पुस्तकालयभाग २०

२२ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बलबीर कौर दे गृह पिण्ड जंडयाला ज़िला जलन्धर

जन भगतां नाम भण्डारा दे के होवे ख़ुश, ख़ुशहाली अंदर लाली लालण इक्को आपणा नाम चढ़ाईआ। कलयुग अन्त अख़ीर बेनज़ीर चार वरनां विच्चों जन भगत सुहेले लए पुछ, पुश्त पनाह आपणा हथ्थ टिकाईआ। परदा ओहला रहिण ना देवे लुक, लायक नालायक वेखे थाउँ थाँईंआ। सच दुआर एकँकार जन भगत सुहेले बणा के आपणे सुत, सोई सुरती आप उठाईआ। उजल करे मात मुख, दुरमति मैल पापां दए धवाईआ। जिन्हां प्रेम प्यार मुहब्बत विच कलयुग अन्त अख़ीर बेनज़ीर महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान पढ़ी तुक, तुरत दरगाह साची धाम न्यारे सचखण्ड दए वड्याईआ। जन भगत मंज़ल मंज़ल राह विच कदे ना जाए रुक, रुकावट विच बनावट, बनावट विच थकावट, थकावट विच रूप ना कोए बदलाईआ। दरगाह साची धाम न्यारे पुरख अकाल बणा के आपणे सुत, सोवत जागत जागत सोवत आपणे घर वसाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां नाम भण्डारा दे के घुट, ओट आपणी इक्को इक्क समझाईआ।

❋

❋

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ गणेशा सिँघ दे गृह पिण्ड कोट कलां ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे प्रभ तेरे बलि बलि जावां, बलिहारी सीस निवाईआ। ढोला गीत ख़ुशी दा गावां, गा गा शुकर मनाईआ। जन भगतां वेखां नाल चावां, चाउ घनेरा देणा प्रगटाईआ। सच बेनन्ती इक्क सुणावां, पिछली याद आईआ। गुरमुखां दा तोल कर दे सावां, ऊणा रहिण कोए ना पाईआ। तेरे उपर सब दा दाअवा, झगड़े कूड़े दिते तजाईआ। कर प्यार ज्यों पुत्तरां मावां, माँ पुत्तर तों परे तेरी धार नज़री आईआ। जित्थे मिलदीआं ठंडीआं छावां, सिर समरथ हथ्थ देणा टिकाईआ। जुग चौकड़ी तेरा खेल वेखण आवां, नित नवित ध्यान लगाईआ। गुरमुखां पकड़ीं आपे बाहवां, बल आपणा आप प्रगटाईआ। कोई रह ना जावे निथावां, जो दर तेरे सीस निवाईआ। दुनीदार ना वेखीं कावां, गुरमुख हँस लैणा तराईआ। ब्यास कहे मैं आस विच तेरा राह तकावां, बिन अक्खां अक्ख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडा धुर दा इक्क सुहाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ धर्मजीत सिँघ दे गृह पिण्ड ठक्करवाल ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं तक्क तक्क थक्का, थकावट मेरे अन्तर आईआ। जुग जुग मैनूं मिलदा रिहा धक्का, सगला संग ना कोए बणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर फेर गए अक्खां, धुर दा जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। मैं कलयुग अन्त वास्ता घत्तां, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। सच विथ्या आपणी दस्सां, दहि दिशा तों बाहर दयां सुणाईआ। इक्को ओट तेरी रखां, दूजा इष्ट ना कोए मनाईआ। किरपा कर पुरख समर्था, साहिब स्वामी धुर दा आया धुरदरगाहीआ। मैं कोई सेवा नहीं कर सकदा हथ्थां, लत्तां नाल पन्ध ना कोए मुकाईआ। मैं कोई वधाईआं नहीं जटां, धूढ़ी ख़ाक ना कोए रमाईआ। मैं कोई लवाईआं नहीं इट्टां, छप्पर छन्न ना कोए छुहाईआ। मेरे अंदर तेरे प्रेम दीआं खिच्चां, अठ्ठे पहर राह तकाईआ। मैं मुहब्बत विच निक्का, प्रेम विच आपणा आप वटाईआ। तूं पुरख अकाल धुर दा पिता, पतिपरमेश्वर शहिनशाहीआ। मेरी पूरी कर के इच्छा, जन भगत लै तराईआ। चार कुण्ट बिन भगतां सच कोई ना दिसा, जो इष्ट तेरा लए मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे आस रखाईआ।

❋

❋

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बीबी ठाकरी दे गृह पिण्ड फ़राला ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं आदि आदि दा आसावंद, तृष्ना पूर ना कोए कराईआ। मेरे गा गा थक्क गए बिना दन्दां तों दन्द, बिना जेहवा तों जेहवा रसन हल्काईआ। मैनूं समझ ना आया तेरा अगम्मी छन्द, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरा नाउं गए बदलाईआ। अन्त मेट के आपणा पन्ध, सारे बैठे मुख छुपाईआ। किरपा कर बदल आपणी कंड, करवट आपणे विच्चों बदलाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग गया लँघ, वक्त अख़ीरी हो सहाईआ। जन भगतां बेड़ा डुब्बे ना किसे धार मंझ, मौजूदा हो के लै तराईआ। नेत्रहीण रहे कोई ना अन्ध, अन्धे आपणे लेखे पाईआ। कर प्रकाश धुर दे चन्द, चांदना आपणा इक्क चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर सिर सब दे हथ्थ टिकाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ रणजीत सिँघ दे गृह पिण्ड वडाला ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं वेखणी भगतां दी निक्की जेही बस्ती, जिस दा वासदेव ध्यान लगाईआ। जिस दी आस रखी सुकदेव मुनी विच आपणी हस्सती, हस्सदयां हस्सदयां प्रभ तों मंग मंगाईआ। वेद व्यास पलक उठाई अक्ख दी, प्रतख परदा इक्क चुकाईआ। कलयुग अन्त अख़ीर घड़ी वेखी जस दी, सिफ्तां नाल ढोले गाईआ। ब्यास कहे उह खेल सुहावणी होवे अज्ज दी, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। कुछ धारा राम जाणे वेद रिग दी, रघुपति हो के आप समझाईआ। कुछ लेखणी दिसे बिधना दी बिध दी, बन्दगी विच सीस निवाईआ। कुछ आसा दुर्गा दी ज़िद्द दी, खण्डे खड़ग भगौतीआं विच समाईआ। कुछ आसा गोबिन्द दी अन्तर विचार गिध्ध दी, जो निउं के सीस निवाईआ। खेल वेखणी अन्त अख़ीर पुरख अकाल इक्क दी, जो एकँकार आपणा नाउं प्रगटाईआ। ब्यास कहे मेरी मनसा पुराणी सिक्क दी, सिख़र चोटी चढ़ के दयां दुहाईआ। जन भगतां मेला मेलीं आपणे हित लई, हित्तकारी हो के आपणे अंग लगाईआ। जिन्हां लख चुरासी सृष्टी दृष्टी विच जित लई, हार तेरे चरणां विच टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धुर दरबारे मंग मंगाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ तलविंदर सिँघ दे गृह, पिण्ड वडाला ज़िला जंलधर

ब्यास कहे जन भगत रहे कोई ना बेवा, आत्म परमात्म लैण प्रनाईआ। पिछले चार जुग दी सेवा, कलयुग अन्तिम

❋

❋

लेखे पाईआ। तूं वसणहारा सचखण्ड धाम निहचल निहकेवा, नर नरायण तेरी बेपरवाहीआ। अमृत रस आपणी धार विच्चों दे मेवा, मालक हो के आपणी दया कमाईआ। गुर अवतार पैगम्बर तैनूं मन्नदे गए अलख अभेवा, कथनी कथ सके कोए ना राईआ। जन भगतां सिफ्तां विच गाए कोई ना जेहवा, बुद्धी चले ना कोए चतुराईआ। तूं आदि जुगादि दो जहानां देवी देवा, देवत सुर तेरा ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच साहिब तेरी इक्क सरनाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ गुरदीप कौर दे गृह पिण्ड पब्बमा ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं जुग चौकड़ी रखी उडीक, बिन अक्खां अक्ख खुल्हाईआ। मेरी आसा मनसा पूरी कर उम्मीद, पूरब लहिणा झोली पाईआ। जिस कारण गोबिन्द दे अनन्दपुर छड्डण लग्गयां सवा पहर गलों लाही कमीज, तन ख़ाकी नग्न वखाईआ। कोई कर ना सक्या ओसदी तमहीद, ब्यान विच ब्यान ना कोए सुणाईआ। की गुरमुखां कीती वसीअत, बिन अक्खरां दिती लिखाईआ। ओहदा लेखा जाणे ना कोए असलीअत, काग़ज़ कलम शाही चल्ले ना कोए चतुराईआ। ब्यास कहे तेरी आदि जुगादि भगतां नाल मेरी वलदीअत, पिता पुरख अकाल इक्को नज़री आईआ। साची सिख्या नाम निधाना दे नसीहत, नालायक लायक आप बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धर्म दवारा वेख वखाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ हरबंस सिँघ दे गृह पिण्ड ढड्डे ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं की दस्सां दास्तान, आपणा खेल आपे वेख वखाईआ। जन भगतां तेरे उत्ते माण, अभिमान अंदर ना कोए वखाईआ, तेरे नाम दा गाउँदे गाण, गा गा शुकर मनाईआ। अठ्ठे पहर रखण ध्यान, सुरती सुरत विच्चों बदलाईआ। तैनूं मन्नदे धुर दा काहन, गुरमुख गोपी हो के सेव कमाईआ। तूं शाह पातशाह शहिनशाह सुल्तान, दाता दानी धुरदरगाहीआ। कलयुग अन्त कर परवान, परम पुरख आपणी गोद उठाईआ। अठ्ठे पहर रहिणा निगहवान, दिवस रैण हो सहाईआ। नेड़े आवे ना कोए शैतान, शरअ करे ना कोए लड़ाईआ। जन भगतां एका आपणा राग सुणा धुर दी धुनकान, धर्म दवारा इक्को इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दवारे सीस निवाईआ। ब्यास कहे सब दी पूरी कर के शर्त, शरतीआं आपणा लेखा दे मुकाईआ। जेहड़ी मंग मंगी राम कोलों भरत, बनबास जादयां

❋

❋

सीस निवाईआ। ग़रीब निमाणयां वण्डणा दर्द, दुखियां दु:ख गवाईआ। जन भगतां कबूल कर अरज़, दर ठांडे सीस निवाईआ। विछोड़ा रहे कोई ना मर्ज़, मरीज़ शफ़ा दे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ। ब्यास कहे मैं बहु कुछ वेख्या तक्क, पूरबले जुग ध्यान लगाईआ। किसे पूरा ना कीता हक, हुक्म विच सारे गए तेरी सेव कमाईआ। कुछ वेद व्यासा पा के गया शक, संदेसा हौली जेही उपजाईआ। लकीर कढ्ढके नाल नक्क, धरती उत्ते सति निशान बणाईआ। जिस वेले धर्म दा रिहा कोई ना जस, वेद पुराण ना कोए वड्याईआ। उस वेले आवे पुरख समरथ, निरगुण नूर नूर रुशनाईआ। जग नेत्र सके कोई ना लभ्भ, खोजत खोजत सृष्ट सबाईआ। सो भगतां लए सद्द, किरपा करके मेल मिलाईआ। लहिणा देणा मूल चुकावे हभ्भ, हमवतन हमसाजण लए बणाईआ। अग्गे रहिण ना देवे अलग, वक्खरा दर ना कोए जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग इक्क चढ़ाईआ। ब्यास कहे आपणी बख्शिश कर बख्शीश, बख्शिश विच लहिणा दे मुकाईआ। कुछ लेखा याद आया मुहम्मद दस्सी हदीस, हज़रत हक करी पढ़ाईआ। उस नूं नज़र आया ख़फीफ, कफीफ कफ़न तों बाहर सोभा पाईआ। तूं बणाके आपणा अज़ीज़, इस्म आज़म दिता समझाईआ। उस वेले मुहम्मद ने ढाई मिन्ट गलों लाही कमीज़, सजदा तेरे मस्तक सीस निवाईआ। अंदरों बिरहों दी निकली चीक, उच्ची कूक कूक सुणाईआ। आपणे हुक्म दी कर तस्दीक, तोबा तोबा दए दुहाईआ। पुरख अकाल किहा पुठ्ठे सिध्धे नक्क दी कढ्ढ लीक, सत्त सत्त चौदां अंक बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क सुणाईआ। ब्यास कहे मेरा लेख कुछ तेरे विच ख़ीसा, जेब जिस नूं कहे लोकाईआ। ओस दे उत्ते ब्यान दिता कुछ ईसा, इष्ट तेरा इक्क जणाईआ। सदी बीसवीं सब ने पाउणा आपणा कीता, करनी दा करता दए सज़ाईआ। बिन भगतां कोई ना रहे जीवण विच्चों जीता, ज़िंदगी वाली दुनिया अन्त फ़नाह नज़री आईआ। तूं सुणाई इक्क कुनीता, कुन दिता दृढ़ाईआ। कुछ लहिणा मसीह नालों मूसा होर वधीका, वाधा दयां जणाईआ। आस रख के बैठा उम्मीदा, आमद विच नैण उठाईआ। राज़ खोल्ह पोशीदा, पुष्कर दा लेखा नाल मिलाईआ। नूर तक्कां तेरा दीदा, दास्तान अगली दे दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा देणा धुर दा वर, दर ठांडे आस रखाईआ। ब्यास कहे प्रभ आपणी फोल के वेख जेब, जाइज़ लेखा दे समझाईआ। जिस नूं समझे ना कोई कतेब, ग्रन्थ गृह ना कोए प्रगटाईआ। जिस दे विच नहीं कोए फरेब, दग़ा रूप ना कोए वटाईआ। कुछ लेखा याद आया सप्त ·षीआं कटया इक्क सेब, सभा आपणी इक्क लगाईआ। ओस विच्चों आवाज़ आई प्रभ दा नाम समझ सके ना कोई

❋

❋

चार वेद, ब्रह्मा कहिण कोई ना पाईआ। चारों कुण्ट होया जोती तेज, नूर नूर रुशनाईआ। सोहणी दिसी सेज, सिँघासण बेपरवाहीआ। जिस धारों गुर अवतार पैगम्बर देवें भेज, परदा दिता उठाईआ। अन्त कर के आपणा हेत, अगम्म शब्द दिता सुणाईआ। कुछ लहिणा देणा वेखो लोकमात देस, चारे दिशा फोल फोलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क सुणाईआ। ब्यास कहे मैनूं याद आई पिछली तेरी शब्द कहाणी, शमां धुर दी होए रुशनाईआ। कुछ आसा रखी हरी चन्द दी सवाणी, राणी तारा ध्यान लगाईआ। कुछ सुणी ध्रू ने तेरी अगम्मी बाणी, बाली बुध मिली वड्याईआ। कुछ शंकर बख्श्या निजर अमृत पाणी, आपणा रस दिता वखाईआ। तेरा खेल दो जहानी, जैंह जैंह वेखां सोभा पाईआ। कलयुग अन्त जन भगतां रहे ना कोए परेशानी, प्रशन सब दे वेख वखाईआ। तेरी आत्मा नहीं बेगानी, दर आपणे लैणा जुड़ाईआ। तेरी सध्धरां भरी जवानी, जुग चौकड़ी जोबनवन्ती नज़री आईआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरी निशानी, निशाने जगत गए समझाईआ। कलयुग अन्त कर परवानी, महबूब सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। तेरे मिलण दी अख़ीर मंज़ल इक्क रुहानी, तेरे दर्शन विच वड्याईआ। तेरे दवारे दी तेरे घर मन्ज़ूर होए महिमानी, महिमान गुरमुख नज़री आईआ। सब दा लेखा वेख मस्तक विच पेशानी, पेशतर आपणा भेव खुल्हाईआ। जगत जन्म दी लेखे ला कुरबानी, करमां दा डेरा ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच दुआर बणा धुर दे अनामी, इनाम विच पैग़ाम आपणा आप सुणाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ करतार कौर दे गृह पिण्ड जंडयाला ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे जन भगतां पिच्छे मारी वाटा, पाँधी बण के पन्ध मुकाईआ। जन्म कर्म दा पूरा कर दे घाटा, देंदयां तोट कोए ना आईआ। जन भगतां किरपा कर दे दीन दयाल पुरख अबिनाशा, आपणी दया कमाईआ। वस्त अमोलक पा दे काया बाटा, भण्डारी हो के वेख वखाईआ। जन भगत रहे ना कोई निरासा, आसा सब दी पूर कराईआ। तेरा बणया रहे भरवासा, भरम गढ़्ह देणा तुड़ाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड तेरा मन्नदे आखा, सिर सके ना कोए उठाईआ। तूं सब दीआं पुछणहारा वाता, वाकिफ़कार दीन दुनी धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सरन विच साचा सीस निवाईआ। ब्यास कहे तेरे कोल भण्डारा अमुल्ल, अनमुल्ल दे वरताईआ। भाग लगा भगतां कुल, कुल तेरी वज्जे वधाईआ। जन्म जन्म दी बख्श भुल्ल, अभुल्ल हो सहाईआ। सन्त सुहेला कोई ना जावे रुल, रुलदयां

❋

❋

लै उठाईआ। सच तराज़ू तोल दे तोल, वज़न महिसूस ना कोए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत फुलवाड़ी तेरे टहिकदे फुल्ल, बिनां भगतां तेरी कुल ना अग्गे चलाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ मक्खण सिँघ, तेजइन्द्र सिँघ दे गृह पिण्ड वडाला ज़िला जलन्धर

जन भगतां किरपा करे दीन दयाल, सो स्वामी अन्तरजामी वेख वखाईआ। लख चुरासी विच्चों भाल, मानस मानुख आपणे रंग रंगाईआ। काया मन्दिर अंदर वखा सच्ची धर्मसाल, सच दवारा एकँकारा इक्को इक्क समझाईआ। मुहब्बत विच उपजा गुरमुख आपणे लाल, नाम निधाना रंग चढ़ाईआ। कूड़ी क्रिया माया ममता मोह मेट जंजाल, जागरत जोत कर रुशनाईआ। निरगुण सरगुण वसे सदा नाल, सदा सुहेला इक्क अकेला आपणा संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन लहिणा देणा लेखे लाईआ। जन भगत एका रंग रंगे सदा सदा सद, मजीठी आप चढ़ाईआ। धुन राग सुणा अनहद, जगत शास्त्रां तों बाहर करे पढ़ाईआ। अमृत जाम प्याए निजर झिरना घट, बूँद स्वांती आप टपकाईआ। दिब्ब नेत्र ज्ञान खोल्हे अक्ख, निरगुण नूर जोत करे रुशनाईआ। घर साहिब स्वामी पुरख अकाल दीन दयाल मिले सच, जन भगतां परदा ओहला अन्तर दए उठाईआ। मिले वड्याई तत वजूद काया माटी कच्च, कंचन गढ़्ह सुहञ्जणा आदि निरँजणा दए कराईआ। सदा सुहेला इक्क अकेला जन भगतां सिर ते रखे हथ्थ, बाल बिरध जवान भय रहिण कोए ना पाईआ। नाम भण्डारा दे के साची वथ, धन ख़ज़ीना इक्क प्रगटाईआ। हुक्मे अंदर सदा रख, तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म जाप जपाईआ। लख चुरासी जम दी फाँसी कट, राए धर्म डेरा ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलयुग अन्त हरिजन वेखे सज्जण सन्त, श्री भगवन्त परदा ओहला आप उठाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बीबी समा कौर दे गृह पिण्ड सुनड़ ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं जुग चौकड़ी तक्कदा रिहा साध, जो साधना विच निरगुण सरगुण तेरा ध्यान लगाईआ। अन्तर निरंतर तेरा मंत्र करदे रहे याद, रसना जेहवा दन्द ना कोए हिलाईआ। आसा तक्कदे रहे शब्द वज्जे अगम्मी नाद, धुन आत्मक

❋

❋

राग सुणाईआ। पुरख अकाल भेव खुल्हा बोध अगाध, बुद्धी तों परे करे पढ़ाईआ। कूड़ी क्रिया मन वासना अंदरों निकले विवाद, जगत हँकारा गढ़्ह दे तुड़ाईआ। साचे मन्दिर डूँग्घी कंदर खोल्ह देवे राज़, राज़क रहीम मेहर नज़र इक्क उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी पतिपरमेश्वर तेरा ध्यान लगाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बीबी बचन कौर दे गृह पिण्ड बोपाराए ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे मैं जुग चौकड़ी तक्कदा रिहा सन्त, साहिब सतिगुर साजन जो तेरा ध्यान लगाईआ। जलधार वड़ वड़ खोजदे गए कन्त, खोजयां हथ्थ किसे ना आईआ। पढ़ पढ़ थक्के तेरा अक्खरां वाला मंत, मंतव हल्ल ना कोए कराईआ। गढ़्ह तुट्टा ना हउमे हंगत, हँ ब्रह्म भेव कोए ना पाईआ। साचे नाम दी मिली किसे ना सनद, साचा रंग ना कोई रंगाईआ। झगड़ा प्या रिहा बहिश्त जन्नत, स्वर्गां डेरा कोए ना ढाहीआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरे अग्गे करदे गए मिन्नत, निउँ निउँ सजदयां विच सीस झुकाईआ। चार जुग दी खाणी बाणी तेरी सिफ्तां वाली लिख्त, संदेश्यां विच सद्दा होका नाम सुणाईआ। तेरा लभ्भ सक्या कोई ना इष्ट, इष्ट आत्मा परमात्मा जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साहिब स्वामी पुरख अबिनाशी घट निवासी हरिजन साचे लेखे लैणे लाईआ। ब्यास कहे मैं जुग जुग तेरे तक्कदा रिहा सन्त फ़कीर, फ़िकरा तेरा ढोला गाईआ। घत्तदे रहे वहीर, चार कुण्ट भज्जण वाहो दाहीआ। बदलदे रहे ज़मीर, मन मति बुद्धी तों परे अक्ख खुल्हाईआ। लभ्भदे रहे तदबीर, तेरा तरीका नाम धुरदरगाहीआ। झगड़ा तक्कदे रहे शाह हकीर, शरअ विच ना कोए लड़ाईआ। किस बिध तेरी नज़र आवे तस्वीर, बिन रूप रंग रेख सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार अकल कलधारी जोत निरँकारी जोती जाते पुरख बिधाते तेरी ओट तकाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ बीबी भजन कौर दे गृह जमशेर ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे प्रभ कलयुग अन्त अख़ीर तोड़ दे बन्धन, बन्दगी आपणी दे समझाईआ। धूढ़ी टिक्का मस्तक नाम ला अगम्मा चन्दन, परदा ओहला काया मन्दिर अंदर दे चुकाईआ। लख चुरासी आवण जावण पतित पावन रहे कोई ना फंदन, फाँसी

❋

❋

जम गल ना कोए लटकाईआ। तूं साहिब समरथ दीन दयाल सदा बख्शंदन, बख्शिश रहमत आपणी दे कमाईआ। सदी चौधवीं अन्त दर ठांडे तेरे वस्त अमोलक मंगण, नाम निधान श्री भगवान आपणा देणा वरताईआ। दरगाह साची धाम न्यारा दर दरवाज़ा तेरा लँघण, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर ज़िमीं असमान चरणां हेठां दब्बण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडा देणा सुहाईआ।

२३ फग्गण शहिनशाही सम्मत २ हरबंस कौर दे घर पिण्ड काला संघा ज़िला जलन्धर

ब्यास कहे जन भगत लै जा आपणे दवार, द्वारका वासी जित्थे बैठे सीस निवाईआ। बन्दना डण्डावत सईयदे करदे गुरू अवतार, पैगम्बर सिर ना कोए उठाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव बण भिखार, दर तेरे अलख जगाईआ। निरगुण जोत कमलापाती तेरी होए उज्यार, नूर ज़हूर करे रुशनाईआ। जिस घर कागद कलम कोई ना लिखणहार, कातब रूप ना कोए धराईआ। सो महल अटल उच्च अगम्म अथाह दए वखाल, मेहरवान मेहर नज़र इक्क उठाईआ। जित्थे झगड़ा रहे ना शाह कंगाल, ऊँच नीच ज़ात पात भरम ना कोए भुलाईआ। धर्म दवारा इक्को दिसे धुर दी धर्मसाल, चार वरनां अठारां बरनां जिस धार विच मिल के तेरा रूप समाईआ। आ के वेख मुरीदां हाल, मुर्शद हो के आपणा फेरा पाईआ। कलयुग अंदर सतिजुग बदल दे चाल, चाल निराली जोत अकाली आपणी कल दे प्रगटाईआ। जीव जंत मुरदे सारे दे ज्वाल, नाम रस अमृत अंमिउँ जाम प्याईआ। जन भगतां पूरब जन्म दी लेखे ला घाल, लहिणा देणा धुर दा झोली पाईआ। जुग चौकड़ी गुर अवतार पैगम्बरां जो भविख्तां विच दिता अहिवाल, हाल सब दा खोज खुजाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर दीना बंधप दीन दयाल, रखक हो के आप होणा सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा नाम दा डंका इक्को वज्जे ताल, तार सतार निरगुण निरँकार निराकार सुरती शब्दी शब्द सुरत देणा हिलाईआ।

शहिनशाही सम्मत २ (२०२३ बिक्रमी) दी लिख्त ख़त्म

❋

❋

सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै।
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै।
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै।
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै।
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै।