पुस्तकालयभाग २०

२ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ हरि भगत दुआर जेठूवाल

सतिजुग कहे प्रभ मेरी इक्क मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। सति धर्म दा बख्श संग, कूड़ी क्रिया पन्ध मुकाईआ। प्रेम प्रीती चाढ़ रंग, अनडिठ्ठड़े आप रंगाईआ। तेरा मेला हँ ब्रह्म, पारब्रह्म धुर दे सच गोसाँईंआ। जन भगतां दे जन्म, जरम मेरे नाल मिलाईआ। झगड़ा मुके चार वरन, बरन शरअ ना कोए लड़ाईआ। पुरख अकाल तेरी होवे सरन, दूजी ओट ना कोए रखाईआ। अन्तर ढोला साचा पढ़न, हुक्म धुरदरगाहीआ। आपणा कौल इकरार पूरा कर प्रन, परम पुरख शहिनशाहीआ। दर ठांडे आया सरन, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा मार्ग इक्क उपजाईआ। सतिजुग कहे प्रभ बख्श सहारा, सहायता तेरी नज़री आईआ। सति धर्म दी चले धारा, द्वैत अंदरों देणी चुकाईआ। घर मन्दिर होवे उज्यारा, गृह भीतर तेरी रुशनाईआ। तेरे नाम दा इक्क जैकारा, जोगी जोगीशर ढोला गाईआ। तूं सब दा सांझा यारा, लाशरीक इक्क अख्वाईआ। तेरे दर मेरी निमस्कारा, डण्डौत बन्दना सीस झुकाईआ। पारब्रह्म बेऐब परवरदिगारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा राह देणा चलाईआ। सतिजुग कहे प्रभ मेरी पा धर्म दी गंढ्ढ, धर्मातमा भगत लै प्रगटाईआ। जिन्हां नाल मेरी प्रीती जाए हंढ, अग्गे डोर ना कोए तुड़ाईआ। तेरे प्रकाश दा चमके चन्द, नूर नुराना डगमगाईआ। जिधर वेखां दिसे संग, सगला संग बणाईआ। तेरे हुक्म दा होवे इक्को कारज अनन्द, अनन्द कारज कर्म कांड विच्चों बाहर कढाहीआ। भाग लग्गे काया माटी काची वंग, वाहवा तेरी वज्जे वधाईआ। तूं साहिब सूरा सरबंग,

❋

❋

सुरती सुरत नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा रस्ता देणा खुल्हाईआ। सतिजुग कहे मेरी आसा मनसा हुन्दी रहे पूरी, पूरन ब्रह्म देणा दृढ़ाईआ। जगत नाता सदा तेरी हज़ूरी, हाज़र हर घट सोभा पाईआ। मेरी लेखे लाउणी मज़दूरी, सेवक हो के सेव कमाईआ। जन भगतां दस्सणा सृष्टी दुनिया कूड़ी, कूड़ कुटम्ब बिन तेरी किरपा कम्म किसे ना आईआ। तेरे नाम दी इक्क होवे मशहूरी, मश्वरा गुर अवतार पैगम्बर गए समझाईआ। कला रहे ना कोए अधूरी, अदल इन्साफ़ देणा वखाईआ। साची बख्श के चरण धूढ़ी, टिक्का नाम देणा लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। सतिजुग कहे प्रभ मैनूं अन्त दे दलासा, वार पहली मंग मंगाईआ। तेरे चरण रहे भरवासा, भरम मिटे कूड़ लोकाईआ। मैं बण के दासी दासा, सेवक साची सेव कमाईआ। जन भगतां देवां साथा, सगला संग निभाईआ। जो सोहँ गावण गाथा, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग देणा रंगाईआ। सतिजुग कहे मेरा जोड़ रहे जुड़दा, भगतां नाल वड्याईआ। तेरे दवारे ख़ाली कोई ना मुड़दा, मोहर आपणा नाम देणा लगाईआ। कट अन्धेरा अन्ध घोर दा, कूड़ी क्रिया ममता चोर देणा मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरा मार्ग देणा सुहाईआ। सतिजुग कहे मेरा मार्ग होए सुहेला, सुहञ्जणा इक्को नज़री आईआ। गुरमुखां दा गुरमुखां नाल होवे मेला, कूड़ी दिसे जगत कुड़माईआ। तेरी धार दा आत्म होवे चेला, परमात्म इष्ट इक्क मनाईआ। तेरा राह होवे नवेला, नव नौ समझ किसे ना पाईआ। तूं ठाकर सज्जण सुहेला, साहिब सतिगुर इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सतिजुग कहे मेरा लहिणा तेरे हथ्थ, देवणहार तेरी वड्याईआ। तूं साहिब पुरख समरथ, स्वामी धुरदरगाहीआ। जन भगत प्यारे बख्श आपणा रस, रस्ता इक्को देणा वखाईआ। मनुआ मन कर के वस, वास्ता धर्म दवारे आप जुड़ाईआ। सद तेरा गावण जस, सिफ्तां नाल सालाहीआ। तूं वसणहारा घट घट, गृह गृह डेरा लाईआ। मेरा खुल्हा रखणा हट्ट, वणजारा गुरमुख नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धुर दा मार्ग परमारथ स्वार्थ एका दस्स, टेक विच टिक्का मस्तक लाईआ।

१० जेठ शहिनशाही सम्मत ३ चेला सिँघ दे गृह रेज़ीडैंसी रोड जम्मू

सतिजुग कहे मेरी नमस्कार, नमस्ते नमों नमों सीस झुकाईआ। परम पुरख परमात्म परवरदिगार, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर

❋

❋

तेरी इक्क सरनाईआ। निरअक्खर बख्श आपणी धार, अक्खरां विच्चों अक्खर दे बदलाईआ। निरगुण नूर जोत कर उज्यार, उजाला दिसे सर्ब लोकाईआ। हउं मालक ख़ालक प्रितपालक तेरा ख़िदमतगार, सेवक याचक रूप वटाईआ। भगत वछल गिरवर गिरधार, गहर गम्भीर आपणा परदा देणा उठाईआ। सचखण्ड दुआर करां पुकार, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी आपणी झोली डाहीआ। करनी दे करते कुदरत दे मालक रहमत बख्श बख्शणहार, सच स्वामी अन्तरजामी तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार दर ठांडे सीस निवाईआ। सतिजुग कहे मेरी बन्दना डण्डावत, सजदा सीस झुकाईआ। मेहरवान महबूब सही सलामत, साहिब सुल्तान तेरी सरनाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट अलामत, आलमां इलम आपणा दे समझाईआ। नाम भण्डारा बख्श इक्क नयामत, वस्त अमोलक दे वरताईआ। पतिपरमेश्वर लख चुरासी जीव जंत तेरी अमानत, साध सन्त सति धर्म दे समझाईआ। ममता मोह मेट कयामत, काल नगारा रिहा डराईआ। मूर्ख मूढ़्ह वेख जीव अन्जाणत, बुध बिबेक दे प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी घट निवासी आपणा नूर कर रुशनाईआ। सतिजुग कहे प्रभ सति धर्म कर तामीर, दर ठांडे सीस निवाईआ। मंज़ल चोटी दे अख़ीर, आख़र आपणा रंग रंगाईआ। दीन दुनी बदल दे तकदीर, तदबीर आपणा नाम समझाईआ। झगड़ा रहे ना शाह हकीर, हुक्म इक्को इक्क सुणाईआ। अमृत आत्म बख्श ठांडा नीर, दुरमति मैल दे धवाईआ। तेरी ओट तकदे गए पैगम्बर पीर, परा पसन्ती मद्धम बैखरी ढोला गाईआ। कूड़ी क्रिया शरअ तोड़ ज़ंजीर, ज़र्रा ज़र्रा कर रुशनाईआ। लहिणा देणा जुग चौकड़ी मुका कदीम, अज़ीम आलीशान आपणा नज़ाम दे वखाईआ। सति धर्म दी कर तरमीम, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे अलख जगाईआ। सतिजुग कहे परम पुरख मेरी सलाम, सही सलामत सीस झुकाईआ। सति सतिवादी इक्क अमाम, अमलां तों रहत निरगुण नूर धुर दरगाहीआ। दर बरदा बण ग़ुलाम, चरण कँवल उपर धवल सीस झुकाईआ। साचा मार्ग दस्स आसान, निरगुण हो मेहरवान, महबूब आपणी कार कमाईआ। भगत वछल भगवान, आत्म दरस देणा जीव जहान, जागरत जोत कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर ठांडे धर्म दुआर दर दरवेश आस रखाईआ।

❋

❋

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ बीबी राम कौर दे गृह छम्ब जम्मू

सतिजुग कहे श्री भगवान मैं होया मंगता, दर ठाडे मंग मंगाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया तोड़ गढ़्ह हउमे हंगता, हँ ब्रह्म पारब्रह्म दे समझाईआ। चार वरन अठारां बरन धर्म दुआर बणे संगता, भगत भगवान लैणा प्रगटाईआ। कूड़ी क्रिया कल कलेश रहे ना भुक्ख नंगता, सति सन्तोख बिन वरन गोत देणा उपजाईआ। भेव अभेद खुल्हाउणा साचे सन्ता, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी आपणा परदा देणा उठाईआ। लख चुरासी जीव जंत बणना धुर दा कन्ता, मालक प्रितपालक ख़ालक इक्को नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, भिक्खक हो के झोली डाहीआ। सतिजुग कहे प्रभ सति धर्म फड़ा लड़, पल्लू आपणा नाम गंढ्ढ पवाईआ। काया मन्दिर अंदर वेख वड़, साढे तिन्न हथ्थ बंक दवारी खोज खुजाईआ। भेव खुल्हा चोटी जड़्ह, असथूल लेखा दे समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म दीन दुनी दृष्टी सृष्टी अंदर जावे पढ़, जगत विद्या भरम देणा तुड़ाईआ। भाग लगाउणा काया माटी साचे घर, गृह मन्दिर देणा सुहाईआ। तूं साहिब स्वामी अन्तरजामी मालक प्रितपालक नरायण नर, शरनगत तेरी इक्क सरनाईआ। किरपा निधान ठाकर स्वामी गहर गम्भीर आपणी किरपा कर, बेनज़ीर नज़र मेहर उठाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर इक्को नज़री आए हरि, हरि जू हर हिरदे आपणा नाम देणा समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर ठांडे दरबार एकँकार एका मंग मंगाईआ। सतिजुग कहे मेरे पुरख अकाल दीनां बन्धन, बन्दगी अरज़ मेरी अरज़ोईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित साहिब बख्शंदन, रहमत रहीम राम आपणी देणी कराईआ। तेरा खेल खेल के गए त्रिलोकी नंदन, मुकन्द मनोहर लख्मी नरायण तेरी वड वड्याईआ। सति धर्म सति सतिवादी मस्तक टिक्का ला चन्दन, सुगंधी आपणा नाम दे भराईआ। कलयुग जीव कूड़ कुड़यार हँकारी विकारी आत्म परमात्म टुट्टी गंढ्ढण, नाता धुर दा दे बणाईआ। सच प्रेम प्यार मुहब्बत विच काया चोली रंगण, अंदर बाहर गुप्त ज़ाहर दुरमति मैल देणी धवाईआ। सच दुआर परवरदिगार धुर दरबार आया मंगण, हक महबूब उच्च अरूज अर्श फर्श तेरी आस रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धर्म दुआर विच संसार देणा प्रगटाईआ। सतिजुग कहे पुरख अकाल दीन दयाल वेखी कलयुग कूड़ी क्रिया कूड़, सति धर्म नज़र कोए ना आईआ। जगत विद्या सुघड़ स्याणे कीते मूर्ख मूढ़्ह, हिरदे हरि सके ना कोए वसाईआ। शाह सुल्तान तेरा चमके कोए ना नूर, जलवा जोत ना कोए रुशनाईआ। धर्म दवारिउं मन मनसा होई मफ़रूर, नौ दुआर फिरे हल्काईआ। बिन तेरी किरपा साची मिले ना

❋

❋

चरण धूढ़, दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। मेहरवान महबूब मुहब्बत विच हउमे हंगता गढ़्ह तोड़ ग़रूर, ग़ुरबत अंदरों दे कढाहीआ। सदी चौधवीं लेखा लहिणा देणा दे ज़रूर, बीस बीसा हरि जगदीसा बैठा राह तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सच सृष्टी दृष्टी इष्टी आपणा इष्ट समझाईआ। सतिजुग कहे मैं सचखण्ड दवारे मंगां मंग, दरगाह साची सीस निवाईआ। तेरे हुक्मे अंदर जुग चौकड़ी रहे लँघ, बीतया काल दए दुहाईआ। सच धर्म दा मिले ना किसे अनन्द, परमानंद ना कोए समाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म गाए कोई ना छन्द, तूं मेरा मैं तेरा राग ना कोए अल्हाईआ। जगत विकार वासना घर घर भरी कूड़ी क्रिया गंद, सच सुगंध नज़र कोए ना आईआ। अमृत आत्म निजर धार सच देवे ना कोए अनन्द, बिन रसना रस ना कोए चखाईआ। निर्मल जोत चमके कोई ना चन्द, बिन सूर्या होए रुशनाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त साहिब सुल्तान हो मेहरवान आपणा दे संग, सगला संग सूरे सरबंग आपणा दे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच साचा राह वेख वखाईआ। सतिजुग कहे परम पुरख प्रभ कर आपणी मेहरवानी, मेहरवान मिहबान बीदो तेरी ओट तकाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट शैतानी, शरीअत विच्चों असलीअत दे प्रगटाईआ। जन भगतां मंज़ल दे रुहानी, रूह बुत्त दोवें कर सफ़ाईआ। तेरा जलवा नूर असमानी, जिस्मानी परदा दे चुकाईआ। जूह दिसे ना कोए बेगानी, वैरी अंदरों देणे कढाहीआ। चार जुग दा झगड़ा मेट दीवानी, हुक्म धुर दा इक्क सुणाईआ। तेरा नाम निरँकार प्रगट होवे दो जहानी, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल तेरा ढोला गाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर दस्सण नाम निधानी, नाद धुर दा इक्क वजाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट बेईमानी, बेवा रहे ना कोए लोकाईआ। सच दवारा दस्स गृह इक्क पद निरबाणी, निरवैर पुरख आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सति धर्म देणा प्रगटाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगण आया एकँकार एक, इक्क इकल्ला वेस वटाईआ। दीन दुनी सृष्ट सबाई बख्शणी आपणी टेक, टिक्के मस्तक धूढ़ी दे रमाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया कर बुध बिबेक, पतित पुनीत दे कराईआ। त्रैगुण माया पंज तत ला ना सके सेक, अग्नी अग्ग देणी बुझाईआ। अंदर वड़ के मन्दिर चढ़ के सच दुआर एकँकार खोल्हणा भेत, भेव आपणा देणा समझाईआ। निज नेत्र लोचन नैण जन भगत लैण वेख, घर स्वामी अन्तरजामी नज़री आईआ। सोहणा सुहञ्जणा आदि निरँजणा तेरा लग्गे देस, दिशा दसन्तर वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जुग चौकड़ी बदलणा तेरा अगम्मा निराला खेड, ख़ालक ख़लक आपणा हुक्म देणा वरताईआ। जिस कारण गुर अवतार पैगम्बर रिहा भेज, लोक परलोक सोहला आपणा नाम इक्क सुणाईआ। सो साहिब

❋

❋

सुल्तान श्री भगवान घट निवासी पुरख अबिनाशी मानणी लख चुरासी सेज, आत्म परमात्म आपणा जोड़ लैणा जुड़ाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा नज़री आवें नेतन नेत, निज लोचन नैण अक्ख कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग कहे मैं निउं निउं करां आदेस, सीस जगदीस इक्क झुकाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ लाल चन्द दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे किरपा कर जोत निरँकारी, निराकार तेरे हथ्थ वड्याईआ। आदि जुगादि तेरी सिक्दारी, दो जहानां हुक्म मनाईआ। तेरा खेल अगम्म अपारी, अलख अगोचर तेरी शहिनशाहीआ। कलयुग कूड़ी क्रिया गढ़्ह तोड़ हँकारी, हउमे हंगता दे मिटाईआ। तेरे नाम दी होवे इक्क जैकारी, घर घर काया मन्दिर अंदर वज्जे वधाईआ। दीन मज़्हब झगड़ा रहे ना कोए संसारी, दूई द्वैत डेरा ढाहीआ। मानस जन्म सब दी पैज दे संवारी, मेहरवान सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सतिजुग कहे कलयुग पिच्छों मेरी आवे वारी, वारता अगली दे दृढ़ाईआ। साचे प्यार दी बख्श ख़ुमारी, बीमारी अंदरों कूड़ मिटाईआ। तेरे नाम दा होए आधारी, आदत ममता दे बदलाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म लग्गे यारी, याराने कूड़े दे चुकाईआ। ख़ादम सेवक हो के सेवा करां तुम्हारी, दर तेरे सीस निवाईआ। सच मुहब्बत बख्श आप प्यारी, परम पुरख परमात्म आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कर प्रकाश बहत्तर नाड़ी, जोती नूर डगमगाईआ। सतिजुग कहे किरपा कर प्रीतम चोजी, चरण कँवल ध्यान लगाईआ। तूं आदि जुगादि अगाध बोधी, बुद्धी तों परे तेरी पढ़ाईआ। मंज़ल हकीकी दे सोझी, सोच समझ आपणी इक्क समझाईआ। ठाकर बण के धुर दा मौजी, मजलस आपणी दे वखाईआ। ममता दा रहे कोई ना रोगी, रंग साचा नाम रंगाईआ। तेरी धूढ़ दा मूर्ख मूढ़्ह होवे जोगी, जोगीशर तपीश्र आपणी सरन लगाईआ। तूं हर घट अन्तर निरंतर मन्नया खोजी, खोजत खोजत वेख वखाईआ। आत्म परमात्म मेल मिलाउणा तेरा घरोगी, दूजा नज़र कोए ना आईआ। जन भगत विछोड़े विच रहे ना कोए विजोगी, परदा अंदरों देणा उठाईआ। तेरा नाम जैकारा लोक परलोक सुणे सलोकी, सोहला सच देणा समझाईआ। सतिजुग कहे तेरे नाम दी चार जुग तों अग्गे वक्खरी होवे पोथी, निरअक्खर अक्खर आपणा नाम समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा मन्दिर देणा सुहाईआ। सतिजुग कहे मेरी बेनन्ती इक्क अरदास, अरज़ आरज़ू नाल जणाईआ। सति जोत दा कर प्रकाश, प्रकाश्त

❋

❋

होवे लोकाईआ। कूड़ी क्रिया अन्धेर जाए विनास, अबिनाशी आपणी अक्ख खुल्हाईआ। आत्म तेरी होवे दास, परमात्म साची सेव कमाईआ। चरण प्रीती दे विश्वास, विषयां विच्चों बाहर कढाहीआ। तेरे मिलण दी होवे प्यास, तृष्ना भुक्ख देणी चुकाईआ। साचे मण्डल वखा आपणी रास, गोपी काहन वज्जे वधाईआ। माया ममता कर घात, घाउ आपणा नाम लगाईआ। कलयुग मेट अन्धेरी रात, सतिजुग सच होवे रुशनाईआ। लेखा लिख आपणे लेखे वाला कलम दवात, कातब अवर ना कोए बणाईआ। दीन दुनी बदल हालात, इलम आलम इक्क जणाईआ। झगड़ा रहे ना कायनात, कलमा हक देणा सुणाईआ। सच बेनन्ती तेरे पास, पासा दीन दुनी उलटाईआ। मेरी पूरी करनी आस, तृष्ना तृखा ना कोए तड़पाईआ। सतिजुग कहे मेरी एहो निक्की जेही बात, बातन भेव देणा खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, जगत मार्ग देणा लाईआ। सतिजुग कहे मेरी बेनन्ती कर मन्ज़ूर, साहिब स्वामी ध्यान लगाईआ। तूं मालक हाज़र हज़ूर, हज़रत धुरदरगाहीआ। कलयुग लेखा मुका ज़रूर, ज़ाहर ज़हूर कर रुशनाईआ। सतिजुग तेरे धर्म दा बणे मज़दूर, कर्म दी कूड़ी मैल धवाईआ। तेरी जोत दा वेख के नूर, नूर नुराना डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान हो के बख्श कुसूर, निगाह आपणी आप उठाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगदा थोड़्हा, वड दाते तेरी ओट तकाईआ। भगत भगवान दा बणे जोड़ा, जुगती आपणी देणी समझाईआ। झगड़ा रहे ना मोरा तोरा, तूं ही तूं ही राग अल्हाईआ। मन्ज़ूर होवे कलयुग अन्त सस्से उपर होड़ा, हँ ब्रह्म परदा देणा उठाईआ। तेरा नाउँ सदा नवां नकोरा, जुग चौकड़ी बदल कदे ना जाईआ। कलयुग कूड़ झगड़ा मुका ठग्गां चोरा, मन मनसा दे मिटाईआ। सच सुणा अगला आपणा दोहरा, सोहँ ढोला अगम्म अथाहीआ। तेरा होवे ना कदे विछोड़ा, विछड़यां लैणा मिलाईआ। रविदास चमार जो ढोए ढोरा, लेखे विच दए गवाहीआ। तेरा मंत्र फुरे इक्को फोरा, फ़ुरने सारे देणे चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण तेरी धार तेरी लोड़ा, लोयण आपणा दे खुल्हाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ अमरो देवी दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मेरी पूरी कर दे इच्छा, निरिच्छत आपणी दया कमाईआ। साचे नाम दी पा भिच्छा, भिक्खक बणे लोकाईआ। जो विष्न ब्रह्मा तेरा नाम सिख़ा, सिख्या सृष्टी देणी दृढ़ाईआ। जो विष्नूं धार लिखा, कलम शाही ना कोए

❋

❋

समझाईआ। तूं परमात्म मालक धुर दा इक्का, एकँकार नज़री आईआ। तेरी धूढ़ दा लग्गे टिक्का, दुरमति मैल देणी धवाईआ। सब नूं याद करा दे आपणा पिच्छा, जिस घर विच्चों दिता प्रगटाईआ। परदा रहे ना वड्डा निक्का, नूर नूर कर रुशनाईआ। मानस जन्म सब दा जाए यिता, हार हिरदे विच्चों देणी कढाहीआ। सचखण्ड निवासी तूं सब दा धुर दा पिता, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। आपणे हुक्म दा वेख चिठ्ठा, चिठ्ठी रसैण गुर अवतार पैगम्बर गए समझाईआ। खेल कर इक्क अनडिठ्ठा, जिस दा शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान भेव कोए ना पाईआ। तेरे चरण कँवलां विच लिटा, धूढ़ी ख़ाक रिहा रमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धर्म दवारे आस रखाईआ। सतिजुग कहे मेरी धार तेरी गोली, सदा सद सेव कमाईआ। तेरी वस्त इक्क अनमोली, अनमुलड़ी नज़री आईआ। सब दी रंग काया चोली, चीथड़ पुराणा दे बदलाईआ। आत्म परमात्म दस्स के बोली, अनबोलत आपणा राग सुणाईआ। सच बहार जाए मौली, मौला हो के वेख वखाईआ। भाग लग्गे उपर धौली, धरनी धरत धवल वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा रंग देणा वखाईआ। सतिजुग कहे तूं दाता देवण योग, युगती आपणी दे समझाईआ। भगत भगवान होवे संजोग, जुग विछड़े लै मिलाईआ। भाग लग्गे काया कोट, किला गढ़्ह बंक दुआर देणा सुहाईआ। तेरे नूर दी घर घर जगे जोत, प्रकाश होवे लोकाईआ। झगड़ा रहे ना वरन गोत, ज़ात पात ना कोए लड़ाईआ। तूं साहिब सतिगुर अबिनाशी करता इक्को बहुत, बहु गुरुआं लेखा देणा मुकाईआ। कलयुग अन्त अख़ीर आ के पहुंच, पहचान कर परदा देणा उठाईआ। ममता रहे ना कोई सोच, समझ बुद्धी ना कोए समझाईआ। आपणे मिलण दी आसा मनसा पूरी कर लोच, लोचन अंदरों दे खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, नाम ख़ुमारी विच रख मदहोश, मधुर धुन आपणा राग सुणाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ अजीत सिँघ दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे पुरख अबिनाश मेरे समराथा, समरथ तेरी वड्याईआ। हउँ बालक नाथ अनाथा, दीनन सीस झुकाईआ। सगला मंगां धुर दा साथा, सच मिले सरनाईआ। तूं मेरा मैं तेरा होवे पाठा, पाठशाला इक्को दे वखाईआ। आत्म जोती बण जाता, जागरत जोत होवे रुशनाईआ। सर्ब कला कल ज्ञाता, ज्ञान आपणा देणा दृढ़ाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म जोड़ना नाता, विछोड़ा पिछला देणा मिटाईआ। तेरा मार्ग नज़री आए साचा, सच संजम देणा वखाईआ। भाग लगा काया माटी गढ़्ह काचा,

❋

❋

कंचन रूप दे वखाईआ। मनुआ मन ना फिरे नाचा, सोई सुरती शब्द जगाईआ। लहिणा देणा मूल चुका हथ्थो हाथा, उधार विच ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, घर सच मिले सरनाईआ। सतिजुग कहे मैं आया की मंगण, मांगत हो के झोली डाहीआ। तूं साहिब सूरा सरबंगन, शहिनशाह अख्वाईआ। सच प्यार दी चाढ़ रंगण, रंगत दे बदलाईआ। लेखा वेख रविदासे मईआ गंगा वाला कंगण, वस्त अमोलक झोली पाईआ। सच्चा बख्श इक्क अनन्दन, अनन्द आपणा दे वखाईआ। मिले वड्याई विच वरभण्डन, ब्रह्मण्ड होवे शनवाईआ। नूरी जोत दा चमके चन्दन, चन्द चांदना सीस झुकाईआ। सच कर्म दी करे ना कोए उलँघण, आलम इलम ना कोए भरमाईआ। धरनी धरत धवल धौल इक्को होवे बन्दन, बन्दगी आपणी दे समझाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया ढए कंधन, धर्म दुआर देणा प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे ख़ुशी वखाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगण की आया, आपणी इच्छा दयां जणाईआ। कूड़ी क्रिया लेखा मुका त्रैगुण माया, पंचम पंच कर रुशनाईआ। एथे ओथे दो जहानां सब दे उपर रख साया, अग्नी तत ना कोए जलाईआ। तन वजूद साफ़ कर दे काया, गढ़्ह इक्को इक्क वखाईआ। सच नाम दा मृदंग दे वजाया, नाद इक्को इक्क शनवाईआ। तेरा खेल बेपरवाहया, बेपरवाही विच समाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया दे खपाया, सतिजुग सच धर्म प्रगटाईआ। दोए जोड़ बन्दन सीस निवाया, साहिब सुल्तान तेरी सरनाईआ। अलख अगोचर अगम्म अथाह वड वड्याया, वायदा पूरा लैणा कराईआ। कामल मुर्शद मुरीदां हो सहाया, मदद तेरी मंग मंगाईआ। जलवा नूरी कर रुशनाया, रोशन ज़मीर होवे लोकाईआ। दर ठांडे सीस झुकाया, धूढ़ी टिक्का ख़ाक रमाईआ। वेला वक्त दे सुहाया, सुहञ्जणी रुत्त बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर ठांडे मंगां दान, दाते दानी दयावान, दर तेरे धुर दी झोली डाहीआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ ज्ञान चन्द ख़ैरोवाल जम्मू

सतिजुग कहे तूं शहिनशाह सुल्ताना, पातशाह अख्वाईआ। योद्धा सूरबीर मर्द मर्दाना, मालक धुरदरगाहीआ। जल्वागर नूर नुराना, सचखण्ड तेरी रुशनाईआ। भगत वछल श्री भगवाना, जुग जुग वेस वटाईआ। कलयुग अन्तिम हो मेहरवाना, परदा दे उठाईआ। दर ठांडे दिसे निमाणा, सतिजुग आपणी झोली डाहीआ। तूं परम पुरख बीना दाना, हरख सोग देणा

❋

❋

चुकाईआ। तेरे धर्म दा झुल्ले इक्क निशाना, निशाने कूड़े देणे मिटाईआ। नव सत्त जपे इक्को गाना, गहर गम्भीर ढोला बेपरवाहीआ। मस्त ख़ुमारी विच जन भगत रहे मस्ताना, मस्ती विच हस्ती दे बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जीआं घट जाणी जाणा, जाणनहार तेरी ओट तकाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ फुम्मण सिँघ दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे मैं सच दवारे पुछदा, मांगत हो के मंग मंगाईआ। आपणा भेव दस्स प्रभ गुझ दा, परदा अगला दे उठाईआ। साचा मार्ग दस्स सुख दा, दु:ख कलयुग दे मिटाईआ। तेरा नाम निधाना उपजे इक्को तुक दा, एकँकार देणा प्रगटाईआ। जिस नाल लख चुरासी आवण जावण पैंडा जावे मुकदा, जूनी विच ना कोए भवाईआ। वक्त सुहञ्जणा होवे साची रुत्त दा, पत्त टहणी आप महकाईआ। लेखा रहे ना तृष्ना भुक्ख दा, भावना सब दी पूर कराईआ। भगत भगवान नाता बणे पिता पुत्त दा, पतिपरमेश्वर आपणी गोद उठाईआ। तेरा खेल वेखां अबिनाशी अचुत दा, चार वरन अठारां बरन देणा समझाईआ। भरम भुलेखा रहे ना लुक दा, आपणा रंग देणा रंगाईआ। होए प्रकाश तेरी जोत दा, अन्ध अन्धेरा देणा मिटाईआ। मैं धुर दी सोच सोचदा, सच सच सुणाईआ। इक्को दरस पुरख अकाल लोचदा, दूजा इष्ट ना कोए मनाईआ। झगड़ा रहे ना हरख़ सोग दा, चिन्ता ग़म ना कोए सताईआ। लेखा बणे तेरी मौज दा, मजलस भगतां विच बणाईआ। गुरमुख गुरसिख हरिजन हरि भगत जंगल जूह उजाड़ पहाड़ टिल्ले तैनूं फिरे कोई ना खोजदा, काया मन्दिर अंदर परदा देणा उठाईआ। पन्ध मुकाउणा लोक परलोक दा, सोहला सच सलोक सुणाईआ। झगड़ा रहे ना योजन कोस दा, ब्रह्मण्ड खण्ड लेखा देणा मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दवारे सीस निवाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगां एका वस्त, नाम धुर दा देणा दृढ़ाईआ। जिस विच झगड़ा रहे ना कीट हस्त, ऊँच नीच ना वण्ड वण्डाईआ। इक्क जैकारा होवे अर्श फर्श, दो जहान सोहला गाईआ। मेहरवान करना तरस, महबूब तेरी बेपरवाहीआ। नव नौ चार रिहा तड़प, नव खण्ड रिहा कुरलाईआ। सत्त दीप रिहा भटक, सति भावना ना कोए समझाईआ। अमृत मेघ इक्को बरस, अग्नी अग्ग दे गवाईआ। सच बेनन्ती मन्न अरज़, आरज़ू दिती दृढ़ाईआ। जुग चौकड़ी बदलणा तेरा फ़र्ज़, कलयुग लेखा दे मुकाईआ। जन भगतां वण्ड दर्द, दर्दी हो के वेख वखाईआ। छुरी शरअ रहे ना करद, कत्लगाह

❋

❋

कर सफ़ाईआ। ममता मोह मेट गर्द, गर्दश रहे ना जगत लोकाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां नाल तेरी शर्त, शरअ विच्चों शरअ दे बदलाईआ। निरवैर हो के आयों परत, पतिपरमेश्वर वेस वटाईआ। भगत भगवान रहे कोई ना फ़र्क, फ़िकरा इक्को देणा सुणाईआ। जगत वासना कर के तरक, तुरत आपणा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेरी आसा पूर कराईआ। सतिजुग कहे मेरा निक्का जेहा ख्याल, दलील दिलबर दयां जणाईआ। सति धर्म दा दस्स अहिवाल, दीन दयाल दया कमाईआ। कलयुग अन्तर निरंतर बदल दे चाल, सति धर्म राह प्रगटाईआ। तेरा खेल पुरख अकाल, अकल कलधारी वेख वखाईआ। मैं नढ्ढा तेरा बाल, नन्हा हो के सीस निवाईआ। मन्न बेनन्ती सच सवाल, जवाब विच तेरी शरनाईआ। साचा मार्ग दे वखाल, वक्खरी कर पढ़ाईआ। चार वरन अठारां बरन इक्को दे धन माल, नाम निधाना झोली पाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा कर संभाल, सम्बल बहि के वेख वखाईआ। जित्थे पोह ना सके काल, गुरमुख आपणे घर वसाईआ। इक्को शब्द दे दलाल, विचोला धुर दा नज़री आईआ। जलवा जोत होवे जमाल, जाअली रूप ना कोए दरसाईआ। सच भण्डारा इक्क खवाल, नाम पदार्थ रस चखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे आस रखाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगां वस्त अनोखी, आसा आपणी दयां दृढ़ाईआ। परम पुरख तेरी मंज़ल मिले सौखी, साचा मार्ग देणा लाईआ। पढ़नी पए जन भगत कोए ना पोथी, अक्खर इक्को देणा समझाईआ। जिस वस्त नूं लभ्भदे कोटन कोटी, कोट गढ़्ह काया बंक देणी वड्याईआ। मंज़ल महबूब चढ़ के चोटी, चेटक पिछला देणा गवाईआ। गुरमुखां अंदर वासना रहे कोई ना खोटी, खोटे खरे देणे बणाईआ। आत्म परमात्म तेरा गोती, वरन बरन डेरा ढाहीआ। सचखण्ड दुआर एकँकार तेरी जगदी रहे जोती, जागरत जोत बिन वरन गोत कर रुशनाईआ। तेरा नाम संदेसा सारे गावण लोक परलोकी, परम पुरख तेरी इक्क वड्याईआ। चरण प्रीत साची रीत इक्को दस्स ओटी, ओड़क आपणे नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लहिणा देणा पूरा कर रविदास चमारे मोची, ग़रीब निमाणे कोझे कमले आपणे गल लगाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ गुरचरण सिँघ दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे किरपा कर मेरे मेहरवान, मालक ख़ालक प्रितपालक तेरे हथ्थ वड्याईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट निशान, नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप धर्म दवारा इक्क प्रगटाईआ। चार वरन अठारां बरन तेरा ढोला सच्चा गाण, गावत गा गा ख़ुशी

❋

❋

बणाईआ। सिदक सबूरी साचा बख्श हक ईमान, बेईमान रहे ना कोए लोकाईआ। धुर दा कलमा दस्स असल विच इस्लाम, पैग़ाम आपणा इक्क सुणाईआ। धर्म दवारयों दे दान, वस्त अमोलक इक्क वरताईआ। सब दा मालक नज़री आ काहन, गोपी लख चुरासी जीव जंत प्रनाईआ। डंका वज्जे धुर दे राम, रमईआ नईआ आपणी दे वखाईआ। दीन मज़्हब दा रहे ना कोए ग़ुलाम, शरअ शैतान ना कोए लड़ाईआ। साचा मार्ग दस्स आसान, असल वसल बख्श नूर ख़ुदाईआ। दरगाह साची तेरा होवे कयाम, कयामत डेरा दे ढाहीआ। शब्द हकीकी दे जाम, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सतिजुग साचे आस रखाईआ। सतिजुग कहे मेरी पूरी कर आसा, मनसा ममता मोह दे मिटाईआ। चार वरन अठारां बरन तेरा बणे बंसा, सरबंस आपणा लैणा प्रगटाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया हँकारी गढ़्ह ना रहे कंसा, संसा आपणा भेव देणा खुल्हाईआ। सच धर्म सच बणा बणता, हउमे हंगता डेरा देणा ढाहीआ। बोध अगाधा शब्द अनादा बण पंडता, पारब्रह्म ब्रह्म विद्या धुर दी देणी जणाईआ। स्वामी ठाकर जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सतिजुग साचा बैठा ध्यान लगाईआ। सतिजुग कहे प्रभ मेरे मेहरवान महबूब, मुहब्बत तेरी नज़री आईआ। साचे नाम दा दे सबूत, सबर सबूरी झोली पाईआ। झगड़ा रहे ना पंज तत काया कलबूत, कलमा इक्को देणा दृढ़ाईआ। हर घट नज़री आ मौजूद, मजलस भगतां विच रखाईआ। तेरी मंज़ल इक्क मक्सूद, जलवा नूर होवे रुशनाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कर नेस्तोनाबूद, सति सच लै प्रगटाईआ। चार वरन अठारां बरन इक्को दिसे हदूद, मौजूद हो के वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच स्वामी अन्तरजामी तेरी ओट तकाईआ। सतिजुग कहे मैं मंगां वस्त अपार, अपरम्पर स्वामी देणी झोली पाईआ। तूं सर्ब जीआं दा सांझा यार, निरवैर पुरख निराकार वड्डी वड्याईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कर ख़ुआर, माया ममता मोह विकार दे गवाईआ। धरनी धरत धवल धौल रहे ना धूआँधार, धर्म दुआर देणा प्रगटाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म बोले सर्ब जैकार, इष्ट देव स्वामी अन्तरजामी इक्को देणा वखाईआ। तेरी महिमा सिफ्त सालाह बोध अगाध कागद कलम शाही ना लिखणहार, कातब चले ना कोए चतुराईआ। गुर अवतार पैगम्बर कर निमस्कार, दर ठांडे सीस झुकाईआ। सदी चौधवीं दिसे हाहाकार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार परवरदिगार सांझे यार तेरी ओट तकाईआ। सतिजुग कहे मैं रखी अगम्मी आस, तृष्ना जगत ना कोए वधाईआ। साचे मण्डल वेखां तेरी रास, गोपी काहन इक्को रंग वखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा पारब्रह्म ब्रह्म गावे तेरी गाथ, गहर गम्भीर बेनज़ीर तेरा ढोला इक्क सुणाईआ। सचखण्ड

❋

❋

दुआर एकँकार तेरा दिसे वास, वास्ता सब दे नाल जुड़ाईआ। तेरा नूर होवे प्रकाश, गृह भीतर डगमगाईआ। कूड़ी क्रिया मेट अन्धेरी रात, रुतड़ी आपणी दे सुहाईआ। क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश इक्क बणे जमात, नाता आत्म परमात्म लैणा बंधाईआ। मानव मानव करे कोए ना बात, पंच विकार डेरा अंदरों देणा ढाहीआ। जो गुर अवतार पैगम्बर गए आख, ढोले सिफ्तां विच सालाहीआ। सो पूरा करना भविख्त वाक्, वेला वक्त दए गवाहीआ। जगत विद्या खोल्ह ना सके ताक, परदा सके ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। सतिजुग कहे प्रभ तेरे दर मंगां इक्क इन्साफ़, अदल आदल लैणा कमाईआ। मनुआ रहे ना कोए गुस्ताख़, ममता कूड़ देणी मिटाईआ। सति धर्म कर प्रकाश, निरगुण नूर कर रुशनाईआ। मानव समझे तेरी जात, अजाती वण्ड ना कोए वण्डाईआ। नज़री आवे इक्क प्रभात, संध्या तेरा राह तकाईआ। नैण खोल्ह पृथ्मी आकाश, गगन गगनंतर परदा दे उठाईआ। शब्द अगम्मी सुणा आवाज़, नाद धुन कर शनवाईआ। सति धर्म तेरा मुहताज, बैठा राह तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साचा मार्ग दस्स ख़ास, ख़ालस आपणा राह वखाईआ। सतिजुग कहे मैं रख के बैठा उडीक, आपणा ध्यान लगाईआ। पुरख अबिनाशी कलयुग अन्धेरा मेटे तारीक, जलवा नूर करे रुशनाईआ। तेरा हुक्म मेरे जगदीश, जगत मालक नज़री आईआ। झगड़ा चुक्के बीस बीस, सदी चौधवीं हदीस रही कुरलाईआ। छत्र रहे ना किसे सीस, शाह सुल्तानां ख़ाक मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा निरगुण सरगुण देणा समझाईआ। सतिजुग कहे मैं राह रिहा तक्क, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। किरपा कर पुरख समरथ, दर ठांडे मंग मंगाईआ। कलयुग कूड़ अन्धेरा जगत विकारा कर भठ्ठ, अठ्ठ सठ्ठ देण दुहाईआ। झगड़ा रहे ना मन्दिर मस्जिद शिवदवाला मठ्ठ, गुरुदुआर ना कोए लड़ाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर खोल्ह आपणा हट्ट, मनुआ नटुआ नट ना स्वांग वरताईआ। दुरमति मैल देणी कट, कटाकश आपणा तीर नाम चलाईआ। सब दा लहिणा देणा तेरे हथ्थ, लख चुरासी बैठी सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर सच्ची सरकार इक्को नज़री आईआ। सतिजुग कहे मैं लैणी सच सलाह, रहमत तेरी मंग मंगाईआ। दो जहानां बण मलाह, बेड़ा आपणे कंध उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर मेरे गवाह, शहादत इबादत विच देण भुगताईआ। तूं नूर नुराना इक्क ख़ुदा, ख़ुदी तकब्बरी दे मिटाईआ। तेरा आत्म तैथों ना होवे जुदा, जुज़ वण्ड ना कोए वण्डाईआ। साचा मार्ग इक्क सिख़ा, सिख्या देणी थाउँ थाँईंआ। कलयुग जीवां बख्श गुनाह, रहमत आपणी आप कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा

❋

❋

कर, एका देणा साचा वर, मालक प्रितपालक तुद्ध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ। सतिजुग कहे तुध बिन दूजा अवर ना दिसे होर, हरि जू आपणी दया देणी कमाईआ। नाम प्रीती बख्श कूड़ी क्रिया रहे ना कोई चोर, ठगौरी मन कोए ना पाईआ। तेरे हथ्थ अगम्मी डोर, शब्दी तन्द लैणा जुड़ाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर बेनज़ीर तेरी लोड़, मोहर आपणा नाम देणा लगाईआ। मिटे रैण अन्धेरा घोर, गृह मन्दिर कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित निरगुण सरगुण तेरी लोड़, एथे ओथे दो जहानां श्री भगवान इक्क सहाईआ।

११ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ प्रकाश चन्द दे गृह जम्मू

सतिजुग कहे प्रभू मैं तेरा बरदा, बन्दना विच सीस झुकाईआ। भिखारी बण के तेरे दर दा, अलख अगोचर अगम्म अथाह आपणी अलख दयां जणाईआ। जगत जीव जहान वेख सड़दा, मेरी अंदरों निकले धाहींआ। तेरी मंज़ल कोए ना चढ़दा, अद्धविचकारे लुटी जाए लोकाईआ। सच दवारे कोई ना खड़दा, महबूब मेल ना कोए मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर देणा वखाईआ। सतिजुग कहे मेरे साहिब सूरे सरबग, शाह सुल्तान तेरी सरनाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर लग्गी अग्ग, अमृत मेघ ना कोए बरसाईआ। साची करनी सारे गए तज्ज, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश रहे कुरलाईआ। कूड़ नग़ारा दहि दिशा रिहा वज्ज, वजह सके ना कोए समझाईआ। शाह सुल्तान रहे भज्ज, भजन बन्दगी कम्म किसे ना आईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया विच्चों कढ्ढ, मेहरवान मेहर नज़र अक्ख उठाईआ। आपणी मंज़ल दस्स हद्द, हदूद पिछली दे मुकाईआ। जागरत जोत जगे जग, जगजीवण दाते देणी वड्याईआ। गुर अवतार पैगम्बर निरगुण धार तैनूं गए सद्द, रागां नादां विच ढोले गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत सुहेले तेरी यद, पुश्त पनाह आपणा हथ्थ टिकाईआ।