पुस्तकालयभाग २०

२० भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ सोहण सिँघ दे घर शाह बुक्कर ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण सुहञ्जणा होया वेला, वक्त वार थित लोकमात समझ किसे ना आईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर खेले खेल अगम्म अथाह इक्क इकेला, एकँकार निराकार निरँकार परवरदिगार सांझा यार दया कमाईआ। सच स्वामी अन्तरजामी शाहो भूप साजन बण के भगत सुहेला, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा रंग रंगाईआ। तूं मेरा मैं तेरा निज आत्म परमात्म जोती शब्दी धार कर के मेला, ईश जीव जगदीश देवे माण वड्याईआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर अचरज धार अगम्मी खेल खेला, ख़ालक ख़लक मख़लूक मुफ़लिस वेखे थाउँ थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी घट निवासी बेअन्त बेपरवाह आपणा परदा आप चुकाईआ। गुर अवतार

❋

❋

पैगम्बर कहिण की करीए सिफ्त सालाह, साजण इक्को धुरदरगाहीआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग जिस दा ढोला आए गा, कलमा नाम शरअ शरीअत हुक्मे अंदर वण्ड वण्डाईआ। सो स्वामी अन्तरजामी सब दा दिसे आदि जुगादी इक्क मलाह, नईआ नौका आपणा नाम दो जहानां इक्क चलाईआ। जल्वागर नूरी नूर इलाही अलाह इक्क ख़ुदा, धुर दा कान्हा मर्द मर्दाना दो जहानां सोभा पाईआ। भेव अभेदा अछल अछेदा सच दुआर एकँकार इक्क इकल्ला रिहा खुल्हा, बिन नेत्र लोचन नैण अक्ख प्रतख जोती धार नूर करे रुशनाईआ। सिफ्ती ढोले रसना जेहवा तन वजूद मानस मानुख सारे रहे गा, अन्तर दृष्टी सृष्टी इष्टी आपणी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी जोत धर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी हुक्म वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण हउँ वारी सदके घोली, धायल आपणा आप कराईआ। जिस दी तन वजूद लोकमात हंढा के आए चोली, अप तेज वाए पृथ्मी आकाश आपणा रंग रंगाईआ। सो शाह सुल्तानां श्री भगवाना निरगुण धार शब्दी शब्द जणा के बोली, अनबोलत आपणा राग सुणाईआ। धर्म दवारा एकँकारा अगम्म अपारा विच संसारा रिहा खोल्ही, ख़ुदी तकब्बर जगत माण हँकार विभचार डेरा ढाहीआ। आत्म परमात्म सच दुआर बणा के गोली, सेवक सेवा सेवादार इक्को इक्क दृढ़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरा कर इकरार कौली, कँवल नाभी दो दोआबी अमृत जाम हकीकी रस बिन रसना जेहवा आप चखाईआ। मेल मिलाए हक महबूब मुहब्बत विच हुजरा हक महिराबी, महिताब आफ्ताब नूरे ज़र ज़ाहर ज़हूर करे इक्क रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच महल अटल कमलापाती बिन तेल बाती करे इक्क रुशनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं दस्सीए की नज़ारा, बेनज़ीर नज़र रिहा बदलाईआ। सदी चौधवीं दिसे अन्त किनारा, नईआ नौका सब दी रिहा डुलाईआ। वाहिद कलमा दस्से परवरदिगारा, जल्वागर नूर ख़ुदाईआ। एकँकारा हो उज्यारा, उजरत सब दी झोली पाईआ। भगत वछल बण गिरवर गिरधारा, गहर गम्भीर आपणा परदा दए उठाईआ। सतिजुग साचा सति धर्म सति सतिवादी लाए विच संसारा, संसारी भण्डारी सँघारी दर बैठे सीस झुकाईआ। देवत सुर करन निमस्कारा, सिर सके ना कोए उठाईआ। शाहो भूप इक्क सिक्दारा, हुक्म देवे थाउँ थाँईंआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेट माया ममता मोह विकारा, दुराचारी दर देवे दुरकाईआ। साची सिख्या चार वरन अठारां बरन एको नर नरायण देवे नर नारा, मरदो जन इक्को रंग रंगाईआ। जन भगतां पैज जाए संवारा, मेहरवान महबूब मुहब्बत विच आपणा जाम नाम प्याईआ। सदा सुहेला साची दे के सच ख़ुमारा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साचा रंग आप रंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण जन भगत वेखे हकीकी, हुक्म मन्नण

❋

❋

धुरदरगाहीआ। आत्म परमात्म ला के प्रीती, प्रीतम आपणा रहे मनाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया बदल के रीती, नीती अगली लई प्रगटाईआ। करे खेल जगत स्वामी आप अनडीठी, अनडिठ्ठड़ी कार कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दवारा इक्क सुहाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं वेखीए बिना अक्खां, आख़र अख़ीर ध्यान लगाईआ। भगवान भगतां सदा सख़ा, सख़ी सुल्तान धुरदरगाहीआ। देवे माण वड्याई विच्चों करोड़ी लखां, हरिजन साचे आप प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच संदेसा इक्क उपजाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाला दीन दयाला देवे सच संदेसा, धुर फ़रमाना इक्क दृढ़ाईआ। जो आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित रहे हमेशा, एथे ओथे दो जहानां संग निभाईआ। जन भगतां मेल मिलाए बण के धुर दा नेता, नेत्र लोचन नैण अक्ख अंदरों दए खुल्हाईआ। घर बार वखाए गृह मन्दिर इक्क सच दुआर धुर दा देसा, दिशा दूजी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जित्थे झुकदे विष्न ब्रह्मा शिव गणेशा, शंकर सीस जगदीश झुकाईआ। तूं मेरा मैं तेरा सारे करदे इक्क आदेसा, नमों नमस्ते डण्डावत बिन सईयदे सीस झुकाईआ। सो साहिब सुल्ताना वाली दो जहानां जोती नूर महाना शब्दी धार तराना, तुरीआ तों परे करे पढ़ाईआ। धर्म भूमिका दस्स इक्क अस्थाना, लेख चुका के गोपी कान्हा, घनईया नईआ सईआ इक्को इक्क प्रगटाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेटे निशाना, सतिजुग साचा धर्म धर्म उपजाए विच जहाना, दीन इमाना इक्को इक्क वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाल दीन दयाल जोती धार शब्दी सतिगुर पहरया बाणा, बाण अणयाला आपणा नाम चलाईआ। जिस ने ज़िमीं असमान ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर सुर असुर बदल देणा ज़माना, ज़ामनी विच ज़ामन नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी योद्धा सूरबीर बली बलवाना, बलधारी जोत निरँकारी निराकार निरवैर हुक्मे अंदर आपणा हुक्म वरताईआ।

२१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ करनैल सिँघ दे गृह शाह वाला ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख समरथ, समरथ स्वामी अन्तरजामी तेरे हथ्थ वड्याईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी तेरी महिमा सके ना कोई कथ, गीत गोबिन्द गहर गम्भीर बेनज़ीर शाह हकीर समझ कोए ना पाईआ। सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्द अनादी सतिजुग साचा मार्ग दस्स, दो जहाना मर्द मर्दाना एका कर पढ़ाईआ। निज नेत्र लोचन नैण निरँकार

❋

❋

निराकार खोल्ह अक्ख, प्रतख रूप शाहो भूप आपणा इक्क दरसाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म रहे कोई ना वक्ख, तन वजूद माटी हाटी सच कर सफ़ाईआ। कलयुग कूड़ कुड़यार विच संसार खेड़ा कर भठ्ठ, माया ममता मोह विकार हँकार गढ़्ह देणा तुड़ाईआ। जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण तेरे हुक्मे अंदर आए नठ, बण बण पाँधी फेरा पाईआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर ठांडे दरबारे रहे दस्स, दहि दिशा खोज खुजाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले साडा रिहा कोई ना वस्स, वास्ता वाबस्ता हो के तेरे अग्गे पाईआ। तेरा हुक्म एकँकार एका चले सच्च, सच संदेसा नर नरेशा देणा दृढ़ाईआ। तेरी हकीकत वेखीए हक, हुक्म हाकम धुर दा देणा सुणाईआ। साचे धर्म दा धर्म आत्म हो के खोल्ह हट्ट, वणजारा वणज इक्क कराईआ। तूं मेरा मैं तेरा ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर लैण रट, रईयत वेख ख़लक ख़ुदाईआ। साचा धीरज नाम दे सन्तोख जत, सति सतिवादी आपणी दया कमाईआ। अमृत रस निजर झिरना बूँद स्वांती दे झट्ट, झटका हलाली नज़र कोए ना आईआ। दूई द्वैत शरअ शरीअत सदी चौधवीं मेट फट्ट, पट्टी नाम श्री भगवान इक्क बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर दर ठांडे तेरे मंगण, मांगत हो के झोली डाहीआ। पुरख अबिनाशी घट निवासी आपणी चाढ़ अगम्मी रंगण, जगत रंगण लोड़ रहे ना राईआ। तेरे नाम डंके दुआर बंके घर घर शब्द अनादी वज्जण, सच संदेसा धुरदरगाही इक्को देणा सुणाईआ। सन्त सुहेले भगत भगवान तैनूं सद्दण, सच दुआर एकँकार तेरा राह तकाईआ। तेरी सरनाई बेपरवाही नूर ख़ुदाई जगत जिज्ञासू लग्गण, जागरत जोत बिन वरन गोत, एका नूर देणा चमकाईआ। माया ममता मन मोह विकार तोड़ के हद्दन, हद्द हदूद कर महिदूद चरण कँवल उपर धवल बख्श इक्क सरनाईआ। सच नगारे नौ खण्ड पृथ्मी वज्जण, अनहद नादी आपणा राग सुणाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर बेनज़ीर शाह हकीर पड़दे आयों कज्जण, ओढण सीस जगदीश इक्को देणा टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दवारे धुर दी आस तकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण किरपा कर नौजवान सूरे, सुर नर बैठे सीस निवाईआ। कौल इकरार भविख्तां वाले कर पूरे, लिख्तां विच्चों लेख दे बदलाईआ। पन्ध मुका कलयुग कूड़ी क्रिया नेड़ दूरे, दूर दुराडे आपणा फेरा पाईआ। नव नौ चार रहिण कोई ना झेड़े, झगड़ा दीन दुनी देणा चुकाईआ। जन भगतां वसा साचे खेड़े, खिड़की कुण्डा काया मन्दिर अंदर देणा खुल्हाईआ। निरगुण धार जोत निराकार निरवैर हो के मार फेरे, फिरत फिरत गुरमुख गुरसिख हरिजन आपणे खोज खुजाईआ। सन्त सुहेले आदि जुगादी तेरे चेरे, चेला गुर इक्को घर वसाईआ। पुरख अगम्म अथाह बेपरवाह जन भगतां बन्न्ह बेड़े, नईआ नौका नाम निधान

❋

❋

श्री भगवान इक्क वखाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म पारब्रह्म ब्रह्म गीत जणा तेरे मेरे, तूं मेरा मैं तेरा दूजा नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्त हकीकत हक कर नबेड़े, झगड़ा अवर रहे ना राईआ।

२२ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ जरनैल सिँघ दे गृह शाह वाला ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण होई अन्तर हैरानी, हरी हरि अचरज खेल रचाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा नव सत्त वेखीए कूड़ निशानी, सति धर्म नज़र कोए ना आईआ। मंज़ल रही ना किसे रुहानी, रूह बुत्त वज्जे ना कोए वधाईआ। माया ममता मोह विकार आई तुग्यानी, जूठ झूठ वहिण वहाईआ। धुर दा शब्द अगम्मी सुणे कोई ना बाणी, बावन धार परदा सके ना कोए उठाईआ। मन वासना ममता मोह जगत तृष्ना होई बेईमानी, बेवा दिसे ख़लक ख़ुदाईआ। नाम निधाना तीर वज्जे कोई ना कानी, कायनात कलमा हक ना कोए सुणाईआ। सच संदेसा भुल्लया शाह सुल्तानी, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर सीस ना कोए झुकाईआ। झगड़ा प्या चारे खाणी, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज दए दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरा इक्को नज़री आईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण भुल्लया हरि हरि नाउँ, नर निरँकार मिलण कोए ना आईआ। ख़ाली फोकट दिसे सारे थाउँ, थनंतर अन्तर वज्जे ना कोए वधाईआ। झगड़ा वेख्या तन वजूद माटी कच्च ग्राउँ, मन मति बुध करे लड़ाईआ। सिर देवे ना कोए किसे ठंडी छाउँ, शहिनशाह शाह सुल्तानां नज़र किसे ना आईआ। दूई द्वैत मेटे कोई ना घाउ, धायल कीती कूड़ लोकाईआ। सदी चौधवीं पकड़े कोई ना बाहों, पैगम्बर बैठे सीस निवाईआ। भरमे भुल्ली सृष्टी दृष्टी अंदर राहों, मार्ग पन्ध समझ किसे ना आईआ। मन वासना हँस होई काउँ, काग वांग कुरलाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा करे कोए ना हक न्याउँ, धुर संदेश ना कोए सुणाईआ। तेरा खेल प्रभू अगम्म अथाहो, अथवा भेव कोए ना पाईआ। कलयुग अन्त जन भगत निउँ निउँ लागण पाउँ, पारब्रह्म प्रभ तेरी इक्क सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धर्म दवारा इक्को नज़री आईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण की हालत दस्सीए जग, जगह जगह पई दुहाईआ। गृह मन्दिर लग्गी अग्ग, अमृत मेघ ना कोए बरसाईआ। साची मंज़ल चढ़ के करे कोई ना हज्ज, हुजरा हक ना कोए सुहाईआ। मन वासना सारे रहे भज्ज, भजन बन्दगी कम्म किसे ना आईआ। साडी करनी हो गई रद्द, रईयत रही ना ख़लक ख़ुदाईआ। शनवाई सनम सुणे कोई ना

❋

❋

नद, शादयाने शरअ शरीअत विच दृढ़ाईआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर वेख हद्द, हज़रत हज़ूर फेरा पाईआ। जन भगत सुहेले तेरी यद, पुश्त पनाह आपणा हथ्थ टिकाईआ। बिरहु विछोड़े वैराग अंदर आत्म धार रहे सद्द, परमात्म पुनह पुनह सीस निवाईआ। सच स्वामी अन्तरजामी प्रगट हो उपर शाह रग, रहमत आपणी आप कमाईआ। साचा मार्ग एकँकार एका दस्स, दहि दिशा पन्ध मुकाईआ। निरगुण जोत कर प्रकाश, प्रकाश्त होवे जगत लोकाईआ। जन्म जन्म दी पूरी कर आस, असल आपणा रूप दरसाईआ। तेरा नाउँ पुरख अबिनाश, अबिनाशी करते तेरे हथ्थ वड्याईआ। जन भगत सुहेले तेरी जात, अज़ाती रूप ना कोए दृढ़ाईआ। लेखे ला पवण स्वास, साह साह तेरा नाम ध्याईआ। झगड़ा मुके पृथ्मीं आकाश, गगन गगनंतर डेरा ढाहीआ। सदा सुहेले वस पास, पासे विच आपणी करवट लै बदलाईआ। अन्त अख़ीर पत राख, रखक हो सच गोसाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगत सुहेले तेरी शाख़, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित तेरा नूरे नज़र लहराईआ।

२२ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ बलवन्त सिँघ दे गृह तलवण्डी जलेखां ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ वेख कलयुग कल, काती कूड़ लोकाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया सब नूं रही छल, अछल छल्ल तेरी याद किसे ना आईआ। सच दुआर नज़र ना आवे किसे महल अटल, महबूब मिल के मुहब्बत हक ना कोए कमाईआ। दूई द्वैत शरअ शरीअत रही सल्ल, तीर निराला लग्गा ख़लक ख़ुदाईआ। नाम संदेसा नर नरेशा एकँकारा एका घल, दो जहान मर्द मर्दान वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण पारब्रह्म समरथ पुरख स्वामी, सति सच तेरी सरनाईआ। लख चुरासी जीव जंत आत्म अन्तर जाण जाणी, बेपरवाह तेरी बेपरवाहीआ। सृष्टी दृष्टी अंदर बोध अगाध भुल्ली तेरी बाणी, नाम निधान श्री भगवान शब्द अनाद धुन सुणे ना कोए शनवाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त मेहरवान कर मेहरवानी, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणी दया कमाईआ। कर प्रकाश निरगुण जोत जल्वागर नुरानी, अन्ध अन्धेरा सञ्झ सवेरा इक्को रंग रंगाईआ। जन भगतां साचे सन्तां सच दवारा बख्श इक्को पद निरबाणी, निरवैर पुरख तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे वज्जे वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाल मेट रैण अन्धेरी काली, कलमा कायनात इक्को दे समझाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग निरगुण सरगुण तेरी घाल घाली,

❋

❋

सेवक हो के दर ठांडे सेव कमाईआ। सदी चौधवीं सति सतिवादी ब्रह्मादी तेरी चाल निराली, अकल कलधारी समझ सच ना पाईआ। चार वरन अठारां बरन फल रिहा ना किसे डाली, सिंमल रुक्ख जीव जंत रहे लहराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा दे इक्क वर, तेरे दर वज्जे वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण दीन दुनी दी पा सार, पारब्रह्म प्रभ तेरी इक्क सरनाईआ। तेरा लहिणा देणा सदा जुग चौकड़ी चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरा राह तकाईआ। खाणी बाणी तेरी धार, हुक्मे अंदर हुक्म देणा सुणाईआ। सच संदेसा त्रेता द्वापर कलयुग देणा एका एकँकार, इक्क इकल्ला आपणा नाम देणा प्रगटाईआ। सतिजुग साचा जीउ पिण्ड तन काचा मार्ग दे वखाल, सोई सुरती अकाल मूर्त आपणी दे अंगड़ाईआ। तेरा लेखा अगम्म अपार, ना कोए जाणे विच संसार, मन मति बुध चले ना कोए चतुराईआ। सति स्वामी अन्तरजामी निरगुण नूर जोत कर उज्यार, शब्द अनादी नाद धुन आत्मक राग शनवाईआ। तेरे दर ठांडे विष्न ब्रह्मा शिव देवत सुर बणे भिखार, भिक्खक हो के आपणी झोली डाहीआ। सतिजुग साचा सच करे निमस्कार, नमो नमो सीस झुकाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया माया ममता तोड़ गढ़्ह हँकार, जूठ झूठ लोकमात रहिण ना पाईआ। क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश सांझा बख्श इक्क प्यार, आत्म परमात्म परमात्म आत्म पारब्रह्म ब्रह्म मेला लैणा मिलाईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी धुरदरगाही परवरदिगार, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, इक्क वखाउणा धुर दा घर, जिस गृह वज्जे सच वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण कलयुग मेट अन्त अन्धेरा, अन्ध आत्म कर रुशनाईआ। सच दवारे कर हक नबेड़ा, हकीकत आपणी दे समझाईआ। दीन मज़्हब दा रहे कोई ना झेड़ा, झगड़ा मिटे ख़लक ख़ुदाईआ। चार वरन अठारां बरन एका रंग रंगा सञ्झ सवेरा, प्रकाश प्रकाश विच्चों कर रुशनाईआ। साहिब सतिगुर शब्द स्वामी बन्न्ह बेड़ा, नईआ नौका इक्को नाम चढ़ाईआ। जन भगतां भाग लगा साढे तिन्न हथ्थ काया माटी खेड़ा, परदा ओहला आप चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दरगाह साची एका रंग वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी तेरे अग्गे अरदास, पुनह पुनह सीस निवाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल निरगुण जोत कर प्रकाश, शब्दी चन्द चन्द नूर चमकाईआ। तेरा राह तक्के पृथ्मी आकाश, गगन गगनंतर खोज खुजाईआ। साचे मण्डल पा रास, गोपी काहन आपणा नाउँ धराईआ। दीन दुनी झगड़ा मेट विच लोकमात, गोबिन्द शब्द डंका इक्क शनवाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म निरगुण सब नूं दस्स आपणी ज़ात, दूजा रहिण कोए ना पाईआ। सच संदेसा नर नरेशा शब्द अगम्मी दे गाथ, रसना जेहवा ढोला बत्ती दन्द सिफ्त सालाहीआ। गुर अवतार पैगम्बरां अन्त अख़ीरी पूरा कर भविख्त वाक्, वाक्य वेख जगत लोकाईआ।

❋

❋

तन वजूद माटी ख़ाकी अन्तर रिहा कोई ना पाक, पतित हो के सारे देण दुहाईआ। बिन तेरी किरपा कोई ना मेटे अन्धेरी रात, कलयुग कूड़ी क्रिया कूड़ ना कोए गवाईआ। किरपा कर पुरख अबिनाश, अबिनाशी करते तेरे हथ्थ वड्याईआ। सतिजुग साची धर्म दवारयों दे दात, दाता दानी हो के आप वरताईआ। तूं साहिब सुल्ताना नौजवाना मर्द मर्दाना कमलापात, पतिपरमेश्वर इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लख चुरासी जीव जंत आत्म अन्तर निरंतर आपणा निरगुण धार जोड़ना नात, सरगुण आपणा रंग रंगाईआ।

२३ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ सुरैण सिँघ दे गृह निधां वाला

गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ तेरा इक्क सहारा, सईआ इक्को नज़री आईआ। जगजीवण दाते जगत दृष्टी दा वेख किनारा, सृष्टी आपणा परदा लाहीआ। असीं सेवक रहे वारो वारा, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग सेव कमाईआ। डण्डावत बन्दना करदे रहे निमस्कारा, सजदयां विच सीस जगदीस निवाईआ। काग़ज़ कलम शाही बणदे रहे लिखारा, कातब हो के कुतबख़ाने दिते भराईआ। नित नवित बोलदे रहे तेरा नाम जैकारा, जुग चौकड़ी सोहले ढोले राग नाद सुणाईआ। दीन मज़्हब दा वणज करदे रहे विच संसारा, हुक्मे अंदर हुक्म मनाईआ। दर ठांडा वेख तेरा दरबारा, अलख अगोचर अगम्म अथाह मंगी इक्क सरनाईआ। कलयुग अन्त अखीर बेनज़ीर दे सहारा, सहायक नायक आपणा फेरा पाईआ। सृष्टी रूप ना रहे दो धारा, निरगुण सरगुण आपणा रंग रंगाईआ। धरनी धरत धवल धौल खोल्ह इक्क दवारा, दुराचार कर सफ़ाईआ। तेरा नाउँ भगत वछल गिरवर गिरधारा, गहर गम्भीर तेरी बेनज़ीर नज़र नज़र किसे ना आईआ। आदि अन्त तेरा जोती शब्दी धार इक्क अवतारा, अवतरी सारे सीस निवाईआ। नाम खण्डा शब्दी शब्द खड़ग कटारा, कटाकश आपणा दे लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण हउँ सेवक बालक धुर दे बरदे, बदली विच अदली सीस निवाईआ। लोकमात मार झात खेल वेख आपणे घर दे, नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप परदा ओहला आप उठाईआ। जन भगतां अन्तर आत्म खोल्ह अगम्मी पड़दे, पारब्रह्म ब्रह्म आपणा भेव चुकाईआ। जल थल महीअल समुंद सागर टिल्ले पर्बत सन्त सुहेले वेख चढ़दे, चार कुण्ट दहि दिशा आपणा फेरा पाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म भगत भगवान ढोले तेरे पढ़दे, गीत संगीत त्रैगुण अतीत धुर दे मीत वेख वखाईआ। जोती जोत

❋

❋

सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर घर साचे वज्जदी रहे वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण वेख आपणा कलमा नाम, (नाम) निधान इक्को मंग मंगाईआ। तेरा दस्सदे रहे पैग़ाम, संदेसा नाम शब्द दृढ़ाईआ। सदी चौधवीं तेरी करे ना कोई पहचान, नेत्र अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। माया ममता शास्त्र सिमरत वेद पुराण, कलयुग कूड़ी क्रिया कीते ग़ुलाम, बन्दीख़ाने विच्चों बन्धन सके ना कोए तुड़ाईआ। मंज़ल हकीकी लाशरीक तेरा पीवे कोई ना जाम, निजर झिरना बूँद स्वांती कँवल नाभी मुख ना कोए खुल्हाईआ। निरगुण जोत बिन वरन गोत नज़र ना आवे अर्शी फ़र्शी तेरा भान, रवि ससि सूर्या चन्द नेत्र लोचण नैण अक्ख ना कोए उठाईआ। शाह पातशाह शहिनशाह गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं सारे होए हैरान, हिरदे हरि ना कोए वसाईआ। भाग लग्गा दिसे ना किसे काया माटी चाम, चम्म दृष्टी ना कोए बदलाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा होए बदनाम, बदी नेकी वण्ड ना कोए वण्डाईआ। साहिब सुल्तान नौजवान धुर दा दे इक्क फ़रमान, फ़ुरने कूड़े बन्द कराईआ। तूं मेरा मैं तेरा ढोला गीत राग अनादी सारे गाण, विस्मादी हो के बिस्मिल आपणा आप कराईआ। जन भगत सुहेले सच स्वामी वेख आण, अनक कलधारी आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सतिवादी दे एको दान, एकँकार तेरे हथ्थ वड्याईआ।

२४ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ हरी सिँघ दे गृह बस्ती ख़लील ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण सृष्टी दृष्टी होई अन्धी, अन्तर आत्म नूर नुराना नूर ना कोए चमकाईआ। सदी चौधवीं लिख्त भविख्त साडी पूरी होई संधी, साख्यात कायनात परवरदिगार सांझा यार रिहा कराईआ। दीन मज़्हब उत्ते रही ना कोई पाबन्दी, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणा हुक्म वरताईआ। आत्म परमात्म टुट्टी डोर जावे कोई ना गंढ्ढी, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी आपणी खेल वखाईआ। लख चुरासी जीव जंत साध सन्त भार उठाए कोए ना कंधी, शौह दरया बेड़ा नईआ नौका पार ना कोए कराईआ। जीव जंत काया माटी पुराणा चीथड़ तन वजूद दिसे अंगी, अंगीकार हरि निरँकार अंग ना कोए लगाईआ। नाम निधान विच जहान वजाए ना कोए मृदंगी, मधुर धुन अगम्मी राग ना कोए सुणाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया चार कुण्ट दहि दिशा पवण दिसे कोई ना ठंडी, अग्नी तत ना कोए बुझाईआ। सृष्टी दृष्टी धार मन वासना होई बहु रंगी, बुध बिबेक पतित पुनीत ना कोए कराईआ। जगत वासना ख़ाहिश होई कुरंगी, कागद कलम शाही परदा सके ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर एकँकार तेरी आस रखाईआ। गुर अवतार

❋

❋

पैगम्बर कहिण की वेख्या खेल फ़र्शी, फ़रिश्ते सारे देण दुहाईआ। हुक्म देवे एकँकारा इक्को अर्शी, दो जहानां धुर दी बाणी अणयाला तीर चलाईआ। धार प्रगट होवे एका एकँकार नर दी, नौजवाना मर्द मर्दाना आपणा वेस वटाईआ। करे खेल अगम्म अपार अछल अछल्ल दी, बेअन्त बेपरवाह आपणा हुक्म वरताईआ। लेखा जाणे ब्रह्मण्ड खण्ड दो जहान खेल वेखे जल थल दी, महीअल आपणा फेरा पाईआ। जुग चौकड़ी किसे समझ ना आई घड़ी पल दी, पलक अंदर ख़लक ख़ालक सृष्ट सबाई दए भुलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, दर घर साचे वेस वटाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण हुक्म सुणीए इक्क जगदीश, जगदीशर दए वड्याईआ। लेखा चुक्के बीस बीस, बिसवा वण्ड ना कोए वण्डाईआ। झगड़ा मुक्के दीन दुनी हदीस, हज़रत बैठे सीस झुकाईआ। छत्र झुल्ले इक्को सीस, शाह पातशाह डंका नाम जणाईआ। तूं मेरा मैं तेरा दो जहान गावण गीत, ब्रह्मण्ड खण्ड वज्जे हक वधाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला खेल करे आप अनडीठ, अनडिठ्ठड़ी कार कमाईआ। जन भगतां सतिजुग साची दस्स के रीत, पतित पुनीत लए बणाईआ। लेखा मुका के हस्त कीट, ऊँचां नीचां एका घर वसाईआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर दो जहानां करे आप तफ़तीश, हुक्मे अंदर हुक्म फोल फुलाईआ। साचे नाम दी दे तबलीक, चौदां तबकां करे पढ़ाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी आसा मनसा पूरी होवे उम्मीद, ख़ुशामद विच सारे सीस निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची दस्स इक्क प्रीत, प्रीतम होके आपणा रंग रंगाईआ।

२५ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ सुलखण सिँघ दे गृह रुकना मूंगला ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण धुर दे मालक, पारब्रह्म पति परमेश्वर परवरदिगार तेरी सरनाईआ। दीन दुनी दे मालक ख़ालक प्रितपालक, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित तेरा ध्यान लगाईआ। निरगुण सरगुण निरवैर निराकार निरँकार बण सालस, जोती जाते पुरख बिधाते आपणा फेरा पाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदरों निंद्रा लाह कूड़ी आलस, माया ममता मोह विकार दे मिटाईआ। चार वरन अठारां बरन नाम निधान नौजवान मर्द मर्दान दे ख़ालस, ख़ाकसार ख़ादम आदम आपणे लै बणाईआ। लख चुरासी जीव जंत सरगुण रूप तेरा बालक, पिता पूत भगवन्त कन्त आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धर्म दुआर एकँकार इक्को आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण दीन दुनी बख्श साची टेक, टिक्का मस्तक नाम लगाईआ। आत्म परमात्म धार कर एक, एकँकार आपणा रंग वखाईआ।

❋

❋

लोकमात सुहा सुहञ्जणा देस, दिशा आपणी वण्ड वण्डाईआ। दो जहानां बण नर नरेश, नर नरायण तेरी सरनाईआ। लेखे ला मूंड मुंडाए धारी केस, दस दस्मेस आपणा फेरा पाईआ। साहिब सुल्तान आदि जुगादि तेरा हुक्म चले एक, इक्क इकल्ले दे वड्याईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग तेरी होवे भेंट, भटकना अवर रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरा तक्कीए इक्क सहारा, सईआ साहिब सुल्तान इक्को नज़री आईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कर पार किनारा, नईआ नौका आपणे नाम चढ़ाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप सति सतिवादी तेरा होवे इक्क जैकारा, ब्रह्म ब्रह्मादी ब्रह्म परदा दे चुकाईआ। निर्मल दीआ कमलापाती कर उज्यारा, नूर नुराना कर रुशनाईआ। भविख्तां विच लिख्तां विच इष्टां विच दे के आए तेरा इशारा, सृष्टी विच शरअ शरीअत दे बदलाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म पारब्रह्म ब्रह्म कर इक्क प्यारा, धुरदरगाही आपणा रंग रंगाईआ। जन भगतां मंज़ल चढ़ के जोती नूर दे चमत्कारा, अन्ध अन्धेरा अंदरों दे मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, देवणहार तेरी सरनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण परम पुरख प्रभ मीतन मीत, मित्र प्यारे तेरी इक्क सरनाईआ। सतिजुग साची दस्स अगम्मी रीत, रहिबर हो के आपणा राह वखाईआ। ब्रह्मण्ड खण्ड इक्को गावण तेरा गीत, ढोला कलमा दे दृढ़ाईआ। लख चुरासी काया माटी कर ठांडी सीत, कलयुग अग्नी अग्ग बुझाईआ। पतितां पापियां कर पतित पुनीत, पावन हो सहाईआ। तेरा नाउँ जगत जगदीश, जगदीशर देणी माण वड्याईआ। एको छत्र झुल्ले तेरे सीस, छत्रधारी निउँ निउँ लागण पाईआ। झगड़ा रहे ना हस्त कीट, ऊँचां नीचां पैंडा देणा मुकाईआ। रहमत विच सहिमत हो के आपणा नाम कर बख्शीश, बख्शणहारे नूर ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर धुर दरबार दरगाह साची दर दरवेश हो के मंग मंगाईआ। पुरख अकाल कहे गुर अवतार मंगो दुआर एक, पैगम्बरां नाल मिलाईआ। सच दुआर दी मिले टेक, टिक्के मस्तक धूढ़ छुहाईआ। नज़ारा तक्को सचखण्ड धुर दे देस, दिशा आपणी वण्ड वण्डाईआ। जिस घर रहिणा सदा हमेश, गृह मन्दिर सोभा पाईआ। कलम शाही बणे कोई ना लेख, अक्खरां सिफ्त ना कोए सालाहीआ। तूं मेरा मैं तेरा दस्स के भेत, परदा दयां उठाईआ। सच प्रीती करना हेत, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क उपजाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो एका एक करो अरदास, आदि अन्त वड्याईआ। जुग चौकड़ी खेल तमाश, हरि करता वेख वखाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग निरगुण सरगुण वेखी रास, गोपी काहन जोड़ जुड़ाईआ। लख चुरासी जीव जंत सब दे वसां

❋

❋

पास, गृह मन्दिर अंदर डेरा लाईआ। किसे हथ्थ ना आवां उत्तों कैलाश, पर्बत चोटीआं रोवण मारन धाहींआ। सदी चौधवीं सारे वेखो हालात, दीन दुनी फोल फुलाईआ। की झगड़ा प्या मात, मतलब पिछला दयो दृढ़ाईआ। लोचण वेखो वाक्यात, वाकिफ़कार करां ख़लक ख़ुदाईआ। निरगुण हो के देवां साथ, सगला संग बणाईआ। की कलमा दे के आए गाथ, अलिफ़ ये वण्ड वण्डाईआ। की बख्श के आए आबेहयात, हयाती दीन दुनी बदलाईआ। की लिख के आए किताब, तीस बत्तीसा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, धुर फ़रमाना इक्क सुणाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेखो लेखा पूरब माज़ी, मजलस सब नूं दयां जणाईआ। की झगड़ा मुल्ला काज़ी, कज़ा सब दे सिर ते छाईआ। साचा सुत बणे कोए ना नादी, नाद धुन ना कोए उपजाईआ। शरअ विच होए सारे राज़ी, दग़ा तुहाडे नाल कमाईआ। सदी चौधवीं क्यों बणे इमदादी, आमद विच ख़ुशामद विच सिर सके ना कोए उठाईआ। सदी चौधवीं आपणी हारदी वेखो बाज़ी, बाज़ीगर स्वांगी आपणा स्वांग वटाईआ। कूड़ी क्रिया माया ममता मोह विकार हँकार रहिण नहीं देणा ग़ाज़ी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, धुर संदेसा इक्क उपजाईआ। गुर अवतार पैगम्बर अन्तर वेखो बातल, बैतल धाम नज़र कोए ना आईआ। शरअ छुरी बणी शरीअत वाली कातिल, मक्तूल समझ कोए ना पाईआ। परवरदिगार समझे कोई ना जातन, जलवा नूर ना कोए रुशनाईआ। कायनात कलमा दिसे कोई ना साथन, सगला संग ना कोए निभाईआ। रूह बुत्त रिहा ना पाकी पाकन, पतित हो के देण दुहाईआ। सब दा लेखा लग्गा पाटन, पारब्रह्म प्रभ आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच संदेसा रिहा सुणाईआ। पैगम्बर कहिण साडे परवरदिगार ख़ुदा, ख़ुदी तेरी झोली पाईआ। हउँ बरदे होए फ़िदा, ख़ादम हो के सीस झुकाईआ। निरगुण धार ना हो जुदा, जुज़ वण्ड ना कोए वण्डाईआ। जुग चौकड़ी खेल करना तेरी अदा, आदत विच इबादत दे बदलाईआ। तेरा खेल महबूब मेहरवां, मुहब्बत विच बैठे सीस झुकाईआ। साडी रही ना बांग अज़ां, अज़ीम आलीशान तेरी इक्क सरनाईआ। तूं चश्मे नूर नूरे रवां, नज़ीरे नज़ां नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा देणा इक्क वर, दर तेरे अलख जगाईआ। पैगम्बर कहिण साडा सजदा इक्क कलाम, कलमे दे मालक तेरी सरनाईआ। आप वेख आपणा अवाम, अमलां खोज खुजाईआ। तुआरफ़ विच सफ़ारश विच इबारत विच देंदे रहे पैग़ाम, अक्खरां नाल वड्याईआ। सदी चौधवीं विगड़दा जाए नज़ाम, नौबत हक ना कोए वजाईआ। तेरे दर दा दिसे ना कोए ग़ुलाम, बाग़ी होई ख़लक ख़ुदाईआ। हकीकी पीए कोई ना जाम, हयाती विच्चों हयाती बदल सके कोए ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप

❋

❋

आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दरगाह साची सच दुआर तेरा झुल्ले इक्क निशान, निशाने सारे दे बदलाईआ। पैगम्बर कहिण तेरा हुक्म इक्क तसलीम, तसबी माला तेरे हथ्थ फड़ाईआ। तूं मालक धुर कदीम, कुदरत दा करता आप अख्वाईआ। तेरा मार्ग सदा महीन, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। सानूं तेरे उत्ते यकीन, यके बाद दीग़रे सारे देण गवाहीआ। असीं सिफ्तां विच करीए आफ़रीन, आफ्ताब तों परे तेरी रुशनाईआ। तेरी निराली निराकार तालीम, तुलबे धुरदे दे पढ़ाईआ। झगड़ा मुका नर मदीन, मदीने दे मालक काअबा दोआबा दे प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे अलख जगाईआ। पैगम्बर कहिण पीरां दे पीर, परा पसन्ती मद्धम बैखरी तेरी सार कोए ना पाईआ। धुरदरबारी दस्तगीर, दस्त बरदार कर लोकाईआ। झगड़ा रहे ना शाह हकीर, हकीकी कलमा दे समझाईआ। मनुआ मन ना रहे शरीर, शिरक्त अंदरों दे गवाईआ। हुक्म नाल बदल तकदीर, तकवा आपणा इक्क समझाईआ। बन्धन रहे ना कोए ज़ंजीर, कुफ़ल सब दे तोड़ तुड़ाईआ। तूं मालक गहर गम्भीर, गवर तेरी सरनाईआ। तेरा नाउँ बेनज़ीर, नज़र आपणी लै बदलाईआ। बिना फ़िकरयों बणा फ़कीर, फ़ाकाकशी दे गवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची रंगण इक्क रंगाईआ। पैगम्बर कहिण कदमबोसी सलाम, दुआ दाऊद विच सरनाईआ। धुर दे मालक इक्क अमाम, इबनुलवक्त तेरी वड्याईआ। हज़रते नशीं तेरा पैग़ाम, कशते कदार तेरी सरनाईआ। दहिशते दो जहान, दहिज़ीन दमे दम दमादे रज़ीं नज़री आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहरवान महबूब मेहर मुहब्बत आपणी इक्क प्रगटाईआ। पैगम्बर कहिण तेरे कदम कदमबोसी, बस्ता बग़ल ना कोए उठाईआ। हक हकीकत वाली बख्श ख़ामोशी, असलीअत आपणी इक्क दृढ़ाईआ। उम्मत होई दोषी, दरोही तेरा नाम ख़ुदाईआ। मंज़ल रही कोई ना सौखी, चौदां तबक रोवण मारन धाईंआ। चढ़या कोई ना अगम्मी चोटी, परदा सक्या ना कोए उठाईआ। मन वासना होई खोटी, खटका दिसे अंदर लोकाईआ। परवरदिगार बिन तेरी किरपा दुरमति मैल ना जाए धोती, पतित पुनीत ना कोए बणाईआ। अल्ला हू अन्ना हू तेरी रमज़ किसे ना सोची, वाहिद लाशरीक शिरक्त सके ना कोए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पिछली धार सच दुआर खेल वेखे लोक परलोकी, सलोकी सोहला इक्क समझाईआ।

❋

❋

२६ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ गुरदेव कौर दे गृह गोले वाला ज़िला फ़िरोज़पुर

गुर अवतार पैगम्बर सचखण्ड दवारे रहे झुक, निउँ निउँ सीस जगदीश झुकाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल परवरदिगार सांझे यार तेरे सुत, सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी तेरी सेव कमाईआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर शाह हकीर मेहरवान महबूब हो के तुठ, मिहबान बीदो आपणी दया कमाईआ। परदा ओहला अन्तर बाहर निरंतर रहे कोई ना लुक, निरवैर निराकार निरँकार भेव अभेदा दे खुल्हाईआ। दो जहान श्री भगवान लोक परलोक वेख दु:ख, दीन दुनी दयाल ठाकर स्वामी तेरा राह तकाईआ। सन्त सुहेले गुरू गुर चेले गहर गम्भीर आपणी गोदी चुक्क, आत्म परमात्म पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणा जोड़ जुड़ाईआ। सच दुआर एकँकार धुर दी धार किसे दे कोल रही ना कुछ, कच्छ मच्छ बैठे सीस निवाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर सब दे फ़ानी होए काया माटी भाण्डे बुत्त, बुत्तखाने बेवा हो के रहे कुरलाईआ। तेरा खेल जोत अकाला दीन दयाला अदभुत, भूत भविख परदा दे चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दरगाह साची दर ठांडे सीस निवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण धुर दी बख्श अगम्मी दाद, दाते दानी तेरी इक्क सरनाईआ। दर दरवेश मंगण इक्क इमदाद, आमद विच आपणी कर रुशनाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा मेट अन्धेरी रात, रुतड़ी आपणे रंग रंगाईआ। साचा कलमा बख्श कायनात, नाउँ निरँकारा इक्क समझाईआ। काया माटी अंदर कर जोत प्रकाश, नूर नुराना डगमगाईआ। जन भगतां पूरी कर मनसा विच्चों आस, आहिस्ता आहिस्ता परदा दे उठाईआ। तूं दाता दानी गहर गम्भीर सर्ब गुणतास, गुणवन्ता इक्क अख्वाईआ। साचे मण्डल वखा बिन गोपी काहन रास, सुरती शब्दी आपणा नाच नचाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म सद वसे तेरे पास, पासा करवट आपणा लै बदलाईआ। तेरा तक्कीए खेल तमाश, ख़ालक ख़लक मख़लूक परदा दे उठाईआ। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ टिल्ले पर्बत खेल वेख विच प्रभास, समुंद सागर डूँग्घी कंदर फोल फुलाईआ। तेरा राह तक्कण कोटन कोटि पृथ्मी आकाश, अकल कलधारी तेरा भेव किसे ना आईआ। तूं मेरा मैं तेरा पारब्रह्म ब्रह्म तेरी ज़ात, अज़ाती लेखा देणा चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, धुर मालक तेरे हथ्थ वड्याईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण सच हकीकत दे हक, हकूक आपणा इक्क समझाईआ। हर घट अंदर उपजे ब्रह्म मत, मनमति लेखा देणा मुकाईआ। नाड़ बहत्तर उबले कोई ना रत्त, रतन अमोलक काया गोलक देणा टिकाईआ। जन भगतां जाण मित गत, घर ठांडे परदा आप चुकाईआ। अमृत आत्म निजर झिरना बूँद स्वांती दे रस, नाभी कँवल नैण आप उलटाईआ। एथे ओथे दो जहानां श्री भगवाना बण कमलापति, पतिपरमेश्वर आपे हो सहाईआ।

❋

❋

चार जुग शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान अञ्जील कुरान खाणी बाणी संदेश्यां वाले सुणदे रहे तेरे ख़त, ख़तो खताबत विच कातब कलमयां वाला लेखा गए जणाईआ। अन्त कन्त भगवन्त सब दी हदूद मेट हद्द, हदीस आपणी इक्क समझाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म चले तेरी यद, पुश्त पनाह आपणा हथ्थ रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शब्दी धार खेल वखा सूरे सरबग, शाह पातशाह शहिनशाह शाही कूड़ी क्रिया देणी मिटाईआ।