१३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ पूरन सिँघ दे गृह रूपो वाल ज़िला हुश्यिार पुर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण बिन भगतां चले ना कोए चाल, दीन दुनी ना कोए समझाईआ। पुरख अकाल बिना मुरीदां पुछे किसे ना हाल, दर दरवेश ना रूप वटाईआ। झगड़ा मुके ना शाह कंगाल, इक्को रंग ना कोए समाईआ। साचे मन्दिर करे कोई ना भाल, तन माटी खोजण कोए ना पाईआ। तन वजूद वेखे ना कोए धर्मसाल, नव नौ पन्ध ना कोए मुकाईआ। घर स्वामी मिले ना किसे आण, महल अटल ना कोए रुशनाईआ। नाता तोड़े ना कूड़ जहान, जागरत जोत ना कोए रुशनाईआ। बिन भगतां कम्म ना आए श्री भगवान, साचे घर ना कोए वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरि सन्त सुहेले इक्क इकल्ला आपणे घर मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साची करे कोई ना भगती, बिना भगतां भगवन मिलण कोए ना आईआ। जगत खेल वेखी जुग जुग दी, जीवण दाता परदा ना कोए उठाईआ। तामस वेखी काम क्रोध लोभ मोह हँकार अग्नी अग्ग दी, अगला भेव ना कोए चुकाईआ। धुन सुणे ना कोए अगम्मी नद दी, अनरागी राग ना कोए अल्हाईआ। हदूद मुके ना जगत वासना जग दी, जागरत जोत करे ना कोए रुशनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण जो आत्मा परमात्मा नाल लग्गदी, लग मातर दा लेखा जाए चुकाईआ। सद ओसे धार वसदी, जिस विच्चों विष्न ब्रह्मा शिव सेव कमाईआ। वेखण खेल सदा प्रतख दी, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर इक्को होए सहाईआ। कलयुग अन्त घड़ी जिस दी जस दी, वेद पुराणां तों बाहर सिफ्त सालाहीआ। नाम ख़ुमारी देवे आपणे नाम मदि दी, मधुर धुन आपणा राग सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, हरिजन मन्दिर दए वड्याईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण बिन भगतां रखे कोई ना आस, मेला मिले ना बेपरवाहीआ। राह तक्के ना कोए पुरख अबिनाश, निज नेत्र नैण अक्ख ना कोए उठाईआ। साचा बणे कोई ना साथ, सगला संग ना कोए रखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा गावे कोई ना गाथ, चार जुग शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान दए गवाहीआ। निरगुण सरगुण धार बदले ना कोए समाज, समग्री सच ना कोए वरताईआ। अंदर वड़ के खोल्हे कोए ना राज़, ममता मोह ना कोए मिटाईआ। अगम्मी सुणाए कोई
❋
❋
ना नाद, अनहद नादी नाद वजाईआ। सोई सुरती किसे ना जावे जाग, आलस निंद्रा ना कोए मिटाईआ। बिन भगतां लोकमात मिटे ना किसे अन्धेरी रात, नूरी चन्द ना कोए चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन आपणे गृह वसाईआ। जन भगत कहिण गुर अवतार पैगम्बर सुणो मीत, धुर दी धार दईए जणाईआ। प्रभ दी किरपा नाल बदलीए रीत, हुक्मे अंदर सेव कमाईआ। इक्क दी प्रीती अंदर भुल्ल गया मन्दिर मसीत, मन्दिर मस्जिद मठ्ठ आस रही ना राईआ। सुण के अगम्मा गीत, गोबिन्द विच समाईआ। झगड़ा मुक गया हस्त कीट, ऊँच नीच डेरा ढाहीआ। मज़्हबां वाली दूर कीती लीक, लकीर फ़कीर ना कोए अख्वाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो तुसीं साडी करो तस्दीक, शहादत आपणी दयो भुगताईआ। पुरख अकाल नूं जा के दस्सो ठीक, ठाकर तेरे भगत तेरे विच समाईआ। जिन्हां दा इक्को कलमा नाम हदीस, इक्को नग़मा नाम सुणाईआ। सद बैठे रहिण अतीत, त्रैगुण भय ना कोए जणाईआ। पंज तत काया माटी कर के ठांडी सीत, अग्नी तत बुझाईआ। सदा इक्को रख के चीत, चेतन सुरती आप कराईआ। असीं वेख के ओन्हां दी नीत, ख़ुशीआं अंदर आपणी ख़ुशी बणाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल साडी पूरी कर वसीअत, पूरब लहिणा लेखा दे चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडा धुर दा नज़री आईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण बिन जन भगतां कोए ना खोल्हे भेव, राज़ गुफ़त शनीद ना कोए शनवाईआ। बिना भगतां तों पुरख अकाल नाम देवे किसे ना मुफ्त, भजन बन्दगीआं विच लाई लोकाईआ। सन्त सुहेला रहिण ना देवे कोई सुसत, सुत्तयां लए जगाईआ। नाम निधाना दे दरुस्त, दूर दुराडे मेल मिलाईआ। कूड़ विकार रहिण ना देवे कुष्ट, कंचन काया गढ़्ह सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी वस्त अमोल अमुल्ल अतुल आपणी आप वरताईआ।
१३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बिशन सिँघ, सेवा सिँघ दे गृह गुड़गाउँ
जन भगत कहिण प्रभ किरपा कीती आप, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर दया कमाईआ। स्वच्छ सरूपी दर्शन दिता साख्यात, निरवैर निराकार निरँकार निरगुण जोत कर रुशनाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म दस्सया पाठ, सोहँ ढोला शब्द विचोला इक्क उपजाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म जोड़ के धुर दा नात, दुई द्वैती शरअ शरायती लेखा रिहा चुकाईआ। होए सहाई अनाथां नाथ, दीनां नाथां दीन दयाल आपणे रंग रंगाईआ। साची मंज़ल चढ़ा के धुर दे घाट, पतण दवारा इक्को इक्क वखाईआ।
❋
❋
कलयुग कूड़ी क्रिया मेट रैण अन्धेरी रात, निरगुण साचा चन्द नूर करे रुशनाईआ। गुरमुख साचे सन्त जनां लेखे लावे पवण स्वास, दमां दम दामन आपणा लए फड़ाईआ। साढे तिन्न हथ्थ काया माटी अंदर पावे रास, सुरती शब्दी गोपी काहन रूप दरसाईआ। मुहब्बत विच महबूब मेहरवान पूरी करे आस, जगत निरासा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची करनी कार कमाईआ। जन भगत कहिण प्रभ पूरी कीती आस, आसा पुन्नी नज़री आईआ। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ टिल्ले पर्बत करना ना प्या तलाश, चार कुण्ट दहि दिशा उठ ना कोए धाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला घट भीतर काया मन्दिर अंदर गृह वस्या पास, परम पुरख परमात्म आत्म आपणा संग बणाईआ। धर्म दुआर एकँकार इक्क इकल्ला दे सच्चा विश्वास, विष्न ब्रह्मा शिव लेखा रिहा मुकाईआ। भेव अभेदा अछल अछेदा खोल्हे बिना कलम दवात, लेख अलेखा धुर दा आप बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन साचे सच दवारे आप मिलाईआ। जन भगत कहिण प्रभ मेहर करे मेहरवान, नज़रीआ अंदरों दए बदलाईआ। बिना भिूमका तों देवे आपणा धूढ़ी दान, बिन मस्तक लेखा लिखे कलम शाहीआ। सति दुआर एकँकार वखाए हक निशान, हकीकत लाशरीक आपणी आप समझाईआ। धुर संदेसे अंदर देवणहार फ़रमान, फुरनयां तों परे परा पसन्ती मद्धम बैखरी आपणी सेवा लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची कल आपणे हथ्थ रखाईआ। जन भगत कहिण प्रभ देवणहारा देवण योग, जुग चौकड़ी जिस दे हुक्मे अंदर सेव कमाईआ। जन भगत सुहेले कर के धुर संयोग, जन्म कर्म दे विछड़े जोड़ जुड़ाईआ। सच जैकारा दस्स अगम्मा सलोक, सुल्हकुल कुल मालक आपणा रंग रंगाईआ। भाग लगा के काया माटी चम्म दृष्टी अंदर पोश, सोच तों परे आपणी समझ दए समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म दस्स के धुर दी मौज, मजलस भगतां विच रखाईआ। भाग लगा के काया माटी साढे तिन्न हथ्थ मुनारे कोट, धुर दरबारा इक्को इक्क समझाईआ। कर प्रकाश नूर नुरानी निर्मल जोत, जोती जाता पुरख बिधाता वेखे थाउँ थाँईंआ। जन भगत सुहेले कहिण अबिनाशी करता करे गुरमुख साचे सन्त जनां दी खोज, खोजी हो के चोजी हो के चोला आपणा लए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ भगवान, नाम निधान देवे अगाध बोध, बोध बुद्धी आपणे रंग रंगाईआ।
❋
❋
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ हरबंस सिँघ दे गृह औजला ज़िला कपूरथला
गुर अवतार पैगम्बर कहिण जन भगत सुहेले थोड़्हे विच्चों खरब अरब, चार कुण्ट नज़री आईआ। जिन्हां दा पुरख अकाल एकँकार वण्डे दर्द, दीनां नाथ दर्द दु:ख भय भंजन आपणी दया कमाईआ। माया ममता मोह छुडा के लालच दरब, दग़ा दीन दुनी दा लेखा रिहा मुकाईआ। मन हँकार तोड़ के गरब, गर्भवास दा झगड़ा रिहा चुकाईआ। योद्धा सूरबीर मर्दाना बण के मर्द, मुदतां दे विछड़े जोड़ जुड़ाईआ। पूरब जन्म दी आसा मनसा बेनन्ती मन्न के अरज़, आजज़ अज़ीज़ आपणी गोद उठाईआ। जिन्हां छुरी हलाल करे कोई ना करद, लख चुरासी कत्लगाह विच्चों बाहर कढाहीआ। एका नाम संदेसा देवे गरज, ग़रूर दीन दुनी दए मुकाईआ। मानस जन्म मेहर विच होण ना देवे हर्ज, हिरदे अंदर वस के आपणा रंग रंगाईआ। कर खेल जगत असचरज, अचरज लीला आप वरताईआ। जुग चौकड़ी पिछली कढ्ढ के फ़रद, लेखे सब दे वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक्क वरताईआ।
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ रतन सिँघ हरनाम सिँघ दे गृह नूर पुर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण भगतां अंदर वेखी निर्मल बुध, बुध दी आसा पूर कराईआ। लेखे ला के कृष्न वाला युद्ध, झगड़ा दीन दुनी चुकाईआ। राम दी रमज़ जाणे कुछ, जो बनवासी हो के अन्तर अन्तर सुणाईआ। बल दी धारा रही कुद्द, बावन नाल लए अंगड़ाईआ। दुर्गा दस्स रही कुझ, इशारा पिछला याद कराईआ। मूसा चरणां विच्चों उठ, नेत्र नीर वहाईआ। ईसा कहे लेखा दे कुछ, कशमकश दिस्से जगत लोकाईआ। मुहम्मद कहे मेरी पूरी कर तुक, सदी चौधवीं वण्ड वण्डाईआ। नानक निरगुण कहे कलयुग धार वेख लुट्ट, तेरा नाम लुट्टे कूड़ लोकाईआ। गोबिन्द कहे मेरी आसा मनसा कर ख़ुश, निरगुण हो के वेख वखाईआ। लेख चुका जन भगत लाडले सुत, गुरमुख आपणे रंग रंगाईआ। सब दा अन्त अख़ीर पैंडा रिहा मुक्क, अग्गे हुक्म ना कोए वड्याईआ। सृष्ट सबाई मेट दु:ख, दुखियां दर्द वण्डाईआ। जन भगतां उजल कर मुख, मुखीए आपणे घर वसाईआ। परदा रहे ना ओहला लुक, लोक परलोक डंका दे सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हरि ठांडे तेरी सरनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरा वक्खरा वेख ज्ञान, अज्ञानता दिती मिटाईआ। धर्म दा वेख निशान, निशाने गए भुलाईआ। जोती नूर महान, रवि ससि शरमाईआ। कागद कलम ना देवे कोए ब्यान, आगमन तेरा समझ कोए ना पाईआ। तूं वाली दो जहान, निरगुण सरगुण दोहरी खेल प्रगटाईआ। तेरा
❋
❋
वक्खरा अक्खरां तों कलाम, कायनात कलमा समझ कोए ना पाईआं। कोटां विच्चों सन्त सुहेले तेरे ग़ुलाम, सेवक हो के सेव कमाईआ। असीं सारे होए बदनाम, बैठे मुख भवाईआ। कूड़ी क्रिया करनी दे करते कर कत्लेआम, कातिल मक्तूल आपणा रूप धराईआ। मन वासना सृष्ट सबाई करदे नीलाम, ख़रीददार गुर अवतार पैगम्बर तेरे दर ते बैठे सोभा पाईआ। बदल दे नज़ाम, नौबत आपणा नाम सुणाईआ। तेरे हथ्थ दो जहानां इंतज़ाम, हुक्म धुर दा इक्क मनाईआ। तेरा संदेसा नव सत्त होए परवान, परवाना आपणा दे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ।
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ भगवान सिँघ उड़मुड़ टांडा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरे भगतां वेखी अंदर प्रीत, बाहरों समझ किसे ना आईआ। तेरी धार सदा अतीत, त्रैगुण वण्ड ना कोए वण्डाईआ। तूं मालक सृष्ट सबाई जग जीत, जगजीवण दाता कहि के तेरा शुकर मनाईआ। तूं हुक्मरान जगदीश, जगदीशर दो जहान अख्वाईआ। लख चुरासी परखें नीत, नीतीवान नूर ख़ुदाईआ। कलयुग अन्त सतिजुग धारा बदल बीच, विचला परदा दे उठाईआ। जो गंढ्ढ रखी पीच, विष्न ब्रह्मा शिव तेरे हथ्थ फड़ाईआ। जिस दी चार जुग करदे रहे उडीक, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग अक्ख खुल्हाईआ। सो वेला वक्त वेख तारीख़, तवारीख़ जिस नूं सके ना कोए समझाईआ। सारे दर ते मंगदे भीख, भिक्खक हो के झोली डाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरे भगत वेखे अंदर दे खोजी, खोजत खोजत ध्यान लगाईआ। तूं मालक तक्कया चोजी, काया चोला रिहा सुहाईआ। तेरा झगड़ा नहीं जञ्ञू बोदी, टिक्का वण्ड ना कोए वण्डाईआ। चार वरन अठारां बरन रखीं गोदी, गोबिन्द हो के आपणी गोद उठाईआ। बिन गुरमुखां किसे ना दिती सोझी, सोच समझ विच रखी सर्ब लोकाईआ। तेरी याद करदे गए वेदी सोढी, नाअरा जैकारा तेरा नाम सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा भय भउ दिस्से लोक परलोकी, सलोक इक्को देणा सुणाईआ।
❋
❋
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ रेशम सिँघ दे गृह खहिरा मजा ज़िला जलन्धर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ आसा मनसा पूरी कर दे मंग, मांगत भिखारी दरवेश धुर दे ध्यान लगाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग बीत गए लँघ, बण बण नित नवित पाँधी राहीआ। सिफ्ती नाम ढोले गा गा लोकमात अगम्मी छन्द, अक्खर काग़ज़ शाही नाल जोड़ जुड़ाईआ। अगम्म अथाह बेपरवाह तेरा माण के गए अनन्द, निजानंद विच्चों परमानंद दिता वखाईआ। भेव खोल्हया ब्रह्म हँ, हमसाजण हो के आपणा घर वखाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर बेनज़ीर होए तंग, सगला संग दीन दुनी ना कोए बणाईआ। साडा अन्त अख़ीर बेनज़ीर ना होवे भंग, ब्रह्मण्ड खण्ड मिल के तेरा वास्ता पाईआ। निरगुण जोत अगम्म प्रकाश नूरी चाढ़ चन्द, सुकला किशना पक्ख वण्ड ना कोए वण्डाईआ। शब्द अनाद धुन ब्रह्माद जणा बिना बत्ती दन्द, रसना तों बाहर आपणा रस दे वखाईआ। करवट लै करनी दे करते बदल आपणी कंड, सनमुख हो के बिना मनुष मनुक्ख आपणा दरस वखाईआ। सच प्रीत ठांडे सीत तेरे नाल गई हंढ, बख्शंद हो के बख्शिश रहमत साडी झोली पाईआ। याद आई विष्न ब्रह्मा धार प्रेम वाली गंढ्ढ, निरगुण अंदर निरगुण सोभा पाईआ। निरवैर हो के सच मुहब्बत विच महबूब प्यारे रंग, धुर दे मालक आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, गुर अवतार पैगम्बर बैठे आस लगाईआ।
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ पूरन सिँघ मंडयाणी ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण धुर दे मालक वेख मंगीए की, कीमत पिछली ना कोए चुकाईआ। झगड़ा प्या साढे तिन्न हथ्थ माटी ख़ाकी सीं, साँवल सुंदर तेरा रूप नज़र किसे ना आईआ। अमृत धार निजर रस बरखे ना कोए अगम्मा मींह, जगत प्यास तृष्ना तृप्त ना कोए कराईआ। निर्मल करे ना कोए जीआ जी, जीवत जीवण मृत्य तों पहलों मिरतक नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साचा हुक्म इक्क सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण, साडा होया मांगत वेला, जुग चौकड़ी आसा मनसा लहिणा पूर कराईआ। जोत शब्द धार गुरू गुर चेला, चेला गुर एका रंग समाईआ। समरथ स्वामी अन्तरजामी नज़र आ धुर सुहेला, धर्म दुआर एकँकार इक्को इक्क प्रगटाईआ। जुग चौकड़ी सद वस्या रिहों नवेला, चुरासी अंदर वड़ के, मन्दिर चढ़ के आपणा नूर जोत छुपाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरी धार कुदरत दे यार आए फड़ के, वाहिद लाशरीक तेरा ढोला गाईआ। तत वजूद माटी
❋
❋
ख़ाक छड्ड के जीवत होए मर के, जीवण तेरी झोली पाईआ। धुरदरगाही बेपरवाही खोल्ह भेव आपणे घर दे, घराना गृह मन्दिर निज दुआर एकँकार आपणा इक्क प्रगटाईआ। जो कलयुग अन्त अख़ीर बेनज़ीर भगत सुहेले तेरा सोहला पढ़दे, नाम निधान नौजवान मर्द मर्दान तेरा राग अल्हाईआ। सीस जगदीस तेरे चरण कँवलां धरदे, धरनी धरत धवल उपर तेरी आस रखाईआ। ओन्हां दे कारज आत्म परमात्म परमात्म आत्म मिल के कर दे, कदीम दे मालक कुदरत दे ख़ालक ख़लक दे सालस ज़ामन हो के वेख वखाईआ। दो जहान ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर ज़िमीं असमान रवि ससि सूर्या चन्द तैथों डरदे, लोक परलोक सलोक सिर सके ना कोए उठाईआ। श्री भगवान जीव जहान नाम निधान नवां घाड़त घड़ दे, घड़्हन भन्न्हणहार समरथ महिमा अकथ दे के वथ, वास्ता आपणे नाल रखाईआ। तेरे खेल वेखीए आदि जुगादी निहकलंक नरायण नर दे, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक्क उपजाईआ।
१४ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ राज कौर दे गृह जलौद ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण जुग चौकड़ी तेरा जप जप थक्के जाप, अक्खां अक्खरां नाल मिलाईआ। तैनूं दस्सदे आए पवित्त पाक, पतितां पुनीत बणाईआ। शब्द अगम्मी मारदे आए आवाज़, बिन रागां नादां शब्द राग अल्हाईआ। मेहरवान मेहर नज़र कर वेख अन्धेरी रात, कलयुग काली धार चारों कुण्ट अन्धेरा छाईआ। चार वरन अठारां बरन चार कुण्ट दहि दिशा साची दिसे ना कोए जमात, सच मिलाप साचे घर ना कोए रखाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले जन भगतां वस्त अमोलक कर अनायत, गुफ़त शनीद आपणी आप टिकाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप धुर दा हुक्म कर हदायत, हदीस कलमा अबलीसां दे समझाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर साडी पूरी होई शरायत, शरअ शरीअत तेरी झोली पाईआ। तेरा नूर नज़र आए एकँकार इक्को वाहिद, वाहिद कलमा नग़मा नाम निधान देणा दृढ़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरा होया अहिद, अहिदनामा श्री भगवाना नौजवाना मर्द मर्दाना मेहरवाना तेरे अग्गे टिकाईआ। तेरा हुक्म बदल देवे तरीका कानून कवाइद, काइदा बाकायदा अलैहदा आपणे हुक्म विच समाईआ। वक्त समां अग्गे होर ना होवे ज़ाइद, ज़ाहद मशाहद धुर दा हुक्म देणा वरताईआ। पुरख अकाले दीन दयाले जुग चौकड़ी अन्त अख़ीर कढ्ढ नताइज, अदल अदालत आपणी इक्क लगाईआ। लख चुरासी जीव जंत किसे नाल करीं ना कोई रयायत, बेअसूली अंदर करीं ना कुछ अनायत, असल विच
❋
❋
आपणा वसल यार देणा कराईआ। गुर अवतार पैगम्बर सचखण्ड दुआर एकँकार परवरदिगार सांझे यार तेरी मंगदे हमायत, हमसाजण वड्ड राज राजन शाहो भूप शहिनशाह तेरी ओट तकाईआ। तेरा भगत सुहेला गुरमुख गुरसिख सन्त साजण रहे ना कोई नालायक, नालिश विच आतश जगत ना कोए जलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, गुर अवतार पैगम्बर दर ठांडे सीस निवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण लहिणा देणा मुका दे सब दा मूल, अमुल्ल मुल्ल कीमत आपे पाईआ। तेरा हुक्म कोई ना जावे भूल, अभुल्ल भुलयां देणा समझाईआ। सतिजुग साचा मार्ग इक्को दस्स असूल, असल विच तेरी नसल आत्म नूर नज़री आईआ। तेरा नाम संदेसा हुक्म इक्क माअकूल, सिर सके ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग अन्त लहिणा देणा झगड़ा मुकाउणा कातिल मक्तूल, फ़ज़ूल वक्त ना कोए गवाईआ। · जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा
वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित गुर अवतार पैगम्बर निरगुण धार तेरा करदे हित, तूं ठाकर स्वामी एथे ओथे दो जहानां पित, जन भगतां अंदर प्रेम धार एकँकार शब्दी लाउणी खिच्च, निरगुण धार काया माटी मन्दिर वड़ना विच, विचला भेव वड देवी देव बिन सेव गुरमुखां लेखे देणा लाईआ।
१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ हँस राज दे गृह मकेरीआं ज़िला हुश्यिार पुर
शब्द कहे मैं तेरा सुत दुलार, आदी नादी इक्क अख्वाईआ। थिर घर मेरा दवार, सचखण्ड तेरा दर्शन पाईआ। विष्न कहे मेरी विश्व धार, धुर दी सेवा नज़री आईआ। ब्रह्मा कहे मेरा ब्रह्म पसार, तेरा जोत नूर रुशनाईआ। शंकर कहे मैं खेल खेलां धूआँधार, सँघार करां लोकाईआ। त्रैगुण कहे मैं बख्शीश रहमत विच करां प्यार, प्रीतम तेरी आस रखाईआ। पंज तत कहिण तेरे हुक्म दा आकार, अकल कलधारी तेरा खेल धुरदरगाहीआ। प्रकृती कहे मैं वेखां वेखणहार, तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ। निरअक्खर कहे मेरे उत्ते कीता उपकार, अगम्मी आवाज़ जणाईआ। बख्शीश कर अगम्म अपार, अपरम्पर दिती वड्याईआ। समां कहे जावां बलिहार, जुग चौकड़ी मेरा अंग बदलाईआ। विद्या कहे तेरा आधार, वेदां नाल सालाहीआ। सरगुण कहे तेरा जोत नूर उज्यार, अन्ध अन्धेरा अन्ध ना कोए वखाईआ। पुरख अकाल कहे पृथ्मी आकाश मेरा संसार, जल थल बूँद स्वांती चरण धूढ़ी छार, शहिनशाह आपणी इक्क प्रगटाईआ। धरनी धरत धवल दे आधार, हुक्मे अंदर हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची खेल आप समझाईआ।
❋
❋
शब्द कहे मैं तेरा नाद, अनादी इक्क अख्वाईआ। विष्न कहे मैं तेरी याद, हर घट सेव कमाईआ। ब्रह्मा कहे मैं तेरा राज़, जलवा नूर अख्वाईआ। शंकर कहे मैं तेरा साध, साधना करां जगत लोकाईआ। त्रैगुण कहे मैं तेरी दाद, दाअवे नाल मंग मंगाईआ। पंज तत कहिण असीं काया खेड़ा करीए आबाद, सोहणी बणत बणाईआ। प्रकृती कहे मेरे बिना बणे ना कोए स्वाद, रसना रस ना कोए जणाईआ। निरअक्खर कहे मेरे बिना आए ना कोए आवाज़, जगत बणत ना कोए बणाईआ। विद्या कहे मैं साची साजणा लई साज, सज्जण मिल्या बेपरवाहीआ। सरगुण कहे मेरा निरगुण देवणहारा दात, दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मे अंदर खेले खेल तमाश, पुरख अकाल एका नूर इलाहीआ।
१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ मुलख राज दे गृह मकेरीआं ज़िला हुश्यिार पुर
शब्द कहे मैं आदी सुत, जागत सोवत रूप ना कोए वटाईआ। विष्न कहे मैं धार अबिनाशी अचुत, चात्रक हो के इक्को आस रखाईआ। ब्रह्मा कहे मैं हुक्मे अंदर सृष्टी करां उत्पत, चारे खाणी सोभा पाईआ। शंकर कहे मैं रहिण ना देवां कोई दु:ख, काया माटी तन वजूद करां सफ़ाईआ। त्रैगुण माया कहे मैं किसे दवारे कदे ना जावां मुक, प्रधान हो के भज्जां वाहो दाहीआ। पंज तत कहिण बिन साडे बणे कोई ना बुत्त, तन सरीर ना कोए रखाईआ। प्रकृती कहे मेरे नाल सब कुछ, पंझी मिल के वज्जे वधाईआ। धुर आवाज़ कहे प्रभ दा पैंडा कदे ना जावे मुक, अन्त कहिण कोए ना पाईआ। निरगुण सरगुण धार आपे उठ, अकल कल आपणी कार कमाईआ। खेल अंदर खेले खेल सब कुछ, भेव अभेदा आपणे विच लुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा रंग आप चढ़ाईआ। शब्द सुत कहे मैं एकँकार दा इक्क दुलारा, दूल्हा धुर दा नज़री आईआ। विष्न कहे मैं विश्व करां प्यारा, वास्तक आपणा आप सेव लगाईआ। ब्रह्मा कहे मैं वेख ब्रह्म पसारा, पारब्रह्म निउँ निउँ लागां पाईंआ। शंकर कहे मैं लहिणा देणा चुका विच संसारा, संसारी भण्डारी आपणे नाल मिलाईआ। त्रैगुण कहे मेरा सुहावा सदा रहे दिहाढ़ा, दिवहाढ़ी सौ सौ वार पुरख अकाल मनाईआ। पंज तत कहे मेरा लग्गे एह अखाड़ा, तन माटी ख़ाक वजूद मन दयां नचाईआ। प्रकृती कहे मेरा लेखा नौ दवारा, वासना विच आसां दयां मिलाईआ। मेरे हुक्म दा होर नज़ारा, काम क्रोध लोभ मोह हँकार उपाईआ। मेरे प्रेम दा इक्क इशारा, आसा मनसा हिँसा विच वेखां जगत लोकाईआ। बुद्धी तों परे खेल अपारा, अपरम्पर स्वामी दिता समझाईआ। निरअक्खर धारों जिस वेले सुणां जैकारा, मूरछा हो के आपणा आप मिटाईआ। एह लेखा लिखण तों बाहरा, जुग चौकड़ी सक्या
❋
❋
ना कोए प्रगटाईआ। खोजदे गए गुर अवतारा, पैगम्बर आपणी अक्ख प्रतख खुल्हाईआ। कागद कलम शाही नाल दे के गए इशारा, शरअ विच शरीअत आपणी बन्द कराईआ। विद्या दा लेख अक्खरां दवारा, बुद्धी दा माण नेकी बदी खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी धुर दा करता आपणे हथ्थ रखाईआ।
१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ प्रेम दयाल दे गृह मेरठ
शब्द सुत कहे मैं धुर दा दूल्हा, आदि जुगादी एक ल्या उपजाईआ। विष्न कहे मैं हुक्मे अंदर कदे ना भूला, अभुल हो के सेव कमाईआ। ब्रह्मा कहे ब्रह्म धार मेरा मूला, मूल मंत्र मिल्या धुर दा नाम जो धुरदरगाही दिता दृढ़ाईआ। शंकर कहे मेरे कोल शरअ दी त्रिसूला, त्रैभवन धनी आपणी दात मेरी झोली पाईआ। त्रैगुण कहे मेरा गुंचा सोहणा फूला, पत्त पंखड़ी नज़र किसे ना आईआ। पंज तत कहिण मेरा आदि आपणा इक्क असूला, असल नसल दिती जणाईआ। प्रकृती कहे मेरा रंग वेखे कन्त कन्तूहला, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। जिस दा हुक्म इक्क माअकूला, मुकंमल आपणी कार कमाईआ। निरअक्खर धारों सच प्रेम दा देवे झूला, झलक आपणी दए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच संदेश नर नरेश एकँकार इक्को इक्क समझाईआ। शब्द सुत कहे मैं सति सतिवाद, सति धारा विच समाईआ। विष्न कहे मैं सेवा करां आदि, आदि जुगादि जुग चौकड़ी हुक्मे सीस निवाईआ। ब्रह्मा कहे मेरा नूर प्रकाश, ब्रह्म ब्रह्माद पारब्रह्म दिती माण वड्याईआ। शंकर कहे मेरे तों परे नहीं कोई जलाद, जो घड़या भन्न वखाईआ। त्रैगुण कहे मेरे बिना पंज तत कदे ना होण आबाद, खेड़ा घर ना कोए सुहाईआ। निरअक्खर धार कहे मेरे बिन खोल्हे कोई ना राज़, अगम्म आवाज़ ना कोए प्रगटाईआ। विद्या कहे मेरे बिना करे ना कोए सवाल जवाब, लिख्त पढ़त बिना शहादत अवर ना कोए भुगताईआ। पुरख अकाल कहे मैं सब नूं देवणहारा दात, दाता दानी धुर दा इक्क अख्वाईआ। सारे मेरा निक्का जेहा समाज, समाज विच्चों खोल्ह के राज़, गुर अवतार पैगम्बर लवां प्रगटाईआ। जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण देवां दात, दानी हो के आप वरताईआ। कलयुग अन्त अख़ीरी सारे वेखो हुक्मे अंदर पई रैण अन्धेरी रात, रुतड़ी रुत्त ना कोए बदलाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बिन अक्खां लवो झाक, माया तत मन मति बुध पई लड़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बर वेखो साख्यात, साहिब सुल्ताना इक्क समझाईआ। विद्या दा लेखा लिख्या कलम दवात, कलयुग अन्तिम कम्म किसे ना आईआ। करे खेल पुरख अबिनाश, इक्क इकल्ला एकँकारा आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा
❋
❋
कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हुक्मे अंदर हुक्म कर राइज, राजन राज आपणा हुक्म वरताईआ।
१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ निरँजण सिँघ दे गृह अजितवाल ज़िला फ़िरोज़पुर
सुत शब्द कहे मैं धुर दा संगी, मांगत इक्को दर दा नज़री आईआ। विष्नूं कहे मेरा भण्डारा मिल्या वस्त अनमंगी, पुरख अकाल दिता वरताईआ। ब्रह्मा कहे मेरी ब्रह्म धार विच वरभण्डी, सृष्टी दा सरूप नज़री आईआ। शंकर कहे मैं जीवण ढाह लवां कन्ढ्ढी, थिर रहिण कोए ना पाईआ। त्रैगुण कहे मैं पावां जगत फंदी, तन्द सके ना कोए कटाईआ। पंज तत कहिण साडा अगम्मा ख़ानाबन्दी, बांदी होवे जगत लोकाईआ। प्रकृती कहे मैं सब तों चंगी, बिन मेरे चले ना कोए चतुराईआ। निरअक्खर धार कहे मेरी धार धुर सुगंधी, सति सरूप विच्चों प्रगटाईआ। सरगुण कहे इक्को हुक्म दी वेख पाबन्दी, आप आपणा भेंट कराईआ। पुरख अकाल कहे मेरी आदि जुगादी खेल जुग चौकड़ी डण्डी, मार्ग इक्को इक्क प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग आप चढ़ाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरा आदि अनादी एका रंग, रंगत सके ना कोए बदलाईआ। धुर दवारयों मंगी मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। पुरख अकाल बण बख्शंद, रहमत आपणी दिती कमाईआ। परमात्म आत्म बख्श के सोहँ धार छन्द, साचा मेला ल्या मिलाईआ। सुरती शब्दी पा के गंढ्ढ, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। निरवैर हो देवे ना कंड, करवट आपणी ना कोए बदलाईआ। सदा सुहेला हो के संग, आपणा साथ वखाईआ। सच प्रेम दा दे के अनन्द, अनन्द आपणे विच्चों प्रगटाईआ। सच नूर दा चाढ़ के चन्द, चन्द चांदनी अक्ख बदलाईआ। सच दवारा एकँकारा लँघ, गृह आसण सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। शब्द सुत कहे मैं आदि जुगादी सतिगुर सच्चा, दूजा नज़र कोए ना आईआ। मेरा पुरख अकाल नाल कौल पक्का, कच्ची गंढ्ढ ना कोए पवाईआ। एथे ओथे दो जहानां लोकमात ब्रह्मण्ड खण्ड सच्चा, कूड़ी क्रिया परे हटाईआ। मैं भाग लगावां जन भगतां काया माटी कच्चा, कंचन गढ़्ह दयां सुहाईआ। किसे हथ्थ ना आवां मन्दिर मसीत मदीना मक्का, गुरदवारे वेखण कोए ना पाईआ। मेरा खेल अगम्म अथाह बेपरवाह रखाया हका, हकीकत आपणे विच्चों समझाईआ। मैं निरगुण धार जोत निरँकार नाल कर के मता, मति मतांतर जगत दयां चुकाईआ। मेरा किसे नूं समझ ना आवे पता, पतिपरमेश्वर सच सिँघासण उपर आप टिकाईआ। जिस दे चार जुग शास्त्र वेद पुराण जगत ज्ञान
❋
❋
करदे कथा, कथन तों बाहर कथ सके कोए ना राईआ। गुर अवतार पैगम्बर सेवा करदे यथार्थ यथा, यदप आपणा आप भेंट चढ़ाईआ। कलम शाही अक्खर काग़ज़ मिल के मेरी करदे कथा, कथनी नाल अकथ कहाणी सके ना कोए समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म इक्क वरताईआ। धुर शब्द कहे मैं धुर दा धर्म, वरन बरन वण्ड ना कोए वण्डाईआ। निहकर्मी धार जगत वासना नहीं कोई कर्म, कांडां दा हिस्सा ना कोए बणाईआ। मेरा इक्को परम पुरख नाल प्रन, परमात्म आत्म देणा मिलाईआ। दीन दुनी दे मालक ख़ालक प्रितपालक तेरे तकणे चरण, चरणोदक आपणे मुख चुआईआ। तूं ख़ालक ख़लक दा मालक करनी करन, कुदरत दा करता नज़री आईआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरा सोहँ ढोला पढ़न, जो अन्तर आत्म परमात्म मेला रिहा मिलाईआ। बिन पौड़ी डण्डे मंज़ल साची चढ़न, बिन भजन बन्दगी दर्शन दे के आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा हुक्म इक्क वरताईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरी आदि जुगादि जुग चौकड़ी बदलदी जाए पूजा, पूजस पूजस समझ किसे ना आईआ। मेरे अन्तर दुतीआ भाउ नहीं कोई दूजा, वेस अनेका रूप वटाईआ। धुर दा फ़रमान शब्द अगम्म नाम निधान दस्सां गूझा, अनुभव आपणा परदा आप चुकाईआ। सच दवारा एकँकारा हरि निरँकारा जन भगत विरले सूझा, जिस अन्तर निरंतर आपणा परदा दिता उठाईआ। रसना रस दस्स ना सके ज्यों रस गूंगा, अनरस आपणी धार आपणे विच्चों प्रगटाईआ। मेरा रूप रंग रेख नज़र ना आए जगत ढूंडा, ढूंड ढूंड थक्की सर्ब लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, लेखा जाणे बुत्त रूह दा, मसीह दा मालक वसीअ हो के आपणी कार कमाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरी समझे ना कोए कालम, हिस्सा नज़र किसे ना आईआ। जुग चौकड़ी बहु विद्या वाले आलम, इलम नाल आपणा अमल बणाईआ। प्रेम प्रीती मुहब्बत विच दस्स के गए बालम, बाली बुध समझ किसे ना आईआ। जुग चौकड़ी वेस अनेका मेरी वक्खरी चालन, चार जुग दी धारा, आपणे विच छुपाईआ। मेरा खेल सदा निरालम, निराकार हो के आपणी कार कमाईआ। गुर अवतार पैगम्बर सूफ़ी सन्त फ़कीर सजदयां विच मुर्शद मन्न के मैनूं भालण, मुरीद हो के मुर्दा रूप बणाईआ। मेरा लेखा लहिणा देणा दो जहानन, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर ज़िमीं असमान हुक्मे अंदर फिराईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी कोटां विच्चों जन भगतां अन्तर देवां चानण, जोती जाता पुरख बिधाता, मिल के आपणा नूर करां रुशनाईआ। निरगुण धार सरगुण फड़ावां दामन, दामनगीर हो के दमां दा लेखा दयां मुकाईआ। झगड़ा मुकावे हो के पतित पावन, पुनीत पवित्त पतित दए कराईआ। जिस नूं जुग चौकड़ी गुर अवतार पैगम्बर सिफ्तां
❋
❋
रागां नादां कलमयां विच गावण, नग़म्यां विच नाम निधान शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ब्रहिमण्ड खण्ड जिस नूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी सदा सीस झुकावण, लोक परलोक बैठे ध्यान लगाईआ।