२७ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ कृपाल सिँघ दे गृह पिण्ड गोले वाला ज़िला फ़िरोज़पुर
गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाल देवे अगम्मी भजन, नाद धुन शब्द अगम्म अथाह शनवाईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी पुरख अकाला एकँकारा बण के सज्जण, परवरदिगार सांझा यार बिन अलिफ़ ये करे पढ़ाईआ। बिन काया तत सरीर वजूद निराकार चाढ़ के आपणी रंगण, रंग रंगीला अनडिठ्ठड़ी आपणी कार कमाईआ। दर दरवेश विष्न ब्रह्मा शिव महेष भिखारी मंगण, सीस जगदीश कलमे बिन झुकाईआ। लेखा जाणे शहिनशाह शाह पातशाह सूरा सरबंगन, आदि निरँजण आदि अनादी आपणी कार कमाईआ। भेव अभेदा खोल्ह ब्रह्मण्ड खण्ड ब्रहिमण्डन, वण्डण वण्ड आप आपणी आपणे विच छुपाईआ। सच दवारे ठांडे दरबार दरगाह साची लावे अंगण, अंगीकार एकँकार एका इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सति सतिवादी आपणी कार कमाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ तेरी एका ओट, ओड़क आपणा परदा दे उठाईआ। तेरा प्रकाश निर्मल जोत, जोती जाते पुरख बिधाते तेरी आदि जुगादि जुग चौकड़ी सदा रुशनाईआ। दीन दयाल तेरी कर ना सके कोई सोच, समझ विच समझ दए दुहाईआ। कलयुग अन्त कन्त भगवन्त दीन दुनी कर खोज, खाणी बाणी आपणा परदा दे उठाईआ। बिन तेरी किरपा मिले किसे ना धुर दी मौज, मजलस भगतां आपणी दे समझाईआ। झगड़ा रहे ना लोक परलोक, धुर सलोक इक्को इक्क सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर दर दरवेश दर ठांडे अलख जगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तूं दाता बेपरवाह, सद बेपरवाही विच समाईआ। सतिजुग साचा मार्ग दे लगा, लग मातर समझ कोए ना पाईआ। धुर संदेसा नर नरेशा दे इक्क अलाह, अल्ला वाहिगुरू तेरी ओट तकाईआ। वाहिद जुमला बिन अक्खरां तों दे पढ़ा, निरअक्खर तेरी करे शनवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर शहादतां विच तेरे गवाह, भगवन भगवन वेला वक्त दे सुहाईआ। जोती जोत
❋
❋
सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर दुआर उच्च महल अटल मनार दरगाह साची इक्क सुहाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण दरगाह साची दे साचे मालक, माया ममता मोह दे मिटाईआ। सृष्टी दृष्टी दे वड ख़ालक, गहर गम्भीर बेनज़ीर तेरी सरनाईआ। निर्धन सरधन करें प्रितपालक, निरगुण सरगुण सरगुण निरगुण आपणा वेस वटाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया निंद्रा मेट आलस, अर्श फर्श वज्जे तेरी वधाईआ। हरि सन्त सुहेले गुरमुख सज्जण मीत मुरारे कर ख़ालस, आत्म जोत बिन वरन गोत कर रुशनाईआ। आत्म परमात्म तेरा नन्हा बालक, बलधारी आपणा मेला लैणा कराईआ। सदी चौधवीं दिसे कोई ना सालस, साल बसाला सारे रहे सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे नाम कलमे दी सुणीए इक्क इबादत, आबरू अम्बरां दए बणाईआ।
२७ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ खेम सिँघ दे गृह कोट कपूरा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण पुरख अकाल दीन दयाल धुर दे कमलापाती, पतिपरमेश्वर परवरदिगार सांझे यार तेरी बेपरवाहीआ। निरगुण निरवैर निराकार निरँकार निरगुण जोत तेरी प्रकाशी, शब्दी नाद अनादी इक्क उपजाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित निरगुण सरगुण बणदा रिहों साथी, महासार्थी हो के आपणी कार कमाईआ। नाम संदेसा नर नरेशा निरअक्खर देंदा रिहों धुर दी पाती, ब्रह्मण्डां खण्डां पुरीआं लोआं आकाश पातालां आपणा हुक्म वरताईआ। धरनी धरत धवल धौल धर्म दुआर तेरी मन्नदे रहे आखी, सीस जगदीश शाह हकीर बेनज़ीर इक्को इक्क झुकाईआ। साची मंज़ल चढ़ के अगम्मी अगम्म अथाह बेपरवाह तेरी घाटी, धुर दरबारा धाम न्यारा एकँकारा इक्को इक्क सुहाईआ। नव नौ चार मिटदी जाए चार जुग दी वाटी, मार्ग पन्ध आपणे लेखे लैणा लाईआ। तूं साहिब सुल्तान नौजवान मर्द मर्दान साख्याती, ज़ाहर ज़हूर कर रुशनाईआ। चार वरन अठारां बरन दीन दुनी मेट अन्धेरी राती, निरगुण नूरी चन्द जोत जोत कर रुशनाईआ। गुर अवतार पैगम्बरां पूरी कर आसी, माया ममता मोह विकार जगत हँकार दे मिटाईआ। तेरा खेल आदि जुगादी, जुग चौकड़ी तेरी बेपरवाहीआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त धुर दे कन्त कोटां विच्चों थोड़्ही दिसे भगतां दी आबादी, सन्त सुहेला बिन तेरी किरपा नज़र कोए ना आईआ। दीन दुनी झगड़ा रहे ना कोए शरअ शरीअत मुल्ला काज़ी, रज़ा विच कज़ा सब नूं दे वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी तेरी आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर
❋
❋
कहिण वड दाते बेपरवाह, बेपरवाही विच समाईआ। तेरी सृष्टी दृष्टी अंदर भुल्ली तेरा राह, रहमत हक ना कोए कमाईआ। असीं निरगुण सरगुण बणे सर्ब गवाह, हक अदालत वेख वखाईआ। बिन कलम शाही दईए बिआं, धुर दा हुक्म इक्क प्रगटाईआ। सति धर्म रिहा कोई ना थाँ, थान थनंतर रोवण मारन धाहींआ। मानव खा खा थक्के सूर गाँ, गावत गा तेरा शुकर ना कोए मनाईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर पकड़े कोई ना बांह, धुर दा संगी संग ना कोए रखाईआ। कलयुग जीवां हँस बुद्धी होई काँ, काग वांग कुरलाईआ। नाता तुट्टा पुत्रां माँ, पिता पूत गोद ना कोए सुहाईआ। तेरा खेल वेख्या शहिनशाह वाली दो जहां, जहालत नाल भरी सर्ब लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण धुर दे पारब्रह्म भगवन्त, भगवन तेरी ओट तकाईआ। साचा नाता तुट्टा धुर दे कन्त, नर नारी सुहागी रूप ना कोए वखाईआ। मंज़ल हकीकी चढ़या दिसे कोई ना सन्त, लाशरीकी रूप ना कोए बदलाईआ। झगड़ा वेख्या दीन दुनी जीव जंत, जागरत जोत ना कोए रुशनाईआ। आत्म परमात्म पारब्रह्म ब्रह्म पढ़े कोई ना मंत, अन्तर निरंतर पारब्रह्म ब्रह्म परदा सके ना कोए उठाईआ। साडे अन्तर हैरानी वाली आई चिन्त, परेशानी विच परवरदिगार दिता सुणाईआ। सदी चौधवीं दर दरवेश हो के करीए मिन्नत, आरज़ू अरज़ इक्क दृढ़ाईआ। धुर दे मालक ख़ालक प्रितपालक साडी रही कोई ना हिम्मत, हमसाजन हो के दईए जणाईआ। तेरी दुनिया तेरी होई निन्दक, धुर दा ढोला गीत ना कोए अल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, कलयुग अन्तिम चार कुण्ट दहि दिशा वेख आपणी सिम्मत, समां आपणा रंग वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं तेरे चार जुग दे मुखत्यार, मुखतारनामे तेरे अग्गे टिकाईआ। जिस दा करदे आए इंतज़ार, नित नवित अक्ख उठाईआ। सो वेखीए सांझा यार, कुदरत दा मालक नूर इलाहीआ। हुक्म संदेसा देवे आपणी धार, शब्दी डंका इक्क शनवाईआ। शाह सुल्तानां राउ रंकां करे ख़बरदार, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। सच दुआर एकँकार खोल्हे आप किवाड़, परदा ओहला बण विचोला अंदरों दए चुकाईआ। करे प्रकाश बहत्तर नाड़, तन वजूद हक महबूब एका नूर कर रुशनाईआ। सब दा लहिणा देणा पूरब कर्ज़ दए उतार, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण वेखे चाँईं चाँईंआ। जिस दा लेखा कागद कलम शाही ना लिखणहार, कातब चले ना कोए चतुराईआ। सो स्वामी अन्तरजामी निरगुण नूर जोत करे उज्यार, जोती जाता पुरख बिधाता पारब्रह्म पतिपरमेश्वर आपणा वेस वटाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग अन्तिम बेड़ा करे पार, परा पसन्ती मद्धम बैखरी तों बाहर करे पढ़ाईआ। तूं मेरा मैं तेरा दो जहानां नौजवाना श्री भगवाना मर्द मर्दाना दे के एका नाम जैकार, हकीकत वाला कलमा हक सुणाईआ। चार वरन अठारां बरन
❋
❋
धरनी धरत धवल धौल खोल्ह इक्क किवाड़, दीन मज़्हब ज़ात पात ऊँच नीच इक्को घर वखाईआ। सन्त सुहेला भगत वछल गिरवर गिरधार, गहर गम्भीर बेनज़ीर परदा आपणा दए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, धुर दी साची कार कमाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण वेख आपणा खेल तमाशा, तमअ जगत रही ना राईआ। निरगुण धार करवट विच बदल लै पासा, आप आपणी लै अंगड़ाईआ। जुग चौकड़ी तेरा लिखदे आए ख़ुलासा, सिफ्तां विच ढोले सुणाईआ। साचे मण्डल पा रासा, बिन गोपी काहन नाच देणा नचाईआ। तूं मेरा मैं तेरा दो जहान होवे तेरी गाथा, ढोला सोहला इक्को राग उपजाईआ। चार वरन अठारां बरन निरगुण जोत बिन वरन गोत तेरा सिमरन करन पूजा पाठा, पाठशाला काया बंक दुआर देणा वखाईआ। नज़री आवे साख्याता तेरा नूर अलाही काअबा, हुजरा हक हक महबूब देणा प्रगटाईआ। सद वज्जदा रहे तेरे नाम दा इक्को नादा, अनहद नादी नाद देणा सुणाईआ। सब नूं आपणे विच रखणा विस्मादा, बिस्मिल हो के आपणा खेल प्रगटाईआ। तेरा भेव अभेव बोध अगाधा, अगाध बोध आपणा लेखा देणा समझाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया बदल दे समाजा, साहिब सुल्तान मेहर नज़र अक्ख उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, शाहो भूप वड राजन राजा, राज जोग जुगती जगत भगत आपणी दे समझाईआ।
२८ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ हरचन्द सिँघ दे गृह हरराए पुर ज़िला बठिंडा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण गहर गम्भीर बेनज़ीर प्रभू गुणवन्त, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी वड सरनाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित तेरी महिमा सदा अगणत, निरगुण निरवैर निराकार निरँकार समझ किसे ना आईआ। सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी जोती जाते अगम्मी धार आदि अनादी कन्त, भगत भगवन भगवान तेरी वड वड्याईआ। जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण हुक्मे अंदर तेरा गाउँदे आए मंत, सृष्टी दृष्टी तेरी धार प्रगटाईआ। नित नवित तेरा राह तक्कदे रहे तेरे अगम्मी सन्त, गुरमुख गुरसिख हरिजन निज नेतर लोचन नैण अक्ख उठाईआ। दे वड्याई पारब्रह्म पतिपरमेश्वर सर्ब स्वामी अन्तरजामी विच जीव जंत, जागरत जोत बिन वरन गोत निरगुण निराकार कर रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड दवारे तेरा तेरे राह तकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण मेहरवान प्रभू कर मेहरवानी, मजलस आपणी दे दृढ़ाईआ। साची मंज़ल दे आसानी, असल विच वसल यार आपणा इक्क कराईआ।
❋
❋
सृष्टी दृष्टी अंदर दस्स फानी, थिर नज़र कोए ना आईआ। सर्ब जीआं घट वेखणहारे जाण जाणी, परदा ओहला अन्तर निरंतर दे चुकाईआ। जगत जिज्ञासूआं रहे ना कोए परेशानी, परम पुरख परमात्म आत्म मेला लैणा मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित तेरा खेल जोत नुरानी, नूरो नूर ज़हूर ज़ाहर आपणा इक्क कराईआ।
२९ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ जसवंत सिँघ दे गृह पिण्ड राजेआणा ज़िला फ़िरोज़पुर
आदि जुगादी हरि संगत नाता, आत्म परमात्म खेल खिलाईआ। निरगुण सरगुण बख्शे दाता, दाता दानी बेपरवाहीआ। तत वजूद वेखे खेल तमाशा, नार कन्त सोभा पाईआ। मात पित भाई बणन सज्जण साका, जगत वण्ड ना कोए वण्डाईआ। वेखणहारा आप तमाशा, पारब्रह्म नूर ख़ुदाईआ। सब दा बण के राखा, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा रंग आप रंगाईआ। हरि संगत आदि जुगादी इक्क मिलाप, तन वजूद दए वड्याईआ। पुरख अकाल माई बाप, पिता पूत गोद उठाईआ। ना कोई पुन्न ना कोई पाप, पतित पुनीत दए वड्याईआ। तन वजूद जो माटी ख़ाक, थिर नज़र कोए ना आईआ। जुग जन्म दी जुग चौकड़ी निरगुण सरगुण पूरी करदा आवे आस, जिस नूं समझे कोई ना राईआ। एह खेल अगम्म तमाश, पारब्रह्म ब्रह्म वेता आप जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दी धार आप उपजाईआ। हरि संगत सतिगुर एका रंग, सतिगुर एका रंग समाईआ। एका सेज इक्क पलँघ, एका जोड़ जुड़ाईआ। एका प्रेम इक्क अनन्द, एका सुख वखाईआ। जुग जुग जन्म कर्म दी टुट्टी गंढ्ढ, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, खेलणहारा विच ब्रह्मण्ड, अछल छल आपणा रूप बदलाईआ। हरि संगत नाता अगम्म अथाह, जगत बुद्धी समझे कोए ना राईआ। जिस ने जुग चौकड़ी चलाए राह, भगत सन्त जुगत जगत लए अपनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर उपजा, तन वजूद खेल खिलाईआ। नारी कन्त रूप बणा, नाता पंज तत जुड़ाईआ। सब दा लहिणा देणा वेखे थाउँ थाँ, देवणहार वड वड्याईआ। रामा कृष्ना गया ध्या, ध्यान ध्यान विच्चों प्रगटाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला सब दे बख्शणहार गुनाह, गुणां दा मालक इक्क अख्वाईआ। जिस नूं कहिंदे नूरी अलाह ख़ुदा, ख़ुद मालक धुरदरगाहीआ। जिस विच जीव जंत सारे जाण समा, बचया कोए रहिण ना पाईआ। करनी दा करता लहिणा देणा देवे थाउँ थाँ, पूरब लेखा झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि,
❋
❋
आप आपणी किरपा कर, परदा ओहला आपणे रंग आपणे विच्चों प्रगटाईआ। संगत नाल नाता उह, ओड़क जिस नूं समझे कोए ना राईआ। जुग जन्म दा नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग दा जाणे मोह, मुहब्बत खोजे थाउँ थाँईंआ। आपणी धार धरनी धरत धवल उपर कर के सो, हँ ब्रह्म करे कुड़माईआ। तन वजूद माटी ख़ाक अन्तरजामी हो के जावे छोह, शहिनशाह शाह पातशाह पूरब लेखा नानक गोबिन्द रंग रंगाईआ। जिस नूं जीव जंत जगत जिज्ञासू कोई समझ ना सके धरोह, ध्रू दा परदा दिता उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हर घट बख्शणहारा लो, प्रकाश विच्चों प्रकाश लए प्रगटाईआ। हरि संगत नाता किसे दी समझ ना आए विच दलील, बुद्धी चले ना कोए चतुराईआ। हरि संगत सतिगुर कदे ना होए ज़लील, ज़िलत ख़ुआरी आपणी झोली पाईआ। जिस दी दरगाह साची करे अपील, अपरम्पर स्वामी दए वड्याईआ। जिस ने वस्त्र पहने नील, सो खेल करे ख़ालक ख़लक ख़लील, ख़ादम वेखे थाउँ थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र इक्क उठाईआ। हरि संगत नाता दीन दुनी तों बाहर, बहुरूपी आपणी खेल खिलाइंदा। लहिणा देणा गुप्त ज़ाहर, ज़ाहर ज़हूर वेस वटाइंदा। जिस दा लेखा ओसे दी धार, धरनी धरत धवल उपर सोभा पाइंदा। जिस दी याद पिच्छे रही जुग चार, चारजा आरजा ख़ारजा ख़ालस आपणा हुक्म वरताइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हरि संगत वखावे इक्क घर, जिस घर विच नारी पुरुष वण्ड ना कोए वण्डाइंदा। हुक्मे अंदर पूरन पूत, पिता पूत वड्याईआ। हुक्मे अंदर दिशा कूट, सेवक सेव लगाईआ। हुक्मे अंदर तन वजूद, भाण्डा जगत वखाईआ। हुक्मे अंदर पंज भूत, भज्जे वाहो दाहीआ। हुक्मे अंदर चुक्के चूक, लेखा धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। पूरन सिँघ की तत विचारा, तत सार ना राईआ। करे खेल अगम्म अपारा, जिस दे हथ्थ वड्याईआ। लहिणा देणा सदा जुग चारा, जुग जुग सेव कमाईआ। चार दिन दा शरीर वणजारा, थिर नज़र कोए ना आईआ। शब्दी धार धुर जैकारा, पुरख अकाल सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मे अंदर रिहा भवाईआ। हुक्मे अंदर हुक्म भगवान, हरि करता आप दृढ़ाइंदा। लेखा लहिणा देणा विच जहान, दो जहानां वाली भेव खुल्हाइंदा। धुर संदेसा देवे आण, सदीआं दा परदा लाहइंदा। तत वजूद बाल अंञाण, समझ ना कोए रखाइंदा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, हुक्मे अंदर सर्ब भवाइंदा। पूरन सिँघ जगत नाँ, तत ख़ाकी माटी नज़री आईआ। जिस ने सदा रहिणा ना, समां जगत जाए विहाईआ। पुरख अकाल सब दा पिता माँ, गोदी बच्चे रिहा उठाईआ। जिस दा गुरमुखो तुसीं सारे निशां, ओस पारब्रह्म दी सारे सरन तकाईआ। जो भुल्लयां भुल्ल दए
❋
❋
बख्शा, बख्शणहार इक्क अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, जोती धार वड वड्याईआ।
३० भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ मंगल सिँघ दे गृह पक्खोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभू अरज़ोई, आजज़ हो के सीस निवाईआ। जुग चौकड़ी तेरे नाम दी दिती दरोही, दो जहानां हुक्म सुणाईआ। कलयुग अन्त गुरमुख सन्त दिसे कोई कोई, कोटन कोटी खोज खोजाईआ। धरनी धरत धवल धौल नेत्र नैणां रही रोई, हन्झूआं अक्खीआं हार बणाईआ। अमृत धार रस स्वांती बूँद किसे ना चोई, चार वरन अठारां बरन अग्ग ना कोए बुझाईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर आपणी पत बैठी खोई, ख़ालक मालक प्रितपालक तेरी मंगे ना कोए सरनाईआ। तन वजूद कायनात दुनिया अन्तर टोही, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर तेरे अलख जगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण वेख्या लख चुरासी काया मन्दिर, बंक दवारे फोल फुलाईआ। चारों कुण्ट अन्धेरी कंदर, निरगुण नूर ना कोए रुशनाईआ। मन वासना कूड़ी क्रिया बैठी अंदर, घर साचे डेरा लाईआ। बजर कपाटी कोई ना तोड़े जंदर, परदा सके ना कोए उठाईआ। काया काअबा होया खण्डर, साचा मन्दिर ना कोए सुहाईआ। प्रकाश दिसे ना सूर्या चन्द्र, मण्डल मण्डप ना कोए वड्याईआ। घट मिले ना परमानंदन, निजानंद ना कोए समाईआ। तेरी चरण धूढ़ी मस्तक लाए कोई ना चन्दन, धुर दा टिक्का ख़ाक ना कोए रमाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल तेरे अग्गे इक्को बन्दन, बन्दगी दे मालक सच दृढ़ाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त टुट्टी आ गंढ्ढण, गंढ्ढणहार गोपाल स्वामी अन्तरजामी तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी तेरी आस रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण लख चुरासी वेख्या काया काअबा तत, तत्व नज़र कोए ना आईआ। सब नूं भुल्ली पारब्रह्म तेरी ब्रह्म मत, मन मति करे लड़ाईआ। किरपा कर महबूब पुरख समरथ, शाह पातशाह शहिनशाह तेरे हथ्थ वड्याईआ। जन भगतां सन्तां निज नेत्र खोल्ह अक्ख, परदा अन्तर निरंतर दे उठाईआ। साख्यात प्रगट हो प्रतख, जोती जाते पुरख बिधाते आपणा मेला लैणा मिलाईआ। सच स्वामी अन्तरजामी देणा धुर दा रस, रस्ता मार्ग इक्को देणा वखाईआ। सच दवारा बख्शणा हकीकत हक, दूजा राह नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे वज्जे वधाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण
❋
❋
आपणा बख्श इक्क दरबार, दरगाह साची वज्जे वधाईआ। दीन दुनी कर ख़बरदार, बेख़बरां ख़बर सुणाईआ। तेरा डंका वज्जे अगम्म अपार, अलख अगोचर तेरे नाम होवे वड्याईआ। साचा मंत्र कर जैकार, अन्तर निरंतर परदा लाहीआ। ख़ुदी ग़फ्लत रहे ना विच संसार, असमत लुट्टे ना कोए लोकाईआ। सर्ब जीआं दा बण के सांझा यार, याद अगली दे कराईआ। काया माटी साढे तिन्न हथ्थ मन्दिर कर उज्यार, दीपक जोती जगमगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धुर दे मालक बेपरवाहीआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण अन्तर आत्म दे दे आपणा रस, सुख सागर विच समाईआ। भगत भगवान कर ला वस, वास्ता आपणे नाल जुड़ाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म सारे गावण जस, वेद पुराणां लोड़ रहे ना राईआ। निरगुण धार निराकार निरँकार हो प्रगट, हर घट अन्तर आपणा परदा देणा चुकाईआ। तेरा जोत प्रकाश नूर होवे लट लट, लाटां वाली निउँ निउँ लागे पाईंआ। तूं सर्ब कला समरथ, वड दाता नूर ख़ुदाईआ। सब दी झोली पा हकीकत वाला हक, असलीअत असल विच्चों जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी नित नवित एथे ओथे दो जहानां सब किछ तेरे वस्स, वास्ता वाबस्ता हो के आपणे नाल जुड़ाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ कर्म सिँघ दे गृह पखोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बरो प्रभ ने लेखा चुकाउणा पूरब माज़ी, मज़्हब दीन एका आपणा रंग रंगाईआ। शरअ छुरी चलाउण वाला जगत रहे कोए ना काज़ी, कादर कुदरत आपणा हुक्म इक्क वरताईआ। धरनी धरत धवल धौल मलकीअत रहे ना किसे दी अराज़ी, मनसूख सब नूं आप कराईआ। मन हँकारी चार कुण्ट दहि दिशां रहे ना ग़ाज़ी, ग़ज़ब आपणा नाम प्रगटाईआ। जगत वणज करे ना कोई हाजी, हाजत सब दी खोज खुजाईआ। जिस ने आदि मध जगत खेल साजणा साजी, लख चुरासी वण्ड वण्डाईआ। सो साहिब सुल्ताना नौजवाना मर्द मर्दाना शब्द अगम्मी चढ़ के ताजी, हाजर वेखे ख़लक ख़ुदाईआ। नाम संदेसा देवणहारा धुर इक्क अनादी, नाद धुन आप उपजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, साचा हुक्म इक्क उपजाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो हुक्म वरते इक्क निरँकार, वर्तमान वारता दए बदलाईआ। फ़ुरने फ़रमांबरदार बणाए धुर फ़रमान, मन चंचल रहिण कोए ना पाईआ। साचा मन्दिर दस्स अगम्म मकान, मक्का काअबा पन्ध मुकाईआ। सच संदेसा दे के नाम निधान, सोई सुरती सर्ब जगाईआ। एका मन्नो दृष्ट इष्ट दा काहन, वशिष्ट
❋
❋
राम जिस नूं सीस झुकाईआ। आत्म परमात्म गृहस्त होवे प्रधान, नाता नार कन्त जुड़ाईआ। मंज़ल तक्को हकीकी आण, परदा ओहला अन्तर उठाईआ। सच संदेसा गावो एका गान, ढोला धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार सच्ची सरनाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो अगला सुणना इक्क संदेसा, संध्या नज़र कोए ना आईआ। जिस नूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी करदे आए आदेसा, सीस जगदीस सजदयां विच झुकाईआ। मालक ख़ालक प्रितपालक मन्नदे रहे हमेशा, हमसाजन बण के धुर दा संग निभाईआ। सो अन्तरजामी पुरख बिधाता कर के आपणा वेसा, रूप अनूपा रिहा प्रगटाईआ। लहिणा देणा चुकाए गोबिन्द दस दस्मेसा, दहि दिशा परदा आप उठाईआ। चार वरन अठारां बरन मार्ग दस्स के एका, एकँकार रिहा मिलाईआ। जन भगतां दस्स के धुर दी टेका, टकयां दी कीमत रिहा गवाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म सच दुआर दी भेंटा, भजन बन्दगी एसे विच समाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला बण के धुर दा खेवट खेटा, पार किनारा विच संसारा एकँकारा आप कराईआ। जन भगत बणा के निरगुण धार साचा बेटा, पिता पूत गोद उठाईआ। जुग चौकड़ी पूरब जन्म अजन्म दा पूरा कर के लेखा, कर्म कांड दा पैंडा रिहा मुकाईआ। अन्तिम लै के जावे सचखण्ड साचे देसा, जिस गृह मन्दिर अंदर एको वज्जदी रहे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर विष्नूं भगवान, एका बण के धुर दा नेता, नित नवित कर कर हित भगतन आपणे रंग रंगाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ सरदारा सिँघ गृह पक्खोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर पैगम्बर सुणो अवतार, हरि अवतारी आप दृढ़ाईआ। जुग चौकड़ी बीते विच संसार, संसारी भण्डारी जुग जुग सेव कमाईआ। शंकर हुक्मे अंदर करदा रिहा सँघार, सेवक हो के आपणी सेव लगाईआ। निरगुण निरवैर निराकार खेल करदा रिहा करतार, कुदरत दा कादर ख़लक दा ख़ालक फ़लक उपर आपणा हुक्म वरताईआ। नाम संदेसे देंदा रिहा वारो वार, वारस हो के आपणा हुक्म चलाईआ। सरगुण धार सब दी सुणदा रिहा पुकार, घट भीतर अन्तर निरंतर वेख वखाईआ। काग़ज़ कलम शाही नाल कराउँदा आया इज़हार, ज़ाहर ज़हूर आपणी कल वरताईआ। सो कलयुग अन्त श्री भगवन्त सब नूं करे ख़बरदार, बेख़बरां आप उठाईआ। सृष्टी दृष्टी खोल्हो बन्द किवाड़, इष्ट इक्को इक्क समझाईआ। जिस नूं करदे आए निमस्कार, सजदयां विच सीस झुकाईआ। कलमयां विच सुणदे आए गुफ़तार, गुफ़त शनीद दर्शन कर नूर इलाहीआ।
❋
❋
अन्त ओसे दी आ गई वार, वारता पिछली दए भुलाईआ। भगत सुहेला बण के एका एकँकार, अकल कलधारी आपणी कल वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, धुर दा हुक्म इक्क समझाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो धुर दा हुक्म इक्क हज़ूरी, हज़रतां रिहा समझाईआ। सूफ़ी सन्त फ़कीरां अग्गे चढ़ना पए किसे ना सूली, सुल्हकुल आपणा रंग दए रंगाईआ। जो सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग आत्म प्रीतम धार नालों रही भुल्ली, जुग जन्म दी विछड़ी आपणे नाल मिलाईआ। भाग लगाए काया काअबे धर्म दुआर साढे तिन्न हथ्थ बंक दुआर कुल्ली, वजूद महबूब आपणा भेव खुल्हाईआ। अमृत रस निजर झिरना बूँद स्वांती मुख चुआए बिना बुल्लीं, अनरस रस आपणा दए वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दुआर एकँकार इक्को इक्क वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो पारब्रह्म दी तकणी धार, धरनी धरत धवल तों परे रिहा समझाईआ। जिस नूं समझे ना कोए विच संसार, संसारी भण्डारी बैठे सीस निवाईआ। जिस दे रहे ख़िदमतगार ख़ादम हो के सेव कमाईआ। सो हुक्म हाकम देवे अगम्म अपार, अलख अलखणा आपणी अलख जगाईआ। जिस नूं कागद कलम ना लिखणहार, कातब मिले ना किसे वड्याईआ। जो संदेसा नर नरेशा दे के आए वारो वार, कलमयां विच कायनात दृढ़ाईआ। तिस दा लहिणा देणा अन्त कन्त भगवन्त दए निवार, भगवान आपणा हुक्म आप वरताईआ। उठो वेखो सृष्टी दृष्टी करो विचार, विचरण दी लोड़ रहे ना राईआ। भरमे भरम भुल्ला जीव गवार, गवाह शहादत तुहाडी इक्क भुगताईआ। जिस दा करदे रहे इंतज़ार, इंतज़ामां दा मालक वेखो धुरदरगाहीआ। सब दा लहिणा देणा पूरब कर्म दा कर्ज़ा दए उतार, अगला लेखा आपणे हथ्थ वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि जुग चौकड़ी धुरदरगाही सच्ची सरकार, सति सच सच सति सति सच काया माटी कच्च आपणा हुक्म वरताईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ साधू सिँघ दे गृह पक्खोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बरो हुक्म चल्ले राजन राज, भूपत भूप दया कमाईआ। धुर संदेसा मारे इक्क आवाज़, अज़ां बांग दी लोड़ रहे ना राईआ। आत्म परमात्म बणा के धुर समाज, समग्री नाम भण्डारा झोली पाईआ। नईया नौका चला के आपणा धुर दा इक्क जहाज़, भगत सुहेले संग रखाईआ। सतिजुग अन्तर सति धर्म दा चले इक्क रिवाज, क्रिया कूड़ ना कोए चतुराईआ। नाम निधाना भेव अभेदा खोल्हे बोध अगाध, बुद्धी तों परे सर्ब पढ़ाईआ। तुहाडा लेखा पिछला करावे याद,
❋
❋
यादाशत आपणे नाल बणाईआ। परदयां विच्चों खोल्ह के आपणा राज़, राज़क रहीम दए समझाईआ। कलमिआ वाली छड्डो निमाज़, सजदयां वाला जगत सीस झुकाईआ। मालक तक्को इक्क नवाब, जो नौबत हक वजाईआ। जो देवणहार सर्ब इमदाद, इमदादी बेपरवाहीआ। उजड़े खेड़े करे आबाद, गुलशन गुल आप महकाईआ। साचा सजदा दस्से आदाब, आहला अदना एको रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच दवारा इक्क सुहाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेखो पारब्रह्म दी गद्दी, गोदी सब नूं रिहा टिकाईआ। दीन दुनी जिस दे हुक्मे अंदर बद्धी, बन्धनां दा लेखा रिहा मुकाईआ। जिस दा राह तक्के चौधवीं सदी, सदीआं दी भुल्ली अक्ख उठाईआ। दोवें हथ्थ दस्त जोड़ के बद्धी, बन्दना विच सीस निवाईआ। तेरे हुक्म दी मन्न के इक्क पाबन्दी, पाउं छूह के ख़ुशी बणाईआ। पुरख अकाल दीन दयाल जन भगत तेरे सन्बंधी, मेरे उत्ते सोभा पाईआ। जगत सृष्टी नेत्र अन्धी, अन्ध अज्ञान ना कोए गवाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया ढहिंदी वेखां कंधी, कंधे भार ना कोए टिकाईआ। सतिजुग सच दर सच दी वेखां डण्डी, डण्डावत इक्को नज़री आईआ। मन वासना कूड़ रहे ना गंदी, मन्दिर काया बंक देणा सुहाईआ। जित्थे लोड़ रहे ना चन्द नवचन्दी, निरगुण नूर तेरा रुशनाईआ। दुतीआ धार जाए ना वण्डी, वरभण्डी ना कोए लड़ाईआ। ममता मोह ना दिसे पाखण्डी, कपट कूड़ ना कोए चतुराईआ। चार कुण्ट दहि दिशा तेरा ढोला गीत इक्को होवे छन्दी, शहिनशाह शाह सुल्तान राउ रंक मिल के गाईआ। तूं साहिब सूरा सरबंगी, तेरे हथ्थ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दी पूरी होई संधी, सनद तेरे अग्गे सारे रहे टिकाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ सरवन सिँघ दे गृह पिण्ड पक्खोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बरो तुहाडा वेला रिहा गुज़र, गुज़ारश करो अग्गे धुरदरगाहीआ। तुहाडा रहे कोई ना उज़र, हुक्म मन्नो शहिनशाहीआ। जिस ने भावना रहिण नहीं देणी दुत्तर, दुतीआ भाउ मिटाईआ। निरगुण धार अगम्मी उतर, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण वेख वखाईआ। जन भगत सुहेले बणा के आपणे पुत्तर, पतिपरमेश्वर गोद उठाईआ। तुसां वेख के करना शुकर, वाहवा तेरी वड वड्याईआ। लुक्कया रहे ना कोई किसे नुक्कर, कोना कोना फोल फोलाईआ। झगड़ा मेट दुनी दा दुक्खड़, दर्दीआं दर्द वण्डाईआ। गुरमुखां कर के उजल मुक्खड़, मुफ्त आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सच आपणा हुक्म चलाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेखो खेल अगम्मा इक, एकँकार दृढ़ाईआ।
❋
❋
जिस दा लेख भविख्त आए लिख, नाता जगत नाल बंधाईआ। सो सब दी मनसा आसा पूरी करे इच्छ, इच्छया सब दी खोज खोजाईआ। जन भगतां जगजीवण दाता आए दिस, दूजी दिशा वण्ड ना कोए वण्डाईआ। धर्म दुआर दा बण के पित, पिता पूत गोद उठाईआ। सद दर्शन देवे नित, निज नैण करे रुशनाईआ। हरि सन्त सुहेले बणा के आपणे सिख, सिख्या धुर दी इक्क समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दे हथ्थ रखे उपर पिठ, मेहर नज़र आप उठाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ भगवान कौर दे गृह पिण्ड पखोवाल ज़िला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बरो सुणयो हुक्म धुर अकाला, अकल कलधारी एकँकारी आप जणाईआ। नाम संदेसा देवे धुर निराला, निराकार निरवैर आपणा आप प्रगटाईआ। दीन दुनी मार्ग दस्से सुखाला, सुख आत्म परमात्म नाल जुड़ाईआ। चार जुग दी बदल देवे चाला, हुक्मे अंदर आपणा हुक्म वरताईआ। सच दवारा खोल्हे एका एक धर्मसाला, चार वरन मिले वड्याईआ। सृष्ट सबाई बण के आप दलाला, धर्म वणजारा इक्क अख्वाईआ। तूं मेरा मैं तेरा अन्तर आत्म पावे माला, मन का मणका आप भवाईआ। गुरमुख सन्त सुहेला गोद उठाए आपणा बाला, बचपन आपणे लेखे लाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, बख्शणहार सरन सरनाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो सुणना नाम अथाह, अथवा अर्थ जिसदा चार युग ना किसे समझाईआ। जो अन्धे पावे राह, सुत्तयां जगत उठाईआ। जलवा नूर दस्स ख़ुदा, ख़ुद मालक दए मिलाईआ। सिरजणहार सच्चा पातशाह, शहिनशाह वड वड्याईआ। जिस नूं जुग चौकड़ी सारे रहे ध्या, बिन सीस सीस निवाईआ। सो वेखे हर घट थाँ, लख चुरासी खोज खोजाईआ। जन भगतां दे के आपणा नाँ, नाम निधाना इक्क समझाईआ। फड़ के हँस बणा के काँ, सोहँ माणक मोती चोग चुगाईआ। करे प्यार ज्यों पुत्रां माँ, पिता पूत दए वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलयुग अन्तिम करे हक न्याँ, अदल अदालत आपणे हथ्थ रखाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ नाज़र सिँघ दे गृह पिण्ड पक्खोवाल जिला लुधियाणा
गुर अवतार पैगम्बरो प्रभ खेल वेख्यो अगम्म, अगम्मढ़ी कार कमाईआ। किस बिध मेटे तृष्ना तम, तामस सांतक रूप
❋
❋
बदलाईआ। भाग लगावे काया माटी चम्म, चम्म दृष्टी डेरा ढाहीआ। चिन्ता सोग मुका के ग़म, ख़ुशी आपणा रंग चढ़ाईआ। निहकर्मी हो के करे आपणा कम्म, कर्म कांड दा लेखा दए मुकाईआ। मेल कराए आत्म ब्रह्म, पारब्रह्म वड वड्याईआ। चार वरन सांझा दस्स के धर्म, धर्म दवारा इक्क प्रगटाईआ। जित्थे परख ना होवे काया माटी चर्म, आत्म वज्जे वधाईआ। जन भगतां लेखे लग्गे मानस जरम, जन्म आपणी झोली पाईआ। सो आपणा करे खेल पिता पुरख परम, पारब्रह्म धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, धुर दा हुक्म इक्क वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेख्यो हुक्म अटल, अटल पदवी इक्क वखाईआ। संदेसा देवां जल थल, महीअल आप दृढ़ाईआ। पड़दे लाहवां जंगल जूह उजाड़ पहाड़ टिले पर्बत झल, झलक आपणी इक्क वखाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया मेटां कल, कालख टिक्का दुरमति मैल धवाईआ। दूई द्वैत का मेट के सल, सलल आपणा रंग चढ़ाईआ। योद्धा सूरबीर धार के बल, बल बावन लेखा दए मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेख्यो धुर दी इक्क अदालत, अदली अदल इन्साफ़ कमाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कढ्ढे अलामत, कूड़ अमलां तों रहत करे लोकाईआ। साची दस्से इक्क इबादत, नाम डंका धुर शनवाईआ। जन भगतां दे के शब्द ज़मानत, जगत जहानों लए छुडाईआ। धर्म दुआर दी बणा अमानत, घर साचे लए टिकाईआ। करे खेल अनपछाणत, जग नेत्र नज़र किसे ना आईआ। जिस नूं आदि जुगादि जुग चौकड़ी तुसी कहिंदे रहे सही सलामत, सो साहिब स्वामी आपणी कल वरताईआ। मन वासना रहिण ना देवे बग़ावत, बग़लगीर सब नूं दए बणाईआ। सति धर्म दी सच बणा बनावट, बावन अक्खरी भेव चुकाईआ। तुहाडी पूरी कर थकावट, आपणे विच समाईआ। साचा ढोला गीत दस्से आप गावत, गा गा दए समझाईआ। मेहरवान हो के करे सख़ावत, सुख़न आपणा सब दी झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन भगतां सच दवारे देवे मेहर मुहब्बत दी इक्क दावत, दाअवे नाल आपणा नाम चखाईआ।
३१ भाद्रों शहिनशाही सम्मत ३ पिण्ड मुंडीआं
गुर अवतार पैगम्बरो अगला खेल वेखणा भगवन्त, श्री भगवान आप कराईआ। जिस दा लहिणा आदि अन्त, जुगा जुगन्त हुक्म वरताईआ। सो सन्त सुहेले आप उठावे धुर दा कन्त, पारब्रह्म ब्रह्म मेला लए मिलाईआ। देवे वड्याई विच जीव जंत, जागरत जोत बिन वरन गोत करे रुशनाईआ। गढ़्ह तोड़ के हउमे हंगत, हँ ब्रह्म परदा दए उठाईआ। क्षत्री
❋
❋
ब्रह्मण शूद्र वैश चार वरन बणा के धर्म दी संगत, दीनां मज़्हबां डेरा ढाहीआ। निरगुण धार बोध अगाधा बण के पंडत, साची सिख्या इक्क समझाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया कर के अन्त, सतिजुग साचा राह वखाईआ। धर्म दुआर बणा बणत, जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, साचा खेल आप वरताईआ। गुर अवतार पैगम्बरो वेखो खेल हरि करतार, हरि करता आप वरताईआ। जिस दी महिमा करदे आए जुग चार, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग सिफ्तां विच सालाहीआ। शब्द संदेसे लिखदे आए वारो वार, शास्त्र सिमरत वेद पुराण अञ्जील कुरान ढोले गीत सुणाईआ। निरगुण सरगुण बणदे आए ख़िदमतगार, सेवक हो के धुर दी सेव कमाईआ। नाम संदेसे देंदे आए वारो वार, जगत अक्खरां विच वड्याईआ। सो स्वामी अन्तरजामी निरगुण जोत करे उज्यार, जोती जाता पुरख बिधाता वड वड्याईआ। सृष्टी दृष्टी अंदर साची सिख्या दए सिख़ाल, मेहरवान महबूब मुहब्बत विच परदा आप उठाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म नाता जोड़ के काया धर्म सच्ची धर्मसाल, बन्द किवाड़ी परदा ओहला दए चुकाईआ। त्रैगुण अतीता ठांडा सीता तोड़णहारा कूड़ जंजाल, जागरत जोत करे रुशनाईआ। सतिजुग साचा मार्ग दस्स सुखाल, साह साह आपणा नाम समाईआ। जिस दी अक्खरां विच करदे रहे भाल, सिफ्तां विच ढोले गीत सुणाईआ। सो साहिब सुल्तान नौजवान खेल करे कमाल, काल महाकाल हुक्मे अंदर सर्ब भवाईआ। जन भगत सुहेले वेख के आपणे लाल, लख चुरासी विच्चों आपणे रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दवारा एकँकारा इक्को घर वखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर सुणना हुक्म एकँकार, इक्क इकल्ला आप दृढ़ाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी करे धर्म जैकार, कूड़ मलेछी बुध मुकाईआ। सच निशाना दो जहानां देवे चाढ़, चार कुण्ट डंका नाम वजाईआ। जन भगत सुहेले गुरू गुर चेले करे प्रकाश बहत्तर नाड़, नाड़ी नाड़ी दीपक जोत करे रुशनाईआ। भाग लगाए मन्दिर अंदर काया डूंग्घी गार, गहर गम्भीर बेनज़ीर आपणा वेस वटाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप सांझा दस्स के इक्क प्यार, ऊँच नीच राउ रंक लेखा दए मुकाईआ। आत्म परमात्म परमात्म आत्म सांझा होए जैकार, सोहँ ढोला शब्द विचोला मौला आपणा हुक्म सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग सति सतिवादी सति धर्म दा लहिणा देणा देवे विच संसार, संसारी भण्डारी सँघारी निउं निउं सीस निवाईआ।
❋
❋