२४ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ हरि भगत दुआर जेठूवाल ज़िला अमृतसर हीरे दे नवित
गुरमुख साचा अणमुला हीरा, जगत कीमत ना कोए चुकाईआ। जिस दा लेखे लग्गे धर्म धार शरीरा, सुरती सतिगुर शब्द समाईआ। पुरख अकाला दीन दयाला किरपा करे वड पीरन पीरा, पारब्रह्म प्रभ आपणी दया कमाईआ। हरिजन साचे होण ना देवे दिलगीरा, धीरज धीर धीर रखाईआ। नेत्र नैण सच प्यार दा वहिण वेखे नीरा, हंझू आपणा रंग वखाईआ। जिस दा लेखा शब्दी धार कबीरा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा भेव आप खुल्हाईआ। गुरमुख हीरा सदा अणतुल, जगत तराज़ू वंड ना कोए वंडाईआ। सच दुआर कदे ना जाए भुल, मार्ग कूड़ ना कोए रखाईआ। सच प्रीती विच जाए घुल, आपणा आप घोल घुमाईआ। दीन दुनी विच जाए ना रुल, करता कीमत आपणे हथ्थ वखाईआ। भाग लगावे साची कुल, काया कायनात विच वड्याईआ। देवे वस्त नाम अणमुल, बिन कीमत झोली पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा संग आप रखाईआ। गुरमुख हीरा वणजारा इक तुक दा, दूसर अवर ना कोए पढ़ाईआ। जिउँ प्यार विच पैंडा मुकदा, पाँधी पन्ध ना कोए रखाईआ। तन वजूद लेखे लग्गे सुकदा, सुक्के हरे आप कराईआ। माण दे के आपणे सुत दा, दुलारा आपणी गोद उठाईआ । एह खेल अबिनाशी अचुत दा, चेतन हो के सब नूं दए सुणाईआ। वक्त सुहञ्जणा जिस दी रुत दा, रुतड़ी आपणे नाल महकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा संग आप अख्वाईआ। गुरमुख हीरा लाल अपार, लालन देवणहार वड्याईआ। जन्म कर्म दए संवार, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। कूड़ी क्रिया कढ्ढे बाहर, हउमे अग्नी तत बुझाईआ। सच प्रीती बख्श अधार, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। वेखे विगसे पावे सार, वेखणहार इक गुसाँईंआ। रोग सोग दए निवार, चिन्ता ग़म ना कोए जणाईआ। पूरब लहिणा दे उतार, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। मानस जन्म पैज सुआर, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ। गुरमुख हीरा परखे आप, प्रभ आपणी दया कमाईआ। सच प्रीती बख्शे जाप, ढोला आत्म परमात्म समझाईआ। शब्द संदेशा देवे कमलापात, पतिपरमेश्वर आप सुणाईआ। जगत मेट अन्धेरी रात, सति दा सच चन्द दए चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ। गुरमुख हीरा सतिगुर चरण चरण भेंट, दीन दुनी वंड ना कोए वंडाईआ। पुरख अकाला बण के खेवट खेट, पैंडा दो जहान चुकाईआ। आत्म परमात्म साची सेजा लए लेट, सच सिँघासण वजदी रहे वधाईआ। पतिपरमेश्वर बण के
खेवट खेट, बेड़ा आपणे कंध टिकाईआ। सच स्वामी आपणे दुशाले लए लपेट, दुरमति मैल ना लागे राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा हुक्म इक सुणाईआ। हरिजन हीरा सोहे सतिगुर चरण, सति सच मिले वड्याईआ। किरपा करे करनी करन, करता पुरख धुरदरगाहीआ। झगड़ा मेटे जन्म मरन, मर जीवत रूप दरसाईआ। माण रखाए धरनी धरन, धवल वजदी रहे वधाईआ। सतिगुर दीन दयाला आवे फड़न, फड़ पल्लू गंढ्ढ बंधाईआ। मंज़ल हक दी आवे चढ़न, पाँधी हो के पन्ध चुकाईआ। जन भगतां लेखा जाणे चोटी जड़न, पड़दा ओहला रहिण कोए ना पाईआ। पुरख अकाला बणके घाड़न घड़न, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। जन भगतां हो के तरनी तरन, तारनहार देवे वड्याईआ। गृह मन्दिर सुहाए घरन, तन वजूद वज्जे वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी घाड़न घड़न, घड़न भन्न्हणहार इक अख्वाईआ।
२५ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ चेला सिँघ दे गृह वज़ारत जोड जम्मू शहर
पंझी जेठ कहे प्रभू मेरी आशा कर दे सुखी, सुख आसण दे मालक दया कमाईआ। दीन दुनी रहे कोई ना दुखी, दुखियां दु:ख देणा गंवाईआ। ख़ाली नज़र आए कोए ना कुक्खी, तन वजूद रंग रंगाईआ। निगाह मार लै मानस मानव विच मानुखी, नव सत्त खोज खुजाईआ। मेहरवाना श्री भगवाना जन भगतां उजल कर दे मुखी, मेहरवान आपणी दया कमाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म आप वरताईआ। पंझी जेठ कहे अवतार पैग़म्बर गुर प्रभ अगे करो डण्डावत, बन्दना सीस जगदीस झुकाईआ। मेहरवाना नौजवाना श्री भगवाना दीन दुनी विच्चों कढ बग़ावत, मेहरवान महबूब मुहब्बत विच आपणा रंग रंगाईआ। निरगुण धार एकँकार परवरदिगार सांझे यार कर सख़ावत, मेहरवान महबूब वस्त नाम नाम वरताईआ। आदि निरञ्जण दर्द दु:ख भय भञ्जण साची दे अगम्म निआमत, नर नरायण बिन रसना जिह्वा अन्तर निरंतर आप टिकाईआ। कूड़ क्रिया विकार हँकार कर ममानत, लालच लोभ रहिण कोए ना पाईआ। घर स्वामी अन्तरजामी ठाकर मिलणा सही सलामत, सुल्हकुल दे मालक पर्दा आप चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर आस रखाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण प्रभ साडी इक अरज़ोई, निम्रता विच सीस निवाईआ। तेरा भगत नज़र आए कोई कोई, कोटन कोटि सृष्टी दृष्टी अन्दर फिरे हल्काईआ।
सुरती दिसे सब दी सोई, साचा संग ना कोए बणाईआ। कलयुग माया दीन दुनी मोही, पंच विकार हँकार विच कुरलाईआ। पैग़म्बर कहिण साडी दरोही, दो जहानां मालका दईए सुणाईआ। अवतार कहिण सब दी पत गई खोही, सीस हथ्थ ना कोए टिकाईआ। गुरु गुरदेव कहिण अमृत रस निझर झिरना रिहा कोई ना चोई, बूँद स्वांती नाभी कवल ना कोए उलटाईआ। तन वजूदां अन्तर निरंतर पंच विकार बणया गरोही, काम क्रोध लोभ मोह हँकार आपणा संग बणाईआ। दरगाह साची सचखण्ड मुकामे हक मिले किसे ना ढोई, दर दुआर वेखण कोए ना पाईआ। साडे पुरख अकाले दीन दयाले परवरदिगार सांझे यार साडी वेख पेशीनगोई, भविख्त तेरे चरणां विच टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। अवतार पैग़म्बर कहिण साडी पेशीनगोई तेरे चरण कवल, कदमां कदमां विच टिकाईआ। मालक ख़ालक निगाह मार लै उपर धवल, धर्म दी धार एकँकार ध्यान लगाईआ। साडे मालक ख़ालक नूर अलाही अवल, आलमीन यामबीन तेरी ओट तकाईआ। जगत आशा तक लै होई बवल, बौरी होई ख़लक ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म इक वरताईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडे भविख्त कर परवान, परम पुरख तेरी सरनाईआ। किरपा कर श्री भगवान, भगवन तेरे हथ्थ वड्याईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया वेख निशान, निशाना दो जहान बदलाईआ । तेरा संदेशा दिता सब ने धुर दे काहन, काहन कान्हा तेरी ओट तकाईआ। साडा तेरे उत्ते ईमान, अमलां तों रहित नूर अलाहीआ। धुरदरगाही सच अमाम, मविज़ले ज़मिना ज़कूउल ज़म्बाए नूरे अल्ला अलाह बेपरवाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे मंग मंगाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण आपणीआं पिछलीआं तक तहरीरां, तारीक अन्धेरा जगत नाल मिलाईआ। निगाह मार लै काया माटी विच शरीरा, शरअ दे मालक पर्दा आप उठाईआ। तेरा खेल बेनज़ीरा, नज़रां तों बाहर बेपरवाहीआ। कलयुग अन्त तक आख़ीरा, आख़र आपणा हुक्म वरताईआ। दीन दुनी शरअ दी कट ज़ंजीरा, ज़ाहर ज़हूर हो के वेख वखाईआ। उह आशा तक लै की कहिंदी भगत कबीरा, रवीदासा की दृढ़ाईआ। जिस तेरी भेंट कराया कसीरा, जगत माया डेरा ढाहीआ। तूं शहिनशाह पीरां दा पीरा, पैग़म्बर तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म आप सुणाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण प्रभू साडीआं भविख्तां वालीआं वेख लै पातीआं, बिन अक्खर कलम शाही रहीआं जणाईआ। तेरा खेल तक्कीए लोकमातीआ, मातृ भूमी धरनी धरत धवल धौल नाल मिलाईआ। चारों कुण्ट होई अन्धेरी रातीआ, साचा चन्द ना कोए चमकाईआ। तेरे प्यार दी गावे कोई ना गाथीआ, गहर गम्भीर बेनज़ीर तेरे रंग
ना कोए समाईआ। किरपा कर सर्ब कला समराथीआ, बेअन्त बेपरवाह बेऐब नूर अलाहीआ। साडीआं मंज़लां तक लै घाटीआ, पौड़ी डण्डे खोज खुजाईआ। पैग़म्बर कहिण साडीआं मुकीआं वाटीआ, अगे पन्ध नज़र कोए ना आईआ। साडा खेल दिसे बाज़ीगर नाटीआ, स्वांगीआ तेरे हथ्थ वड्याईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धुर दा भेव आप खुल्हाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ साडा दे दे लहिणा, लहिणेदार तेरे हथ्थ वड्याईआ। मेहरवाना साडा मंन लै कहिणा, बिन रसना जिह्वा दईए जणाईआ। आपणा जगत जहान तक लै बिना नैणां, बिना लोचन नैण उठाईआ। धर्म दा रिहा ना कोए साक सैणा, सज्जण ना कोई संग निभाईआ। तेरे तेरे नालों होए त्रफ़ैणा, आत्म परमात्म मेल ना कोए मिलाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया तन वजूदां बणया गहिणा, माया ममता आपणा रंग रंगाईआ। नाता टुट गया भाई भैणां, पिता पूत ना कोए सुहाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया नव खण्ड वहिण वहिणा, रुढ़दी दिसे तेरी लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा पर्दा आप चुकाईआ। पंझी जेठ कहे अवतार पैग़म्बर गुरु प्रभू करे मूल ना धक्का, धिंगोज़ोरी नज़र कोए ना आईआ। सारे वायदा वेखो कौल इकरार पक्का, पर्दा परदयां विच्चों चुकाईआ। किस बिध लहिणा मुकणा मदीना मक्का, काअबे कूक कूक सुणाईआ। की इशारा दे के गया ईसा बूरा कक्का, सलीव गल लटकाईआ। मूसे किहा मेरा महबूब इक्को वाहिद होवे यका, नूर नुराना नूर अलाहीआ। जिस दीनां मज़्हबां दा दिता सब नूं पटा, अन्त पटा पटने वाले हथ्थ रखाईआ। कीमत किसे दी रहे कोई ना टका, जगत हटवाणे हट्टो हट्ट विकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दी आशा पूर कराईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण प्रभू साडा वक्त अख़ीरी, आख़र दईए जणाईआ। तूं शहिनशाह शाह हकीरी, बेनज़ीरी इक अख्वाईआ। आपणी दीन दुनी दी मेट दिलगीरी, दिलबर हो के वेख वखाईआ। निगाह मार लै विच ग़रीब अमीरी, अमरापद दे मालक पर्दा देणा उठाईआ। असीं चाहुंदे झगड़ा शरअ ना रहे शरीरी, आत्म परमात्म मिल के वजे वधाईआ। सच धर्म दी कर तहरीरी, हुक्म आपणा इक वरताईआ। सब दे अन्दरों बदल दे ज़मीरी, अन्तष्करन कर सफ़ाईआ। लेखा रहे ना शाह हकीरी, ऊचां नीचां पन्ध मुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दरगाह साची आप रखाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण साडी इक्को सब दी मनसा, ख़ाहिश तेरे चरण टिकाईआ। सब दा रूप बणा दे हँसा, सोहँ माणक मोती चोग चुगाईआ। मन हँकारी मेट दे कंसा, केस गढ़्ह दा मालक गोबिन्द नाल रलाईआ। चार वरन अठारां बरन दीन मज़्हब तेरा होवे बंसा, ज़ात अज़ाती वंड ना कोए वंडाईआ। तेरे गुण गाए विष्न दी धार बाशक
मुख सहँसा, दो सहँसर जिह्वा नाल मिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा मेला आप मिलाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण निरगुण धार बख्श मिलाप, मिलणी हरि जगदीश आप कराईआ। तूं मेरा मैं तेरा सब दा होवे जाप, बिन रसना रस देणा चखाईआ। त्रैगुण माया कूड़ कल्पना मेटणा पाप, पतित पुनीत आप बणाईआ। तूं पुरख अकाला दीन दयाला सब दा बाप, पूत सपूते हरिजन आपणी गोद टिकाईआ। कलयुग कूड़ कुड़यारी जगत मेट रैण अन्धेरी रात, रुतड़ी आपणे नाल महकाईआ। मानस ज़ाती झगड़ा रहे ना ज़ात पात, ऊँच नीच वंड ना कोए वंडाईआ। तेरे चरण कवल उपर धवल सब दा होवे इक्को नात, रिश्ता फ़रिशतिआं बाहर रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धुर दे मालक दया कमाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडा कर दे वक्त सुहावणा, प्रभ सोहणी दे वड्याईआ। तूं परम पुरख पतित पावना, पुनीतां आपणे रंग रंगाईआ। सब दी पूरी कर दे भावना, तृष्ना आपणे चरण टिकाईआ। आशा कूड़ रहे ना कामना, काम क्रोध दा डेरा ढाहीआ। सतिगुर शब्द फड़ा दे दामना, दामनगीर आप हो जाईआ। जन भगतां दर्शन दे दे आहमो साहमणा, सनमुख हो के नज़री आईआ। तैनूं सब ने किहा काहनना, काहन कान्हा तेरी बेपरवाहीआ। पैग़म्बरां तेरा नूर चमकावणा, नूर अलाही नूर कर रुशनाईआ। गुरुआं तेरा ढोला गावणा, गीत गोबिन्द नाम सलाहीआ। तूं परम पुरख परमात्म हो के साचा वक्त सुहावणा, सोहणी सेज हंढाईआ। कलयुग विच्चों सतिजुग प्रगटावणा, प्रगट हो के दया कमाईआ। धरनी धरत धवल धौल टिकावणा, नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप आप सुहाईआ। राउ रंकां आप समझावणा, शाह सुल्तानां भेव चुकाईआ। साचा दर बंक इक प्रगटावणा, प्रगट आपणा आप कराईआ। जिथ्थे चार वरनां अठारां बरनां सीस निवावणा, सजदयां विच बैठण सीस झुकाईआ। तेरा मंगल गीत गोबिन्द इक्को गावणा, कलमा कायनात पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी ब्रह्म ब्रह्मादी शब्दी धार हुक्म वरतावणा, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ संसार सिँघ दे गृह जम्मू शहर विखे
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण तेरी ख़बर अगम्मी भाखी, भाख्या दीन दुनी दिती जणाईआ। तेरे नाम कलमे दी धुर दी साखी, साख्यात ग्रन्थ शास्त्रां नाल वड्याईआ। तेरे दीनां मज़्हबां दी करदे रहे राखी, रक्षक हो के वेख वखाईआ। तेरे
हुक्म दी मंनदे रहे आखी, जो अक्खरां बाहर दिता समझाईआ। साडे साहिब अलखणा अलाखी, अलख अगोचर तेरी सरनाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप बणाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण तेरी अन्तर सुणी आवाज़, जिह्वा गुण ना कोए वड्याईआ। साडा अन्दरों खोल्ल्हया राज़, राज़क रिज़क रहीम रहमत सच दिती कमाईआ। सानूं तेरे उत्ते नाज़, दर तेरे मंग मंगाईआ। साडे लेखे ला लै नाम कलमे रोज़े निमाज़, निवाज़श विच बैठीए सीस झुकाईआ। सति सच दा दीन दुनी दे अज़ाज़, फ़ज़ल आपणा इक कमाईआ। तेरा इक्को नाम कलमा होवे वाहज़, वाहज़िआ कर ख़लक ख़ुदाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दी करनी कार कमाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण तेरीआं गाईआं कथा कहाणीआं, सतिगुर शब्द सिफ्त सलाहीआ। तेरे नाम कलमे चलाए बाणीआं, बाण अणयाला तीर चलाईआ। फिरदे रहे विच चारे खाणीआं, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज भज्जे वाहो दाहीआ। तेरे प्यार विच मौजां माणीआं, ख़ुशीआं दा गीत ख़ुशीआं ढोले गाईआ। किरपा कर दे शाह सुल्तानीआ, सतिगुर मालक धुरदरगाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरीआं मंज़लां मिलण रुहानीआं, रूह बुत तेरी वजदी रहे वधाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ अजीत सिँघ दे गृह वज़ारत रोड जम्मू शहर
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण धुर दे परवरदिगार, नर निरँकार तेरी ओट तकाईआ। दो जहान श्री भगवान पा सार, पारब्रह्म पतिपरमेश्वर नूर अलाह आपणा भेव चुकाईआ। दरगाह साची सचखण्ड मंगीए तेरा दुआर, मांगत हो के झोली डाहीआ। सृष्टी दृष्टी अन्दर निगाह मार, कायनात कलम्यां दे मालक वेख वखाईआ। चारों कुण्ट होया धूंआँधार, सति जोत नूरी चन्द ना कोए चमकाईआ। दीन मज़्हब वेख आप करतार, कुदरते कादर दया कमाईआ। मानव ज़ाती रोवे ज़ारो ज़ार, धीरज धीर ना कोए रखाईआ। सच मुहब्बत रिहा ना कोए प्यार, प्रेमी प्यार विच ना कोए समाईआ। मन्दिर मस्जिद शिवदुआले मठ होई हाहाकार, गुरुदुआर रहे कुरलाईआ। तेरा नूर नुराना शाह सुल्ताना नज़र ना आए रूप अपार, जोती जाते तेरा संग ना कोए रखाईआ । जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक दया कमाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडे मेहरवान ख़ुदा, ख़ुद मालक तेरी बेपरवाहीआ। असीं तेरे उत्तों होए फ़िदा, फ़ितरत तेरे कदम टिकाईआ। तेरी दुनिया तेरे नालों होई जुदा, विछोड़े विच रोवे मारे धाहीआ। किरपा कर साडे मेहरवां, मेहरवान
नूर अलाहीआ। बिन अक्खीआं कर ध्याँ, दो जहानां वेख वखाईआ। चौदां तबक हो निगाहबां, चौदां लोक तेरी ओट रखाईआ। सति धर्म वखा इक निशां, निशाना तारा चन्द नाल मिलाईआ। सो पैग़म्बरां कीती दुआ, दस्त बन्न्ह सीस निवाईआ। जो पैग़म्बरां दिता सुणा, पेशीनगोईआं नाल मिलाईआ। गुरुआं संदेशा दिता आ, धरनी धरत धवल धौल दृढ़ाईआ। सो किरपा करनी होणा आप मेहरवां, महिबान बीदो तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा पर्दा आप उठाईआ । अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ आपणा वेख लै वक्त, दीन दुनी खोज खुजाईआ। बिन तेरी किरपा तेरा बणे कोई ना भगत, सूफ़ी फ़कीर नज़र कोए ना आईआ। आत्म धार बख्श दे शक्त, शख्सीयत इक्को इक दृढ़ाईआ। तेरा सहारा मंगदे फकत, फ़िकरा इक्को देणा दृढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साडी भविख्तां वाली पूरी कर दे शर्त, पेशीनगोईआं तेरे कदम टिकाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ फुमण सिँघ दे गृह वज़ारत रोड जम्मू शहर
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडे धुर दे राम, रम्ईआ तेरी बेपरवाहीआ। नूर अलाही हक अमाम, अमाम अमामा तेरे हथ्थ वड्याईआ। गुरु गुरदेव कहिण तेरा खेल महान, महिमा कथ कथी ना जाईआ। आपणी दीन दुनी वेख जगत जहान, नव सत्त खोज खुजाईआ। धर्म दा धर्म सति दा रिहा ना कोए ईमान, कूड़ी क्रिया विच जगत हल्काईआ। शरअ शरअ दा करे कत्लेआम, मक्तूल दिसे ख़लक ख़ुदाईआ। तूं मालक कुल तमाम, तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ। चारों कुण्ट वेख अन्धेरी शाम, शमअ नूर जोत ना कोए रुशनाईआ। तैनूं सजदा हक करे ना कोए सलाम, सीस जगदीस ना कोए निवाईआ। घर घर अन्दर वेख हराम, हैरत विच साडी दुहाईआ। सब नूं भल्ुलया तेरा कलमा कलाम, कायम मुकाम नज़र कोए ना आईआ। सदी चौधवीं अन्त अख़ीर बेनज़ीर कर इंतज़ाम, इंतकाम लै जगत लोकाईआ। असीं चाहुंदे शरअ दा रहे ना कोए ग़ुलाम, ग़ुरबत अन्दरों बाहर कढ्ढाईआ। मानव ज़ाती इक्को तेरा धरे ध्यान, इष्ट देव इक्को नज़री आईआ। तूं योद्धा बली बलवान, बलधारी वड वड्याईआ। रहमत कर रहीम रहमान, रैहबर हो के वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सति सच वस्त दे दे दान, दाते दानी दया कमाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ बीबी राम कौर दे गृह वज़ारत रोड जम्मू शहर
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडी नमो नमो डण्डावत, सजदयां विच सीस निवाईआ। तूं मालक सही सलामत, सुल्हकुल नूर अलाहीआ। दीन दुनी विच्चों कढ बग़ावत, बग़लगीर कर ख़लक ख़ुदाईआ। नाम कलमा इक्को सब नूं दे निआमत, वसल असल यार दे समझाईआ। आपणा भेव दस्स दे सदी चौधवीं किस बिध आउणी अन्त क्यामत, चौदां तबक वेखण नैण उठाईआ। तेरे कोल सब दी हक अमानत, वस्त अगम्म देणी वरताईआ। दीन दुनी जगत जिज्ञासू मानव इन्सान होए अणजाणत, अक्ल बुद्धी चले ना कोए चतुराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरा रूप अनूप सके ना कोए पहचानत, बेपहचान पड़दा देणा उठाईआ।
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभू साडा सानूं दे दे हक, हकीकत दे मालक मेहर नज़र उठाईआ। तूं स्वामी वाहिद इक्को यक, यके बाद दींगरे अवतार पैग़म्बर गुर तेरी सेव कमाईआ। सतिजुग त्रेता द्वापर पन्ध मुकाया गए थक, थकावट विच तेरी दुहाईआ। सदी बीसवीं हज़रत ईसा धार लए तक, मुसल्ला वेखणा चाँईं चाँईंआ । सदी चौधवीं रहे कोई ना शक्क, हज़रते मुहम्मद रसूल अल्ला कहि के गया जणाईआ। नानक गोबिन्द जो संदेशा दिता वत, बेवतनां दे मालक तेरे अगे टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा भेव आप खुल्हाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडी आशा इक्को प्यार मंगदी, दूसर लोड़ ना कोए रखाईआ। ख़ुमारी मस्ती दे दे आपणे रंग दी, रंगत नाम कलमे वाली चढ़ाईआ। दीन दुनिया घड़ी दिसदी अगे आउण वाली तंग दी, तंगदस्त होए लोकाईआ। धरनी उत्ते खेल होणी शरअ वाले जंग दी, जुगती समझ कोए ना पाईआ। किसे हाथ नहीं आउणी मुहाणे वञ्झ दी, अन्त कहिण कुछ ना पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक दया कमाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभू किरपा कर जल्दी, जलधारा वेख वखाईआ। कला तक लै कलयुग कल दी, कलकाती की आपणा खेल खिलाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी अग्ग वेख लै बलदी, अमृत मेघ आबे हयात मुख ना कोए चुआईआ। पवण हवा तती वेख लै चलदी, सांतक सति ना कोए कराईआ। किसे कीमत पाई नहीं धर्म वाली गल्ल दी, कुकर्म आपणा खेल खिलाईआ। दीन दुनी रूप बणी छल दी, कपटां भरी लोकाईआ। मैनूं याद आई सतिजुग धार राजे बलि दी, जो बावन गया समझाईआ।
जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म इक वरताईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण तेरा हुक्म ना मालूम, समझ विच किछ ना आईआ । असीं चार जुग दे साथी तेरा हजूम, इक्ट्ठे हो के दईए सुणाईआ। तेरे चरण कदम बिन रसना जिह्वा लईए चूम, चम्म दृष्टी डेरा ढाहीआ। साडा पेशीनगोईआं वाला वेख मज़मून, अलिफ़ ये तों बाहर ध्यान लगाईआ। तेरे हुक्म दा हुक्म होवे कानून, ना कोई मेटे मेट मिटाईआ। असीं सारे तेरे ममनून, गुर अवतार पैग़म्बर शुकराने विच सीस निवाईआ। तेरी सोहणी वेखीए रसूम, रसम अगली देणी समझाईआ। जिस विच मालक रहे कोई ना उत्ते भूम, ज़िमीं ज़मां वंड ना कोए वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी नाम ख़ुमारी मस्ती विच निरगुण धार जाईए झूम, सरगुण वंड ना कोए वंडाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ बाज़ सिँघ दे गृह जम्मू शहर
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण पुरख अकाल जोती जाते, सचखण्ड निवासी पुरख अबिनाशी आपणी दया कमाईआ । आदि जुगादी दो जहान पित माते, निरगुण निराकार निरँकार तेरी ओट तकाईआ। निगाह मार लै लोकमाते, धरनी धरत धवल धौल अक्ख उठाईआ। आत्म परमात्म तेरे नालों टुट्टे नाते, पारब्रह्म ब्रह्म साचा मेल ना कोए मिलाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप अन्धेरी राते, साचा नूरी चन्द ना कोए रुशनाईआ। बिन तेरी किरपा पुछे कोई ना वाते, अवतार पैग़म्बर गुर बैठे सीस निवाईआ। तेरे नाम कलमे कलयुग अन्त पए डूँग्घे खाते, बाहर सके ना कोए कढ्ढाईआ। झगड़ा तक लै दीन मज़्हब ज़ात पाते, ऊँच नीच मेल ना कोए मिलाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म गाए कोई ना गाथे, सति विच ना कोए समाईआ। किरपा कर पुरख समराथे, हरि करते तेरी आस रखाईआ। दीन दुनी दा लेख बदल दे मस्तक माथे, बिदना लहिणा झोली दे टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण पुरख अकाले वेख लै आपणी ख़लक, मख़लूक दे मालक ध्यान लगाईआ। जोती नूर तेरी नज़र ना आए झलक, जगत अन्धेर ना कोए मिटाईआ। तेरा रूप परसे कोई ना पिच्छे पलक, पतिपरमेश्वर तेरा दरस कोए ना पाईआ। निगाह पार करे कोई ना फ़लक, फर्श ख़ाकी ज़िमीं ना कोए वड्याईआ। साडी बिरहों वैराग विच निकले कलक, कल्की तेरे अगे वास्ता पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा मार्ग इक
दरसाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ कलयुग मेट अन्धेरा अन्ध, अन्ध आत्म दे रुशनाईआ। आत्म परमात्म सृष्टी दृष्टी अन्दर दस्स दे छन्द, तूं मेरा मैं तेरा ढोला सारे गाईआ। दीन दुनी शरअ दुवैती कूड़ कुड़यारी ढाह दे कंध, भाण्डा भरम भउ भनाईआ। मोह विकार हँकार अन्दरों मेट दे गंद, जगत तृष्ना ना कोए हल्काईआ। नूर नुराने शाह सुल्ताने जोती धार चाढ़्ह दे चन्द, कूड़ क्रिया अज्ञान अन्धेर देणा मिटाईआ। मानव ज़ाती ख़ुशी कर दे बन्द बन्द, बन्दगी आपणी इक समझाईआ। तन वजूद हक महबूब नौ दुआर जाणा लँघ, जगत वासना डेरा ढाहीआ। आत्म सेज सुहाउणी पलँघ, सुख आसण सोभा पाईआ । तेरे नाम दा वजे घर घर मृदंग, धुन आत्मक राग देणा दृढ़ाईआ। हरिजन भगत सुहेले निरगुण लाउणे आपणे अंग, अंगीकार आप अख्वाईआ। अमृत धार निझर सरोवर वखा दे गंग, बूँद स्वांती नाभी कवल कवल टपकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर तेरे अलख जगाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण दीन मज़्हब दा मेट दे बन्धन, झगड़ा शरअ रहिण ना पाईआ। आत्म परमात्म सब नूं बख्श अनन्दन, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। धूड़ी मस्तक ख़ाक टिक्का रमा दे चन्दन, दुरमति मैल मैल धुआईआ। मानस मानव मानुख वरन बरन सब तेरा इक्को दुआरा मंगण, हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई वंड ना कोए वंडाईआ। तेरी डण्डावत सईयदयां वाली धर्म दी धार होवे बन्दन, नमों नमों कहि के सारे सीस निवाईआ । ऊचां नीचां राउ रंकां शाह सुल्तानां ग़रीब निमाणयां चाढ़्ह रंगण, रंगत इक्को इक वखाईआ। नाम निधाना श्री भगवाना हथ्थ पहना दे सति सच दा कंगन, सति सतिवादी हो के दया कमाईआ। हर हिरदे अन्दर निरंतर हो के पा दे ठंडण, त्रैगुण अग्नी अग्ग बुझाईआ। भाग लगा दे काया माटी तत पंजण, पंचम शब्द धार नाद सुणाउणा चाँईं चाँईंआ। नाम निधान नेत्र पा दे अंजन, मेहरवान मेहर नज़र उठाईआ। तूं आदि जुगादी ब्रह्म ब्रह्मादी सदा दर्द दु:ख भय भंजन, भव सागर पार कराईआ। तेरी चरण धूड़ जन भगतां होवे मजन, दुरमति मैल देणी मिटाईआ। तेरे नाम नगारे विच संसार मस्जिद शिवदुआले मठां विच वजण, गुरुदुआर चर्च तेरा ढोला गाईआ। नव सत्त ब्रह्म मति ततव तत एका आपणा मेल करा लै धुर दे सज्जण, सगले साथी आपणा संग बणाईआ। शरअ दी रहे कोई ना हद्दण, हदूद इक्को इक वखाईआ। जिथ्थे मिलदा परमानंदन, जगत दु:ख रोग ना लागे राईआ। जोती धार दीपक अगम्मे जगण, बिन तेल बाती डगमगाईआ। तेरा लहिणा देणा लेखा ज़िमीं असमानां बाहर उपर गगन, ब्रह्मण्ड खण्ड पुरी लोअ आकाश पाताल दर तेरे सीस निवाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर निरगुण धार हो के प्रेम प्रीती विच मंगण, मांगत हो के झोली डाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ।
गुर अवतार पैग़म्बर कहिण कलयुग मेट दे विच्चों दीन दुनी जग, जागरत जोत कर रुशनाईआ। शरअ दी सड़े कोई ना अग्ग, अमृत मेघ नाम देणा बरसाईआ। जन भगतां दर्शन देणा उपर शाह रग, नव दुआर दा पन्ध मुकाईआ। तेरे नालों तेरे होण ना कदे अलग, विछड़यां मेला मेलणा सहिज सुभाईआ। तूं सूरबीर सरबग, हरि करता इक अख्वाईआ। गुर अवतार पैग़म्बर कहिण साडी शरअ दी मेट दे हद्द, हदूद आपणी इक वखाईआ। असीं ख़ुशी होईए गद गद, सृष्टी दृष्टी अन्दर तेरा नाम इक्को नज़री आईआ। लोकमात जोती जाते पुरख बिधाते तैनूं रहे सद्द, सद्दे देईए चाँईं चाँईंआ। मानव ज़ाती सारे तेरी आत्म धार यद, हिन्दू मुस्लिम सिख ईसाई तन वजूदां वंड वंडाईआ। सब नूं नाम ख़ुमारी अमृत रस प्या दे मदि, मधुर धुन शब्द शब्द कर शनवाईआ । काया माटी अन्तर भगत सुहेले तैनूं लैण लभ्भ, बाहर खोजण दी लोड़ रहे ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरी सरन सरनाई सृष्ट सबाई जाए लग्ग, लग मातर डेरा ढाहीआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ सरदारा सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ तेरा इक्को होवे ढोला, गीत संगीत राग नाद शब्द धुन शनवाईआ। निरअक्खर धार एकँकार धर्म धार दा होवे सोहला, सो पुरख निरञ्जण तेरी वड वड्याईआ। आत्म परमात्म निरवैर तेरा होवे बोला, अनबोलत आपणा पड़दा देणा उठाईआ। मानस मानव मानुख तेरे दर दा होवे गोला, चाकर सेवक हो के सेव कमाईआ। सतिगुर शब्द दो जहान बणे विचोला, विचला पड़दा आप उठाईआ। तेरा नूर नज़र आए जोती जाते अगम्मी उपर धौला, मालक ख़ालक प्रितपालक तेरी वजदी रहे वधाईआ। धरनी धरत धवल धौल दा भार कर हौला, कलयुग कूड़ी क्रिया बाहर कढ्ढाईआ। मन कल्पणा तन वजूद रहे ना रौला, रौणक आपणे नाम शब्द लगाईआ। सच दुआरा विच संसारा तेरा इक्को होवे खोल्हा, दूसर वंड ना कोए वंडाईआ। सच तराज़ू पुरख अकाले बणना तोला, राम दे राम तेरी दुहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण तेरा इक्को नाम होवे रस, रस्ता अवर ना कोए जणाईआ। भेव अभेदा देणा दस्स, दहि दिशा दी वंड ना कोए वंडाईआ। नव दुआरे पन्ध मुकाउणा हस हस, हस्ती आपणी इक प्रगटाईआ। शब्द अणयाला तीर मारना कस, कूड़ कुकर्म कसर इशारीए नाल उडाईआ। जगत विकारा चरणां हेठ देणा धस्स, लालच लोभ रहे ना राईआ। निझर झिरना अगम्मी देणा रस, बिन रसना जिह्वा आप
चखाईआ। काया मन्दिर अन्दर रैण अन्धेरी मेटणी मस, सूर्या चन्द जोत कर रुशनाईआ। तूं मेरा मैं तेरा तेरा गाउँदे होण जस, सिफ्तां नाल सिफ्त सलाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, सचखण्ड निवासी आपणी दया कमाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ तेरे टिक्के मस्तक लाईए धूड़ी, ख़ाकी ख़ाक राख रमाईआ। दीन दुनी चतुर सुघड़ बणा दे मूर्ख मूढ़्ही, बुध बिबेक देणी कराईआ। कलयुग क्रिया बाहर कढ दे कूड़ी, कूड़ कुटम्ब रहिण ना पाईआ। बेनन्ती करीए तेरे सचखण्ड हज़ूरी, हज़रतां दे मालक सीस निवाईआ। आपणा जल्वा बख्श दे नूरी, नूरी नूर कर रुशनाईआ। मूसा कहे मैं इशारा दिता उत्ते कोहतूरी, कुदरत दे कादर तेरी ओट तकाईआ। ईसा कहे मेरी आसा ना रहे अधूरी, हदूदां डेरा देणा ढाहीआ। मुहम्मद कहे मैं तेरा होवां मशकूरी, शुकराने विच सीस निवाईआ। नानक कहे सब दी आशा करनी पूरी, पारब्रह्म तेरी बेपरवाहीआ। गोबिन्द कहे गढ़्ह तोड़ना हँकार ग़रूरी, ग़ुरबत सब दे अन्दरों बाहर कढ्ढाईआ। चार जुग दी सब दी झोली पाउणी मज़दूरी, मांगत हो के मंग मंगाईआ। अगला पन्ध रहे ना दूरी, मंज़ल मंज़ल देणी चुकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्ती नाम देणी सरूरी, सुरत शब्द नाल मिलाईआ।
२६ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ जुगिंदर सिँघ दे गृह पिण्ड सीड़ ज़िला जम्मू
अवतार पैग़म्बर गुर कहिण साडे परवरदिगार पाकी पाक, पतित पुनीत तेरा नाम दुहाईआ। बन्द किवाड़ी बजर कपाट खोल्ह दे ताक, तकवा तेरे उत्ते रखाईआ। मनुआ मनसा विच रहे ना आक, गढ़्ह हँकार देणा तुड़ाईआ । निगाहबान हो के दीन दुनी वल झाक, पर्दा परदयां विच्चों उठाईआ। सचखण्ड निवासी जीवां जंतां पुछ वात, वारस हो के वेख वखाईआ। चरण प्रीत बख्श दे नात, नर नरायण दया कमाईआ। साडी सब दी इक्को बात, बातन पड़दा देणा खुल्हाईआ। तूं मालक कमलापात, पतिपरमेश्वर नूर अलाहीआ। कलयुग अन्तिम दे दे अगम्मी दात, दाते दानी आप वरताईआ। तेरा खेल तक्कया जुग चौकड़ी बहुभांत, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग दए गवाहीआ। अन्त अख़ीर बेनज़ीर लाशरीक परवरदिगार सब दे हिरदे कर दे शांत, अग्नी तत तत ना कोए तपाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, दरगाह साची आस रखाईआ। अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ तेरी अनोखी ओट, ओड़क तेरा ध्यान लगाईआ। दीन दुनी दे अन्दरों कढ दे खोट, खोटे खरे आप बणाईआ। जगत जहान आलणयों डिग्गा बोट, तुध बिन गोद ना कोए रखाईआ।
भरमे भुल्ले कोटी कोट, अणगिणत रहे कुरलाईआ। सब दे अन्दर आपणी प्रगट कर दे निर्मल जोत, जोती जाते डगमगाईआ। झगड़ा मेट दे वरन गोत, ज़ात पात दा डेरा ढाहीआ। कलयुग वेला लँघ गया बहुत, अगे अवर ना होर वधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर दे मालक होणा सहाईआ। अवतार पैग़म्बर गुरु कहिण आपणी दीन दुनी कर लै शुद्ध, वदी सुदी वंड ना कोए वंडाईआ। निर्मल धार बणा लै दुद्ध, पतित पापी आप तराईआ। पंच विकार करे ना युद्ध, युधिष्टर दा लेखा पूर जणाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया बदल दे जुग, जुगती आपणे हथ्थ रखाईआ। सब दी औध गई पुग, गुर अवतार पैग़म्बर सीस निवाईआ। तेरा सतिगुर शब्द दो जहानां पए कुद्द, कुदरत दे कादर लए अंगड़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ । अवतार पैग़म्बर गुर कहिण प्रभ आपणी वेख लै सृष्टी, श्रृेष्ट आपणा ध्यान लगाईआ। तेरा रिहा कोई ना इष्टी, इष्ट देव दरस कोए ना पाईआ। सब दी अन्दरों धारा तक भृष्टी, भाण्डा भरम ना कोए भनाईआ। धर्म दा रिहा ना कोई गृहस्ती, नार कन्त वजे ना कोए वधाईआ। मुहब्बत रही ना किसे सिख दी, सिख्या विच ना कोए समाईआ। साडी आशा तक लै भविख दी, पेशीनगोईआं देण गवाहीआ। कलयुग कला मेट दे नित दी, नर नरायण तेरी आस रखाईआ। घड़ी सुलखणी कर दे सब दी वार थित दी, पलां नाल पल मिलके देण गवाहीआ। ठगौरी रहे ना कलयुग चित दी, चेतन सब नूं आप कराईआ। मुहब्बत भर दे हितकारी हित दी, निज नेत्र लोचन कर रुशनाईआ। बिन तेरी किरपा सुरती किसे ना टिकदी, टकयां विच विकी लोकाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले तेरी थाँ पूजा हुन्दी पत्थर इट्ट दी, तेरा नूरी दरस कोए ना पाईआ। अन्त खेल मुका दे मानस मानव भिट दी, आत्म परमात्म मिलके वजे वधाईआ। आशा वेख लै गोबिन्द वाली चिट दी, जो यारड़े माछूवाड़े तेरे चरण टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप बणाईआ। चिट कहे मैं लिखी बिना अक्खर, कलम कानी गोबिन्द शाही रंग ना कोए रंगाईआ। मैं यारड़े लथ्थी सथ्थर, सेज सूलां नाल हंढाईआ। नेत्र मूल ना विरोलया अथ्थर, हंझूआं हार ना कोए बणाईआ। पिछली सच कहाणी लग्गी दस्सण, दहि दिशा दयां सुणाईआ। बिन रसना जिह्वा बत्ती दन्द लग्गी हसण, बिन मुख मुख खुल्हाईआ। बिन कदमां पैंडा लग्गी नस्सण, भज्जी वाहो दाहीआ। अन्त करके आपणा यतन, यथार्थ आपणा पन्ध मुकाईआ। दुनियादारो वेखो माही दा पतण, जिथ्थे जगत नईया नौका नज़र कोए ना आईआ। उथे पुजदे गुरमुख हीरे रत्न, अमोलक आपणा रूप बदलाईआ। जिथ्थे शब्द धार जोत नूर दिसे लट लटण, बिन तेल बाती रुशनाईआ। उह सचखण्ड दुआरा अगम्मा
घटण, बंक दुआर सोभा पाईआ। जिस गृह सन्त सुहेले वसण, दूजा नज़र कोए ना आईआ। इक्को कथा कहाणी कथण, दूसर अवर ना कोए पढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा दर आप समझाईआ। चिठ्ठी कहे मेरा चार जुग तों वखरा लेख, गोबिन्द धार मिली वड्याईआ। मेरे साहिब दा होणा अवल्ला भेख, भेखाधारी इक अख्वाईआ। जिस दी नज़र आवे ना कोई किसे रेख, रिख मुन वेखण कोए ना पाईआ। उस दा अगम्मड़ा होवे वेस, दो जहान करे रुशनाईआ। मालक बण नरेश, नर नरायण हुक्म वरताईआ। जिस नूं झुकदे विष्न ब्रह्मा शिव गणेश, गणपति सीस निवाईआ। उस सुहावणा अन्तिम सम्बल देस, साढे तिन्न हथ्थ वजे वधाईआ। जिस कलयुग कूड़ी क्रिया मेटणा कलेश, कलि कल्की हुक्म वरताईआ। जिस दा लहिणा देणा लेखा नाल गोबिन्द दस दस्मेश, दहि दिशा पड़दा दए चुकाईआ। जो आदि जुगादि जुग चौकड़ी निरगुण धार रहे हमेश, हम साजण इक अख्वाईआ। जिस दे चरण दुआर अवतार पैग़म्बर गुर होए पेश, पेशीनगोईआं नाल रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा हुक्म सदा विशेष, विषयां तों बाहर विश्व दा मालक आप जणाईआ।