पुस्तकालयभाग २२

६ हाढ़ शहिनशाही सम्मत ७ हरि भगत दवार जेठूवाल दुपहर वेले ज़िला अमृतसर

हाढ़ कहे मेरा धर्म धार प्रविष्टा, छे घर छे गुर अवदेश जणाईआ। चौदां लोक चौदां तबक इक प्रभू दा इष्टा, इष्ट देव इक दृढ़ाईआ। नव सत्त खेल रचाए सृष्टा, सृष्टी सृष्ट आप समझाईआ। जन भगतां पूरन करे निसचा, निहचल आपणा धाम सुहाईआ। लहिणा देणा देवे जिस जिस दा, लेखा लेखे विच्चों वेख वखाईआ। मेल मिलणा धुर दे पित दा, पतिपरमेश्वर होए सहाईआ। नाता जोड़े आत्म हित दा, हितकारी आपणा रंग रंगाईआ। झगड़ा मेटे चुरासी नित दा, आवण जावण रहे ना राईआ। कूड़ कल्पना फिरे जित्त दा, हार संग ना कोए वखाईआ। सोहणा दिहाढ़ा छे हाढ़ थित दा, सम्मत सत्त सत्त सुहाईआ। जन भगतो तुहाडा लेखा मुके विच दा, विचला भेव चुकाईआ। तुहाडा प्यार बणया रहे इक दा, एकँकार आपणा रंग रंगाईआ। तुसां रूप बणना साचे सिख दा, जो सिख गोबिन्द गढ़्ही चमकौर गया बणाईआ। तुहाडी लेखे लग्गे सेवा कीती इक इक इट्ट दा, मिट्टी गारा नाल रलाईआ। तुहाडा कर्म जन्म विच लेखा लिखदा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दी करनी कार कमाईआ। छे हाढ़ कहे मैनूं नज़र आवे बावन, बलि दवारा सोभा पाईआ। जिस रिषीआं फड़ाया आपणा दामन, सतिजुग कलयुग संग रखाईआ। सो सेव आए कमावन, दर दवारे चाँईं चाँईंआ। पिछला लहिणा आए चुकावण, बुढ्ढे बाले प्रेम रखाईआ। सच सरोवर आए नहावण, दुरमति मैल धुआईआ। जिस दा पुरख अकाला बणया ज़ामन, ज़ामनी आपणी पूर कराईआ। बाकी लेखा दस्सणा अज्ज दी शामन, अवतार पैग़म्बर संग रखाईआ। की खेल करे पतित पावन, पतिपरमेश्वर धुरदरगाहीआ। जोती जोत

❋

❋

सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि इक्को कान्हन, काहन धुर दा आप अख्वाईआ।

६ हाढ़ शहिनशाही सम्मत ७ हरि भगत दवार जेठूवाल रात नूं ज़िला अमृतसर

हाढ़ कहे मैं वेखणा खेल अमामा, धुर अमाम रिहा दृढ़ाईआ। उम्मत नबी रसूल तकणा हंगामा, हाकम धुर दा हुक्म वरताईआ। कलमा कायनात तकणा कलामा, दीन दुनी खोज खुजाईआ। शरअ मज़्हब तकणा इस्लामा, इस्म वेख थांउँ थाँईंआ। सूफ़ीआं निरधार तकणा इलहामा, आहला इलम तों बाहर पढ़ाईआ। धुर संदेश तकणा गुमनामा, जिस दी गुफ़त शुनीद समझ किसे ना आईआ। कलयुग कूड़ क्रिया तकणा अंधेरा शामा, शमा नूर ना कोए रुशनाईआ। काया माटी तन वजूद तकणा चामा, चम्म दृष्टी दे बदलाईआ। सदी चौधवीं खेल तकणा अवामा, आलमगीर हो के ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म इक वरताईआ। हाढ़ कहे मेरा धर्म धार प्रविष्टा, पुरख अकाल दिती वड्याईआ। लेखा राम नाल वशिष्टा, विशा धुर दा गया समझाईआ। कलयुग अन्त सति सच ना होवे दिसदा, चारों कुण्ट अंधेरा छाईआ। किसे प्यार रहे ना इक दा, चार कुण्ट जगत हल्काईआ। बिना प्रभ दी किरपा रूप बणे ना कोए सिख दा, सिख सतिगुर विच ना कोए समाईआ। जगत वणजारा बण जाए माया हित दा, दर दर मंगे वाहो दाहीआ। मानस रूप बणे रिच्छ दा, रच्छक नज़र कोए ना आईआ। प्यारा दिसे ना कोए धर्म दी इच्छ दा, निरइच्छत आस ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म इक वरताईआ। हाढ़ कहे मेरी अज्ज दी रात भिन्नी, भिन्नड़ी ख़ुशी मनाईआ। मैं खेल वेखणी किन्नी, अन्त कहिण कोए ना पाईआ। मैं धार तकणी तिन्नी, त्रैगुण पड़दा आप उठाईआ। खेल वेखणी दिनी, दिवस रैण राह तकाईआ। प्रभ दी प्रेम धार तकणी निम्मी, निम्मी निम्मी आप जणाईआ। जिस दी महिमा जाए ना गिनी, अलख अगोचर वड वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म इक वरताईआ। हाढ़ कहे मेरा दिवस चढ़ना सत्त, सति सति नाल वड्याईआ। मैं दस्सां धुर दी मति, मता प्रभ दे नाल पकाईआ। धर्म दी धार विच जम्मू वाल्यां पंजां सिक्खां पंज तुबके देणे रत्त, जो नींह विच जाण दबाईआ। लक्षमण सिँघ कढावे विच्चों सज्जे हथ्थ, सरदारा सिँघ खब्बा हथ्थ नाल मिलाईआ। भाग सिँघ सीस झुकाए झट, गर्दन आपणी भेंट चढ़ाईआ। हरबंस चरणी जाए ढट्ठ, पैर

❋

❋

उँगल नाल रलाईआ। बलबीर अग्गे करे मथ्थ, मस्तक रंग रंगाईआ। सारी संगत जोड़े होण हथ्थ, ख़ुशीआं विच (सीस झुकाईआ)। एह वक्त होवे सवा पंज, वद्ध घट्ट ना कोए रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सब दा लहिणा देणा पूरा करे हस्स हस्स, हस्त आपणे नाल इट्ट दए टिकाईआ।

८ हाढ़ शहिनशाही सम्मत ७ हरि भगत दवार जेठूवाल रात नूं ज़िला अमृतसर

अठ तत कहिण साडी दरोही, दो राही तेरा ध्यान लगाईआ। तेरे सार शब्द दी ख़बर देवे ना कोई, सुरती सुरत ना जगत मिलाईआ। साडी आसा तेरे दर ते रोई, बिन नैणां नीर वहाईआ। सच प्यार विच जाए कोई ना मोही, मुहब्बत आपणा रंग रंगाईआ। जो आसा रखी कबीर लोई, लोइनां पिच्छे ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म इक वरताईआ। अट्ठ तत कहिण कबीर रखया इक भरवासा, लोई लोयणां तों परे जणाईआ। औह तक्क कलयुग खेल तमाशा, तमाशबीन दिसे लोकाईआ। प्रभू उत्ते रहे किसे ना भरवासा, भगवन रूप ना कोए दिसाईआ। फिरे दरोही पृथ्मी आकाशा, गगन मण्डल रोवण मारन धाईआ। फेर प्रगट होए पुरख अबिनाशा, हरि करता धुरदरगाहीआ। किरपा करे शाहो शाबाशा, शहिनशाह अगम्म अथाहीआ। साचे गुरमखां लेखे लाए पवन स्वासा, स्वास साह आपणे नाल मिलाईआ। मानस जन्म करके रासा, रोग सोग दा डेरा ढाहीआ। अमृत बख्श के काया कासा, निजर धार दए चुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, सच दा हुक्म इक वरताईआ। अट्ठ तत कहिण साडे अन्तर इक ख़ाहिश, सदा सद जणाईआ। इक इक दी करीए तलाश, इक इक दा राह तकाईआ। जिस इक विच्चों सृष्ट होई प्रकाश, प्रकाश्त बेपरवाहीआ। अन्त जाए विनाश, विष्नूं ब्रह्मा शिव रहिण कोए ना पाईआ। एह खेल प्रभू साख्यात, जुग चौकड़ी आप कराईआ। मेहरवान हो के जन भगतां देवे दात, नाम निधाना झोली पाईआ। दरस दिखाए इक इकांत, बिन अक्खां अक्ख उठाईआ। वेले अन्त पुछे वात, अन्तष्करन वेखे चाँईं चाँईंआ। जिन्हां तूं मेरा मैं तेरा जपया स्वास स्वास, सोहँ ढोला सहिज सुभाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला सचखण्ड लै जाए आपणे पास, जोती जोत विच मिलाईआ। झगड़ा मुका के मण्डल रास, ब्रह्मण्ड खण्ड ना कोए भवाईआ। सच दवार बख्शे जिथ्थे वसे आप, निरगुण नूर जोत रुशनाईआ। मानस जन्म रोग कट संताप, अट्ठां तत्तां डेरा ढाहीआ। आत्म धार करके पाक, पतित

❋

❋

पुनीत आपणे नाल मिलाईआ। पारब्रह्म ब्रह्म बणा के साक, सज्जण वेखे चाँईं चाँईंआ। जन भगतां जन्म जन्म कर्म कम दा लेखा करे बेबाक, जो जन हरि सतिगुर सीस निवाईआ। पिछली कीती पिच्छे कीती मुआफ़, अग्गे आपणे घर टिकाईआ। जिथ्थे कदे ना होवे नास, तत्व तत ना कोए जलाईआ। हरिजन सचखण्ड दवार बहाए साख्यात, साखी शब्द नाम जणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जन्म जन्म दे लेखे पूरे करे करनी करता हो के आप, आप आपणी दया कमाईआ।