पुस्तकालयभाग २२

१५ पोह शहिनशाही सम्मत ६ मंगल सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ कलयुग बंधा दे बस्ता, अलिफ़ ये रहे ना राईआ। धर्म दा साफ़ कर दे रस्ता, मार्ग इक समझाईआ। नास्तिक कोई ना होवे वसदा, मनमुखां डेरा ढाहीआ। तेरा गुरमुख होवे हस्सदा, तेरी हस्सती तके चाँईं चाँईंआ। उस दे अन्दर भण्डारा होवे जस दा, सिफ्तां सिफ्त सालाहीआ। उस दा मेला निज नेत्र होवे अक्ख दा, ज्ञान देणा दृढ़ाईआ। लहिणा देणा होवे पक्क दा, पक्की गंढ नाम पवाईआ। ओह सूर गाँ कोई ना होवे छकदा, पंछीआं खल्ल ना कोए लुहाईआ। प्याला पींदा होवे कोई ना मदि दा, रसना रस ना कोए हल्काईआ। हरिजन तैनूं होवे लभ्भदा, चार कुण्ट दहि दिशा अक्ख उठाईआ। फिर सतिगुर मेरा समां फबदा, वक्त सुहञ्जणा नज़री आईआ। मैं लेखा तकां तेरी भगतां वाली यद दा, यदी देणा दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरा लेखा होवे लोकमाती फेर जगदा, जागरत जोत करनी आप रुशनाईआ।

१५ पोह शहिनशाही सम्मत ६ प्रेमी देवी दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ कलयुग मेट कल्पना कूड़, कुड़त्तन अन्दरों बाहर कढ्ढाईआ। मानस रहे ना कोई मूर्ख मूढ़्ह, जो तैनूं रिहा भुलाईआ। जन भगतां बख्श आपणी धूढ़, टिक्के धर्म लगाईआ। योधे बणा बीर सूर, सूरबीर अख्वाईआ। नाम दी दे दे तूर, अगम्म नाद शनवाईआ। जोत दा बख्श नूर, अंध अंधेर गंवाईआ। प्रेम विच कर मखमूर, मग़रूर रहिण कोए ना पाईआ। सति सच बणा दस्तूर, हुक्म इक्को इक वरताईआ। सब दा मालक हो हज़ूर, हज़रत नज़र कोए ना आईआ। तेरा इक्को कलमा होए मशहूर, मशवरा तेरे नाल रखाईआ। तूं सर्ब कला भरपूर, प्रभ मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे शुक्रिए विच रहां मशकूर, मुश्किल नज़र कोए ना आईआ।

१५ पोह शहिनशाही सम्मत ६ चूहड़ सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मिटा कलयुग अंधेरा घोर, सति सच कर रुशनाईआ। चार कुण्ट दहि दिशा रहे कोई ना चोर, ठग्गी मात दे मुकाईआ। मनुआ ममता विच पाए ना शोर, तृष्ना तृखा ना कोए तड़फाईआ। सति सच दा मार्ग आपणा तोर, तुरत

❋

❋

आपणा हुक्म वरताईआ। अवतार पैग़म्बर गुर दी रहे कोए ना लोड़, लोड़ींदे साजण होणा सहाईआ। भगत भगवान आपणे नाल जोड़, जोड़ी धर्म धार बणाईआ। नाम शब्द दी रहे कोई ना थोड़, घाटा नज़र कोई ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणे नाम दी ला दे अगम्मी मोहर, मोहरे सब दे दे बदलाईआ।

१५ पोह शहिनशाही सम्मत ६ लक्षमण सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मैं तेरी तकां हस्ती, हस्त चरण कँवल छुहाईआ। तेरयां भगतां दी तकां बस्ती, नगर खेड़ा सोभा पाईआ। नाम ख़ुमारी तकां मस्ती, जो तेरे रंग विच समाईआ। खेल वेखां उपर धरती, धवल नाल चतुराईआ। तेरा लेखा अन्तिम पूरा होवे शर्ती, शरअ दी शरअ देणी बदलाईआ। की होया जे हुंडी तारी नरसी, नर नरायण दया कमाईआ। हुण ग़रीब बण के दर्दी, दीन दयाल गोद टिकाईआ। मेरी इक्को बेनन्ती इक्को अर्ज़ी, अरदास दयां सुणाईआ। सदा पैज संवारीं गुरमुखां दे घर दी, घर घर आपणे चरण टिकाईआ। तेरी मुहब्बत जाए बढ़दी, अग्गे हो ना कोए अटकाईआ। गुरमुखां दी कला होवे चढ़दी, चढ़दे लहिंदे वज्जे वधाईआ। मेरे विच सब दी आत्मा सोहँ ढोला होवे पढ़दी, शब्दी राग सुणाईआ। मैं खेल तकां नरायण नर दी, नर हरि आपणी अक्ख खुल्हाईआ। मेरी आशा भरी तेरे चरण कँवल दी, कँवल नैण ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी जोड़ी होवे ना घड़ी पल दी, जन भगत सद तेरे विच समाईआ।

सतिजुग कहे प्रभ आपणा खेल करदे अच्छा, अच्छी तरह ध्यान लगाईआ। मैं इक बचन करां सच्चा, सच सच सुणाईआ। पहलों मैनूं आपणा बणावीं बच्चा, सिर मेरे हथ्थ टिकाईआ। फेर धर्म दी भरीं सत्ता, सतिवादी दया कमाईआ। फिर नाम भण्डारा रत्न अमोलक देवीं रता, निरवैर अक्ख खुल्हाईआ। फिर धीरज बख्शीं जता, सति सन्तोख वरताईआ। मेरी दरोही मेरे विच कोई खाए ना कटा वच्छा, पंखेरआूं खल्ल ना कोए लुहाईआ। तूं हर घट लूं लूं अन्दर होवें रचा, रचना आपणी देणी बणाईआ। हर घड़ी मेरी होवे फ़तिह, डंका आपणा नाम देणा सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे सीस निवाईआ। सतिजुग कहे प्रभ मेरा धर्म वधाईं अग्गा, तेरे आगमन विच सीस

❋

❋

निवाईआ। कूड़ क्रिया रहे मूल ना दग़ा, झूठ दा झगड़ा देणा चुकाईआ। हरिजन तेरी सरनाई होवे लग्गा, इष्ट अवर ना कोए मनाईआ। सच प्रीती विच होवे बज्झा, मुहब्बत सके ना कोए तुड़ाईआ। तेरी चलदा होवे विच रज़ा, भाणा मन्न के सीस निवाईआ। सच दवारे बैठा होवे सजा, दर साचा इक वखाईआ। तेरे नाम दा लवे मज़ा, रस आपणा देणा चखाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप सब दी सांझी भगत दवारे होवे जगह, इक्को गृह मन्दिर वज्जे वधाईआ। किसे अवतार पैग़म्बर गुर दा रहे कोए ना दब्बा, दबदबे सारे देणे चुकाईआ। सतिगुर शब्द दा सारे सुणन सद्दा, सुनेहड़ा घर घर देणा पहुंचाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हरि वड्डे तेरी वड वड्याईआ। सतिजुग कहे प्रभ चाढ़्हीं इक्को अगम्मा रंग, रंगत अवर ना कोए रखाईआ। धुर दा रखीं संग, सगला संग बणाईआ। मेरे विच रहे ना कोई भुक्ख नंग, दीन दुनी दा दर्द देणा मिटाईआ। धर्म प्रीती सब दे नाल जावे हंढ, लग्गी मुहब्बत ना कोए तुड़ाईआ। बिना तेरे तों होर गाए कोई ना छन्द, आत्म परमात्म राग देणा सुणाईआ। क्षत्री ब्राह्मण शूद्र वैश ऊच नीच दा करे कोई ना जंग, झगड़ा दिसे ना कूड़ लोकाईआ। तेरे नाम दा रस आवे अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। कोई पूजा रहे ना सूर्या चन्द, विष्न ब्रह्मा शिव सीस ना कोए निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हरि साहिब सच तेरी सरनाईआ। सतिजुग कहे प्रभू मेरा बणीं सगला साथी, सोहणा रंग बणाईआ। शब्द अस्व पावीं काठी, दो जहानां वेख वखाईआ। मेरा लेख रहे ना कोए दक्खण दिशा ऐराप्त हाथी, हरि जू दयां सुणाईआ। मैं तेरा खेल तकणा पुरख समराथी, धुर दे दाते दया देणी कमाईआ। पिछला लहिणा किसे दा रहे कोई ना बाकी, कलयुग कल ना कोए वरताईआ। जिद्धर तकां तेरयां भगतां दा खुल्हा दर ते खुल्ही होवे ताकी, कुण्डा बन्द ना कोए कराईआ। मैनूं रूह बुत दिसे पाक पाकी, मिट्टी ख़ाक वज्जे वधाईआ। नौ सत्त रहे ना अंधेरी राती, तेरा नूरी चन्द करे रुशनाईआ। मैं कथा कहाणी दस्सां शाह दी, वल छल ना कोए रखाईआ। मैनूं कोटां नालों थोड़्ही चंगी आबादी, जो गुरुमख तेरे सोभा पाईआ। मैनूं काल कोलों मनुषां दी शरीरक कराउणी पए ना वाढी, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, देवणहार तेरी सरनाईआ। सतिजुग कहे प्रभू मैं तैनूं की दस्सां, अन्तरजामी तेरी बेपरवाहीआ। इक्को तेरी सरन सरनाई ढट्ठां, दूजी ओट ना कोए तकाईआ। मैं चाहुंदा सब दा पिछला मनसूख़ कर दे पटा, पटे दी वलदीअत तों बाहर पटने वाला आपणा संग रखाईआ। छब्बी पोह नूं गोबिन्द शब्द कोलों इक्की गुरसिक्खां दी झोली पवावीं इक इक टका, टकयां दी लोचा रहे ना राईआ। जिस नूं बिना अक्खां तों वाचे निरगुण नानक धार तपा, बिन अक्ख अक्ख उठाईआ। उन्हां इक्कीआं दी छाती

❋

❋

उत्ते लिख्या होवे इक्को अक्खर पप्पा, पप्पा पुट्ठा लैण लटकाईआ। नाले चुक्कया होवे साढे तिन्न हथ्थ दा फट्टा, मढ़ी मसाणां विच्चों ल्याउण उठाईआ। मैं तेरा खेल तकणा मेरे साहिब पुरख समरथा, दर तेरे ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दर दवार बचन करां सचा, सतिजुग सच सच विच सुणाईआ।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ कुलवंत सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ साचे सरनी सीस निवाउणा, प्रभ निउँ निउँ लागां पाईआ। तेरी धूढ़ी मस्तक ख़ाक रमाउणा, टिक्का धुरदरगाहीआ। मेरे मालक जे मेरा मार्ग मात चलाउणा, नव सत्त हुक्म मनाईआ। फेर मेहरवान मेहर नैण इक उठाउणा, निगह मेहर नाल तराईआ। आपणा शब्द अनादी इक सुणाउणा, दूजा राग ना कोए सुणाईआ। इक्को नूर जोत प्रगटाउणा, दूसर इष्ट ना कोए मनाईआ। उनन्जा पवणां साफ़ कराउणा, सुगंधी आपणा नाम भराईआ। सब दा उत्तम करीं धोणा नहाउणा, अन्तर मैल देणी कटाईआ। साची सेजे दस्सीं सौणा, सच सिंघासण इक विछाईआ। आत्म परमात्म मेला दस्सीं मिलाउणा, दुतीआ पन्ध मुकाईआ। अनरागी राग दस्सीं गाउणा, बिन रसन जिह्व हिलाईआ। सच दवारे दस्सीं सीस निवाउणा, किस बिध पुरख अकाल मनाई दा। इक्को डंका डंक वजाउणा, डौरु अवर ना कोए सुणाई दा। राउ रंक इक रंगाउणा, हुक्म दस्सणा गोबिन्द सच्चे माही दा। महल्ल अटल इक वसाउणा, जिथ्थे नूर अगम्मी होवे नूर इलाही दा। दर दरवाज़ा इक खुल्हाउणा, जिथ्थे वरन चार बहाई दा। दीन मज़्हब दा पन्ध मुकाउणा, मुकम्मल आत्म ब्रह्म दृढ़ाई दा। अमृत मेघ इक बरसाउणा, जगत तृष्ना तृप्त कराई दा। मन का मणका आप भुआउणा, दहि दिश ना उठ उठ धाईआ। सारंगधर भगवान बीठला आप अख्वाउणा, आख़र इक्को रंग दरसाई दा। मैं गल पल्लू वास्ता पाउणा, सतिजुग कहे मेरा वास्ता तेरे राही दा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जे मेरी अर्ज़ बेनन्ती मन्ने फेर मैनूं मज़ा आवे सतिगुर तेरी शहिनशाही दा।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ बचन सिँघ दे घर पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ जे मेरी लाउणी मात सेवा, सेवक सच बणाईआ। पूजा रहे ना किसे देवी देवा, देव आत्मा देणी

❋

❋

वड्याईआ। आप मालक बणना अलख अभेवा, अगम्म अगोचर हुक्म वरताईआ। याद करे तैनूं सब दी रसना जेहवा, सिफ्तां विच सालाहीआ। वेखीं आपणे हुंदयां मेरे विच आपणी आत्मा नूं अवतार पैग़म्बर गुरु करावीं ना कदे करेवा, दूसर हथ्थ ना कदे फड़ाईआ। मैं मंगदा तेरा इक्को धाम निहचल निहकेवा, अटल दवारा वेख वखाईआ। इक्को प्रेम दा मस्तक होवे थेवा, कौस्तक मणीआं कम्म किसे ना आईआ। नौ खण्ड पृथ्मीं सत्त दीप इक्को होवे पहरेवा, लिबास इक्को देणा समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा नाम अगम्मा इक्को रस होवे मेवा, दूसर लोड़ रहे ना राईआ।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ खेमो देवी दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे जे प्रभू मातलोक मेरा रखणा नाँ, सति नाम वड्याईआ। पहलों हँस बुद्धी जीव बणा काँ, गुरमुख रंग रंगाईआ। फेर आत्म ब्रह्म जणा, पर्दा दे उठाईआ। फेर शब्द नाद सुणा, अनरागी राग अल्हाईआ। फेर निरगुण जोत कर रुशना, अंध अंधेर दे मिटाईआ। फेर दीन मज़्हब मिटा, ज़ात पात रहिण ना पाईआ। पहलों चार वरन गंवा, क्षत्री ब्रह्मण शूद्र वैश ना कोए अख्वाईआ। पहलों विष्न ब्रह्मा शिव उठा, संदेशा दे चाँईं चाँईंआ। फेर हुक्म फ़रमाना धुर दा अगम्म लिखा, जिस नूं अग्गे जाणे कोए ना राईआ। फेर सब दे अन्दर आपणा फेरा पा, घर घर वेख वखाईआ। फेर दृष्टी विच दस्स दे राह, रहिबर रस्ता इक प्रगटाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले पहलों आपणी कला इक वरता, कलधारी हो सहाईआ। निरवैर पुरख इक अख्वा, चारों कुण्ट डंक वजाईआ। जिस वेले सारे तैनूं कहिणगे बेपरवाह, बेपरवाही विच समाईआ। हर हिरदे अन्दरों निकले इहो साडा अल्ला इहो साडा वाहिगुरु इहो साडा ख़ुदा, दूजा नज़र कोए ना आईआ। फेर मैं तेरे चरणां विच सीस जगदीश लवां झुका, निउँ निउँ लागां पाईआ। जिस तरह कहेंगा ओसे तरह सेवा लवां कमा, सेवक हो के आप आपा तेरे अग्गे टिकाईआ। मेरे साहिब सतिगुर आदि अन्त दे मालक कदे करां ना नांह, हां विच हां कहि के तेरा रूप बणाईआ। तूं किरपा कर मातलोक धरनी उत्ते मैनूं सति धर्म दी दवाईं थाँ, पहलों कलयुग कूड़ी क्रिया लोकमात विच्चों बाहर दे कढ्ढाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे दरस दा मैनूं चाअ, चाउ विच घराउ विच बेपरवाहो विच बेपरवाह जिस तरह लक्षमण सिँघ नच्च नच्च के आपणी ख़ुशी मनाईआ।

❋

❋

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ पुन्नू राम दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ पहलों आसा पूरी करदे मुहम्मद यार उमर, ख़ुद ख़ुदा जो तेरे अग्गे गया टिकाईआ। जगत शरअ दी रहे कोए ना घुंमर, घेरा देणा मुकाईआ। सारे तेरा चरण चुम्मण, दूसर लब ना कोए वड्याईआ। लेखा मुका दे मुहम्मद सीस मुन्नण, सुन्नत शरअ दी शरअ गंवाईआ। तेरा नाम संदेशा सारे सुणन, अंदेसा नज़र कोए ना आईआ। आपणा जगत जहान बणा दे कुंदन, स्वर्ण रंग रंगाईआ। तेरे कलमे दी आवे इक्को धुंनण, धुंन अनादी इक शनवाईआ। कड़वा रहे कोए ना तुंमण, तासीर बेनज़ीर देणी बदलाईआ। तेरे धर्म निशाने चारों कुण्ट झुल्लण, हुलारा इक्को देणा दवाईआ। गुरमुख तेरे भगत सुहेले पहलवान सारे घुलण, दंगल धर्म दा इक बणाईआ। कलयुग माया विच ना रुलण, रौला पवे ना कोए लोकाईआ। तेरे शब्द भण्डारे खुल्हण, अगम्म देणे वरताईआ। जिन्हां दा लग्गे कोए ना मुल्लण, अनमुलड़े आप वरताईआ। तूं मेरा मैं तेरा जाप होवे मानव ज़ाती बुल्ल्हण, हर हिरदे तैनूं लैण वसाईआ। पुरख अकाले तेरे तराज़ू सारे तुलण, तेरे नूर विच्चों नूर लैण रुशनाईआ। काया अग्नी तपे किसे ना चुल्ल्हण, ईंधन जगत ना कोए वखाईआ। तेरा दीदा दानिस्ता दीदार कर के फुल्लण, गृह मन्दिर ख़ुशी बणाईआ। भाग लगाउणा काया काअबे कुल्लण, कलमा कायनात इक सुणाईआ। तेरे मुरीद तेरे उतों घोली घोल घुलण, आपणा आप भेंट चढ़ाईआ। तूं मालक ख़ालक प्रितपालक सदा सुल्हा कुलण, सुल्हकुल तेरी इक सरनाईआ। तूं लाल गुलाला रंग चढ़ा दे बुल्ल्हण, भगवन आपणी दया कमाईआ। जद मैं तकां तेरे प्रेमी प्यारे बणे होण दुल्हन, दूल्हा इक्को नज़री आईआ। छब्बी पोह नूं तेरे चरण कँवलां उत्ते होवे बरखा फूलण, नौ सौ नड़िनवे फुल तेरी भेंट चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी कन्त कन्तूहलन, कन्त बेअन्त बसन्त तेरी रुत सुहाईआ।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ फ़रंगी राम दे घर पिण्ड तरेवा कैंप ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभू तूं दाता गुणी गहिन्दा, सो पुरख निरँजण तेरी सरनाईआ। तूं आदि जुगादि साहिब बख्शिंदा, हरि पुरख निरँजण बेपरवाहीआ। नित नवित तेरे अन्दर कदी ना आए चिन्दा, एकँकार अगम्म अथाहीआ। लख चुरासी तेरी साहिब बिन्दा, आदि निरँजण तेरी रुशनाईआ। तूं मालक ख़ालक जीउ पिण्डा, अबिनाशी करते वड वड्याईआ। तूं देवणहारा अमृत धार सिन्धा, श्री भगवान सहिज सुखदाईआ। तेरा प्रेम सागर वहिण वहिन्दा, पारब्रह्म नूर इलाहीआ। जोती जोत

❋

❋

सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। सतिजुग कहे प्रभ मेरे साहिब सुल्ताना, हरि करते तेरी सरनाईआ। सृष्टी दृष्टी अन्दर दे ब्रह्म ज्ञाना, अज्ञान अंधेर रहे ना राईआ। सति धर्म झुला इक निशाना, निशाना कूड़ दे चुकाईआ। प्रेम प्रीती शब्दी बन्न्ह गाना, डोरी गंढ आपणे हथ्थ उठाईआ। लख चुरासी आत्म दा निरगुण धार बण कान्हा, गोपी आपणा खेल वखाईआ। मेहरवान हो धुर दे रामा, सीता सुरत लै प्रनाईआ। पीरन पीर पैग़म्बरां दे पैग़ामा, रसूलां नबीआं भेव खुल्हाईआ। तेरा सब तों वक्खरां होए कलामा, कलमा कायनात दृढ़ाईआ। गुरु गुरदेव स्वामी बण अन्तरजामा, अन्तष्करन पड़दा देणा उठाईआ। पहलों कलयुग मेट अंधेरी शामा, शमां नूर जोत कर रुशनाईआ। फेर तेरा दो जहानां वज्जे इक दमामा, शब्द गोबिन्द धार जणाईआ। शरअ दा लेखा मेट तमामा, मज़्हब दी तमां रहे ना राईआ। मन दा रहे ना कोए ग़ुलामा, ग़ुरबत अन्दरों देणी कढ्ढाईआ। तेरे चरण कँवल कँवल चरण सीस निवावां, निउँ निउँ लागां पाईआ। जन भगतां पकड़ लै बाहवां, बाहू बल आप प्रगटाईआ। गुरमुख रहे ना कोए निथावां, सूफ़ीआं सगला संग बणाईआ। मन कल्पणा रहे ना वांग कावां, सृष्टी हँस देणी वखाईआ। फेर मैं तेरा हुक्म मन्नावां नाल चावां, चाओ घनेरा इक रखाईआ। दु:ख विच मैनूं भरना पए कदे ना हावा, हाए उफ़ ना कोए सुणाईआ। मेरे नाल भार आपणा रखीं सावां, सतिगुर शब्द संग बणाईआ। तेरे नाम दी ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल होवे वाहवा, वाहवा तेरी बेपरवाहीआ। पुरख अकाले दीन दयाले पारब्रह्म पतिपरमेश्वर परवरदिगार सांझे यार इक्को तेरी सेज हंढावां, दूजा सथ्थर ना कोए विछाईआ। तूं मेहरवान महिबूब मेरे उत्ते रखीं जगत विच ठंडी छांवां, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। गल पल्लू वास्ता पावां, निउँ निउँ लागां पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी धूढ़ अगम्मी बिना धूढ़ तों बिना मस्तक तों मस्तक लावां, ख़ुशी निरगुण निरगुण धार बणाईआ।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ अनंत राम दे गृह पिण्ड तरेवा ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मेरे पुरख बिधाता, बिध इक्को मंग मंगाईआ। तूं सब दा नज़री आवें पिता माता, सच स्वामी धुरदरगाहीआ। इक्को देवणहार होवें दाता, इक्को वस्त देणी वरताईआ। इक्को तेरे नाम दी होवे गाथा, इक्को सिख्या सच पढ़ाईआ। इक्को चलाउणा धुर दा राथा, रथवाही इक अख्वाईआ। इक्को पूजा होवे पाठा, इक्को इष्ट देव समझाईआ। इक्को तीर्थ होवे

❋

❋

ताटा, सरोवर इक सुहाईआ। इक्को कथा कहाणी होवे साका, सगला संग इक बणाईआ। इक्को तेरी मुहब्बत दा होवे ख़ाका, नकशा इक्को इक वखाईआ। इक्को रहिबर बणना आका, इक्को अक्ल बुद्धी देणी वड्याईआ। इक्को गृह खोल्हणा ताका, इक्को घर घर देणा वसाईआ। इक्को सतिगुर होवे शब्द शब्द तेरा काका, दूजा जन्म ना कोए दुहराईआ। सतिजुग कहे प्रभू प्रभ मेरी इहो आसा, तृष्ना तेरे अग्गे टिकाईआ। चरण कँवल देणा भरवासा, भरमां विच ना कोए भुलाईआ। तेरा नूर नज़र आए प्रकाशा, प्रकाश करना थांउँ थाँईंआ। सब दा लेखे लग्गे स्वासा, जो साह साह ध्याईआ। तूं साहिब सरबगुण तासा, हरि वडा वड वड्याईआ। मैं तेरा मन्नणा आखा, निउँ निउँ सीस झुकाईआ। मैनूं आउण ना देवीं कोई घाटा, वाधा आपणे नाल बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तूं आदि जुगादि अलखणा अलाखा, अलख अगोचर दर तेरे मंग मंगाईआ।

१६ पोह शहिनशाही सम्मत ६ कृपाल सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ जे मैनूं मातलोक रखणा, निरगुण धार दया कमाईआ। पहलों धरनी दा वेहड़ा कर दे सक्खणा, कूड़ कुड़यार चोर यार रहिण कोए ना पाईआ। पवित्र हो जाऊ तेरा लोकमात दा वतना, बेवतनां कर सफ़ाईआ। फेर पुरख अकाले मैनूं दस्सणा, शब्द सुनेहड़ा इक घलाईआ। मैं दूर दुराडा वेखां बिना अक्खना, निज नैण अक्ख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, साहिब तेरे हथ्थ वड्याईआ। सतिजुग कहे प्रभ जे मैनूं मातलोक देणा थाँ, धुर दा हुक्म जणाईआ। पहलों झगड़ा मेट दे सूर गां, धर्म दी धार इक प्रगटाईआ। हँस बुद्धी रहे कोई ना काँ, मानव काग वांग ना कोए कुरलाईआ। सारे जपण इक्को तेरा नाँ, दूजा नाउँ ना कोए ध्याईआ। तूं सब दा बणना पिता माँ, पुरख अकाल तेरी इक सरनाईआ। जन भगतां भगत सुहेला हो के पकड़ीं बांह, बाज़ू आपणा बल धराईआ। सदा सुहेला बण के रखीं ठंडी छाँ, अग्नी तत ना लागे राईआ। सच दवारे करीं सच न्याँ, अदल इन्साफ़ हक दृढ़ाईआ। सृष्टी दी सृष्टी बणाई वांग भैण भ्रा, बुरी अक्ख ना कोए उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे अलख जगाईआ। सतिजुग कहे प्रभ जे मैनूं सेवादार बणाउणा, चाकर जगत जणाईआ। पहलों कलयुग कूड़ कुटम्ब मिटाउणा, माया बंस रहिण ना पाईआ। हउमे हंगता गढ़्ह तुड़ाउणा, विकार विभचार देणा मिटाईआ। धुर दा ढोला इक सुणाउणा, आत्म परमात्म पड़दा देणा खुल्हाईआ। अवतार पैग़म्बरां पन्ध मुकाउणा, अग्गे हक ना कोए

❋

❋

रखाईआ। सच दा हुक्म इक वरताउणा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। विष्न ब्रह्मा शिव आप समझाउणा, धुर फ़रमाना आप सुणाईआ। सति धर्म निशाना इक झुलाउणा, दूसर नज़र कोए ना आईआ। मर्द मर्दाना आप अख्वाउणा, सूरबीर बेपरवाहीआ। खण्डा खड़ग आप चमकाउणा, शस्त्र इक्को इक वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, देवणहार दया कमाईआ। सतिजुग कहे प्रभू जे मेरा लोकमात होणा समां, समाप्त पिछला लेखा दे कराईआ। जे मार्ग चलाउणा नवां, कूड़ी क्रिया दे मुकाईआ। जे नाम जपाउणा दमां, साह साह आप टिकाईआ। जे नूर जगाउणा शमा, सच जोत करीं रुशनाईआ। जे मेटणा हरख़ सोग ग़मां, आत्म परमात्म देणा दृढ़ाईआ। जे ख़त्म करनी जगत तमां, सांतक सति देणा वरताईआ। लेखा रहे ना बाबा आदम हव्वा, पारब्रह्म तेरी ओट तकाईआ। फिर मैं तेरा इक्को ढोला इक्को गीत गवां, गा गा शुकर मनाईआ। फिरां नाल चवां, चारों कुण्ट भज्जां वाहो दाहीआ। सच संदेशा सब नूं कहवां, कहि कहि देवां सुणाईआ। उठो वेखो जन भगतो तुहाडा धर्म दा जुग होया रवां, कलयुग हथ्थ किछ ना आईआ। मैं भगत दवारे ख़ुशीआं नाल भवां, सच सिंघासण इक प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, हरि साहिब तेरी इक सरनाईआ। सतिजुग कहे जे मेरी लोकमात लाउणी नींह, धर्म दी धार दृढ़ाईआ। पहलों कलयुग कूड़ी क्रिया रहिण ना देवीं लीह, ममता मोह देणा चुकाईआ। सब दा लेखा पूरा करीं साढे तिन्न हथ्थ सींअ, जो रविदास चमारा गया लिखाईआ। फिर पैग़म्बरां लेखा पूरा करीं वीह, बीस बीसे अक्ख उठाईआ। पैग़म्बरां सदी चौधवीं वेखीं लीह, लैन ऐन अक्ख खुल्हाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब नूं मेरे विच आयां नूं कहीं जी, जी आयां कहि के मेरी ख़ुशी देणी बणाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ वीरो देवी दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे तेरे प्यार दा चढ़े रंग, मुहब्बत नाम वाली वखाईआ। सति दा रहे संग, सगला संग वखाईआ। धर्म दा रहे अनन्द, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। तेरे प्रकाश दा चढ़े चन्द, चन्द चन्द विच्चों रुशनाईआ। कलयुग मंज़ल जाए लँघ, पाँधी मात ना कदम टिकाईआ। घर घर तेरी आत्म सेजा होए पलँघ, सुख आसण वज्जे वधाईआ। मेरे साहिब सूरे सरबंग, सिर मेरे हथ्थ टिकाईआ। आदि तों अन्त मेरी इहो मंग, मांगत हो के झोली डाहीआ। आत्म परमात्म सदा

❋

❋

सुणदा रहवां छन्द, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे हुक्म दे सारे होण पाबन्द, पाबन्दी अवर रहे ना राईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ देवा सिँघ दे गृह सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभू मेरा सच्चा होए समाज, समग्री सच देणी वरताईआ। शहिनशाह इक्को दे सिर ते होवे ताज, तख्त निवासी इक्को सोभा पाईआ। इक्को सति दी होए आवाज़, तेरा नाम डंक शनवाईआ। इक्को प्यार दा होवे राग, राग रागणीआं जिस नूं सीस निवाईआ। सब दे अन्दर कूड़ दा होवे त्याग, ममता मोह मिटाईआ। तेरे विछोड़े दा होवे वैराग, बिरहों विच ध्यान लगाईआ। दीपक जोत जगे चराग़, चरागाहां होए रुशनाईआ। मेरा वड्डा होए सुभाग, भगवन तेरी आस रखाईआ। भगतां दा महिक्या होवे बाग़, गुलशन बग़ीचा इक्को नज़री आईआ। तैनूं लभ्भणा पए ना काशी अयुध्या प्राग, काअब्यां राह ना कोए तकाईआ। त्रैगुण लग्गे किते ना आग, सांतक सति वरताईआ। इक्को सीस झुके महाराज, राज राजान सीस झुकाईआ। दुरमति मैल रहे ना दाग़, पतित पुनीत सर्ब कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरा ख़ुशीआं विच इरशाद, अर्श दे मालक दयां सुणाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ भाईआ देवी दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे मेरे साहिब सच्ची सरकार, अदना हो के सीस झुकाईआ। दया सिँघ दी तक लै धार, जो आया बिशन सिँघ रूप बदलाईआ। गोबिन्द दा गोबिन्द धार यार, यराना तोड़ गया निभाईआ। तेरी ख़ुशी विच छड संसार, संसारी भण्डारी सँघारी तों अग्गे कदम टिकाईआ। पुज्या सच सच्चे दरबार, सचखण्ड साचे सोभा पाईआ। रंग चढ़या अगम्म अपार, अलख अलखणे तेरी मिली सरनाईआ। जोत जोत दी बण के धार, जोत जोत विच रुशनाईआ। मेरी नमो नमो निमस्कार, झुक झुक सीस निवाईआ। तेरे कदमां सदा बलिहार, बलिहारी आपणा आप कराईआ। जिस भगत सुहेले दिते तार, जन्म जन्म दे लेखे पूर कराईआ। सच प्रेम दी बख्श के धार, धरनी उत्ते दिती वड्याईआ। इक बेनन्ती सुण मेरे दातार, दीन दयाल दया कमाईआ। ओह तेरे पंजां प्यारयां दी सी सिक्दार, पंचम दा पंचम रूप दरसाईआ। उसे दी बख्शिश सेवा सिँघ

❋

❋

नूं फेर बख्श दे दस्तार, पंजां प्यारयां विच रलाईआ। पिछला रहे ना कोए उधार, लेखा सब दा पूर कराईआ। उस दे मस्तक तिलक लगावेगा रविदास चमार, गुरमुख सिँघ गुरमुख संग रलाईआ। फेर फड़ावे हथ्थ नन्गी तलवार, सोहणा सगन मनाईआ। एह छब्बी पोह नूं विहार तों पहलों कर लैणा विहार, विवहारी संदेशा इक सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दी करनी कार कमाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ सेवा सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ किरपा करनी अपार, अपरम्पर दया कमाईआ। तेरा खेल सच्ची सरकार, शहिनशाह होवे बेपरवाहीआ। जम्मू वाल्यां ल्याउणे पंज हार, सेवा सिँघ दे गल देणे पहनाईआ। इक्कीआं टकयां दा वारना करना वारो वार, धर्म दी धार हथ्थ उठाईआ। अग्गे वास्ते सिख दा सिक्खां नाल बणया रहे प्यार, दूर नेड़ा पन्ध ना कोए जणाईआ। जिस दा लेखा सो साहिब करनेहार, करनी दा करता रंग रंगाईआ। पंजां प्यारयां पंज लाउणे फेर जैकार, ख़ुशीआं नाल सुणाईआ। पंजां लिखारीआं शब्द लिखणा मूँह उग्घाड़, दन्दां नाल दन्द ना कोए लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, बिशन सिँघ दा लेखा लेखे लावे भगत दर जगत करे विहार, रिश्तेदार कोई गुरसिख सिर पग्ग ना कोए बंधाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ बंती देवी दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मेरा बण जा धुर दा साकी, नाम प्याला जाम घर घर दे प्याईआ। अगम्मे शब्द घोड़े चढ़ राकी, राकब आपणा बल धराईआ। दो जहानां रहे कोई ना आकी, अक्ल बुद्धी सब दी देणी ठीक कराईआ। सति धर्म दा चन्द चढ़या रहे दिवस राती, अंध अंधेर नज़र ना आईआ। सृष्टी तेरे चरण कँवलां होवे नहाती, तीर्थ तट ना कोए वड्याईआ। साची मुहब्बत होवे विच लोकमाती, मति मतांतर डेरा ढाहीआ। आह तक मेरे कोल गोबिन्द दी पाती, जो सहिज नाल गया फड़ाईआ। जिस हथ्थ रखया उपर आपणी छाती, छत्रधारी दा दाअवा कर के गया सुणाईआ। किहा सतिजुग मैं आवां ते नाल होवे मेरा कमलापाती, पतिपरमेश्वर सगला संग बणाईआ। धर्म दवारा तेरा होवे हाटी, वस्त सच वाली वरताईआ। मुश्किल रहे कोई ना घाटी, घाटे विच ना कोए कुरलाईआ। कलयुग अन्तिम मेट के वाटी, वटना तैनूं दयां मलाईआ। मैं

❋

❋

बड़ी अच्छी तरह वाची, वाचक हो के दयां सुणाईआ। मेरी इच्छया आसा मनसा साची, सच सच नाल मिलाईआ। इक होर गल्ल आखी, आख के गया सुणाईआ। सतिजुग जिस वेले सम्मत शहिनशाही दे छेवें बरस विच छब्बी पोह दी होणी राती, रैण आपणा रंग वखाईआ। ओस वेले मालवे वाल्यां पंज दाणे ल्याउणे इलाची, जो सरसे दे कन्ढ्ढे गोबिन्द दन्दां हेठ चब्ब के फेर सरसे विच सुटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिगुर साहिब पुरख समराथी, समरथया आपणी इक दरसाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ बेला सिँघ दे गृह पिण्ड सई कलां ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभू मैं दर तेरे सवाली, सवाल धर्म दा इक जणाईआ। मैं गोबिन्द दे मस्तक दी तकां लाली, पिछला वेला वक्त दए गवाहीआ। जिस नूं मालवे वाल्यां सत्त रंग फुल्लां दी दिती सी डाली, प्रेम प्रीती विच भेंट कराईआ। ओह टिकाई सी विच चांदी दी थाली, थाली तेरां इंच कुतर वंड वंडाईआ। जेहड़ी हथेली उत्ते उठा लई, उठा के चारों कुण्ट चक्र दिता लगाईआ। फिर खब्बे हथ्थ दी सज्जे पट्ट ते मारी थापी, आवाज़ दिती सुणाईआ। हस्स के किहा जिस वेले आई परम पुरख दी जोत अकाली, अकल कलधारी वेस वटाईआ। ओस ने पीरां दे गृह करने ख़ाली, खवाज़ा खिज़र दए गवाहीआ। ओस वेले मालवे वाल्यो दसां फिर बण के माली, एह भेंटा प्रभ दी देणी कराईआ। वेख्यो ओस विच मुलम्मा रखयो कोए ना जाहली, खोट नाल ना कोए वड्याईआ। ज़रूर नाल नौ पत्ते रखयो टाहली, जिस नूं शीशम कहे लोकाईआ। गोबिन्द ने फेर निगह उठा लई, नेत्र लोचण अक्ख खुल्हाईआ। चारों कुण्ट अंधेर घटा दिसी काली, कालख टिक्का ना कोए धुआईआ। फिर हथ्थ फेरया उपर आपणी दाढ़ी, सूरबीर लई अंगड़ाईआ। हुण मैं फिरदा विच जंगलां उजाड़ी, बीआबानां वाहो दाहीआ। फिर शहिनशाह नाल होवे मेरी सिक्दारी, सच सिंघासण सोभा पाईआ। दो जहानां पावां सारी, महासार्थी हो के भज्जां वाहो दाहीआ। मुहम्मद दी आशा तकां जिस वेले आए सदी चौधवीं दी वारी, वारस हो के खोज खुजाईआ। लहिणा देणा लेखा अपर अपारी, अपरम्पर आपणा हुक्म वरताईआ। ओस वेले रविदास दे कोल होणी इक शरअ वाली शारी, चौदां हिस्से वंड वंडाईआ। सदी चौधवीं दी गोली कोल होणी इक पटारी, जिस उत्ते लेखा लिख्या होवे पटने वाला धुर दा माहीआ। पंजां दरबारीआं खुल्ही छड्डी होवे दाढ़ी, सोहणा साफ़ सुथरा रूप दरसाईआ। एह खेल होणा रात दे बारां वज्जे ते खेल लग्गे सब नूं प्यारी, प्रीतम प्यारा आप कराईआ। मालवे वाल्यो तुहाडा पिछला लहिणा दए पिछला उधारी,

❋

❋

एसे करके ल्ए मंगाईआ। पंजां दे नाँ लिख दयो वड्डे तों छोटे तक वारो वारी, केहर सिँघ नाज़र सिँघ जागीर सिँघ कपूर सिँघ चमकौर सिँघ लहिणा पिछला रिहा ना राईआ। सतिजुग कहे प्रभ मैं सदा तेरे चरण कँवल निमस्कारी, निव निव लागां पाईआ। तेरे भगतां तों जावां बलिहारी, जिन्हां तेरी प्रेम विच सेव कमाईआ। अज्ज ख़ुशीआं दी दिहाढ़ी, सब नूं बख्श माण वड्याईआ। घरां नूं जाणा वारो वारी, प्रेम विच ढोले गाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा हुक्म सच्ची सिक्दारी, दूजा सिक्दार नज़र कोए ना आईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ वकील सिँघ दे गृह पिण्ड हँसा ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ तेरा शब्द होवे धुर दा योधा, सूरबीर हुक्मरान इक अख्वाईआ। सब दा साबत रखे सीस बोदा, बहु बिध रूप ना कोए जणाईआ। जन भगतां इक्को जेहा बख्शे औहदा, वडा छोटा ना कोए अख्वाईआ। मुक्खों निकले किसे ना तोबा, तेरे नाम दी वड्याईआ। जगत जिज्ञासूआं इक्को दस्सणा जोगा, जुगीशर इक्को रंग रंगाईआ। आत्म रस बख्शणा भोगा, निझर धार प्रेम वहाईआ। धुर दा कलमा होए सलोका, नाम निधान वज्जे वधाईआ। भेव रहे ना चौदां लोका, चौदां विद्या इक्को गृह समझाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी तेरा होवे होका, सत्त दीप इक्को हुक्म वरताईआ। हरिजन नाल करे कोई ना धोखा, बेवा बेईमान ना कोए बणाईआ। धुर दे मालक मार्ग दस्सणा सौखा, मंज़ल घाटी इक जणाईआ। पंज तत दा पवित्र करीं कोठा, सति सरूप आपणी दया कमाईआ। तेरा नाम जपणा पए ना नाल बुल्ल्हां होटां, निज आत्म वसणा चाँईं चाँईंआ। इक्को तेरे उत्ते होण सब दीआं ओटां, दूजा इष्ट ना कोए जणाईआ। शब्दी शब्द मारीं चोटां, सोई सुरत सुरत जगाईआ। गुरमुख रहे कोई ना खोटा, खोटे खरे लैणे बणाईआ। तेरे प्यार दा रहे किसे ना तोटा, अतुट भण्डार देणे भराईआ। हथ्थ फड़ना पए ना किसे लोटा, वुज़ूआं वंड ना कोए वंडाईआ। खल्ल लाहे कोई ना सूर गाँ झोटा, ढोरां मुख ना कोए लगाईआ। दीन मज़्हब दी दिसे कोई ना फोटा, फुटकल रूप ना कोए बणाईआ। हरिजन दिसे कोई ना सोता, आलस निंद्रा देणा मुकाईआ। दु:ख विच होवे कोई ना रोता, हन्झूआं हार ना कोए बणाईआ। तेरा भाणा सारे मन्नण नाल शौका, शक शिकवा सारा देणा गंवाईआ। माणस जाए कोई ना औंता, ख़ाली कुख्ख ना कोए रखाईआ। सब दा मालक बणना खौंता, ख़ावंद इक्को इक अख्वाईआ। तेरी मंज़ल तेरा सन्त सुहेला होवे पहुंचा, अधविचकार ना कोए

❋

❋

अटकाईआ। गोबिन्द दा लेखे लावे पहला ढौंका, ढईआ अग्गे ना कोए वखाईआ। जिस दा लेखा पटना पौंटा, पारब्रह्म प्रभ पूरा देणा कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे शब्द नाम दा वज्जे इक्को धौंसा, धरनी धरत धवल धौल देणा सुणाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ रणीआ राम दे घर पिण्ड कलोए ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मेरा सुहाउणा होवे समां, समाप्त कूड़ी क्रिया देणी कराईआ। सच दी जगदी होवे शमा, अंध अंधेर देणा गंवाईआ। कूड़ी होवे किसे ना तमां, अन्तर लोभ देणा मिटाईआ। रोग रहे किसे ना दमां, साह साह तेरा नाम ध्याईआ। झगड़ा मेट के काया चम्मां, चम्म दृष्टी देणी बदलाईआ। मार्ग निरगुण निरगुण दस्स के नवां, नौ खण्ड पृथ्मी देणी समझाईआ। तेरा सहारा इक्को लवां, लम्मा पै के सीस निवाईआ। पिछला लेखा रहे ना, पिछल्यां चौहां जुगां दा पन्ध देणा मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म देणा वरताईआ। सतिजुग कहे प्रभ मेरी अन्त खाहिश, ख़ालस दयां जणाईआ। पिछली रहे कोई ना शाख, शनाख्त आपणी देणी वखाईआ। इशारा रहे ना ईसा कोई कलाक, घड़ी घड़ी वंड वंडाईआ। चौदां तबकां दा बन्द करना ताक, मुहम्मद दए दुहाईआ। सरगुण धार कर इत्फिाक, निफ़ाक सब दा देणा कढ्ढाईआ। सृष्टी तेरी इक्को होवे ज़ात, आत्म ब्रह्म देणा समझाईआ। लेखा लिख के नाल कलम दवात, दोहां मेल मेलणा सहिज सुभाईआ। साचे भगतां देणी शाबाश, सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। शहिनशाह इक अबिनाश, अबिनाशी करते सीस निवाईआ। ओन्हां एथे ओथे बख्शणी निजात, दरगाह साची होणा आप सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, इक्को तेरा नूर होवे प्रकाश, जोती जाते तेरा नूर सोभा पाईआ।

१७ पोह शहिनशाही सम्मत ६ सेवा सिँघ दे गृह पिण्ड कलोए ज़िला जम्मू

सतिजुग कहे प्रभ मैनूं बख्श प्यार अनोखा, वक्खरी धार समझाईआ। मेरे विच करे कोई ना धोखा, दग़ेदार नज़र कोए ना आईआ। कल्पना वाली रहे ना सोचा, समझ सच देणी समझाईआ। मेरा समां बड़ा लम्मा चोखा, बहुता सब तों नज़री आईआ। ओनां चिर पिता ना मरे जिनां चिर घर अग्गे ना होवे पोता, मेहरवान मेहर वस्त देणी वरताईआ। दु:ख

❋

❋

कलेश विच कोई ना होवे रोता, नेत्र नीर ना कोए वहाईआ। तैथों विछड़ के कोई ना होवे सोता, सुरती सब दी लैणी उठाईआ। बिना तेरे तों जगाउणी पए कोई ना जोता, जोती जाते इक्को तेरा नूर नज़री आईआ। वेखीं कदी आपणयां भगतां नाल करीं ना रोसा, रुस्सयां सदा लईं मनाईआ। नाम ख़ुमारी दईं मदहोशा, मधुर धुन आप सुणाईआ। ओन्हां नूं पढ़ना पए कोए ना कोशा, अक्खर रंग ना कोए रंगाईआ। सदा तेरे मिलण दा उपज्या रिहा शौका, शौकीन धुर दे देणे प्रगटाईआ। चढ़े रहिण तेरे नाम दी नौका, बेड़ा बेड़ी अवर ना कोए टिकाईआ। भाग करना अन्दर चाओ का, चाओ घनेरा इक कराईआ। प्रेम दस्सणा वाहो वाहो का, वाहवा सतिगुर तेरी बेपरवाहीआ। नगर खेड़ा वसाउणा सच गराउं का, तन वजूद सोभा पाईआ। खेल वेखण तेरे पसाउ का, पसर पसारी ध्यान लगाईआ। उन्हां उत्ते हुक्म होवे ना किसे दबाउ का, दब्बा अवर ना कोए जणाईआ। तेरा दर्शन तकण शहिनशाहो का, पातशाह तेरी इक सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मैं नज़ारा तकां तेरा बेपरवाहो का, बेपरवाह तेरी बेपरवाही विच समाईआ।