पुस्तकालयभाग २०

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ महिंदर सिँघ पिण्ड झंमट

सम्मत शहिनशाही कहे प्रभ भगत उधार, उदर विच फिर ना कोए आईआ। जिन्हां तेरे नाम दा बोलया जैकार, नाअरा दिता लगाईआ। जन्म मरन तों कर बाहर, लख चुरासी पन्ध मुकाईआ। निज नेत्र लोचन दिन्दा रिहा दीदार, अक्ख प्रतख खुल्हाईआ। धुर दा बण के सज्जण मीत मुरार, मित्र प्यारा हो के आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ बचन कौर पिण्ड झंमट

जन भगतां दे सहारा, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। पतिपरमेश्वर सांझे यारा, तेरे हथ्थ वड्याईआ। तेरे नाम दा इक्क अधारा, दूजी ओट ना कोए रखाईआ। ठांडा दे धुर दरबारा, सचखण्ड साचे वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा हरि, सच तेरी सरनाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ कुलवन्त सिँघ बस्ती पठाणा

सम्मत कहे जन भगतां दे माण, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। तेरे नाम दा आए इक्क ज्ञान, अज्ञान अन्धेरा दे चुकाईआ। तेरे धर्म दा वेखण निशान, निशाने जगत जाण भुलाईआ। तेरा गीत ढोला भगत इक्को गाण, प्रीत तेरे विच समाईआ। तूं दाता दानी आदि जुगादी मेहरवान, मेहर नज़र नाल पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा अगला देणा मुकाईआ। अगला लेखा मुकावे भगत, भगवान हो सहाईआ। झगड़ा रहे ना कूड़े जगत, जागरत जोत कर रुशनाईआ। तेरा निवास उत्ते अर्श, फर्श तेरी ओट तकाईआ। मेहरवान कर तरस, रहमत विच रैहम दे कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा हरि, दर ठांडे मंग मंगाईआ।

❋

❋

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरबंस कौर पिण्ड चब्बा ज़िला अमृतसर

दर ठांडा तेरा दरबारा, दरगाह साची सोभा पाईआ। जित्थे वसे इक्क इकल्ला एकँकारा, दूजा नज़र कोए ना आईआ। निरगुण जोत होवे उज्यारा, दीवा बाती ना कोए रुशनाईआ। तख्त निवासी शाह सिक्दारा, शहिनशाह हो के डेरा लाईआ। तेरा हुक्म चले सदा जुग चारा, चौकड़ी मेटे ना कोए मेट मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा हरि, तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ जुगिंदर कौर लोटे कलोनी ज़िला अम्बाला

तुध बिन दूजा दिसे ना अवर, रूप अनूप ना कोए प्रगटाईआ। तूं मालक गहर गवर, गम्भीर तेरी सरनाईआ। जन भगत कर के बैठे सबर, सन्तोख तेरा नाम प्रगटाईआ। तूं सूरबीर बहादर शेर बब्बर, भबक नाम दे लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा मुकाउणा काया माटी कबर, काअबा इक्को देणा सुहाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ बाल सिँघ पिण्ड भगवां ज़िला अमृतसर

तेरा काअबा हक महिराब, महबूब बेपरवाहीआ। जित्थे नज़र ना आए कोई आफ्ताब, सूर्या चन्द ना कोए रुशनाईआ। ना कोई मित्र दिसे अहिबाब, सज्जण संग ना कोए निभाईआ। ना कोई तन्द सितार वज्जे रबाब, सुर ताल ना कोए जणाईआ। ना कोई भुन्न खाए कबाब, अग्नी अग्ग ना कोए तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां साचे नाम दा देणा इक्क स्वाद, अनरस आपणा आप चखाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ उत्तम चन्द पिण्ड तलवाड़ा ज़िला हुश्यिार पुर

अनरस तेरा सदा अनडिठ्ठ, जग नेत्र नज़र किसे ना आइंदा। जन भगतां देवे कर के हित, प्रेम प्यार विच बुलाइंदा। मन ठगौरी करे ना चित, चेतन सुरती आप उठाइंदा। दर्शन दे के नित नवित, आपणा मेल मिलाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जन भगतां देणा सब किछ, धुर दी साची मंग मंगाइंदा।

❋

❋

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ मुणशी राम पिण्ड म्यानी ज़िला हुश्यिार पुर

धुर दरगाह दी साची मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। तेरे नाम दा मिले अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। ख़ुशी होवे बन्द बन्द, बन्दगी देणी समझाईआ। परदा रहे ना हँ ब्रह्म, पारब्रह्म तेरा नूर नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा मुकाउणा ख़ुशी ग़म, चिन्ता देणी बाहर कढाहीआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी प्रकाशो पिण्ड सालोवाल ज़िला गुरदासपुर

चिन्ता ग़म ना रहे हरख़, सोग विच ना कोए समाईआ। निरगुण धार देणा दरस, जोती जोत डगमगाईआ। भगतां उपर करना तरस, मेहरवान होणा सहाईआ। बेनन्ती मन्ज़ूर करनी अरज़, आरज़ू तेरे अग्गे टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निरगुण धार आउणा परत, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी पुन्नी सालोवाल ज़िला गुरदासपुर

पतिपरमेश्वर दीन दयाल, दयानिध तेरी सरनाईआ। तूं ठाकर हउँ कंगाल, सेवक आपणा लैणा बणाईआ। नाम भण्डारा देणा सच्चा धन माल, मालक, ख़ाली झोली अग्गे डाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरे आस रखाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ मनजीत सिँघ दीदारे वाला फ़िरोज़पुर

दर तेरे रखी आस, आसा पूर देणी कराईआ। ममता मन ना रहे प्यास, प्रेम प्याला जाम देणा प्याईआ। मनुआ मन ना रहे गुस्ताख़, कूड़ी क्रिया डेरा ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरस देणा साख्यात, निरगुण नूर जोत कर रुशनाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ जरनैल सिँघ पिण्ड सलां वाली तलवण्डी ज़िला हुश्यिार पुर

निरगुण जोत तेरा नूर, नूर नुराने सोभा पाईआ। आसा मनसा भगतां पूर, पूरन ब्रह्म देणा समझाईआ। नाद उपजा

❋

❋

साची तूर, तुरीआ तों परे कर पढ़ाईआ। सूली चढ़ना ना पए वांग मनसूर, मनसा विच अंस लैणा बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरचरण सिँघ जम्मू

सिर हथ्थ रखणा स्वामी, सदा सदा ध्यान लगाईआ। तेरा लेखा कोई ना जाणे पार ग्रामी, परा पसन्ती मद्धम बैखरी समझ कोए ना आईआ। तूं मालक धुर अमामी, सच दवारे सोभा पाईआ। जन भगतां कट सर्ब ग़ुलामी, चाकर आपणे लैणा प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरा नज़री आईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ अजीत सिँघ जम्मू

दर तेरा दिसे सुहञ्जणा, सोभावन्त सतिवादी सति। किरपा कर आदि निरँजणा, जन भगतां दे ब्रह्म मत। तूं दाता दानी दर्द दु:ख भय भंजना, वस्त अमोलक दे सच। तेरे नाम दा नेत्र पए अंजना, कूड़ी क्रिया दुरमति मैल कट। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान पुरख समथ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ सन्त राम पिण्ड गोकले चक जम्मू

समरथ स्वामी अन्तर बिध जाण, तेरे हथ्थ वड्याईआ। भगत सुहेले मात पछाण, बेपछान दया कमाईआ। आपणे नाम दी पा आण, सिर सके ना कोए उठाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सोहँ ढोला सारे गाण, गा गा ख़ुशी प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आदी नादी होणा मेहरवान, मेहर नज़र नाल तकाईआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ हरदीप कौर फ़तहि नंगल गुरदासपुर

मेहर नज़र तक्क महबूब, मुहब्बत विच सरनाईआ। तेरा इक्को अर्श अरूज़, आलीशान सोभा पाईआ। जित्थे भगत रहिण महिफ़ूज़, दु:ख दर्द ना लागे राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत वासना मेट हदूद, हद्द आपणी दे समझाईआ।

❋

❋

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरदित सिँघ पिण्ड राम दवाली ज़िला अमृतसर

साची हद्द दस्स हदूद, जित्थे वण्ड ना कोए वण्डाईआ। झगड़ा रहे ना कोए तन कलबूत, जिस्म इस्म ना कोए बदलाईआ। इक्को रंग दिसे चारे कूट, दहि दिशा वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, लेखा चुकाउणा काया पंज भूत, भुलेखा अंदरों बाहर कढाहीआ।

पहली चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी महिंदर कौर पिण्ड सूसाणा ज़िला हुश्यिार पुर

भुलेखा रहे ना काया अंदर, अन्तश्करन देणा बदलाईआ। कूड़ी क्रिया तोड़ के जंदर, जीवण विच्चों जीवण देणा समझाईआ। मनुआ मन ना रहे बन्दर, शब्द डोरी देणा बंधाईआ। भाग लगाउणा काया कंदर, निरगुण जोत कर रुशनाईआ। जन भगत सुहेले दर तेरा आए मंगण, दर ठांडे सीस निवाईआ। कृपाल हो के चाढ़ रंगण, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दी मन्ज़ूर कर बन्दन, बन्दगी विच बन्दना बन्दी छोड़ आपणे लेखे पाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी गुरनाम कौर पिण्ड सूसाणा ज़िला हुश्यिार पुर

कलयुग आयू लख चार हज़ार बत्ती, शास्त्रां वाले देण गवाहीआ। जिन्हां अक्खरां ने पुरख अकाल वेख्या नहीं कमलापाती, निरगुण नूर ना दरस पाईआ। संदेश्यां वाली समझाउँदे जगत पाती, पत्रका धुर दी इक्क उपजाईआ। एह खेल साहिब समर्थी, हरि करता आपणे हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ। कलयुग आयू अक्खरां वण्ड, शास्त्र शरअ विच समझाईआ। भेव जाणे ना कोए सूरा सरबंग, परदा सके ना कोए उठाईआ। जिस दे हुक्मे अंदर जुग चौकड़ी रहे लँघ, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आपणा पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच देवणहार वड्याईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जसवंत सिँघ पिण्ड भाम ज़िला हुश्यिार पुर

कलयुग आयू दस्स रहे बेअन्त, सिफ्तां नाल वड्याईआ। जिस दा लहिणा देणा आदि अन्त, जुग चौकड़ी हुक्म वरताईआ।

❋

❋

जो भगत उधारे साचे सन्त, सतिगुर आपणी दया कमाईआ। जो लेखा जाणे जीव जंत, जागरत जोत करे रुशनाईआ। जो आदि जुगादा बोध अगाधा पंडत, धुर दी सिख्या दए समझाईआ। सो लेखा जाणे बेअन्त, बेपरवाह बेपरवाहीआ। जिस वेले अर्जन लिखण लग्गा गुरू ग्रन्थ, जगत नेत्र बन्द कराईआ। मेला मिल्या नाल कन्त, पतिपरमेश्वर जोड़ जुड़ाईआ। ओधरों मिली इक्को संथ, सिख्या इक्क सुणाईआ। कूड़ी क्रिया लहिणा चुक्के चार लख सहँस, भेव अभेव विच्चों प्रगटाईआ। जिस वेले गोबिन्द वारया आपणा बंस, सरबंस दए लुटाईआ। वर देवे चार वरनां पन्थ, बरन अठारां पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी आप कमाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी प्रीतम कौर बुढे कोट गुरदासपुर

साची करनी करे करतार, कलयुग आयू दए समझाईआ। शब्द संदेसा धुर दरबार, नर हरि साचा आप सुणाईआ। गोबिन्द सूरा कर त्यार, डंका इक्को इक्क वजाईआ। कलयुग हो के ख़बरदार, आपणे बल लए अंगड़ाईआ। पुरख अकाल वेखणहार, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। जिस दी जुग चौकड़ी वक्खरी कार, शास्त्र सिमरत समझ कोए ना पाईआ। गुर अवतार करन निमस्कार, पैगम्बर सीस झुकाईआ। सो लेखा जाणे धुर दरबार, दरगाह साची सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेसा इक्क सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ प्रताप सिँघ पिण्ड सणीआं वाला

धुर संदेसा कहे जिस वेले गोबिन्द कस्या कमरकसा, कासद शब्दी नज़री आईआ। जिस दीआं वेखण वालीआं नहीं अक्खां, मुख दन्द ना सिफ्त सालाहीआ। फ़रमाना देवे धुर दा सच्चा, सुनेहड़ा इक्क जणाईआ। सुण मेरे लाडले बच्चा, बच्चया लेखा तेरी झोली पाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया भाण्डा कच्चा, तेरे चरणां हेठ दबाईआ। गोबिन्द खिड़ खिड़ा के हस्सा, तली तली नाल ठकराईआ। पुरख अकाल आया नस्सा, निरगुण निरवैर नूर जोत कर रुशनाईआ। उठ वेख मदीना मक्का, काअबे परदा लाहीआ। मुहम्मद सुख़न कहे सच्चा, कूक कूक सुणाईआ। परवरदिगार सोलां सहँस जो लेखा तेरा ढका, गोबिन्द चिल्ले नाल उठाईआ। शब्दी मैनूं लिख दे पटा, फ़रमांबरदारी सेव कमाईआ। चौदां सद तेरा लाहा खट्टा, खटका मेट कूड़ लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सति देणा आप समझाईआ।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सरदारा सिँघ पिण्ड रोडे फ़िरोज़पुर

कलयुग कहे मेरी आयू हज़ार बत्ती लख चार, चारे वेद देण गवाहीआ। चारे कुण्ट करे पुकार, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण कूक सुणाईआ। चारे वरन हाहाकार, धीरज धीर ना कोए रखाईआ। चारे खाणी रोवे ज़ारो ज़ार, नेत्र नैणां नीर वहाईआ। चारे बाणी करे पुकार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी दए दुहाईआ। मेरा लहिणा देणा पूरा करना विच संसार, संसारी भण्डारी नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, आपणा लहिणा देणा पूर दए कराईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ शाम सिँघ पिण्ड नंगल ज़िला फ़िरोज़पुर

कलयुग कहे मेरी आयू तेरे हुक्म वाली लम्बी सच्ची, कर्म धार दे समझाईआ। जो तैनूं भावे अच्छी, चंगी तरह दृढ़ाईआ। कुछ लेखा जाण जिस वेले मत्सय रूप वटाया मच्छी, धड़ मानव नज़री आईआ। कुछ लेखा वेख जिस वेले मूसे पई ग़शी, कोहतूर वड्याईआ। कुछ परदा खोल्ह जिस वेले मुहम्मद बवन्जा साल दाढ़ी कीती रती, अगला रंग रंगाईआ। कुछ संदेसा बोल जिस वेले नानक पांधे पढ़ाई पट्टी, बिन अक्खरां अक्खर वड्याईआ। कुछ पूरा तोल तोल जिस वेले अर्जन गुर कलम काग़ज़ उत्ते रखी, दर साचे सीस निवाईआ। कुछ परदा फोल जिस वेले गोबिन्द मंग मंगी, झोली आपणी अग्गे डाहीआ। जिस कारण खेल होणा बहुरंगी, भेव कोए ना पाईआ। पुरख अकाल कहे कलयुग तेरा लेख हुक्मे अंदर मुकावां लख चार हज़ार पंजी, निरगुण हो के आपणे विच छुपाईआ। करां खेल सूरा सरबंगी, प्रगट हो के धुरदरगाहीआ। कलयुग तेरी धार मेटां दो रंगी, कुड़ंगी रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ तेज कौर पिण्ड वलूर, ज़िला फ़िरोज़पुर

कलयुग कहे सुण मेरे धुर दे यार, दर तेरे सीस निवाईआ। मैथों भोगे नहीं जाणे लख चार, बत्ती हज़ार ना सेव कमाईआ। मैं सूरबीर बणां सिक्दार, दर ठांडे मंग मंगाईआ। झगड़ा रखां नाल गुरू अवतार, पैगम्बरां दयां हलाईआ। शास्त्रां दी शरअ करां ख़ुआर, एह देणी माण वड्याईआ। पढ़न सुणन वाले करन विभचार, सांतक सति धीरज धीर ना कोए रखाईआ। साधां सन्तां अंदर वाड़ दयां काम क्रोध लोभ मोह हँकार, सिँघासणां उत्ते आसण देवां डुलाईआ। दृष्टी

❋

❋

सर्ब करां विभचार, कुकर्म नाल कुड़माईआ। सुहावे कोई ना सच्चा ताल, धर्मसाल ना कोए वड्याईआ। पूरी होवे ना किसे घाल, कोटन कोटि भज्जण वाहो दाहीआ। त्रैगुण पा के सर्ब जंजाल, जगजीवण दाता दयां भुलाईआ। प्रभू तेरी सेवा करां कमाल, बहुता समां थोड़्हे विच भुगताईआ। तूं मन्न बेनन्ती मेरा सवाल, दर ठांडे दिता सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर मेरे हथ्थ टिकाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी गुरमेज़ कौर पिण्ड मक्खण विण्डी ज़िला अमृतसर

कलयुग कहे मैं वेखां तेरी धुर दी पुरी, मेहरवान दया कमाईआ। आपणे नाम दी दे दे इक्क पुड़ी, अंदर मेरे दे टिकाईआ। हथ्थ फड़ा दे द्वैत वाली छुरी, सृष्ट ज़िबह दयां कराईआ। अबिनाशी करते मैं दुनिया करनी निगुरी, शास्त्रां दी चल्लण ना देवां कोए चतुराईआ। मन्दिर मस्जिद शिवदवाले मठ्ठां अंदर धी भैण कोई ना जाणे कुड़ी, नेत्र अक्ख ना कोए शरमाईआ। ओस वेले मेरी बेड़ी जावे रुढ़ी, बहुता पन्ध ना कोए ना वखाईआ। कोटां विच्चों तेरे भगत दी सुरती होवे जुड़ी, जोड़ी धुर बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर मेरे हथ्थ रखाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सुरिंदर कौर ऐच ऐम टी पंचूआ डिसपैंसरी
पिण्ड छीना वाली ज़िला अमृतसर

कलयुग कहे प्रभू मैं बणना मंगता, मेरी झोली देणी भराईआ। मैं दीन दुनी गढ़्ह बणावां हंगता, हँ ब्रह्म सर्ब भुलाईआ। मेरा झगड़ा तन वजूद काया माटी होवे जंग दा, योद्धे अंदरों लवां प्रगटाईआ। किसे दे अंदर रस रहिण ना देवां अनन्द दा, सुख विच ना कोए समाईआ। निशाना अंदरों मिटावां सूर्या चन्द दा, तारा मण्डल ना कोए रुशनाईआ। परदा पा के द्वैती कंध दा, भरमां विच दयां भुलाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल कूड़ी क्रिया विच चार लख मैथों ना लँघदा, हज़ार बत्ती ना सेव कमाईआ। मैनूं रस्ता दस्स मेरे पन्ध दा, छेती दयां वखाईआ। तूं सदा टुट्टीआं गंढ्ढदा, वड दाता बेपरवाहीआ। तेरा लेखा कोट ब्रह्मण्ड दा, पुरी लोअ खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर संदेसा इक्क सुणाईआ।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ मिलखा सिँघ ३६ जे० बी० पिण्ड गंगा नगर

पुरख अकाल किहा सुण कलयुग मेरे नन्न्हे बाल, हुक्म दयां सुणाईआ। जगत चलणी अवल्लड़ी चाल, निराली इक्क दरसाईआ। दृष्टी करनी बेहाल, सृष्टी सुध रहे ना राईआ। झगड़ा पाउणा नाल गुरू अवतार, पैगम्बरां देणा हिलाईआ। ग्रन्थां सके ना कोए विचार, विद्या जगत कर हल्काईआ। शास्त्रां रहे ना कोए प्यार, अस्तिक नास्तिक रूप वटाईआ। ममता विच करने ग्रिफ़तार, मोह विच फसाईआ। संनयासी रहे ना कोए आचार, सुरत शब्द ना कोए जुड़ाईआ। चार कुण्ट सति धर्म दा थोड़्हा अख्त्यार, मुखत्यार मैनूं दिता बणाईआ। मुहब्बत रहे ना किसे यार, नार कन्त पवे लड़ाईआ। मात पित पिता पूत कोए ना देवे धार, धर्म दवारा ना कोए सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क सुणाईआ। सुण के बचन लख चार प्या रो, हजार बत्ती दए दुहाईआ। कलयुग अग्गे गया हो, होका दे सुणाईआ। पुरख अकाल किहा तुसां दोहां होणा निर्मोह, मुहब्बत जगत ना कोए बणाईआ। मैं साचा ढोआ देवां ढोअ, वेले वक्त नाल देवां वड्याईआ। सति धर्म ईमान इष्ट दृष्टी विच्चों सब दा लवां खोह, ख़ाली करां लोकाईआ। गुरू चेला इक्क दूजे नाल करे धरोह, दरोही दरोही ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा इक्क सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ वचिन्त कौर पिण्ड रुढ़का ज़िला जलन्धर

सच संदेसा सुणावे इक्क इकल्ला, इक्को वार दृढ़ाईआ। जिस नूं मन्नदे धुर दा अल्ला, आलमीन अख्वाईआ। सच संदेसा तिस ने घल्ला, मुहम्मद दिता जणाईआ। सदी चौधवीं फड़ लै पल्ला, गंढ्ढ निरगुण धार पवाईआ। फेर होणा अछल अछल्ला, वल छल आपणी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ अजीत कौर पिण्ड कड़ाला ज़िला कपूरथला

चार लख बत्ती हज़ार रो के मारे धाह, हाए उफ़ सुणाईआ। शास्त्र सिमरत साडा भेव जाणे कोई ना, परदा अंदरों ना कोए उठाईआ। बाहरों लिख्ती बणे गवाह, निरगुण धार लहिणा देणा ना कोए भुगताईआ। बौहड़ी प्रभ ने आपणा हुक्म देणा वरता, साडी चले ना कोए चतुराईआ। लेखा जाणे नूरी ख़ुदा, ख़ुद मालक धुरदरगाहीआ। जितनी आयू चाहे उतनी लए भुगता, हुक्मे अंदर हुक्म बदलाईआ। जिवें पापियां तों भगत लए बणा, मेहर नज़र उठाईआ। एसे तरह कलयुग दी

❋

❋

दुरमति मैल छेती दए धवा, जो चल आया सरनाईआ। जिस ने चार लख हज़ार बत्ती दिते लिखा, ओसे ने अग्गे सब दा लेखा देणा मुकाईआ। मुहम्मद बणाया गवाह, नानक निरगुण नाल रला, गोबिन्द शहादत इक्क बणाईआ। जिस नूं समझे कोई ना रा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा खेल आप कराईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ हज़ारा सिँघ पिण्ड पंडोरी ज़िला अमृतसर

शास्त्रां उत्ते जो लिख्या, उह लेख अग्गे ना कुछ बताईआ। ओसे नूं पढ़ पढ़ आप लैंदे सिख्या, साख्यात प्रभ दा दरस कोए ना पाईआ। जिस ने जगत जहान दस्सया मिथ्या, जिस वेले चाहे जुग दए बदलाईआ। आपणा खेल आपे नजिठया, जुग चौकड़ी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाना आप सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी चरणो पिण्ड भुस्से ज़िला अमृतसर

जे पुछो प्रभ क्यों करे जलदी, छेती वक्त मुकाईआ। हुक्मे अंदर चार कुण्ट अग्ग बलदी, शास्त्र सके ना कोए समझाईआ। किसे ख़बर नहीं अगले पल दी, परदा सके ना कोए उठाईआ। एह धार निहचल धाम अटल दी, दरगाह साची सच दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क दृढ़ाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ हरबंस सिँघ चौंक मोनी करोड़ी गली बूटा सिँघ वाली ज़िला अमृतसर

साचा हुक्म कहे मैं आ गया, आया धुरदरगाह। कलयुग सिख्या जो सिख़ा गया, निरगुण सरगुण बण मलाह। गुर अवतारां जो लड़ा गया, पैगम्बरां झगड़ा पा। शास्त्रां दे पिच्छो अञ्जील बाईबल जो लिखा गया, सिफ्तां नाल सालाह। गुरू ग्रन्थ गंढ्ढ पवा गया, अगला रंग चढ़ा। जो गोबिन्द वेस वटा गया, वरनां बरनां डेरा ढाह। जिस तरह क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश सब दे उत्ते चोटी आप रखा गया, मुच्छ दाढ़ी केस सुहा। एसे तर्हां कलयुग विच्चों सतिजुग आप बदला रिहा, जिस नूं समझे कोई ना। ओसे दा हुक्म जो हुक्मे अंदर सब कुछ लिखा रिहा, लेखा अगला मेटे कोई ना। मेहरवान महबूब मुहब्बत विच सब कुछ बणा रिहा, आपे सब दे पड़दे दए उठा। क्यों हर घट दे अंदर डेरा ला ल्या, ब्रह्म रूप रुशना। धुर दा शब्द इक्क आवाज़ सुणा रिहा, लख चुरासी नाल आपणा इक्क उपा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमा।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ महिंदर सिँघ पिण्ड बुग्घे ज़िला अमृतसर

जे पुछो कलयुग दी की निशानी, अन्त दयां समझाईआ। सब दी जूह होई बेगानी, घर दा मालक नज़र कोए ना आईआ। आपणा भेव समझे ना कोए प्राणी, शास्त्र पुराण पढ़ के निरगुण नूर ना कोए रुशनाईआ। जेहड़ी मंज़ल प्रभ ने रखी आसानी, तिस पिच्छे दीवानी होए लोकाईआ। एह खेल निर्मल निरवैर रुहानी, रूह बुत्त मिल के वज्जे वधाईआ। शास्त्र रूप जिवें तत वजूद जिस्मानी, जो होवण वाला फ़ानी, जो विद्या दा विद्वानी, ब्रह्म ज्ञानी दी परे धार ना कोए दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ भजन सिँघ पिण्ड धंगाली ज़िला जम्मू

कलयुग दे अन्तिम की होवे विहार, सारे मस्तक हथ्थ रख के सोचां विच सोच रहे टिकाईआ। कोई अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के सच दवारे पावे कोई ना सार, महासार्थी की की आपणी बणत बणाईआ। जिस दा खेल सदा जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग कोटन कोटि उतरे पार, लेखा सब दा दए मुकाईआ। कर्म कुकर्म धर्म अधर्म वेखे वेखणहार, अभुल्ल भुल्ल कदे ना जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क उपजाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी सवरनो पिण्ड किरतो वाल ढाए वाल ज़िला अमृतसर

कलयुग अन्त अख़ीरी क्यों आया आख़र, अक्खर देण दुहाईआ। जिस वेले गोबिन्द पहले दिन नीले उत्ते पाई पाखर, आसण इक्क सुहाईआ। ओस वेले पुरख अकाल बण के कातब, बिन अक्खरां जोड़ दिता जुड़ाईआ। निरगुण धार बण के वाकफ, भेव अभेदा दिता खुल्हाईआ। कूड़ी क्रिया वधाउणी ताकत, ज़ोर बल नाल उपजाईआ। जिस ने छेती छेती विद्वानां दी बदल देणी ल्याकत, अकल दी चले ना कोए चतुराईआ। दीन दुनिया करनी साकत, निन्दक दुष्ट दुराचार बदलाईआ। सच्चा रहे कोई ना आशक, माशूक मश्वरा ना कोए समझाईआ। कुछ होर लेखा जिस वेले विष्नूं चरण धरया उत्ते बाशक, शेष दिती दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म आप वरताईआ।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ तारा सिँघ पिण्ड गुंमटी ज़िला बठिंडा

कलयुग कहे बाशक मार रिहा फूक, सांगोपांग रिहा हिलाईआ। कलयुग थल्ले रिहा कूक, कूक कूक सुणाईआ। वेखो खेल पंज भूत, तत वजूद होवे लड़ाईआ। झगड़ा दिसे चारे कूट, सांतक सति ना कोए कराईआ। शास्त्र सिमरत जिस दा देंदे गए सबूत, सिफ्तां विच सालाहीआ। उह मालक महबूब, मेहरवान अख्वाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेटे हो मौजूद, निरगुण आपणा वेस वटाईआ। अन्त करके नेस्तोनाबूद, जड़्ह दए उखड़ाईआ। सतिजुग उठावे आपणा पूत, सपूता इक्क जगाईआ। नाल दे के शब्द दूत, दो जहानां दए फिराईआ। पिछला लेखा कर मौकूफ़, कुफ़ल अंदरों ताले दए खुल्हाईआ। भाग लगा के काया कूट, कुटीआ साची करे रुशनाईआ। झगड़ा मुका के जूठ झूठ, सति सच विच समाईआ। मेहरवान आपे तुठ, दयावान दया कमाईआ। भाग लगा के काया माटी बुत्त, निरगुण नूर जोत करे रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ किशन जीत सिँघ पिण्ड लुहारा ज़िला जलन्धर

पुरख अकाल कहे मेरा खेल अनोखा, अनुभव विच रखाईआ। सिफ्तां वाला शास्त्र सिमरत वेद पुराण धुर दा पोथा, ग्रन्थां नाल वड्याईआ। मेरे नाम दा देवणहारा होका, जो संदेसा दयां सुणाईआ। अग्गे दा जाणे कोई ना मौका, की करता कल वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सृष्टी दृष्टी दए बदलाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ मोहण सिँघ पिण्ड कादीआं ज़िला गुरदासपुर

जुग बदलणा धुर दी रीत, रीतीवान जणाईआ। राती सुत्यां दिने उठदयां सब दी बदल देवे नीत, बदली विच देर ना कोई लगाईआ। स्वामी हो के वसे चीत, चेतन कर के लए जगाईआ। तूं मेरा मैं तेरा दस्स के गीत, सोहँ धार विच समाईआ। निरगुण निरवैर निराकार अतीत, ठांडे सीत दए कराईआ। मन वासना गुरमुख जावणा जीत, जगत जोग जुगत दए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क सुणाईआ।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ ज्ञान चन्द पूना शहर

चार लख हज़ार बत्ती हुक्मे अंदर मुके पन्ध, साल बसाल रूप ना कोए वटाईआ। एह खेल सूरे सरबंग, आदि जुगादि आपणे हथ्थ रखाईआ। सतिजुग साचा दए अनन्द, अनन्द आत्मा विच प्रगटाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सब दा होवे छन्द, नौ खण्ड दए समझाईआ। कूड़ी क्रिया मेटे पन्ध, सति सच जगत प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरिजन साचे लए प्रगटाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ नरिंदर जीत कौर पिण्ड खत्यार पुर ज़िला शाहजहान पुर यू० पी०

सतिजुग साचा मातलोक जावे लग्ग, लागत नज़र कोए ना आईआ। जन भगतां अंदर प्रेम सतार जाए वज्ज, अनहद नादी नाद सुणाईआ। बिन मक्के काअब्यों काया काअबे होवे हज्ज, हज़रत मिले धुरदरगाहीआ। अमृत जाम निजर धार प्याए रज्ज, कूड़ी तृष्ना भुक्ख मिटाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म एका रूप रंग, रंगत आपणी दए चढ़ाईआ। सेज सुहञ्जणी वेख पलँघ, सच सिँघासण सोभा पाईआ। शब्द अनाद वजा मृदंग, मर्द मर्दाना करे शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, नाम संदेसा इक्क सुणाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सरजीत कौर पिण्ड वेगे पुर ज़िला अमृतसर

नाम संदेसा देवे हर घट भीतर, गृह गृह आप जणाईआ। कंचन सोना करे पीतल, पीत पीतम्बर आप सुहाईआ। धुरदरगाही ठाकर मीतल, मित्र प्यारा दया कमाईआ। साचे नाम दा दस्स कीर्तन, किरतीआं किरत इक्क समझाईआ। हुक्मे अंदर लख चार हज़ार बत्ती बीतन, बैतुल धार इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, घर सोहणा इक्क उपजाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरदास मल पिण्ड कला ज़िला अमृतसर

घर सोहणा सुहञ्जणा, ठांडा धुर दरबार। जिस गृह प्रकाश होवे आदि निरँजणा, निरगुण नूर नूर उज्यार। ठाकर स्वामी वसे दर्द दु:ख भय भंजना, पतिपरमेश्वर परवरदिगार। ओसे दे हुक्मे अंदर कलयुग मात लँघणा, सिर सके ना कोए

❋

❋

उठाल। सतिजुग साचा दीपक जगणा, अन्ध अन्धेरा मिटे गुबार। डंका वज्जे विच ब्रह्मण्डना, वरभण्ड करे ख़बरदार। लेखा धुर सूरे सरबंगना, खेल करे निरगुण निरवैर निराकार। सच प्रकाश देवे चन्दना, काया माटी हो उज्यार। सृष्ट सबाई दस्से बन्दना, बन्दीखाना तोड़ गढ़्ह हँकार। नाम भण्डारा साचा वण्डना, दीन दुनी बणाए यार। पिछली क्रिया मुक्के बन्दना, अगला सति धर्म होए उज्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल आप करतार।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ रोशन लाल पिण्ड कला ज़िला अमृतसर

करतार कहे मैं करनी दा करता, कुदरत मेरी धार नज़री आईआ। जुग चौकड़ी मेरा बरदा, दर ठांडे सीस निवाईआ। हुक्मे अंदर घलदा, हुक्मे अंदर सद वखाईआ। जिवें माता कुक्खों बाल जम्मदा, आयू वड्डी छोटी कर वखाईआ। जिवें भरवासा नहीं किसे माटी चम्म तन दा, आयू मानव सौ साल तोड़ ना कोए निभाईआ। एसे तर्हां कलयुग कूड़ी क्रिया हुक्मे अंदर भन्नदा, हुक्मरान धुरदरगाहीआ। जो पुरख अकाल कच्चा नहीं कन्न दा, आपणी करनी कार कमाईआ। जिस नूं गुर अवतार पैगम्बर मन्नदा, नाम निधान ढोला गाईआ। ओह खेल करे आपणा कम्म दा, दाता बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची खेल आप खिलाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ माया राम पिण्ड कला ज़िला अमृतसर

सतिजुग साचा जो करे आप प्रचलत, चलिर्त्त मेटे कूड़ लोकाईआ। सो लेखा जाणे हलत पलत, अन्तर बाहर वेख वखाईआ। सृष्टी नूं ज्ञान देवे फ़ुरने तों पहलों पलक, पलक विच्चों ख़लक दए समझाईआ। जो करे प्रकाश उत्ते फ़लक, धरनी धरत धवल सुहाईआ। भगतां नाल कर के सांझा तुअल्लक, नाता बिधाता लए जुड़ाईआ। जोती नूर दी दे के डल्हक, अज्ञान अन्धेर मिटाईआ। मेहर कर निरगुण निगाहवान आउण नहीं दिन्दा अगली भलक, छिन विच आपणा भेद चुकाईआ। जिस वेले सतिजुग साचे सच धर्म दा दिता तिलक, टिक्का देणा लगाईआ। भगत सुहेला कोई ना जावे खिसक, शब्द डोरी नाल जुड़ाईआ। जो संदेसा दे के गया राम वशिष्ट, भेद अभेद खुल्हाईआ। सृष्टी दी खोल्हे दृष्ट, परदा आप चुकाईआ। भावें कोई साधू सन्यासी वैरागी त्यागी बैरागी जटा जूट धारी भावें कोई भोगण वाला गृहस्त, समझ सहिजे दए समझाईआ। जे मेहरवान मेहर करे पार करे मूर्ख मूढ़्हे निन्दक, पतित पापियां पार कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचे हुक्म नाल समझाईआ।

❋

❋

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सुरिंदर पाल पिण्ड कला ज़िला अमृतसर

साचा हुक्म धुर दा फ़ुरना, फुरती नाल सर्ब उठाईआ। सतिगुर शब्द नूं कदे पए ना तुरना, लख चुरासी अंदर वड़ के सुत्यां लए उठाईआ। जिस दुआर जाए ओस घरों ख़ाली कदे पए ना मुड़ना, प्रेम प्रीती लै के आईआ। साचे सन्तां भगतां सति नाल सदा पए जुड़ना, जो सति विच समाए प्रभ दा दर्शन पाए, तिन्हां दे कलयुग नेड़ ना आए, सतिजुग रूप ना कोए बदलाए, इक्को रंग वखाईआ। मूर्ख मुग्ध समझाए, पतित पापी तराए दुष्ट दुराचारी उठाए, गुरमुख करमचारी कर्म कांड तों बाहर लेखे लाईआ। सतिजुग साची रुत्त सुहाए, अबिनाशी अचुत्त वेख वखाए, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मार्ग इक्क समझाईआ।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जुगिंदर कौर पिण्ड भोले ज़िला जलन्धर

सतिजुग साचा मार्ग दस्से धर्म, दवारा इक्को दए दृढ़ाए। मानव जाती तेरा नूर निराला ब्रह्म, पारब्रह्म रुशनाए। साची प्रीती तेरा कर्म, दूजी वण्ड ना कोए वण्डाए। कूड़ा गढ़्ह रहे ना भरम, परदा आप चुकाए। सतिजुग साचे दे के जन्म, आप बणे जणेंदी माए। लेखा मेट के वरन बरन, साचा रंग इक्क रंगाए। हरि करता करनी करन, कुदरत वेख वखाए। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दवारा इक्क खुल्हाए।

२ चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरतख्त सिँघ पिण्ड लौडूवाल ज़िला लुधियाणा

सच्च दवारा खोल्हणा, हरि करते हो दयाल। नाम जैकारा इक्क बोलणा, नाल रला के भगत सुहेले लाल। साचे कंडे तराज़ू तोलना, सन्त सुहेला सज्जण उठाल। कोई रहे ना परदा ओहलना, झगड़ा मुकणा शाह कंगाल। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच धर्म आप विरोलना, मथ्थ सर्ब संसार। कलयुग आयू कूड़ी क्रिया नाल रही लुक, जगत अपराधां दिता खपाईआ। जिस दा लेखा ओसे दा सुख, सागर गहर गम्भीर प्रगटाईआ। कलयुग बदलण विच सतिजुग प्रगटाउण विच करे ना कोई दु:ख, कलेश विच कल्पणा ना कोए वधाईआ। एह लेखा ओहदा जिस ने लख चुरासी जीव जंत बणाए नाल मानस मनुक्ख, तत वजूद माटी ख़ाक दिती वड्याईआ। सो धर्म दवारा एक एकँकारा वखाए सच सुच, सति सति नाल वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ

❋

❋

विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित निरगुण निरवैर निराकार परवरदिगार सांझा यार धुर दरबार धर्म निशान्यौं कदे ना जावे उक, अणयाला तीर चलाईआ।

३ चेत शहिनशाही सम्मत ३ साधू सिँघ
पिण्ड झामके ज़िला अमृतसर

मेहर करे प्रभ इक्को दाता, दूजा नज़र कोए ना आईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी लख चुरासी जीव जंत ज्ञाता, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर धुरदरगाहीआ। जिस दी शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान खाणी बाणी गाउँदी गाथा, अक्खर सोहले ढोले रागां नादां विच करन शनवाईआ। तिस दा हुक्म संदेसा निरगुण सरगुण दो जहानां होवे साचा, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी हुक्म सुणाईआ। गुरमुख साचे सन्त जनां अन्तर आत्म मिटे अन्धेरी राता, दूई द्वैती परदा लाहीआ। जन्म जन्म दा कर्म कर्म दा पूरब लेखे विच्चों पूरा करे घाटा, मेहर नज़र निगाहबान आप उठाईआ। आवण जावण लख चुरासी पतित पावण मेटे वाटा, मात गर्भ अग्नी तत ना कोए तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा इक्क इकल्ला एकँकार धुर दरबार आप दृढ़ाईआ। मेहर नज़र करे भगवान, हरि करता वड वड्याईआ। सन्त सुहेले मात पछाण, गुरमुख आपणे रंग रंगाईआ। गुरसिखां दे के धुर दा दान, नाम भण्डारा झोली पाईआ। धुन आत्मक राग देवे धुनकान, अनहद नादी नाद वजाईआ। अमृत रस बख्शे पीण खाण, तृष्ना भुक्ख रहे ना राईआ। घर स्वामी ठाकर मिले आण, गृह मन्दिर वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहरवान महबूब मुहब्बत आपणी इक्क दृढ़ाईआ। मेहरवान मेहर कहे सर्ब स्वामी, नर नरायण नज़री आईआ। जो लख चुरासी काया मन्दिर अंदर घर भीतर अन्तरजामी, गृह लेखा वेख वखाईआ। सो सच सुहेला इक्क अकेला अगम्म अथाह सुणाए आपणी बाणी, बाण अणयाला तीर चलाईआ। धर्म दुआर एकँकार वखाए सच निशानी, जगत निशाना कूड़ा दए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहरवान मेहर मेहर नज़र उठाईआ। करे मेहर धुर दा सज्जण, हरि करता धुरदरगाहीआ। सच प्रीती बख्शे धुर दा मजन, कूड़ी दुरमति मैल धवाईआ। जुग चौकड़ी नित नवित जन भगतां पड़दे आवे कज्जण, लोकमात वेस अनेका रूप वटाईआ। तूं मेरा मैं तेरा साचा मार्ग आवे दस्सण, सति सतिवादी सति करे पढ़ाईआ। गृह मन्दिर अंदर निज आत्म परमात्म देवे सच अनन्दन,

❋

❋

रस इक्को इक्क वखाईआ। आवण जावण पतित पावन तोड़े बन्धन, जम की फाँसी रहिण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, मेहरवान मेहर नज़र इक्क उठाईआ। मेहरवान मेहर करे हरि करतार, कुदरत दा मालक नज़री आईआ। जिस दवारे विष्न ब्रह्मा शिव खड़्हे भिखार, देवत सुर सीस निवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर करन दीदार, कागत कलम शाही लिखणहार, कातब आपणी सेव कमाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग पनिहार, जुग चौकड़ी सेव कमाईआ। त्रैगुण माया पंज तत देवणहार आधार, सच स्वामी आपणी दया कमाईआ। वस्त अमोलक काया गोलक देवे डार, नाम निधाना श्री भगवाना इक्को इक्क वरताईआ। झगड़ा रहिण ना देवे ठग्ग चोर यार, काम क्रोध लोभ मोह अंदरों बाहर कढाहीआ। नौ दवारे पैंडा मुके भार, सुखमन टेडी बंक झगड़ा दए मुकाईआ। ईड़ा पिंगल होवे शरमसार, अज्ञान अन्धेर नज़र कोए ना आईआ। अमृत रस दे के ठंडा ठार, बूँद स्वांती कमलापाता इक्क चुआईआ। शब्द नाद दे सच्ची धुन्कार, अनबोलत राग अल्हाईआ। जोती नूर कर उज्यार, सच ज़हूर दए वखाईआ। मेहर विच सब कुछ बख्शणहार, बख्शिश रहमत आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सचखण्ड निवासी आदि निरँजण नूर करे रुशनाईआ। मेहर प्रभ दी जो रिहा लोड़, अन्तर अन्तर ध्यान लगाईआ। तिस सतिगुर शब्द जोड़े जोड़, सुरती अकाल मूर्त नाल मिलाईआ। लग्गी प्रीत निभावे तोड़, कूड़ी क्रिया कर सफ़ाईआ। झगड़ा रहे ना मोर तोर, ब्रह्म पारब्रह्म विच मिलाईआ। करे प्रकाश अन्धेरे घोर, नूरी चन्द चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा गृह इक्क वखाईआ। मेहर अंदर करे मेहरवानी, मेहर नज़र उठाईआ। सच दुआर वखाए सच्ची धर्म निशानी, निशाना तेरा इक्क चलाईआ। बख्शणहार पद निरबाणी, त्रैगुण अतीता धुरदरगाहीआ। जिस दा खेल जगत महानी, महिमा अकथ ना कोए गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, ख़ालक प्रितपालक इक्क अख्वाईआ। मेहर करे हरि मेहर दा दाता, दयावान वड्याईआ। दरस वखा के इक्क इकांता, घर साजन बेपरवाहीआ। मन वासना कूड़ी क्रिया तोड़े नाता, सति सच इक्क समझाईआ। जन भगतां पूरीआं करे आसा, निरासा रहिण कोई ना पाईआ। एह खेल पुरख अबिनाशा, अबिनाशी आपणी कार कमाईआ। गुरमुखां देवे धुर दा साथा, गुरसिख आपणा रंग रंगाईआ। जो सतिगुर शब्द मन्ने आखा, निउँ निउँ सीस निवाईआ। तिस दा अंदरों खोल्हे ताका, बजर कपाटी दए तुड़ाईआ। दरस वखाए साख्याता, हरि सज्जण शहिनशाहीआ। पूरा करे अगला पन्ध पिछलीआं वाटां, अधवाटे रहिण कोई ना पाईआ। मेहर अंदर मेहरवान हरि करता जन साचे देवे साथा, सगला संग निभाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

❋

❋

कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे हरि मेहरवान वरन बरन जाता पाता, आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म आपणे विच समाईआ।