ते चिट्टी चादर, नेत्र थोड़्हे नज़री आईआ। सत्तां कोल लिख्या होवे प्रभू तेरे नाम दे सर्ब सौदागर, वणजारे गुरमुख नज़री आईआ। सत्तां दा लेखा चुक्के जेहड़ा कौल इकरार कीता नानक नाल बाबर, बन्धन बदीआं लईं छुडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण दईए सच्चे होके, हुक्म इक्क सुणाईआ। सत्तां गुरमुखां दे हथ्थ विच होवण टोके, तिक्खी धार बणाईआ। सत्त चढ़े होण उत्ते खोते, छंभ दा लेखा पिछला दए चुकाईआ। सत्तां ने फुलकारीआं पाईंआ होवण उत्ते झोटे, नथ्थां हथ्थां विच टिकाईआ। सत्तां कसे होण लंगोटे, नच्चण टप्पण कुद्दण चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल दे बणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सानूं
❋
❋
पिछली होर उडीक, लेखा दईए जणाईआ। सत्त बीबीआं लड़दीआं होण वांग शरीक, ताअने हौली हौली सुणाईआ। सत्तां मथ्थे विच ला के लाल लीक, सज्जे तों खब्बे लैण बणाईआ। सत्त ग्लासां विच पाणी पीण ला के झीक, इक्को वार देण मुकाईआ। सत्त सूई धागे नाल प्रभ दा नाम लिखणा ला के नीझ, सोहणा तन्द पवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं वेखीए ठीक, ठाकर दी बेपरवाहीआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सत्तां बीबीआं दे कसे होवण कमरकस्से, दुपट्टे लक्क नाल बंधाईआ। सत्तां दे कोल साढे तिन्न हथ्थ दे होवण रस्से, वध्ध घट्ट ना कोए जणाईआ। सत्त मठयाई दे लाउँदीआं आउण गफ्फ़े, ख़ुशीआं नाल खाईआ। सत्तां दी सोहँ सोहँ धार जपे, इक्को नाम ध्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सत्त वेखणे सूरे, भूरे मोढे उत्ते लटकाईआ। सत्तां दे खुल्ल्हे होवण जूड़े, वाल पिठ उत्ते लटकाईआ। सत्तां दे मथ्थे लाल होवण गूढ़्हे, सोहणा रंग चमकाईआ। सत्तां दे मस्तक होवे धूढ़े, मिट्टी ख़ाक सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल दए बणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सत्तां दे हथ्थीं होवण कड़े, सज्जे हथ्थ लगाईआ। सत्तां दे सत्त छापे होवण फड़े, कंडयां वाले कंध टिकाईआ। सत्तां दे हथ्थ लिख्त वाले नाम होवण फड़े, लाल शाही नाल रंगाईआ। सत्त इक्क दूजे नाल होवण जड़े, हथ्थकड़ी पग्गां वाली बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग दए रंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण वेखीए मार झाक, सोहणी ख़ुशी बणाईआ। सत्तां बीबीआं दे सिर ते होवे इक्क इक्क परात, ख़ाली मुख उपर रखाईआ। सत्तां दे हथ्थां विच होवे इक्क इक्क दात, लोहा लक्कड़ी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच होवे इक्क इक्क चाक, नाम लिखण दी ख़ुशी अंदर प्रगटाईआ। सत्तां दे हथ्थां विच होवे इक्क इक्क किताब, पढ़ पढ़ प्रभ दा ढोला गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल दए वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं वेखीए अग्गे आ के, आपणा पन्ध मुकाईआ। सत्त गुरमुख तक्कीए निक्के काके, उमर नौ साल तों वड्डी ना कोए बणाईआ। सत्तां दे वक्खरे होण इलाके, घराना इक्क ना कोए वखाईआ। सत्त सवेर तों भुक्खे रहिण फ़ाके, रसना अन्न ना कोए लगाईआ। सत्त ख़ुशीआं नाल चलाउण पटाके, आपणी ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा आपणा रंग रंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सत्तां बीबीआं बन्न्ही होवे धोती, साड़्ही जगत कहि के गाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच होवे इक्क इक्क रोटी, वड्डी छोटी ना कोए समझाईआ। सत्तां ने लाह के बांह उत्ते टंगी होवे कोटी, बटन पड़दे विच छुपाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच साढे तिन्न हथ्थ दी होवे सोटी, ज़िमीं नाल ठुकराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी
❋
❋
किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं गुरमुख वेखणे सत्ते, जो सत्तयां विच नज़री आईआ। हथ्थां विच होण ख़ाली नौ पाणी वाले बत्ते, दोहां कोल दो पंजां नाल पंज सोभा पाईआ। सत्तां ने सिरां ते चुक्के होण फट्टे, सोहणी वण्ड वण्डाईआ। सत्तां ने ख़ाली बोतलां विच्चों पुट्टे होण गट्टे, हथेलीआं उत्ते टिकाईआ। सत्तां ने फड़े होवण वट्टे, पत्थर हथ्थां विच दबाईआ। सत्तां दे खुल्ल्हे होवण छत्ते, बोदीआं वाले नाल मिलाईआ। सत्तां ने जैकारे बुलाणे फ़तहि, हुक्म धुर दरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, अजब खेल आप वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सत्तां बीबीआं दा रंगला होवे चूड़ा, सुहाग सब दा देणा बणाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच इक्क इक्क होवे मूढ़्हा, बैठण विच वड्याईआ। सत्तां दे उत्ते होवे दुपट्टा लाल रंग दा गूढ़्हा, दुर्गा वेख ख़ुशी मनाईआ। सत्तां दे कोल होवे इक्क इक्क निक्का जेहा कतूरा, रस्सी नाल बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी पूरी होवे तांघे, आसा ख़ुशी बणाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच होवण सांघे, सज्जे खब्बे हथ्थ उठाईआ। सत्तां दे कोल लंमे होवण ढांगे, दस फुट्ट तों घट्ट ना कोए लम्बाईआ। सत्तां ने जुत्तीआं नूं लाए होवण गांढे, नवें नकोर ना कोए पाईआ। सत्तां दे मूँह विच होण मूल ना दांदे, बुढ्ढड़े जगत सोभा पाईआ। सत्त बणे होवण पांधे, बग़लीं किताब कच्छां विच लटकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची वण्ड दे वण्डाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाल वेखीए तेरी मरजी, मज़ा वेखीए चाँईं चाँईंआ। सत्तां बीबीआं दे हथ्थ विच होवे इक्क इक्क कड़छी, कुच्छड़ बच्चा ना कोए उठाईआ। सत्तां दे हथ्थ विच होवे इक्क इक्क बरछी, बुरछा गर्दी देण मिटाईआ। सत्तां दे कोल होवे इक्क इक्क पर्ची, जिस उत्ते लिख्या होवे गोबिन्द तुूंही पिता माईआ। सत्तां ने ढाके चुक्की होवे चरखी, तकला सिध्धा नाल कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी आसा होवे पूरी, पूरे साहिब देणी कराईआ। इक्क मज्झ होवे विच बूरी, हरजीत सिँघ उस दे अग्गे सोभा पाईआ। सुलखण सिँघ सिर ते चुक्की होवे फूड़्ही, सफा सब दी बन्द कराईआ। सुरजीत कौर अग्गे पिच्छे आपणी कीती होवे जूड़ी, रिषीआं दा माण गवाईआ। वरयाम कौर छन्ना कुट्ट के चूरी, चूरमा प्रभ नूं देवे खवाईआ। भान सिँघ झाड़ू नाल करे मज़दूरी, साफ़ सुथरा थाँ बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण जेहड़े गुरमुख रैहन्दे बुध्घे, आसण चरण कँवल रखाईआ। उन्हां दे हथ्थ विच ख़ाली होवण कुज्जे, चप्पणी ढक्कण ना कोए टिकाईआ। दरबारा सिँघ कटोरा लै के दुद्धे, पहुंचे सहिज सुभाईआ। गुरू अवतार
❋
❋
पैगम्बर कहिण महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दीआं रमजां बुज्झे, गुज्झा रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखे लाए बाल जवान सारे बुढ्ढे, बुड़्हापे विच्चों आपा आप प्रगटाईआ।