पुस्तकालयभाग २०

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे गुर अवतार पैगम्बर सूफ़ी सन्त फ़कीर सारे गए कहिंदे, कहकहा लगा के ख़ुशी मनाईआ। सीस जगदीश भाणा गए सहिंदे, साह साह हरि हरि नाम ध्याईआ। चरण कँवल सरनाई सारे गए बहिंदे, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। प्रभ दा खेल होणा उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण चढ़दे लैहन्दे, चार कुण्ट आपणा डंक वजाईआ। जगत विकारी कूड़ी क्रिया महल्ल वेखे ढहिंदे, मिट्टी ख़ाक खेह उडाईआ। नौ खण्ड सत्त दीप इक्को गाह वेखे गहिंदे, गहर गम्भीर आपणा हुक्म वरताईआ। जगत हुलारे वेखे कोटी कोट वारी नैं दे, वहिण माया ममता मोह विच वहाईआ। अन्त अख़ीर सच जैकारे वेखे इक्को जै दे, जै जै जैकार करे ख़ुदाईआ। कोटां विच्चों जन भगत थोड़े्ह जोड़े रह गए, रहिबर आपणे नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खेल करे पै दर पै दे, पारब्रह्म प्रभ आपणा हुक्म वरताईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ राम लाल दे गृह पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

अत्री कहे मैं सुणया अगम्मी ढोला, हरि शब्द होई शनवाईआ। सब तों वक्खरा निराला बोला, ““सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै”” दिता लगाईआ। मैं सन्तां दा बण विचोला, सब नूं दिता सुणाईआ। पुरख अकाल दा बण के गोला, डंका दिता वजाईआ। दीन दयाल दर बदलदा वेख्या चोला, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। सृष्टी अंदर परदा ओहला, भगतां नूर करे रुशनाईआ। नाम निधान बणा विचोला, आत्म परमात्म जोड़ जुड़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां इकरार

❋

❋

पूरा करे कौला, कँवल नैण आपणे रंग रंगाईआ। माण वड्याई बख्श के उपर धौला, धर्म दुआर दए वखाईआ। मालक ख़ालक प्रितपालक बण के धुर दा मौला, मलकुलमौत दा डेरा ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अव्वल अवल्ला इक्को नाम समझाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ नानक चन्द दे गृह पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे सारे करदे गए पुकार, होके हुक्म वाले सुणाईआ। कलयुग अन्तिम खेल करे करतार, कुदरत कादर वेख वखाईआ। चार कुण्ट दिसे हाहाकार, धीरज धीर ना कोए धराईआ। ममता मोह दिसे विभचार, कुकर्म कूड़ लड़ाईआ। नाता तुटे पुरख नार, नार कन्त सेज ना कोए सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म आप वरताईआ। सतिजुग कहे सारे गए कूक, कुल्ल मालक उत्ते ओट रखाईआ। सदी चौधवीं जगत जहान सोया घूक, जागरत अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। धर्म दवारे (बणया) कोए ना पूत, पतिपरमेश्वर मिलण कोए ना आईआ। झगड़ा रहे काया पंज तत भूत, दीन मज़्हब करे लड़ाईआ। अमृत जाम किसे ना मिले घुट, रसना रस ना कोए चखाईआ। पुरख अकाल नालों सब दा नाता जाए तुट्ट, बिन भगतां भगवन रंग ना कोए रंगाईआ। जीव जहान भाग जाणे निखुट, साची वस्त हथ्थ ना कोए फड़ाईआ। कोटां विच्चों सन्त सुहेले परम पुरख दे थोड़्हे दिसणे सुत, अपराधी दिसे जगत लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अबिनाशी अचुत चार्तक हरिजन आपणे लए बणाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ रवेला राम दे गृह पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

पैगम्बर फ़रमान देण हदीसी कलमे, कायनात दृढ़ाईआ। ख़ुद ख़ुदा मात गर्भ कदे ना जन्मे, नूर नुराना नूर करे रुशनाईआ। करे प्रकाश सूफ़ी सन्त फ़कीर मन में, मनसा आपणे विच समाईआ। दीपक जोत जगाए तन में, त्रैगुण लेखा दए मुकाईआ। शब्द अनादी राग सुणाए सुरती निरंतर कन्न में, बिन अक्खां कर पढ़ाईआ। आउण देवे कदे चिन्ता (ना) ग़म में, ग़मख़ार होए सहाईआ। रस देवे पवण स्वास दम में, दामन आपणा इक्क फड़ाईआ। भाग लगा के काया माटी चम्म में, चमन गुलशन आपणा इक्क महकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा हुक्म इक्क वरताईआ।

❋

❋

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ झण्डू राम दे गृह पिण्ड जिऊड़ीआं ज़िला जम्मू

पैगम्बर कहिण असीं सुणाया रोज़े शब, शबीब शबाब इक्क समझाईआ। नूर इलाही रहमानुल रब्ब, रहमत हक कमाईआ। जिस दी धार अहिनल हक, सरमद हज़रत अली गवाहीआ। दोज़ख़ जगत वखाए अग्ग, बहिश्त बहिस ना कोए रखाईआ। आवाज़े ज़ाद लगा के सद्द, नाअरा नूर अलाहीआ। वाहिद वजद मुहब्बत महबूब देवे मदि, नज़रे मेहर कर्म उठाईआ। नूर उज्यार हो के आवे जद, जज़बा आपणा इक्क प्रगटाईआ। कदीम अज़ीम दर समझे कोए ना कद्द, कुदरत कादर आपणा खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साहिब सुल्तान सूरा सरबग, सबब आपणा इक्क वखाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ शांती देवी दे गृह पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

पैगम्बर कहिण कदीम सुणया नग़मा, अनायत कीती धुरदरगाहीआ। सीस झुकाउणा दस्सया कदमा, कायम आपणा हुक्म कराईआ। सूफ़ी दस्सया निर्धन अदना, आहला अव्वल नूर अलाहीआ। जिस सच सरनाई लग्गणा, लागत करता ना कोए वखाईआ। सच दुआर अगम्मे सद्दणा, सधना निउँ निउँ लागे पाईआ। भाग लगा के काया माटी बदना, बदी अंदरों दए कढाहीआ। सच मुहब्बत प्यार महबूब चाढ़के रंगणा, रंग इक्को दए वखाईआ। जगत जहान पए ना मंगणा, दर दरवेश ना अलख जगाईआ। सच दुआर इक्को लँघणा, मंज़ल मिले बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निरगुण धार ना मरना ना जम्मणा, जोत सरूपी जोती जाता खेल वखाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ बेलू राम दे गृह सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मैनूं करदे आए सारे याद, याद विच आसा मात रखाईआ। उच्ची कूक सुणाउँदे आए आवाज़, नाम निधाना राग अल्हाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल मैनूं करे आबाद, जड़्ह मेरी दए लगाईआ। भगत सुहेले सज्जण बणाए साध, साधना अन्तर मेरी आप कराईआ। नाम दे के बोध अगाध, अगली करे सच पढ़ाईआ। तूं मेरा मैं तेरा वजा के नाद, अनहद आपणा राग सुणाईआ। सोई सुरती गुरमुखां जाए जाग, जगजीवण दाता आप जगाईआ। बिरहु दे के इक्क

❋

❋

वैराग, वैरी अंदरों बाहर कढाहीआ। दीन दुनी दा देवे त्याग, कन्त सुहाग इक्क मिलाईआ। सच सरनाई जावण लाग, चरण कँवल इक्क वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणा साजण रिहा साज, सज्जण हो के आपणे घर वसाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ गुरा राम दे गृह सई खुरद सरदारी कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मेरीआं मंगदे गए मंगां, दिन रात तेरा राह तकाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया वेखदे गए दंगा, गुर अवतार पैगम्बर देण गवाहीआ। अवतार सुणाउण पिछला छन्दा, नाम सिफ्तां वाला वड्याईआ। नेत्र नीर वहाए गंगा, गोदावरी जमना सुरस्ती धार गंगा छहबर इक्को इक्क वखाईआ। सच दुआर किसे ना दिसे ठंडा, ठाकर दरस कोए ना पाईआ। बिन पुरख अकाल बन्दगी विच पूरा होए कोए ना बन्दा, बन्धन सके ना कोए कटाईआ। दीन दयाल सदा बख्शंदा, पतित पापी लए तराईआ। सच दवारे देवे इक्क आनंदा, अनन्द आपणा नाम जपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच दुआर इक्क वसंदा, विश्व आपणा घर बणाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ किशन लाल दे गृह पिण्ड सई खुरद सरदारी कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मुर्शद दस्सदे गए मुरीदां, मुद्दत तों भेव खुल्हाईआ। जिस दीआं मन्नदे गए ईदां, इबादत विच ध्यान लगाईआ। सारे करदे रहिण बकरीदां, छुरी करद उठाईआ। ओस दीआं सारे रखो उम्मीदां, कामल मुर्शद नज़री आईआ। दर्शन देवे दीदां, कायम मुकाम आपणा इक्क समझाईआ। सच धर्म दी दस्से तहिज़ीबा, ताला अंदरों दए खुल्हाईआ। मेल मिलाए सच हबीबां, नाता आपणे नाल जुड़ाईआ। जो लेखा लिख्या कुरान मजीदां, मसला इक्को दए सुणाईआ। साडीआं अक्खरां वालीआं नसीहतां, नसीहत इक्को इक्क रखाईआ। शाही अक्खरां नाल पाईआं लीकां, काग़ज़ कलम जोड़ जुड़ाईआ। सदी चौधवीं मुकामे हक सब ने भुगतणीआं अन्त तरीकां, अदालत इक्को नज़री आईआ। ओस विच होणीआं हक तौफ़ीकां, हुक्म धुर दा इक्क सुणाईआ। रूहां रहिण नहीं देणीआं बदीआं वालीआं पलीतां, पाक पाक रसूलां वेस वटाईआ। सूफ़ीआं बख्शे सच वसीहतां, हासल आपणा आप वखाईआ। चार जुग दीआं बदल देवे वलदीअतां, वाहिद वालद इक्को नज़री आईआ।

❋

❋

झगड़ा मुकाके जगत वालीआं मसीतां, काअबा इक्को दए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दीआं करनहार तस्दीकां, हुक्म आपणा इक्क चलाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ नंदू दे गृह पिण्ड सई खुरद सरदारी कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मेरा तकदे गए रस्ता, रहिबर रहजन दोवें ध्यान लगाईआ। फोलदे गए अगम्म दा बस्ता, वरका सिफ्तां वाला उलटाईआ। भण्डारा लभ्भदे गए अगम्मी रस दा, परदा ओहला चुक्क चुक्क अक्ख उठाईआ। मैं सब नूं वेख के रिहा हस्सदा, हस्ती प्रभ दी इक्क तकाईआ। ख़ुशीआं विच रिहा नस्सदा, भज्जया चाँईं चाँईंआ। चार जुग रिहा दस्सदा, त्रेता द्वापर कलयुग नाल मिलाईआ। सब दा वेला सिफ्तां वाले जाप दा, जगजीवण दाता धुर दा हुक्म मनाईआ। जिस वेले प्रकाश होवे निरगुण धार आप दा, आपणा वेस वटाईआ। मेरा लहिणा देणा होवे पवित्र पाक दा, पुनीता इक्को रंग वखाईआ। हुक्म चले इन्साफ़ दा, अदली अदल इक्क कमाईआ। झगड़ा रहे ना मन गुस्ताख़ दा, ममता मोह दए गवाईआ। लहिणा देणा पूरा होवे गुर अवतार पैगम्बर हिसाब दा, अंकड़े अन्तर ना कोए वखाईआ। एका नूर चमके पुरख अकाल धुर दे महाराज दा, राज राजान सीस ना कोए उठाईआ। वक्त सुहञ्जणा होवे शहिनशाही ताज दा, तख्त निवासी तख्ता दए उलटाईआ। सजदा हुक्म होवे आदाब दा, अदब विच मख़लूक ख़ुदाईआ। वसल पूरा करे पुन्न सवाब दा, असल इक्को इक्क जणाईआ। मुख़ातब लेखा होवे ख़ताब दा, ख़िदमत सब दी पूर कराईआ। डंका वज्जे इक्क जनाब दा, आहला अदना सीस झुकाईआ। आवाज़ निकले अगम्मी रबाब दा, अहिबाब गुफ़त शनीद करे शनवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर मिल के सच संदेसा इक्को आखदा, आख़र अक्खर इक्क दृढ़ाईआ। वक्त सुहञ्जणा होवे पुरख अकाल प्रताप दा, जलवा नूर डगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम सचखण्ड निवासी आप अलापदा, धर्म संदेसा इक्क सुणाईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ देवा सिँघ दे गृह सई कैंप जम्मू

सतिजुग कहे दो जहान मेरा श्रद्धालू, श्रद्धा मनसा इक्क रखाईआ। परम पुरख मेरा दयालू, दीन दयाल देवे वड्याईआ।

❋

❋

कृपानिध बणे कृपालू, किरतीआं आपणा रंग रंगाईआ। नाम निधान दे के धुर दा सालू, सम्बल आपणा घर सुहाईआ। मेरा मार्ग होणा चालू, चार वरन वज्जे वधाईआ। हरि भगत सुहेला साची घाल घालू, धायल हुन्दी वेखां लोकाईआ। अग्नी रेत तपे बालू, बालम नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दवारे परदा लाहीआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ बीबी बचनो दे गृह सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मेरा राह तक्कदे पीर फ़कीर, फ़िकरयां विच ढोले गाईआ। मैं कटणी शरअ ज़ंजीर, शायरां दी शायरी देणी गवाईआ। बदल के तकदीर, तदबीर देणी समझाईआ। भेव खुल्हा के बेनज़ीर, नज़रीआं नज़र देणा बदलाईआ। मेल मिला के दस्तगीर, दस्त बदस्त जोड़ जुड़ाईआ। नाम भण्डारा बख्श जागीर, धन दौलत इक्क वरताईआ। आसा मनसा पूरी कर कबीर, कामल मुर्शद इक्को देणा मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, मेरा दवारा करे तामीर, पत्थर इट्ट नज़र कोए ना आईआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ गूढ़्हा राम पिण्ड सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मैनूं लोचदे सन्त सज्जण, बण साजण राह तकाईआ। मैं वास कराउणा प्रभ दे धूढ़ी मजन, दुरमति मैल धवाईआ। जन भगतां आवां सद्दण, सद्दा घर घर नाम सुणाईआ। लख चुरासी विच्चों निरवैर हो के आवां लभ्भण, हुक्म मन्न के धुर गुसाईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धुर दा मालक बेपरवाहीआ।

१८ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ कृपाल सिँघ दे गृह सई कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मैनूं उडीकण वड्डे छोटे, ज़िमीं असमान ध्यान लगाईआ। मैं वेखणे खरे खोटे, काया कुटीआ सब दी फोल फुलाईआ। कोटां विच्चों गुरमुख सन्त सुहेले थोड़्हे चंगे बहुते, जो प्रभ दा ढोला गाईआ। माया ममता नींद कदे ना सोते, सुरती शब्द विच समाईआ। मंज़ल चढ़ अगम्मी औखे, दर घर साचे सोभा पाईआ। जिस दवारे कोई ना रोके, रुकमणी

❋

❋

कृष्न दी दए दुहाईआ। अजे तक्क ना ओथे पहुंचे, तन वजूद जगत हंढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, माण वड्याई देवे ओसे जो उस्तत विच इस्म इक्को इक्क मनाईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ दौलत राम दे गृह पिण्ड कोटली राईआं ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मेरा ध्यान लाउँदे गए नाल अक्खां, अक्खीआं वाले आपणी अक्ख खुल्हाईआ। वसेरा कर के कुल्लीआं कक्खां, का खा गा तों अग्गे करी पढ़ाईआ। मैं वेख तमाशा बहु हस्सां, ख़ुशीआं अंदर आपणी ख़ुशी प्रगटाईआ। इक्क सुनेहड़ा सब नूं दस्सां, भेव अगला दयां चुकाईआ। मैं ओस सरनाई चरणां उपर ढठ्ठां, जो ढाह ढेरी सब नूं ख़ाक बणाईआ। जिस ने भाग लगाउणा तत अठ्ठां, आत्म नूर परमात्म आपणा नूर रुशनाईआ। लेखा जाणे गृह मन्दिर स्वामी घर जट्टां, जटा जूटधारी हथ्थ किसे ना आईआ। जैकारा बोल अलखा, अलख अगोचर आपणी कार कमाईआ। जिस दी चार जुग भाख्या देंदे भखा, भविख्तां विच सालाहीआ। उह आपणी धार विच्चों आवे मसां, मस्सया रैण अन्धेरी दए मिटाईआ। जिस नूं खोजदे करोड़ी लखां, अनगिणत ध्यान लगाईआ। उह खेल करे पुरख समर्था, समरथ स्वामी आपणा हुक्म वरताईआ। कलयुग अन्त सब नूं मारे धक्का, धर्म दी धीर ना कोए धराईआ। लेखा मुकावे मदीना मक्का, मकबरे मुर्शदां वेख वखाईआ। झगड़ा मुकावे अठ्ठ सठ्ठां, तीर्थ तटां डेरा ढाहीआ। भय दृढ़ाए मन्दिर मठ्ठां, मसीतां मस्ती ना कोए बणाईआ। माण गवा के रागीआं भट्टां, भटकणा सब दी खोज खुजाईआ। लाटां वाली वेखे जटां, मीढी सीस फोल फुलाईआ। भेख स्वांग रहे ना कोई नट्टां, प्रभ दा भरम ना कोए भुलाईआ। सतिजुग कहे मैं सच दी कीमत सच दवारे वट्टां, झूठ हट्ट ना कोए खुल्हाईआ। लाहा भगत दवारे खट्टां, भाग गुरमुखां नाल रखाईआ। इस तों अग्गे कुछ नहीं पता, पतिपरमेश्वर की की कार कमाईआ। मैं निक्का नन्हां नढ्ढा इक्को बच्चा, बचपन ओसे दी झोली पाईआ। जिस ने लख चुरासी भाण्डा भन्न्हणा कच्चा, हुक्म इक्को इक्क वरताईआ। दो जहानां पा के नथ्था, ब्रह्मण्ड खण्ड देणे भवाईआ। गुरमुखां लहिणा देणा देवे हका, हकीकत आपणी इक्क समझाईआ। शाह सुल्तानां मुल्ल नहीं पैणा टका, धरनी धरत धवल ना कोए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्दी तीर अणयाला मारे फट्टा, फट्ट घाउ धायल करे जगत लोकाईआ।

❋

❋

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ प्रकाश चन्द दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मैनूं भगत जन करन पसंद, पातशाह शाह दए वड्याईआ। जिन्हां दे अंदर उपजे इक्क अनन्द, सुख सागर काया गागर नज़री आईआ। भगती विच घसाउणे पैंदे नहीं दन्द, सोहँ ढोला गा के मिले बेपरवाहीआ। जंगल जूह उजाड़ पहाड़्हा नहीं पैंदे पन्ध, मुसाफरां सफ़र ना कोए जणाईआ। कूड़ कुड़यारा वेखणा नहीं पैंदा रंग, सच मजीठी आप रंगाईआ। निरगुण धार जोत वेख के चन्द, चमक अहिमकां दए वखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा गा के छन्द, शहिनशाह मिल के ख़ुशी मनाईआ। परदा रहे ना हँ ब्रह्म, हंगता गढ़्ह तुड़ाईआ। माया मोह मेट के मनसा मन, ममता अंदरों बाहर कढाहीआ। जो भगत सुहेला मेरे समें अंदर पए जम्म, जननी जन सोभा पाईआ। तिस नाम भण्डारा मिले धन, धन लेखा लेखे दए लगाईआ। दुखड़ा सहिणा पए कोई ना तन, वजूद वसल इक्क वखाईआ। गढ़्ह हँकारी भाण्डा देवे भन्न, भय भउ विच बख्शे सरनाईआ। निरगुण धार साजन बण के हम, हरि सज्जण लए उठाईआ। चिन्ता सोग मेट के ग़म, ग़मखार देवे वड्याईआ। भाग लगा के काया माटी चम्म, चम्म दृष्टी दए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, करे प्रकाश नेत्र अन्न्ह, अन्ध अन्धेर रहिण कोए ना पाईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ माया देवी दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मैं कलयुग अन्त वेख्या हैरान, हैरत घर घर नज़री आईआ। मन वणजारा जगत वेख्या बेईमान, बेवा कीती सर्ब लोकाईआ। फिरी दरोही शरअ शैतान, संजम सच ना कोए वखाईआ। ममता मोह युद्ध होवे घमसान, कुटम्ब कूड़ दिसे लोकाईआ। सूरबीर नज़र ना आया कोई नौजवान, खड़ग खण्डा नाम हथ्थ ना कोए उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर दे रहे आपणे अन्त ब्यान, भगवन अगे सीस झुकाईआ। साचा इष्ट साडा मन्ने ना कोए विच जहान, दृष्ट अंदरों ना कोए खुल्हाईआ। याद रही ना रसूलां कलाम, असल वसल ना कोए समझाईआ। बरदे बरी हो गए ग़ुलाम, हुक्मी बन्धन जगत तुड़ाईआ। किरपा कर धुर दे इक्क इमाम, अन्त तेरी ओट रखाईआ। चढ़ा आपणा इक्क निशान, निछावर निशाने तेरे उत्तों कराईआ। धुँदूकारा मेट ज़िमीं असमान, गर्दो ग़ुबार रहे ना राईआ। मुहब्बत विच हो मेहरवान, महबूब आपणी दया कमाईआ। भगत सुहेले विच्चों पहचान, बेपहचान नज़री आईआ। नौ खण्ड पृथ्मी दिसे बीआबान, रंगत रंग ना कोए

❋

❋

रंगाईआ। तूं दाता दातार श्री भगवान, साकार निराकार आपणा खेल वखाईआ। धुर दा मार्ग दस्स आसान, आशा सब दी वेख वखाईआ। तेरे उत्तों सारे हुंदे गए कुरबान, करबले विच काअबे वाले सीस निवाईआ। सदी चौधवीं चौदां तबकां ख़ाली दिसे मैदान, वारस वाली सिर हथ्थ ना कोए टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचे देणा दान, नाम निधान आपणा इक्क वरताईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ देवी सिँघ दे गृह पिण्ड मघोवाली ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे कलयुग पैंडा जाए मुकदा, मुखीआ नज़र कोए ना आईआ। जगत संसार भरया दिसे दु:ख दा, दर्दीआं दर्द ना कोए वण्डाईआ। भाग उदे होवे ना किसे कुक्ख दा, जनणी जन ना कोए वड्याईआ। किसे दा घेरा मुके ना उलटे रुक्ख दा, अग्नी गर्भ ना कोए बुझाईआ। ग़रीब निमाणयां गोदी कोई ना चुक्कदा, चार वरन रहे कुरलाईआ। झगड़ा प्या पिउ पुत्त दा, मात पित दए दुहाईआ। वेला मिले ना किसे सुख दा, सुख़न सारे गए भुलाईआ। पुरख अकाल अगम्मी धारों आपे उठदा, निरगुण नूर जोत कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा परदा आप चुकाईआ। सतिजुग कहे कलयुग हुंदा जांदा बतीत, बीती कहाणी दए दुहराईआ। जगत मानव हुंदा जाए पलीत, पलक ख़लक ना कोए खुल्हाईआ। झगड़ा वधदा जाए ऊँच नीच, नीच ऊँच नीच ना कोए बणाईआ। माया ममता सृष्टी रही पीस, सिर सके ना कोए उठाईआ। साचा कलमा भुल्लया हदीस, हज़रत हरि ना कोए मिलाईआ। दृष्टी दिसे ना कोई सुरजीत, जीवण मरन समझ किसे ना आईआ। सच दवारे रही ना कोई प्रीत, पतिपरमेश्वर ओट ना कोए तकाईआ। साजण दिसे ना कोई मीत, मित्र संग ना कोए रखाईआ। सिर झुके ना कोई जगदीस, जगत वासना जीव हल्काईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम बदल के आपणी पीठ, पासा दीन दुनी वलों बदलाईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ लछमी देवी दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे कूक पुकारे जबराईल फरिश्ता, फर्श अर्श मध रिहा कुरलाईआ। हज़रत दीन दुनी टुट्टण लग्गा रिश्ता,

❋

❋

मुहम्मद मुसाहिब हो के रिहा सुणाईआ। सदी चौधवीं वक्त मुकया आहिस्ता आहिस्ता, वेला वक्त नेड़े आईआ। परवरदिगार खेल करे दीदा दानिस्ता, मुकाम आपणा इक्क समझाईआ। लहिणा मुके दोज़ख़ बहिश्ता, लेखा पूरब फोल फोलाईआ। परदा लाहवे रसना जेहवा वाले इष्टा, अक्खर आख़र मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा खेल आप कराईआ। जबराईल कहे की देवां मैं पैग़ाम, पैगम्बर सजदा सीस झुकाईआ। धुआँधार ज़िमीं असमान, इस्म नज़र किसे ना आईआ। विकार युद्ध होवे घमसान, घुंमण घेर भँवर नज़री आईआ। मैं वेख के होया हैरान, हैरानी मेरे अंदर छाईआ। सफा उलटदी जाए कुरान, कुाह काया काअबा किबल काबल भेव कोए ना पाईआ। चार कुण्ट दिसे वैरान, वैरी मुरीद मुर्शद रूप वटाईआ। नदी नूह चढ़े तुफान, मुल्लां शेख तवायफ़ रूप गए बदलाईआ। नज़दीकी दिसे ना कोए महिमान, नाता कूड़ कूड़ होया हल्काईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा हुक्म रिहा वरताईआ। जबराईल कहे मैं की दस्सां सवाल, जवाब तल्बदारी विच लोकाईआ। मुहम्मद पूरा होण लग्गा ख्वाब, ख्वाब ख़बर रिहा सुणाईआ। परवरदिगार देण वाला आज़ाब, असमत सब दी रिहा लुटाईआ। शाहो भूप बण नवाब, नौबत आपणा नाम समझाईआ। कौल पूरा करे बग़दाद, नानक बग़लगीर वड्याईआ। शरअ हुन्दी दिसे आज़ाद, आजिज़ हो के सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे हुक्म एकँकारा एका वाहिद, अहिद आपणा पूर कराईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ माया कौर दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे पैगम्बर करदे वेखे चर्चा, चर्चां तों परे आपणा आसण लाईआ। परवरदिगार पाया अगम्मी पर्चा, जिस दा हल्ल समझ कोए ना पाईआ। भेव खुल्हाया साडा दरजा, तरतीब वार दिता समझाईआ। आपणा वेखो अगला खर्चा, वस्त गंढ्ढ कवण बन्हाईआ। फिरी दुहाई उत्ते फ़र्शां, फ़लक ख़लक कूक कूक सुणाईआ। धुर दा मालक उपर अर्शां, अर्शी प्रीतम वेख वखाईआ। सदी चौधवीं सब दीआं पूरीआं करन लग्गा हरसां, हवस सब दी मेट मिटाईआ। जिस नूं याद करदे रहे महीनयां विच बरसां, बरसी आपणी रिहा वखाईआ। दीन दुनी दीआं मेटण वाला मर्ज़ां, तबीब दाता धुरदरगाहीआ। सब दीआं मन्ज़ूर कर के अरज़ां, आरज़ां दा लेखा वेख वखाईआ। मज़्हबां दीआं रहिण नहीं देणीआं ग़रजां, उम्मती वण्ड ना कोए वण्डाईआ। कलम शाही सांझीआं कर के तरजां, तार सितार देणी हिलाईआ। जिस दीआं दो जहान ग़रजां, आसां

❋

❋

विच बैठे राह तकाईआ। उह साची सिख्या देवे ज़ना मर्दां, ज़ंजीर शरअ आप कटाईआ। कसाईआं कोल रहिण ना देवे करदां, कत्लगाह ना कोए वखाईआ। जुग चौकड़ी कढ्ढ के पिछलीआं फ़रदां, फ़ैसले हक दए सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लेखा जाणे घर घर दा, ग्रिहा गृह दर सारे फोल फोलाईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ गुरनाम सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िल्हा जम्मू

सतिजुग कहे परम पुरख आपणी प्रगट कर इक्क निशानी, निशाने दो जहान बदलाईआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरी जूह दस्स के गए बेगानी, सचखण्ड निवासी दरगाह साची आपणी खेल खिलाईआ। तेरा भेव अभेद खोल्हदे गए शास्त्र सिमरत वेद पुराणी, परा पसन्ती मद्धम बैखरी ढोला सोहला राग सुणाईआ। अन्तिम झगड़यां विच वेख्या चार कुण्ट दहि दिशा चारे खाणी, चारे बाणी सति सतिवादी राह भुल्ली जगत लोकाईआ। सुरती शब्द मिले मेल ना साचे मन्दिर धुर दे हाणी, हिरदे हरि नर नरायण ना कोए वसाईआ। चार वरन अठारां बरन अमृत रस मिले किसे ना पाणी, निजर झिरना बूँद स्वांती मुख ना कोए चुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे आस रखाईआ।

१९ जेठ शहिनशाही सम्मत ३ भगत सिँघ दे गृह पिण्ड कीर ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे सचखण्ड तेरा खेल अवल्ला, कामल मुर्शद नज़री आईआ। सतिजुग कहे सच धर्म दा फड़ा इक्को पल्ला, पलक आपणी लै बदलाईआ। भेव खुल्हा अलाही नूर अल्ला, परवरदिगार तेरी करे ना कोए बेवफ़ाईआ। चौदां तबक बिन साचे कलमे सबक होया झल्ला, झलक तेरी नज़र कोए ना पाईआ। जो संदेश नर नरेश भविख्तां विच घल्ला, सो धायल करे जगत लोकाईआ। कलयुग कूड़ कुड़यार चार कुण्ट दहि दिशा फला, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार परवरदिगार सांझे यार दर दरवेश आपणी आस रखाईआ। सतिजुग कहे मेरे दीन दुनी दे मालक, पतिपरमेश्वर तेरी इक्क सरनाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया बदल दे आदत, अदल इन्साफ़ आपणा इक्क कराईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म वाहिद दस्स इबादत, साचा राह इक्क समझाईआ। ममता मन विकार रहे ना कोई अलामत, इलम आलमां परदा देणा उठाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर, बेनज़ीर लाशरीक इक्को देणी हक ज़मानत, ज़ामनी अवर

❋

❋

ना कोए भराईआ। तेरा नाउं निरँकार निराकार इक्को होवे सच नयामत, फल अमृत रस देणा चखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलयुग कूड़ी क्रिया कर्म कांड दी मेट बग़ावत, बग़लगीर हमसाजण शाहो भूप वड राज राजन रहमत आपणी इक्क कमाईआ।

पहली हाढ़्ह शहिनशाही सम्मत ३ हरि भगत दुआर जेठूवाल

सतिगुर शब्द करे ख़बरदारी, सचखण्ड दुआर धुर दी ख़बर बेख़बर सुणाईआ। निरगुण नूर जोत जोत उज्यारी, अकल कलधारी आपणी कार कमाईआ। शाह पातशाह शहिनशाह सच्चा सिक्दारी, भूपत भूप नूर अलाहीआ। निरगुण निरवैर निराकार निरँकार लेखा जाणे आपणी धारी, भेव अभेदा परदा ओहला आप उठाईआ। नर नरेशा निराकार एकँकारी, बेपरवाह बेपरवाही दए जणाईआ। गुर अवतार पैगम्बर करो त्यारी, त्रैगुण अतीता ठांडा सीता आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी पतिपरमेश्वर आपणी कार कमाईआ। सतिगुर शब्द कहे सुणो हुक्म संदेसा एक, एकँकार दए दृढ़ाईआ। जिस दा आदि जुगादि जुग चौकड़ी वेस, रूप अनूप शाहो भूप लए वटाईआ। निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण जिस दी रखदे आए टेक, टिक्के मस्तक धूढ़ी ख़ाक रमाईआ। सो साहिब स्वामी अन्तरजामी घट निवासी पुरख अबिनाशी दो जहान श्री भगवान रिहा वेख, दरगाह साची परदा ओहला आप चुकाईआ। सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निरगुण धार निरवैर निराकार निरँकार भगत वछल जन भगतां करे हेत, नेतन नेत दरस दिखाईआ। लोकमात मार झात वेखो अगम्मी इष्ट दा खेल, ख़ालक ख़लक आप खिलाईआ। जोती जलवा नूर नुराना दे के तेज, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश करे रुशनाईआ। सच सिँघासण पुरख अबिनाशण आत्म परमात्म गुरमुखां माण के सेज, सज्जण आदि निरँजण दर दवारा एकँकारा आप सुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच संदेसा नर नरेशा नर हरि इक्को इक्क दृढ़ाईआ। सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बर उठो करो त्यारी, त्रैगुण अतीता दए वड्याईआ। लेखा वेखो आपणा वारो वारी, वारता पिछली सर्ब दुहराईआ। जुग चौकड़ी जिस दी करदे रहे इंतज़ारी, आमद विच ख़ुशामंद सेव कमाईआ। सो पुरख अकाला पारब्रह्म पतिपरमेश्वर परवरदिगारी, वाहिद लाशरीक जलवा नूर करे रुशनाईआ। जगत अन्धेरा मेटणहार रात काली धारी, धर्म दवारा इक्क सुहाईआ। लहिणा देणा चुकाए सदी चौधवीं कलयुग अन्त श्री भगवन्त बीस बीसा हरि जगदीसा शाहो भूप वड सिक्दारी, धुर फ़रमाना नौजवाना

❋

❋

मर्द मर्दाना आप दृढ़ाईआ। जिस दा लेखा लिख ना सके कोई काग़ज़ कलम शाही कातब बण लिखारी, कायनात परदा सके ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच स्वामी अन्तरजामी घट अन्तर निरंतर आपणा परदा रिहा चुकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर लोकमात मस, तरीक अन्धेरा नज़री आईआ। किरपा करे पुरख समरथ, पारब्रह्म आपणा वेस वटाईआ। जिस दा सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग वरनां बरनां विच गाउँदे आए जस, सिफ्तां विच ढोले गीत अल्हाईआ। सो आपणी धार आदि निरँजण हो प्रगट, एका नूर करे रुशनाईआ। सच दवारा एकँकारा विच संसारा खोल्ह के आपणा हट्ट, वस्त अमोलक धर्म दवारे आप वखाईआ। सच स्वामी अन्तरजामी गृह भीतर काया मन्दिर आपणा मार्ग दस्स, साचा मार्ग इक्क समझाईआ। जन भगत सुहेले गुरू गुर चेले निज नेत्र खोल्ह के अक्ख, प्रतख मेला मेले धुर गोसाँईंआ। जेहड़ा वक्त सुहञ्जणा नित नवित रहे तक्क, सो हकीकत वेखो हक, हरि करता आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति दवारा इक्क खुल्हाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं दस्सां अगम्मी धार, धरनी धरत धवल वड्याईआ। करे खेल अगम्म अपार, अलख अगोचर आपणी कार कमाईआ। निरगुण नूर करे उज्यार, जोती जाता डगमगाईआ। जन भगतां कर प्यार, प्रेम प्रीती इक्क सिखाईआ। राह दस्स एकँकार, अकल कलधारी आपणी कारे लाईआ। तूं मेरा मैं तेरा बोल जैकार, नाता आत्म परमात्म रिहा मिलाईआ। सच संदेसा दे के विच संसार, सोई सुरती आप उठाईआ। लहिणा देणा पूरब कर्ज़ा दए उतार, मेहर नज़र बेनज़ीर इक्क उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद बख्शणहार सरनाईआ। सतिगुर शब्द कहे वेखो उठ के इक्क नज़ारा, मेहर नज़रीआ रिहा बदलाईआ। निरगुण निरवैर लए अवतारा, अवतरा आपणी कार कमाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर हो उज्यारा, जगत अन्धेर रिहा गवाईआ। सदी चौधवीं पावे सारा, ईसा मूसा मुहम्मद नेत्र नैणां अक्ख खुल्हाईआ। बाकी रहे ना तेई अवतारा, धर्म दवारा इक्क प्रगटाईआ। लहिणा देणा पूरा करे, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दवारा इक्क सुहाईआ। सतिगुर शब्द कहे वेखो खेल अगम्मी नूर, हरि करता आप कराईआ। जो सरब कला भरपूर, भाण्डा भरम भउ भन्नाईआ। जिस दा सति सतिवादी दस्तूर, सच सच समझाईआ। जुग चौकड़ी जिस लेखे लाए पूर, नईआ नौका आपणा नाम चलाईआ। सो स्वामी हो के हाज़र हज़ूर, हज़रत आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद देवणहार सरनाईआ। सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बरो आया वक्त, बिना अक्खरां दयां जणाईआ। जलवा तक्को विच जगत, जगजीवण दाता खेल खिलाईआ। जिस दी सरगुण धार सारे

❋

❋

शक्त, शरअ हुक्म विच मनाईआ। जो दिसे उत्ते फर्श, अर्श आपणी कार कमाईआ। जन भगतां देवे दरस, परदा ओहला अक्ख खुल्हाईआ। निरवैर हो के आए परत, पतिपरमेश्वर बेपरवाहीआ। सब दी पूरी करे शर्त, शरअ अगली रिहा दृढ़ाईआ। जन भगत सुहेला कोई ना जाए भटक, भावना भाओ दए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बरो प्रभ सुणया तुहाडा हाढ़्हा, जुग जुग ध्यान लगाईआ। लेखा वेखे धुर दरबारा, दरगाह साची फोल फुलाईआ। जित्थे अवर ना कोए लिखारा, कातब रूप ना कोए धराईआ। सो शहिनशाह समरथ पुरख न्यारा, निराकारा फोल फुलाईआ। लहिणा देणा पूरा करे अधारा, अधिआत्म खोजे थाउँ थाँईंआ। प्रगट हो विच संसारा, संसारी भण्डारी लेख रिहा मुकाईआ। शंकर पावे सारा, साहिब सुल्तान होए सहाईआ। उठो वेखो नैण लोचन करो दीदारा, दर घर इक्को इक्क खुल्हाईआ। जित्थे तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म बोले जैकारा, जै जै कार नूर इलाहीआ। परवरदिगार साचा यारा, तौफ़ीक हक समझाईआ। सदी चौधवीं पार किनारा, हक इमाम इक्क सिक्दारा, चोटी सब दी फोल फुलाईआ। लेखा देणा जन भगतां अपर अपारा, अपरम्पर स्वामी होए सहाईआ। उठो वेखो तक्को दिवस सतारां हाढ़्हा हरि हिरदे हरिजू डेरा लाईआ। भेव रहे पुरख ना नारा, बिरध बाल वण्ड ना कोई वण्डाईआ। सब दा सांझा करे प्यारा, अपरम्पर बण के आप वणजारा, सौदा इक्को हट्ट विकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। सतिगुर शब्द कहे उठो वेखो खेल अगम्म, अलख अगोचर आप दृढ़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो तुहाडा मैं तक्कया काया माटी चम्म, चम्म दृष्टी आप बदलाईआ। नाता तोड़ वजूद तन, तत्तां दा लेखा दिता मुकाईआ। दीन मज़्हब दा हरख सोग रहे ना कोई ग़म, कायनात दा कलमा इक्को दए समझाईआ। जिस दा नूर ओसे दा चन्न, ज़हूर आपणा रिहा प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच संदेसा इक्क सुणाईआ। सतिगुर शब्द कहे सुणो संदेसा, हरि सद्दा इक्क जणाईआ। निरगुण धार बदल के वेसा, भेखाधारी भेख प्रगटाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरा कर के ठेका, अगला लहिणा दए चुकाईआ। आत्म परमात्म धुर दा बण के नेता, निरगुण निरगुण दए समझाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव कर लओ चेता, चेतन सब नूं रिहा कराईआ। साचा मणका करना भेंटा, जिस दी गंढ्ढ ना कोए खुल्हाईआ। जिस दा लेखा जाणे सतिगुर शब्द पुरख अकाल दा बेटा, गोबिन्द वज्जदी रहे वधाईआ। जन भगतां पूरा करना लेखा, लिख्या लेख खोज खुजाईआ। सच दुआर सुहाउणा देसा, कूड़ा नाता जगत तजाईआ। जिस दा भगत उधारना पेशा, सो पेशीनगोई सब दी वेख वखाईआ। सच सिँघासण साचे लेटा, मन्दिर इक्को

❋

❋

इक्क वड्याईआ। कलयुग अन्तिम बण के धुर दा खेटा, खेवट आपणी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा राह इक्क वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर करो शताबी, शरअ विच्चों बाहर समझाईआ। लेखा जाणो नानक वाला बगदादी, बग़लगीर दिसे ख़ुदाईआ। जिस दा इक्को नूर इमदादी, आमद विच राह तकाईआ। उस दा लहिणा देणा पूरा करना माज़ी, हाल दा लेखा दए समझाईआ। जिस नूं समझे कोए ना मुला शेख़ काज़ी, अक्खरां विच वण्ड ना कोए वण्डाईआ। गा सके ना कोई भट्ट रबाबी, तन्द सितार ना कोए जणाईआ। समझ आवे ना इश्क हकीकी मज़ाजी, मज़े तों बाहर धार प्रगटाईआ। जन भगतां नाल हो के राज़ी, रज़ा आपणी विच रखाईआ। धुरदरगाह दा बण के बाडी, तन वजूद करे सफ़ाईआ। शब्दी धार बणा के नादी, नाद धुन करे शनवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर होवो सवाधान, वेला वक्त लए अंगड़ाईआ। जिस ने झगड़ा रहिण नहीं देणा गोपी काहन, सीता राम आपणे विच समाईआ। शरअ रहे ना कोई शैतान, मज़्हब वण्ड ना कोए वण्डाईआ। सारे तअज्जब ना होयो हैरान, हैरानी विच ना कोए आईआ। एह खेल श्री भगवान, करनी दा करता आप कराईआ। जिस ने दीन दुनी दा बदल देणा विधान, वाहिद आपणा हुक्म मनाईआ। साचा धर्म दस्स इस्लाम, इस्म आज़म इक्क प्रगटाईआ। मुहब्बत विच हो के मेहरवान, महबूब करे रुशनाईआ। झगड़ा मुका के ज़िमीं असमान, चौदां लोक चौदां तबक डेरा ढाहीआ। ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर धुर दा दे के नाम निधान, वस्त अमोलक आप वरताईआ। विष्न ब्रह्मा शिव करे परवान, परवाने पिछले फोल फुलाईआ। लेखा मुकाए श्री भगवान, अनडिठ्ठ आपणी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धर्म दवारे सोभा पाईआ। सतिगुर शब्द कहे मैं सुणावां सच संगीत, सगले संगीओ दयां जणाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो आपणी पिछली छड्डयो रीत, मन्दिर मसीत ना कोए वड्याईआ। सतिगुर साचा सच धर्म साची देवे नीत, नीतीवान वेख वखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा पारब्रह्म ब्रह्म दा दस्सणा गीत, आत्म परमात्म लए प्रनाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां आसा मनसा पूरी करे उमीद, तृष्ना पिछली दए गवाईआ। सो वक्त सुहेला इक्क अकेला वक्त आए नज़दीक, दूर दुराडा आपणा पन्ध मुकाईआ। जन भगतो लोकमात दिवस हाढ़्ह सतारां ठीक, ठाकर हो के आपणी कार कमाईआ। झगड़ा रहिण ना देवे ऊँच नीच, राउ रंक करे तबलीक, प्रीत इक्को इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दो जहानां हक नसीहत वसीअत सब दी फोल फोलाईआ। सतिगुर शब्द कहे गुर अवतार पैगम्बरो तक्कयो इक्को हस्ती, जो हस्त कीट रिहा समाईआ। जिस दी आदि जुगादि जुग चौकड़ी दो जहाना नाम ख़ुमारी मस्ती,

❋

❋

मस्त दीवाने दए बणाईआ। जिस भगतां साढे तिन्न हथ्थ सुहाउणी बस्ती, काया गढ़्ह करे रुशनाईआ। मालक मिले धुर दा अर्शी, फ़र्शी ख़लक रूप बदलाईआ। ब्रह्मा शिव गोबिन्द वाली तुहाथों मंगी उह पर्ची, जेहड़ी राह जांदा गया फड़ाईआ। जिस उत्ते खेल प्रभू दे घर दी, दूजी अवर ना कोए पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी धार अछल अछल्ल दी, वल छल आपणी धार कमाईआ।