पुस्तकालयभाग २०

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जरनैल सिँघ दे गृह जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरी वेखी चाल निराली, बांके सोहणी नज़री आईआ। तेरा खेल जोत अकाली, अकल कलधारी तेरी वड वड्याईआ। जिस भगत साचे सुरत उठाली, सोई आप जगाईआ। आपणे प्रेम दी दे के लाली, कूड़ी क्रिया दिती धवाईआ। त्रैगुण नाता तोड़ जंजाली, जागरत जोत करी रुशनाईआ। साचे दर बणा सवाली, वस्त अमोलक आप वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरा नज़री आईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ प्रकाश कौर दे गृह जेठूवाल

जन भगत कहिण तूं मालक धुरदरगाह, दरगाह साची सोभा पाईआ। जुग जुग करदा रिहों न्याँ, लोकमात अदल अदालत इक्क वखाईआ। तेरा लेखा बेपरवाह, बेपरवाही विच आपणा हुक्म वरताईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर तेरा लाउँदे रहे ध्यान, दिवस (रैण) सेवा विच वक्त लँघाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, तुध्ध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बिशन सिँघ दे गृह पिण्ड जेठूवाल ज़िला अमृतसर

जन भगत कहिण तुध बिन अवर ना दिसे दूजा, दुतीआ भउ नज़र किसे ना आईआ। जिस बिध जन भगतां भेव खुल्हा गूझा, रमज़ समझ नाल मिलाईआ। परदा ओहला रिहा ना लुका, लायक नालायक आपणे रंग रंगाईआ। उजल कर के मुक्खा, दुरमति मैल करी सफ़ाईआ। प्यार नाल बणा के आपणा सुत्ता, सुत दुलारे गोद उठाईआ। जुग जन्म दा रिहा कोई ना रुठ्ठा, फड़ बाहों गले लगाईआ। तेरा खेल अबिनाशी अचुता, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरे मंग मंगाईआ।

❋

❋

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ प्रीतम कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरा सुणया इक्क सलोक, सोहला धुरदरगाहीआ। जिस दा मेला नाल निर्मल जोत, तत तत ना कोए वखाईआ। झगड़ा रहे ना वरन गोत, गौतम बुध बुद्धी तों बाहर गया समझाईआ। जित्थे समझ सके ना कोई सोच, सोच सोच दिती दरसाईआ। जो तेरे दर्शन नूं रहे लोच, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धर्म दवारा एकँकारा एका तेरा देणा वखाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ डा० माणक सिँघ अमृतसर

जन भगत कहिण तेरा वेख्या हुक्म अपार, फ़रमाना धुरदरगाहीआ। जिस नूं झुकदे गुरू अवतार, पैगम्बर सीस निवाईआ। सिर सके ना कोए उठाल, विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर चले ना कोए चतुराईआ। अन्तिम हो के आप दयाल, दीनन दया कमाईआ। भगत सुहेले वेख लाल, लालन आपणा परदा लाहीआ। जगत अवल्लड़ी चल के चाल, भेव अभेद दिता खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, मस्तक टिक्का धूढ़ी ख़ाक रमाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ हरबंस सिँघ बस्ती अड्डा ज़िला जलन्धर

जन भगत कहिण भगतां दस्सया आपणा राह, रहमत दिती कमाईआ। धुरदरगाही मेला ल्या मिला, मिलावट विच ना कोए रखाईआ। सतिगुर शब्द बणा गवाह, शहादत आपणी इक्क भुगताईआ। चार कुण्ट दहि दिशा फेरा पा, फिरत फिरत हरि सज्जण खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर बन्दन सीस निवाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बंता सिँघ यू० पी०

जन भगत कहिण तेरी वेखी हक बन्दगी, बन्दना दिती दृढ़ाईआ। दूसर रहे ना कोए मशंदगी, मुश्किल हल्ल कराईआ। धार वक्खरी रहे ना हँ ब्रह्म दी, पारब्रह्म सरनाईआ। कर प्रकाश अगम्मे चन्न दी, नूर नूर विच्चों रुशनाईआ। लेखे लाईं जो भगत जन जनणी जन दी, जन्म तों बाहर होवीं सहाईआ। आस पूर कराई पृथू वाले अन्न दी, गृह गृह भोग लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी कार कमाईआ।

❋

❋

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरदित सिँघ दे गृह पिण्ड राम दवाली ज़िला अमृतसर

जन भगत कहिण तूं करनी करता कुदरत दा मालक, शहिनशाह अख्वाईआ। कलयुग अन्तिम बण के सालस, फ़ैसला धुर दा इक्क सुणाईआ। जन भगत सुहेले वेख के सालस, माटी ख़ाक विच्चों बाहर कढाहीआ। कूड़ी निंद्रा मेट के आलस, असलीअत दिती समझाईआ। धर्म दुआर बणा के बालक, बचपन आपणी गोद रखाईआ। सदा सुहेला बण प्रितपालक, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ कुंदन सिँघ पिण्ड पंडोरी वड़ैच ज़िला अमृतसर

जन भगत कहिण तूं करनी दा करता, एकँकारा इक्क अख्वाईआ। ना जम्मे ना मर्दा, जन्म मरन वेस ना कोए वटाईआ। सचखण्ड दवारे वड़दा, सच सिँघासण सोभा पाईआ। दीपक जोत हो के बलदा, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। शब्द संदेशे घलदा, जुग चौकड़ी पढ़ाईआ। मालक बण के निहचल धाम अटल दा, दरगाह साची सोभा पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दर तेरा सोहणा नज़री आईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बलजिंदर कौर दे गृह जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरा दर सोहणा, बाडी बणत ना कोए बणाईआ। तेरा रूप अनूप सति सरूप मोहणा, जो मोहे जगत लोकाईआ। जिस जगत विकार दुरमति मैल पापां कपड़ भगतां धोणा, अंदर बाहर करी सफ़ाईआ। अमृत रस निजर धार चोणा, बूँद स्वांती इक्क टपकाईआ। करे प्रकाश तीजे लोयणा, अक्ख प्रतख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार सच्ची सरनाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ दविंदर कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरा मार्ग दिसे सौखा, सोहणा सच्चा नज़री आईआ। जिस दे विच नहीं कोई धोखा, दीन मज़्हब ना कोए लड़ाईआ। पढ़ना पए कोई ना पोथा, इक्को ढोला दिता समझाईआ। जो भाग लगाए काया माटी कोठा, बिन छप्पर छन्न वज्जे वधाईआ। करे प्रकाश निर्मल जोता, निरगुण नूर डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग आप रंगाईआ।

❋

❋

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सरजीत सिँघ, गुरशरन सिँघ सुल्तान विण्ड गेट अमृतसर

जन भगत कहिण तूं धुरदरगाही रंग रंगीला, माधो धुर दा नज़री आईआ। जन भगतां कलयुग अन्तिम बण वसीला, वास्ता आपणे नाल जुड़ाईआ। ऊँचां नीचां ग़रीब निमाणयां कोझयां कमलयां इक्ट्ठा कर कबीला, बंस सरबंस दिता सुहाईआ। जगत निमाणयां बण वसीला, वस्तू आपणी धार समझाईआ। झगड़ा रिहा ना नर मदीना, नारी पुरुष इक्को रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धर्म दवारा दिता वखाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ राज कौर पिण्ड नाथेवाल ज़िला फ़िरोज़पुर

जन भगत कहिण असां वेख्या ग़रीब निवाज़ा, ग़रीब निमाणे गले लगाईआ। सति धर्म दा सच खोल्ह दरवाज़ा, दरगाह साची परदा रिहा उठाईआ। जन भगतां रखणहारा लाजा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। निरगुण वेस अगम्मा लोकमात माझा, मजलस भगतां नाल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची धार आप बंधाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ नाज़र सिँघ दे गृह पिण्ड जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरी साची धारा, धरनी धरत धौल नज़री आईआ। चार वरनां इक्क प्यारा, मुहब्बत बेपरवाहीआ। ऊँचां नीचां झगड़ा मुकावीं विच संसारा, साची सिख्या इक्क समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा बोल जैकारा, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। तेरा अन्त ना पारावारा, बेअन्त तेरी सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच महल्ला उच्च अटला इक्को इक्क दिसाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जगजीत सिँघ दे गृह जेठूवाल

जन भगत कहिण दर तेरे निमस्कार, नमों नमों सीस निवाईआ। दर तेरे खड़्हे भिखार, भिच्छया देणी वरताईआ। राह तकदे रहे नव नौ चार, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। कवण वेला कल कल्की लए अवतार, निरगुण दाता बेपरवाहीआ। जो पैज जाए संवार, स्वार्थ आपणे नाल रखाईआ। जगत समाज विच्चों कढ्ढ के बाहर, घर आपणा इक्क वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूरब लहिणा दए चुकाईआ।

❋

❋

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ गुरमीत सिँघ दे गृह जेठूवाल

जन भगत कहिण पूरब लहिणा दिता, देवणहार वड्याईआ। भगतां पूरी करे इच्छा, इच्छा पूरन आप अख्वाईआ। सच दवारे आपे दिस्सा, परदा ओहला · उठाईआ। नज़री आया इक्क दा हिका, हिकमत आपणी इक्क जणाईआ। रूप

धार के वड्डउँ निक्का, निरगुण नूर करे रुशनाईआ। गुरमुखां बण के धुर दा पिता, पतिपरमेश्वर सीस सुहाईआ। अग्गे कदे ना देवे पिच्छा, पिच्छो पुश्त पनाह हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, वखाए धाम इक्क अनडिठ्ठा, अनडिठ्ठड़ी कार कमाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बलविंदर कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल

जन भगत कहिण तेरा अवल्ला वेख्या स्वांग, स्वांगी दिता वखाईआ। जन भगतां पूरी कर के तांघ, तृष्ना दिती मिटाईआ। अग्गे देणी पए किसे ना बांग, वुज़ू निमाज़ ना कोए वड्याईआ। जगत वजाउणा पए कोई ना नाद, संखां धुन ना कोए शनवाईआ। खड़काउणा पए कोई ना साज, साजण इक्को नज़री आईआ। काया मन्दिर अंदर मार आवाज़, धुर दा मेला लैणा मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ हरभजन सिँघ दे गृह पिण्ड जेठूवाल ज़िला अमृतसर

जन भगत कहिण तेरा सोहणा वेख्या त्उहार, दिहाढ़ा नज़री आईआ। तेरा पाक पवित्र आहार, हरि हिरदे करे सफ़ाईआ। तेरा सच धर्म प्रचार, परचून दे वणजारे दे मिटाईआ। तेरा नाम शब्द जैकार, दो जहानां करे शनवाईआ। तेरा खेल अगम्म अपार, अलख अगोचर नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरा सोहणा नज़री आईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ कर्म सिँघ दे गृह पिण्ड जेठूवाल

जन भगत कहिण दर सोहणा दिसे सुहञ्जणा, सोभावन्त रमणीक। कर किरपा आदि निरँजणा, तेरे विच हक तौफ़ीक। तूं दाता दर्द दु:ख भय भंजना, भव सागर विच अतीत। तेरी धूढ़ी होवे मजना, लेखा रहे ना ऊँच नीच। तूं आत्म परदा कजणा, आपणा मार्ग दस्स बारीक। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दवारे जन भगतां कर तस्दीक।

❋

❋

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी जगीर कौर पिण्ड काठगड़्ह ज़िला पटयाला

जन भगतां कर तस्दीक दे शहादत, शादयाने दे वजाईआ। तेरे नाम दी करन इक्क इबादत, अव्वल अल्ला नज़री आए नूर ख़ुदाईआ। तेरे मुहब्बत प्यार दी उन्हां अन्तर इक्क अमानत, अमलां दे विच रखी छुपाईआ। तूं किरपा कर सही सलामत, साहिब तेरी बेपरवाहीआ। तेरा नाम रस मुख चुआवण अगम्म नयामत, निज नेत्र होए रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची नज़र इक्क उठाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ सतपाल फ़रीदाबाद

पुरख अकाल किहा, जन भगतो दया कमावांगा। जो जन्म जन्म दा विछड़ रिहा, तिस आपणा मेल करावांगा। जिस इक्क वार मेरा नाम ल्या, लख चुरासी विच्चों बाहर कढावांगा। जो इक्क वारी मेरी सरन प्या, सचखण्ड दुआर टिकावांगा। जो इक्क वार मेरी जूह गया, जागरत जोत विच रखावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, दर ठांडे रंग रंगावांगा।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ बीबी भिंदर कौर पिण्ड कड़याला ज़िला अमृतसर

दर ठांडा इक्क दरसावांगा। ब्रह्मण्ड पन्ध चुकावांगा। टुट्टी गंढ्ढ जोड़ जुड़ावांगा। परमानंद विच टिकावांगा। जिस गाया सोहँ छन्द, बन्दी बन्द ना कोए रखावांगा। उह लग्गा मेरे अंग, अंगीकार आप हो जावांगा। सतिजुग चाढ़ के नवां चन्द, भगत सुहेले आप चमकावांगा। जिन्हां दवारयों भोजन खाधा मंग, मंगल उन्हां दा ढोला गावांगा। साची मंज़ल जावां लँघ, अंदर इक्को इक्क सुहावांगा। जित्थे आत्म सेज पलँघ, सच सिँघासण सोभा पावांगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमावांगा। साची करनी कार कमावेगा। दीन दयाल वेख वखावेगा। भगत सुहेले मेल मिलावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, पूरब लहिणा सर्ब चुकावेगा। पूरब लहिणा चुकावण आया, हरि सज्जण धुर दा मीत। जगत तृष्ना मेटे माया, ममता मोह विच्चों करे अतीत। जन भगत सुहेले जोड़ जुड़ाया, सतिजुग सच चलाई रीत। बावन दा लहिणा देणा पूर कराया, बल दी तोड़ निभाई प्रीत। बच्चयां दा बचन लेखे लाया, रहमत कर बख्शीश। सतिजुग दे अन्त दा भोजन कलयुग अन्तिम खाया, खा के गाया भगतां दा गीत। पिछला कर्ज़ा मकरूज़

❋

❋

लाहया, बैठ के धाम अतीत। सम्मत शहिनशाही तिन्न वज्जे वधाया, करया खेल प्रभू अनडीठ। चार चेत दी रुत्त सुहाया, सुहञ्जणी दिसे पुनीत। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार इक्क प्रीत।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जुगिंदर कौर गवाल टोली फ़िरोज़पुर छाउणी

चार चेत कहे क्यों मेरे विच होवे अरदासा, अन्त अरदास सुधाईआ। एह नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग दा तमाशा, तमअ दे विच्चों बाहर रखाईआ। जिस दा खोल्ह ना सके कोई ख़ुलासा, ख़ालस सके ना कोए समझाईआ। लहिणा देणा जाणे पुरख अबिनाशा, हरि करता धुरदरगाहीआ। जिस जन्म जन्म दा भगतां पूरा कीता घाटा, लहिणा मूल मुकाईआ। वड्डयां छोटयाँ ऊँचां नीचां इक्को आत्म ब्रह्म जोड़ के नाता, इक्को दिती माण वड्याईआ। सच प्रेम प्यार दा भोजन खाधा, ख़ुशीआं विच ख़ुशी बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार सच्ची सरनाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ तरिपत कौर गवाल टोली फ़िरोज़पुर छाउणी

चार चेत कहे जन भगतां दा लेखे लाउणा रुक्खा सुक्खा, जो भेंटा दिता कराईआ। जन्म जन्म दा मेटणा दुक्खा, दलिद्र दिता गवाईआ। उजल करना मुखा, मुख ढोले सिफ्त सालाहीआ। एथे ओथे दो जहान बणाउणे आपणे पुत्ता, पतिपरमेश्वर गोद उठाईआ। जे तूं मेहरवान हो के तुठ्ठा, कोझयां कमलयां लैणा तराईआ। गुरमुखां नाल कदे करीं ना ग़ुस्सा, ग़ुस्सा जुस्से विच्चों बाहर कढाहीआ। सदा भगतां दे प्यार दा रहीं भुक्खा, प्रीती विच प्रीतम प्रेम वरताईआ। अन्त अख़ीर वेला उह ढुका, जिस दा जुग चौकड़ी राह तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क वरताईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ कश्मीर सिँघ पिण्ड सद्दा ज़िला गुरदासपुर

पुरख अकाल कहे मेरा पूरा होया विहार, वाहवा वज्जी वधाईआ। सब दा लहिणा दिता उतार, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण खोज खुजाईआ। बावन आ के कर निमस्कार, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। बल कहे मैं होया ख़बरदार, आपणी लै अंगड़ाईआ। आपणी करनी कर बहाल, गुरमुख बिहबल हो ना कोए कुरलाईआ। जे खाण पीण दा कर्ज़ा दिता उतार, सच प्रेम दा उधार बाकी नज़री आईआ। साचे भगतां सदा गोद रखीं बहाल, दरगाह साची धाम सुहाईआ। जिन्हां ख़ुशीआं

❋

❋

नाल तैनूं दिता खवाल, पक्का भोजन भाजीआं विच मिलाईआ। उन्हां दा होण ना देवीं ज़वाल, जगत ज़ावीए विच्चों बाहर कढाहीआ। ऐंगल आफ़ डीसैंट कोई ना डिगरी करे विचार, पैमाना पैमाइश ना कोए कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ जागीर सिँघ पिण्ड सद्दा ज़िला गुरदासपुर

पुरख अकाल कहे सुण बावन, बार बार समझाईआ। मैं बण के पतित पावन, पापियां रिहा तराईआ। फड़ा के आपणा दामन, दमां दा लेखा पूर कराईआ। बण के धुर दा ज़ामन, दरगाह साची दयां टिकाईआ। वखा के सच निशानन, निशाना इक्क इक्को झुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ।

४ चेत शहिनशाही सम्मत ३ हरि भगत दुआर विच जेठूवाल

सिर रखां हथ्थ आपणा आप, आपणी दया कमाईआ। जिन्हां जपया धुर दा जाप, जग जीवण दाता ओट तकाईआ। उह अन्तर कर के पाक, पवित्र दयां वखाईआ। बाहरों दिसण माटी पुतले ख़ाक, अन्तर नूर जोत रुशनाईआ। बावन इस दा लेखा दस्सणा पहली वसाख, जो गोबिन्द आस रखाईआ। की अग्गे होणा पाठ, की ढोला जगत शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां लेखे लाए गृह गृह पकवान, चौदां मास पूरा कर के पूरब दान, मेहरवान आपणी दया कमाईआ। प्रसाद कहे आपणी रसना ला भोग, भगवन दया कमाईआ। तेरा दरस होवे अमोघ, परदा देणा चुकाईआ। तेरे नाम दा मिले जोग, जुगती इक्क दरसाईआ। गुरमुख राह तक्के ना चौदां लोक, चौदां तबक पन्ध मुकाईआ। जिन्हां तेरा गाया सच सलोक, सोहँ ढोला धुरदरगाहीआ। उन्हां कदे नहीं तन तैथों मंगणी मोख, स्वर्ग बहिश्त दी आस ना कोए रखाईआ। कर किरपा अन्तिम मेलणा आपणी जोत, जित्थों होवे ना कदे जुदाईआ। एह उन्हां बच्चयां दी अख़ीरी चोग, जो बावन दवारे आस रखाईआ। सो वेला वक्त गया पहुंच, रविदास चमारा दए गवाहीआ। हरि संगत वखा आपणी मौज, मुआवज़ा पिछला दे चुकाईआ। तेरी करनी ना पए खोज, ख़ुद खोज के लै उठाईआ। जन भगतां तों भोग लगाए नहीं जाणे रोज़, इक्क वार दा लेखा दरगाह साची लैणा पाईआ। अग्गे वेखदे रहिण तेरे चोज, चोजी प्रीतम तेरी ख़ुशी मनाईआ। भगतां उत्ते

❋

❋

भगती दा सुट्ठीं कदे ना बोझ, मेहर नज़र नाल पार कराईआ। हउमें दा रहे कोई ना रोग, हंगता देणी गवाईआ। जिन्हां तेरे भोग दा इक्क अरदासा ल्या सोध, स्वासा उन्हां दा लेखे पाईआ। गुरमुखां नाल करीं ना कदे क्रोध, लोभ विच कदे ना आईआ। सदा बख्शीं आपणी मौज, मजलस आपणी नाल बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। बावन कहे मेरा लहिणा मुकया उधार, उदम कीता बेपरवाहीआ। उन्हां बच्चयां पाई सार, जो चार भैणां ते इक्क भाईआ। अन्तिम लेखा पूरा कर विवहार, हरि संगत दिती वड्याईआ। जुग चौकड़ी दा लहिणा दे उधार, अदल इन्साफ़ दिता कराईआ। आपणा गुलशन वेख बहार, टहणी पत्त फुल्ल महकाईआ। जो भगत सुहेले कीती ख़िदमतगार, खादम आपणी झोली पाईआ। अग्गे तसादम होवे विच संसार, झगड़े विच लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच करनी कार कमाईआ। बावन कहे जिन्हां दा अज्ज होया विवहार, बावन दे साथी सारे नज़री आईआ। कोई सज्जण मीत मुरार, कोई मात पित अख्वाईआ। कोई भैणां भईआ नार, कोई सुत दुलार वड्याईआ। कुछ उह जिन्हां ने बावन दा कीता दीदार, नेत्र दर्शन पाईआ। कुछ उह जिन्हां पंजां ने भोजन कीता त्यार, सोहणा प्रेम वधाईआ। उह कन्यां बाल अंञाण, तेरवें साल ख़ुशी मनाईआ। जिस दा ज़ामन विच चम्यार, गुरमुख रूप बदलाईआ। ओसे गुरदर्शन दा विवहार, छोटयाँ वड्डयां मिली वड्याईआ। साची सभा दा जन भगत बण शृंगार, रूप अनूप बदलाईआ। वड्डे छोटे इक्क दवार, दर दवारा धुर दा इक्क वखाईआ। जन भगत चुरासी विच जन्म लए ना विच संसार, फाँसी गल ना कोए लटकाईआ। पुरख अकाल आपणा दे एतबार, बेएतबारी दे गवाईआ। राती सुत्यां फड़ उठाल, दरस दीद ईद दे कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार सच्ची सरनाईआ। बावन कहे मेरी कन्नी होई साफ़, पल्लू मैल रही ना राईआ। जो सहिजे गया आख, प्रभ दाता पूर कराईआ। मैं ओसे दा निवास, शाख़ निरगुण विच समाईआ। जिस दी कोई ना समझे बात, बातन करे पढ़ाईआ। जन भगतो जुग चौकड़ी दी भगती नालों अज दी चंगी रात, रुतबा देवे धुरदरगाहीआ। किसे कम्म ना आउँदी जे थोड़्ही बहुती मिल जावे करामात, जगत करमां विच फसाईआ। धन्न वड्याई जिन्हां दा पुरख अकाल जोड़या नात, नाता आपणे नाल बणाईआ। दर्शन दे के साख्यात, सख़ियां दा मंगल आप सुणाईआ। जन भगत अन्त रहिण ना देवे कोई उदास, उदासी विच्चों स्वासी होए सहाईआ। जन भगतो गुरमुखो गुरसिखो तुसीं एस जन्म दी भगती विच्चों होए पास, पर्चा मेहर नज़र इक्क पाईआ। लेखा मंगया नहीं हिसाब विच किसे कलम दवात, अक्खरां हिन्दसयां विच ना पुच्छ पुछाईआ। आपे बख्श के आपणे प्रेम दी दात, आपे लहिणे देवे पाईआ। तुहाडे हिस्से इक्को सोहँ महाराज शेर सिँघ

❋

❋

विष्नूं भगवान दी जै दे के दात, गाथ आपणी दिती दृढ़ाईआ। इस तों वड्डी कोई धार नहीं पूजा पाठ, सिमरन दी लोड़ रहे ना राईआ। जो पंज वारां देवे आख, पंज तत्तां दा लेखा जाए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतो प्रेम प्यार नाल तुहाडे कोल करे एह निक्की जेही बात, जिस बात विच्चों कमलापात नज़री आईआ।

““चार माघ सम्मत शहिनशाही इक्क तों लै के चार चेत सम्मत शहिनशाही तिन्न तक्क चौदां महीने
हरि भगत दे गृह जा के भोग लगाया अते बावन दा कीता कौल पूर कराया,
जेहड़ा बल समें उसने चार भैणां ते इक्क भ्रा नूं
बल नगरी विच वर दिता सी।
जिन्हां दा हुण जन्म दा नाम गुरदर्शन कौर, दविंदर कौर, कश्मीर कौर, जगजीत कौर, सुखवन्त कौर हन।””