पुस्तकालयभाग २०

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ प्रेमी देवी दे गृह झण्डे कैंप जम्मू

शब्द कहे मेरा लेख अगम्मी लिख्या, अक्खरां वाला रूप ना कोए वखाईआ। जित्थों गुर अवतार पैग़म्बरां मिलदी सिख्या, धुर अगम्मी आवाज़ सुणाईआ। सच भण्डारा देवां भिच्छया, वस्त अमोलक इक्क वरताईआ। नेत्र नैण किसे ना वेख्या, लोचण अक्ख दरस कोए ना पाईआ। भेव रख सदा अनडिठया, अनडिठड़ी कार कमाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान अञ्जील कुरान खाणी बाणी दे के चिठ्ठीआं, संदेसे लोकमात जगत जुगत समझाईआ। भेव रखावां वड्डयां निक्कयां, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा रंग आप रंगाईआ। शब्द सतिगुर कहे मेरा कोई ना जाणे ओहला, परदा सके ना कोए उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर भाग लगावां काया माटी चोला, सृष्टी अंदर दृष्टी दयां बदलाईआ। बिन रसना जेहवा बत्ती दन्द सुणावां अगम्म सोहला, सो स्वामी हो के अन्तर आत्म परदा लाहीआ। इक्क इकेला संगी बहु रंगी हो के वसां कोला, नेरन नेरा आपणा पन्ध मुकाईआ। नव नौ चार पिच्छो पुरख अकाल दीन दयाल नाल मिल के ““सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै”” सुणावां ढोला, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग हथ्थ किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म आप वरताईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरा धुर दा इक्क जैकार, जै जै कार गुर अवतार पैगम्बर रहे गाईआ। मेरा आदि जुगादी इक्क दवार, गुर अवतार पैगम्बर दर दर आपणी अलख जगाईआ। मेरा इक्क इकल्ला सच मनार, गुर अवतार पैगम्बर जुग चौकड़ी तन माटी ख़ाक हंढाहीआ। सतिगुर शब्द कहे मेरा लख चुरासी इक्क दीदार, गुर अवतार पैगम्बर इष्ट देव सिफ्तां वाले ढोलयां विच अल्हाईआ। शब्दी धार कहे मेरा लेखा अगम्म अपार, अलख अगोचर देवणहार वड्याईआ। गुर अवतार पैगम्बर सजदयां विच करदे निमस्कार, नमस्ते विच डण्डावत डण्डावत विच आपणा आप भेंट चढ़ाईआ। मैं कुदरत दा मालक ख़लक दा ख़ालक मेरा यार, ज़ाहर ज़हूर आपणा खेल वखाईआ। जुग चौकड़ी नित नवित हुक्मे नाल बदल देवे संसार, संसारी भण्डारी सँघारी सारे सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच संदेसा इक्क

❋

❋

दृढ़ाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं देवणहारा दान, दाता दानी इक्क अख्वाईआ। गुर अवतार पैगम्बर झोलीआं अग्गे डाहण, ख़ाली भण्डारे लैण भराईआ। मैं बणया रहवां काहनां दा काहन, बंसरी वाले काहन सारे सीस निवाईआ। सब घट वस्या राम, राम न्यारा मेरी धार धार विच्चों प्रगटाईआ। मेरा रूप अगम्मा मेरा लेखा घनईया शाम, साँवल सुंदर मेरा हुक्मी वेस वटाईआ। हुक्मे अंदर हुक्म करे इंतज़ाम, बदनाम वेखे जगत लोकाईआ। शरअ दा कलाम कलमयां दा अमाम, कायनात दा मालक दाता धुरदरगाहीआ। सति दा इस्लाम सच दा पैग़ाम, पैगम्बरां रसूलां नबीआं नाइब हो के करां सिखलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ भगवान, आदि जुगादी दरगाह साची सचखण्ड दवारे इक्क निशान, निशाने अंदर आपणा नाउं शब्द सतिगुर रूप प्रगटाईआ।

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ अमरजीत कौर जगजीत सिँघ सरमैल सिँघ सलीम पुर ज़िला हुश्यिार पुर

सतिगुर शब्द कहे कोटन कोटि खोजी बणे हिसाबी, मेरा भेव किसे ना आईआ। मेरी तक्क के मंज़ल महिराबी, महबूब मन्न के सीस निवाईआ। हुक्मे अंदर गुर अवतार पैगम्बर बणे रहे इनकलाबी, फ़रमांबरदार हो के सेव कमाईआ। दीन दुनी दी आपणे हुक्मे अंदर रख के बाज़ी, बाज़ीगर हो के दो जहान डंक वजाईआ। आसा मनसा जगत धार बणा समाजी, समां समें नाल टकराईआ। जुग चौकड़ी नित नवित साची वस्त बिन भगत किसे ना लाधी, लभ्भ लभ्भ थक्के सर्ब लोकाईआ। मैं आदि जुगादि नित नवित ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल निरगुण सरगुण बणया रहां पाँधी, बिन कदम कदीम दा पैंडा आप मुकाईआ। मेरी धार एकँकार नाल बांधी, बन्दना विच्चों बन्दना गुर अवतार पैगम्बरां दयां जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दवारा इक्क समझाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरी खोज किसे ना आवे हथ्थ, खोजत खोजत जुग चौकड़ी गए विहाईआ। मेरी महिमा जाणे ना कोए अकथ, शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान अञ्जील कुरान खाणी बाणी गुर अवतार पैगम्बर इशारे नाल समझाईआ। जगत विद्या गा ना सके जस, कलम शाही लेख ना कोए प्रगटाईआ। मेहरवान हो के जिस देवां आपणा रस, रस्ते दा रहिबर हो के अन्तर अक्ख खुल्हाईआ। तिस दा मेला होवे जगत क्रिया तों बाहर झब, जब आपणा रंग रंगाईआ। आसा मनसा लहिणा देणा लेखा पूर करां हब्ब, हुब्बे वतन दा यार महबूब इक्को नज़री आईआ। सच दुआर कदे ना करां अलग्ग, वक्खरा घर ना कोए बणाईआ। जन भगतां काया मन्दिर अंदर चढ़ के तूं मेरा मैं तेरा सुणावां छद, ढोला इक्को इक्क प्रगटाईआ। जगत विकारा कूड़ हँकारा

❋

❋

करां बध, बन्दना विच बन्दगी इक्को इक्क उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, देवणहारा धुर दा वर, धुर दा भेव आप खुल्हाईआ। सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बर आदि जुगादी मंगते, मांगत हो के झोली डाहीआ। सच प्रीती अंदर सरगुण धार आपणा रंगदे, निरगुण निराकार वेख के ख़ुशी बणाईआ। कर प्रकाश अगम्मी चन्द दे, सूर्या चन्द दा लेखा देणा मुकाईआ। ढोले गा सोहँ छन्द दे, संसारी नाम सिफ्तां विच वड्याईआ। रस माण अगम्मी सेज पलँघ दे, बिन पावा चूल सच सिँघसण सोभा पाईआ। झगड़े मुका के कूड़ कुड़यारे मन दे, मनसा मोह विकार हँकार जगत नाता कूड़ तुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर घर साचे भेव खुल्हाईआ। सतिगुर शब्द कहे मेरा लेखा उच्च महिराबी, महबूब मिल के वज्जे वधाईआ। मेरा परम पुरख दा इक्क आदाबी, अदब नाल गुर अवतार पैगम्बर दयां समझाईआ। जुग चौकड़ी नित नवित बदल दयां शताबी, शायरां वाली शरअ दयां उलटाईआ। लेखा रख के परे हकीकी ते मिजाजी, मजार तों परे मज़ा आपणा दयां चखाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग पिच्छो जन भगतां आपणे मिलण दी सिध्धी देवां आज़ादी, मेहर नज़र नाल मेहर विच समाईआ। तन वजूद माटी ख़ाकी होण ना दयां बरबादी, उजड़ा खेड़ा नेड़न नेड़ा हो के आपे वेख वखाईआ। गुरमखां अंदर धार रख के सादी, साधना साची दयां जणाईआ। जिन्हां दा मेला आदि जुगादि जुग चौकड़ी मेरा आदी, आदम हवा जिस नूं सीस निवाईआ। कुछ लहिणा देणा पिछला लेखे विच रिहा जिस वेले मुहम्मद दी होई शादी, वक्त सुहञ्जणा आपणा रंग रंगाईआ। इक्क गावण वाला ढाडी, राग आपणा रिहा सुणाईआ। तेरा कोई चंगा नहीं जापदा जांञी, लाड़े तेरा लाड़ा दए गवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी कार कमाईआ। सतिगुर शब्द कहे एह खेल अपारा, तीस बत्तीस सके कोए ना गाईआ। कुरान शरीफ़ विच इशारा, ब्यान देवे तेईवां सपारा, शपरो सीला नज़री आईआ। खेल होया अपारा, वेखण वाला नज़ारा, मुहम्मद दा इशारा, महबूब वल ध्यान लगाईआ। कुदरत दा अखाड़ा, फ़ुरसत दा दिहाढ़ा, उल्फ़त दा वाड़ा, मंगण आया चाँईं चाँईंआ। लक्कड़हारा जिस दे मोढे उत्ते उत्ते कुहाढ़ा, मस्तक खिड़ी होई गुलज़ारा, महक प्रेम प्रीती विच्चों प्रगटाईआ। उस दा साथी सज्जण जो रंगदार ललारा, इक्की साल उमर कुँवारा, रफ़ीक नाम लै के सारे गाईआ। ओस दे अन्तर आई विचारा, मुहम्मद दे सिर ते बन्न्हां दस्तारा, मेरा अग्गे वधे प्यारा, रंग अक्खां विच छुपाईआ। किरपा करी परवरदिगारा, फ़ुरना दिता धुर दरबारा, वेख नूर जोत इशारा, अजे बण ना वणजारा, तेरा लेखा होर उधारा, जन्म लैणा दूजी वारा, प्रगट होवें विच संसारा, अमाम अमामां होवे सिक्दारा,

❋

❋

कल कल्की लै अवतारा, जिस दा मुहम्मद नूं सहारा, उह तेरा लेखे लाए वाड़ा, रंग चाढ़ अपर अपारा, हुक्म आपणा इक्क वरताईआ। सो लहिणा देणा देवे विच संसारा, निरगुण जोत नूर उज्यारा, भेव खुल्हाए धुर दरबारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचे दर लेख मुकाईआ। मुहम्मद अंदर आई याद, महबूब दिता सुणाईआ। मैं सुणी अगम्मी आवाज़, राज़ दयां खुल्हाईआ। बिन कलमिउं पढ़ नमाज़, सजदा दिता कराईआ। परवरदिगार खोल्ही जाग, सदी चौधवीं दिती वखाईआ। जिस दे उत्ते तेरा नाज़, उह खेल करे आप जिस नूं मूसा मन्नया बाप, ईसा कर के ओसे दा जाप, नुूर ख़ुदा ख़ुद विच समाईआ। सो बुत्त करे पाक, रूह करे साफ़, अंदर खोल्हे ताक, मेटे पिछली वाट, मंज़ल पूरी करे घाट, लेखा धुर दा दए चुकाईआ। मुहम्मद अंदर आई आसा, इच्छया लई प्रगटाईआ। एह खेल अगम्म तमाशा, वेला वक्त दए गवाहीआ। पुरख अकाल किहा मैं जुग चौकड़ी नित नवित लहिणा देणा सब दा पूरा करां घाटा, घाटा रहिण कोए ना पाईआ। करनी दा करता हो के लोकमात मारां वाटा, पाँधी हो के आपणा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मेला लए मिलाईआ। मुहम्मद किहा मेरा ओस दे नाल प्यार, जो प्रीती अंदरों रिहा वखाईआ। जिस ने ख़ुशीआं नाल लयांदी दस्तार, दस्त आपणे रिहा उठाईआ। परवरदिगार किहा एह तेरे अग्गे दा उधार, वाधा तेरे नाल मिलाईआ। जिस वेले प्रगट हो के आवां सांझा यार, चार यारी लेखा दयां चुकाईआ। मेहरवान हो के महबूब हो के मुहब्बत विच ओसे दे सिर बख्शां एह दस्तार, जिस दी दस्ती दस्तावेज़ हथ्थ किसे ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख गुरसिख पूरब लहिणे दे कर अज़ीज़, अज़ीम आज़म देवे माण वड्याईआ।

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बिकर्म सिँघ दे गृह तखाण वध ज़िला फ़िरोज़पुर

सतिगुर शब्द कहे हुक्म देवे बेपरवाह, बेपरवाही विच समाईआ। गुर अवतार पैगम्बर निरगुण धार बणो मलाह, खेवट खेटा धुर दा बेटा लए उपजाईआ। अग्गे करो ना कोई सलाह, मशवरयां विच मता ना कोए पकाईआ। हुक्मे अंदर सीस दयो झुका, अक्ख प्रतख साहमणे ना कोए उठाईआ। सजदयां विच करो दुआ, कबूल करे धुर गोसाँईंआ। निरवैर हो के पकड़े बांह, बल आपणा नाल रखाईआ। जा के वेखो ज़िमीं असमां, आसण सिँघासण रिहा उठाईआ। सृष्टी दृष्टी विशेष बुद्धी होई काँ, मनमति रही कुरलाईआ। पाक पवित पतित करे ना कोई नाँ, नाम निधाना हथ्थ किसे ना आईआ।

❋

❋

सज्जण सुहेला बण के सिर देवे ना कोई ठंडी छाँ, कलयुग अग्नी तत रही तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी धुर फ़रमाना इक्को इक्क दृढ़ाईआ।

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ निरवैर सिँघ निरँजण सिँघ दे गृह लुधियाणा कूचा नम्बर ९

सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बर आपणा आपणा बन्नो्ह भार, भारत खण्ड पहली वण्ड वण्डाईआ। नव नौ खोल्ह किवाड़, परदा ओहला रिहा चुकाईआ। जंगल जूह वेखणा पहाड़, टिल्ले पर्बत फोल फोलाईआ। हुक्मे अंदर करनी सच्ची कार, करनी दा करता आप समझाईआ। जुग चौकड़ी सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग जो बाकी रिहा उधार, लहिणे विच्चों लहिणा देणे विच्चों देणा वेख वखाईआ। शाह पातशाह शहिनशाह खेल करे सच्ची सरकार, करनी दा करता आपणे हथ्थ रखे वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति दुआर सच संदेसा इक्क सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर आपणे आपणे वेखो बस्ते, बस्ती लोकमात फोल फोलाईआ। जो मार्ग रहे दस्सदे, दहि दिशा कर पढ़ाईआ। इशारे करदे रहे अगम्मी अक्ख दे, निज नेत्र लोचन नैण कर रुशनाईआ। वणजारे बणदे रहे मेरे नाम हट्ट दे, धर्म तराज़ू हथ्थ उठाईआ। भेव खुल्हाउँदे रहे पुरख समरथ दे, खाणी बाणी नाद जणाईआ। शास्त्र सिमरत वेद पुराण भरे जस दे, ढोलयां विच्चों सोहले सोहणा राग अल्हाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा वरन बरन तन वजूद वेखो तपदे, अग्नी अग्ग ना कोए बुझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी कार इक्क समझाईआ।

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ हरबंस सिँघ दे गृह पिण्ड अजनौद ज़िला लुधियाणा

गुर अवतार पैगम्बर इक्को वार करो त्यारी, त्रैगुण अतीता रिहा जणाईआ। नाल रलाओ ब्रह्मा विष्न शिव संसारी, भण्डारी सँघारी बचया रहिण कोए ना पाईआ। उत्तर पूरब पच्छण दक्खण चार कुण्ट दहि दिशा वेखो इक्को वारी, एकँकारा धुर दरबारा दर घर साचे रिहा समझाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया वरन बरन अंदर वेखणी जूठ झूठ यारी, ममता दा मोह विकार हँकार बचया रहिण कोए ना पाईआ। कूड़ी क्रिया रैण मेटणी कलयुग अन्त अंध्यारी, ज्ञान नेत्र निज लोचन देणा खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, धुर दा ठाकर स्वामी हो के हुक्म सुणाईआ।

❋

❋

१५ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ गुरदीप सिँघ दे गृह पिण्ड दबुरजी ज़िला अमृतसर

गुर अवतार पैगम्बर अग्गे करनी नहीं देर, दूर दुराडा नेरन नेरा हो के रिहा जणाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला समरथ स्वामी करे मेहर, महबूब मुहब्बत विच माअकूल हुक्म सुणाईआ। हुक्मे अंदर सवाधान हो दलेर, भय भउ भयानक नज़र कोए ना आईआ। कलयुग कूड़ कुटम्ब मेटणा गेड़, गेड़ा धुर दा देणा दवाईआ। मन वासना करे कोई ना हेर फेर, फुरती नाल सुरती देणी जगाईआ। तुहाडा मालक ख़ालक प्रितपालक सतिगुर शब्द इक्को शेर, भबक विच चौदां तबक रिहा हिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साची करनी करता हो के आप समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बर उठो बलधार, धरनी धरत धवल रही कुरलाईआ। लहिणा देणा जीव जंत वेखो संसार, लख चुरासी फोल फोलाईआ। जिस दी याद विच बीते जुग चार, फ़रयाद विच बेनन्तीआं कर सुणाईआ। सो लेखा जाणे धुर दरबार हरि करतार, करनी दा करता इक्क अख्वाईआ। सदी चौधवीं सब दी करे संभाल, लेखा जाणे शाह कंगाल, दीन दुनी खोज खुजाईआ। गुरमुख भगत सुहेले सन्त साजण वेखे आपणे लाल, बेहाल कूके कूड़ लोकाईआ। दीनां बंधप दया विच होए दयाल, दीनन आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां मार्ग दस्से इक्क विशाल, विषयां विच्चों विशा साचा नाम धुर दा इक्क जणाईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बूड़ सिँघ दे गृह पिण्ड पुरीआं ज़िला गुरदासपुर

पुरख अकाल कहे सब दी आसा मनसा करां पूर, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर वेख वखाईआ। निरगुण धार जोती जाता पुरख बिधाता हो के रहां हाज़र हज़ूर, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणी खेल वखाईआ। मन वासना हउमे हंगता कूड़ी क्रिया गढ़्ह तोड़ां ज़रूर, विकार हँकार दीन दुनी लोकमात रहिण कोए ना पाईआ। लख चुरासी विच्चों जीव जंत साध सन्त आत्म रसीए करां कबूल, काया काअबा हक दोआबा इक्को इक्क एकँकार हो के दयां जणाईआ। सच दुआर एकँकार निरगुण धार हो के करां मन्ज़ूर, मेहरवान महबूब मुहब्बत विच आपणा रंग रंगाईआ। सति धर्म सति सतिवाद ब्रह्म ब्रह्माद मानव बन्न्हां इक्क असूल, असल वसल देवां यार ख़ुदाईआ। आत्म परामतम नाता जोड़ के कन्त कन्तूहल, सच सिँघासण पुरख अबिनाशन घट निवासन एका एक दयां वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,

❋

❋

करे खेल साचा हरि, धुर संदेसा नर नरेशा दो जहान श्री भगवान परवरदिगार सांझा यार इक्क समझाईआ। पुरख अकाल कहे मैं आदि जुगादि सचखण्ड निवासी अदली, अदल अदालत मुकामे हक इक्को इक्क लगाईआ। जुग चौकड़ी नित नवित निरगुण सरगुण करदा आवां बदली, तबादले विच धरनी धरत धवल आपणी खेल खिलाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग अन्त अख़ीर पन्ध मुके मज़लो मज़ली, मंज़ल हकीकी लाशरीकी इक्को दयां वखाईआ। जिस कारण गुर अवतार पैगम्बरां धार सद लई, धुर संदेसा नर नरेशा नाम निधाना श्री भगवाना इक्को इक्क समझाईआ। हुक्मे अंदर खेल खेलणा समरथ पुरख सृष्ट सबाई जग लई, जागरत जोत बिन वरन गोत निरगुण नूर कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच स्वामी अन्तरजामी घट भीतर गृह मन्दिर तन माटी काया वजूद वेखे थाउँ थाँईंआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बावा सिँघ दे गृह पिण्ड पुरीआं

पुरख अकाल कहे साचे नाम दा वज्जे इक्क नग़ारा, नौबत धुर दी दयां सुणाईआ। जिस नूं कागद कलम शाही कोए ना लिखणहारा, शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान अञ्जील कुरान खाणी बाणी बैठे सीस निवाईआ। लहिणा देणा जीव जंत साध सन्त कलयुग अन्त श्री भगवन्त लेखे लाउणा विच संसारा, संसारी भण्डारी (सँघारी) मिल के सारे देण गवाहीआ। दीआ बाती कमलापाती निरगुण जोत कर इक्क उज्यारा, चार कुण्ट दहि दिशा कूड़ी क्रिया अन्ध अन्धेर दए मिटाईआ। लेखा जाणे सचखण्ड निवासी धुर दरबारा, दरगाह साची मुकामे हक इक्को इक्क करे शनवाईआ। जो आदि जुगादि नित नवित हुक्म संदेसा देंदा रिहा गुरू अवतारा, पैगम्बरां कलमा कायनात सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच सिँघासण पुरख अबिनाशन घट निवासन इक्को इक्क वेख वखाईआ। पुरख अकाल कहे मेरा हुक्म अगम्म अथाह, दो जहान ना कोए मेटे मेट मिटाईआ। साचा शब्द एकँकार इक्क बणा मलाह, खेवट खेटा हो के लख चुरासी दीन दुनी खोज खुजाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर बेनज़ीर लाशरीक दस्से इक्क राह, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आदि निरँजण एका जोती नूर कर रुशनाईआ। वेखे विगसे टिल्ले पर्बत चोटी जल थल अस्गाह, समुंद सागर डूंग्घी खाई फोल फोलाईआ। घट निवासी काया मन्दिर अंदर निरंतर हो के परदा देवे लाह, पारब्रह्म ब्रह्म भेव आपणा दए जणाईआ। धुर संदेसा नर नरेशा निरगुण निरवैर निराकार निरँकार सृष्टी दृष्टी अंदर दए सुणा, सरवण सरोता सुणन दी लोड़ रहे ना राईआ। दीआ बाती कमलापाती इक्को जोती जाता दए जगा, जागरत जोत करे रुशनाईआ। अमृत रस बूँद स्वांती गुरमुख

❋

❋

ठांडे दर दए पिला, पीवत जीवत रूप लए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित लेखा जाणे दो जहां, मेहरवान महबूब आपणी कल वरताईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बलविंदर सिँघ दे गृह पिण्ड चन्द पुराणा ज़िला फ़िरोज़पुर

जन भगत कहिण प्रभ किरपा कर आप, आपणी दया कमाईआ। जुग जन्म दा रहे कोई ना पाप, पतित पुनीत दे बणाईआ। भाग लगा तन माटी वजूद ख़ाक, ख़ालस आपणा रंग चढ़ाईआ। निरगुण सरगुण हो साथ, धुर दा संग बणाईआ। आत्म परमात्म दस्स जाप, जगजीवण दाते भेव खुल्हाईआ। झगड़ा मुके त्रैगुण माया तीनों ताप, तपश अग्नी दे गवाईआ। मेहर निगाह विच महबूब रख हाथ, पुश्त पनाह आप टिकाईआ। सब दा पूरा कर भविख्त वाक्, लेखा चुका धुरदरगाहीआ। चरण प्रीती इक्को रहे नात, दूजा संग ना कोए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ चन्दा सिँघ दे गृह ललतों कलां ज़िला लुधियाणा

जन भगत कहिण आपणा बख्श आपे नाम, नाउं निधाना दे जणाईआ। सच हकीकी दे जाम, रस ख़ुमारी नाम चढ़ाईआ। महबत्त दे तुआम, तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। हउं बरदे तेरे ग़ुलाम, सेवक धुर दे नज़री आईआ। साची मंज़ल दस्स आसान, औखी घाटी ना कोए चढ़ाईआ। तूं आदि जुगादी धुर दा राम, रमईआ हो के मेल मिलाईआ। तेरे चरण कँवल इक्क प्रणाम, बन्दगी विच सीस झुकाईआ। हउं बालक नढ्ढे नादान, बाली बुध रहे कुरलाईआ। तूं आदि जुगादी देवणहारा दान, नाम भण्डारा इक्क वरताईआ। सच संदेसा नर नरेशा दे फ़रमान, फुरनयां विच्चों सुरती बाहर कढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ दर्शन सिँघ दे गृह पिण्ड वाहगे ज़िला हुश्यिार पुर

गुर अवतार पैगम्बर तेरे अग्गे करन अरदास, जन भगत रहे जणाईआ। सन्त सुहेले तक्कण तेरी आस, राह अगम्मड़ा

❋

❋

दे वखाईआ। तूं साहिब स्वामी हो के वसणा पास, अन्तरजामी परदा देणा उठाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया करनी घात, घर आपणा देणा जणाईआ। जित्थे वज्जे अगम्मी नाद, धुन नाद शनवाईआ। सो लहिणा देणा मुकाउणा कूड़ी क्रिया जगत रिवाज, समाज अगला देणा बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धुर दवारयों झोली देणी भराईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ राजा राम दे गृह लाजपत नगर, दिल्ली

जन भगत कहिण सच भण्डारा कर भरपूर, ऊणता रहिण कोए ना पाईआ। तूं मालक साहिब हज़ूर, शहिनशाह अख्वाईआ। साडे बख्श सर्ब कुसूर, मन ग़रूर दे तुड़ाईआ। जुग जन्म दे तेरे मज़दूर, नाम अगम्मी सेव कमाईआ। कलयुग ममता रहे कोई ना कूड़, जूठ झूठ देणा मिटाईआ। साची बख्श के चरण धूढ़, दुरमति मैल देणी धवाईआ। लेखे मुकाउणे मूर्ख मूढ़्ह, मुग्ध लैणे समझाईआ। आसा मनसा करनी पूर, पूरन ब्रह्म देणा समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर घर साचा देणा समझाईआ।

१६ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ जगत सिँघ दे गृह पिण्ड चमनाउं, पौड़ी गढ़्हवाल

जन भगत कहिण पुरख अकाल बख्श दे दात, दयावान दया कमाईआ। अन्त अख़ीरी पुच्छ वात, वास्ता तेरे अग्गे पाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट अन्धेरी रात, रुतड़ी आपणे नाल महकाईआ। तूं मेरा मैं तेरा बिना रसना तों अंदर बख्श आपणी गाथ, अठ्ठे पहर वजदी रहे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। जन भगत कहिण साडी लेखे ला सुरती, कलयुग सुत्तयां आप जगाईआ। तेरी खेल वेखीए धुर दी, सचखण्ड निवासी देणी वखाईआ। मेहर होवे पूरे सतिगुर दी, साहिब स्वामी दया कमाईआ। मुहब्बत रहे ना कोई कूड़ दी, जूठ झूठ डेरा देणा ढाहीआ। आसा मनसा पूरी होवे बख्शिश करनी चरण धूढ़ दी, टिक्के मस्तक ख़ाक रमाईआ। बुध बिबेक करनी गुरमुख मुग्ध मूढ़्ह दी, मूर्ख रहिण कोए ना पाईआ। बेड़ी पतण पार कराउणी जन भगतां दे पूर दी, पारब्रह्म प्रभ आपणी दया कमाईआ। असीं खेल वेखणी हाज़र हज़ूर दी, हरि करते देणी वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सफ़ा अन्त उठाउणी कलयुग मलेछ कूड़ दी, कुटम्ब मोह रहिण ना पाईआ।

❋

❋

१७ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ अवतार सिँघ दे गृह शास्त्री नगर कानपुर नगर

जन भगत कहिण प्रभ पूरी कर मनसा, मानस मानुख जन्म आपणे लेखे पाईआ। सोहँ साची धार रूप बणा हँसा, हस्ती विच्चों हस्ती दे बदलाईआ। परमात्म आत्म तेरा नूर नूरानी अंसा, जोती जाते पुरख बिधाते कर रुशनाईआ। तूं ठाकर स्वामी धुर दा निरगुण धार कन्ता, कन्त कन्तूहल सच असूल आपणा दे समझाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया गढ़्ह रहे ना हउमे हंगता, हँ ब्रह्म परदा ओहला देणा चुकाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी तेरा लहिणा देणा भगत सुहेले जन का, जन्म मरन दा लेखा दे मुकाईआ। लेखा वेख काया माटी साढे तिन्न हथ्थ तन का, त्रैगण अतीता ठांडा सीता अग्नी तत देणी बुझाईआ। कर प्रकाश अगम्मी चन्न का, रवि ससि सूर्या चन्न लोड़ रहे ना राईआ। झगड़ा रहे ना जगत वासना छप्पर छन्न का, महल अटल उच्च मनार सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी इक्को देणा वखाईआ। लेखा रहे ना चिन्ता सोग हरख ग़म का, काम क्रोध लोभ मोह हँकार विकार अंदरों देणा कढाहीआ। इक्को नाम जैकारा शब्दी धारा दे धन्न धन्न धन्न का, धर्म दुआर धुर दरबार इक्को सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, भगत सुहेले दर ठांडे मंग मंगाईआ। जन भगत कहिण ठाकर स्वामी धुर दे मीत, जागरत जोत बिन वरन गोत रुशनाईआ। तेरा नाम कलमा धुर दा सुणीए इक्क हदीस, हज़रतां दे हज़रत पैगम्बरां दे पैगम्बर इक्को दस्स हक पढ़ाईआ। आसा मनसा जुग चौकड़ी पूरी कर उम्मीद, आमद विच तेरे गृह वज्जे वधाईआ। तेरा जलवा नूर नूराना तक्कीए बिना अक्ख दीद, निज नेत्र लोचण इक्को देणा खुल्हाईआ। गुर अवतार पैगम्बर सिफ्तां विच तेरी रख के गए उडीक, भविख्तां विच आपणा ध्यान लगाईआ। सो स्वामी अन्तरजामी घट निवासी पुरख अबिनाशी कलयुग अन्धेरा मेट तारीक, चार वरन अठारां बरन इक्को रंग दे रंगाईआ। रसना जेहवा बत्ती दन्द सोहला ढोला तेरा नाउं निरँकारा गावे गीत, गीत गोबिन्द गहर गम्भीर बेनज़ीर लाशरीक सच तोफ़ीक विच देणा समझाईआ। झगड़ा मुक्के जगत वासना काया मन्दिर मसीत, काया काअबा हक दोआबा आबे हयात जाम प्याईआ। एकँकार निरगुण धार आत्म परमात्म सज्जण सच प्रीत, प्रीतम हो के प्रेमी प्रेमिका आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, जन भगत सुहेले दर ठांडे सीस निवाईआ। जन भगत कहिण प्रभ बख्श दे नाम अमुल्ला रस, रस्ता इक्को नज़री आईआ। जगत वासना मनुआ होवे वस, वास्ता तेरे नाल जुड़ाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा दिसें प्रतख, निरगुण जोत डगमगाईआ। तेरे नाम दा वज्जे नद, अनहद नादी नाद सुणाईआ। सन्त सुहेले गुरमुख मीत मुरारे ठांडे दरबारे लैणे सद्द, सद्दा इक्को नाम संदेसा हुक्म जणाईआ। पूरब लहिणा

❋

❋

देणा चुकाउणा सदी चौधवीं लोकमात जग, जागरत जोत कर रुशनाईआ। तूं मेहरवान महबूब मुहब्बत विच खेल करें सूरा सरबग, बेअन्त कन्त भगवन्त तेरी बेपरवाहीआ। तेरा नूर नूराना शाह सुल्ताना तक्कीए उपर शाह रग, धुर दरबारे एकँकारे आपणा परदा देणा उठाईआ। भाग लगा काया माटी साढे तिन्न हथ्थ, हड्ड नाड़ी नाड़ी निरगुण नूर कर रुशनाईआ। हउं सेवक बालक ख़ालक प्रितपालक तेरी दिसदे यद, यथार्थ पदार्थ नाम धुर दा झोली देणा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, जन भगत सुहेला रहे ना कोए अलग्ग, आत्म परमात्म परमात्म आत्म नाता आपणे घर जुड़ाईआ। जन भगत कहिण प्रभ वस्त अमोलक पा के झोली, झलक आपणी दे वखाईआ। हउं सेवक आत्म तेरी गोली, आदि जुगादी नित नवित तेरा राह तकाईआ। धन्न भाग कलयुग अन्तिम दस्सी आपणी बोली, तूं मेरा मैं तेरा परदा ओहला देणा चुकाईआ। चरणगत सरनाई सरनगति घोल घोली, आप आपा वार वखाईआ। काया भाग लगा दे चीथड़ चोली, चम्म दृष्टी दे बदलाईआ। तेरी धार प्यार मुहब्बत विच आत्म परमात्म मौली, मौला हो के मेल मिलाउणा सहिज सभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साहिब सुल्तान श्री भगवान नौजवान मर्द मर्दान, भगत सुहेले तेरा राह तकाईआ। जन भगत कहिण प्रभ किरपा कर किरपा निधान, किरपन हो के सीस निवाईआ। जुग चौकड़ी बदलदा आयों विधान, हुक्में अंदर हुक्म समझाईआ। सदी चौधवीं चार कुण्ट दहि दिशा कूड़ी क्रिया वेख शैतान, शरअ शरीअत विच दए दुहाईआ। र्शिशटी दी दृष्टी इष्टी इष्ट देव सके ना कोए पहचान, महबूब मिल के तन वजूद करे ना कोए सफ़ाईआ। तूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी लेखा जाणें दो जहान, पुरी लोअ ब्रह्मण्ड खण्ड आकाश पाताल गगन गगनंतर जिमीं असमान खोज खुजाईआ। धुर संदेसा एका एका वार दे दे नौजवान, मर्द मर्दान हुक्मे अंदर आपणा हुक्म लोकमात दे बदलाईआ। भगत सुहेले सन्त सज्जण गुरमुख गुरसिख सूफ़ी फ़कीर बेनज़ीर दर तेरे मंगदे दान, चरण कँवल ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त अख़ीर होणा मेहरवान, निगाहबान हो के आपणा रंग रंगाईआ।

१८ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ किरपा सिँघ दे गृह कानपुर

पुरख अकाल कहे जन भगतां आदि जुगादि देवां नाम सन्तोख, सति धर्म विच समाईआ। चिन्ता मिटा के हरख सोग, ग़मी विचों ग़मख़ार लवां बणाईआ। प्रेम प्रीती दे के आत्म परमात्म जोग, जुगती जगत जहानां बाहर दृढ़ाईआ। हउमे हंगता

❋

❋

कट के रोग, हँ ब्रह्म भेव खुल्हाईआ। सच दवारे कर संजोग, सोई सुरती शब्द मिलाईआ। ठांडे दर बख्श के मौज, मजलस आपणे नाल रखाईआ। भाग लगा के काया माटी साचे कोट, कूड़ कुटम्ब दयां गंवाईआ। तृष्ना तृखा ना रहे खोट, सोच समझ दा डेरा ढाहीआ। कर प्रकाश निर्मल जोत, अन्ध अन्धेरा दयां चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन साचे वेख वखाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां सच दसा के धीरज धर्म, दयावान दया कमाईआ। लेखा मुका के कांड कर्म, क्रिया धुर दी इक्क वखाईआ। लेखे ला के मानस जन्म, झगड़ा अगला दयां मुकाईआ। सच प्रीती तोड़ निभा के प्रन, पतिपरमेश्वर हो के वेख वखाईआ। इक्क सरनाई बख्शे एकँकारा चरण, चरणोदक धुर दा जाम प्याईआ। सो सन्त सुहेले हकीकी मंज़ल चढ़न, जगत दवारे पार कराईआ। बिन वरन गोत दर्शन करन, नूर नुराना नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साची सिख्या इक्क समझाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां अन्तर बख्शां एका रंग, रंगत धुर दी आप चढ़ाईआ। नाम निधान वजा मृदंग, मुरदे मुरीद विच समाईआ। मुर्शद हो के लावां अंग, अंगीकार इक्क अख्वाईआ। सन्त सुहेला बणा धुर दा फ़र्ज़ंद, फ़रमांबरदार फ़रमाने विच कराईआ। निज आत्म दे के सच अनन्द, तृष्ना कूड़ी भुक्ख मिटाईआ। झगड़ा मुका के जीउ पिण्ड ब्रह्मण्ड, घर ठांडा इक्क सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचे दर देवे वड्याईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां चिन्ता ग़म ना रहे सोग, हरख नज़र कोए ना आईआ। भेव मुका के लोक परलोक, ओहला अंदरों दयां चुकाईआ। सति सतिवादी दस्स सलोक, सोहला इक्को इक्क सुणाईआ। मुक्ती तों परे दे के मौज, मौजूदा हो के वेख वखाईआ। जन भगतां करनी पए ना खोज, खोजत खोजत आपणे रंग रंगाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित परम पुरख परमात्म आत्म करदा रहे चोज, निराली आपणी खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दवारा एकँकारा इक्को इक्क सुहाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां कट के माया ममता, हम साजण लवां बणाईआ। गढ़्ह तोड़ के हउमे हंगता, निवण सु अक्खर करां पढ़ाईआ। अंगीकार कर के आपणे अंग दा, अंगण आपणे लवां टिकाईआ। भण्डारा दे के अगम्मी अनन्द दा, निजानंद करां रसाईआ। प्रकाश दे अगम्मी चन्द दा, सीतल धारा इक्क समझाईआ। भेव खुल्हा के बन्दगी विच्चों बन्द बन्द दा, बन्दना इक्को दए दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, वस्त अमोलक अमिउँ रस आपणा इक्क चुआईआ। पुरख अकाल कहे जन भगत तृष्ना पूरी करां तृप्त, त्रैगुण अतीता दए वड्याईआ। सच स्वामी बण के इष्ट, इष्ट आत्मा इक्क

❋

❋

समझाईआ। तत वजूद खेल सृष्टी गृहस्त, काया माटी वज्जे वधाईआ। मेहरवान हो के मुहब्बत विच खोल्हां दृष्ट, दीद ईद करां रुशनाईआ। शब्दी धार लेखा लिख्त, वशिष्ट राम गुण समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा खेल आप दृढ़ाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां निरंतर दस्सां राम, रहमत आपणी इक्क कमाईआ। घर दा बण के घनईया शाम, शाम सुंदर सोभा पाईआ। पैगम्बर बण अमाम, धुर दा अमल दयां दृढ़ाईआ। कलमा दे कलाम, नग़मा इक्क सुणाईआ। भाग लगा के काया बंक मकान, मकबरयां विच्चों बाहर कढाहीआ। प्रेम प्रीती अंदर करना सच इंतजाम, जुग चौकड़ी गुर गुर धार दे के नाम, नमस्ते विच्चों नमो दयां प्रगटाईआ। मंज़ल दस्स आसान, असल वसल यार कराईआ। कुदरत दा कर दाम, दामन हो के गंढ्ढ पवाईआ। हुक्म संदेसा नर नरेशा दे ब्यान, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण सच समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, भगत वड्याई देवे माण, अभिमान रहिण कोए ना पाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां अन्तर आत्म करां ठंडा, मेघ धुर दा इक्क बरसाईआ। लख चुरासी अन्तिम पार कर के कन्ढ्ढा, कन्ढ्ढी बैठी बैठा सब नूं पार कराईआ। दीन दयाल बण बख्शंदा, बख्शिश रहमत आपणी इक्क वरताईआ। आदि अन्त मध नित नवित देंदा आया छन्दा, सोहँ ढोला बण विचोला इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा निरगुण धार एकँकार इक्को इक्क सुणाईआ। पुरख अकाल कहे भगतां दे के धीरज जत, यथार्थ आपणा भेव खुल्हाईआ। बिना विद्या दे के ब्रह्म मत, बिना अक्खरां अक्खर दयां पढ़ाईआ। नाम चढ़ा के आपणे रथ, रथवाही हो के सेव कमाईआ। प्रेम प्रीती अंदर दस्स के जस, वेद पुराणां खहिड़ा दयां चुकाईआ। निज नेत्र खोल्ह के अक्ख, सृष्टी दृष्टी देवां बदलाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी सब कुछ मेरे हथ्थ, करन करावणहार करता कुदरत दा मालक नज़री आईआ। ज्यों भावे त्यों लैणा रख, रखक हो के रछक हो के रक्ख्या करां थाँईं थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी सति दवारा इक्को इक्क वखाईआ। पुरख अकाल कहे जन भगतां अंदर दे के धीरज धीर, धर्म दवारा इक्क वखाईआ। रविदासा वेख के पाटड़ चीर, अंदर निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। सच नाम दी खिच्च लकीर, राह इक्को इक्क वखाईआ। जिस गृह बदल जाए तकदीर, तकब्बर दए चुकाईआ। झगड़ा रहे ना शाह हकीर, इक्को रंग रंगाईआ। नज़री आए बेनज़ीर, निगाह नज़र दए बदलाईआ। लेखे ला के दर मांगत फ़कीर, फ़िकरा आपणा इक्क सुणाईआ। जन भगतां अंदर बदलण ना देवे ज़मीर, गम्भीर हो के गहर गवर खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

❋

❋

कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे आदि अन्त अख़ीर, आख़र आपणी कार आपणे विच समाईआ।