पुस्तकालयभाग २४

३० जेठ शहिनशाही सम्मत ११ सन्तोख सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

नारद कहे प्रभू तेरीआं भगतां नाल यारीआं, यार यारां दे यार होणा सहाईआ। निगाह मार के तक ख्वारीआं, घर घर वेख वखाईआ। तन वजूदां लग्गीआं कट बीमारीआं, रोग सोग गंवाईआ। वेरवा रखणा नहीं पुरख नारीआं, बृद्धां बालां होणा सहाईआ। जुग चौकड़ी बाद आई तेरी वारीआ, वारस होणा सभनी थाँईंआ। तेरे नाम तों बिना होर दिसे कोए ना दारीआ, दारू अवर ना कोए रखाईआ। इक बेनन्ती हमारी आ, हम साजण दयां सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे साहिब होणा सहाईआ। नारद कहे प्रभू नौ सौ नड़िनवे बीमारी हर घट शरीर, समें समें आपणा रूप बदलाईआ । की कोई करे साध फ़कीर, भेव सके ना कोए पाईआ। हकीम डाकटर किस किस नूं रखण चीर, किस किस दी करन सफ़ाईआ। तेरा खेल बेनज़ीर, नज़रां तों ओहले तेरी बेपरवाहीआ। बेशक साढे तिन्न हथ्थ मानस तेरी जगीर, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक दया कमाईआ। नारद कहे प्रभू दु:ख रोग मेट दे सर, सिर सिर आपणा ध्यान लगाईआ। जिस विच दस्म दुआरी तेरा घर, ब्रह्मण्ड खण्ड रचना लई रचाईआ। जिथ्थे तेरा सरोवर सर, सच वस्तू दिती टिकाईआ। जिथ्थे तेरा शब्द अनादी तूं ही तूं ही रिहा कर, करनी दे करते तेरे ढोले गाईआ। जिथ्थे दीपक जोती निराकार टिकाया आपणे घर, घर घर विच आपणी कीती रुशनाईआ। तिस सिर उत्ते किरपा कर, किरपन हो के वेख वखाईआ। दर्द पीड़ ना आवे दर, दर दुआरयों बाहर रखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। नारद कहे प्रभू मेरी मिन्नत इक्को मंन, मनसा तेरे चरण टिकाईआ। जन भगतां पवित्र कर दे मुख नाक अक्खां कन्न, कायनात दे मालक आपणी दया कमाईआ। दर्दी हो के सब दा बेड़ा बन्न्ह, बन्न्हणहार आप अख्वाईआ। एह भगत सुहेले तेरे चन्न, चरण कवल बैठे सीस निवाईआ। सच प्यार दा दे दे धन, वस्तू नाम वाली वरताईआ। सदा सदा बणा लै आपणे जन, धुर दी बण जणेंदी माईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा सच होणा सहाईआ। नारद कहे प्रभू जन भगतां दुखड़े कदे ना होण, सिर सिर देणी माण वड्याईआ। पवित्र करना स्वासी पौण,

साह साह विच समाईआ। जिस नाल तेरा ढोला गाउण, गोबिन्द तेरे रंग रंगाईआ। क्यों कलयुग अन्तिम दुक्खां विच आएयों तरसौण, तरसदयां आपणे गले लगाईआ। क्यों ग़रीब निमाणयां आएयों रवाउण, रोंदयां आपणी गोद उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप रखाईआ। नारद कहे प्रभू तूं योद्धा सूरबीर मर्दाना मर्दन, मदद तेरी इक रखाईआ। जो इशारा कीता गोपीआं नाल पर्वत गवर्धन, गदा भीम वाली नाल मिलाईआ। जो संदेशा दे के गया अर्जन, घनईया आपणा हुक्म दृढ़ाईआ। जिस वेले कलयुग अन्त धर्म दी धार चुक्के कोई ना गरदन, गरदश विच होवे लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे हुक्म अगे कोई पा सके ना अड़चन, अगे हो जन भगतां दु:ख रोग ना कोए सताईआ।

मैं निमाणी गौरजां, गुमनाम गुमराह। मेरा झगड़ा जगत जहान रोज़ दा, नित नवित देणा सुणा। मेरा खेल आपणी मौज दा, दुद्धां दहीआं वंड वंडा। मेरा चोला धुर दे जोग दा, जुगीशरां वाली बैठी बणत बणा। मेरा वेला अन्तिम मुक्कया औध दा, मैं देवां सच सुणा। मेरा अन्तष्करन कोए ना सोधदा, अवतार पैग़म्बर गुरुआं अगे वास्ता ल्या पा। मेरा मेला अन्त पुरख अकाल नाल संजोग दा, जो संजोगी धुर दरगाह। मेरा रिश्ता छुट्टया अज्ज तों रोग दा, गृह रोगी सब नूं होए शफ़ा। मेरा मालक स्वामी मैनूं समां बख्शे मौज दा, सचखण्ड दुआरे लए बुला। जिस नूं जगत जहान खोजदा, सो पकड़े मेरी बांह। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच स्वामी अन्तरजामी चरण कवल कवल चरण निरगुण धार निरगुण मैनूं बख्शे सच्चा थां।

३० जेठ शहिनशाही सम्मत ११ प्रकाश सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

नारद कहे सुण यमुना सरस्वती गोदावरी गंगा, गंगोत्रीए सच दयां सुणाईआ। प्रभ दे कोलों मिल के मंगीए मंगां, मांगत हो के झोली डाहीआ। जन भगतां सति सच दा चाढ़्ह के रंगा, रंगत आपणी इक वखाईआ। ग़रीब निमाणयां दुखण ना देवीं जंघां, दीना दर्द देणा मिटाईआ। क्यों दर्शन करन आउँदे तुर के नाल टंगां, मेहरवान मेहर नज़र देणी कराईआ। सब दा सीना करना ठण्डा, कलयुग दु:ख ना लागे राईआ। जे तूं आएयों अन्तिम कन्ढ्ढी वाले कन्ढ्ढा, घाटां पन्ध देणा मुकाईआ।

सच प्यार दा देणा अनन्दा, रस आपणा नाम चखाईआ। प्रभू सच दस्स तैनूं भगतां नालों केहड़ा चंगा, पूत सपूता कवण गोद टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। नारद कहे सारे प्रभ ते पाईए ज़ोर, ज़ोर प्यार वाला वखाईआ। प्रभू निगाह मार लै नाल ग़ौर, गौरव तेरे उत्ते साडा नज़री आईआ। कलयुग अन्त अन्धेरा तक घोर, अन्ध अज्ञान देणा मिटाईआ। साडा तुध बिन अवर ना होर, होका दे के दईए सुणाईआ। सानूं ख़ुशीआं नाल आपणे दर ते तोर, तुरत आपणा रंग चढ़ाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे दर देणी वड्याईआ। नारद कहे प्रभू साडीआं सिध्धीआं कर दे मत्तां, मति मतांतर डेरा ढाहीआ। जन भगतां मूल दुखण ना लत्तां, गोडे गिटे रोग ना लागे राईआ। तूं किरपा करनी रता, रत्न अमोलक हीरे लैणे बणाईआ। आपणे नाम दी बख्श दे सत्ता, सति सतिवादी विच टिकाईआ। असीं चाहुंदे दु:ख रोग दी आपणे हुक्म नाल करदे हत्ता, हथियार नाम वाला उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तूं सर्ब गुणा समरथा, समरथ अकथ तेरी वड वड्याईआ।

३० जेठ शहिनशाही सम्मत ११ गुरमुख सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

नारद कहे भगतो तुहाडा मेरे नाल क्यों नहीं प्यार, प्यारयो सच दयां जणाईआ। मैं वी प्रभू दा पुराणा यार, मित्रां विच्चों मित्र इक अख्वाईआ। सदा रहिवां सच सच्चे दरबार, चरण कवल सोभा पाईआ। धरनी उत्ते आउँदा रहां वारो वार, जुग जुग आपणा फेरा पाईआ। मैं खेल तके तेई अवतार, बिन नैणां वेख्या चाँईं चाँईंआ। पैग़म्बरां नाल कीता इज़हार, मैनूं शैतान कहि के सारे गए सुणाईआ। गुरुआं नाल माणी बहार, भज्जया वाहो दाहीआ। अन्त मेला करके नाल कल्की अवतार, आप आपणा जोड़ जुड़ाईआ। खेल वेखां सतिगुर शब्द दा आपणी बुद्धी तों बाहर, बेअन्त हो के रिहा कराईआ। मैं दूर दुराडा जन भगतो पन्ध आया मार, भज्जया वाहो दाहीआ। पर तुसां मेरे गल विच कोई पाया नहीं हार, माण विच ना दिती वड्याईआ। झट गंगा बोली पुकार, यमुना सरस्वती गोदावरी नाल मिलाईआ। वे नारदा तूं निगाह मार धुर दा शाहो भूप तक सिक्दार, शहिनशाह धुरदरगाहीआ। उहदे चरणां उत्ते कर निमस्कार, डण्डावत विच सीस झुकाईआ। उहदी धूड़ी ला छार, मस्तक टिक्का ख़ाक रमाईआ। भगतां कोलों पुछ प्रभू दा प्यार सदा गल दा हार, आदि जुगादि जुग चौकड़ी उतर कदे ना जाईआ। झट नारद नैण ल्या उग्घार, चारों कुण्ट ध्यान लगाईआ। मेरे नालों भगत सुहेले बैठे वड्डे वड्डे सरदार,

जिन्हां दे सिर प्रभ आपणा हथ्थ टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा दुआर इक वखाईआ। नारद कहे जन भगतो अज्ज ख़ुशीआं नाल दिहाढ़ा लँघया, मैनूं पुछो चाँईं चाँईंआ। पर मैनूं ऐं जापदा असां प्रभू दे कोलों अजे कुछ नहीं मंगया, मांगत हो के झोली डाहीआ। उह वेखो साडा लेखा दो जहान तों बाहर टंगया, जगत डोरी ना कोए बंधाईआ। मैं सच दस्सां तुहानूं पुराणा पंडया, पंडत हो के दयां समझाईआ। जन भगतो तुहानूं प्रभू ने बिना भगती तों चाढ़्ह दिता आपणे डंडया, जिथ्थे डण्डावत बन्दना वाला पुज्जे कोए ना राईआ। उथे ना कोई भेख ना पखंडया, शरअ वंड ना कोए वंडाईआ। ना कोई तीर्थ तट किनारा कंढया, गंगा गोदावरी यमुना सरस्वती रूप ना कोए वखाईआ। उह इक्को शहिनशाह सूरा सरबंगया, हरि बैठा आसण लाईआ। मैं हैरान हो गया सचखण्ड दा निवासी किस बिध बहि गया आ के तुहाडे उत्ते मंजया, सिँघासण आपणा आप बणाईआ। झट गंगा ने किहा जा वे परे नारदा गंजया, आपणी बोदी लै हिलाईआ। तैनूं पता नहीं प्रभू ने भगतां नालों वख नहीं कुछ वन्डया, भगत भगवान मिलके इक्को घर झट लंगाईआ। पंडता हुण शुकर कर दिवस बीतया आई रैण हो गई सँध्या, सिर सर आपणा दे निवाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जो सच दुआर एकँकार हो के भगतां दर लँघया, दर दरवाज़ा ग़रीब निवाज़ा आपणा आप खुल्हाईआ।

३० जेठ शहिनशाही सम्मत ११ कृपाल सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

नारद कहे जन भगतो भगती दा केहड़ा रंग, मित्रो मैनूं दयो जणाईआ। केहड़ी सेज सुहावे पलँघ, आसण कवण वड्याईआ। केहड़ा नाद वजाए मृदंग, करे की शनवाईआ। केहड़ी धार जाए लँघ, आपणा रूप बदलाईआ। किस बिध करे ख़ुशी बन्द बन्द, बन्दगी की समझाईआ। केहड़ा गावे छन्द, ढोला अगम्म अथाहीआ। जिस नाल ना बुल्ल्ह हिलण ना दन्द, रसना दी लोड़ रहे ना राईआ। घर प्रकाश करा के बिन सूर्या चन्द, नूर नुराना इक चमकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा पड़दा आप उठाईआ। गंगा कहे नारदा भगती दी केहड़ी लोड़, लुड़ींदे साजण ध्यान लगाईआ। अन्तर निरंतर नाल प्रभू दे जोड़, जुगती जगत ना कोए वखाईआ। बिना कदमां तों प्रेम दी आशा नाल दौड़, भज्जणा वाहो दाहीआ। बिना मंज़ल तों तक अगम्मी पौड़, बिन कदमां कदम टिकाईआ। उह लेखा पूरा करन आया जिस नूं वेद व्यासे किहा ब्राह्मण गौड़, पारब्रह्म अगम्म अथाहीआ। जो हर घट अन्दर जावे बौहड़,

मेल मिलावा करे चाँईं चाँईंआ। जो वेखणहारा रीठा मिट्ठा कौड़, हर घट अन्दर ध्यान लगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा संग आप बणाईआ। नारद कहे भगती आदि जुगादी विच जग, जग जीवण दाते दिती वड्याईआ। भगतां नालों होवे ना कदे अलग, वखरा गृह ना कोए बणाईआ । जगत तृष्ना मेटे अग्ग, माया ममता मोह चुकाईआ। कूड़ कुड़यार दी पार कराए हद्द, नव नव दा डेरा ढाहीआ। सति सच सुणाए सद, ढोला इक्को धुर दा माहीआ। सन्त सुहेले गुरु गुर चेले सच दुआरे लए सद्द, सद्दे देवे थांउँ थाँईंआ। प्रेम प्यार प्रीती धार प्यावे मधु, मधुर धुन करे शनवाईआ। मेल मिलाए शब्द अगम्मी नद, अनहद नादी नाद दृढ़ाईआ। जिस दे प्यार विच दीपक जोती जाए जग, काया माटी तन वजूद करे रुशनाईआ। मेल मिलाए सूरा सरबग, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ। गंगा कहे नारदा जिन्हां नूं मिल जाए प्रभ आप, आपणी दया कमाईआ। उन्हां नूं लोड़ नहीं कोई जाप, रसना जिह्वा ना कोए हिलाईआ। ठाकर बंक दुआर सुहाए बण के धुर दा बाप, पिता पूत ना कोए वड्याईआ। लहिणा देणा पूरा कराए लोकमात, धरनी धरत धवल धौल आपणा रंग रंगाईआ। मेल मिलावे हो के कमलापात, पतिपरमेश्वर मिल के वजे वधाईआ। मेहरवान महबूब हो के अमृत जाम प्याए बूँद स्वांत, तृष्ना तृखा दए गुआईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ। नारद कहे मैं की दस्सां भगती बात, बातन भेव चुकाईआ। गंगोत्री कहे खेल वेख अज्ज दी रात, रुतड़ी प्रभ दे नाल महकाईआ। जिस दी भगत सुहेले अगम्मी ज़ात, अज़ाती रूप ना कोए वटाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला देवणहारा दात, वस्त अनमोल अमुल आप वरताईआ। बिन नेत्र लोचन नैणां जन भगतां अन्दर रिहा झाक, पर्दा परदयां विच्चों उठाईआ। बन्द किवाड़ी खोल्ह के ताक, बजर कपाटी कुण्डा लाहीआ। अमृत दे के बूँद स्वांत, कलयुग अग्नी अग्ग बुझाईआ। सख़ा सुहेला हो के पुछे वात, वेखणहारा थांउँ थाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ। नारद कहे जन भगतो मैनूं आ गई याद पुराणी ख़बर, बेख़बरो दयां सुणाईआ। बिना कन्नां तों सुणो धुन मधुर, जो मध सूदन दा मालक रिहा सुणाईआ। ज़रा निगाह मारो आपणे अन्दर बदन, ततव ततां फोल फुलाईआ। तुहाडा आत्मा निरगुण धार अनमुल्ला रत्न, कीमत जगत ना कोए रखाईआ। जिस दा इक्को घाट इक्को पतण, तट इक्को इक सुहाईआ। जिथ्थे गंगा गोदावरी यमुना सरस्वती मिल के चारे वसण, वखरी वंड ना कोए वंडाईआ। मैं हुक्म हकीकी आया दस्सण, सच सच सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, हरिजन साचे

आप तराईआ। हरिजन साचे जुग जुग तारदा, तारनहार निरँकार। पूरब जन्म वेख विचारदा, वेखे विगसे पावे सार। फड़ फड़ बाहों पैज संवारदा, हरि करता एकँकार। जिस दा लेखा धुर दरबार दा, दरगाह साची खेल न्यार। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मालक एकँकार। एकँकार मालक स्वामी, हरि करता इक अख्वाईआ। आदि जुगादी सब दा अन्तरजामी, घट घट वेखे चाँईं चाँईंआ। जिस दी अक्खरां तों बाहर अगम्मी बाणी, निरअक्खर धार धार प्रगटाईआ। जिस दा लेखा नाल चारे खाणी, अण्डज जेरज उत्भुज सेत्ज आपणा हुक्म वरताईआ। उह तुहानूं देवे धुर दा नाम निधानी, गुणवन्ता झोली पाईआ। सब दे उत्ते करे मेहरवानी, मेहरवां मेहर नज़र उठाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा मालक इक गुसाँईंआ। सच मालक हरि गुसईआ, गहर गम्भीर अख्वाईआ। नाम निधान जिस दी नईया, दो जहान आप चलाईआ। जन भगतां बण के मित्र प्यारा सईआ, साजण आपणा रंग रंगाईआ। जिस लेखे लाया गोबिन्द वाला ढईआ, साल बसाला खोज खुजाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी करनी कार कमाईआ। सतिगुर शब्द कहे जन भगतो तुहाडा लहिणा देणा आज, आजज़ां मिले वड्याईआ। परम पुरख परमात्म सब दी रखे लाज, सिर सिर आपणा हथ्थ टिकाईआ। तुहाडी बेनन्ती सुणे अवाज़, आसा धुर दे चरण रखाईआ। जिस दा दीन दुनी तों वखरा इक समाज, समग्री नाम वाली वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दी खेल आप खिलाईआ । सतिगुर शब्द कहे जन भगतो तुहाडा आउणा जाणा मन्ज़ूर, मर्ज़ी जगत ना कोए रखाईआ। भगत उधारना प्रभू दा दस्तूर, जुग चौकड़ी रीती चली आईआ। तुसीं नाम भगती दे मज़दूर, सेवक चाकर इक अख्वाईआ। तुहाडा लहिणा देणा नाल उस हज़ूर, जो हज़रतां दा मालक अगम्म अथाहीआ। जो जन्म जन्म दे दुखड़े करे दूर, कर्म कर्म दा डेरा ढाहीआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा साहिब इक अख्वाईआ। सतिगुर शब्द कहे अज्ज दिवस दिहाढ़ा तीस, हरिजन मिले माण वड्याईआ। लेखे लाए गाया नाम दन्द बतीस, बत्ती धार नाल बख्शाईआ। अगली दस्से हक हदीस, हज़रतां तों बाहर पढ़ाईआ। किरपा करे आप जगदीश, जगदीश्र अगम्म अथाहीआ। भगतां भगतां नाल होवे प्रीत, प्रीतम मिल के वजे वधाईआ। काया सब दी होवे ठांडी सीत, अग्नी तत तत बुझाईआ। मानस जन्म ल्या जीत, मरन दी लोड़ रही ना राईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादि हरिजन लेखा रखे त्रैगुण अतीत, त्रैभवन धनी आपणी दया कमाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ कृपाल सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

धरनी कहे प्रभू मेरा उदै करना कर्म, निकर्मण हो के मंग मंगाईआ। सति सच प्रगटा दे धर्म, धर्म दे मालक दया कमाईआ। कूड़ कुड़यार मिटा दे भरम, भाण्डा भरम भउ भनाईआ। सृष्टी दी दृष्टी रहे ना चर्म, चम्म दृष्टी डेरा ढाहीआ। सतिजुग सच करा दे जरम, लोकमात मात टिकाईआ। तूं मालक ख़ालक इक्को पुरख परम, पारब्रह्म तेरी ओट तकाईआ। मेरी लज्जया रख लै शर्म, शरअ दे मालक होणा सहाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा खेल आप खिलाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा दु:ख दलिद्र कट, हउमे कलयुग कूड़ मिटाईआ। सति धर्म खोल्ह दे हट्ट, वस्त नाम अगम्म वरताईआ। मेरी बेनन्ती मंन लै झट, झटके हलाली वाला रहिण कोए ना पाईआ। मज़्हबां वाला मेट दे फट्ट, दुवैती नज़र कोए ना आईआ। तेरे चरण कवल रही ढठ, ढहि ढहि सीस निवाईआ। लेखा पूरा कर दे तीर्थ अठसठ, गंगा गोदावरी यमुना सरस्वती सीस निवाईआ। आसा पूरी कर दे मन्दिर मस्जिद शिवदुआले मठ, गुरुदुआर चर्चां संग बणाईआ। कलयुग कूड़ कुकर्म दा मेट दे भठ, अग्नी अग्ग ना कोए तपाईआ। पुरख अकाले दीन दयाले सब कुछ तेरे हथ्थ, सतिगुर तेरी बेपरवाहीआ। तूं सर्ब कला समरथ, शाह पातशाह नूर अलाहीआ । मेरे सगल वसूरे जाण लथ, दुरमति मैल देणी धुआईआ। तूं मेरा मैं तेरा गाउँदे होण गथ, सोहँ सच सच पढ़ाईआ। धर्म दा धर्म चला दे रथ, रथवाही आपणा हुक्म वरताईआ। तेरी महिमा सदा अकथ, कथनी कहिण किछ ना पाईआ। आसा पूरी कर दे राम बेटे दशरथ, दहि दिशा वेख वखाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दुआर दे सरनाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा कर्म कांड दा तक लै वेस, कूड़ी क्रिया नज़री आईआ। पवित्र रिहा कोई ना देस, दहि दिशा खोज खुजाईआ। मेरे घर घर प्या कलेश, नौ खण्ड सत्त दीप रहे कुरलाईआ। मैं तेरे होई पेश, पेशतर आपणा हाल सुणाईआ। मैनूं दस के गया दस दस्मेश, दर्दी हो के दर्द वंडाईआ। कलयुग आउणा इक नरेश, अन्तिम फेरा आपणा पाईआ। जो रहे सदा हमेश, हम साजण धुरदरगाहीआ। तूं उस दा सुणना संदेश, जो सुणावे चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप समझाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरे कट दे दु:ख दलिद्र, दर्दी हो के दर्द वंडाईआ। मेरे उत्तों मेट दे छल छिद्र, कूड़ी क्रिया नाल बाहर कढ्ढाईआ। मेरी आशा पूरी कर दे जो रख के गया बिदर, भगत भगतां ध्यान लगाईआ। मैं तैनूं लभ्भां किधर, खोजां केहड़ी थईंआ। तूं पूरी कर दे सिधर, सध्धरां तेरे अगे रखाईआ। जोती जाते पुरख बिधाते जे तूं निरगुण धार आएयों इधर, एथे लहिणा देणा मुकाईआ। जोती जोत

सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तेरे हथ्थ आदि जुगादी बिधन, जुग चौकड़ी दे मालक आपणा हुक्म देणा वरताईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ सवरनो देवी दे गृह पिण्ड सेई कला ज़िला जम्मू

धरनी कहे प्रभू मैनूं बख्श दे धर्म दा सति, सतिगुर शब्द शब्द नाल वड्याईआ। परम पुरख परमात्म मेरी कलयुग रख लै पत, पतिपरमेश्वर आपणी दया कमाईआ। नव सत्त मेरी उबले रत, अग्नी ततव तत जलाईआ। पुरख अबिनाशी घट निवासी जीवां जंतां पवित्र कर दे मति, मनसा कूड़ बाहर कढ्ढाईआ। तूं निरगुण धार मेरे उत्ते आएयों वत, वतनां दे मालक होणा आप सहाईआ। मैं तेरे चरण कवल वास्ता रही घत, सीस जगदीश आपणा भेंट कराईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दी आसा पूर कराईआ। धरनी कहे प्रभू मेरे उत्तों मेट दे कलयुग क्रिया कूड़ी, कुकर्म रहिण कोए ना पाईआ। चतुर सुघड़ बणा दे दीन दुनी मूर्ख मूढ़्ही, मुगधां आपणा भेव खुल्हाईआ। सति सतिवादी ब्रह्म ब्रह्मादी चरण कवल बख्श दे धूड़ी, टिक्के धर्म ख़ाक रमाईआ। श्री भगवान नौजुआन आपणी रंगत चाढ़्ह दे गूढ़्ही, निरगुण सरगुण उतर कदे ना जाईआ। मैं बेनन्ती करां तेरी विच हज़ूरी, हज़रतां दे मालक होणा आप सहाईआ। मेरी वाट तक लै पूरब पिछली दूरी, सतिजुग त्रेता द्वापर कलयुग ध्यान लगाईआ। मैं जिधर तकां मनुआ पाई फिरे फ़तूरी, मनसा मोह नाल हल्काईआ। तेरी सृष्टी अन्दरों होई ग़रूरी, ग़ुरबत सके ना कोए कढ्ढाईआ। मेरे अन्दर आई मजबूरी, मजबूर हो के दयां सुणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मेरे उत्तों कलयुग कूड़ कढ ज़रूरी, ज़रूरत आपणी तेरे चरण टिकाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू बचन सिँघ दे गृह

धरनी कहे प्रभू मेरा सुहञ्जणा करदे वक्त, कलयुग वक्त अख़ीरी सीस निवाईआ। मैं चाहुंदी मेरे उत्ते घर घर होण तेरे भगत, निरगुण सोहला ढोला तेरा गाईआ। धर्म दी धार बणा दे जगत, सृष्टी आपणा रंग रंगाईआ। मानव ज़ाती रहे कोई ना फ़र्क, ऊँच नीच वंड ना कोए वंडाईआ। पिछला लेखा कर दे तरक, तुरत आपणा हुक्म वरताईआ। मैं नौ खण्ड पृथ्मी रही भटक, सत्त दीप रही कुरलाईआ। मेरा लहिणा देणा लेखा पूरा कर दे चटक, बहुती देर ना कोए लगाईआ।

जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप बणाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरे उत्ते हरिजन गाउँदे होवण गीत, हर हिरदे वजदी रहे वधाईआ। परम पुरख तेरी बणी होवे प्रीत, प्रीतम तेरे रंग समाईआ। तूं वस्या होवें चीत, ठगौरी चित ना कोए रखाईआ। सब दी पवित्र कर दे नीत, बुध बिबेक आप बणाईआ। एका रंग रंगा दे हस्त कीट, राउ रंक वंड ना कोए वंडाईआ। सच नाम दा रंग चाढ़्ह मजीठ, दो जहानां उतर कदे ना जाईआ। मेहरवान हथ्थ रखणा मेरी पीठ, पुश्त पनाह आप टिकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दे मालक होणा सहाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरे उत्ते तेरा धाम होवे सुहञ्जणा, सद वजदी रहे वधाईआ। किरपा कर दर्द दु:ख भय भंजना, दीन दयाल आपणी दया कमाईआ। आत्म धार सब नूं दे अनन्दना, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। तेरी नाम कलम्यां वाली इक्को होवे बन्दना, इक्को सीस जगदीस झुकाईआ। इक्को ढोला होवे छन्दना, इक्को तेरी सिफ्त सलाहीआ। धरनी कहे मैं सतिजुग तेरे चरणां विच्चों मंगणा, कलयुग कूड़ कुड़यार देणा मिटाईआ। मेरे पुरख अकाले दीन दयाले लाउणा अंगणा, अंगीकार आप हो जाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, किरपा कर सूरे सरबंगणा, सूरबीर बेनज़ीर तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ देवा सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

धरनी कहे जन भगतो प्रभ साची दया कमावेगा। दीन दयाल दर्द दु:ख भय भञ्जण, आपणा खेल खिलावेगा। तुहाडा बण के धुर दा सज्जण, साचा संग निभावेगा। गुर अवतार पैग़म्बरां पूरे कर के बचन, लेखे सब दे झोली पावेगा। तुहानूं बणा के आपणे हीरे रत्न, कीमत आप चुकावेगा। किसे नूं करना पए कुछ ना यतन, यथार्थ आपणा खेल खिलावेगा। तुसीं पुज गए उस पतण, जिथ्थे नईया नौका नाम चढ़ावेगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा राह इक दरसावेगा। सतिगुर साची दया कमाएगा। कलयुग क्रिया कूड़ मिटाएगा। सतिजुग सति धर्म उपजाएगा। निहकर्मी आपणा कर्म कमाएगा। नौ खण्ड दा इक्को धर्म वखाएगा। धरनी कहे जिथ्थे जिथ्थे मेरे छोहे चरण, सो भूमिका थान वडयाएगा। चार जुग तुहाडे ढोले दीन दुनी वाले पढ़न, रसना सब दी आप चलाएगा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, सद आपणा हुक्म वरताएगा। धरनी कहे जन भगतो प्रभू मेरा मेहरवान, मेहर नज़र उठाईआ। जो

घर घर गृह गृह सब नूं देंदा फिरदा माण, निमाणयां होए सहाईआ। वस्त अगम्मी झोली पाए दान, अमुल अतुल आप वरताईआ। जिस दा राह तकदे सीता राम, कृष्ण काहन अक्ख उठाईआ। पैग़म्बर वेखण निगाहबान, नूरी नूर नूर चमकाईआ। गुरु गुरदेव करन ध्यान, बिन नेत्र लोचन नैण अक्ख वेख वखाईआ। सो पुरख अकाला दीन दयाला मेरे उत्ते नवां बणाए विधान, जिस दी तरमीम ना कोए कराईआ । जन भगतो जिथ्थे जिथ्थे तुहाडे गृह उथे सतिजुग धर्म बणे निशान, पूजण योग तुहाडी धरती दए बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मेहर नज़र नाल तराईआ। धरनी कहे जन भगतो मैं धरती ख़ुशीआं ढोले गावां, गा गा ख़ुशी बणाईआ। उन्हां राहां दे बलि बलि जावां, जिस राहे आए धुर दा माहीआ। लम्मीं पै पै सीस निवावां, धूड़ी ख़ाक ख़ाक रमाईआ। पा औंसीआं काग उडावां, सुनेहे देवां चाँईं चाँईंआ। इक्को कन्त सुहाग हंढावां, दूजा वर ना कोए वखाईआ। जन भगतो मैं सब दी कथा सच सुणावां, तुसां सुणनी थांउँ थाँईंआ। सतिजुग अन्दर तुहाडा घर रहे ना कोए निथावां, थान थनंतर मिले माण वड्याईआ। पुरख अकाला दीन दयाला अन्तिम तुहाडा तोल तोल के सावां, कंडा तराज़ू इक्को दए वखाईआ। हुण तुसीं वसदे विच पिण्डां गरावां, फेर सचखण्ड पुजणा चाँईं चाँईंआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा साहिब इक अख्वाईआ। धरनी कहे जन भगतो तुहाडा लहिणा बड़ा उधार, लैणा चाँईं चाँईंआ। तुहाडे पिच्छे संदेशे दे के गए पैग़म्बर गुर अवतार, ढोले सोहले रसना जिह्वा गाईआ। कलयुग अन्तिम आए कलि कल्की अवतार, निहकलंका रूप बदलाईआ। अमाम अमामा हो सिक्दार, वेख वखाए ख़लक ख़ुदाईआ। जन भगत सुहेले लए उठाल, फड़ बाहों आप जगाईआ। जिस कोल लेखा नहीं शाह कंगाल, अमीर ग़रीब वंड ना कोए वंडाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, करे खेल साचा हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती जाता हो के करे संभाल, सम्बल बहि के आपणा हुक्म वरताईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ मान कौर दे गृह सतवारी अशोक नगर ज़िला जम्मू

धरनी कहे जन भगतो मैं जुग जुग रही उडीकदी, नव नव चार जुग पन्ध मुकाईआ। आपणे हिरदे अन्दर ख़ाके रही उलीकदी, बणतरां आपणीआं आप बणाईआ। बिरहों विछोड़े विच रही चीकदी, दरोही दरोही कर कुरलाईआ। प्यासी बणी रही अगम्मे मीत दी, मित्र प्यारा वेखां नैण उठाईआ। मैं वणजारन रही इक्को गीत दी, तूं मेरा मैं तेरा ढोला गाईआ।

मैनूं मुहब्बत नहीं किसे मन्दिर मसीत दी, काअब्यां संग ना कोए रखाईआ। मैं प्यारी नहीं ऊँच नीच दी, दीनां मज़्हबां विच कदे ना आईआ। मैं प्यारी इक प्रभू दी प्रीत दी, जो प्रीतम धुरदरगाहीआ। मैं खेल तकणी उस दी रीत दी, जो रीतीवान आपणा हुक्म वरताईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ। जन भगतो मैं जुग जुग आशां रखीआं, जुग चौकड़ी ध्यान लगाईआ। मेरीआं बन्द ना होईआं अक्खीआं, नैण नैण ना सकी बदलाईआ। मैं पुछदी रही काहन दीआं कोलों सख़ीआँ, प्यार प्यार विच्चों प्रगटाईआ। किस वेले आवे धुर दा कमलापातीआ, पतिपरमेश्वर धुरदरगाहीआ। उन्हां कथा कहाणीआं अगलीआं होर दस्सीआं, सहिज नाल समझाईआ । असीं कृष्ण प्यार विच रसीआं, कान्हा दा काहन पता नहीं की आपणा हुक्म वरताईआ। फेर मैं ख़ुशीआं विच नस्सी आं, भज्जी वाहो दाहीआ। जां मैं निगाह मारी दीन दुनी बध्धी विच दीन मज़्हब दीआं रस्सीआं, शरअ कलमे गंढ्ढ बंधाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दी सरन सरनाई ढठ्ठी आं, ढईआ गोबिन्द वाला नाल रखाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ बिशन सिँघ दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

धरनी कहे मेरा ख़ुशीआं सीना टपदा, टापू सारे रिहा हिलाईआ। मैं दर्शन पाया परमेश्वर पति दा, पतिब्रता हो के सीस निवाईआ। जिस माण रख्या मेरे सति दा, धीरज आदि जुगादि रखाईआ। रिश्ता बणाया चरण प्रीती नत दा, मेला मेलया सहिज सुभाईआ। लेखा जाणे मेरी गति मित दा, गहर गम्भीर हो के वेख वखाईआ। वक्त सुहञ्जणा करे आपणी थित दा, घड़ी पल नाल मिलाईआ। मेरा लहिणा पूरा कीता आदि जुगादी नित दा, निरवैर होया सहाईआ। जो रूप धर के आया धुर दे पित दा, पारब्रह्म अगम्म अथाहीआ । जो भरया भगत प्यार हित दा, हितकारी हो के वेख वखाईआ। जो हरिजन हिरदा फिरे जितदा, मनसा मन ना कोए वड्याईआ। जग नेत्र वेख्या किसे नहीं दिखदा, नज़री नज़र ना कोए टिकाईआ। उह लहिणा देणा पूरा करे गोबिन्द वाले सिख दा, जो सिख सिख्या विच समाईआ। धरनी कहे मैं इहो जेहा समां कदे नहीं वेख्या प्रभू भगतां दे लेख घर घर होवे लिखदा, लेखणी कलम शाही नाल मिलाईआ। वणजारा बणया नहीं कदे नाम भण्डारा देवणहारा भिख दा, जो बिन मंग्यां दौलत झोली देवे पाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा रंग आप रंगाईआ। धरनी कहे मैं बहु पुराणी धरत, धवल हो के दयां सुणाईआ। धन्नभाग

जे मेरे उत्ते आया परत, पतिपरमेश्वर वेस वटाईआ। मेरी पूरी होई हरस, हवस दिती गुआईआ। जन भगतो तुहाडे उत्ते ज़रूर करेगा तरस, रहमत विच अमृत मेघ बरसाईआ। ख़ुशीआं वाला सुहावणा सम्मत शहिनशाही ग्यारां बरस, इक इक मेले चाँईं चाँईंआ। तुहाडी जन्म जन्म दी मेटे तड़प, कर्म कर्म दा डेरा ढाहीआ। जो गोबिन्द आसा रख के गया विच देस दड़प, गुरमुखां गुर गुर ध्यान लगाईआ। सो पूरी करनहारा शर्त, शरअ दा मालक इक अख्वाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, सच दा घर इक सुहाईआ। धरनी कहे मेरा गृह होया सुहञ्जणा, प्रभ दिती माण वड्याईआ। मेरे नेत्र चरण धूड़ पाया अंजना, अन्ध अज्ञान मिटाईआ। धुर संदेश सुणाया बचना, तूं मेरा मैं तेरा ढोला गाईआ। मेरा माटी ख़ाक शरीर होया कंचना, कंचन गढ़्ह मिली वड्याईआ। मैं ख़ुशीआं दे विच नचणा, आप आपणा पैर बदलाईआ। जन भगतो तुहानूं नवां संदेशा दस्सणा, दहि दिशा तों बाहर सुणाईआ। मेरे पुरख अकाले दीन दयाले हर हिरदे अन्दर वसणा, घट घट आपणा डेरा लाईआ। जो कौल इकरार गोबिन्द धार कीता विच पटना, पाटल हो के आपणा खेल खिलाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस दा नाम निधान दो जहान रटणा, रिटन दा लेखा रुटीन विच आपणा दए समझाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ फ़रंगी राम दे गृह पिण्ड त्रेवा ज़िला जम्मू

धरनी कहे पुरख अकाले किरपा कर, कृपाल कृपानिध दया कमाईआ। मेहरवान महबूब मेरा हिरदा हर, हर हिरदे कर सफ़ाईआ। तूं मालक ख़ालक नरायण नर, शाह पातशाह शहिनशाह इक अख्वाईआ। मैं दरवेशण हो के आई तेरे दर, दरगाह साची सोभा पाईआ। मेरा नौ खण्ड पृथ्मी सत दीप पवित्र कर दे घर, घराना इक्को इक वेख वखाईआ। कलयुग कूड़ी क्रिया रहे मूल ना डर, भय भउ ना कोए जणाईआ। अमृत धार बणा दे सरोवर सर, सच सच नाम प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा हुक्म इक सुणाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा गृह वेख लै लोकमात, निरगुण धार नैण उठाईआ। नव सत्त अन्धेरी रात, नूरी चन्द ना कोए रुशनाईआ। तूं पतिपरमेश्वर कमलापात, पारब्रह्म इक अख्वाईआ। कलयुग अन्तिम पुछ मेरी वात, वास्ता तेरे चरण रखाईआ। धर्म दी धार तुट्टया नात, कलयुग क्रिया कूड़ हल्काईआ। साची बख्शे कोई ना दात, भण्डारा नाम ना कोए वरताईआ। बातन पुछे कोई ना बात, बैतुल

मुक्दस नज़र कोए ना आईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच स्वामी होणा सहाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा नव सत्त वेख घराना, दर मन्दिर ध्यान लगाईआ। लोकमात देस होया बेगाना, सच दी वजे ना कोए वधाईआ। मैं सदी चौधवीं वेख होई हैराना, हैरानी मेरे अन्दर आईआ। चारों कुण्ट शरअ रूप दिसे शैताना, सति विच ना कोए समाईआ। तूं मेरा मैं तेरा आत्म परमात्म गाए कोई ना गाणा, पारब्रह्म ब्रह्म तेरे रंग ना कोए समाईआ। सुरती शब्द सुणे ना कोए तराना, तुरीआ तों परे तेरा दर्शन कोए ना पाईआ। तूं मालक ख़ालक गुण निधाना, गहर गम्भीर नूर अलाहीआ। निगाह मार श्री भगवाना, बिन नेत्र लोचन नैण अक्ख उठाईआ। मैं धरनी धरत धवल धौल तेरा बाल निधाना, बुद्धी वंड ना कोए वंडाईआ। मेरे उत्ते सति धर्म दा सच वखा निशाना, निशाना कूड़ कुड़यार बदलाईआ। जुग जुग तेरे हुक्म नाल बदलदा रिहा ज़माना, ज़िमीं ज़मां दे मालक होणा आप सहाईआ। मेरा तेरे उत्ते माणा, निमाणी हो के मंग मंगाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा घर आप सुहाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा गृह कर सुहञ्जणा, चरण कवल दे सरनाईआ। नूर ज़हूर तकां आदि निरञ्जणा, जोती जाते पुरख बिधाते आपणा नूर देणा चमकाईआ। तुध बिन ठाकर स्वामी मेरा पर्दा किसे ना कजणा, सीस हथ्थ ना कोए टिकाईआ। मेरे मेहरवाना नौजवाना शरअ दीन दी मेट दे हद्दना, हदूद आपणी इक दरसाईआ। मैं चरण कवल उपर धवल करां बन्दना, निव निव लागां पाईआ। तूं मालक जेरज अंडना, उत्भुज सेत्ज आपणा हुक्म वरताईआ। मेरा लेखा पूरा कर दे विच वरभण्डणा, ब्रह्मण्डां दे मालक होणा सहाईआ । साचा सुख दे अनन्दना, अनन्द अनन्द विच्चों प्रगटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दीन दयाल सदा बख्शंदना, बख्शिश रहमत आपणी आप कमाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ राजो देवी दे गृह पिण्ड सेई कलां ज़िला जम्मू

धरनी कहे प्रभू मेरी लेखे ला लै ख़ाक, मिट्टी तेरे चरण टिकाईआ। सब दा पूरा कर दे वाक, भविख्त आपणे रंग रंगाईआ। धर्म दी धार खोल्ह दे ताक, पर्दा परदयां विच्चों उठाईआ। मैं तेरी सेवक चाक, चाकरी विच झट लँघाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा संग आप रखाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरी दुरमति मैल धो, निर्मल आपणा आप जणाईआ। मैं तेरे दुआरे आ के पई रो, बिन नैणां नीर वहाईआ। तूं मालक ख़ालक

स्वामी आपे हो, होका दे के दयां दृढ़ाईआ। तूं नाम निधाना बख्श सोहँ सो, सो पुरख निरञ्जण तेरे विच समाईआ। दीन दुनी नालों तोड़ मोह, मुहब्बत आपणे नाल रखाईआ। बिन नेत्रां बख्श दे लो, लोयण तीजा आप खुल्हाईआ। निझर झिरना बूँद स्वांती चो, नाभी कवल कवल उलटाईआ। पंज विकार मेट दे गरोह, काम क्रोध लोभ मोह हँकार ना कोए हल्काईआ। आत्म परमात्म तेरे नाल जावे छोह, छोहर बांके तेरे रंग समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, सच दा भेव आप खुल्हाईआ। धरनी कहे प्रभू मैं तेरे चरण जावां छूह, मस्तक मस्तक ख़ाक रमाईआ। तूं मेरा लहिणा देणा कलयुग अन्त वेखणा शुरू, शरअ दे मालक ध्यान लगाईआ। मेरे उत्ते तक लै पता नहीं कितने बण गए गुरु, गुरु गुरदेव कहि के आपणा इष्ट बणाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा धुर दा वर, धुर दे मालक दया कमाईआ। धरनी कहे मेरे सतिगुर शब्द गुरदेवा, देव देवा तेरी सरनाईआ। साचा अमृत नाम बख्श दे मेवा, अंमिओं रस आपणा आप चुआईआ। कौस्तक मनी धार मस्तक ला दे थेवा, दूसर लोड़ रहे ना राईआ। तेरा नाम गाईए रसना जिह्वा, बत्ती दन्दां सिफ्त सलाहीआ। तूं वसणहारा सचखण्ड धाम निहकेवा, निहचल आपणा आसण लाईआ। तूं स्वामी करता वड देवी देवा, देवत सुर सब तेरी ओट तकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, देवणहारा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आदि जुगादी अलख अभेवा, अगोचर कहिण किछ कोए ना पाईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ भाग सिँघ दे गृह नांगा कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे सो पुरख निरञ्जण मेरे उत्ते होणा दयाल, दयानिध आपणी दया कमाईआ। हरि पुरख निरञ्जण मेरी कर संभाल, साहिब स्वामी अन्तरजामी तेरी ओट तकाईआ। एकँकार साची वस्त दे धन माल, नाम निधाना नौजवाना मेरी झोली पाईआ। आदि निरञ्जण नूरी जोत जगा महान, अन्ध अज्ञान दो जहान दे मिटाईआ । अबिनाशी करते हो मेहरवान, महिबान बीदो तेरी आस रखाईआ। अबिनाशी करते देणा अगम्मा दान, वस्त अमोलक मेरी झोली पाईआ। पारब्रह्म मेरी बेनन्ती करनी परवान, परम पुरख तेरी सरनाईआ। सतिगुर शब्द योद्धा सूरबीर भेज बलवान, बलधारी इक अख्वाईआ। नाल विष्नूं वखा खेल महान, महिमा अकथ अकथ दृढ़ाईआ। ब्रह्मे करना सवाधान, आलस निंद्रा रहे ना राईआ। शंकर हलूणा देणा आप श्री भगवान, आपणा हुक्म वरताईआ। तेई अवतार कराउणा निगाहबान, नर नरायण आपणा रंग रंगाईआ। पैग़म्बरां

बाकी लेखा रिहा ना विच जहान, दो जहानां मालक होणा सहाईआ। गुरु गुरदेव होणा परवान, परम पुरख तेरी बेपरवाहीआ। धरनी कहे मेरे नौ खण्ड सत्त दीप सारे कुरलाण, कूक कूक सुणाईआ। धर्म दा धर्म ना रिहा निशान, सच सच विच ना कोए समाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, तुध बिन कवण करे कल्याण, अकल कलधारी कल आपणी देणी वरताईआ।

३१ जेठ शहिनशाही सम्मत ११ पूरन चन्द दे गृह नांगा कैंप ज़िला जम्मू

धरनी कहे मेरे परम पुरख भगवन्त, भगवन तेरी ओट तकाईआ। तूं स्वामी आदि जुगादी जुगा जुगन्त, नित नवित तेरा राह तकाईआ। नाम निधाना दे दे धुर दा मणीआ मंत, मनसा मेरी पूर कराईआ। दर दरवेश हो के करां मिन्नत, भिखारन हो के मंग मंगाईआ। मेरी कूट वेख लै लोकमात वाली सिम्मत, सतिगुर आपणा फेरा पाईआ। नव सत्त दिसदे निन्दक, निंदयां विच लोकाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर साचे आस रखाईआ। धरनी कहे प्रभू मेरा कलयुग दु:ख दलिद्र कट, कटाकश आपणा नाम लगाईआ। सच धर्म दा खोल्ह दे हट्ट, हटवाणा बणना धुर दे माहीआ। मैं तेरे चरण कवल आई नठ, बिन कदमां कदम उठाईआ। दर ठांडे जावां ढठ, निव निव लागां पाईआ। निगाह मार लै धर्म रिहा ना किसे मन्दिर मस्जिद मठ, शिवदुआले गुरुदुआर देण गवाहीआ। फिरनी दरोही तीर्थ अठसठ, गंगा गोदावरी यमुना सरस्वती रही कुरलाईआ। बिन हरि नामे ख़ाली हो गए काया भाण्डे माटी मट्ट, सच वस्त नज़र कोए ना आईआ। तेरा नूर जोत प्रकाश नज़र ना आवे लट लट, अन्ध अन्धेर ना कोए मिटाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, दर ठांडे अलख जगाईआ। धरनी कहे मैं रो रो दर तेरे ते दस्सदी, दहि दिशा ध्यान लगाईआ। नौ खण्ड पृथ्मी सत्त दीप दी धार हो के नस्सदी, ब्रह्मण्डां खण्डां लोआं पुरीआं पन्ध मुकाईआ। मेरी ख़ाहिश भरी तेरे जस दी, बिन रसना जिह्वा ढोले गाईआ। सृष्टी सार ना आवे सीआं साढे तिन्न हथ्थ दी, जो रवीदास चमारा गया समझाईआ। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, एका देणा साचा वर, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मैं आशा रखी तेरी पुरख समरथ दी, तुध बिन दूजा नज़र कोए ना आईआ।