पुस्तकालयभाग २०

२३ माघ शहिनशाही सम्मत ३ सुरैण सिँघ दे गृह जंडयाला गुरू ज़िला अमृतसर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडा पूरा कर दे पट्टा, लेखा अगला तेरी झोली पाईआ। तेरे नाम नूं लग्गे कोई ना वट्टा, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर तेरी बेपरवाहीआ। सब दा सांझा कर दे इक्को हट्टा, दर दवारा एकँकार इक्को सोभा पाईआ। किसे दी कीमत रहे ना कोई टका, टिकटिकी इक्को नाल लगाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया चार कुण्ट दहि दिशा उडे घट्टा, अमृत मेघ अमर ना कोए बरसाईआ। सब दा चीथड़ पुराणा फटा, अल्फ़ी तन ना कोए हंढाहीआ। दीन दुनी विच धर्म दा हो गया बटा, अंक वण्ड ना कोए वण्डाईआ। सृष्टी दृष्टी विच रिहा कोई ना सच्चा, सच संजम नेम समझ कोए ना पाईआ। अमृत धार मिले कोई ना रसा, रसना जगत विवाद विच हल्काईआ। माया ममता मोह विकार हँकार चढ़या नशा, हउमे हंगता करे लड़ाईआ। जो मार्ग गुर अवतार पैगम्बरां दस्सा, चार जुग सिख्या साख्यात समझाईआ। कलयुग जीव अन्त

❋

❋

कन्त भगवन्त उस दे कोलों नस्सा, दूर दुराडा भज्जया वाहो दाहीआ। चारों कुण्ट रैण अन्धेरी मस्सा, निर्मल जोत बिन वरन गोत करे ना कोए रुशनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, वड ठाकर तेरी बेपरवाहीआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडा पूरा होया ठेका, ठाकर तेरे अग्गे अरज़ोईआ। असीं सारे इक्ट्ठे हो गए कर के एका, एकँकार तेरी सरनाईआ। सब ने मथ्था बिन सीस जगदीस टेका, चरण कँवल कँवल सरनाईआ। शब्दी शब्द अगम्म अथाह बेपरवाह तेरा बेटा, सुत अनादी ब्रह्म ब्रह्मादी इक्को इक्क नज़री आईआ। सच सिँघासण साहिब स्वामी अन्तरजामी घट निवासी लख चुरासी वेख्या लेटा, दर दर घर घर मन्दिर अंदर फोल फुलाईआ। भविख्त लिख्त इष्ट गुरदेव स्वामी कर ला चेता, चेतन धार आपणा परदा लाहीआ। परवरदिगार सांझे यार परम पुरख सब दा नज़री आए इक्को नेता, नर नरायण तेरी वड्याईआ। चार कुण्ट दहि दिशा नौ खण्ड सत्त दीप सब दा मेट भरम भुलेखा, भाण्डा भरम भउ भन्नाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, साहिब सुल्तान श्री भगवान तेरी इक्क सरनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभू धुर दे जगदीस, जगत मालक ख़ालक प्रितपालक तेरी ओट तकाईआ। तेरा इक्को कलमा इक्को हदीस, नाम पैग़ाम राम इक्क सुणाईआ। सदी चौधवीं रही बीत, बातन सब दा परदा दे उठाईआ। सतिजुग साची सति धर्म दी चला आपणी रीत, रीतीवान हो के आपे वेख वखाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म इक्को दस्स गीत, गहर गम्भीर बेनज़ीर आपणी अक्ख खुल्हाईआ। झगड़ा चुक्क जाए मन्दिर मसीत, काया काअबा इक्को सोभा पाईआ। जित्थे अमृत धार निजर रस मिले ठांडा सीत, अग्नी तत ना कोए तपाईआ। झगड़ा रहे ना हस्त कीट, ऊँच नीच राउ रंक वण्ड ना कोए वण्डाईआ। सच स्वामी साहिब सुल्तान इक्को नज़री आए मीत, मित्र प्यारा एकँकारा सोभा पाईआ। तेरे छत्र झुल्ले सीस, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल गगन गगनंतर तेरी सेव कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी आसा मनसा होई पूरी, पूरन ब्रह्म सब नूं दे दृढ़ाईआ। तेरा जलवा जोत इक्को नज़र आवे धुर दा नूरी, नूर नुराना नूर कर रुशनाईआ। चार जुग दी साडी लेखे ला मज़दूरी, जो चाकर बरदे हो के सेव कमाईआ। तूं साहिब सुल्तान श्री भगवान सर्ब कला भरपूरी, बेअन्त तेरी सरनाईआ। तेरी सृष्टी दृष्टी अंदर होई मूर्ख मूढ़्ही, शास्त्र सिमरत वेद पुराण गीता ज्ञान अञ्जील कुरान खाणी बाणी परदा ना कोए उठाईआ। कलयुग माया ममता मोह विकार हँकार जीव जंत साध सन्त मन दे बणाए हज़ूरी, हज़ूर मन नूं कहि के आपणा झट लँघाईआ। मुल्लां शेख़ मुसायक पंडत पांधे ग्रन्थी पन्थी रिहा ना कोए दस्तूरी, बेदस्त होई लोकाईआ।

❋

❋

जिधर तक्कीए वासना दिसे कूड़ी, कूड़ कुटम्ब मिल के वज्जी वधाईआ। साचा टिक्का मस्तक लाए कोए ना धूढ़ी, धूढ़ी ख़ाक ना कोए रमाईआ। सच प्रीती नाम रंगण चाढ़े कोई ना गूढ़्ही, दुरमति मैल ना कोए धवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे मंग मंगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण मेहरवान धुर दे मालक, दर तेरे आस रखाईआ। दीन दुनी कायनात वेख आपणी ख़लक ख़ालक, मख़लूक परदा आप उठाईआ। साचा दिसे ना कोए सालस, साहिब सुल्तान नौजवान मर्द मर्दान तेरा दर ना कोए वखाईआ। सदी चौधवीं सब ते पई आलस, माया ममता निंद्रा अक्ख ना कोए खुल्हाईआ। कोटां विच्चों जन भगत तेरे थोड़्हे ख़ालस, जिस सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। परवरदिगार सांझे यार हक मुकाम ला इक्क अदालत, अदल इन्साफ़ आपणा इक्क कमाईआ। मन मनूआं मेट सर्ब बग़ावत, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सिर आपणा हथ्थ रखाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण साडी अरज़ोई, आरज़ू तेरे अग्गे रखाईआ। तन वजूद अंदर महबूब तेरी सुरती सोई, जागत जोत ना कोए रुशनाईआ। सच दुआर एकँकार मिले किसे ना ढोई, ढोलक छैणे सारे रहे खड़काईआ। पैगम्बर कहिण ओ तेरे नाम दी इक्क दरोही, यामबीन या महबूब निउँ निउँ सीस झुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा परदा दे उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण बन्दगी डण्डावत सजदयां विच सलाम, नमस्ते कहि के सीस झुकाईआ। सच संदेसा नर नरेशा एका दे पैग़ाम, पैगम्बरां तों परे आपणी दस्स पढ़ाईआ। दीन मज़्हब दा रहे ना कोए ग़ुलाम, ग़ुलामी सब दी शरअ ज़ंजीर दे कटाईआ। नज़री आ इक्क अमाम, अमलां तों रहत कर आपणी ख़लक ख़ुदाईआ। माया ममता करे ना कोए हराम, बेपहचान पहचान आपणी दे समझाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म चार कुण्ट दहि दिशा ढोला गाण, इक्को तेरा राग अल्हाईआ। काया मन्दिर साचा काअबा दस्स इक्क मुकाम, दीआ बाती कमलापाती इक्को कर रुशनाईआ। नाद शब्द धुन अगम्मी दे धुनकान, अमृत आत्म जाम प्याईआ। अन्त अख़ीर शाह हकीर हो मेहरवान, नज़रे कर्म आप उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, पवण पाणी सब तेरी सेव कमाण, सिर सके ना कोए उठाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण असीं कर के आए सलाह, मश्वरा इक्को वार बणाईआ। तूं दाता बेपरवाह, बेपरवाह तेरी वड वड्याईआ। सब दा सांझा बण इक्क मलाह, खेवट खेटा हो के जगत नईआ लै चलाईआ। चार जुग दे भविख्त हकीकी तेरे गवाह, लाशरीक तेरी तौफ़ीक नाल दईए भुगताईआ। सति धर्म दा मार्ग इक्क लगा, दूजी लग मातर रहिण कोए ना पाईआ। तूं कलमयां दा मालक वाहिद इक्क ख़ुदा, ख़ुदी सब दी मेट मिटाईआ। माया ममता रहे ना कोई वबा, तबीब तबा सब दी दे बदलाईआ।

❋

❋

पवित्र कर पंज तत अज़ा, दुरमति मैल धवाईआ। सदी चौधवीं सब दे सिर ते कूके कज़ा, कयामत आपणा राह तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, परदा ओहला दे चुकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तूं साहिब नर नरेशा, वाली दो जहान अख्वाईआ। तैनूं झुकदे विष्न ब्रह्मा शिव गणेशा, सुरप्त सीस जगदीस निवाईआ। आदि जुगादि जुग चौकड़ी रहे सदा हमेशा, हमसाजन सब दा नज़री आईआ। सद वसें सचखण्ड देसा, लख चुरासी काया मन्दिर अंदर आपणा नूर जोत करें रुशनाईआ। गुर अवतार पैगम्बर तेरा शब्दी धार बेटा, सुत दुलारा साचा सोभा पाईआ। अन्तिम सब दा पूरा कर दे ठेका, लहिणा देणा दे चुकाईआ। निउँ निउँ सजदयां विच तैनूं करन सर्ब आदेसा, सिर सके ना कोए उठाईआ। जोती धार एकँकार निराकार निरवैर तेरा वेसा, भेख अवल्लड़ा सब नूं दे समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच स्वामी अन्तरजामी आपणा मार्ग इक्क लगाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण कलयुग कूड़ी क्रिया बुझा अग्ग, अग्नी तत रहिण ना पाईआ। समरथ स्वामी अन्तरजामी कर प्रकाश सृष्टी जग, जागरत जोत डगमगाईआ। बिन मक्के काअबिओ करा दे सब नूं हज्ज, हाजत अवर ना कोए जणाईआ। काया मन्दिर अंदर वखा दे तीर्थ तट, गंगा गोदावरी जमना सुरस्ती जित्थे निउँ निउँ लागे पाईआ। नाम भण्डारा धर्म दवारा खोल्ह दे हट्ट, बणजारे गुरमुख गुर गुर सन्त लै बणाईआ। झगड़ा रहे ना अठ्ठ सठ्ठ, तीर्थ तट ना कोए वड्याईआ। मेहर निगाह नाल दुरमति मैल सब दी कट, कटाकश आपणा नाम लगाईआ। तूं साहिब स्वामी सर्ब कला समरथ, तेरे हथ्थ वड्डी वड्याईआ। चार कुण्ट दहि दिशा मानव मनुष मानुख तेरा गावण जस, तूं मेरा मैं तेरा दूजा राग ना कोए अल्हाईआ। निज नेत्र ज्ञान खोल्ह अक्ख, प्रतख दरस दे गुसाँईंआ। सरन सरनाई तेरी सारे जावण ढठ्ठ, ढट्ठयां आपणी गोद उठाईआ। तूं वसणहारा घट घट, गृह गृह अंदर सोभा पाईआ। कलयुग अन्त श्री भगवन्त सच नाम दा दे रस, रस्ता वाबस्ता हो के आपणा इक्क चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा जैकारा इक्क अलख अलख अगोचर अगम्म अथाह बेपरवाह दरगाह साची सच मुकाम हकीकत वाली वज्जे इक्क वधाईआ।

२४ माघ शहिनशाही सम्मत ३ तेजा सिँघ दे गृह जंडयाला गुरू ज़िला अमृतसर

गुर अवतार पैगम्बर कहिण प्रभ मार्ग ला इक, एकँकार तेरी सरनाईआ। चार वरन अठारां बरन बणे धर्म दा सिख, ज़ात पात झगड़ा रहे ना राईआ। चार कुण्ट दहि दिशा इक्को तेरा इष्ट आवे दिस, दूजा रूप ना कोए बदलाईआ। आत्म

❋

❋

परमात्म कर साचा हित, निरवैर निराकार आपणी खेल आप खिलाईआ। हर घट अन्तर वस चित, सरगुण आपणा परदा लाहीआ। वस्त अमोलक काया गोलक पा भिक्ख, अगम्म अथाह बेपरवाह आप वरताईआ। जगत विकार शब्दी धार अंदर जित्त, कूड़ी क्रिया डेरा ढाहीआ। अमृत नाम अगम्मा दे मिठ्ठ, रस इक्को इक्क चुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा देणा एका वर, दरगाह साची सीस निवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरी सिख्या होवे सच, सच समग्री झोली पाईआ। भाग लग्गे काया माटी कच्च, कंचन गढ़्ह देणा सुहाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा उपजे सति, सति सन्तोख धीरज यति देणा समझाईआ। तेरे मिलण दी निज नेत्र खुल्ल्हे अक्ख, अक्खरां तों परे कर पढ़ाईआ। तूं साहिब स्वामी परम पुरख समरथ, समरथ्या तेरे विच नज़री आईआ। हउँ सेवक बाल अंञाण जुग चौकड़ी तेरी महिमा आए दस्स, कहाणी अकथ कथ सुणाईआ। कलयुग अन्त सतिजुग सच दवारा खोल्ह हट्ट, वस्त इक्को इक्क वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे सीस निवाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरा इक्को हो जाए नाम, कलमा इक्को नज़री आईआ। शब्द संदेसा धुर पैग़ाम, ब्रह्मण्डां खण्डां पुरीआं लोआं दे सुणाईआ। सदी चौधवीं सब दा बदल गया इंतज़ाम, नज़ाम कायम ना कोए कराईआ। साचे दर गुर अवतार पैगम्बर करे ना कोए कयाम, कयामत सब दे सिर ते आईआ। मन कल्पणा दीन दुनी भरमी विच हराम, बेईमान शैतान शरअ मन करे लड़ाईआ। साची मंज़ल करे ना कोए आसान, मेहरवान महबूब मेहर नज़र ना कोए उठाईआ। हउँ सेवक बरदे तेरे ग़ुलाम, चाकर ख़ाकी ख़ाक नज़री आईआ। सब दा इक्को सजदा इक्को सलाम, नमस्ते डण्डावत कहि के सीस झुकाईआ। पारब्रह्म पतिपरमेश्वर निहकर्मी आपणा करें काम, करनी दे करते बेपरवाह अगम्म अथाह धुर दा साचा रंग रंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सचखण्ड निवासी घट प्रकाशी अबिनाशी तेरी ओट तकाईआ। गुर अवतार पैगम्बर कहिण तेरी इक्क होवे गुफ़तार, गुफ़त शनीद कर शनवाईआ। हउँ बाले नढ्ढे तेरे बरख़ुरदार, बरख़लाफ़ी रहिण कोए ना पाईआ। साची सिख्या दे विच संसार, संसारी भण्डारी सँघारी सारे सीस निवाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा तेरा जलवा नूर होवे उज्यार, जोती जाते पुरख बिधाते इक्को वज्जे हक वधाईआ। तूं साहिब सुल्तान नौजवान मर्द मर्दान, दो जहान कूड़ी क्रिया जगत अलामत अदावत विच अदल दे मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार जुग दा सति धर्म तेरी अमानत, कलयुग अन्तिम तेरी झोली पाईआ।

❋

❋

२४ माघ शहिनशाही सम्मत ३ सन्तोख सिँघ दे गृह जंडयाला गुरू ज़िला अमृतसर

पुरख अकाल दा साचा नाम आदि, आदि आपणे विच्चों प्रगटाईआ। निरगुण निरगुण बणाए समाज, विष्न ब्रह्मा शिव नाल मिलाईआ। जुग चौकड़ी करे राइज, रईयत लख चुरासी वण्ड वण्डाईआ। सति सच दा साजण साज, सति सतिवादी वेख वखाईआ। परमात्म आत्म मार आवाज़, हुक्म संदेसा इक्क सुणाईआ। निरवैर निराकार रच के काज, करनी करता ख़ुशी मनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर दा नाम इक्क समझाईआ। साचा नाम इक्को आदि अन्त, अन्तश्करन सब दा वेख वखाईआ। जिस दी धार श्री भगवन्त, भगवन आपणी कार कमाईआ। जो चल्ले जुगा जुगन्त, जुग चौकड़ी वेख वखाईआ। लख चुरासी आत्म दा बणे कन्त, मालक इक्क अख्वाईआ। जिस दीआं सिफ्तां करदे गए गुर अवतार पैगम्बर सन्त, सालाही सालाह सालाहीआ। तिस दा लेखा सदा अनन्त, गिणती गणत ना कोए गणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क उपजाईआ। साचा नाम आदी मेरा संग, अन्त मेरे विच समाईआ। दो जहानां चाढ़े रंग, रूप सके ना कोए बदलाईआ। निरगुण सरगुण पावे ठंड, सांतक सति वरताईआ। आत्म परमात्म जोड़े गंढ्ढ, मेल मिलावा सहिज सुभाईआ। निरगुण निरगुण सांझा कर के छन्द, सोहँ ढोला वड वड्याईआ। दो जहानां वक्खरा देवे अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। गुर अवतार पैगम्बरो अगला खेल सूरा सरबंग, हरि करता आप कराईआ। सब दा पिछला पूरा कर के पन्ध, पाँधी आपणे चरण बहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम कर आप पाबन्द, पाबन्दी आपणी विच रखाईआ।

२४ माघ शहिनशाही सम्मत ३ दलीप सिँघ दे गृह जंडयाला गुरू ज़िला अमृतसर

पुरख अकाल कहे मेरा आदि जुगादी एका नाम, नाम निधान मेरी वड्याईआ। जिस नूं गुर अवतार पैगम्बर विष्न ब्रह्मा शिव गाण, बिन ज़बान राग अल्हाईआ। चलदा रहे विच दो जहान, जुग चौकड़ी ना कोए बदलाईआ। सुणया जावे ना किसे कान, सरवण समझ कोए ना आईआ। झुलाउँदा रहे अगम्म निशान, निशाना इक्क प्रगटाईआ। नौ सौ चुरानवे चौकड़ी जुग पिच्छो जिस वेले सब दा बदले विधान, पूरब लेखा सर्ब मुकाईआ। ओस वेले लोकमात प्रगट करां हो मेहरवान, मेहर नज़र उठाईआ। साची वस्त पा के दान, भगत सुहेले मेल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर,

❋

❋

सद आपणे रंग समाईआ। पुरख अकाल कहे मेरा नाम अगम्मा अदली, आदल इक्क अख्वाईआ। जिस दी करे कोए ना बदली, तरमीम कर ना कोए वखाईआ। उह पन्ध मारे ना मज़लो मज़ली, मंज़ल मंज़ल ना कोए वखाईआ। उस दा राग समझे ना कोए ग़ज़ली, रसना सिफ्त ना कोए सालाहीआ। उस दी चाल निराली रंगली, रंगत बेपरवाहीआ। ओहदी मजलस अगम्म मंगली, मंगलाचार इक्को घर कराईआ। चार जुग किसे हथ्थ ना आया विच्चों जंगलीं, बन खण्ड ढूंड ढूंड (थक्की) जगत लोकाईआ। जिस ने गुर अवतार पैगम्बरां हथ्थ फड़ाई आपणी सिफ्त नाम दी बग़ली, चार कुण्ट अलख जगाईआ। उस दी खेल समझे कोए ना अगली, परदा सके ना कोए चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साची करनी कार कमाईआ। पुरख अकाल कहे मेरा आदि जुगादी नाम इक्को नवां, नवीन नज़री आईआ। बिन रसना जेहवा सदा ओहनूं गवां, बिन आवाज़ करे शनवाईआ। बिना बन्द करावां दमां, साह साह ना कोए वड्याईआ। जिस नूं हरख़ सोग़ नहीं कोई तमा, लालच विच ख़ालस कदे ना आईआ। जिस दे हुक्म नाल जुग चौकड़ी बदलदा समां, समाप्त पिछला लेख कराईआ। धुर फ़रमाना हुन्दा रवां, धरन धरत धवल मिले वड्याईआ। जिस दी कर ना सके कोई तफ़रीक जमअ, हिस्सा वण्ड ना कोए वण्डाईआ। समझ सके कोई ना शमां, नेत्र नज़र कोए ना पाईआ। भेव पाए कोई ना चौड़ा लंमां, लम्हा विच ध्यान ना कोए लगाईआ। जुग जुग होवे ना कदे नकम्मा, बदली विच ना कोए बदलाईआ। रूप धारे कदे ना पंमा, बोध अगाध करे पढ़ाईआ। आपणा हुनर करतब दस्से किसे ना फ़ना, परदा सके ना कोए उठाईआ। हद्द हदूद ना जणाए बन्ना, बनावट नज़र कोए ना आईआ। लेखा जणाए ना उत्ते किसे सफ़ा पन्ना, काग़ज़ कलम शाही जोड़ ना कोए जुड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा नाम इक्क समझाईआ। पुरख अकाल कहे मेरा नाम सदा निधाना, गहर गम्भीर नज़री आईआ। जिस दी सिफ्तां दा सारे गाउँदे तराना, तुरीआ तक राग अल्हाईआ। अग्गे हो जाए उह बेगाना, वेक्खयां नज़र किसे ना आईआ। गुर अवतार पैगम्बर ओसे दी महिमा दा गाउँदे गाणा, गा गा शुकर मनाईआ। जिस दी धारों सारे हुन्दे रवाना, बण के पाँधी राहीआ। ओस दा वेख्या ना किसे मैदाना, दर मिलण कोए ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणे रंग रंगाईआ। पुरख अकाल कहे मेरा नाम सदा अनदृष्ट, दृष्टी विच कदे ना आईआ। हथ्थ आया ना किसे विच सृष्ट, सृष्टी रूप ना कोए वखाईआ। मेरा मेरी धार दा आपणा इष्ट, इष्ट इष्ट आप अख्वाईआ। जित्थे ना कोई संगी साथी ना कोई नर नारी गृहस्त, गहर गम्भीर खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, धुर फ़रमाना इक्क सुणाईआ। पुरख अकाल कहे साचे

❋

❋

नाम नूं जाणे कौण, कवण करे वड्याईआ। जिस दे हुक्मे अंदर सारे गाउण, ढोले राग नाद कलमे कर शनवाईआ। जिस नूं सजदयां अंदर सीस सारे झुकाउण, निउँ निउँ झोलीआं डाहीआ। हुक्मे अंदर भज्जे पाणी पवण पाउण, बसन्तर सेव कमाईआ। जो सब नूं हुक्म आवे सुणाउण, सच संदेसा धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचे नाम दा पर्चा कलयुग अन्तिम आया छपाउण, जिस दी छाप मोहर आपणा आप लगाईआ।

२९ माघ शहिनशाही सम्मत ३ हरि भगत दुआर जेठूवाल

वेखो खेल ब्राह्मण गौड़े, गोबिन्द गोबिन्द गोबिन्द वड वड्याईआ। जिस दे हुक्मे अंदर किसे कुछ ना औड़े, बुद्धी वाली चले ना कोए चतुराईआ। कलयुग सन्त बणा कीड़े मकौड़े, मकड़ी वांग दिते उडाईआ। लत्तां बाहवां मार के फिरन दौड़े, भज्जण वाहो दाहीआ। मंज़ल चढ़े कोई ना पौड़े, पुठ्ठे डिग्ग डिग्ग आपणा आप भन्नाईआ। कारज कम्म कोए ना सौरे, सौहरे पईए होई जुदाईआ। मन कल्पणा कहे करे खेल कवण खौरे, ख़बरे ख़बर ना कोए समझाईआ। किसे कम्म ना आवण कीते दौरे, दर दर होए हल्काईआ। बिन हरि किरपा कारज कोए ना सौरे, सिध्ध परसिध्ध ना कोए वखाईआ। बिन सुरती होए डौरे, डंक हक ना कोए वजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क वखाईआ। ब्राह्मण गौड़ा देवे हक सबूत, हरि वड्डा वड वड्याईआ। वेखे सब दे काया कलबूत, तत्व तत खोज खुजाईआ। जगत साध होए अवधूत, औध आपणी रहे मुकाईआ। कोई साफ़ करे ना आपणा गली कूचा ते दिवस रैण करदे कूच, बण बण पाँधी चल्लण राहीआ। साचा मार्ग परसिध्ध ना होए सूत, सूत्रधारी देण दुहाईआ। जगत वासना कूड़ कल्पणा भूत, पंज भूतक समझ कोए ना पाईआ। बिन हरि किरपा सारे दिसण ऊत, उत्तर पूरब पच्छिम दक्खण राह ना कोए वखाईआ। सब दी लिव अंदरों गई छूट, अमृत रस ना कोए चखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सब दा बदल देवे रूट, रस्ता आपणे हथ्थ रखाईआ। ब्राह्मण गौड़ वेखे ब्रह्म दी धार, पारब्रह्म दया कमाईआ। लेखा जाणे जीव जगत संसार, लख चुरासी फोल फुलाईआ। चारों कुण्ट वेखे विगसे वेखणहार, हर हिरदा फोल फुलाईआ। साध सन्त करन विभचार, कर्म कुकर्म विच लोकाईआ। धर्म दा बोले ना कोए जैकार, नाअरा हक ना कोए सुणाईआ। हकीकत दा बणे ना कोए ख़िदमतगार, ख़ादम रूप ना कोए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, परदा

❋

❋

सब दे उपर पाईआ। ब्राह्मण गौड़ खेले खेल अपारी, अपरम्पर वड वड्याईआ। किसे दी रहिण ना देवे सरदारी, सीस ताज ना कोए रखाईआ। जुग जगत करे ख़ुआरी, कंडा ख़ार वाला चुभाईआ। जिस दी शब्द इक्क उडारी, दो जहानां चरणां हेठ दबाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, दरगाह साची वेख वखाईआ। ब्राह्मण गौड़ कहे मेरा कोई ना समझे मूले, असल वसल करन कोए ना आईआ। माया ममता सारे भूले, अभुल्ल मिल ना दर्शन पाईआ। साची चरण मिले ना धूले, मस्तक ख़ाक ना कोए रमाईआ। प्रेम प्यार मिले ना झूले, साचा रंग ना कोए रंगाईआ। सृष्ट सबाई भरमे भूले, भाण्डा भरम ना कोए भन्नाईआ। कोटां विच्चों गुरमुख विरले दूल्हे, जो दुरमति मैल रहे धवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा हुक्म वरताईआ। ब्राह्मण गौड़ कहे मैं वेखणी सब दी पिण्डी, ठाकर पाहन फोल फुलाईआ। काया मन्दिर अंदर किसे दी वज्जण नहीं देणी बिंडी, सरंगी राग ताल ना कोए सुणाईआ। जिस नूं समझे ना कोए आलम उल्मा बेरूनी अंदरूनी हिन्दी, हिन्दसा सके ना कोए समझाईआ। जिस नूं जुग चौकड़ी सारे गए निन्दी, सिफ्त सिफ्त ना कोए वड्याईआ। सृष्ट सबाई ओसे दी नुकते वाली निक्की जेही बिन्दी, जिस बिन्दी विच्चों बिन्दराबन रहिण वाले काहन दिते उपजाईआ। जिस दी डण्डी सदा विंगी, रस्ता साफ़ ना कोए कराईआ। जिस दा राह तकदे ·षी र्भिगू सरिंगी, भज्जण वाहो दाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, साचा हुक्म इक्क वरताईआ। ब्राह्मण गौड़ कहे कोई ना समझे हस्त कीट, प्रभ दा भेव कोए ना आईआ। वरन बरन रहे पीट, सरन मिले ना कोए सरनाईआ। मानस जन्म लए कोई ना जीत, कल्पणा तन ना कोए मिटाईआ। तूं मेरा मैं तेरा ढोला गाए कोई ना चीत, चेतन सुरती ना कोए बणाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला मेहरवान महबूब कलयुग विच सतिजुग बदले रीत, रीतीवान होए सहाईआ। झगड़ा मिटा के मन्दिर मसीत, काया काअबा इक्क समझाईआ। जित्थे मिले हक असलीअत, असल वसल इक्क वखाईआ। ख़राब होवे ना कदे तबीअत, तबा सके ना कोए बदलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच दी सच प्रगटाए असलीअत, असल दा असल दए वखाईआ।