सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
निहकलंक हरिशब्द भण्डार दूसरा भाग
http://nehklankharshabad.com/
तत्करा
- १५ विसाख २००९ बिक्रमीरणजीत कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर००१
- १७ विसाख २००९ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह जेठूवाल · अमृतसर०१३
- ०५ जेठ २००९ बिक्रमीप्रेम सिँघ दे गृह · बुग्घे अमृतसर०२०
- ०६ जेठ २००९ बिक्रमीबुग्घे अमृतसर०६५
- ०६ जेठ २००९ बिक्रमीप्रेम सिँघ दे गृह रात दे समें · बुग्घे अमृतसर०८४
- ०८ जेठ २००९ बिक्रमीबिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर०९७
- १८ जेठ २००९ बिक्रमीलछमण सिँघ दे गृह · दिल्ली दिल्ली११३
- पहली सावण २००९ बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ१३६
- १५ सावण २००९ बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ१६९
- २१ सावण २००९ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर१९०
- २२ सावण २००९ बिक्रमीमाता रणजीत कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर१९५
- २३ सावण २००९ बिक्रमीजेठूवाल अमृतसर२०४
- २४ सावण २००९ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर२२३
- २४ सावण २००९ बिक्रमीरणजीत कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर२३२
- १४ भादरों २००९ बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ२३८
- १७ भादरों २००९ बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ२६७
- ०४ कत्तक २००९ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर२९०
- ०५ कत्तक २००९ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर३००
- पहली माघ २००९ बिक्रमीप्रेम सिँघ दे गृह · बुग्घे अमृतसर३१६
- ०२ माघ २००९ बिक्रमीप्रेम सिँघ दे गृह · बुग्घे अमृतसर३७७
- १७ चेत २०१० बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ३८५
- १९ चेत २०१० बिक्रमीमेरठ छाउणी मेरठ४०८
- पहली जेठ २०१० बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर४३९
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
१५ विसाख २००९ बिक्रमी रणजीत कौर दे गृह पिण्ड जेठूवाल
गुर किरपा जन सेव कमाए। गुर किरपा जन, दर आए। गुर किरपा गुरसिख गुर मार्ग लाए। गुर किरपा घर नौं निध उपजाए। गुर किरपा रिद्ध सिद्ध गुर वस कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी सेवा लाए। गुर किरपा गुर होए रखवाला। गुर किरपा गुर सद प्रितपाला। गुर किरपा गुर जोत जगाए गुरसिख ज्वाला। गुर किरपा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान होए आप रखवाला। प्रभ किरपा कर भरे भण्डारे। कर किरपा देवे शब्द अधारे। गुर किरपा गुरसिख आए प्रभ चरन दुआरे। गुर किरपा गुरसिख गुर चरन निमस्कारे। गुरमुख साचा गुर पूरा तारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दु:ख भंजन दु:ख निवारे। प्रभ किरपा गुर वड मेहरवान। गुर किरपा जीव उपजे गुर चरन ध्यान। गुर किरपा गुरसिख करे चरन अशनान। गुर किरपा गुर देवे सोहँ नाम निधान। गुर किरपा प्रभ पाया वड बलवान। गुर पूरा गुरसिख साचा शब्द मेल मिलाण। गुर पूरा गुरसिख दर पाईए आत्म ब्रह्म ज्ञान। गुरमुख पूरा मेटे आत्म अन्ध अज्ञान। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे दरस जोत सरूपी आण। गुर पूरा गुर दया कमाए। गुर पूरा गुरसिख दरस दिखाए। गुर किरपा गुरसिख हरस मिटाए। गुर किरपा गुरसिख आत्म मेघ बरसाए। गुर किरपा गुरसिख आत्म तृखा मिटाए। गुर पूरा गुरमुख साचे लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, आपणी सेवा लाए। गुर पूरा गुर सूरा। लिखावे करावे शब्द पूरा। गुरमुख देवे नाउँ मेवा। गुर पूरा शब्द अनहद तूरा। आत्म करे भरपूरा। वड्याई देवे विच देवी देवा। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख बिरथा जाए ना तेरी सेवा। गुर पूरा सिख चरनी लाग। गुर पूरा गुरसिख लगाए भाग। गुर पूरा सोहँ शब्द उपजाए साचा राग। गुर पूरा आत्म यति रखाए, तृष्ना काम ना पोहे आग। गुर पूरा
गुरचरन सुहाए, लगाए सिख जिउँ बाशक नाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरसिख चरनी लाग। गुर पूरा जीव जन्त उपाए। गुर पूरा गुरसिख नीव रखाए। गुर पूरा गुरमुख साचे बूझ बुझाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोत सरूपी मेल मिलाए। गुर पूरा गहर गम्भीर। गुर पूरा आत्म देवे गुरसिख धीर। गुर पूरा रक्खे पति अन्तकाल ना लथ्थे चीर। गुरमुख पिलाए प्रभ अमृत साचा सीर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सार ना जाणे साध सन्त फ़कीर। गुर पूरा कलि जामा पाए। गुर पूरा भेखधारी सर्ब भुलाए। गुरमुखां प्रभ पूरा दिस आए। गुर पूरा जोत अधारी जोत रहाए। गुर पूरा प्रभ गिरधारी जामा मातलोक विच पाए। गुर पूरा गुर चरन बणाए। हरि का द्वार गुरसिख विरला नाव्हण जाए। गुर पूरा हउमे रोग सोहँ करे कारी, आत्म रोग सर्ब मिटाए। गुर पूरा वड दाता वड भण्डारी, नाम दान दर भिच्छया पाए। गुर पूरा गुरमुख साचे आत्म जोत जगाई, गुर पूरा गुरसिख समाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा नाम भिख्या पाए। गुर पूरा गुरमुख साचे लेख लिखाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरसिखां पूरन आस कराए। गुर पूरा गुर भगत उधारे। गुर पूरा ब्रह्म विचारे। गुर पूरा गुर जोत अधारे। गुर पूरा साचा विवहारे। गुर पूरा गुरसिख साचे पंचम जेठ साचे तिवहारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची जोत विच मात उतारे। आवे पंचम पंचम पंचम मुख। साध संगत दिसावे साचा सुख। प्रगट जोत निहकलंक अमृत चुआए मुख। आत्म मिटाए सर्ब शंक, सुफल कराए मात कुक्ख। एक लगावे आपणे अंक, जगत तृष्ना मिटावे भुक्ख। महाराज शेर सिँघ गुरसिख तरावे, गर्भवास ना उपजे उलटा रुक्ख। गुर पूरा गुर दातार। गुर पूरा दुखियां भुख्यां पावे सार। गुर पूरा भोग लगाए रुक्ख्यां सुक्ख्यां गुरसिखां जाए तार। गुर पूरा भाग लगाए दुखियां, सर्ब जाए पैज संवार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, उज्जल करे मुखीआं, जो जन आए दरबार। गुर पूरा पूरन मति पाए। गुर पूरा गुरमुख साचे साचा सति रखाए। गुर पूरा आत्म यति, सोहँ बीज बिजाए। गुर पूरा गुरसिख रक्खे पत्त, चार यारां चोबदार बणाए। एका उपजावे चलावे सोहँ तत्त, महाराज शेर सिँघ नाउँ रखावे। पुरा गुर पूरन उपदेश। पूरा गुर जोत सरूपी किया वेस। गुर पूरा कलिजुग जामा पाया गुरसिख समाया झूठी काया वटाया भेस। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कोई ना जाणे दर खड़े ब्रह्मा विष्न महेष। गुर पूरा वड वड्याई। गुर पूरा सृष्ट भुलाई। गुर पूरा साध संगत साचा सति रखाई। गुर पूरा अन्तकाल कलि सर्ब भृष्ट कराई। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सृष्ट सबाई साचे मार्ग देवे लाई। गुर पूरा सच मार्ग लाए। गुर पूरा सारंगधर आप अख्वाए। गुर पूरा गुरदेव आप आपणी कल प्रगटाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा शब्द चलाए। गुर पूरा सच शब्द लिखाए।
गुर पूरा सृष्ट सबाई एका मार्ग लाए। गुर पूरा सोहँ साचा नाम चार वरन रखाए। गुर पूरा मात साचा थाउँ चरन धर जाए सुहाए। साचा गुर अगम्म अथाहो, निहकलंक जोत सरूपी कलि जामा पाए। गुर पूरा राउ रंक इक्क कराए, आपणा हुक्म आप वरताए। गुर पूरा बैठे आप अडोल अटंक जे कोई देखे दिस ना आए। गुरसिख पूरे जोत सरूपी लाए तनक, आप आपणा दरस दिखाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे कलि आपणी सेवा लाए। गुर पूरा सज्जण सुहेला। गुर पूरा विछड़यां कलि कराया मेला। गुर पूरा पारब्रह्म परमेश्वर अचरज खेल आप प्रभ खेला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साध संगत साचा प्रभ मिलण दा वेला। गुर पूरा गुर मेल मिलाए। गुर पूरा अचरज खेल कलि आप कराए। गुर पूरा बिन अग्न तेल जोत सरूपी सृष्ट जलाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल जगत वरताए। गुर पूरा अचरज खेल कराए। गुर पूरा सृष्ट सबाई आप समाए। गुर पूरा जामा धार निहकलंक आप आपणा वक्त सुहाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा डंक वजाए। गुर पूरे नाद धुन वजाया। गुर पूरे गुरमुख साचे आत्म सुन्न समाध खुल्हाया। गुर पूरे गुरसिख कलि विरले लाध, आपणी सेव लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, पूर्ब लहणा झोली पाया। गुर पूरा सच फल दवाए। गुर पूरा गुरसिख कर दरस सद बलि बलि जाए। गुर पूरा गुरसिख आत्म मेघ बरसाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दे दरस संसा रोग गंवाए। गुर पूरा संसा रोग गंवाया। गुर पूरा सोहँ साचा जोग कमाया। गुर पूरा गुरसिख तीन लोक वड्आया। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख जगत ना पोहे माया। गुर पूरा माया अग्न जलाए। गुर पूरा गुरसिख पूरे आत्म आपणी जोत जगाए। गुर पूरा गुरसिख सद रसना वाचे प्रभ सर्ब सोत खुल्हाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जोती मेल मिलाए। गुर पूरा आत्म जोत जगाए। गुर पूरा गुरसिख साचे सद रहाए। गुर पूरा सर्ब कला भरपूरा, गुरमुख साचे रिहा समाए। गुर पूरा वड नूरी नूरा एका जोत एका रंग कराए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख साचे बुध बिबेक कराए। गुर पूरा गुरसिख बिबेक। गुर पूरा एका बख्शे चरन टेक। गुर पूरा एका एक अकार सोहँ देवे नाम एक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत अग्न लावे सेक। गुर पूरा सांतक सीतला। गुर पूरा साचा मीतला। गुर पूरा गुरसिख चरन लाग गुरमुख मानस जन्म जीतला। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ शब्द चलावे साची रीतला। सोहँ शब्द जग साची रीती। गुर पूरा गुरसिखां आत्म करे पुनीती। गुर पूरा कर दरस गुरमुख साचे काया सीतल कीती। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सर्ब जीआं दी परखी नीती। गुर पूरा कर्म उजागर। गुर पूरा वड वड सागर। गुर पूरा सति सति सति नागर।
गुर पूरा गुरसिखां जोत जगाए झूठी देह गागर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां कराए निर्मल कर्म उजागर। गुर पूरा सद निराहारा। गुर पूरा कर किरपा गुरसिख पार उतारा। गुर पूरा आदि अन्त कोई ना जाणे वड पारावारा। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका चरन रखावे साचा दुआरा। गुर पूरा सच द्वार। गुर पूरा पार उतारनहार। गुर पूरा देवे वड्याई सर्ब संसार। गुर पूरा प्रगटे जोत निहकलंक अवतार। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां जाए तार। गुर पूरा दु:ख भंजन। गुर पूरा चरन धूढ़ देवे साचा अंजन। गुर पूरा गुर दरस जीव साचा जग मजन। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा साक सैण सज्जण। गुर पूरा साचा सनबंध। गुर पूरा आत्म मिटावे अज्ञान अन्ध। गुर पूरा होए सहाए, जम नेड़ ना आए सर्ब कटाए फंद। गुर पूरा होए सहाए दरस दिखाए गुरसिख उपजाए सचा चन्द। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, दु:ख दर्द मिटाए आत्म उपजाए परमानंद। गुर पूरा सुख उपजाए। गुर पूरा दर्द दु:ख मिटाए। गुर पूरा कलिजुग भुक्ख गंवाए। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, सतिजुग साचा सूखम सुख उपजाए। गुर साचा सुख उपजाए। सतिजुग साचा मार्ग लाए। गुर पूरा दु:ख दर्द मिटाए। गुर पूरा कलिजुग अन्तिम अन्त कराए। गुर पूरा सांतक सति वरताए। गुर पूरा कलिजुग झूठा खेल मिटाए। गुर पूरा गुरमुख साचे नाम दृढ़ाए। सोहँ साचा नाम सद रसना गाए। गुर पूरा मदिरा मास नष्ट कराए। अन्तकाल कलि कोई रहण ना पाए। गुर साचा सति सन्तोख गुरसिख रखाए। दर दर भिक्ख कोई मंगण ना जाए। गुर पूरा कलिजुग विख आप गंवाए। गुर पूरा सोहँ साची रंगण रंगाए। गुर पूरा गुरसिख साचे अंगण लगाए। गुर पूरा गुरसिख साचे महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे सेवा लाए। गुर पूरा सेव कमाओ। गुर पूरा कर दरस आत्म तृप्ताओ। गुर पूरा मानस जन्म सुफल कराओ। गुर पूरा लक्ख चुरासी गेड़ कटाओ। गुर पूरा आत्म नेड़ सद नेड़ वसाओ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कर दरस गुरमुख साचे अन्तकाल कलि तर जाओ। साचा गुर दया धारी। पूरन गुर सदा निमस्कारी। साचे गुर चरन बलिहारी। कलिजुग आए पैज संवारी। साची जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका जोत निरँकारी। साचा प्रभ जोत निरँकार। साचा प्रभ जोत सरूपी करे अकार। साचा गुर सन्त मनी सिँघ प्रभ साचे दिया तार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दिया चरन प्यार। साचा गुर सर्ब गुण। प्रभ अबिनाशी चरन लगाए गुरमुख चुण। साचा गुर सोहँ शब्द उपजावे धुन। गुरमुख विरला लए कन्न सुण। साचा गुर महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां जगाए जीव जन्तां विच्चों चुण। गुर पूरा एका जोत। गुर पूरा गुरसिखां चलावे एका गोत। गुर पूरा कर दरस आत्म मैल जाए सभ धोत। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिखां
जगाए आत्म जोत। गुरसिखां आत्म जोत जगाए। गुर पूरा सोहँ साचा जाप जपाए। गुर पूरा गुरसिख सेवा विच घृत टिकाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आत्म दीपक जोत जगाए। गुर पूरा गुरसिख तरावे। गुर पूरा आत्म तृखा मिटावे। गुर पूरा गुरसिख रिख मुन उपजाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाए। गुर पूरा गुरसिख तारे। गुर पूरा कलि खेल अपारे। गुर पूरा गुरमुख हिरदे जोत अधारे। गुर पूरा एका जोत जगाए एका एकँकारे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जामा घनकपुरी विच धारे। गुर पूरा दया कमाए। गुर पूरा गुरसिख साचे सेव लगाए। गुर पूरा गुरसिख वड देवी देव बणाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाए। गुर पूरा गुरसिख भण्डारा। गुर पूरा देवे नाम अधारा। गुर पूरा गुरमुख साचे आत्म जोत करे उज्जयारा। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नर अवतारा। गुर पूरा वड देवी देव। गुर पूरा गुरसिख लगावे आपणी सेव। गुर पूरा सोहँ देवे साचा नाउँ आत्म साचा मेव। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव ना पावे भेव। कलिजुग जीव प्रभ भुलाया। आप आपणा प्रभ छुपाया। जोत सरूपी कलि जामा पाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाया। निहकलंक कलि जामा धारया। गुरमुख विरले किसे पूरन परमेश्वर विचारया। साचा प्रभ महान रामेश्वर ना दीसे निराधारया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलंकनिह जामा घनकपुरी विच धारया। गुर पूरा गुरसिख वड्याई। गुर पूरा गुरसिख तराई। गुर पूरा सोहँ साची भिक्ख दवाई। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे लए तराई। गुर पूरा सतिगुर सूरा सोहँ शब्द जपाए आत्म जोत जगाए साची नूरा। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब कला भरपूरा। गुर पूरा गुर माण रखाए। गुर पूरा गुरमुख तराए। गुर पूरा आत्म भुक्ख मिटाए। गुर पूरा निज घर सुख उपजाए। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साची भिख्या पाए। गुर पूरा सद बलिहार। गुर पूरा देवे जोत अधार। गुर पूरा एका जोत करे अकार। गुर पूरा मानस जन्म जाए सुधार। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरसिख बेड़ा लावे पार। गुर पूरा सच देवे ज्ञान। गुर पूरा एका बख्शे चरन ध्यान। गुर पूरा गुरमुख देवे सोहँ सच ज्ञान। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ साध संगत बख्शे चरन ध्यान। गुर पूरा कारज सिद्ध। गुर पूरा गुरसिख उपजावे नौं निध। गुर पूरा गुरमुख उपजावे शब्द चलावे गुर मिलण दी साची बिध। गुर पूरा सोहँ शब्द उपावे। गुर पूरा एका जोत अकार रखावे। गुर पूरा शब्द अधार धीर धरावे। गुर पूरा अमृत झिरना नीर वहावे। गुर पूरा गुरमुख साचे अमृत साचा सीर पिलावे। गुर पूरा महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा तीर चलावे। सोहँ साचा तीर चलाया। साचे प्रभ कलि कर्म कमाया।
कलिजुग अधर्म सर्ब मेट मिटाया। जीव कुकर्मी कोई रहण ना पाया। एका ब्रह्म एका धर्म जगत चलाया। एका वरन आप उपाया। चार वरन प्रभ सरन लगाया। कारन करन इक्क खेल रचाया। तारन तरन सतिजुग साचा मार्ग लाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा नाम जपाया। आप आपणा प्रभ उपाए। जोत सरूपी जोत प्रगटाए। चार वरन इक्क गोत कराए। एका जोत जीव जन्त धराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साचा मार्ग लाए। एका जोत जगत अधारी। एका जोत प्रभ निरँकारी। एका जोत वड संसारी। एका जोत प्रभ निराहारी। एका जोत भगत वछल आप गिरधारी। एका जोत निहकलंक नरायण नर अवतारी। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग खेल करे अपारी । साचा प्रभ साचा राग। गुरमुख साचे प्रभ चरन लाग। वेला अन्तकाल कलि उठ उठ उठ जाग। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तकाल कलि पकड़े तेरी वाग। अन्तकाल कलि आया मात अन्त। प्रभ अबिनाशी माया पाई जगत बेअन्त। सर्ब घट वासी गुरमुख विरले जगाए सन्त। एका शब्द देवे रहरासी, देवे दरस बैठ इकन्त। कलिजुग जीव होए मदिरा मासी, नज़र ना आए साचा कन्त। प्रगटे जोत घनकपुर वासी, सतिजुग बणाए साची बणत। सतिजुग साची बणत बणाए। आप अगणत महिंमा गणी ना जाए। गुरमुख साचे सन्त प्रभ विच मात उपजाए। बेमुख जीव जन्त प्रभ अन्तिम अन्त कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग साची बणत बणाए। सतिजुग साचे प्रभ जन्म दवाया। सति पुरखां सति सति सतिवाद रखाया। आत्म मिटाई तृखा जोत सरूपी दरस दिखाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि मस्तूआणे लेख लिखाया। मस्तूआणे प्रभ चरन टिकाए। गुरसिख सुघड़ स्याणे प्रभ पकड़ उठाए। कलिजुग जीव बेमुख प्रभ साचे ख़ाक रुलाए। अन्तकाल कलि भुन्ने जिउँ भठयाले दाणे, कोई सार ना पाए। गुरमुख विरला कोई साचा रंग माणे, निहकलंक जन सरनी आए। निहकलंक जोत सरूपी पहरया बाणे, गुरमुख साचे सच समाए। माण गंवाए सभ राजे राणे, गुर पूरा आपणी सरन लगाए । एका जोत जगे महाने, कलिजुग अन्धेर सर्ब मिटाए । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अन्तिम अन्त कलि मस्तूआणे लेख लिखाए। मस्तूआणे प्रभ लिखावे लेखा। जोत सरूपी पहरया भेखा। सृष्ट सबाई रही वेखी वेखा। प्रभ अबिनाशी जगत भुलाया पाए भरम भुलेखा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत प्रगटावे कलिजुग मिटाए झूठी रेखा। मस्तूआणे भाग लगाए। गुरमुखां साचे सन्त प्रभ साचे आत्म जाग लगाए। सोहँ साचा नाद धुन उपजाए। शब्द चलाए बोध अगाध, अगाध बोध शब्द लिखाए। गुरमुख साचे प्रभ अबिनाशी रसना अराध, वेले अन्त होए सहाए। आत्म मिटावे सर्ब विवाद, एका जोत देह जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे भाग लगाए। मस्तूआणे प्रभ चरन टिकाणा।
वाह वाह साचा समां सुहाणा। कलिजुग अन्तिम अन्त प्रभ झूठा खेल मिटाणा। गुरमुख साचे सन्त कल, आत्म साचा दीप जगाणा। विच वड्याई जीव जन्त कलि सोहँ साचा राग उपजाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणा साचा धाम उपजाणा। साचा धाम सच्चा दरबारा। धरे चरन निहकलंक अवतारा। आवे सरन चार वरन प्रभ देवे मोख दुआरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सतिजुग उपजावे साचा धाम न्यारा। एका धाम प्रभ उपजाए। एका नाम जगत रखाए। अट्ठ सट्ठ तीर्थ मेट मिटाए। निर्मल नीर्थ प्रभ चरन रखाए। गुरमुख आत्म रस सीर्थ प्रभ मुख चुआए। सतिजुग साचा तीर्थ प्रभ एक कराए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे भाग लगाए। मस्तूआणा प्रभ उपाया। साचे सन्त लेख लिखाया। नेत्र पेख मेख लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साचा धाम आप सुहाया। साचा धाम प्रभ उपाए। एका नाम जगत धराए। पूरन काम प्रभ आप कराए। घनईआ शाम जोत प्रगटाए। रमईआ राम दिस ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाए। जामा पाए अन्त कलि। सृष्ट भुलाई कर वल छल। साचे प्रभ जाईए सद बलि बलि। गुरमुख साचे दया कमाए, चरन आए चल चल। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वक्त ल्याए, समां सुहाए जोत प्रगटाए ना लाए घड़ी पल। आया वक्त वक्त अख़ीर। सोहँ शब्द प्रभ चलाया तीर। कलिजुग वेला अन्त, कोई ना देवे धीर । प्रभ अबिनाशी साचा कन्त, सर्ब मिटावे पैगम्बर पीर फ़कीर । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत खिचावे सट्ठ अट्ठ अट्ठ सट्ठ तीर्थ नीर। साचा प्रभ जोत जगाए। कलिजुग वेला अन्त कराए। आप आपणी बणत बणाए। साचे सन्त मस्तूआणे जाए जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी दरस दिखाए। जोत सरूपी प्रभ दरस दिखाणा। वड वड सन्त प्रभ माण गंवाणा। आप आपणा प्रभ उपजाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, चार वरन सद रसना गाणा। चार वरन प्रभ रसना गाए। एका बरन जगत कराए। अवतार नर होए सहाए। करता कर सभ किछ आप कराए। धरता धर सति धर्म चलाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे माण दवाए। मस्तूआणा मोख द्वार। चार वरन होए अधार। साचा उपजे सच दरबार। जोत प्रगटाए निहकलंक अवतार। जीव जन्त रसना गाए, मातलोक आए प्रभ जामा धार। बेमुख जीव रहे बिल्लाए, साचा प्रभ ना पाई सार। अन्तकाल कलि करे हाए हाए, धर्म राए करे ख्वार। गुरमुख साचे प्रभ सरनाए, बांहो पकड़ प्रभ जाए तार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी देवे दरस अपार। जोत सरूपी प्रभ दरस दिखाए। कर दरस गुरसिख तर जाए। गुरमुख साचा प्रभ साचा दया कमाए। बेमुख जीव भाण्डा काचा, अन्तकाल प्रभ भन्न वखाए। गुरमुख साचा प्रभ हिरदे वाचे, साचा दीपक प्रभ दे जगाए। बेमुख दर आए नाचे, साचा
प्रभ सार ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कर किरपा गुरसिख तराए। गुरसिख उधरे मस्तूआणे। आत्म जोत जगे महाने। एका देवे वड्याई बिरध बाल अञ्याणे। दर आए प्रभ पति रखाई, गुरसिख होए सुघड़ स्याणे। सोहँ नाम विच वस्त टिकाई, आत्म जोत जगाई महाने। साची बस्ती देह बणाई, बैठा विच आप भगवाने। मस्तूआणे रंग मस्त कराई, प्रभ साचा देवे जगत वड्याई, आपणी महिंमा आप वखाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि खेल वरताए मस्तूआणे। मस्तूआणा मात उपजाया। ज़ात पात प्रभ मेट मिटाया। दिवस रात प्रभ इक्क कराया। साचा नात गुर चरन रखाया। वडा प्रभ वडी दात सोहँ झोली पाया। साची देवे करामात, स्वास स्वास जीव रसना गाया। हिरदे तोड़े भम्बीरी पात, जोत सरूपी प्रभ नज़री आया। कलिजुग जीव अंदर मार झत, जोत सरूपी प्रभ डेरा लाया। अन्तकाल कलि कोई ना पुच्छे वात, साचा प्रभ मनों भुलाया। मानस जन्म प्रभ साचे दी साची दात, लक्ख चुरासी विच्चों दवाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब मिटाए ज़ात पात, मस्तूआणे जाए चरन टिकाया। सतिजुग साचा मात प्रभ आप लगाए। चार वरन कर एका नात भैण भ्रा बणाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साची दात सतिजुग झोली पाए। सोहँ देवे सति ज्ञान। आत्म देवे चरन ध्यान। गुरमुख विरला सुणे जिस प्रभ मेहरवान। साचा वर दर प्रभ घर लेवे, किरपा करे प्रभ महान। साचा नाम अमृत फल आत्म रस मेवे, गुरमुख साचे सद सद गाण। देवे दरस प्रभ अलख अभेवे, गुणवन्त गुणी निधान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे जगाए जोत। मस्तूआणा प्रभ उपा के। राउ रंकां सरन लगा के। थाइन बंक प्रभ आप सुहा के। एका अंक सोहँ साचा शब्द उपजा के। साचा डंक चार कुन्ट चार वरन वजा के। महाराज शेर सिँघ निहकलंक मस्तूआणे जाए जोत जगा के। जगाए जोत मस्तूआणे। वरते वरताए आपणे भाणे। जीव जन्त वडे वड सन्त प्रभ सर्ब माण गंवाणे। आदि अन्त प्रभ साचा तारे कन्त, जो जन होए निमाणे। आप बणाए साची बणत, तख्तों लाहे राजे राणे। विच मिलाए जीव जन्त, ऊँच नीच प्रभ भेव मिटाणे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे साचा माण दवाणे। साचा माण प्रभ दवाए। साचा धाम जगत उपाए। बिरधां बालां प्रभ आप तराए। वड सुघड़ स्याणयां प्रभ सरन लगाए। रंक राजान दर सेव कमाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ साचा ज्ञान दवाए। राउ रंक प्रभ चरन द्वार। सोहँ शब्द कलि देवे तार। वेले अन्त ना आवे हार। गुरमुख साचे शब्द अधार। आत्म उपजावे साची धुन्कार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सर्ब जनां दी जाणे सार। सर्ब जनां प्रभ आपे जाणे। ऊँच नीच प्रभ आप कराणे। नीचो नीच प्रभ सद समाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका रंग एका संग एका मंग एका अंग जगत रखाणे। एका रंग प्रभ रंगाया। साचा
संग गुर चरन बणाया। जायण पार लँघ, गुर चरनी सीस निवाया। सदा सहाई अंग संग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, ना कदे मरे ना जाया। साचा प्रभ सदा अंग संग। भगत जनां प्रभ आत्म रंग। अमृत झिरना प्रभ देह झिराए गंग। गुरमुख विरला कलि शौह दरया जाए लँघ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सदा सहाई अंग संग। साचा प्रभ सदा सहाई। आदि अन्त जिस बणत बणाई। बैठ इकन्त होया रथवाही। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग जीव भेव ना पाई। कलिजुग जीव भेव ना जाणया। जोत सरूपी ना प्रभ पछाणयां। साचा रंग प्रभ दर ना माणयां। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत जगाए मस्तूआणया। मस्तूआणे प्रभ भउ चुकाणा। जोत सरूपी प्रभ दरस दिखाणा। भुक्खयां दुखियां प्रभ चरन लगाणा। कलिजुग जीव रुल्लया प्रभ अमृत मुख चुआणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राउ रंक एका रंग रंगाणा। एका रंग प्रभ वरतार। सोहँ शब्द प्रभ भरे भण्डार। साध संगत प्रभ जाए तार। आदिन अन्त ना कोई पाए सार। साधन सन्त प्रभ साचा जोत करे अकार। बैठा इकन्त देवे दरस नैण मुँधार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग आए जामा धार। मस्तूआणा मुख रखाया। धरती मात सुख उपजाया। साचा पित आप अख्वाया। अनाथां हित प्रभ अमृत मेघ वरसाया। पारब्रह्म अचुत्त जोत सरूपी दीप जगाया। सतिजुग बणाए साचे सुत्त, मस्तूआणे जिस सीस झुकाया। आप सुहाए साची रुत्त, निहकलंक जिस चरन लगाया। सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान लिखाए लेख, लिख्या लेख आप मिटाया। लिख्या लेख आप मिटाए। कलिजुग भेख नष्ट कराए । झूठी रेख रहण ना पाए । पीर पैगम्बर औलीए शेख़ प्रभ दे खपाए। सन्त मनी सिँघ लगाई साची मेख निहकलंक दे उपजाए। गुरमुख साचे विच मात वेख, आपणी सरन लगाए। गुरमुख साचे दर साचे लेख, प्रभ साचा धुरों लिखाए। जोत सरूपी प्रभ का भेख, गुरमुख विरला पाए। सृष्ट सबाई रही वेखा वेख, निहकलंक कलि माया पाए। निहकलंक कलि जामा पाया। साचा डंक आप वजाया। एका अंक प्रभ शब्द उपाया। मिटाए शंक जो जन सरनाई आया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, राउ रंक अन्तकाल इक्क कराया। इक्क कराए राउ रंक। सोहँ साचा शब्द चलाए साचा डंक। गुरमुख उपजाए जिउँ राजा जनक। एका नाउँ धराए एका अंक। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी लाए तनक। जोत सरूपी जोत जगाए। आत्म चिन्ता सोग मिटाए। हउमे विच्चों रोग गंवाए। प्रगट जोत दरस अमोघ दिखाए। सोहँ साचा जोग प्रभ चार वरन मुख रखाए। आत्म रस साचा भोग, स्वास स्वास जन रसना गाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणी दया कमाए। दया कमाए गुर गोबिन्द। सेव लगाए सुरपति राजा इन्द। सरन लगाए प्रभ साचा वाली हिन्द। वड भूपन भूप अख्वाए, गुरमुखां मिटाए आत्म चिन्द। प्रभ पूरन रूप वटाए वड सूरा
वड मृगिन्द। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान बेमुख दर आयण जायण निंद। वडा प्रभ भूपन भूपा। जोत सरूपी वड सरूपा। निहकलंक ना दीसे रंग रूपा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान एका जोत एक गोत सति सरूपा। एका जोत जगत अकार। तीन लोक प्रभ वरतार। जुगो जुग विच मात आए जामा धार। अन्तकाल कलि धरी जोत आप करतार। एक कराए गोत इक्क जगाए जोत प्रभ साचा विच संसार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अचरज खेल करे अपार। एका जोत जगत जगाए। एका जोत जीव जन्त रहाए। एका जोत प्रभ आपणी आप उपजाए। एका जोत महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, मस्तूआणे दे टिकाए। मस्तूआणे माण दवाए। राणा संगरूर सरन लगाए। सर्ब कला भरपूर, प्रभ दरस दिखाए। आत्म देवे साचा नूर, प्रभ साचा जोत जगाए। ना दिसे दूर, नेतन नेत इक्क दिसाए। कलिजुग तजाए माया कूड़, होए निमाणा प्रभ सेव कमाए। प्रभ साचा बख्शे चरन धूढ़, गुरसिख होए लै मस्तक लाए। प्रभ आत्म रंग चढ़ाए गूढ़। चढ़े रंग फिर उत्तर ना जाए। कलिजुग जीव होए मूढ़्ह, जोत सरूपी प्रभ नज़र ना आए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान सोहँ शब्द बणाया बूड़। राणा संगरूर सेव कमाए। प्रभ चरन धूढ़ आत्म तृप्ताए। वड दाता सूर प्रभ आपणी दया कमाए। धरे जोत कोहतूर, दीपक साचा जोत जगाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान मस्तूआणे मस्त रखाए। मस्तूआण मस्त दिखाया। राणा संगरूर प्रभ सरन लगाया। शब्द उपजांए अनहद, अनहद साचा राग सुणाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी विच समाया। जोत सरूपी प्रभ विच समावे। साचा शब्द प्रभ धुन उपजावे। आत्म सुन्न प्रभ आप खुल्हावे। रुण झुण दिवस रैण रखावे। गुरमुख गुर साचा चुण आपणी सरन लगावे। एका देवे सोहँ नाम साचा गुण रसना जप आत्म सुख पावे। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान जगत तृष्ना भुक्ख मिटावे। जगत तृष्ना प्रभ मिटाए। वड ब्रह्मा विष्न आप दिसाए। साँवल कृष्ना जोत प्रगटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान राणा संगरूर माण रखाए। माण रखाया आप प्रभ, किरपा कर। माण रखाया आप प्रभ, सिर हत्थ धर। माण रखाया आप प्रभ, सोहँ देवे साचा वर। माण रखाया आप प्रभ, देवे दरस निहकलंक अवतार नर। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, एका दिसावे साचा वर घर। साचा घर सच दर वस्सया। साचा दर विरले गुरमुख प्रभ दस्सया गुरमुख साचा कर दरस जाए तर, होए जोत प्रकाश कोट रवि सस्सया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान साचा दर घर साचा प्रभ विच वस्सया। साचा प्रभ सच्चा दरबारी। जोत सरूप प्रभ जोत निरँकारी। वडा भूप सद निरहारी। ना रंग ना रूप प्रभ प्रभ निराधारी। सति सरूप जीव जन्त अधारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलि करे खेल अपारी। अपर अपार प्रभ खेल रचाया। गुरमुख विरले कलि विचार, जोत सरूपी मेल मिलाया। अमृत झिरना
झिरे अपार, अमृत मेघ प्रभ आप वरसाया। एका माण रखाए सर्ब संसार, एका दूजा प्रभ भउ चुकाया। एका गोत सर्ब कराया। धरे जोत निहकलंक अवतार, महाराज शेर सिँघ नाउँ धराया। आपणा नाम जगत धराए। झूठी काया जगत तजाए। जोत सरूपी जोत समाए । गुरसिख साचे बैठा आसण लाए । नाड़ी बहत्तर बन्द कराए। एका वत्तर आत्म सोहँ बीज बिजाए। साचा साक सज्जण मित्र सोहँ प्रभ जाए जगत धराए। वड वड आप मात पित होए सहाई जोत प्रगटाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपणी दया कमाए। आपणी दया आप कमाए। साची मईआ धरत मात बणाए। साची नईया जगत रखाए। साचा बिया बीज बिजाए। सतिजुग साचा दिया प्रभ आप जगाए। प्रभ मिलण का साचा हिया, मदिरा मास जीव रसना तजाए। साचा नाम महां रस पीआ, स्वास स्वास सोहँ गाए। निर्मल होया कलिजुग जीआ, जोत सरूपी प्रभ दरस दिखाए। लहणा देवे पूर्ब जन्म जो बिया, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणी दया कमाए। साचा लहणा गुर दर लैणा। झूठे वहिण जीव नहीं वहिणा। प्रभ का भाणा सिर ते सहिणा। सोहँ देवे प्रभ साचा गहणा। एका जोत धरे निहकलंक नरायणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरसिख दरस दिखावे तीजे नैणा। एका दूजा भउ चुकाया। तीजा नैण प्रभ खुल्हाया। अमृत आत्म वहिण गुरसिख वहाया। गुर चरन साध सन्त साचे बहिण, मानस जन्म सुफल कराया। साचा लहणा प्रभ दर लैण, प्रभ अबिनाशी दया कमाया। सृष्ट सबाई झूठे साक सज्जण भाई भैण, वेले अन्त ना कोई सहाया। झूठा मेल झूठा लैण देण, माया ममता जगत बंधाया। झूठे जीव अन्त पा रोवण वैण, सगला संग प्रभ तजाया। बेमुख जीव दु:ख डाहढा सहिण, राए धर्म दे सजाया। गुरमुख साचे प्रभ चरनी पैण, साचे प्रभ चरन लगाया। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दरगाह साची माण दवाया। दरगाह साची प्रभ दरबारा। जोत सरूपी प्रभ अकारा। बैठा अडोल प्रभ निराधारा। आप अडोल जगत अधारा। देवे पड़दे खोल्ह गुर चरन जन करन निमस्कारा। प्रभ वसे कोल, मूर्ख मुग्ध ना पाए सारा । महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दया कमाए आप मिटाए अन्ध अन्धयारा। अन्ध अंध्यार प्रभ आप मिटाए। कर जोत अकार दीपक दे जगाए। देवे शब्द अधार, प्रभ द्वार दस्म खुल्हाए। अनहद धुन उपजे धुन्कार, प्रभ साची धुन उपजाए। गुरमुख साचा पाए सार, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आपणी दया कमाए। दया कमाए दयावान। साचा प्रभ वड मेहरवान। आप खुल्हाए कँवल नभ, अमृत झिरना प्रभ झिराण। दरस दिखाए प्रगट झब्ब, जोत सरूपी जोत महान। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, एका बख्शे चरन ध्यान। एका देवे चरन ध्याना। गुरमुख साचे प्रभ सरन लगाणा। गुरमुख साचे प्रभ हिरदे वाचे सच सच सच रखाणा। सोहँ शब्द जन हिरदे वाचे, देवे दरस आप भगवाना। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान,
कलिजुग जीवां तोड़े अभिमाना। सर्ब जनां तोड़े अभिमान। वडा प्रभ बली बलवान। गुरमुख साचे प्रभ साचा देवे माण। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, गुणवन्त गुणी निधान। गुण निधान जन विरला जाणे। चतुर सुजान सति पुरख समाणे। वड विद्वान आत्म रंग माणे। जोत जगत महान धरे आप भगवाने। निहकलंक बली बलवान, सर्ब सृष्ट आप भुलाणे। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा, साचा खेल आप वरताणे। साचा खेल प्रभ वरताए। दो फाड़ सृष्ट कराए। दाढ़ां हेठ प्रभ आप चबाए। कौड़े रेठ प्रभ आप खपाए। महीने जेठ प्रभ कहर वरताए। वड वड सेठ कोई रहण ना पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप आपणी बणत बणाए। आप बणाए किरपा कर। धरे जोत अवतार नर। जोत खिचाए अमृत सर। मस्तूआणे जाए भण्डारे भर। चार वरन चल आयण दर। सृष्ट सबाई एक बणाया सच्चा घर। एका जोत जगाए अवतार नर। ब्रह्म समग्री पाई सोहँ दिया साचा वर। सतिजुग मिली वड्याई महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान आप उपाया साचा घर। साचा प्रभ देवे वड्याई। चार वरन प्रभ दर खुल्हाई। कर दरस गुरमुख साचे हरन फरन खुल्हाई। सोहँ शब्द जन रसना वाचे स्वास स्वास प्रभ स्वास गाई। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, प्रगट जोत दरस दिखाई। जोत सरूपी दरस दिखा के। सति सति सति वरता के। यति यति यति प्रभ आप रखा के। तत्त तत्त प्रभ सोहँ तत्त चला के। बणत बणत बणत प्रभ आपणी बणत बणा के। गति मित मित गति जन भगतां जाए जणा के। गुरमुख साचे सन्त प्रभ सतिजुग टिका के। आप बणाए साची बणत साची धुन उपजा के। देवे दरस साचा कन्त, जोत सरूपी जोत प्रगटा के। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे जाए तरा के। तारनहार प्रभ समरथ। जन भगतां रक्खे दे कर हत्थ। आत्म देवे सोहँ साची वत्थ। साचा शब्द चलाया गुर संगत चढ़ाए साचे रथ। आत्म देवे सोहँ साची वत्थ। सतिजुग साचा मार्ग लाया, प्रभ की महिंमा बड़ी अकथ्थ। चार वरन इक्क कराया, राजयां राणयां प्रभ पाई नत्थ। जोत सरूपी प्रभ समाया, गुरमुख विरला पावे प्रभ साचे दी साची वत्थ। ना कदे मरे ना जाया, जोत सरूपी प्रभ सदा समरथ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान कर दरस जीव आत्म दुखड़े जायण लथ्थ। आत्म दु:ख प्रभ मिटाए। एका सुख प्रभ उपजाए। जगत भुक्ख प्रभ तृष्ना जलाए। मात गर्भ उलटा रुक्ख फिर वास ना पाए। कर दरस जन उतरे भुक्ख, निहकलंक कलि जामा पाए। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, धार खेल चतुर्भुज कहाए। साचा प्रभ जगत दीवाना। कलिजुग माया जगत भुलाणा। हउमे रोग प्रभ वड लगाणा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान गुरमुख विरले बूझ बुझाणा। सो जन बूझे जिस आप बुझाए। गुरमुख विरले दर साचा सूझे। जिस जन दया कमाए। गुर चरन प्रीती प्रभ दर लूझे, लक्ख चुरासी गेड़ कटाए। दे दरस प्रभ भेव खुल्हावे गूझे, आत्म
भरम सर्ब मिटाए। दया करे दर घर साचा सूझे, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नज़री आए। गुरमुख साचे सच ध्याना। साचा प्रभ देवे शब्द ज्ञाना हिरदे वाचे सच सच प्रभ देवे जोत महाना। महाराज शेर सिँघ सतिगुर साचा भगत देवे वड्याई विष्नूं भगवाना।