ततकरा
- ०१ चेत २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार तों हर प्रवार नूं शब्द भेज्जया००१
- ०१ चेत २०१२ बिक्रमीसंत रणधीर सिँघ नूं लुध्याणे शब्द भेज्जया
- ते उत्तर मंगया००८
- ०१ चेत २०१२ बिक्रमीसंत कृपाल सिँघ नूं दिल्ली सावण आशर्म
- विच शब्द भेज्जया००९
- ०१ चेत २०१२ बिक्रमीदयाल पंडत फ़कीर चंद हुशयारपुर नूं शब्द भेज्जया०११
- १४ चेत २०१२ बिक्रमीसंत मेहर सिँघ दे डेरे जलंधर माडल टाउन शब्द भेज्जया ०१३
- १४ चेत २०१२ बिक्रमीसंत ईशर सिँघ ढैपई वाले नूं कोटकपूरे शब्द भेज्जया०१६
- १५ चेत २०१२ बिक्रमीभारत दे वड्डे जज्ज नूं शब्द भेज्जया हरि भगत द्वार०१९
- १५ चेत २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर०२०
- १५ चेत २०१२ बिक्रमीसंत रणधीर सिँघ नूं लुध्याणे शब्द दूजी वार भेज्जया०२४
- १६ विसाख २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर०२५
- ०१ जेठ २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर०२८
- ०१ जेठ २०१२ बिक्रमीपाकिस्तान दे गवरनर जनरल नूं शब्द भेज्जया०२९
- ०१ जेठ २०१२ बिक्रमीशाह ईरान नूं शब्द भेज्जया · जेठूवाल अमृतसर०३१
- ०५ जेठ २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर०३३
- ०५ जेठ २०१२ बिक्रमीसंत रणधीर सिँघ नूं शब्द भेज्जया जेठूवाल अमृतसर०३५
- ०९ जेठ २०१२ बिक्रमीपलँघ साहिब नूं शब्द सिँघासण करके रक्खया · पहाढ़ गंज दिल्ली०३६
- ०९ जेठ २०१२ बिक्रमीराष्ट्रपती डा: राजिंदर प्रसाद नूं शब्द भेज्जया दिल्ली०४१
- ०९ जेठ २०१२ बिक्रमीलछमण सिँघ, दर्शन सिँघ दे गृह · दिल्ली०४२
- १० जेठ २०१२ बिक्रमीअवतार सिँघ निरंकारी नूं मिल के शब्द उचारया दिल्ली०४९
- १० जेठ २०१२ बिक्रमीबिशन सिँघ दे गृह · गुड़गाउँ०४९
- ११ जेठ २०१२ बिक्रमीकेहर सिँघ दे गृह · मेरठ छाउणी०५५
- १२ जेठ २०१२ बिक्रमीरेशम सिँघ दे गृह · मेरठ छाउणी०६६
- १३ जेठ २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर०८४
- ०१ हाढ़ २०१२ बिक्रमीनिशान साहिब वासते शब्द उचारया जेठूवाल०८९
- १६ हाढ़ २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे नवित हरि भगत द्वार विच१०८
- १७ हाढ़ २०१२ बिक्रमीसंगत दी चुरासी कटी ते निरविगन लंगर चलाया हरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर११३
- १७ हाढ़ २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर११४
- १७ हाढ़ २०१२ बिक्रमीनिशान साहिब चड़्हान समें शब्द दी रहिमत कीती११५
- १८ हाढ़ २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर१४२
- १९ हाढ़ २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर१५६
- १९ हाढ़ २०१२ बिक्रमीपं: जवाहर लाल नेहरू नूं शब्द भेज्जया कि बवंजा
- राजयां नूं ख़बर दे दे कि जोत सरूप ने सृष्टी नूं खै करना है१५७
- महाराज पूरन सिँघ अंदर परवेश ””पूरन जोत”” धार परथाए लिखत होई१५९
- २८ हाढ़ २०१२ बिक्रमीकेहर सिँघ दे गृह · रजीवाल फिरोज़पुर१८४
- ३० हाढ़ २०१२ बिक्रमीनाजर सिँघ दे गृह · नाथेवाल फिरोज़पुर२०३
- ३० हाढ़ २०१२ बिक्रमीसंत ईशर सिँघ कलेरां वाले नूं शब्द भेज्जया२१०
- ३१ हाढ़ २०१२ बिक्रमीबूड़ सिँघ दे गृह · नाथेवाल फिरोज़पुर२१९
- १२ भादरों २०१२ बिक्रमीगुरमुख सिँघ दे गृह · भलाईपुर अमृतसर२४३
- १२ भादरों २०१२ बिक्रमीसंत रणधीर सिँघ नूं लुध्याणे शब्द भेज्जया२५६
- १३ भादरों २०१२ बिक्रमीअनंदपुर अक्खर ते शब्द उचारया२५९
- १३ भादरों २०१२ बिक्रमीऊधम सिँघ दे गृह · जलालाबाद अमृतसर२६५
- १३ भादरों २०१२ बिक्रमीसोहण सिँघ दे गृह · रामपुर अमृतसर२६८
- १४ भादरों २०१२ बिक्रमीमस्सा सिंघ दे गृह · नौरंगाबाद अमृतसर२७६
- २५ भादरों २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार · जेठूवाल२८२
- ०१ अस्सू २०१२ बिक्रमीराष्ट्रपती डा: राजिंदर प्रसाद नूं शब्द भेज्जया२९६
- ०२ अस्सू २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार जेठूवाल३०२
- ०३ अस्सू २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार · जेठूवाल३०६
- ०१ कत्तक २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर३०९
- १० कत्तक २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार · जेठूवाल३२१
- ११ कत्तक २०१२ बिक्रमीअजीत सिँघ दे · बटाला गुरदासपुर३२५
- ११ कत्तक २०१२ बिक्रमीकैपटन बंता सिँघ पंज · गराईआं गुरदासपुर३२६
- १२ कत्तक २०१२ बिक्रमीअजीत सिँघ दे गृह · बटाला गुरदासपुर३४५
- १२ कत्तक २०१२ बिक्रमीबख़शीश सिँघ दे गृह · कादराबाद गुरदासपुर३५०
- २० कत्तक २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर३५५
- २६ कत्तक २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर३६६
- ०१ मग्घर २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर३६९
- ०२ मग्घर २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार सालां दी वंड जगत काज · जेठूवाल३८०
- १६ मग्घर २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर३९०
- २२ मग्घर २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे नवित हरि भगत द्वार जेठूवाल३९५
- ०१ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर३९७
- ०१ पोह २०१२ बिक्रमीसंत कृपाल सिँघ जी दिल्ली वालयां नूं शब्द भेज्जया४०५
- ०९ पोह २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार · जेठूवाल४२९
- २४ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर४३९
- २५ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार सोहँ सो जाप इक्क सौ ग्यारां दिन दी समापती समें शब्द उचारया · जेठूवाल अमृतसर४४३
- २६ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर४५१
- २६ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार पंजां प्यारयां दे नवित जेठूवाल४७६
- २७ पोह २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर५००
- २८ पोह २०१२ बिक्रमीगिरधारा सिँघ दे गृह · बलोवाल गुरदासपुर५०७
- ०१ माघ २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर नवित · हरि भगत द्वार जेठूवाल५२५
- ०४ माघ २०१२ बिक्रमीसंत कृपाल सिँघ नाल बचन होए हरि भगत द्वार जेठूवाल ५३७
- १० माघ २०१२ बिक्रमीमाता बिशन कौर दे गृह हरि भगत द्वार · जेठूवाल५४१
- ०१ फग्गण २०१२ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर५५०
- ०१ फग्गण २०१२महाराजयां अते संतां नूं शब्द संदेस भेज्जया कि पहली चेत
- तों आप दे पास शब्दी लिखत मुताबक आउणा है जेठूवाल५५५
- ०२ फग्गण २०१२ बिक्रमीराए नसीब सिँघ · बोपाराए अमृतसर५५८
- १९ फग्गण २०१२ बिक्रमीबिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर५७१
- २३ फग्गण २०१२ बिक्रमीबिशन कौर दे गृह · जेठूवाल अमृतसर५७६
- ३० फग्गण २०१२ बिक्रमी होया अते एह चीजां नाल लईआं :(महाराजयां अते संतां दे पास जाण तों पहले विहार · १) दस्तारां ४, २) कूजा मिशरी,
- ३) केसर ५रत्ती, ४) भसम १० रत्ती, ५) नलेर १)५७७
- ०१ चेत २०१३ बिक्रमीमहाराजा संगरूर दे घर जा के शब्द उचारन कीता५७९
- ०१ चेत २०१३ बिक्रमीस: चंनण सिँघ महाराज साहिब दे
- हाऊस हेलडर दे नवित शब्द उचारया गया संगरूर५८०
- ०२ चेत २०१३ बिक्रमीमहाराजा यादविंदर सिँघ पटियाला मोती महल
- विच शब्द उचारन कीता गया५८०
- ०३ चेत २०१३ बिक्रमीफरीद कोट दे राजे नूं किले अंदर जा के
- इक्क दस्तार बख़शिश कीती अते शब्द उचारया गया५८२
- ०४ चेत २०१३ बिक्रमीसंत ईशर सिँघ पास जा के शब्द उचारया गुरूद्वारा नानकसर · लुध्याणा५८४
- ०५ चेत २०१३ बिक्रमीसंत रणधीर सिँघ दी कोठी शब्द
- उचारया गयापुराणा माडल टाऊन · लुध्याणा५८६
- ०६ चेत २०१३ बिक्रमीमेहर सिँघ दे डेरे शब्द उचारया परंतू उहनां अन्दरों
- कुण्डे मार लए ते अन्दर ना वड़न दिता नवां माडल टाऊन जलंधर५८६
- ०७ चेत २०१३ बिक्रमीकपूरथले दे राजे दे महलां विच जा के शब्द उचारया
- अते इक्क दस्तार सिरोपाओ दिता५८८
- महाराजा कपूरथला दे सैकटरी मेजर कृपाल सिँघ नवित शब्द उचारया५८८
- ०८ चेत २०१३ बिक्रमीसतिसंग घर डेरा बाबा जैमल सिँघ,
- चरन सिँघ दे नाल शब्द उचारयाब्यास५८९
- ०९ चेत २०१३ बिक्रमीसंत तेजा सिँघ दे पास जा के शब्द उचारया सैदपुर५९६
- ०९ चेत २०१३ बिक्रमीसंत लाभ सिँघ दे पास जा के शब्द उचारया सैदपुर६०३
- १० चेत २०१३ बिक्रमी उचारया प्रन्तू उह अंदरों कुण्डा मार के बहि गयासंत हरनाम सिँघ नाम धारीए दे पास जा के शब्द मजा सिँघ नुशहिरा अमृतसर६०९
- १० चेत २०१३ बिक्रमीअजीत सिँघ दे गृह · बटाला गुरदासपुर६१०
- ११ चेत २०१३ बिक्रमीअजीत सिँघ दे गृह · बटाला गुरदासपुर६१८
- ११ चेत २०१३ बिक्रमी पंज रत्ती केसर, दस रत्ती दी खाक, ग्यारां मिस्सरी कूजे अते इक नरेल संगत नूं भेट कीता, किसे संत महातमा नूंहरि भगत द्वार विच टूर तों वापस आ के
- नहीं दिताजेठूवाल अमृतसर६२१
- १२ चेत २०१३ बिक्रमीसंत हरभजन सिँघ तोपखाना लाईन पटियाला६२३
- १३ चेत २०१२ बिक्रमीगुरदयाल सिँघ · नाथेवाल फिरोज़पुर६३०
- १४ चेत २०१३निरंजण सिँघ दे गृह सवेरे पंज वजे अजितवाल · फिरोज़पुर६४१
- १५ चेत २०१३ बिक्रमीनिरंजण सिँघ दे गृह · बदोवाल लुध्याणा६४६
- १५ चेत २०१३करतार सिँघ दे गृह · लुध्याणा६४६
- १६ चेत २०१३ बिक्रमीसरूप सिँघ दे गृह · मुध जलंधर६४८
- १७ चेत २०१३ बिक्रमीजसवंत सिँघ दे गृह करतारपुर महल्ला चरखड़ी जलंधर ६५२
- १७ चेत २०१३ बिक्रमीतारा सिँघ दे गृह · चम्बल अमृतसर६६१
- १७ चेत २०१३ बिक्रमीतारा सिँघ दे गृह · चम्बल अमृतसर६६१
- १८ चेत २०१३ बिक्रमीहीरा नंद दे गृह · चम्बल अमृतसर६८२
- १८ चेत २०१३ बिक्रमीइन्द्र सिँघ दे गृह · बंडाला अमृतसर६८४
- ०१ जेठ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर६९०
- ०२ जेठ २०१३ बिक्रमीआत्मा सिँघ दे गृह · मल्लूवाल अमृतसर७०२
- २८ जेठ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर७०७
- ११ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर७१६
- १६ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर७१७
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर७२०
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार जोत सरूप दर्शन दे के
- दर्शन सिँघ दिल्ली वाले तों कृपान मंगाई७३२
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीअकाल तख़त अमृतसर वासते शब्द लिखाया७३९
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीडा० राजिंदरा प्रसाद वासते शब्द लिखाया७४२
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीसंत कृपाल सिँघ दिल्ली वाले नूं शब्द भेज्जया · जेठूवाल तों७४३
- १७ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार · जेठूवाल अमृतसर७४३
- १८ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार निशान साहिब दे पास
- सत्तरंगा चवी हत्थ उचा है विहार होया७४९
- १९ हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरि भगत द्वार विच
- चाह दे वास्ते शब्द उचारयाजेठूवाल अमृतसर७७६
- २० हाढ़ २०१३ बिक्रमीहरभजन सिँघ दे गृह · मैहणीआं अमृतसर७८६
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
सोहँ महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान दी जै
पहली चेत २०१२ बिक्रमी हरिभगत द्वार हरिसंगत दे नवित्त शब्द उचारया
ते हर परिवार नूं इक्क इक्क शब्द भेज्जया
हरि पुरख अगम्म अगम्मड़ा अगम्मड़ी कार। हड्ड मास नाड़ी पिंजर ना कोई चमड़ा, जोती नूर इक्क अकार। माल धन धन माल ना कोई पल्ले दमड़ा, शब्द वस्त इक्क अपर अपार। गुरमुखां भारी करे कराए पलड़ा, सिर रक्ख हथ्थ समरथ करतार। लोकमात दर दुआरे अग्गे खलड़ा, बीस इक्कीसा हरि जगदीशा चौवीआं अवतार। एका घर साचा सर पुरख अबिनाशी मलड़ा, निहकलंक नरायण नर चिट्टे अस्व शब्द घोड़े हो अस्वार। शब्द घोड़ा हरि दातार। जुड़या जोड़ा जोती निरँकार। लोकमात आए दौड़ा, वेख वखाणे मिट्ठा कौड़ा, राज राजान शाह सुल्तान सच दरबार। पवण स्वासी घनकपुर वासी शाहो शाबाशी, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान नर हरि सच्ची सरकार। नर हरि नरायण नर निरँकारया। भगत भगवन्त साध संत आदि अन्त जुगा जुगन्त बणाए बणत विच संसारया। मिले मेल प्रभ साचे कन्त, देवे दरस अगम्म अपारया। जोती जोत सरूप हरि, गुरमुख हरि संत सुहेले, इक्क इकेले शब्द डोरी नाल बंधा रिहा। शब्द डोरी बन्न करतार। लोकमात करे चोरी, कलिजुग रैण अन्धेर घोरी, गुरमुखां करे ख़बरदार। आप आपणे संग जाए तोरी, शब्द चाढ़्हे साची घोड़ी, पूर्ब कर्म रिहा विचार। जोती जोत सरूप हरि, लोकमात हरि जोत धर, गुरमुख साचे संत जनां, पहली चेत भाग लगाए, मन्दिर अन्दर काया खेत सच्चा वेड़ा कर त्यार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लक्ख चुरासी फंद कटाए, अन्तिम जोती मेल मिलाए, मानस जन्म ना आए हार। पहली चेत चेतन चित। गुर संगत मेल मिलाए, पुरख अबिनाशी साचा मित। सोहँ शब्द तेल चढ़ाए, चौथे जुग वेख वखाए साची थित्त। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, जन भगतां देवे इक्क वर, आदि अन्त नित नवित्त। नित नवित्त चाल निराली। गुरमुख साचे संत जनां मानस देही लई जित्त, मिल्या
नर हरि सच्चा प्रितपाली। आपे मात आपे पित दिवस रैण मधरा बैणा, कँवल नैणा घर साचे बहिणा, करे सदा रख्वार साचा माली। जोती जोत सरूप हरि, गुर संगत साचा साक सज्जण सैणा भाई भैणां, खोल्हे बन्द किवाड़ी सतारां हाढ़ी, दरस दिखाए तीजे नैणा, पहली चेत कर त्यारी। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, सतिजुग साचे तेरी मात उपजाए, गुर संगत सच्ची फुलवाड़ी। गुर संगत साचा फूल गया फुल। प्रभ आप चुकाए अगला पिछला मूल, भाग लगाए साची कुल। एका ओट रखाए कन्त कन्तूहल, पूरे तोल गई तुल। सोहँ शब्द पंघूड़ा रिहा झूल, सच दुआरा गया खुल्ह। सच सिँघासण हरि बिराजे, ना कोई पावा ना कोई चूल, लोकमात ना कोई लाए मुल। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, हरिसंगत लेखा आप लिखाया, भरम भुलेखा दूर कराया। हरिजन लोकमात ना जाए रुल।
ना कोई सीस ना कोई ताज। कवण रक्खे कलि अन्तिम लाज। जंगल जूह उजाड़ पहाड़ जल थल पुरख अबिनाश, शब्द सरूपी तेरा राज। सच सिँघासण इक्क अटल अचल अचल्ल अथल मातलोकी आप कराए आपणा काज। लक्ख चुरासी वल छल, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, भगवान भेख भगत अधार भगत भेख मस्तक रेख। आपे करे मात अपार। आपे मेटे आपे लिखे रेखे, गुणवन्ता हरि गुण विचार। नर नरायण नेत्र आपे पेखे, सुरत शब्द हरि बन्न्हे धार। जोती जोत सरूप हरि, आपे वसे आर पार अन्दर बाहर। विष्नूं वेस रसन विकारी। पुरख अबिनाशी खेल न्यारी। गुर पीर औलीए साध संत, कलिजुग अन्तिम गए हारी। आपे जाणे बणाई आपणी बणत, आत्म दर दर घर घर वेखे, जोती शब्द खेल अपारी। जोती जोत सरूप हरि, कलिजुग तेरी अन्तिम वारी। सिँघ सिँघासण हरि बिराज। शब्द सरूपी पहने ताज। सोहँ साजणा रिहा साज। दोअँ दोआ मिटे पाज। सोहँ ओअँ एका होया, लक्ख चुरासी लोकमात करया काज। जन भगतां देवे साचा ढोया, धुर दरगाही साचा दाज। ना कदे जन्मे ना कदे मोया, ना कोई मारे ग़रीब निवाज़। अट्ठे पहर कदे ना सोया, दिवस रैण कदे ना रोया, मौत लाड़ी नेड़ ना आए, माया डस्सणी ना डस्से नाग। गुरमुख साचा आपे मैल दागां धोया, जोती जोत सरूप हरि, मिल्या मेल कन्त सुहाग। शेर शेरा हरि दलेरा। शब्द सरूपी चारों कुन्ट पाए घेरा। आपे ढाहे अन्दर वड़ भरमां डेरा। गुरमुख साचा पुरख अबिनाशी लड़ लए फड़, आप चुकाए मेरा तेरा। साचे पौड़े जाए चढ़, पंजां चोरां मुक्के झेड़ा। जोती जोत सरूप हरि, लोकमात इक्क लगाए अन्तिम अन्त अन्त उखेड़ा। मम्मा
माधव जन वैराग। रसन अराधो मन सोया जाए जाग। आत्म बुझे तृष्ना आग। जोती दीपक जगे चिराग। जोती जोत सरूप हरि, लक्ख चुरासी नौ खण्ड पृथ्वी लोआं पुरीआं हथ्थ आपणे पकड़े वाग। हाहा हारे सर्ब संसारा। कलिजुग तेरी अन्तिम वारा। पुरख अबिनाशी साची धारा। लोकमात चलाए सतारां हाढ़ा। जोती जोत सरूप हरि, राउ रंक रंक राजानां शाह सुल्तानां धुर दरगाही जगत मलाही इक्क बणाए सच अखाड़ा। रारा राज जोग दरबान। नर हरि साचा करे इक्क ध्यान। शब्द मारे इक्क तमाचा, आप उठाए वड बली बलवान। जीव पिण्ड सभ दीसे काचा, अन्तिम वेले आई हाण। एका जगत पित जगदीश्र साचा, सोहँ जामा जगत महान। नेड़ ना आए तीनो तापा, अदि अन्त ना कोई पापा, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणे रंग समान। जज्जा जगत विछोड़ा देणा तज। धुर दरगाही आया दौड़ा, आपे परखे मिट्ठा कौड़ा, जन भगतां पड़दे रिहा कज्ज। एका सच्चा राह वखाए, ना कोई दीसे लभ्मा चौड़ा, गुरमुख साचा आत्म दर सच सिँघासण साची सेजा चढ़े भज्ज। जोती जोत सरूप हरि, लोकमात हरि जोत धर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, अमृत आत्म साचा जाम प्याए, गुरमुख साचा पीवे रज्ज। कलि कला कल धार बन बनवारीआ। फड़ी शब्द हथ्थ कटार, कलिजुग वेखे चार चुफेरया। तिक्खी रक्खे प्रभ साचा धार, मारी जाए वड हँकारीआं। गुणवन्ता हरि गुण विचार, जन भगतां कराए तन सच शृंगारया। जोती जामा खेल अपार, निहकलंक नरायण नर अवतारया। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, वड जोधा सूर शब्द जैकारया। शब्द जैकारा देवे ला। लोकमात प्रभ बन्न्हे धारा, एका मार्ग जगत चला। शब्द घोड़े हो अस्वारा, वेख वखाए थांउँ थाँ। गुरमुखां करे सद प्यार, साचे घर पकड़े बांह। जोती जोत सरूप हरि, लक्ख चुरासी तोड़े आत्म सर्ब हँकार, दर दर घर घर आप उडाए झूठे कां। तुटे माण ताण जगत हंकारया। पुरख पुरखोतम जोत पछाण, तीजे नैण नैण मुंधाणया। शब्द वज्जे आत्म बाण, खिच्चे रसना हरि कमानया। एका झुल्ले शब्द निशान, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवानया। इक्क निशान जाए झुल। गुरमुख साचे फुल फुलवाड़ी, लोकमात उपजाए साचे फुल्ल। ब्रह्म ज्ञाना चरन ध्याना। आत्म जोती नाड़ नाड़ी देवे माण गुण निधान, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, चार वरनां खोल्हे इक्क दर, सोहँ बन्न्हे हथ्थीं गाना। दर दुआरा एका रक्ख। जोत सरूपी प्रगट होवे लोकमात प्रतक्ख। गुर पीर औलीआ घर घर वरोले किसे पल्ले ना छड्डे कक्ख। गुरमुख साचा गुर चरन प्रीती अमृत धार आत्म रस मुख चोवे, अन्तिम वेले लए रक्ख। साची काया झूठी मैल प्रभ दर धोवे, पल्ले बन्न्हे एका नाउँ ना कोई मुल्ल चुकाए करोड़ लक्ख। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, कलिजुग तेरी अन्तिम वार, आपे वेखे कर विचार, किशना सुखला दोवें पक्ख।
वेख विचार चन्द सूरज बन्न्हे धार। सीतल अग्नी कर विचार। गुरमुखां आत्म जोती साची जगणी, काया लाहे जूठा झूठा माया मोह वड हँकार। बेमुखां तन लाए अग्नी, आत्म चले इक्क विकार। सोहँ शब्द साचा सगणी, गुरमुखां मुख लगाए आप निरँकार। तत्ती वा एका वगणी, साड़ी जाए उजाड़ पहाड़। करे खेल हरि पताल गगनी, जोती जोत सरूप हरि, गुरमुख साचे संत जनां चरन दुआरे एका घर बाहरे, मिले मेल हरि करतार। एका जोत हरि जगईआ। सिँघ शेर हो दलेर शब्द चलाई साची नईआ। ना कोई वेखे धड़ी सेर, सृष्ट सबाई आप तुलईआ। लक्ख चुरासी आपे झाड़े कलिजुग जिउँ जूठे झूठे बेर, शब्द डण्डा हथ्थ उठईआ। अन्तिम ढहि ढहि होणे ढेर, धरत मात हरि गोद सवईआ। जन भगत तारे कर कर मेहर, चरन प्रीती जोड़ जुड़ईआ। प्रगट होए कलिजुग तेरी अन्तिम वेर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आपे पकड़े आपणी बईआ। सगल सृष्ट सगल पसारा। एका इष्ट इक्क ओंकारा। आपे खोल्हे दृष्ट, आपे खोल्हे बन्द किवाड़ा। आपे बणे गुर वशिष्ट, आपे बणे दर भिखारा। लक्ख चुरासी लोआं पुरीआं मिट जाए सर्ब सृष्ट, जगदी रहे जोत एका एक इक्क ओंकारा। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, खोल्हे इक्क दुआरा। खोल्हे इक्क द्वार बंक सुहांयदा। भरे सच भण्डार अतोट अतुट्टा आप अख्वांयदा। दिसदा इक्क अपार, कोटन कोट शब्द चोटा आत्म लगांयदा। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुर गुरूआं बणत बणांयदा। धरी जोत इक्क इकागर। वेख वखाणे जीव जन्त साध संत, हरि काया गागर। भेव ना पाए कोई आदि अन्त, आपणा कर्म हरि करे उजागर। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, लक्ख चुरासी दर दुआरे आप कराए सोहँ नाम सौदागर। एका जोती इक्क इकेला। गुरमुख साचे संत जनां बणा गोती, चरन कँवल कँवल चरन हरि मल्लण इक्क महल्ला। काया मैल जाए धोती, फल लगाए साचे डाल्हा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, द्वार बंक राज राजानां मार्ग पाए, फड़या शब्द सोहँ साचा भाला। एका एक नर निरँकार। शब्द रखाए साची टेक आदि अन्त बन्न्हे धार। हरिजन जन हरि करे बुध बिबेक, भाणा मन्ने हरि दातार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जगत करे कराए आपणा इक्क अकार। सच्चा फ़रमाण हरि बलकार। धुर दी बाण सच्ची सरकार। झुलणा इक्क निशान विच संसार। मदिरा रस तजणा पीण खाण, सोहण बंक द्वार। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, साची बणत आप बणाए साचा देवे मात सहार। हरि घर वस्त अमोल, अमोल अमोल्लया। हरि घर वस्त अमोल, अतोल अतोल्लया। हरि घर वस्त अमोल, शब्द भण्डारा एका खोल्ल्हया। हरि घर वस्त अमोल, महाराज
शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सोहँ जैकारा एका बोल्लया। हरि घर वस्त अमोल, शब्द जणाईआ। हरि घर वस्त अमोल, लोकमात मार झात, देवण आया सच सुगात, पुरख अबिनाशी धुर दरगाहीआ। हरि घर वस्त अमोल, जन भगतां देवे कमलापत किरपानिध, पुरख बिधाता कारज करे सिद्ध, मिटाए अन्धेरी रात, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, सच वस्त हरि झोली पाईआ। हरि घर वस्त अमोल, नेड़ ना दूर है। हरि घर वस्त अमोल, आपे गुर आपे चेरन, साचे मन्दिर अन्दर हरि हजूर है। हरि घर वस्त अमोल, आपे वज्जा तोड़े जन्दर, इक्क वखाए सच दर मेल मिलावा कन्त कन्तूहल है। जोती जोत सरूप हरि, ना जन्मे ना जाए मर, लक्ख चुरासी रही भूल है। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, गुरमुख साचे सरनी पड़, शब्द पंघूड़ा रिहा झूल है। शब्द भण्डार रिहा खोल्ह, आवे जावे वारो वारया। चार वरन करे इक्क सरन, बोले सच जैकारया। राउ रंक राज राजान शाह सुल्तान विच जहान एका धाम बहाए, कलिजुग तेरी अन्तिम वारया। शब्द फड़े हथ्थ कमान, प्रगट होए वड बली बलवान, पकड़ पछाए वडे वडे बेईमान, मारे खण्डा हरि दो धारया। साचा झुल्ले इक्क निशान, शब्द उडाए इक्क बिबाण, चारे कुन्टां वेख विचारे राजे राणे वारो वारया। जोत सरूपी जामा धारे, निहकलंक नरायण नर, करे भेख कलिजुग तेरा अन्तिम मेट मिटाए औलीए पीर गौंस कुतब वड मजौरया। जोती जोत सरूप हरि, आपे जाणे ठग्ग चोरया। शब्द सरूपी पसर पसारा। प्रगट होए हरि वड्डा शाहो भूपी विच संसारा। ना कोई जाणे सति सरूपी, माया ममता वध्या जगत विकारा। इक्क रखाए दया कमाए, सोहँ शब्द नाम अहूती, ना कोई जाणे दूजी धारा। रंगण नाम सच भबूती, मंगण जाए ना बण भिखारा। शब्द रखाए साची धोती, गुरसिख उठाए दया कमाए, घर घर जाए वारो वारा। एका धागा सूतो सूती, रक्खे डोर हथ्थ करतारा। जोती जोत सरूप हरि, शब्द चढ़ाए साचा तेल अगम्म अपारा। हरि का रूप अगम्म, भेव अवल्लड़ा। ना कोई हड्ड मास नाड़ी चम्म होवे इक्क इकल्लड़ा। ना लए पवण स्वासी दम, एका एक करे खेल सदा सदा अवल्लड़ा। ना कोई गगन पताली रक्खया थम्म्ह आपणा बेड़ा आपे बन्न्हया, ना कदे रोवे छम्म छम्म, नेत्र नीर नैणी डिग्गण ना मुखड़ा। जोती जोत सरूप हरि, आदि अन्त जुगा जुगन्त लोकमात जन भगतां करे खेल अपर अपारड़ा। काया नगर अमृत पीता। साचा जाम सदा जीता। मधुर रस आत्म वस पुरख अबिनाशी भर पुर लीता। आत्म विकारी जाए नस्स, शब्द उडारी जाए दस्स, गुर चरन प्यारी हरि निरँकारी, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, देवे वर किरपा कर, साची जोत आत्म प्रकाशी कोट रवि ससि। आत्म प्रकाश मिटे अन्धेरा। प्रभ अबिनाशी दासन दास, ना कोई दीसे सञ्झ सवेरा। शब्द चलाए स्वास स्वास, आपे तारे
कर कर मेहरा। हरिजन प्रभ मिलण दी साची आस, मेल मिलाए दर घर साचे नेरन नेरा। सच मण्डल दी साची रास आत्म जोती नूर प्रकाश, शब्द सरूपी पाए घेरा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे संत जनां साचा देवे नाम धना, साचा राग सुणाए कन्नां, भरमां ढाहे आत्म डेरा। आत्म डेरा देवे ढाह। हेरा फेरा जगत मुका। ना लाए देरा लक्ख चुरासी कटे फाह। प्रगट होए सिँघ शेर शेर दलेरा, ना कोई पिता कोई माँ। बेमुख भुलाए कर कर हेरा फेरा, सच टिकाणा हरि निधाना लोकमात दिसे ना। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, शब्द डंक इक्क वजाए, राज राजन छत्र सीस किसे दिसे ना। किसे ना दिसे छत्र सीस। करे खेल हरि जगदीस। मेट मिटाए पीर फ़कीर बीस इक्कीस। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, लोकमात हरि जोत धर, साचा पीसण रिहा पीस। कलिजुग काली धार कला कल धारया। लक्ख चुरासी कर विचार। जोती जामा खेल अपारया। साधां संतां पावे सार, साचा रंग रंगे करतारया। आदिन अन्ता जोत अधार, ना कोई जाणे जीव गंवारया। पूरन भगवन्ता शब्द उडार, त्रैलोआं वसे बाहरया। गुरमुखां मेल मिल्या साचे कन्ता, आत्म खोल्हे बन्द कवाड़या। मिले वड्याई विच जीव जन्ता, मानस जन्म रिहा संवारया। बेमुखां माया पाए बेअन्ता, भरम भुलेखे आप भुला रिहा। जन भगतां बणाए साची बणता, साचे लेखे आप लिखा रिहा। पुरख अबिनाशी महिंमा जगत अगणता, दिस किसे ना आए निरगुण सरगुण रूप साचा खेल रचा रिहा। मेट मिटाए राग छतीसे, इक्क पढ़ाए शब्द हदीसे, रसना गायण जीव जन्त बतीसे, साचा मार्ग ला रिहा। मेट मिटाए मूसा ईसे, अञ्जील कुरान जूठी झूठी चक्की पीसे, शब्द तीर इक्क चला रिहा। एका जोत जगत जगदीसे, एका छत्र झुला रिहा। करे खेल बीस इक्कीसे, लिखणहारा वड बलकारा, लेखा लेख लिखा रिहा। कवण करे प्रभ तेरी रीसे, आवण जावण पतित पावण रूप रंग वटा रिहा। गुरमुखां आत्म अमृत मेघ बरसाए जिउँ बरसे सावण, निझर झिरना आप झिरा रिहा। नेड़ ना आए कामनी कामन, सच्चा हरि जी पकड़े दामन, धुर दरगाही बणे जामन, लड़ आपणा इक्क फड़ा रिहा। मेट मिटाए दुष्ट दुराचार जिउँ रामा रावण, शब्द खण्डा आपणे हथ्थ उठा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, नौ खण्ड पृथ्वी पाए वंड, सत्तां दीपां चण्ड प्रचण्ड, वेखे खेल विच वरभण्ड, इन्द इन्द्रासण सिँघ सिँघासण तज करोड़ तेतीसा माण गंवा रिहा। शिव शंकर पड़दे रिहा कज्ज, चरन दुआरे रिहा सज, अन्तिम वेले बहे सज, जगत जगदीसा दया कमा रिहा। ब्रह्मा वेखे वेख वखाणे ब्रह्माद। आपणी रचना आपे जाणे, आदि पुरख अपरम्पर स्वामी आदि जुगादि। गगन गगनंतर सदा निहकामी, शब्द वजाए साचा नाद। लोकमात धराए सोहँ शब्द सच्चा गुर मन्त्र मेट मिटाए वाद विवाद। बेमुखां लग्गे कलिजुग माया इक्क बसंतर, ना कोई धोवे जूठा झूठा
दाग़। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुखां मिल्या एका कन्त सुहाग। हरि एका कन्त सुहाग, लक्ख चुरासी जगत प्रनाईआ। हथ्थ आपणे पकड़े वाग, शब्द घोड़े तंग कसाईआ। नाल रलाया सोहँ राग, साचे आसण हरि सिँघासण डेरा लाईआ। गुरमुख हँस बणाए काग, आपे धोए काया दाग़, पूरन होए वड वडभाग, जन साची सरन सरनाईआ। कलिजुग वेले अन्तिम जायण जाग, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जिस जन आपणी दया कमाईआ। सो जन जागे, जिस जन जगांयदा। भांडा भरम भउ भाजे, जन्म कर्म आपणे हथ्थ रखांयदा। इक्क सुणाए गीत सुहागे, जगत विछोड़ा आप मिटांयदा। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोती शब्द जोड़ जोड़ा, एथे ओथे दो जहानी आपणा संग निभांयदा। आप आपणा संग निभाए। गुरमुख मंगे साची मंग, आत्म रंग इक्क चढ़ाए। सच दुआरा जाए लँघ, आत्म जोती दीप जगाए। मानस देही ना होए भंग, लक्ख चुरासी फंद कटाए। आपे कटे भुक्ख नंग, शब्द दात वड करामात, सच वस्त हरि झोली पाए। चार वरन बणाए इक्क जमात, मेट मिटाए अन्धेरी रात, आपे बण पिता मात, दूसर कोई दिस ना आए। वेख वखाए कमलापात, सुणे पुकार धरत मात, मेट मिटाए ज़ात पात, ऊँच नीच भेव चुकाए। करे खेल नौ खण्ड पृथ्वी दीप सात, जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, गुरमुख साचे संत दुलारे, लोकमात साचे चन्द चढ़ाए। गुरमुख साचे संत हरि दुलारया। आप बणाए साची बणत, एका देवे नाम सहारया। सच सिँघासण आत्म सेजा मेल मिलावा साचे कन्त, ना होए विछोड़ा दूजी वारया। मूर्ख मुग्ध गंवार, ना कोई जाणे जीव जन्त, आत्म भरया इक्क हंकारया। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप उधारे गुरमुख साचे संत, आत्म दित्ता नूर उजागर, साचे शब्द करे वणजारया। साचा नाम जगत वणजारा। पूर कराए आत्म काम, इक्क वखाए साची धारा। सुक्का हरया करे चाम, दूई द्वैती मेट मिटाए आत्म तन जगत अफारा। आपे खेवट खेटा लोकमात अख्वाए, इक्क दिसाए पार किनारा। गुरमुख साचा साचा बेटा, पिता पूत पूत सपूता आपे आप बण जाए। जोती जोत सरूप हरि, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, आप आपणी जोत जगाए। आए चरन द्वार चरन भरवास्सया। किरपा कर हरि करतार, देवे वस्त इक्क अपार, सदा सद बलि बलि जास्सया। तन मन्दिर अन्दरे अन्दर भरे भण्डार, करे खेल नर निरँकार ना आवे पासा हारया। जोती नूर कर अकार, चार कुन्ट दहि दिशा वेखे वेख विचार, भरम भउ जगत भुलेखा अन्तिम लेखा दर साचे आप मुका रिहा। मेट मिटाए धुर दरगाही लेख लिखाईआ। नेत्र नैण लोचण पुरख अबिनाश लैणा वेख, कटे जम की फाहीआ। किसे हथ्थ ना आए औलीए पीर शेख़, साध संत देण दुहाईआ। जोती जामा धरया भेख, लक्ख चुरासी रिहा वेख, मन्दिर अन्दर तोड़े जन्दर
अलख अलखणा, महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, लज पति पति लज विच मात रक्खणी साची सरन रिहा लगाईआ। साची सरन लगाए सच सरनाईआ। आपणी करनी जगत भरनी रिहा छुडाए, साची तारी तरनी एका मार्ग रिहा तजाईआ। नर निरँजण जोत निरँकारी एका वरनी, आप चुकाए मरनी डरनी, वरन अवरनी आप अख्वाईआ। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक नरायण नर, साची सरनी रिहा आप लगाईआ।
पहली चेत २०१२ बिक्रमी संत रणधीर सिँघ नूं शब्द भेज्जया गया ते उत्तर दी मंग कीती गई लुध्याणा
कवण तिलक कवण लिलाट। कवण मस्तक कवण कपाट। कवण असतक कवण तीर्थ कवण घाट। जोती जोत सरूप हरि, कवण रस काया वस पवण रस रिहा चाट। कवण पवण पवण हुलार। कवण शब्द शब्द धुन्कार। कवण जोत जोत अकार। कवण सोत दुरमति मैल प्रभ साचा धोत, निरगुण सरगुण एका धार। जोती जोत सरूप हरि, कवण दुआरा खेल अपारा, रंग रूप न्यारा लिखणा भेत तमाम। कवण रंग रंग रंगीला। कवण मंगे साची मंग, हरि दर दुआरे कर कर हीला। कवण घोड़े कसे तंग, चार कुन्ट वजाए शब्द मृदंग, जोती अग्नी लाए तीला। कवण दाता सूरा सरबंग, कवण पुरख बिधाता कटे भुक्ख नंग, अमृत धार किस द्वार गुरमुख साचे पी पी जी ला। जोती जोत सरूप हरि, कलिजुग कल अन्तिम वार, चिट्टे अस्व हो अस्वार, कवण दर कवण घर, कवण दुआरा करे खेल छैल छबीला। छैल छबीला सुरत ध्यान। कुरान अंज़ील किसे हथ्थ ना आए खाणी बाणी वेद पुराण। शब्द रक्खे एका कानी, नूर निरँजण जोत प्रकाश पुरख अबिनाश कोटन भानी, नर हरि हरि नर चतुर सुजान। वेख वखाणे संत असंत वड विद्वानी, आत्म ध्यानी ब्रह्म ज्ञानी, किस दर झुल्ले शब्द निशान। जोती नूर खेल महान। पारब्रह्म दी दस्स निशानी, कवण नाम गुण निधान। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, निहकलंक कलि जामा पाया, शब्द खण्डा इक्क रखाया। सोहँ डण्डा नाम लगाया। गुरूआं पीरां पाए वंडां, वेख वखाणे आत्म रंडां, साचा डण्डा हथ्थ उठाया। आए शब्द घर महल्ल। उत्तर देणा ना करना वल छल। नेत्र नैणा भाणा सहिणा साक सज्जण सैणा वेखे घड़ी घड़ी पल पल। दर दुआरे साचे बहिणा, कलिजुग अन्तिम भाणा सहिणा। जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, शब्द सुनेहड़ा रिहा घल्ल। उत्तर देणा छेती मोड़। तिन्न पंज सत्त नौ दस अठारां बवंजा अक्खरी कर जोड़। पुरख अबिनाशी धार चले वक्खरी, साचे शब्द चढ़या घोड़। कलिजुग जीव भेव खुल्हाउँणा पैंतीस अक्खरी, ऊड़ा ओंकार ड़ाड़ा ड़ाड़, मिटाए कवण चढ़े तोड़। जोती जोत सरूप हरि, अन्दर बाहर गुप्त जाहिर सर्ब घट जाणे दो जहानी
हरि वडा शाह सुल्तानी इक्क लगाए बैठा पौड़। देणा उत्तर चेत्र चार। चारे दिशा मात विचार। काया मन्दिर केहड़ा हिस्सा, पुरख अबिनाशी किस वसे द्वार। शब्द झुल्ले साचा सीसा, देवे पवण हुलार। करे खेल हरि जगदीसा, वेख वखाणे बैठ सच सच्चे दरबार। आपे जाणे राग छत्तीसा, दन्द बत्तीसा रिहा विचार। कवण मिटाए मूसा ईसा, कवण मिटाए मुहम्मदी यार। किस बिध चले चलाए चीना रूसा, भारत खण्डी केहड़ी धार। कवण शब्द नौ खण्ड पृथ्वी इक्क हदीसा, सत्तां दीपां जै जै जैकार। एका छत्र झुले पुरख अबिनाशी नर नरायण साचे सीसा, निहकलंक नरायण नर, केहड़ी कूटे लए अवतार। हरि पुरख अपार जोत अधारया। जोती नूर शब्द जैकार विच संसारया। वेख वखाणे सर्ब द्वार, पूर्ब कार करा रिहा। मानस जन्म पैज संवार, साचा शब्द कन्न सुणा रिहा। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, धरत मात सोए पूत जगा रिहा। धरत मात सुत दुलार। दर्शन पेख नेत्र नैण हरि अचुत, काया कर ठंडी ठार। काया मन्दिर अन्दर सुहाउँणी सच्ची रुत्त, जोत जगे अपर अपारा। जूठा झूठा खाली पिंजर दिसे बुत्त, एका करन वणज वापार। जोती जोत सरूप हरि, एका देवे नाम वर, आत्म भरे भण्डार। नाम भण्डारा हरि दातारा। सोहँ शब्द जगत जैकारा। भगत अधारा विच संसारा। मानस देही जन्म अपारा। वेले अन्त ना जाए हारा। जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक कलि जामा पाया, मंगणा दर इक्क सच्चा दुआरा। सच्चा द्वार सच घर आपणा देवे नाम अधार पुरख सुजानया। साचा शब्द ब्रह्म ज्ञान, चरन ध्यान श्री भगवानया। अमृत आत्म रस पीण खाण, तृष्ना भुक्ख मिटानया। धर्म जैकारा इक्क निशान वाली दो जहानया। मात बन्न्हे साची धारा, वेख वखाणे राजे राणयां। माया राणी आई हारा, उट्ठे शाह हरि सच्चा सुल्तानया। जोती जोत सरूप हरि, सच्चा देवे नाम वर, काया भरे अतुट्ट खजानया। नाम वर शब्द भरपूर। वेखे दर हाजर हजूर। जगत कारज जायण सर, आत्म सहिँसा होए दूर। भरम भुलेखा चुक्के डर, एका जोती दर्शन नूर। जोती जोत सरूप हरि, साचा देवे नाम वर, सर्ब घटां आपे भरपूर। माया मन वैराग जगत उदासीआ। एका दर घर हरि त्याग, ना मिल्या मेल हरि कन्त सुहागीआ। कवण पकड़े कलि तेरी वाग, कवण धोए झूठे दाग़, जगत ना बुझे तृष्ना आग, बंस सरबंस कागीआ। हरि सरन चरन चरन सरन प्रभ साचे, जोती जोत सरूप हरि, इक्क सुणाए सोहँ शब्द सच्चा रागीआ।
पहली चेत २०१२ बिक्रमी संत कृपाल सिँघ सावण आश्रम रुहानी सतिसंग नूं शब्द भेज्जया दिल्ली
कवण कृपाल किरपा करे। कवण दयाल सिर हथ्थ धरे। कवण रखवाल देवे नाम वरे। जोती जोत सरूप हरि, कवण
मारे शब्द उछाल, गुरमुख माणक मोती वेखे खोटे खरे। कवण कृपाल किरपा निध दाता। कवण कृपाल आत्म विध तीर कटार शब्द इक्क चलाता। कवण बिध कर तन शृंगार, नाता तुट्टे मात पित भैण भ्राता। कवण पाए गल फूलनहार, कवण जाम कवण नाम कवण दाम सच सुगाता। कवण राम, जोती जोत सरूप हरि, मेट मिटाए ज़ाता पाता। कृपाल करनी थित्त विचार। कवण दुआरे खोल्हे हरन फरन धरनी धरत हरि निरँकार। कवण घर बाहरे वेखे लोचन नैण नेत्र जोती पुरख भतारा साची नार। कवण संसारा चुक्के मरनी डरनी, कवण प्यारा शब्द अधार। कवण अस्वारा, जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, चारों कुन्ट वारो वार। कवण सागर कवण ताल। कवण काया कवण गागर कवण रत्न कवण रत्नागर एका लाल। कवण उजागर शब्द सुदागर, फल लगाए काया डाल्ह। जोती जोत सरूप हरि, कवण दुआरे जोत अकारे, कवण घर वसे काल अकाल। कवण घर अकाल अकाला। कवण दर काल महांकाला। कवण हरि तोड़े जगत जंजाला। कवण नुहाए साचे सर, लक्ख चुरासी तुट्टे मात जंजाला। कवण नर ना जन्मे ना जाए मर, जोती जोत सरूप हरि, कवण दुआरे काया मन्दिर तन उसारे, करे करे सदा प्रितपाला। कवण राज सिँघासण सिर छत्र जगदीस। कवण साज बाज साजन अनहद धुन धुना धुन नाद, एका रस राग छतीस। कवण सुन्न मुन समाधन बोध अगाधण, भेव चुकाउँणा बीस इक्कीस। कवण मोहण माधो माधन, कवण रस रसन रसायणी अराधन, जोती जोत सरूप हरि, निहकलंक नरायण नर, शब्द मंगे इक्क वर, भेव खुल्हाउँणा, शब्द लेख लिखाउँणा। साचा शब्द धुर फ़रमाण। साचे संत सुणना कान। अट्ठे पहर दिवस रैण हरि चरन ध्यान। काया मन्दिर वसे शहर, नेड़ ना आयण पंजे चोर ऐर गैर, एका फड़े शब्द बिबाण। कलिजुग कलि कलन्दर अन्दरे अन्दर वरते कहर, एका नाम सच्चा जाम अमृत मध पीण खाण। एका वज्जे शब्द नाद, जोती जोत सरूप हरि, आप आपणी किरपा कर, मंगे एका नाम वर, सोहँ शब्द रखाए साची आन। चार कुन्ट दहि दिश विचार। पुरख अबिनाशी बन्न्हे धार। सोहँ शब्द त्रैलोआं जै जै जैकार। मात पताल अकाश अकाशन दोए जोड़ जोड़ हरि चरन सरन निमस्कार। प्रगट होए प्रभ शाहो शबासन, शब्द घोड़े चिट्टे अस्व हो अस्वार। सच मण्डल हरि साची रासन, फड़े शब्द सच्ची समरथ हथ्थ तलवार। बेमुख जीव अन्त विनासन, मदिरा मासन करन आहार। गुरमुख साचे संत जन, रसना गायण स्वास स्वासन, निहकलंक नरायण नर करे कराए ख़बरदार। महाराज शेर सिँघ विष्नूं भगवान, जोत सरूपी जामा पाया, शब्द खण्डा हथ्थ उठाया, कलिजुग तेरी अन्तिम वार।